muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5958, Karar No: 2024/610, Tarih: 14.02.2024

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

"(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir...."

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; müştekinin şikayetinde,

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; müştekinin şikayetinde,

" 2016 yılı eylül ayından 12/11/2021 tarihleri arasında Gaziemir serbest bölgede bulunan CMS Jant Sanayi A.Ş işçi olarak çalıştım. Bu iş yerinde ağır işlerde çalışmam nedeniyle 22/06/2021 tarihinde midemde dayanılmaz bir ağrı hissettim. Özel Buca Tıp merkezine gittim. Orada karın fıtığının yaptığım ağır işler nedeniyle zorlamam nedeniyle delindiğini ve acil ameliyat olmam gerektiğini söylediler ve beni Özel Tınaztepe Hastanesine sevk ettiler. Burada ameliyat oldum ve tedavim hala devam etmektedir. Ayrıca sürekli ağırlık kaldırıp indirmekten ayaklarımda kireçlenme oldu. Geçtiğimiz şubat ayından bu yana da bu nedenle de tedavi görüyorum. Sol ayak bileğimden Buca Tıp Merkezinde ameliyat oldum. Bu yaşanan olaylardan dolayı mide ameliyatından sonra iş yeri vardiya amirim ile iş yeri doktoru şikayetçi olmamam gerektiğini ve herhangi bir şey ispatlayamayacağımı söylediler. Bu nedenle ben şikayetçi olmamıştım. Ve SGK ya durumu iş kazası olarak bildirmedim. Ayrıca şirket yetkilileri benim mağduriyetimi gidereceklerini söylemelerine rağmen gidermediler ve 12/11/2021 tarihinde işime son verdiler. Sadece kıdem tazminatımı alabildim. Hastane belgelerinin birer suretini dilekçeme ekledim. Dilekçede belirttiğim tüm şüpheliler hakkında şikayetçiyim " şeklinde iddiada bulunmakla soruşturmaya başlandığı, soruşturma sonunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 15/02/2022 gün ve 2022/10744 sayılı kararı ile müştekinin çalışmış olduğu iş yerindeki ağır çalışma şartları nedeniyle hastalanması şeklinde gelişen olayın iş kazası olarak nitelendirilemeyeceği bu nedenle, taksirle yaralama suçunun bulunmadığı, müştekinin, sunduğu deliller ile anlatımından, şikayete konu olay ve fiillerin, tazminatı gerektirebilecek hukuki mahiyette ihtilaf niteliği taşıdığı gerekçeleri ile şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16285, Karar No: 2013/27889, Tarih: 21.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/16285 E.  ,  2013/27889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında, ... köyü ... Milli Tabiat Parkı sınırları içinde bulunan yere tecavüzden dava açılması, keşifte görüşüne başvurulan teknik bilirki- şisinin raporunda suça konu yerin göl boşluğu içerisinde kaldığı ayrıca dosya içerisinde mevcut olan 1/50.000 ölçekli haritaya göre de ... Milli Park alanında bulunduğunu belirtmesi, yerel bilirkişinin de suça konu yerin göl boşluğu olduğunu beyan etmeleri karşısında; köylünün ortak kullanımında olmayan göl boşluğuna tecavüzün, 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası kapsamındaki suçu oluşturmayacağı gözetilerek, suça konu yerin 2873 sayılı Yasa kapsamında Milli Park niteliğinde olup olmadığı saptanıp, yer Milli Park niteliğinde ise buna ilişkin belgeler de getirtilip, sonucuna göre anılan Yasanın 21. maddesine göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Yargılamada, sanığın suça konu yeri kullanmaya devam ettiğinin anla- şılması karşısında; suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 28.03.2007 yerine 30.11.2006 olarak gösterilmesi,

b) 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15280, Karar No: 2008/16324, Tarih: 24.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15280 E.  ,  2008/16324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 77 parsel sayılı 5434.71 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, çekişmeli parselin tespitinin iptaline, (A)=1832.66 m2 bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B)=3602.25 m2 bölümünün tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından (B) bölümüne yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre yapılarak 03.08.1978 tarihinde ilan edilmiş, Orman Yönetiminin ve köylülerin itirazı sonucu henüz kesinlik kazanmamıştır.

Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda kısmen kabulüne şeklinde karar oluşturulmuştur. Daha sonra gerekçeli kararda ise orman ve ... bilirkişiler tarafından harfler ... konulduğu için; orman bilirkişiler taşınmazın orman olan bölümünü (A) harfi ile gösterdikleri halde ... bilirkişi aynı bölümü (B) harfi ile gösterdiğinden mahkemece bu duruma dikkat edilmeden, ... bilirkişi raporuna atıf yapılarak, taşınmazın ... bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen ancak orman bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen ve memleket haritasına göre orman olmayan bölümü orman olarak tescil edilmiştir.

Oysa, oluşturulup, duruşma tutanağına geçirilerek okunan kararın, H.Y.U.Y. madde 388’de belirtilen biçimde hüküm sonucunu içermesi gerekmektedir (H.Y.U.Y. md. 381.II; 388. II; 389; 489.II). Bu nedenle, yazılı şekilde hüküm kurulması usül ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının yatırana iadesine, 24/11/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2102, Karar No: 2019/7681, Tarih: 26.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2102 E.  ,  2019/7681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanun'un 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davanın adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davacı kadının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerinin kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davacı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 26.06.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/2355, Karar No: 2018/11109, Tarih: 07.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/2355 E.  ,  2018/11109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7051, Karar No: 2006/7297, Tarih: 03.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7051 E.  ,  2006/7297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 11.4.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 3.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6593, Karar No: 2013/3482, Tarih: 05.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/6593 E.  ,  2013/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 61/8.maddesi uyarınca sanıklar hakkında öncelikle gün adli para cezasının belirlenmesi ile artırım ve indirimler gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra sonuç gün para cezasının bir gün için tayin olunan miktar ile çarpımı sonucu belirlenmesi gerekirken sonuç adli para cezası olarak belirlenen 6750 TL üzerinden indirim yapılması sonucu, adli para cezasının 5610 TL yerine, 5625 TL olarak fazla tayini ile yine sanıklar hakkında verilen hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ..., sanık ... müdafii ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden her iki sanık için kurulan hükümden "sanığa verilen adli para cezaları toplanarak toplam 11.235 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılmasına ve "sanığa verilen 225 gün karşılığı adli para cezasından TCK 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının günlüğü TCK.nun 52/2. maddesi gereği 30 TL karşılığı 5610 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " yazılmasına, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu yabancı menşeyli eşyanın sahipsiz olarak jandarma tarafından 09.12.2007 tarihinde zaptedildiği ve sanıkların olaydan sonra eşyayı sahiplenmek saikiyle Cumhuriyet Savcılığına başvuruda bulunup kendilerine ait olduğunu ileri sürüp taraflarına iadesini talep etmeleri üzerine sanıklar hakkında dava açıldığına göre, suça konu eşyayı yurda kaçak olarak getirenlerin sanıklar olduğuna dair mahkumiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, beraatlerine karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile çoğunluğun kararına katılmıyorum.

KARŞI OY

KARŞI OY

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması yerine çoğunluğun verdiği düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/12044, Karar No: 2019/14631, Tarih: 02.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12044 E.  ,  2019/14631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.10.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 14.02.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-a,35 ve 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık kesintisiz dava zamanaşımı süresinin, sorgu tarihi olan 18/10/2010 tarihinden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9975, Karar No: 2021/16220, Tarih: 16.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/9975 E.  ,  2021/16220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada bulunan Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 01.12.2008 tarihli rapora göre, “davaya konu ses ve gaz tabancasının namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, ancak daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu ortası boşluk gaz ayırım parçasının içerisinden geçebilecek çapta saçma tanesi veya özel şekil ve nitelikteki benzeri maddelerin konulması suretiyle elde edilen özel nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan katı cisimlerin geçebileceği kadar bir boşluk bulunduğunun” belirtildiği, Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 03.07.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre de “… gaz ayırıcı parçası gibi teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte bulgu ve emare görülmediği”nin belirtildiği ve Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesi tarafından 26.11.2014 tarihinde düzenlenen rapora göre de “namlunun iç kısmında ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, ancak fabrikasyon orjinal örneği bulunmadığı için üzerinde değişiklik yapılıp yapılmadığı hususunda mütalaa verilemeyeceği”nin belirtildiği cihetle sanıkta özel nitelikte tadil edilmiş mermi ele geçirilememiş olması ve sanığın tüm aşamalardaki suça konu silahın kuru sıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraatine ve bizatihi suç teşkil eden kuru sıkı tabancanın müsaderesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması

gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.