muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16751, Karar No: 2014/18096, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16751 E.  ,  2014/18096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/847-2014/447

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili; müvekkillerinin davalıdan konut satın aldığını, satışın kredi kullandırılarak yapıldığını ve imzalanan sözleşmenin 2.2 maddesine göre " taksit oranlarındaki artış oranı bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından düşük olanına göre arttırılacaktır" düzenlemesinin bulunduğunu, davalının bu hükme ve memur maaş artış oranı daha düşük olmasına rağmen diğer kriterleri esas aldığını ve müvekkillerinden fazladan bedel tahsil edildiğini ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutarak her bir davacı için ayrı ayrı 700,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiş; 11/12/2013 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini davacı Ş.. G.. yönünden 2.412,03 TL'ye, davacı U.. U.. yönünden 2.448,29 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek

ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6362, Karar No: 2011/3213, Tarih: 06.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6362 E.  ,  2011/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve katılan davacı ... ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının reddine dair Bozkır Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 15.06.2010 gün ve 156/158 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi katılan davacı ile Hazine vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ..., miras yoluyla intikal ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı bulunan ve kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan tapusuz taşınmazın adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Katılan davacı ..., dava konusu taşınmazı davacının babası Mehmet Akboğa'dan 19-20 yıl önce satın aldığını ve satın aldığı tarihten beri kendi zilyetliğinde olduğunu ileri sürerek, adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... temsilcisi, çekişme konusu taşınmazın köy boşluğu olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın köy boşluğu olup, zilyetlikle iktisabının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davacı ve katılan davacının davalarının ayrı ayrı reddine, karar verilmesi üzerine; hükmün esası katılan davacı ... ve vekalet ücretine ilişkin bölümü de, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, Kadastro Mahkemesine tespite itiraz davası olarak açıldıktan sonra görevsizlik kararıyla Sulh Hukuk Mahkemesine süresinde intikal ettirilen dava konusu taşınmazın "köy boşluğu" olarak tespit dışı bırakıldığı kadastro teknisyeni raporundan anlaşıldığına, öncesinde davacının babası tarafından özel harman yeri olarak yılda 1-1,5 ay gibi bir süre zilyet edilen taşınmazın diğer zamanlarda hiç kullanılmadığı, 30 yıl kadar önce köyde çıkan harman yangınından sonra hiç bir surette zilyet olunmadığı, 25-30 yıl kadar köy boşluğu niteliğinde kalan taşınmazın zilyetlik yoluyla iktisabının mümkün olmadığı, somut olayda iradi terkin gerçekleştiği tüm dosya kapsamından anlaşıldığına göre, yerinde bulunmayan katılan davacı ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan yerel mahkeme hükmünün esasının ONANMASINA,

Davalı Hazine vekilinin hükmün vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davalı Hazine yargılamada vekil aracılığıyla temsil olunduğuna, yukarıda açıklanan gerekçeyle davanın reddine karar verildiğine göre, davanın reddi halinde, reddedilen miktarının değeri üzerinden davalı Hazine lehine HUMK.nun 423/6 ve hüküm tarihindeki yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2.bölümünün 3.kısmı uyarınca nispi vekalet ücreti tayin ve tespiti gerekirken, bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün avukatlık ücretine ilişkin bölümünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına ve aşağıda dökümü 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,25 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 06.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7832, Karar No: 2021/6525, Tarih: 12.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7832 E.  ,  2021/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan şüpheliler Adem Başeğmez ve ... Başeğmez hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.09.2020 tarihli ve 2020/28296 soruşturma, 20207665 esas, 2020/4419 sayılı iddianamenin iadesine dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2020 tarihli ve 2020/358 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2020 tarihli ve 2020/774 değişik iş sayılı kararını müteakip, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin iade kararında belirtilen eksiklikler giderilmek suretiyle düzenlenen 14.10.2020 tarihli ve 2020/44225 soruşturma, 2020/9489 esas, 2020/5624 sayılı iddianamenin iadesine dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli ve 2020/485 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.10.2020 tarihli ve 2020/385 değişik iş sayılı Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 16.02.2021 tarihli ve 2020/19039 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2021 tarihli ve 2021/22935 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5271 sayılı Kanun’un 174/4. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, iddianamenin iadesi üzerine, kararda gösterilen eksiklikleri tamamladıktan ve hatalı noktaları düzelttikten sonra, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren bir durumun bulunmaması halinde, yeniden iddianame düzenleyerek dosyayı mahkemeye gönderir. İlk kararda belirtilmeyen sebeplere dayanılarak yeniden iddianamenin iadesi yoluna gidilemez." şeklinde yer alan düzenleme karşısında, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2020 tarihli ve 2020/358 iddianame değerlendirme sayılı kararında adli rapor içeriğine göre sevk maddelerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/3-a, 87/3, 53 ve 37. maddeleri olmadığından iddianamenin iadesine karar verildiği, bunun üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2020 tarihli ve 2020/44225 sayılı iddianamesi ile bu eksiklik giderilerek kamu davası açıldığı, bu defa ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli ve 2020/485 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile daha önce iade konusu yapılmayan mağdurun kati raporunun alınmaması hususu da eklenerek yeniden iddianamenin iadesi yoluna gidilemeyeceği gözetilmeden itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelenen dosyada; ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.09.2020 tarihli ve 2020/28296 soruşturma, 20207665 esas, 2020/4419 sayılı iddianamenin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2020 tarihli ve 2020/358 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile “sevk maddesinin TCK 86/3-a, 87/3, 53, 37 olmadığından” bahisle iadesine karar verilmiştir.

İade kararına yönelik itirazın reddedilmesi üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığınca iade kararında belirtilen eksikliğin giderilmesi suretiyle düzenlenen 14.10.2020 tarihli ve 2020/44225 soruşturma, 2020/9489 esas, 2020/5624 sayılı iddianamenin ise ilk iade kararında bahsi geçmeyen “Müşteki Mehmet Salih Başeğmez'in yaralanması hakkında kati rapor alınmadan düzenlene iddianamenin CMK'nin 251. maddesince düzenlenen Basit yargılama usulünün uygulanması bakımından önem arz ettiğinden ve ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/774 değişik iş sayılı kararı da belirtilen eksiklik giderilmeden düzenlenen iddianamenin 7188 Sayılı kanun ile değişik CMK'nin 174/1-b maddesine aykırı olduğundan” bahisle yeniden iadesine karar verilmiştir.

5271 sayılı CMK’nin 174/4. maddesindeki; “Cumhuriyet savcısı, iddianamenin iadesi üzerine, kararda gösterilen eksiklikleri tamamladıktan ve hatalı noktaları düzelttikten sonra, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren bir durumun bulunmaması halinde, yeniden iddianame düzenleyerek dosyayı mahkemeye gönderir. İlk kararda belirtilmeyen sebeplere dayanılarak yeniden iddianamenin iadesi yoluna gidilemez” hükmü gereğince itirazın reddine dair mercii kararında isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.10.2020 tarihli ve 2020/385 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8779, Karar No: 2017/4821, Tarih: 07.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/8779 E.  ,  2017/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanuun’un “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 1,00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.68 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12472, Karar No: 2015/18486, Tarih: 20.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/12472 E.  ,  2015/18486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/112241

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/555 (E) ve 2014/42 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuklara yüklenen hırsızlık suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3 maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının hırsızlık suçunun işlendiği 03.02.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar R.. K.., A.. D.., Ü.. Ö.. hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1468, Karar No: 2020/2740, Tarih: 10.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/1468 E.  ,  2020/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gebze Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15/03/2017 tarih ve 2016/571 E.- 2017/202 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin temyiz isteminin reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen 16/11/2017 tarih ve 2017/677-2017/635 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı Alişan Lojistik A.Ş arasında "Blok Yurtiçi Taşıyıcı Sorumluluk Sigorta Poliçesi" akdedildiğini, sigortalı şirkete ait emtianın 07/04/2015 tarihinde davalıların murisi olan ... adına kayıtlı ...plakalı çekici ile ... plakalı dorseye yüklenerek ...'a teslim edildiğini, ancak bahse konu emtianın taşınma sırasında çalındığı iddiası ile alıcı firmaya teslim edilmediğini, teslim edilmeyen 32 palet emtia için sigortalıya 21.633,70 Euro hasar bedeli ödendiğini, Gebze Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/65 Esas sayılı dava dosyası ile muris ... ve mirasçılardan ... hakkında emtianın teslim edilmemesinden dolayı dava açıldığını, TTK'nın 875. maddesinde taşıyıcı, eşyanın taşınmak üzere teslim alınmasından teslim edilmesine kadar geçecek süre içinde, eşyanın ziyaından, hasarından ve teslimindeki gecikmeden doğan zararlardan sorumludur hükmünün yer aldığını ileri sürerek şimdilik 21.633,70 Euro tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan mirasçılık payları oranında tahsiline ve işbu dava dosyasının Gebze Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/65 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, işbu dava dosyasına konu dava ile mahkemenin 2017/7 Esas sayılı dosyasında görülen davanın konusunun ve taraflarının aynı olması nedeniyle her iki dava arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu, biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte olduğu ve HMK'nun 166. maddesi uyarınca davaların birleştirilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince 15.05.2017 tarihli ek kararı ile kararın kesin olarak verilmiş olduğundan istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Ek karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, asıl kararın kesin nitelikte olduğu, bu karara karşı istinaf kanun yolunun caiz olmadığı, bu nedenle ek kararın yerinde olduğu gerekçesi ile ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Ek karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, asıl kararın kesin nitelikte olduğu, bu karara karşı istinaf kanun yolunun caiz olmadığı, bu nedenle ek kararın yerinde olduğu gerekçesi ile ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 16.11.2017 tarihli ek karar ile kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeblere temyiz olunan kararın 6100 sayılı HMK’nın 168. maddesi uyarınca yalnızca hükümle birlikte temyiz edilebilir bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalılar vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi gereğince dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 23,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 10/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7615, Karar No: 2014/5617, Tarih: 25.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7615 E.  ,  2014/5617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7143, Karar No: 2014/8582, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/7143 E.  ,  2014/8582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde kadastro çalışmasının yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise taşınmazın hangi çalışma alanında bulunduğu ve çalışma alanında yapılan kadastro çalışmaları tarihinin Kadastro Müdürlüğü'nden sorulması,

2- Dava konusu taşınmazın tescil harici yerlerden olduğu davacı tarafın iddiasında, mahkeme kararının gerekçesinde ve cevap dilekçesinde belirtilmiş ise de, taşınmazın tescil harici kalma nedeninin ilgili kurumlar tarafından açıkça ve ayrıca bildirildiğine dair yazıya dosyada rastlanmamıştır. Bu halde dava konusu taşınmazın tescil harici bırakılma nedeninin Kadastro Müdürlüğü'nden sorulması,

3- ... Belediye Başkanlığı dava konusu taşınmazın imar durum belgesinde 1/25000'lik nazım planda ağaçlandırılacak alan sahasına isabet etmekte olduğunu, Milli Emlak Müdürlüğü ise dava konusu taşınmazın 1/5000 ve 1/1000 ölçekli imar planı dışında kaldığını bildirmeleri karşısında taşınmazın belediye mücavir alanı içinde kalıp kalmadığı, taşınmazın bulunduğu yerde yapılan imar uygulaması tarihini açıkça ve ayrıca bildirilmesinin Belediye Başkanlığından istenerek cevabi yazının dosyaya konulması,

4- İddia ve savunma doğrultusunda Sille Belediyesi'nin kuruluş tarihinin ilgili kurumdan sorulması,

5- Ayrıca dava konusu taşınmaza komşu olan 8768 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının hükmen oluştuğu görülmekle, 8768 parsel sayılı taşınmaza ait mahkeme dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek dosyaya konulması,

6- Davacı ... ve bayisi ... adına aynı çalışma alanında belgesizden tespit gören taşınmazlar olup olmadığının Mahkemeler Yazı İşleri Müdürlüğü, Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden araştırılarak, cevabi yazıların dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.