muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9451, Karar No: 2022/7481, Tarih: 08.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9451 E.  ,  2022/7481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 23/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin

kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

3) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/294, Karar No: 2014/2554, Tarih: 18.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/294 E.  ,  2014/2554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 282.940,00 TL alacağın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bir kısım davalılar vekili Av. ... mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde mahkemenin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan, süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulmasından, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

3-Davacı vekiline davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise belgesinin dosyasına konulması ya da kayıtlara dayanılarak tarihinin bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, yöntemince tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1854, Karar No: 2012/6642, Tarih: 13.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/1854 E.  ,  2012/6642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde temerrüd nedeniyle taşınmazın tahliyesi ile 10.800 TL kira alacağının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalının dava konusu mecurdan tahliyesine; fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm alacağa yönelik olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; taraflar arasında yapılan kira sözleşmesinde, kira bedellerinin her ayın 15'inde banka hesabına peşin ödenmesi; Özel Şartlar 5.maddesinde de; bir ayın kira bedeli gününde ödenmediği takdirde dönem sonuna kadar kira bedellerinin muaccel olacağının kararlaştırıldığını; Eylül 2010 kira bedeli 28 Eylül 2010 tarihine kadar ödenmediğinden, 15 Eylül 2010 tarihinden itibaren 14 Mart 2011'e kadar kira bedellerinin muaccel hale geldiğini; bu nedenle, 10.800 TL kira alacağının 30 gün içinde ödenmesi için kiracı davalıya ihtarname keşide ettiklerini, süre sona ermesine rağmen ödeme yapılmadığından temerrüdün de gerçekleştiğini ileri sürerek; temerrüd nedeniyle mecurun tahliyesini ve ödenmeyen 10.800 TL kira bedelinin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı duruşmaya katılmamış, cevap da vermemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; Borçlar Kanunu'nun 260.maddesi gereğince temerrüd nedeniyle akdin feshi ile davalının dava konusu mecurdan tahliyesine; fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, alacağa yönelik olarak davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında yapılan 15.03.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde; "Kira karşılığının banka kanalıyla her ayın 15'inde peşin olarak ödeneceği kararlaştırıldığı"; Özel Şartlar 5.maddesinde de; “Bir ayın kirası gününde ödenmediği takdirde, ayrıca ihtara hacet kalmaksızın kira devresi sonuna kadar tüm kiralar muacceliyet kesbeder ve tahliye sebebi sayılır" hükmüne yer verildiği anlaşılmaktadır.Mahkemece; sözleşme hükümlerine göre kira parasının zamanında ödenmediği, bu nedenle davalı kiracının temerrüde düştüğü kabul edilmiş olduğu halde; temerrüd olgusunun bu dava ile belirlendiği ve bu anlamda kararın kesinleşmemiş olduğu; dolayısıyla muacceliyet unsurunun gerçekleşmesi ön şartının yerine gelmediği gerekçesiyle kira alacağı yönünden talebin reddine karar verilmiştir. Oysa, temerrüde esas teşkil eden, tarafların serbest iradesiyle kararlaştırdıkları sözleşmedeki şart muacceliyet şartıdır. Şartın geçerliliği kabul edilmiş olduğuna göre, ödenmeyen kira alacağının da tahsiline karar verilmesi gerekmektedir.

Yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1292, Karar No: 2020/358, Tarih: 14.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/1292 E.  ,  2020/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03/03/2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 12/02/2019 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 14/01/2020 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece uyulan Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4048, Karar No: 2022/17467, Tarih: 25.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4048 E.  ,  2022/17467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

...

...

...

Sanık hakkında 2008 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerini sanık müdafisinin, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmü ve 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükmünü katılan vekilinin temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

A-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen Mahkemenin 05.11.2014 tarihli 2014/98 Esas ve 2014/1065 Karar sayılı mahkumiyet kararının, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 05.11.2020 tarihli 2017/14958 Esas ve 2020/6514 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmek suretiyle kesinleştiğinden ve temyize konu bir hüküm bulunmadığından katılan vekilinin sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin REDDİNE,

B- 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında “ 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında sahte fatura düzenlemediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Suça konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükellefler ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulup getirtilmek suretiyle, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2)Sanığın faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

C- Beraat hükmü yönünden suçun sübutu halinde, sanık hakkında kurulan mahkumiyet ve düşme hükümleri yönünden de; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 25.10.2022 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18690, Karar No: 2014/2095, Tarih: 07.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18690 E.  ,  2014/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/53975

MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2009

NUMARASI : 2009/723 (E) ve 2009/1375 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Sanık hakkında, sahte olarak imzalanan çeki katılan B.. Ç..'ye ciro edip vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada; sanığın savunmasında, suça konu çekin C. E. tarafından kendisine doldurulmuş halde gönderildiğini, kendisinin de borcuna karşılık katılana ciro ederek verdiğini ifade etmesi ile C. E.vekilince Ankara 6. İcra Mahkemesine imzaya itiraz amacıyla verilen 26.11.2007 tarihli dilekçede “müvekkilinin yurtdışına çıkmadan sanığa suça konu çeki bıraktığını” beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla; çek sahibinin beyanı alınarak çeki sanığa verip vermediğinin, verdi ise ne amaçla verdiğinin belirlenmesi, gerektiğinde çek temin edilerek ön yüzündeki yazı, rakam ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi de yaptırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi gereğince aynı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık hakları yönünden koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11047, Karar No: 2019/3870, Tarih: 17.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/11047 E.  ,  2019/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;Davacı idare; çekişme konusu 632 ada 145 parsel sayılı taşınmaz ... adına kayıtlı iken ölümü ile ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 1979/35 Esas-22 Karar sayılı veraset ilamı gereği 03.05.2004 tarih 2606 yevmiyeli resmi senetle mirasçılarına intikalin yapılarak intikalen gelen hisselerin yine mirasçı olan ...'e satışının yapıldığını, mirasçı olan satıcılardan..., ... ve ... adına, anneleri olan davalı ... tarafından vekaleten satış yapıldığını ancak vekalet veren ...'ün annesi ...'yi ... 2. Noterliğinin 15.02.2002 tarih ve 3624 sayılı azilname ile azlettiğini, azilnameden sonra 03.05.2004 tarihinde satışın gerçekleştiğini ileri sürerek ... hissesi yönünden yapılan satış işleminin iptali ile hak sahibi adına tesciline karar verilmesini istemiştir.Davalılar, azilnameden haberdar olmadıklarını, kendilerine kusur atfedilemeyeceğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, dava konusu taşınmazla ilgili ... tarafından ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açıldığı, ayrıca paydaşların hisselerindeki yanlışlıkla ilgili tapu müdürlüğünün dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine dair verilen karar Dairece "...Davacı idarenin Türk Medeni Kanununun 1025. ve 1007. maddeleri ile Tapu Sicili Tüzüğünün 85. maddesi (17.8.2013 tarihinde yürürlüğe giren Tapu Sicili Tüzüğünün 74.maddesi) gereğince tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan sorumlu olacağı, TMK.nın 1007. maddesinde düzenlenen sorumluluğun kusursuz sorumluluk olup, bu madde kapsamında Hazinenin tazminat davasına muhatap ve tazminata mahkum olabileceği gözetildiğinde, eldeki davanın açılmasında ve sonuçlandırılmasında davacı idarenin hukuki yararının bulunduğu kuşkusuzdur. Öte yandan; Tapu Sicili Tüzüğü’nün 85. maddesi “ Kütük üzerinde belgelere aykırı tescil veya yazımın düzeltilebilmesi için ilgililerin yazılı olurunun alınması ve yevmiye defterine kaydedilmesi gerekir. Belgeye aykırı yazımın veya tescilin düzeltilmesine, ilgililerden birisinin yazılı oluru olmazsa, müdür defterdarlık veya mal müdürlüğünden düzeltme için dava açılmasını talep eder. Hazine avukatı bulunmayan yerlerde bu düzeltmeler için müdürlük tarafından re'sen dava açılır. İkinci ve üçüncü fıkralardaki durum, ayrıca kütük sayfasının beyanlar sütununda belirtilir. (Değişik son fıkra: 8/11/2004-2004/8109 K.) Kütük, yevmiye defteri ve yardımcı sicillerde belgesine aykırı olarak basit yazım hatası yapıldığının tespit edilmesi halinde, müdür tarafından nedeni düzeltmeler sicilinde açıklanarak, re'sen düzeltme yapılır ” şeklinde olup, doğrudan dava açmaya engel bir yasal düzenleme içermemektedir. Diğer taraftan, Tapu Müdürlükleri, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğüne bağlı ve Genel Müdürlük olarak da Bayındırlık ve İskan Bakanlığına yeni ismi ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığına bağlı kuruluşlar olarak, genel bütçe içinde ayrı bütçe ile yönetilen kamu kuruluşlarıdır

. Diğer taraftan, Tapu Müdürlükleri, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğüne bağlı ve Genel Müdürlük olarak da Bayındırlık ve İskan Bakanlığına yeni ismi ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığına bağlı kuruluşlar olarak, genel bütçe içinde ayrı bütçe ile yönetilen kamu kuruluşlarıdır. O halde; Tapu Müdürlüğünün hatalı gerçekleştirilen çekişmeye konu işleminin düzeltilmesi ile ilgili olarak yukarıdaki ilkeler de dikkate alındığında eldeki davayı açabileceği kuşkusuzdur. Hal böyle olunca; mahkemece öncelikle ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen 2013/298 E. sayılı dava derdest ise eldeki dava ile birleştirilmesi hususunun düşünülmesi, işin esasına girilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir..." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/298 E ve 2014/50 K sayılı dosyasında davanın kabulüne karar verildiği, davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalı ...'ün yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 256.17.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 17.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.