muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4219, Karar No: 2021/5478, Tarih: 30.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4219 E.  ,  2021/5478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı baba tarafından ek karar ile esas karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı babanın esas karar yönünden temyiz başvurusunun incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince 08/10/2020 tarihinde verilen karar taraflara 21/10/2020 tarihinde tebliğ edilmiş olup bu karar taraflarca istinaf edilmeyerek kesinleştikten sonra davalı baba tarafından infazda tereddüt oluştuğu gerekçesi ile 07/12/2020 tarihinde tavzih talebinde bulunmuş, ilk derece mahkemesince tavzih talebinin reddine karar verilmiştir. Davalı baba tarafından davanın esası hakkında verilen hükmün istinaf edilmeyerek kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından, davalı babanın davanın esasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı babanın 10/12/2020 tarihli ek karar yönünden temyiz başvurusunun incelenmesinde:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davacı babanın temyiz dilekçesinin REDDİNE, diğer temyiz itirazlarının ise yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 30.06.2021 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2012/10341, Karar No: 2013/17641, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10341 E.  ,  2013/17641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde Ağustos 1990-09/07/2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı müteveffa ...'e ait işyerinde Ağustos 1990 – 09.07.2002 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine; yargılama sırasında ölen davalı ...'in mirasçılarının mirası reddetmiş olmaları nedeni ile mirasçı bulunmadığından reddine; 1990 yılı Ağustos ayından 06.01.1994 dönemine ait hizmet tespiti talebinin hak düşürücü süre nedeniyle reddine; 07.01.1994 – 09.07.2002 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı ...'in yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları olan ..., ... ve ...'in Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2006/1600E, 1945 K sayılı ve 09/11/2006 tarihli kararı ile ...'in mirasını reddettiklerine karar verildiği bu kararın 17/11/2006 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan Türk Medeni Kanunu' nun 612 ve devamı maddelerine göre en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, Sulh Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Mirasçılar, mirası reddederken kendilerinden sonra gelen mirasçılardan mirası kabul edip etmeyeceklerinin sorulmasını tasfiyeden önce isteyebilirler. Bu taktirde ret, Sulh Hakimi tarafından sonra gelen mirasçılara bildirilir, bunlar bir ay içinde mirası kabul etmezlerse reddetmiş sayılırlar. Bunun üzerine miras, yine iflas hükümlerine göre tasfiye edilir ve tasfiye sonunda arta kalan değerler, önce gelen mirasçılara verilir. En yakın yasal mirasçıların reddi, kendilerinden sonra gelen mirasçılar yararına olmadıkça ve bunlar Yasanın 614. maddesinde gösterilen usul çerçevesinde mirası açıkça kabul etmedikçe miras, sonra gelen mirasçılara geçmez. Bunlar, mirasbırakanın borçlarından sorumlu da tutulamaz.

Somut olayda miras, mirasbırakanın eş ve çocukları olan yasal mirasçıları tarafından reddedilmiş, tereke iflas hükümlerine göre tasfiyeye tabi duruma gelmiştir. Bu nedenle tasfiye işlemi tamamlanmadan ...'in mirasçılarının mirası kayıtsız şartsız reddettikleri gerekçesi ile mirasçılara yöneltilen davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Somut olayda miras, mirasbırakanın eş ve çocukları olan yasal mirasçıları tarafından reddedilmiş, tereke iflas hükümlerine göre tasfiyeye tabi duruma gelmiştir. Bu nedenle tasfiye işlemi tamamlanmadan ...'in mirasçılarının mirası kayıtsız şartsız reddettikleri gerekçesi ile mirasçılara yöneltilen davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davalı ...'in en yakın bütün mirasçılarının mirası reddettikleri ibraz olunan mahkeme kararı ile sabit bulunduğuna göre mahallin Sulh Hakimine durum bildirilerek mirasın iflas kurallarına göre tasfiyesini sağlamak, anılan mahkemece mirası reddedilen ... için atanacak ve yetkilendirilecek bir temsilci huzuru ile davaya devam edilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmadan usulünce taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8486, Karar No: 2018/2077, Tarih: 05.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8486 E.  ,  2018/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu ...21. İcra Müdürlüğü’nün 2012/13284 E.-13285 E. sayılı dosyalarından dava dışı borçlunun aracına haciz konulduğunu ancak ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2012/10872 E. sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin 1. sırasında yer alan davalıya ait alacağın muvazaalı olduğu gerekçesiyle sıra cetvelinin iptali ile davalının alacağının muvazaalı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetveline konu takipte dayanak belgenin bulunmadığı, alacağı ispat külfetinin davalıya ait olmasına rağmen davalı tarafından ispat edilemediği ve muvazaalı bir alacak olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7150, Karar No: 2015/12131, Tarih: 06.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7150 E.  ,  2015/12131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3- 2013/18243

MAHKEMESİ : Dörtyol(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2012

NUMARASI : 2011/799 (E) ve 2012/901 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kasten yaralama suçundan sanık C.. A.. hakkında yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetine ilişkin Dörtyol 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 05.09.2012 tarih 2011/799 Esas, 2012/901 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.01.2015 tarih ve 2014/20660 Esas, 2015/1456 Karar sayılı ilamı ile oybirliği ile ' onama ' yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2015 tarih ve 3-2013/18243 sayılı yazısı ile; sanığın oğlu ve kızı olan mağdurları etkisi basit tıbbi müdahale ile geçecek şekilde kasten yaraladığı somut olayda sanık hakkında TCK'nin 86/2. maddesi gereğince tayin edilen 180 gün adli para cezasının suçun alt soya karşı işlemiş olması nedeniyle TCK'nin 86/3-a maddesi gereğince yarı oranında arttırılması sırasında hesap hatası yapılarak 270 gün adli para cezası yerine 360 gün adli para cezasına hükmedildiği, bu nedenle TCK'nin 62. maddesi ile yapılan indirim sonucunda da 225 gün adli para cezası yerine 300 gün adli para cezası hükmedilerek TCK'nin 52/2. maddesi ile yapılan uygulama sonucunda da 4.500.- TL adli para cezası yerine 6.000.- TL adli para cezasına hükmedildiği, bu suretle sanık hakkında her iki eylem nedeniyle fazla ceza tayin edildiği anlaşıldığından hükmün onanmasına dair Dairenin kararına karşı itiraz talebinde bulunularak, onamaya ilişkin kararın kaldırılması hükmün bozulmasına karar verilmesi, anılan husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması hususlarında yeniden değerlendirme yapılmak üzere dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 19.01.2015 tarih ve 2014/20660 Esas, 2015/1456 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA;

Yeniden yapılan değerlendirmede;

Adli sicil kaydından sabıkasız olduğu anlaşılan sanığın, çocukları olan mağdurların da şikayetten vazgeçtikleri dikkate alındığında maddede öngörülen diğer şartlar açısından da değerlendime yapılarak sanığın suçunu inkarı ile yeniden suç işlemeyeceğine dair mahkemede olumlu kanaat oluşmaması gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında mağdurlara karşı kasten yaralama suçu nedeniyle TCK'nin 86/2. maddesine göre ayrı ayrı 180 gün adli para cezası olarak belirlenen temel cezadan TCK'nin 86/3-a maddesi gereği ½ şer oranında artırım yapılarak 270'şer gün adli para cezası yerine 300'er gün adli para cezasına, TCK'nin 62/1. maddesi gereğince 1/6'şar oranında indirim yapılarak 225'er gün adli para cezası yerine 300'er gün adli para cezasına, TCK'nin 52/2. maddesi gereği yapılan uygulama sonucunda 4500'er TL adli para cezası yerine 6000'er TL adli para cezasına hükmedilerek sonuç cezaların fazla tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün mağdur Ö.. A.. hakkındaki 2 fıkrasından "360 gün adli para cezası " ibaresinin çıkarılarak yerine " 270 gün adli para cezası", 3 .fıkrasından " 300 gün adli para cezası " ibaresinin çıkarılarak yerine "225 gün adli para cezası ", 6. fıkrasından " 6000 TL adli para cezası " ibaresinin çıkarılarak yerine "4500 TL adli para cezası" ibaresinin eklenmesi ve hükmün mağdur B.. A.. hakkındaki 2. fıkrasından " 360 gün adli para cezası " ibaresinin çıkarılarak yerine " 270 gün adli para cezası ", 3 .fıkrasından " 300 gün adli para cezası " ibaresinin çıkarılarak yerine " 225 gün adli para cezası " , 6. fıkrasından " 6000 TL adli para cezası " ibaresinin çıkarılarak yerine "4500 TL adli para cezası" ibaresinin eklenmesi diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/693, Karar No: 2016/2602, Tarih: 23.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/693 E.  ,  2016/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince maliki olduğu taşınmazını davadışı ...’a verdiğini, ...’un bu taşınmaz üzerine yaptığı inşaatları kendi bilgisi dışında imzasını taklit ederek Kuruma bildirdiğini, Kurumun bu inşaat işyerinin işvereni olarak kendisine borç çıkardığını ve 2008/15393, 2008/15394, 2008/15395, 2008/20502, 2008/20503 ve 2008/20504 takip dosyaları üzerinden takibe başladığını belirterek davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik inceleme ile ulaşılmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, arsa sahibi olan davacı ile yüklenici ... arasında noterde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, bu inşaat işyerinin ... sicil numarası ile 15.02.2007 tarihinde davacı adına tescil edildiği, bu işyerinin 2007/2 ila 2008/4. dönemleri arasındaki prim, işsizlik sigortası primi ve damga vergisi borçları ile ilgili olarak davacı adına takip başlatıldığı, davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin 19.09.2011 ve 13.10.2011 tarihlerinde davacıya tebliğ edildiği, davacının imzası taklit edilerek adına işyeri tescil edildiğini belirterek borçlu olmadığının tespiti ile dava konusu ödeme emirlerinin iptalini talep ettiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanunun “Prim belgeleri başlıklı 79. maddesi ve “Primlerin ödenmesi” başlıklı 80. maddesi ile 5510 sayılı Kanunun “Prim belgeleri ve işyeri kayıtları” başlıklı 86. maddesi ve “Prim ödeme yükümlüsü” başlıklı 87. maddesi uyarınca; hizmet akti ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların prim belgelerinin verilmesinden ve primlerinin ödenmesinden işveren sorumludur.

İşverenin kim olduğu ise, Mülga 506 sayılı Kanunun 4. maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 12. maddesinde tanımlanmıştır. Buna göre, hizmet akdine bağlı olarak çalıştırıldığı için sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işverendir. İşveren adına ve hesabına, işin veya görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapan kimse, işveren vekilidir.

Dava konusu olayda uyuşmazlık, ... sicil numaralı işyerinin, işvereninin kim olduğu ve bu işyerinin Kuruma olan borçlarından kimin sorumlu olduğuna ilişkindir.

Dava konusu olayda uyuşmazlık, ... sicil numaralı işyerinin, işvereninin kim olduğu ve bu işyerinin Kuruma olan borçlarından kimin sorumlu olduğuna ilişkindir.

Kat karşılığı inşaat sözleşmesi, Türk Borçlar Kanununun 470 ve devamı maddelerinde tanımlanan eser sözleşmesinin bir türüdür. Eser sözleşmeleri taraflara karşılıklı haklar ve borçlar yükleyen bir iş görme aktidir. Yüklenici yapımını üstlendiği eseri teknik ve sanatsal kurallara ve amaca uygun olarak imâl edip iş sahibine teslim etmekle, iş sahibi de teslim aldığı eserin bedelini ödemekle mükelleftirler. Eser sözleşmelerinin bir nev’ini teşkil eden kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenici inşaatı sözleşmeye, plan ve projesine, imar durumuna, fen ve teknik ilkelere uygun olarak yapıp arsa malikine eksiksiz teslim etmekle, arsa maliki de teslim aldığı eserin bedeli olarak tapuda pay devrini yapmakla yükümlüdürler.

Somut olayda, ... İli, ... İlçesi, ... Köyü ... Köy içi mevkiinde kain ve tapunun 26 pafta, 3248 parsel ve aynı yer aynı pafta 6135 parsel numaralarında kayıtlı taşınmazlar davacıya ait olup, davadışı ... isimli yüklenicinin bu yere kat karşılığı inşaat yapmayı üstlendiği ve yanlar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, davacının bu sözleşme uyarınca işveren olmadığını, işverenin yüklenici ... olduğunu, imzasının taklit edilerek ... sicil numaralı işyerinin kendisinin adına tescil edildiğini belirttiği, buna rağmen, Mahkemece bu yönde araştırma yapılmadığı, işyerinin tescilinin davacı tarafından mı yoksa davacının iddia ettiği gibi imzası taklit edilerek davadışı kimseler tarafından mı yapıldığının araştırılmadığı, buna göre davacının dava konusu Kurum alacaklarından sorumluğu bulunup bulunmadığının tartışılmadığı, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş; davacı ile davadışı ... arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile davacı adına tescil edilen ... sicil numaralı borçlu işyerinin tesciline ilişkin belgeleri getirterek incelemek, işyerinin tesciline ilişkin belgelerin davacı tarafından verilip verilmediğini araştırmak, yüklenici ...’u dinlemek, gerekirse imza incelemesi yaptırmak, buna göre davacı ile davadışı ... arasındaki ilişkiyi irdelemek ve davacının işveren olup olmadığını tartışmak, tespit edilen duruma göre davacının Kurum alacaklarından sorumlu olup olmadığını belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15421, Karar No: 2017/25380, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15421 E.  ,  2017/25380 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7757, Karar No: 2019/18600, Tarih: 02.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/7757 E.  ,  2019/18600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre de; CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye aykırı olarak mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, tehdit suçundan önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu CMK'nın 231/7. maddesine aykırı olarak hapis cezasının paraya çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.