muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3777, Karar No: 2014/19509, Tarih: 02.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/3777 E.  ,  2014/19509 K.**

* HIRSIZLIK

* MALA ZARAR VERME

* ÇALINAN ARACIN PARÇALANMASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 141

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 151

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanıklardan T.. A.. suça konu aracı S... ve Y... isimli şahıslardan satın aldığını bildirip, sanıklar Y.. D.. ve S.. B.. hakkındaki evrakın bu evraktan tefrik edildiği, ancak sanıklar Y.. D.. ve S.. B..'in örgüt lideri olarak göründükleri ve şema içerisinde bu davanın konusu olan suçun da yer aldığı suç örgütünü yönettikleri iddiasıyla Y.. D.. ve S.. B.. hakkında Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/204 esas sayılı dosyasıyla kamu davası açıldığı, mümkün olduğu takdirde bu dosya ile bahsedilen 1 Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/204 esas sayılı dosyasının birleştirilmesinin sağlanması mümkün olmadığı taktirde yargılama aşamasına ilişkin dosyasında bulunmayan diğer ilgili evrakın temini ile sanıkların hukuki durumlarının değerlerlendirilmesi gerektiği halde, anılan dosyanın getirtilip incelenmesiyle yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıkların aracı satın aldıklarını bildirdikleri, başka dosyada sanık olarak yargılanan Y.. D..'ın tanık sıfatıyla 10/11/2010 tarihli oturumda dinlenmesi sırasında, tanığın CMK'nun 45 ve 46. maddeleri anlamında tanıklığa engel bir halinin bulunmadığı, sadece anılan Yasa'nın 48. maddesi uyarınca, "kendisini ceza kovuşturmasına uğratabilecek nitelikte olan sorulara cevap vermekten çekinebileceği" hususunda ihtarda bulunulması gerekirken, tanığa çekinme hakkının bulunduğu bildirilip, tanığında tanıklık yapmayacağını bildirmesi üzerine, çekinme hakkını kullandığı gerekçesiyle beyanının alınmaması,

3-Sanıkların müştekiye ait aracı çalıp zilyetliklerine geçirdikten sonra, aracı parçalamaları şeklinde gelişen olayda, sanıkların hakimiyetinde bulunan suça konu aracın mülkiyetine yönelik zarar verilmesi eyleminin ayrıca mala zarar verme suçunun unsurlarını oluşturmamasına karşın mala zarar verme suçundan sanıkların beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,Bozmayı gerektirmiş, sanıklar K.. A.., H.. A.. ve T.. A.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6738, Karar No: 2024/3435, Tarih: 17.04.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/6738 E.  ,  2024/3435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/548 E., 2023/239 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacı ...’ın sürücüsü ve eşi ...’un yolcusu olduğu araca, 03.06.2011 günü davalıların maliki/sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın tam kusurlu olarak çarpması sonucu davacı ...’un daimi malul kaldığını, memur olup işgücü kaybına uğradığını, taksi, ilaç, hastane, eczane ve fizik tedavi gideri olduğunu, ...a ait aracın pert olduğunu, sigorta şirketinin 6.000,00 TL ödediğini ancak aracın güncel bedeliyle sigorta şirketinin yaptığı ödeme arasında büyük fark olduğunu, davacıların elem çektiğini iddia ederek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 2.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, davacı ... için 1.000,00 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın (davalı ... manevi tazminattan sorumlu olmamak üzere) kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i, kesin hüküm, derdestlik, görev ve yetki itirazları olduğunu, davalının kusuru bulunmadığını, talebin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; sakatlanma nedeniyle davacı hesabına 33.230,00 TL'nin 28.11.2012 tarihinde, araç hasarı nedeniyle de 6.000,00 TL'nin 01.07.2011 tarihinde ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.01.2015 tarihli ve 2012/720 Esas 2015/18 Karar sayılı kararıyla; davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine, davacı ...’ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan tahsili ile davacı ...’a ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, davacı ...’ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan tahsili ile davacı ...’a ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 14.11.2017 tarihli ve 2015/13543 Esas, 2017/10528 Karar sayılı ilamıyla; " 1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 4 üncü maddesinde, bu kanundan doğan hukuk davalarının ticari dava sayıldığı, aynı kanunun 5 inci maddesinin 2 nci fıkrasında, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4 üncü maddesi hükmünce ticari sayılan davalara, ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

6102 sayılı TTK.'nın 3 üncü maddesinde, ”Bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir.” düzenlenmesi mevcuttur.

6102 sayılı TTK.'nın 1483 ve devamı maddelerinde “zorunlu sorumluluk sigortaları” düzenlenmiştir.

Bir hukuki işlemin veya fiilin TTK'nın kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen bu kanunda düzenlenen hususlarla, bir ticari işletmeyi ilgilendiren bir hukuki işlemin veya fiilin olması gerekir.

Açılan davada davalılar arasında zorunlu mali sorumluluk sigortacısı da bulunmaktadır. Sigorta hukuku 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 6 ncı kitabında 1401 ve devamı maddelerinde, zorunlu sorumluluk sigortası ise 1483 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenen hususlardan olması nedeniyle dava ticari davadır. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden (re'sen) dikkate alınması zorunludur. Bu durumda, ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmekte olup, mahkemece davanın HMK 114/1-c. maddesi gereği görevsizlik nedeniyle HMK 115/2 nci maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir." denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

3-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir." denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 08.04.2019 tarihli, 2018/856 Esas, 2019/313 Karar sayılı kararı ile olayın özellikleri, davacılardan ...'un sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı, davacının yaralanma derecesi, kusur oranları, olay tarihi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile hak ve nesafet ilkeleleri gözetilerek davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine, davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 4.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlı yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacı ...'a ödenmesine, davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlı yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacı ...'a ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan)17. Hukuk Dairesinin 07.10.2020 tarihli ve 2019/3629 Esas, 2020/5191 Karar sayılı ilamıyla; "1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekilinin dava dilekçesi ile sunduğu 01.10.2012 tarihli Sağlık Bakanlığı Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu Raporu'nda %8 oranında (Cervical vertebra fraktürü) özürlü olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece alınan 21.05.2014 tarihli Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı maluliyet raporunda; davacının fonksiyonel ve anatomik bir arazası saptanmadığından vücut genel çalışma gücünü kaybetmediği ve 2 ay süre ile iş görmezlik halinde kaldığı tespit edilmiş olup; davacı vekilinin itirazı üzerine alınan 01.12.2014 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporunda, davacının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında fonksiyonel araz bırakmadan iyileşmiş olduğu, sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı ve iyileşme süresinin 03.06.2011 tarihinden itibaren 2 (iki) aya kadar uzayabileceği belirtilmiştir.

Davacı vekili tarafından temyiz dilekçesi ekinde sunulan 23.05.2019 tarihli Ankara İl Sağlık Müdürlüğü Beytepe ... Devlet Hastanesi Engellilik Sağlık Kurulu Raporu'nda ise %34 oranında malul olduğu bildirilmekle maluliyet raporları arasında açık bir çelişki oluşmuştur.

Davacı vekili tarafından temyiz dilekçesi ekinde sunulan 23.05.2019 tarihli Ankara İl Sağlık Müdürlüğü Beytepe ... Devlet Hastanesi Engellilik Sağlık Kurulu Raporu'nda ise %34 oranında malul olduğu bildirilmekle maluliyet raporları arasında açık bir çelişki oluşmuştur.

Bu durumda mahkemece gerçek zararın belirlenmesi amacıyla, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan davacının temyiz dilekçesi ekinde sunduğu 23.05.2019 tarihli rapor değerlendirilmek ve şikayetlerin dava konusu kaza ile illiyeti olup olmadığı belirlenmek suretiyle raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek yeni bir rapor alınarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre; davacılar vekilinin sair ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir." denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile olayın özellikleri, davacılardan ...'un sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı, davacının yaralanma derecesi, kusur oranları, olay tarihi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile hak ve nesafet ilkeleri gözetilerek davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine, davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 4.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlı yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacı ...'a ödenmesine, davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlı yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacı ...'a ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunun yeterli olmadığını, davacı ...'un sürekli iş göremezliğinin bulunduğunu iddia ederek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirkete trafik sigortalı, diğer davalı ...'un sürücüsü olduğu aracın davacı ... yönetimindeki araç ile çarpışması ile oluşan 03.06.2011 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan yolculardan ...'un uğradığı sürekli iş göremezlik ve davacıların uğradığı manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 46 ncı maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 46 ncı maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4201, Karar No: 2021/4504, Tarih: 13.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4201 E.  ,  2021/4504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 25.05.2017 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin karıştığı trafik kazası neticesinde yaralandığını belirterek, belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının 29.08.2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talep arttırım dilekçesi ile sürekli iş göremezlik zararını 142.294,17 TL’ye, geçici iş göremezlik zararını ise 13.436,85 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; başvurunun kısmen kabulü ile 142.344,17 TL tazminatın 17/01/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziiyle birlikte sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine verilmesine, geçici iş göremezli talebinin reddine karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik itirazının kabulüne, sair itirazlarının reddine dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 6098 sayılı TBK’nın 51.maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. Hatır taşımasından ya da kullanmadan söz edebilmek için yaralanan ya da ölen karşılıksız taşınmış olmalıdır. Taşınan veya kullananın yararının söz konusu olduğu durumda hatır taşıması ilişkisi gündeme geleceğinden işletenin sorumluluğu

genel hükümlere göre değerlendirilecek ve tazminattan indirim yapılacaktır. Bu bakımdan hatır taşıma ilişkisinin değerlendirilmesinde taşıma ya da kullanmanın kimin çıkar ve yararına olduğunun saptanması önemlidir. Yarar ekonomik olabileceği gibi, ortak toplumsal değerleri de ilgilendirebilir. Ancak taşıma ve kullanmada işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin bir çıkarı veya yararının bulunması halinde hatır taşımasından söz edilemeyecektir. Ayrıca hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi, indirim yapacak ise de Dairemizin uygulamalarına göre %20 oranında hatır taşıması indirimi yapması gerekmektedir. Somut olayda, davalı vekilince davacının araçta hatır yolcusu olarak bulunduğu iddia edilmiştir.

Sigortalı araçta yolcu olduğu ve sürücü ile arkadaş olduğu sabit olan davacının sigortalı araçta taşınması için bir bedel ödediğinin, davacı yanca iddia ve ispat edilmediği; anılan konudaki ispat yükünün davacıda olduğu; davacının taşıma karşılığında sürücü arkadaşına bir ücret ödemesinin de hayatın olağan akışına aykırı olduğu hususları dikkate alınarak, davalı ... şirketinini hatır taşıması savunmasına itibar edilmesi, 6098 sayılı TBK md. 51 gereği tazminattan makul oranda, hakkaniyete uygun (Dairemiz uygulamaları ile % 20) indirim yapılmak suretiyle, davalı ... şirketinin sorumlu olduğu tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2)nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 13/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/397, Karar No: 2018/2255, Tarih: 15.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/397 E.  ,  2018/2255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vakıf Senedinde Yapılan Değişikliğin Tescili

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, davacı vakfın, senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenmiş; mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, süresi içerisinde ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ...'nın kuruluş senedinde engelli bireylere yönelik ibarelerin değiştirilmesi amacıyla 6462 Sayılı Engelliler ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'a istinaden vakıf senedinde ve vakfın adında yer alan sakat, özürlü ve çürük ibarelerinin yerine engelli ibaresinin kullanılması ve uygulamadan doğan bir takım aksaklıkların giderilmesi amacıyla vakıf senedinde yapılmak istenen değişikliklerin tescili istemine ilişkindir.

1-Vakfın en yüksek karar organı olan ve senet değişikliği için yetkili ve görevli mütevelli heyetinin toplantı usul ve esaslarını düzenleyen vakıf senedinin 8.maddesinde; ellibir gerçek ve dört tüzel kişiden oluşan vakıf mütevelli heyetinin üye tam sayısının salt çoğunluğu ile toplanacağı, yeter sayı sağlanamaz ise toplantının en geç onbeş gün sonraya bırakılacağı, mütevelli heyet toplantısı için çağrının yönetim kurulu tarafından üyelere mektupla yapılacağı, çağrı yazısında gündem ve ilk toplantıda yeterli sayı bulunamadığı takdirde ikinci toplantının tarihi, yeri ve saatinin duyurulacağı hükmüe bağlandığı halde, vakıf senedinde değişiklik yapılmasına ilişkin toplantının günü saati ve gündeminin mütevelli heyeti üyelerine mektupla bildirilmesine dair sözü edilen senetteki usule uyulmadan toplanılarak karar alındığından davanın reddine karar verilmesi yerine kabulü doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre de; yürürlükteki vakıf senedinde isimleri bulunan ..., ...ve Diyanet İşleri Başkanlığı temsilcisi dışında toplantıya katılan yirmiüç üyenin mütevelli heyeti üyesi olup olmadıkları denetlenemediğinden yürürlükteki vakıf senedine göre üç üyenin katılımı ile toplanıldığının kabulü gereklidir.

2-Kabule göre de; yürürlükteki vakıf senedinde isimleri bulunan ..., ...ve Diyanet İşleri Başkanlığı temsilcisi dışında toplantıya katılan yirmiüç üyenin mütevelli heyeti üyesi olup olmadıkları denetlenemediğinden yürürlükteki vakıf senedine göre üç üyenin katılımı ile toplanıldığının kabulü gereklidir.

Yargıtay uygulamalarına göre uyuşmazlık, öncelikle vakıf hukuku kapsamında mevzuatta yer alan düzenlemeler esas alınarak çözüme kavuşturulacak, hüküm bulunmayan hallerde ise Türk Medeni Kanunu'nun benzer kuruluşlardan olan derneklerle ilgili hükümleri esas alınarak çözüme gidilecektir. İlk toplantıda yeterli çoğunluk sağlanamaz ise ikinci toplantıda asgari yeter sayı konusunda vakıf mevzuatında açık bir düzenleme bulunmazken Türk Medeni Kanunun 78/2.maddesine göre derneklerde bu sayının yönetim ve denetim kurulları üye tam sayısının iki katından az olamayacağı amir hüküm olarak düzenlenmiştir. Davacı vakfın on olan yönetim ve denetim kurulu üye sayısının iki katı yirmi üyeden az üyelerle yapılan toplantı ve alınan kararlarda yeterli çoğunluk sağlanmadığı içinde geçersizdir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.