muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2713, Karar No: 2020/3048, Tarih: 14.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2713 E.  ,  2020/3048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 8. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi dışında şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 20. İcra Müdürlüğünün 2012/3072 E. sayılı dosyasında düzenlenen 23.12.2016 tarihli sıra cetvelinde şikayet olunan alacaklıların alacağı ile garameten paylaştırma yapıldığı, ancak kendi hacizlerinin ilk sırada olduğunu bu nedenle garameten paylaştırmanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, garameten paylaştırma hesaplama hatası yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, 6183 sayılı Yasa’nın 21. maddesi uyarınca garameten paylaştırmanın doğru olduğu, şikayetçi alacaklı için ayrılan miktarın doğru hesaplandığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı şikayetçi vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İİK’nın 18/1 maddesi ‘İcra mahkemesine arzedilen hususlar ivedi işlerden sayılır ve bu işlerde basit yargılama usulü uygulanır", HMK’nın adli tatilde görülecek dava ve işler başlıklı 103/1-h maddesi ‘Kanunlarda ivedi olduğu belirtilen veya taraflardan birinin talebi üzerine, mahkemece ivedi görülmesine karar verilen dava ve işler.’ hükümlerini içermektedir.

Somut olayda, ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararının şikayetçi vekiline 30.06.2017 tarihinde tebliğ edildiği ve şikayetçi vekilince 07.09.2017 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu görülmüştür. İİK’nın 18/1. maddesi uyarınca icra mahkemesine arzedilen hususların ivedi işlerden sayılacağından ve HMK’nın 103/1-h maddesi uyarınca kanunlarda ivedi olduğu belirtilen işlerde adli tatilde sürelerin durmasına ilişkin hükümlerin uygulanmayacağından şikayetçinin temyiz başvuru süresinin 30.07.2017 tarihinde dolduğu anlaşıldığından, şikayetçi vekilince yasal temyiz süresi geçirildikten sonra yapılan temyiz isteminin süreden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcın talep halinde iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, kesin olarak 14.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8450, Karar No: 2010/12751, Tarih: 10.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/8450 E.  ,  2010/12751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık - Resmi Evrakta Sahtecilik

HÜKÜM : 1- 765 s. TCK'nun 342/1,59/2 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası,

2- 5237 s. TCK'nun 157,62/1,52/2-4 ve 647 s.y.nın 4. maddesi gereğince 1000 ve 1800 YTL adli para cezası

Tebliğname, katılan vekilinin sanıklar ... ve ... haklarında resmi evrakta sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizine ilişkin görüş içermediğinden, anılan sanıklar yönünden Ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13200, Karar No: 2021/730, Tarih: 20.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/13200 E.  ,  2021/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme: KONYA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-Dosya içerisinde CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

1-Dosya içerisinde CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının ve teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir kararın bulunmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanları da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4146, Karar No: 2014/10609, Tarih: 05.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4146 E.  ,  2014/10609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2012/619-2013/566

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/10/2013 tarih ve 2012/619-2013/566 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, İş Mahkemesinde açtığı dava ile, müvekkilinin 01.02.2007-01.04.2008 tarihleri arasında davalı şirkette genel müdür olarak çalıştığını, aylık 6.000 TL olması kararlaştırılan aylık maaşı ödenmediği gibi, ödenmeyen ihbar ve kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışmasına için alacaklarının da mevcut olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.000 TL'nin davalıdan faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, dava değerini 125.992 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında işçi, işveren ilişkisi bulunmadığı, davacının ortağı ve müdürü olduğu şirketin bulduğu turistlerin müvekki şirkete ait araçlarla gezdirildiğini, ayrıca dava dışı şirketin müvekkiline ait binanın 2. katını 2 yıllığına kiraladığını, bu dönemde yetkili personellerinin Antalya'da bulunmaması ihtimaline karşılık işlerin aksamaması için davacıya ihtiyaten vekaletname verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, İş Mahkemesince verilen görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında hizmet akdi bulunmadığından davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık ücretli izin ve ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışma ücreti talep edemeyeceği, davalı tarafça vekalet verilmesine karşın davacının bu vekaleti kullanarak davalı adına vekalet görevi yürüttüğü konusunda bir delil bulunmadığı, davacı tarafça sunulan delillerin süresinde bildirilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacının davalı şirkette genel müdür olarak çalıştığı iddiasıyla maaş ve diğer alacakların tahsili için açılmış olup, mahkemece taraflar arasında hizmet akdi bulunmadığı, verilen kesin süre içeresinde delil bildirilmemesi nedeniyle davalıya vekalet görevinin de kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir, Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı şirket tarafından kendisine verilen vekaletnameyi kullanarak vekaleten davalıya iş yaptığına dair delillerin toplanmadığı, mahkemece vekalet sebebiyle hizmet verildiği kabul edilecekse asgari ücrete hak kazanılacağı belirtilmiş, bunun üzerine 13.06.2013 tarihli celsede davacı vekiline vekaletnameyi hangi işlerde kullanarak vekalet görevini yerine getirdiğini açıklamak ve buna ilişkin delillerini bildirmek üzere 2 haftalık süre verilmiş, takip eden 24.09.2013 tarihli celseden önce 23.09.2013 tarihinde davacı vekili delillerini dosyaya sunmuştur. Mahkemece, süresine ibraz edilmediklerinden bahisle bu delillere itibar edilmemiş ise de, mahkemece davacıya verilen mehil kesin mehil olmadığı gibi, müteakip duruşma gününden önce delillerini sunan davacı vekilinin yargılamayı uzatma, geciktirme amacı taşımadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca, sunulan belgelerin bir kısmı da dava iş mahkemesinde görülmekte iken sunulan belgelerdir. Bu itibarla, davacı vekili bilirkişi raporuna itiraz etmiş olduğundan, dosyaya sunulan delil ve belgeler değerlendirilerek ek rapor aldırılması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin ıslah harcına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle ıslah harcına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/545, Karar No: 2014/379, Tarih: 16.09.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/545 E.  ,  2014/379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : KADIKÖY 2. Çocuk

Günü : 26.05.2009

Sayısı : 69-179

Sanık F.. T..'un görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 265/1-4, 31/3, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 3.600 Lira; kamu malına zarar verme suçundan aynı kanunun 152/1-a, 31/3, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 4.800 Lira; müşteki İ.. Ş..'e karşı tehdit suçundan aynı kanunun 106/1, 31/3, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 2.400 Lira; müştekiler M.. S.. ve A.. Ç..'ya karşı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan aynı kanunun 125/1, 125/3-a, 125/4, 43/2, 31/3 ve 52. maddeleri uyarınca 7.080 Lira; müşteki İ.. Ş..'e karşı hakaret suçundan aynı kanunun 125/1-4, 31/3 ve 52. maddeleri uyarınca 1.400 Lira adli para; hırsızlık suçundan ise aynı kanunun 142/1-a ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suçta kullanılan bıçak, pense, tornavidalar ve murcun aynı kanunun 54. maddesi uyarınca müsaderesine ilişkin, Kadıköy 2. Çocuk Mahkemesince verilen 26.05.2009 gün ve 69- 179 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 16.11.2012 gün ve 833-12968 sayı ile;

“1- Sanık hakkında şikâyetçi İ.. Ş..’e karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezasının miktarı karşısında hükmün kesin olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine,

2- Sanık hakkında mala zarar verme, hırsızlık, tehdit, şikâyetçiler M.. S.. ve A.. Ç..’ya karşı hakaret, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde ise;

Birden fazla polis memuruna hukuki anlamda tek bir fiille görevi yaptırmamak için direnme suçunu işleyen sanık hakkında aynı nev'iden fikri içtima kuralları gereği tayin olunan cezanın TCK'nun 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Suç tarihinde 15 yaşını bitirip 18 yaşını tamamlamamış sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesinin kararda gösterilmesi zorunlu bulunmasına rağmen anılan zorunluluğa uyulmaması,

b) Sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği ... Lisesinden çıkarken kesintisiz takip sonucu kollukça yakalanarak, suça konu eşyaların sanığın hâkimiyet alanına girmeden ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı bu nedenle tayin olunan cezada TCK’nun 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği ... Lisesinden çıkarken kesintisiz takip sonucu kollukça yakalanarak, suça konu eşyaların sanığın hâkimiyet alanına girmeden ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı bu nedenle tayin olunan cezada TCK’nun 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Adli emanetin 2009/1209 sırasında kayıtlı suçta kullanılan pense, tornavidalar ve murcun, sanığa ait olmadığı, şikâyetçi okul müdürü H.. G..’ın beyanına göre ...Lisesine ait olduğunun anlaşılması karşısında, TCK’nun 54/1. maddesi uyarınca müsadere edilemeyeceğinin düşünülmemesi” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 16.01.2013 gün ve 273246 sayı ile;

“...Suça sürüklenen F.. T..'un birden fazla polis memuruna karşı etkin direnmede bulunduğu ve bu nedenle hakkında tayin olunan cezanın fikri içtima kuralları gereğince TCK’nun 43/2 maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi de gözönüne alınarak hükmün bu nedenle de bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Dairesince 04.06.2013 gün ve 429-8317 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Özel Dairece eleştiri konusu yapılan hususun bozma nedenlerine eklenmesi gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin ise de, Özel Dairece yerel mahkeme hükmünün “Suç tarihinde 15 yaşını bitirip 18 yaşını tamamlamamış sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesinin kararda gösterilmesi zorunlu bulunmasına rağmen anılan zorunluluğa uyulmaması” nedeniyle bozulmasının isabetli olup olmadığının öncelikle değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

İncelenen dosya kapsamından;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan sanık hakkında yerel mahkemece sosyal inceleme yaptırılmadığı ve bu durumun kararın gerekçesinde “Suça süreklenen çocuk hakkında şahsi ve sosyal durumu ile ilgili olarak dosyada yeterli bilgi bulunduğundan ve yaşı da dikkate alınarak ÇKK'nun 35. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınması gerekli görülmemiştir” şeklinde açıklandığı, Özel Dairece ise hükmün “Suç tarihinde 15 yaşını bitirip 18 yaşını tamamlamamış sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesinin kararda gösterilmesi zorunlu bulunmasına rağmen anılan zorunluluğa uyulmaması” nedeniyle bozulduğu, kararda yer alan bozma nedenlerinden sadece (a) bendinde yer alan bozma nedeninin görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel mahkemece sanık hakkında sosyal inceleme yaptırılmamasına ilişkin olarak gerekçe gösterildiği halde, hükmün Özel Dairece "Suç tarihinde 15 yaşını bitirip 18 yaşını tamamlamamış sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesinin kararda gösterilmesi zorunlu bulunmasına rağmen anılan zorunluluğa uyulmaması” nedeniyle bozulmasında isabet bulunmamaktadır.

Öte yandan, hukuki anlamda tek bir fiille birden fazla polis memuruna karşı direnme eyleminde bulunan sanık hakkında, aynı nev’iden fikri içtimaın şartları gerçekleşmiş bulunduğundan 5237 sayılı TCK'nun 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından başka bir bozma nedeni olmadığı da gözönüne alındığında bu husus bozma nedeni sayılmayıp, ancak eleştiri konusu yapılabilecektir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire bozma kararının görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden kaldırılmasına, bu suçla ilgili olarak eleştiri dışında usul ve kanunu uygun bulunan yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16.11.2012 gün ve 833-12968 sayılı bozma kararının görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden KALDIRILMASINA,

3- Kadıköy 2. Çocuk Mahkemesinin 26.05.2009 gün ve 69-179 sayılı hükmünün görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin olarak, “Birden fazla polis memuruna karşı hukuki anlamda tek bir fiille görevi yaptırmamak için direnme suçunu işleyen sanık hakkında aynı nev'iden fikri içtima kuralları gereği tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nun 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeden, eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır” eleştirisi ile ONANMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2014 tarihinde yapılan müzakerede oybrliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8379, Karar No: 2014/13815, Tarih: 19.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/8379 E.  ,  2014/13815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Dairemizin 03.04.2014 tarihli ilamı ile, iş sözleşmesi veya onaylı sureti eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Mahkemece, davalı vekilinin 14.05.2014 havale tarihli dilekçesi ve ekindeki belgeler eklenerek dosya bu şekilde Dairemize gönderilmiştir. Davalı vekilinin 14.05.2014 havale tarihli dilekçesi ekindeki belgeler incelendiğinde iş sözleşmesinin ekli olmadığı görülmektedir. Söz konusu dilekçede iş sözleşmesinin (Ek-2) olduğu yazılı ise de, (Ek-2) incelendiğinde "sözleşme" başlıklı belgenin iş sözleşmesinin eki niteliğindeki eğitim sözleşmesi olduğu anlaşılmaktadır. Davalı vekilinin 14.05.2014 havale tarihli dilekçesi ve ekinde, Dairemizin geri çevirme kararı gereklerinin karşılanmadığı anlaşılmış olup, geri çevirme konusu olan iş sözleşmesi veya onaylı suretinin işverende bulunup bulunmadığı açıkça sorularak, yeniden yazışmaya mahal vermeyecek şekilde eksikliğin giderilip iş sözleşmesi eklendikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.