muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/852, Karar No: 2012/4237, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/852 E.  ,  2012/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01.06.2010 gün ve 140/267 sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dairemizin 03.11.2011 tarihli geri çevirme kararının 2. bendinde davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz talebinde bulunduğu belirtilerek söz konusu dilekçenin hangi tarihte temyiz defterine kaydedildiğinin belirlenmesi, şayet temyiz defterine süresinde kayıt varsa temyiz harç ve giderlerinin yatırtılması için HUMK'nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılması ve anılan eksiklerin ikmalinden sonra dosyanın yeniden gönderilmesi istenmiş olup mahkemece davalı vekilinin 14.01.2011 tarihli temyiz dilekçesinden bahsedilerek temyiz kaydının yapıldığı harç ve masraflarının alındığı belirtilerek dosyanın yeniden Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır. Oysa, Dairemizin anılan geri çevirme kararının 2. bendinde sözü edilen dilekçe, davacının Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi aracılığıyla karar mahkemesine gönderdiği "temyiz dilekçesine yanıt ile gerekçenin düzeltilerek kararın onanmasına karar verilmesine ilişkin talep" konulu dilekçesidir. Sözkonusu dilekçe, hem davalı vekilinin temyizine cevap hem de katılmalı temyiz talebi niteliğindedir. Bu itibarla, mahkemece Dairemiz geri çevirme kararı gereklerinin titizlikle yerine getirilerek davacı vekilinin Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi aracılığıyla gönderdiği 04.02.2011 tarihli katılma yoluyla temyiz talebine ilişkin dilekçesinin hangi tarihte temyiz defterine kaydedildiğinin belirlenmesi, şayet temyiz defterine süresinde kayıt varsa temyiz harç ve giderlerinin yatırtılması için HUMK'nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak ve bu noksanlıkların ikmalinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17574, Karar No: 2024/4668, Tarih: 09.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/17574 E.  ,  2024/4668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... ve ark. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle, İstanbul ili Pendik ilçesi ... Köyü 766 parsel taşınmazın tamamının, 1942 yılında 3116 sayılı Kanuna göre kesinleşen Bağlarsırtı Devlet Ormanı sınırları içerisinde kaldığını, davalıya ait tapu kaydının geçersiz hâle geldiğini, tapu kaydının beyanlar hânesine yazılan şerhlerin terkini gerektiğini belirterek, tapu kaydının iptaline, taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, tapu kaydındaki beyanlar hanesinde bulunan 2/B şerhinin ve İSKİ Genel Müdürlüğü lehine 03.02.1995 tarihli ve 317 yevmiye no ile konulmuş kamulaştırma şerhinin terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki beyanlar hanesinde bulunan 2/B şerhinin, İSKİ Genel Müdürlüğü lehine 2942 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi 03.02.1995 tarihli ve 317 yevmiye numarası ile konulmuş kamulaştırma şerhinin terkinine, davalıların murisi Eşref Yılmazoğlu adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili ve davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 15.04.2019 tarihli ve 2019/178 Esas, 2019/2603 Karar sayılı kararıyla ''...çekişmeli taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu...'' gerekçesi ile onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalılar Hazine ve ... ve arkadaşları vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince 30.09.2019 tarihli ve 2019/3764 Esas, 2019/5360 Karar sayılı kararıyla; "1) Davalı ... ve arkadaşları vekilinin karar düzeltme istemleri yönünden; Dairemiz kararının, karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu, nitekim incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı ... ve arkadaşları vekilinin esasa ilişkin karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile getirilen 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesine göre; “bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükmü gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığından bu yönüyle davalılar ... ve ark. vekilinin karar düzeltme istemenin kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı Hazinenin karar düzeltme istemi yönünden; Davada Hazine dava konusu taşınmaz üzerinde Hazine lehine 2/B şerhi olduğu gerekçesi ile taraf gösterilmişse de davanın açıldığı 2013 tarihinden önce 2012 yılında 2/B şerhinin tapudan terkin edildiği anlaşılmakla, bir hakkın kendisinden istenebilecek durumunda olan yani hakka uymakla yükümlü kişi ise borçlu kişi olup, buna pasif husumet denildiği nitekim bir davada gerek aktif ve gerekse pasif husumet ehliyetinin bulunup bulunmadığı mahkemece öncelikle ve re'sen gözetilecek hususlardan olduğundan husumet ehliyeti yok ise dava bu sebep ile reddedilir. Somut olayda, çekişmeli taşınmazın 2/B niteliğinin sicilden terkin edilmiş olduğu davada Hazinenin pasif husumet ehliyeti bulunmamaktadır. Bu nedenle, Hazineye karşı açılan davanın pasif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından" gerekçeleriyle, Hazinenin karar düzeltme isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı Hazine yönünden dava konusu taşınmazdaki 2/B şerhinin daha önce kaldırılmış olması nedeniyle husumet yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulü ile, İstanbul ili Pendik ilçesi ... Köyü 766 parsel sayılı taşınmaz üzerine İSKİ Genel Müdürlüğü lehine 2942 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi gereğince 03.02.1995 tarihli ve 317 yevmiye no ile konulmuş bulunan kamulaştırma şerhinin terkinine, taşınmazın davalılar murisi ... adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş hüküm, davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, davalı ... ve arkadaşları vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23998, Karar No: 2020/5226, Tarih: 09.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/23998 E.  ,  2020/5226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı;

a-TCK 158/1-f-son,62,52,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

b-TCK.nın 37, 204/1,62,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ye ait olan 30/10/2009 keşide tarihli 43.000 TL bedelli suça konu çekin...-Gaz San. ve Tic. A.Ş.'ye verildiği, karşılığı olmaması nedeniyle icra takibi yapıldığı, sanık ... tarafından yapılan imzaya itiraz üzerine imzanın sanık ...'a ait olmaması nedeniyle icra takibinin iptal edildiği ve sanıklar hakkında şikayet yapıldığı, yargılama sırasında alınan 11/12/2013 tarihli ekspertiz raporu ile suça konu çekteki imzanın sanık ...'ye ait olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

a) Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede, her ne kadar fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettikleri gerekçesiyle sanık ... hakkında da mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; sanıkların ayrı ayrı çek hesaplarının bulunduğu, sanık ...'ın suça konu çekteki imzanın kendisine ait olmaması nedeniyle icra takibine itiraz ettiği, babasının imzasını tanımadığı, olaya dahili ve suç işleme kastı olmadığına dair savunması, bilirkişi raporu ile de keşideci imzasının sanığa ait olmadığının tespit edilmesi ve TCK'nın 20. maddesinde düzenlenen "suç ve cezaların şahsiliği ilkesi" nazara alındığında; sanığın savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, mevcut şüphenin de sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık ...'ın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

b) Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede, sanığın sahibi olduğu Anıl Petrol isimli işyeri ile katılan şirket arasında 2007 yılından itibaren sürekli alış veriş yaptıkları, suça konu çekle ilgili bir kısım ödemeler yapıldığına ilişkin belgelerin sunulması, sanık ...'in ifadesiyle işyerinde bulunan çek koçanlarını karıştırıp yanlışlıkla oğluna ait çeke imza attığı, borcunu inkar etmediği ve bir kısım ödeme yapıldığı, katılan şirketle olan alışverişlerini çek ile yapıldığı, çoğunlukla çekleri boş olarak imzalayıp verildikten bir süre sonra çek karşılıklarını ödeyip çekleri geri aldıklarını beyan etmesi ve ileri sürülen iddialara karşılık katılan şirket yetkililerin beyanlarının alınmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, katılan şirket yetkililerinin de ifadeleri alınarak, yapılan ödemelerin suça konu çek hakkında olup olmadığı, suç tarihinden önce sanık ... tarafından sanık ...'a ait çeklerin keşide edilerek katılan şirkete verilip verilmediği ve bu çeklere ilişkin sanıklar tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması, şirketlerin arasında daha öncesine dayanan ticari ilişki ve açık hesap bulunup bulunmadığı, buna ilişkin ticari belgelerinin olup olmadığı (fatura, ticari defter, belge, muhasebe kayıtları gibi) ile varsa buna ilişkin belgelerin getirtilip incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Sanık ...'in suça konu çeke ilişkin borcun bir kısmının ödendiğine ilişkin iddiaları karşısında, hükümden önce zararın kısmen veya bütünü ile giderilip giderilmediği araştırılarak, kısmi ödeme halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına katılan şirket yetkilisinin rıza gösterip göstermediğinin de sorulup neticesine göre sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6527, Karar No: 2012/8226, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6527 E.  ,  2012/8226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 2011/900 Esas, 2011/6012 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, şikayet tarihi itibariyle sanığın borçlu şirketin yetkilisi olup olmadığı borçlu şirketin kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan sorulmadan ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1771, Karar No: 2013/5055, Tarih: 08.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/1771 E.  ,  2013/5055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Her ne kadar mahkemenin gerekçeli kararında davacının işleteni olduğu ... plakalı sigortalı araç üzerinde lehine rehin şerhi olan banka tarafından davaya muvafakat verildiği belirtilmiş ise de, mahkeme tarafından 30.11.2010 tarihinde dain ve mürtehin ... Bankası ... Şubesine araç üzerindeki rehnin kalkıp kalkmadığı ve açılan davaya muvafakat verilip verilmediği hususlarında yazılan yazı cevabının dosyaya gelmediği anlaşıldığından, ilgili bankadan, anılan araç ile ilgili kredi alacağının ve dain - mürtehin kaydının devam edip etmediği, devam ediyorsa davaya ve tazminatın davacı ...’a ödenmesine muvafakat edip etmedikleri sorularak, alınacak yazı cevabının, dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 8.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1078, Karar No: 2019/7510, Tarih: 21.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/1078 E.  ,  2019/7510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 14.05.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3644, Karar No: 2024/5959, Tarih: 04.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/3644 E.  ,  2024/5959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1099 E., 2023/194 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yüksekova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/56 E., 2021/245 K.

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı Hazine vekili, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Hakkari ili, .... ilçesi, .... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında adına tescil edilen dava dışı 261 ada 38 parsel sayılı taşınmaza ait 1.426,44 metrekarelik kısmın tespit dışı kaldığını, söz konusu alanın dayanak tapuda satın aldığı taşınmazın parçası olduğunu ve adına tescili gerektiğini, tescil harici bırakılan 1.426,44 metrekarelik dava konusu yerin 80-90 yıldır eklemeli zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek dava konusu yerin adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili; davanın yasal sürelerde açılmadığını, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının zilyetlik iddialarını somut belgelerle ispatlaması gerektiğini, dava konusu taşınmazın niteliği itibariyle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, TMK'nın 713/6. maddesi gereği Hazine adına tescil kararı verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, davacı tarafın aynı yere ilişkin daha önce dava açtığını, davayı takip etmemesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırıldığını, imar planında görüleceği üzere davalı alanın 210,62 m²'lik kısmının dere kamulaştırma sınırı içerisinde, 853,97 m²'lik kısmının yolda kaldığını, 358,26 m²'lik kısmının ise yoldan ihdaslı olduğunu, dava konusu alanın dere yatağında kaldığını, zamanla derenin doldurulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kanunla belirlenen 20 yıl süreyle davasız ve aralıksız olarak malik sıfatıyla zilyetlik koşullarının oluştuğu, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu 1.426,44 metrekarelik kısmın davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı Hazine vekili, davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.