muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4487, Karar No: 2012/3812, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4487 E.  ,  2012/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istkemine ilişkindir.

Mahkemece tespit isteminin reddine işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yerolmadığın15/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1614, Karar No: 2010/8742, Tarih: 13.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1614 E.  ,  2010/8742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama badem bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29610, Karar No: 2013/26330, Tarih: 20.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29610 E.  ,  2013/26330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla; incelenen dosyada; saat 02:00 sularında sanığın idaresindeki araçla seyir halinde iken kolluk görevlileri tarafından durdurulup alkol kontrolü yapılmak istendiği, İskenderun Devlet Hastanesinde aynı gün saat 02.43' te düzenlenen rapora göre sanığın 1.81 promil alkollü olduğu, alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

2- Duruşma açılmadan ve sanığın usulüne uygun şekilde sorgusu yapılıp savunması alınmadan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 147 ve 196 maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19513, Karar No: 2008/669, Tarih: 23.12.2008

2. Hukuk Dairesi 2008/19513 E., 2008/669 K.

**2. Hukuk Dairesi 2008/19513 E., 2008/669 K.**

**- BABALIK DAVASI

- HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE

- SOYBAĞININ BELİRLENMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 301 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 303 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 304 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacılar; anneleri H..'nin davalıların babası M.. T..'un A.. ile evlilik dışı ilişkisinden doğduğunu ileri sürerek, anneleri H.. ile baba olduğu iddia edilen M.. T.. arasındaki soybağının belirlenmesini istemişlerdir. Dava Türk Medeni Kanunu 301 vd. maddelerine dayanan babalığa yöneliktir.

Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilir. (T.M.K. md. 301/1). Dava babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılır.(T.M.K. md. 301/2) Çocuk ergin olduğu tarihten itibaren 1 yıl içinde babalık davasını açmak zorundadır. Bir yıllık süre geçtikten sonra gecikmeyi haklı kılan sebepler varsa sebebin ortadan kalkmasından başlayarak bir ay içinde dava açılabilir. (T.M.K. md. 303/2, 4)

Babalık davası açma hakkı çocuk ile anaya tanınmış olup, davanın açılabilmesi için öngörülen süreler de kanunda açıkça belirtilmiştir. Bu süreler hak düşürücü süreler olup, mahkemece re'sen dikkate alınmak zorunludur.

Toplanan delillerden davanın çocuğun alt soyu tarafından açıldığı gibi, hak düşürücü sürelere de riayet edilmediği açıktır. O halde mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış nitelendirme, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.12.2008 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2006/7083, Karar No: 2006/7772, Tarih: 16.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7083 E.  ,  2006/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 26.4.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu yapım tarzı ve tekniği malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/824, Karar No: 2020/1180, Tarih: 22.06.2020

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2020/824 E.  ,  2020/1180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. vekili Av. ... ile davalılar 1- ... İhr. İth. İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... 2- ... vekili Av. ... arasındaki itirazın iptali davası hakkında İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 2014/1151 esas, 2015/884 karar sayılı ve 10.12. 2015 tarihli hükmün davalılar vekili olarak Av. ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davalı ... İhr. İth. İnş. San. ve Tic. A.Ş. ve davalı ... tarafından Av. ...’a ayrı ayrı vekaletname verilmiştir. Gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce Av. ... tarafından ... İhr. İth. İnş. San. ve Tic. A.Ş.’den verilen vekaletname dosyaya sunulmuştur. Gerekçeli karar davalı şirket vekili olarak Av. ...’e davalı ... vekili olarak Av. ...’a tebliğ edilmiştir. Av. ... her iki davalının vekili olarak kararı adli yardım talepli olarak temyiz etmiştir. Av. ... 03.10.2017 tarihli istifa dilekçesini sunarak şirket vekili olarak takip ettiği davada vekillik görevinden istifa ettiğini belirtmiştir. 27.09.2017 tarihinde Av. ... tarafından dosyaya şirket vekili olarak vekaletname sunulmuştur. 03.12.2018 tarihinde Dairemizin 2017/992 esas ve 2018/6276 sayılı kararı ile davalılar vekilinin adli yardım talebinin itiraz yolu açık olmak üzere reddine ve dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Mahkemece her davalı için ayrı ayrı harç yatırılması için yazılan muhtıra şirket vekili olarak Av. ...’a tebliğ edilmiş, Av. ... şirkete mahkeme kararı ile TMSF’nin kayyım atandığından bahisle vekillik sıfatının sona erdiğini belirtmiş ve dosyada vekaleti bulunan diğer vekile tebligat yapılmasını beyan etmiştir. Harç muhtırası davalı ...’ye asil olarak tebliğ edilmiş, şirket vekili olarak Av. ...’e tebliğ edilmiş, vekil, kayyımlık görevi TMSF tarafından yürütülen şirketlerin açtıkları davaların harçtan muaf olduğuna dair dilekçe vermiş, harç mutırası bilahare de iflas idare memurlarına tebliğ edildikten sonra, mahkemece TMSF’ye davalı şirkete kayyımlık yetkisi verilip verilmediği sorulmuş, TMSF 20.02.2020 tarihli yazısında, ... İhracat İthalat İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin yönetiminin CMK 133/1 maddesi uyarınca "yönetim kurulunun tüm yetkilerini kullanmak üzere" kayyıma devredilmesine, kayyım olarak 6758 sayılı Yasanın 19 uncu maddesi uyarınca TMSF'nin görevlendirilmesine karar verildiği, şirketin yönetim kurulunun Fon tarafından oluşturulmasına karar verildiği, Fondan bağımsız tüzel kişiliği ve taraf ehliyetini haiz olan ... İhracat ve İthalat İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin hiçbir şekilde hak, borç, dava veya takipleri devralınmadığı gibi, şirket tüzel kişiliği hak ve alacaklarına sahip; borç ve yükümlülüklerinden sorumlu bulunmaktadır.” şeklindeki cevabi yazısıyla dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ile davalı ... İhr. İth. İnş. San. ve Tic. A.Ş. ve davalı ...’nün ayrı ayrı vekaletname ile vekili olan Av. ...’a tebliğ edilmiştir. Karar daha sonra her iki davalının vekili sıfatıyla Av. ... tarafından adli yardım talepli temyiz edilmiştir. Dairemizin 2017/992 esas ve 2018/6276 sayılı ve 03.12.2018 tarihli kararıyla davalıların adli yardım talebi reddedilmiş ve “...2-Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz edilmez veya itiraz ret edilirse, gerekli temyiz harcı yatırılmadan temyiz incelemesi yapılamayacağından temyiz başvuru harcı ve nispi temyiz harcının yatırılabilmesi için HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nın 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir. Sonuç:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların adli yardım taleplerinin reddine, Dairemizin bu kararına karşı Yargıtay 20. Hukuk Dairesi nezdinde itirazda bulunulabileceğine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine” şeklinde karar verilmiştir. Mahkemece Dairemizin anılan kararında belirtildiği gibi davalıların itiraz hakkını kullanmaları bakımından Dairemiz kararı davalılar vekiline tebliğ edilmeden her iki davalıya harcın yatırılması için muhtıra tebliği için bir takım girişimlerde bulunulmuştur. Dairemiz kararının davalı vekiline tebliğ edilerek itiraz imkanı tanınmadığı ve itiraz halinde itiraz mercii olan Yargıtay 20. Hukuk Dairesi’nin vereceği karar beklenmeden çıkarılan harç muhtıraları usulen geçersizdir. Bu arada davalılar için adli yardım talepli temyiz dilekçesi veren Av. ...’ün davalı ...’nün vekili olmadığı dosyada vekaletnamesinin olmadığı anlaşılmaktadır. Bu avukat vekillikten çekilirken de vekili olduğu şirket vekilliğinden çekildiğini beyan etmiştir. Av. ...’ün davalı ...’den verilmiş bir vekaletnamesi yok ise davalı ... yönünden bir temyiz yapılmamış olacaktır. Bu itibarla öncelikle davalı ...’nün adına adli yardım talepli temyiz dilekçesi veren Av. ...’e tebligat yapılarak davalı ... tarafından kendisine verilmiş bir vekaletname olup olmadığı sorularak varsa dosyaya eklenmesi sağlanmalıdır. Daha sonra Dairemizin yukarıda anılan adli yardım red kararı, Av. ... davalı ...’nün vekili ise kendisine tebliğ edilerek itiraz süresinin beklenmesi vekili değilse davalı ... tarafından yapılmış bir temyiz olmadığından davalı ... hakkında başkaca işlem bulunmadığından Dairemizin anılan kararının davalı ... İhr. İth. İnş. San. ve Tic. A.Ş.’nin onu temsile yetkili vekilinin kim olduğu saptanarak (Av. ..

. Daha sonra Dairemizin yukarıda anılan adli yardım red kararı, Av. ... davalı ...’nün vekili ise kendisine tebliğ edilerek itiraz süresinin beklenmesi vekili değilse davalı ... tarafından yapılmış bir temyiz olmadığından davalı ... hakkında başkaca işlem bulunmadığından Dairemizin anılan kararının davalı ... İhr. İth. İnş. San. ve Tic. A.Ş.’nin onu temsile yetkili vekilinin kim olduğu saptanarak (Av. ...’ün vekilliğinin devam ettiği anlaşılmaktadır) bu kişiye tebliğ edilerek adli yardım talebinin reddine dair Dairemiz kararına itiraz edilirse itiraz sonucu beklenip; itiraz edilmezse o zaman temyiz başvuru harcı ve nisbi harcın yatırılması için şirket vekiline muhtıra çıkarılması ve sonucuna göre harç yatırılırsa dosyanın Dairemize gönderilmesi yatırılmazsa temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmesi gerektiğinden yukarıda açıklanan hususlara binaen dosyanın ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7412, Karar No: 2025/3019, Tarih: 19.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/7412 E.  ,  2025/3019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/663 E., 2019/1745 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/1.maddesi uyarınca kararın kaldırılması sonucu verilen mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılanlar vekilinin SEGBİS ile yüzüne karşı 30.05.2019 tarihinde verilen hükmü 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük süre geçtikten sonra 17.06.2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafinin temyiz isteğinin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 63/1. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3 ve 63/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz isteminin süreden reddi, sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun olmayan şekilde az ceza verildiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; indirim sebeplerinin sanık lehine uygulanmamasına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanması isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR