muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9578, Karar No: 2020/3338, Tarih: 06.07.2020

Bu zorunluluğa uyulmamasının temyizen inceleme konusu yapılıp yapılamayacağına gelince;

CMK’nın, “Duruşmada hazır bulunacaklar” kenar başlıklı 188/1. maddesinde; "Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve cumhuriyet savcısı ile zabıt katibinin ve kanunun zorunlu müdafiiliği kabul ettiği hallerde müdafiinin hazır bulanması şarttır." denilmek suretiyle duruşmada hazır bulunması gerekenler gösterilirken "zorunlu müdafii "de muhakeme heyetinden sayılmıştır.

CMK 289. maddesinin 1-a ve e bendlerinde, "mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması ile cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılması", hukuka kesin aykırılık halleri içinde sayılmıştır. Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da bu madde kapsamında sayılan hukuka aykırılıklar temyiz denetiminde res’en incelenecektir.(CMK 289/1) Temyiz incelemesi yönünden hukuka kesin

aykırılık hallerinde, hükümden önce verilen kararların hükme esas teşkil edip etmediğinin de bir önemi bulunmamaktadır.

Bu itibarla, mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkülü için duruşmada hazır bulunması doğrudan şart koşulan zorunlu müdafiin görevlendirilmemesi, CMK 289. maddesinin 1-a-e bendleri bağlamında hukuka kesin aykırılık oluşturması nedeniyle usulüne uygun açılmış bir temyiz davasında temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da res’en inceleme konusu olacaktır.

Açıklanan gerekçeler doğrultusunda somut olay değerlendirildiğinde;

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafisi bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da re'sen müdafi görevlendirilmeyen sanığa, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün BOZULMASINA, verilen ceza miktarı ile tutuklulukta geçirilen süre ve mevcut delil durumu dikkate alınarak tahliye talebinin reddine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Çankırı Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/633, Karar No: 2011/1819, Tarih: 17.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/633 E.  ,  2011/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, borçlunun sadece şahsi vergi borçlarının dikkate alındığını, yöneticisi olduğu şirketin borçları için girişilen takipte konulan hacizlerin sıra cetvelinde gösterilmediğini ileri sürerek, satış bedelinin tamamının müvekkili kuruma ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan ..., Hırdavat ve İnş. Malz. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, yanıt vermemiştir.

Şikâyet olunan ... vekili, şikayetçinin haczinin sonraki tarihli olduğunu, itirazın Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı bulunduğunu, aksi düşünülse bile garameten dağıtım istenebileceğini savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, dosya kapsamına göre, 6183 sayılı Yasa’nın mükerrer 35 inci maddesi uyarınca, vergi dairesince şirket hakkında girişilen takibin semeresiz kalıp kalmadığının anlaşılmadığı, TTK’nun 503 ve 532 nci maddeleri uyarınca, limited şirket ortaklarının sorumluluğunun koymayı taahhüt ettiği sermaye payı oranında olduğu, bunlar dışındaki alacaklar için kişisel olarak takip olunamayacakları, İİK’nun 206 ncı maddesi uyarınca vergi alacaklarına imtiyaz tanınmadığı ve 6183 sayılı Yasa’nın mükerrer 35 inci maddesindeki şartların oluşmadığı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçi vekili temyiz etmiştir.

Limited şirket ortak ve yöneticilerinin kamu borçlarından sorumluluğu, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanun'un 35 ve mükerrer 35. maddeleri ile VUK'nun 10. maddelerinde düzenlenmiştir. Şikayetçi vergi dairesinin, borçlu şirketin ortak ve yöneticilerinin sorumluluğuna gidebilmesi için, borçlu şirket hakkında takip yapmış olması, şirketin aciz halinde olması ve alacağın şirket malvarlığından tahsilinin mümkün olmadığının belirlenmesi ve bundan sonra, şirket ortak ve yöneticileri hakkında 6183 sayılı Yasa'nın 54. maddesi uyarınca takip yapılarak, ortak veya yöneticilerin malvarlığına haciz uygulaması gerekir.

Şikâyetçi tarafından verilen delil listesinde, mükellefe ait takip dosyasına dayanılmış ve sunulan 3.3.2011 tarihli Vergi Dairesi yazısında, borçlu şirkete ait mal varlığı bulunamadığı, menkullerin satış imkânının olmadığının saptandığı ve müdür hakkında vergi alacağının tahsili için takibata başlandığı bildirilmiştir.

Bu durumda, İcra Mahkemesi'nce, belirtilen takip dosyasının celbiyle, yazı içeriğinin doğruluğunun anlaşılması halinde, borçlu şahsın, yöneticisi olduğu şirketin vergi borcundan da sorumlu tutulabileceğinin kabulü gerekir.

Bu durumda, İcra Mahkemesi'nce, belirtilen takip dosyasının celbiyle, yazı içeriğinin doğruluğunun anlaşılması halinde, borçlu şahsın, yöneticisi olduğu şirketin vergi borcundan da sorumlu tutulabileceğinin kabulü gerekir.

Öte yandan, somut olayda iflas durumu söz konusu olmadığından, iflasa ilişkin bölümde yer alan İİK’nun 206 ncı maddesinden söz edilmesi doğru olmadığı gibi, 6183 sayılı Yasa’nın 21 inci maddesine 5479 sayılı Yasa ile 8.4.2006 tarihinde eklenen ve İİK’nun 206 ncı maddesine atıf yapan fıkranın gözden kaçırılması da, kabul şekli itibariyle doğru değildir.

Yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, haciz tarihlerine göre sıralama yapılmak ve somut olay bakımından gerektiği taktirde, 6183 sayılı Yasa’nın 21/I inci maddesinin uygulanmasını sağlamak bakımından sıra cetvelinin iptaline karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikâyetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7085, Karar No: 2020/2598, Tarih: 02.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7085 E.  ,  2020/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34/1, 230, 232 ve 289. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması; Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hangi delillere dayanılarak beraat hükmü kurulduğu temyiz incelemesine imkan verecek şekilde tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katlan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6393, Karar No: 2006/9182, Tarih: 27.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/6393 E.  ,  2006/9182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 264/son maddesine göre, "Borçlu müddeti içinde ödeme emrine itiraz etmez veya itirazı icra mahkemesince kesin olarak kaldırılır veya mahkemece iptal edilirse, ihtiyati haciz, kendiliğinden icrai hacze inkilap eder.

Somut olayda, 4.1.2006 tarihinde ihtiyati haciz kararı alınarak 6.1.2006 tarihinde asıl takibe geçilmiş, borçluya 16.1.2006 tarihinde ödeme emri tebliğ olunmuştur. Takip dosyasında haciz işlemlerine geçildiği görülmektedir. Borçlunun müddeti içinde ödeme emrine itiraz ettiği iddia ve ispat edilmiş değildir.

Anılan madde hükmü uyarınca borçlu isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2014, Karar No: 2011/9807, Tarih: 23.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2014 E.  ,  2011/9807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 114 ada 8 parsel sayılı 24755,42 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazda davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek taşınmazın Hazine adına tescil edilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 114 ada 8 parsel sayılı taşınmazdan 05.10.2010 havale tarihli bilirkişi raporu krokisindeki (A) harfi ile gösterilen bölümün ifrazı ile dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına, kalan bölümün tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10721, Karar No: 2015/6702, Tarih: 30.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/10721 E.  ,  2015/6702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1993-2001 yılları arası davalı ... nezdinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık nitelikçe 506 sayılı Yasanın 79. (5510 sayılı Yasa'nın 86/8.) maddesinden kaynaklanan davalı işyerinde geçen ve kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tespitine ilişkindir. Bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı, işin niteliği, sürekli veya sezonluk nitelikte olup olmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilir ise de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların, davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve uyuşmazlık konusu dönemi kapsar biçimde çalışmaları işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları ya da komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Öte yandan, kamu işyerlerinde, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır.

Öte yandan, kamu işyerlerinde, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; işyerinin belediye olup, davacı adına 01/03/2001-2010/5. aylarlar arası bildirim yapıldığı, işe giriş bildirgelerinin 01/03/2001 ve sonraki dönemlere yönelik olarak verildiği, belediye çalışanları olan ve tanık olarak dinlenen şahıslar genel olarak beyanlarında, davacının bir grup işçiyle birlikte çalıştığını, içlerinden birinin müteahhit gösterilip ücretlerin bu şekilde ödendiğini ifade ettikleri, davalı ... yazısında, 1993-2001 yılları arası kadrolu işçiler tarafından yetiştirilemeyen temizlik ve benzeri işlerde gider pusulası kesilerek yevmiye karşılığı dışarıdan işçi çalıştırıldığını, davacınında bu şekilde yevmiye karşılığı çalıştığını, yapılan ödemelerle ilgili belgelerin imha edilmek üzere Devlet Arşivleri Başkanlığına gönderildiğini, bu nedenle davacıyla ilgili herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, kamu işyerlerinde, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması esas ise de, resmi kayıtların ibraz edilememesi haklı ve izah edilebilir bir nedene dayanıyorsa bu takdirde tanık sözlerine itibar etmek gerekmektedir. Çünkü belediye başkanlığı, yazısında davacının çalışmalarıyla ilgili bilgi ve belgelerin imha edilmek üzere gönderildiğini ve bu nedenle herhangi bir kayıt bulunmadığı belirtilmektedir. Dolayısıyla kayıtların ibraz edilememesi haklı ve makul bir sebebe dayanmaktadır. Bu nedenlerle tanık dinleme cihetine gidilmesi gerekmektedir.

Yapılacak iş; dinlenen tanıkların fiili çalışmayı doğruladıkları ancak çalışmanın başlangıcı konusunda net bir tarih belirtmedikleri hususu dikkate alınarak, uyuşmazlık konusu dönemde davalı işyerinde çalışan, müdür, müdür yardımcısı, şef, muhasebe çalışanı, kadrolu işçiler gibi başkaca çalışanları resen tespit edip beyanları alınarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1966, Karar No: 2009/2860, Tarih: 08.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1966 E.  ,  2009/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalıların garameye sokulduğunu, oysa davalı ... ...’in alacağının muvazaaya dayalı olduğunu, diğer davalı Vergi Dairesinin alacağının da dava dışı şirketin vergi borcundan kaynaklandığını ve gerekli usullere uyulmadan taşınmaza haciz konulduğunu iddia ederek davalıların sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ... vekili müvekkilinin dava dışı borçluya borç para verdiğini ve karşılığında bono aldığını, bir bankadan aldığı teminat mektubuna kefil olduğunu, borçlunun yaptığı iş karşılığında istihkak almasından sonra kendisine olan borçlarını ödememesi ve mal kaçırdığı söylentileri üzerine icra takibine giriştiğini, karşılıklı bir çok davanın açıldığını bildirerek;

Diğer davalı Hazine vekili ise dava dışı ... San. Tic. AŞ.nin vergi borçları bulunduğunu, şirket sorumlusu durumundaki borçlunun taşınmazına haciz konulduğunu ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre vergi alacağının tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması üzerine borçlu hakkında usulüne uygun biçimde takibe girişildiği; diğer davalı ... ... hakkında borçlu tarafından açılan menfi tesbit davasında borçlunun para aldığını ikrar ettiği, şirketin diğer yetkilisi ...’a davalı tarafından çeşitli havaleler yapıldığı, taraflar arasında çok sayıda dava ve şikâyetin bulunduğu; açıklanan durum karşısında davalı alacağının gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı temlik alan ... Varlık Yönetimi AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Şirket ortak ve yöneticilerinin kamu borçlarından sorumluluğu Vergi Usul Kanunu’nun 10 ncu maddesinde düzenlenmiştir. Vergi borçlusu şirketin borç ödemeden aciz hali dosyadaki belgelerden anlaşılmakta ise de, anılan maddede gösterilen şekilde yönetici hakkında usulüne uygun bir takip yapılmaksızın, mallarına haciz konulması mümkün değildir. Dosyada borçluya hitaben ödemeye veya teminat vermeye davet niteliğinde 21.06.2004 tarihli bir yazı bulunuyorsa da, bunun usulüne uygun bir ödeme emri olmadığı tartışmasızdır. Bu durumda mahkemece vergi alacağı için usulüne uygun takip yapılıp yapılmadığı üzerinde durulmak ve varılacak sonuca göre bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2. Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, kural olarak davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklı alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve birbirini teyit eden belgelerle ispatlamak zorundadır. Somut olayda dava dışı borçlu ile davalı arasında görülen bir davadaki ikrar, alacağın varlığı için delil sayılmış ise de, bu ikrar sadece davanın taraflarını bağlar; kaldı ki taraflarca davaya devam edilmemiş ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 409 ncu maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Diğer taraftan bağlantısı doğrudan kanıtlanamayan üçüncü kişi adına yapılan banka havalelerinin de borçluya gönderildiğine ilişkin savunma hüküm kurmaya yeterli değildir. Açıklanan durum karşısında bu davalı hakkındaki davanın kabulüne karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2046, Karar No: 2013/4391, Tarih: 25.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2046 E.  ,  2013/4391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ......'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkili ile davalı arsa sahipleri arasında ....05.2005 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmenin imzalandığı tarihteki imar planının, sözleşmeyle kararlaştırılan binanın yapımına uygun olmadığından yeni imar planı yapılıncaya kadar inşaata başlanamayacağının taraflarca bilindiğini, davalılarca açılan sözleşmenin feshi davasının takipsiz bırakılması nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verildiğini, belediyece, ....02.2010 tarihinde taşınmazın imar durumunun yeniden düzenlendiğini, ancak davalıların başka yükleniciyle 06.01.2010 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaparak müvekkilinin sözleşmeyi ifa etmesinin engellendiğini ileri sürerek, taşınmazın sözleşmeyle belirlenen % 60 payının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, sözleşmenin ifa edilememesi nedeniyle müvekkilinin yoksun kaldığı 677.966,00 TL 'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sözleşmenin ifasına başlanmaması nedeniyle, sözleşmenin feshi davası açıldığını ve fesih iradesinin davacıya bildirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı yüklenicinin sözleşmede kararlaştırılan eseri imal borcunu yerine getirmediği, davalı arsa sahiplerinin daha önce açtıkları fesih davası ile fesih iradesini yükleniciye bildirdiği, yüklenicinin 2008 yılı Şubat ayında sözleşmeyle yüklendiği gecikme kirası ödemeye son verdiği, taşınmazın imar durumunun ....02.2008 tarihli imar planı değişikliği sonrası aynı kaldığını bu tarihten sonra, dava tarihine kadar geçen iki yıllık sürede de yüklenicilerin edimlerini yerine getirmeye başlamadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 818 sayılı BK'nın 117. maddesi (TBK'nın 136 m.) hükmüne göre sözleşmenin yapıldığı tarihteki imar durumuna göre

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 818 sayılı BK'nın 117. maddesi (TBK'nın 136 m.) hükmüne göre sözleşmenin yapıldığı tarihteki imar durumuna göre

ifanın herkes açısından objektif olarak imkansız olması nedeniyle ifasının istenemeyeceği ve ifası imkansız olan sözleşmelerde herkesin aldığını sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade etmesi gerektiği ve geçersiz sözleşmeye dayalı ifa istenemeyeceğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili ... duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.