muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/19957, Karar No: 2010/5396, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19957 E.  ,  2010/5396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vs.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Kamulaştırılan taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, bir kısım davalılardan ... vs.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/1714, Karar No: 2018/317, Tarih: 16.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/1714 E.  ,  2018/317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.10.2016 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.12.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.01.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı gelmedi. Karşı taraftan davacı asıl ve vekili ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece uyulan Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1630 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24334, Karar No: 2015/6612, Tarih: 01.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/24334 E.  ,  2015/6612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

08.04.2015 tarihinde yüze karşı verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, 06.05.2015 havale tarihli dilekçesi ile sanığın temyizden vazgeçtiği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16578, Karar No: 2014/28702, Tarih: 04.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16578 E.  ,  2014/28702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/291-2013/695

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsal olarak incelenen 1965 ve 6798 parsel sayılı taşınmazların emlak vergisine esas olan m² değerleri aynı olduğu halde, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlardan daha değersiz olduğu kabul edilerek kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8206, Karar No: 2013/12415, Tarih: 13.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/8206 E.  ,  2013/12415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından ödenmeyen tedavi giderinin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 5434 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı alan ve 02.03.2008 tarihinde ... Üniversitesi Tıp Fakülteleri Hastanesi tarafından ilaçlı stent takılan davacının, ilaçlı stent bedeli olan 6.100.00.- TL nin Kuruma başvuru tarihi olan 14.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, görevli yargı yolunun belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre "yargı yolunun caiz olması" dava şartı olup mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Yasa'nın 101. maddesine göre bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür.

5510 sayılı Yasa'nın "5434 sayılı Kanuna İlişkin Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 4. maddesinin 4. fıkrasına göre "Bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde; iştirakçi iken, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır."

5510 sayılı Yasa'nın 3. maddesinin 8. bendinde "Kişilerin öncelikle sağlıklarının korunmasını, sağlık riskleri ile karşılaşmaları halinde ise oluşan harcamaların finansmanını sağlayan sigorta" olarak tanımlanan "genel sağlık sigortasından" yararlanacak kişiler ve sağlanacak haklar, bu haklardan yararlanma şartları ile finansman ve karşılanma yöntemleri Yasa'nın 60-78.maddelerinde düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 3. maddesinin 8. bendinde "Kişilerin öncelikle sağlıklarının korunmasını, sağlık riskleri ile karşılaşmaları halinde ise oluşan harcamaların finansmanını sağlayan sigorta" olarak tanımlanan "genel sağlık sigortasından" yararlanacak kişiler ve sağlanacak haklar, bu haklardan yararlanma şartları ile finansman ve karşılanma yöntemleri Yasa'nın 60-78.maddelerinde düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın "Genel Sağlık Sigortası Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 12. maddesinde kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam edeceği ifade edilmiştir. Yasa koyucu iştirakçilik sıfatını 5510 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden önce kazanmış olsa dahi tüm sigortalıların "genel sağlık sigortası" kapsamına alınmasını kararlaştırmış ancak Sosyal Güvenlik Kurumunca devir işlemleri tamamlanana kadar kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevlerinin, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde devamını uygun görmüştür.

18/12/2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan "Kamu Personelinin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkında Tebliğ; yine, 09/10/2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde, (5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15/01/2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15/10/2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir.

Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 01/10/2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15/10/2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15/01/2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olayda; 5434 sayılı Yasa kapsamında iştirakçi iken emekli olan davacının, davaya konu tedavisinin, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildiği 01/10/2008 tarihinden önce 02.03.2008 tarihinde başladığı ve böylece sağlık giderinin Kurumdan tahsiline dair uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.06./2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5340, Karar No: 2010/7157, Tarih: 12.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/5340 E.  ,  2010/7157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fatsa Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.9.2007
Yargıtay — Esas No: 2020/8459, Karar No: 2022/2769, Tarih: 15.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/8459 E.  ,  2022/2769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 245/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 13 ay hapis ve 300,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2019 tarihli ve 2014/1058 esas, 2019/906 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis ve 6 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda 2 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 5 gün adli para cezası yerine, hesap hatası yapılarak 2 yıl 13 ay hapis ve 15 gün adli para cezası belirlenmesinde ve devamında 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca 5 gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucunda 100,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 15 gün üzerinden hesaplama yapılarak 300,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/08/2020 gün ve 2020/6975 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/09/2020 gün ve KYB/2020/76114 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 245/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis ve 6 gün adli para cezasından TCK.nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken, hapis cezasının hesap hatası sonucu 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay ; adli para cezasının ise 5 gün yerine 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Ceyhan 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 gün ve 2014/1058 esas

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Ceyhan 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 gün ve 2014/1058 esas

ve 2019/906 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılama yapılmamak koşuluyla BOZULMASINA, hükmün 3. fıkrasında yer alan “2 yıl 13 ay hapis ve 15 gün adli para cezası” ibaresinin “3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 5 gün adli para cezası”, 5.fıkrasında yer alan “15 gün adli para cezası karşılığı 300 TL adli para cezası” yerine “5 gün adli para cezası 100 TL adli para cezası” olarak değiştirilmesine, hükümdeki sair hususlarının aynen korunmasına ancak infazın sanığın lehine olan “2 yıl 13 ay hapis ve 300 TL adli para cezası” üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34878, Karar No: 2014/36242, Tarih: 01.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/34878 E.  ,  2014/36242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.04.2014 gün ve 2014/4831- Esas, 2014/11786 Karar sayılı kararı ile “davacının, ... İlköğretim Okulu'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ücretini aldığı, 5510 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında sigortalı olup, hasren ... İlköğretim Okulu öğrencilerine hizmet vermek üzere çalıştığı, otuz işçi sayısının belirlenmesinde sadece bu iş yerinde çalışan işçi sayısının dikkate alınması gerektiği, buna göre davacının çalıştığı iş yerinde fesih tarihi itibari ile otuz işçiden az sayıda işçi çalıştığı anlaşıldığından, davacının 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmasının mümkün olmadığı, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile kararın bozulmasına ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca davanın kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, davalı işyerinin T.C. Milli Eğitim Müdürlüğü’ne ait olduğunu, bakanlığa ait tüm işyerlerindeki işçi sayısının dikkate alınması gerektiğini, emsal karar bulunduğunu, maddi hataya dayalı Dairemiz kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının onanmasını talep etmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

Davacının her ne kadar ... İlköğretim Okulu'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden almakta ise de iş görme edimini davalı bakanlığa ait okulda yerine getirdiği, onun işçisi olduğu, bakanlığı aynı iş kolunda birden fazla işyeri bulunduğu, bu işyerlerinde toplam çalışan sayısının otuz işçinin üzerinde olduğu, bu nedenle dairemiz kararının maddi hataya dayandığı anlaşılmıştır. Davacının iş sözleşmesi de geçerli nedenle feshedilmediğinden, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesi isabetli bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle

1-Maddi hataya dayalı Dairemizin 08.04.2014 gün ve 2014/4831 Esas, 2014/11786 Karar sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle

1-Maddi hataya dayalı Dairemizin 08.04.2014 gün ve 2014/4831 Esas, 2014/11786 Karar sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 01.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3621, Karar No: 2016/1591, Tarih: 11.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/3621 E.  ,  2016/1591 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyünde bulunan 138 ada 1 parsel sayılı 9719744,75 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile belgesizden ... adına, 138 ada 28 parsel sayılı 6309203,14 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, yaylak niteliği ile belgesizden orta malı olarak tesbit edilmiştir.

Davacı ... ..., taşınmazın ... köyü, ... otlağı olduğu idiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece “...dava konusu edilen 138 ada 28 parsel nolu taşınmaza ait kadastro tutanağının incelenmesinde, bu taşınmazın ... köyünde yaylak niteliği ile orta malı olarak tespit gördüğü anlaşılmış...” olduğu gerekçesiyle 138 ada 28 parsel nolu taşınmaz yönünden hukukî yarar yokluğu nedeniyle usûlden reddine, 138 ada 28 parsel nolu taşınmazın tespit gibi orta malı olarak yaylak niteliği ile özel sicile kaydedilmesine, “...mahkemenin 2007-242 Esas sayılı dosyasında da çekişmenin; 138 ada 1 parsel nolu taşınmazın tamamının orman olup olmadığına ilişkin olduğu, mahkemece gerekli inceleme yapıldıktan sonra çekişmeli taşınmazın orman vasfıyla tesciline karar verildiği, kararın da Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından onandığı gözönüne alındığında, sözkonusu dosyadaki belgelerin ve hükmün eldeki dosyamız için kuvvetli delil niteliğinde olduğu, aynı parsel için aynı araştırmanın yeniden yapılmasının usûl ekonomisi ilkesine aykırı olacağı...” gerekçesiyle 138 ada 1 parsel nolu taşınmaz yönünden reddine, .... ili, ... ilçesi, .... mahallesinde bulunan 138 ada 1 parsel nolu taşınmazın tespit gibi orman niteliği ile .... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 10.08.2007 - 10.09.2007 tarihleri arasında ilân edilen orman kadastrosu yapılmıştır, 138 ada 1 parsel sayılı taşınmaz orman sınırları içinde, 138 ada 28 parsel sayılı taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 10.08.2007 - 10.09.2007 tarihleri arasında ilân edilen orman kadastrosu yapılmıştır, 138 ada 1 parsel sayılı taşınmaz orman sınırları içinde, 138 ada 28 parsel sayılı taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, 2007 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında orman niteliği ile ... adına tesbit ve tescil edilen 138 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin, .... köyü tüzel kişiliği tarafından .... ve .... .... husumet yöneltilerek dava konusu 138 ada 1 sayılı parselin yayla olduğu iddiasıyla açılan kadastro tesbitine itiraz davasının Maçka Kadastro Mahkemesinin .... E. - .... K. sayılı ilâmı ile köy tüzel kişiliği tarafından açılan davanın reddine dair verilen kararın Dairemizin 20.06.2011 gün .... - ... E. K. sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği, bu dosyada hükme dayanak alınan bilirkişi raporlarında taşınmaz üzerinde yaşlı doğu ladini, kayın ve diğer orman ağaçlarıyla kaplı olduğu, toprak yapısının orman toprağı niteliği taşıdığı, memleket haritası ve hava fotoğraflarının incelenmesi sonucunda da taşınmazın orman alanları içinde bulunduğunun belirlendiği, bu somut bulgular gözetildiğinde, dava konusu 138 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/02/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.