muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16521, Karar No: 2025/1577, Tarih: 18.02.2025

Anlaşılmıştır.

D. 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları "(1)Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2)Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir. Cumhuriyet

savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır. (3) Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir." şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

Yukarıda yer verilen Kanun hükümlerinin uygulanması ile ilgili olarak, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre;

Yukarıda yer verilen Kanun hükümlerinin uygulanması ile ilgili olarak, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre;

5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi doğrultusunda verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında, 5271 sayılı CMK'nın 171. maddesinde öngörülen şartlar aranmadığından, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna özgü olarak düzenlendiği, bu kapsamda Cumhuriyet savcısı tarafından karar verilmesinin zorunlu olduğu, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasının da zorunlu olduğu, gerek görülmesi halinde şüpheli sanığın tedaviye de tabi tutulabileceği, bu hususun kovuşturma şartı olarak öngörüldüğü, yargılamanın her aşamasında usulüne uygun olarak verilip verilmediğinin ve kesinleşip kesinleşmediğinin dikkate alınması gerektiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriği itibariyle de usul ve yasaya uygun düzenlenmesi gerektiği, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarıyı içermesi zorunlu olduğu ve bu yasal uyarıyı içermeden düzenlenen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuken geçersiz sayılacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarının da bulunması gerektiği ve bu yasal ihtarı içermeden düzenlenen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüpheli/sanık tarafından öğrenilmiş olsa dahi kesinleşmemiş sayılacağı, erteleme süresinin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun kesinleşmesi ile başlayacağı, bu kapsamda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğinin usule uygun yapılması gerektiği, diğer bir anlatımla, usule uygun tebliğ edilmeyen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediğinden 5 yıllık erteleme süresinin de başlamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi beklenilmeden erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosyanın ilgili Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmesi durumunda, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı ve kovuşturma şartının

gerçekleşmemiş sayılacağı kabul edilmektedir.

gerçekleşmemiş sayılacağı kabul edilmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesinde yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmü gereği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bu suçtan yürütülen soruşturmalarda sadece bir kez verilebilecektir. Buna göre, usulüne uygun verilip kesinleşen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmamasına rağmen aynı sanık hakkında birden fazla soruşturma bulunması halinde, soruşturmaların birleştirilmesi sonrası kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekmektedir. Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi tarihine kadar aynı şüpheli/sanık tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemler tek suç olarak kabul edilmekte ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilmektedir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra işlenen ilk kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu ise, 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesi kapsamında ihlâl sebebi sayılmakta, bu ihlâlden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarının soruşturma ve kovuşturma konusu olabileceği, ancak iddianame düzenlenmeden aynı suçtan işlenen eylemlerin ise 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiği kabul edilmektedir.

Burada dikkat edilmesi gereken bir husus da; 5237 sayılı TCK'nın 191/4. maddesinin (a) bendinde belirtilen "kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi" şartının gerçekleşmesinden yani dava açma şartının gerçekleşmesinden sonra işlenen 5237 sayılı TCK'nın 191/4. maddesinin (b) ve (c) bentlerinde belirtilen aynı nitelikteki eylemin de artık 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiğidir.

İddianame düzenlendikten sonra aynı suçtan işlenen eylemler ise ayrı suçtur ve 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava konusu edilebilir.

Tüm bu açıklamalar ışığında;

Dosyalar kapsamına göre; sanık ... hakkında önceden işlemiş olduğu aynı nev'iden suç nedeniyle Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesinde açılmış bir kamu davası olduğundan, bu kez inceleme konusu 21.09.2015 tarihli suçtan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden doğrudan kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sonucunda Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda anılan kararı ile sanık hakkında

Dosyalar kapsamına göre; sanık ... hakkında önceden işlemiş olduğu aynı nev'iden suç nedeniyle Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesinde açılmış bir kamu davası olduğundan, bu kez inceleme konusu 21.09.2015 tarihli suçtan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden doğrudan kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sonucunda Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda anılan kararı ile sanık hakkında

mahkûmiyet kararı verilmiş ise de; sanık ... hakkında önceden verilmiş herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmadan doğrudan kamu davası açıldığı, sanık ... hakkında da Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2016 tarihli ve 2015/556 Esas, 2016/154 Karar sayılı kararı ile kamu davasının düşmesine karar verildiği, dolayısıyla inceleme konusu davada 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açılması koşullarının oluşmadığı, bu itibarla somut olayda, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesine göre sanıklar haklarında kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karar bulunmadan doğrudan kamu davası açılamayacağı, Mahkemesince “Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” verilmeden açılmış olan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere durma kararı verilerek, sanıklar haklarında kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karar verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2016 tarihli ve 2015/686 Esas, 2016/501 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25245, Karar No: 2014/4205, Tarih: 06.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25245 E.  ,  2014/4205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık, görevi kötüye kullanmak, sahte rapor düzenlemeye iştirak

HÜKÜM : 1-Sanıklar ... ve ... hakkında; a-765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, 59 ve CMUK'nun 326. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası.

b-765 sayılı TCK'nun 504/7. maddesi yoluyla 102/4, 104/2. maddesi uyarınca, nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan davanın düşmesi.

2-Sanık ... hakkında;

a-765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, 59 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası, verilen cezanın ertelenmesi.

b-765 sayılı TCK'nun 504/7. maddesi yoluyla 102/4, 104/2. maddesi uyarınca, nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan davanın düşmesi.

3-Sanık ... hakkında;

765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca, nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan davanın düşmesi.

4-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında;

765 sayılı TCK'nun 339/1, 80, 59. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası.

5-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında;

765 sayılı TCK'nun 339/1, 59. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

6-Sanıklar ...,...,

2

..., ... ve ... hakkında;

a-765 sayılı TCK'nun 339/1, 59. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

b-765 sayılı TCK'nun 240. maddesi yoluyla 102/4,104/2. maddeleri uyarınca, görevi kötüye kullanma suçundan açılan davanın düşmesi.

7-Sanık ... hakkında;

Sahte rapor düzenlemeye iştirak suçundan; beraat.

Sanıklar ..., ..., ... ve ... ve ...

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle reddine karar verilip katılan vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamına göre temyiz itirazlarının sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında "görevi kötüye kullanmak" ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında "nitelikli dolandırıcılık" suçlarından verilen düşme ve sanık ... hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Gerekçede, sanık ... hakkında birleşen Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/42 esas sayılı dosyasındaki "nitelikli dolandırıcılık "suçundan açılan davanın, zamanaşımı nedeniyle "ortadan kaldırılmasına" karar verildiği belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında bir karar verilmediği görülmüşse de, mahallinde bu hususta bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

I- Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet, nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında düşme hükümlerine yönelik katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

I- Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet, nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında düşme hükümlerine yönelik katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... müdafii olan Av. ...'nun 30.12.2010 günlü süre tutum dilekçesinde sadece sanık ... yönünden kurulan hükmü temyiz ettiği, diğer sanık ... hakkında kurulan hükmü, karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süresinden sonra 04.06.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından sanık ...'a yönelik müdafiinin vaki temyiz isteminin, yine Dairemizin 2008/21144-2010/24 sayılı bozma ilamına konu mahkemenin 14.07.2008 gün ve 2006/410 esas, 2008/189 karar sayılı hükümle, sanık ... hakkında birleşen Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/259 esas sayılı dosyasındaki "resmi belgede sahtecilik" ve "nitelikli dolandırıcılık" suçlarından açılan kamu davalarının "reddine", sanıklar ..., ... ve ... hakkında “nitelikli dolandırıcılık" suçundan açılan davaların düşürülmesine karar verildiği ve bu kararların temyiz edilmeksizin kesinleştiği, Dairemizin anılan bozma ilamında belirtilen kamu davalarıyla ilgili verilen hükümlerin temyiz incelemesine konu edilmediği, dolayısıyla 20.02.2012 tarihinde sanık ... hakkında birleşen Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/259 esas sayılı dosyasındaki "resmi belgede sahtecilik" ve "nitelikli dolandırıcılık" suçları ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında “nitelikli dolandırıcılık" suçlarından açılan kamu davalarıyla ilgili yeniden verilen kararlar hukuken geçersiz olduğundan bu hükümlere yönelik katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II- Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesindeki cezasının miktarına göre tabi olduğu, aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 11.09.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- “Resmi belgede sahtecilik” suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet, sanık ... hakkında ise verilen beraat, “görevi kötüye kullanmak” suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açılan kamu davalarının düşürülmesi hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'nın temyiz itirazlarına gelince;

1- 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulması mümkün bulunmadığı cihetle; Genelkurmay Askeri Savcılığının 11.06.2001 ve 04.07.2002 tarihli iddianameleri ile sanık ... hakkında hastaları muayene etmeden reçeteler düzenlediği iddiasıyla görevi kötüye kullanmak ve suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçlarından Genelkurmay Askeri Mahkemesine açılan kamu davaları nedeniyle yapılan yargılama sırasında mahkemece “suç işlemek amacıyla örgüt kurmak” suçundan görevsizlik kararı verildiği, sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan herhangi bir iddianame ve görevsizlik kararı bulunmadığı, dolaysıyla sahtecilik suçundan açılmış bir davanın mevcut olmadığı gözetilmeden dava konusu yapılmayan resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında beraat hükmü kurulması,

2- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında sahtecilik ve görevi kötüye kullanmak suçundan açılan kamu davasında eylem bütün halinde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu halde ikiye bölünerek görevi kötüye kullanmak suçundan düşme, resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

3- Kamu kurumlarında doktor olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın muayene etmedikleri hastalara gerçeğe aykırı reçete düzenlediklerinin iddia olunması, sanıkların, reçeteleri hastaları muayene ederek düzenlediklerini savunmaları, sanık ...'ın beş, ... ve ...'ın ikişer, diğer sanık doktorların ise birer reçeteden sorumlu tutulması, ... hariç diğer hastaların aşamalarda, muayene olduklarını ve suça konu reçetelerde yazılı ilaçları alıp kullandıklarını beyan etmeleri, tüm hastaların protokol defterlerinde kayıtlarının mevcut olması, reçetelerde yazılı tanı ve ilaçların hastaların daha önceki hastalık ve ilaç kullanımıyla uyumlu olması, toplam 18 adet reçetenin farklı kurumlardan 18 ay gibi uzun bir zaman aralığında yazılması, bir kısım hastaların daha önce alınmış heyet raporlarına istinaden reçetelerin tanzim edilmesi karşısında; sanıkların savunmalarının aksini gösterir eczane çalışanları ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiklerine dair kesin delillerin bulunmadığı ve beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve gerekçe ile hükümde çelişki olması nedeniyle usulen bozulan önceki beraat kararından sonra yeni bir delil elde edilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ve sanıklar ...,... , ..., ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 06.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1910, Karar No: 2018/561, Tarih: 28.03.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1910 E.  ,  2018/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında birleştirilerek görülen “ tapu iptali ve tescil ile itirazın iptali” davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda Sincan Asliye Ticaret Mahkemesince asıl ve birleşen davaların reddine dair verilen 13.11.2012 gün ve 2010/282 E., 2012/312 K. sayılı karar taraf vekillerince temyiz edilmekle Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 13.03.2013 gün ve 2013/618 E., 2013/1501 K. sayılı kararı ile:

“…Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifteki hissesini 16.06.2004 tarihinde Ulviye Altıntaş isimli ortaktan devraldığını, devir sözleşmesinde devir tarihinden önceki borçların devredene, devir tarihinden sonraki tüm ödeme ve borçların da müvekkiline ait olacağının kararlaştırıldığını, ancak bu sözleşmeye göre müvekkilini ortaklığa kabul eden davalının devir öncesi dönemden kaynaklanan borçlardan dolayı müvekkiline dairesinin tapusunu vermediğini ve hakkında takip başlattığını, müvekkilinin takipten sonra anapara borcunu ödediğini, ancak faiz konusunda tüm ortaklara eşit muamele yapılıp yapılmadığını bilmediklerini ileri sürerek, müvekkiline verilecek 10 nolu dairenin tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkili kooperatifin ortağı olan davalının aidat borçlarını ödememesi üzerine başlattıkları ilamsız icra takibinin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu, ancak davalının itirazdan sonra takip dosyasına 13.600,00 TL ödeme yaptığını, bu ödemenin BK'nın 84. maddesi uyarınca faizden mahsup edildiğini ileri sürerek, asıl alacak olan 10.175,00 TL ye yapılan itirazın iptali ile %40 tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; kooperatif tarafından yapılan konutların ortaklar adına tapuya tesciline karar verilebilmesi için asıl davada davacının hissesine düşen tüm ödemeleri yapmış olması ve hiç bir ediminin kalmaması gerektiği, birleşen dava tarihi itibariyle asıl davada davacının aidat borcunun olmadığı, ancak 11.532,50 TL gecikme cezası borcunun bulunduğu, aidat borcu toplama ve gecikme cezası tahakkuk ettirmede kooperatifçe ortaklara eşit muamele yapıldığı, her ne kadar davacı tarafından devir sözleşmesine göre devir öncesi borçlardan sorumlu olmadığı iddia edilmiş ise de, bu iddianın devir sözleşmesinde taraf olmayan kooperatifi bağlamayacağı, devredenin borçlarının devralana geçeceği gerekçesiyle, asıl davanın reddine; birleşen davada davacı kooperatif tarafından icra takibinde 14.150,00 TL asıl alacak ve 9.485,00 TL işlemiş faiz talep edilmiş ise de, açılan davada sadece 10.175,00 TL asıl alacağa yapılan itirazın iptalinin istendiği, birleşen davada davacının 11.532,50 TL gecikme cezası dışında aidat alacağının bulunmadığı gerekçesiyle, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı vekili asıl dava yönünden, birleşen davada davacı vekili birleşen dava yönünden temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre birleşen davada davacı vekilinin tüm, asıl davada davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Asıl dava, kooperatif üyeliğine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Yapı kooperatiflerinde kooperatife karşı parasal yükümlülüklerini yerine getirmeyen, başka bir anlatımla kooperatife borcu bulunan ortakların tapu iptali ve tescil isteme hakları bulunmamaktadır. Ancak, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 23. maddesinde karşılığını bulan eşitlik ilkesi gereğince, kooperatif ortakları hak ve yükümlülüklerde eşit olup, kooperatif aynı durumdaki ortaklarına eşit işlem yapmak zorundadır. Bu doğrultuda tapu iptali ve tescil talebinde bulunan ortağın, tüm parasal yükümlülüklerini yerine getirdiğini veya daire ve işyeri sahibi olan diğer ortaklarla aynı durumda olduğunu kanıtlaması gerekir.

Somut olayda, davacı vekilinin birleşen davada belirlenen borç miktarı yönünden temyiz itirazı olmayıp, belirlenen tutarları da karar tarihinden sonra kooperatif hesabına yatırdığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, dava tarihi itibari ile davacının davalı kooperatife borçlu olduğu tespit edilmiş ise de, yukarıda açıklanan eşitlik ilkesi gereğince kooperatif defter, kayıt ve belgeleri üzerinde uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılıp, davacı ile aynı durumda olan diğer ortaklara borçlarına rağmen daire ve dükkan tapularının verildiğinin tespit edilmesi halinde asıl davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır…”