muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6324, Karar No: 2012/7528, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6324 E.  ,  2012/7528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ... Türk'ün beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve .... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Dairemizce, Yargıtay C.Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin ... tarih ve ... Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirketin ... Vergi Dairesine bağlı olduğu bildirilmesine rağmen, şirketin faaliyetine devam edip etmediği hususu ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne sorulmadan ve bu adreste zabıta araştırması yaptırılmadan, ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde de hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, eksikliklerin yerine getirilmesine ilişkin ara karardan dönülerek eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12161, Karar No: 2018/5977, Tarih: 07.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12161 E.  ,  2018/5977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalılardan ...'ın idaresinde iken diğer davalıların küçük çocuğuna çarpması ile gerçekleşen kazada hasarlandığını açıklayıp 11.273,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece toplanan delillere göre; küçüğe kusur izafe edilemeyeceğinden BK 54.maddesi hükmünden hareketle bu davalıların sorumlu tutulmalarının hakkaniyete aykırı olacağı nazarı dikkate alınarak davalılar ... ve Asiye Tutar aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... yönünden ise kusur durumu dikkate alınarak açılan davanın kısmen kabulü ile 2.818,28 TL'nin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, meydana gelen kaza sebebi ile araçta meydana gelen zararın haksız fiil sorumlularından tahsilini talep etmiş, mahkemece davacının oluşan gerçek zarar konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmaksızın karar verilmiştir.

Davacının talep edebileceği tazminat tutarı, araçta meydana gelen gerçek zararına göre belirlenir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK)266. (1086 Sayılı HUMK.’nun 275.) ve takip eden maddeleri uyarınca, mahkemece, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşü alınarak karar verilmelidir. Sonucu açık ve belli durumlar ayrık olmak üzere, trafik kazalarında hasarın tespiti de uzman bilirkişi aracılığıyla yapılmalıdır.

O halde mahkemece, trafik hasar uzmanı bilirkişiden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, uzman olmayan avukattan alınan tazminat raporu esas alınarak, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacı vekilince, müvekkiline ait araçta oluşan hasarın zarar sorumlularından tahsili talep edilmiş, mahkemece kazaya neden olan küçüğe kusur izafe edilemeyeceğinden BK 54.maddesi hükmünden hareketle bu davalıların sorumlu tutulmalarının hakkaniyete aykırı olacağı nazarı dikkate alınarak davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

3-Davacı vekilince, müvekkiline ait araçta oluşan hasarın zarar sorumlularından tahsili talep edilmiş, mahkemece kazaya neden olan küçüğe kusur izafe edilemeyeceğinden BK 54.maddesi hükmünden hareketle bu davalıların sorumlu tutulmalarının hakkaniyete aykırı olacağı nazarı dikkate alınarak davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece alınan raporda, meydana gelen kazada, davalılar ... ve ...'ın küçük çocuklarının %75 oranında, araç sürücüsü davalı ...'ın %25 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Dava, ölen küçüğün haksız fiilinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, dosya kapsamından davanın haksız fiil faili olan murisin anne babası olan davalılar ... ve ... aleyhine, 4721 sayılı MK'nın 369. maddesine dayanılarak ev başkanı sıfatıyla açılmış olduğu anlaşılmaktadır.

Fiil ehliyetine sahip bulunmayan küçükler tarafından haksız fiil işlenmesi durumunda küçük, TBK'nın 47. maddesi uyarınca haksız fiil faili olarak, anne ve babası ise TMK'nın 369. maddesi uyarınca ev başkanı olarak zarar görene karşı sorumludurlar.

Ev başkanı, ev halkından olan küçüğün verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumludur.

Bu sorumluluk için ana ilke ev başkanının özen ve gözetim görevini yapmamasıdır. Çocuğun gerçekleştirdiği eylem, onun aile başkanı tarafından tehlikeli ve hukuka aykırı şeyler yapmaktan uzak tutulmadığını kendisine bu konuda gerekli bilgi verilip aydınlatılmamış olduğunu göstermekte ise bu fiiller sonucunda ev başkanı tazmin ile sorumlu olur. Ev başkanının sorumluluğu bir kusur sorumluluğu olmayıp kusursuz sorumluluk halidir.

Küçükler, temyiz kudretine sahip ise verdiği zarardan bizzat sorumludur, ancak bir çok durumda küçüklerin malvarlığı olmadığı için fiilen, bir çok durumda da hem malvarlığı hem de haksız fiil ehliyeti olmadığı için gerek fiilen, gerekse hukuken sorumlu tutulmaları söz konusu olmamaktadır.

Özen ve gözetime muhtaç kimselerin verdikleri zarardan aile başkanının sorumlu tutulması BK'nun 54.maddesi uyarınca hakkaniyet gereğidir. İşte bu tür fiili ve hukuki imkansızlıklar nedeni ile küçük, kısıtlı, akıl hastası veya akıl zayıflığı olan kişilerin zararlarından zarar görenlere karşı başka kişilerin sorumlu tutulması ihtiyacı doğmuştur.

Açıklanan nedenlerle, kazaya neden olan, davalılar ... ve ...'ın oğulları kaza tarihinde 18 yaşından küçük olup, davalılar ... ve ... ev başkanı sıfatıyla muris küçüğün verdiği zarardan sorumludur. Bu durumda mahkemece davalılar ... ve ...'ın da sorumluluklarının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Bozma ilamının neden ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

4-Bozma ilamının neden ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 4 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin

alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3768, Karar No: 2022/5682, Tarih: 13.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3768 E.  ,  2022/5682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi.... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, velâyetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.13.06.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5000, Karar No: 2012/1461, Tarih: 28.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/5000 E.  ,  2012/1461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayet eden vekili, müvekkilinin kıdem tazminatı alacağının tahsili için borçlu .... A.Ş.hakkında başlattığı icra takibinin kesinleştiğini, takip sonucu haciz konulan iki aracın satılıp paraya çevrildiğini, düzenlenen sıra cetvelinde dördüncü sırada gösterildiğini, ilk üç sırada vergi dairelerine yer verildiğini, müvekkilinin alacağının İİK'nun 206. maddesine göre itmiyazlı alacak olarak birinci sırada yer alması gerektiğini, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca takip dayanağı yapılan bordronun İİK'nun 100.maddesinde sayılan belgelerden olduğunu, satılan eşyanın aynından doğmamış vergi borcu alacağının satış bedelinden mahsup edilemeyeceğini ileri sürerek, 07.01.2010 tarihli derece kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar, yanıt vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, şikayetçinin alacağının İİK'nun 100.maddesinde sayılan belgelere dayanmadığı, 206.maddede öngörülen süre şartının da gerçekleşmediği, vergi dairesi alacaklarının eşyanın aynından doğmasa bile kamu alacağı olduğu, vergi dairesi hacizlerinin daha önceki tarihli olduğundan şikayet edenin bu hacizlere iştirak edemeyeceği ve sıra cetvelinde yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayet eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Şikayet, ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2009/142 sayılı dosyasından düzenlen 07.01.2010 tarihli sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, İİK'nun 100 ncü ve 206 ncı madde hükümlerine göre dava ele alınıp sonuçlandırılmıştır. Oysa;

İcra İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesi iflas tasfiyesi sırasında düzenlenecek sıra cetvelindeki imtiyazları düzenlemekte olup, hacze iştirak hali dışında haciz yolu ile takiplerde uygulanmaz. Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvellerinde dikkate alınması gereken ilke, ilk haciz sahibi alacaklının belirlenmesi ve buna iştirak edebilecek diğer hacizlerin tespiti ile oluşacak hacze iştirak derecelerinin satış bedelinden tatminidir.

İcra İflas Kanunu'nun 100 üncü maddesi, 268/I nci maddedeki istisna dışında, ancak bu kanuna göre yapılan icra takipleri bakımından uygulanabilir. Bir diğer ifade ile anılan düzenleme ile kamu alacaklarının takip ve tahsili için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunu hükümlerine göre konulan hacizlere iştirak, kural olarak mümkün değildir.

İcra İflas Kanunu'nun 100 üncü maddesi, 268/I nci maddedeki istisna dışında, ancak bu kanuna göre yapılan icra takipleri bakımından uygulanabilir. Bir diğer ifade ile anılan düzenleme ile kamu alacaklarının takip ve tahsili için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunu hükümlerine göre konulan hacizlere iştirak, kural olarak mümkün değildir.

6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesindeki üçüncü şahıslar tarafından haczedilen malların paraya çevrilmesinden önce o mal üzerine kamu alacağı için haciz konulması halinde kamu alacağının hacze iştirak edeceği ve satış bedelinin garameten paylaştırılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm kamu alacaklarının ilk hacze iştirakleri yönünden özel bir düzenleme olduğundan, İcra İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesi kamu alacaklarının hacze iştirak etmesinde uygulanmaz. Kamu alacağının hacze iştiraki açısından ilk haczin dayandığı alacağın niteliği ile ilgili bir ayrım yapılmadığından, ilk haczin dayandığı alacak hangi sebepten doğarsa doğsun kamu alacağı için satıştan önce haciz konulmuşsa ilk hacze iştirak eder. İlkeler bu şekilde olmakla birlikte, somut olayda durum farklıdır.

... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2009/142 sayılı dosyası ile şikayetçi vekili, müvekkilinin bakiye kıdem tazminatı alacağı için genel haciz yolu ile takip başlatmıştır. Takip itiraz edilmeksizin kesinleşmiş ve borçluya ait iki aracın satışı yapılmıştır. Satışa konu araçlara, şikayet olunan üç ayrı vergi dairesince ödenmemiş vergi ve harç nedeniyle, takip alacaklısının haczinden daha önce haciz konulmuştur. 13.12.2007 tarihinde borçlu, iflas erteleme istemiyle ticaret mahkemesine müracaat etmiş ve 09.09.2008 tarihinde iflasın ertelenmesine karar verilmiştir. 29.12.2007 tarihinde de İİK'nun 206/1. maddesi kapsamında kalan alacaklarla ilgili takipler ve rehinli takipler hariç olmak üzere, borçlu hakkındaki tüm takiplerin tedbiren durdurulmasına karar verilmiştir. Yasanın 179/b maddesi de aynı hükmü amirdir. Vergi dairesi alacaklarıyla ilgili olarak tedbir kararından sonra haciz konulmuştur. Bu durumda, sıra cetveline konu alacaklardan yalnızca şikayetçinin alacağıyla ilgili olarak takip sürdürülebilir niteliktedir. Vergi daireleri alacağı kamu alacağı olsa da anılan tedbir kararı uyarınca takibin devam ettirilmesi ve haczin paraya çevrilmesi mümkün değildir. Aksi düşünülecek olursa tedbir kararının kapsamı daraltılmış olur. Tek yürütülebilir haciz, şikayetçi alacağı dolayısı ile başlatılan icra takbiyle ilgili konulduğu gözetilerek, buna göre hüküm kurulması gerekirken, anılan ilkeler ve somut olayın özelliği gözetilmeksizin yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2200, Karar No: 2022/2961, Tarih: 09.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2200 E.  ,  2022/2961 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 24. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk gideri bakımından hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.