muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1910, Karar No: 2018/561, Tarih: 28.03.2018

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Asıl dava kooperatif üyeliğinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil, birleşen dava ise kooperatif aidat borcu nedeniyle girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin kooperatif üyeliğini Ulviye Altıntaş’tan devir aldığını, devir sözleşmesinde kooperatif üyeliğinin devir tarihinden önceki borçların devredene, devir tarihinden sonraki borçların ise devir alana ait olacağının kararlaştırıldığını, davacının bu devir sözleşmesi uyarınca kooperatif üyeliğine kabul edilmesine rağmen, davalı kooperatifin devir öncesi döneme ait borç bulunduğu gerekçesiyle hakkında icra takibi başlattığını, aidat borçlarının ödenmemesi nedeniyle faiz talebi konusunda üyelere de eşit davranmadığını ileri sürerek 2185 ada 2 parsel sayılı taşınmazda kain E Blok 10 no’lu bağımsız bölümün adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ödenmeyen aidat borcunun bulunduğunu, Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülen 2010/299 Esas sayılı dava dosyasının neticelenmesi sonucunda borcun doğduğunu ve borcu ödemek üzere tüm ortaklardan aidat topladıklarını, faiz konusunda tüm ortaklarına eşit davrandıklarını beyanla davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili kooperatif üyesi olan ...’in aidat borçlarını ödememesi nedeniyle hakkında başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini, takipten sonra ise 13.600 TL ödeme yaptığını, yapılan bu ödemenin faize mahsup edilmesi sonucunda kalan 10.175 TL asıl alacak için davalının itirazının iptali ile %40’tan az olmamak üzere icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, eşitlik ilkesine aykırı olarak tahakkuk ettirilen faiz ile devir öncesi döneme ait işlem nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitiyle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece asıl davada kooperatif tarafından yaptırılan konutların üye adına tescil edilebilmesi için üyenin tüm ödemeleri yapmış olması gerektiği, kooperatife borcu bulunan ortağın konutun kendisine teslimini isteyemeyeceği, davacının ise davalı kooperatife 11.532 TL gecikme faizi nedeniyle borcunun bulunduğu gerekçesiyle tapu iptali ve tescil isteminin reddine; itirazın iptaline dair birleşen davada ise kooperatif tarafından 14.150 TL asıl alacak ve 9.485 TL işlemiş faiz talep edilmiş ise de, yapılan inceleme sonunda kooperatifin aidat alacağı olmadığı, sadece 11.532 TL gecikme faiz borcunun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle oy çokluğu ile bozulmuştur.

Hüküm taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle oy çokluğu ile bozulmuştur.

Mahkemece, davacının dava dilekçesinde ve aşamada sunmuş olduğu beyanlarında kooperatife borcu olan ortaklara konut tahsisi yapıldığı şeklinde bir iddiasının bulunmadığı, dosya içinde bulunan 12.09.2012 tarihli raporda davacı dışında tüm ortakların kendilerinden talep edilen aidatları ödediklerinin tespit edildiği, bu itibarla kooperatifin ortaklar arasında eşitlik ilkesine aykırı işlem yapılmadığının belirlenmesi ve yargılama sırasında ileri sürülmemesi nedeniyle davacı ile aynı durumda olan kişilere konut verilip verilmediği hususunun resen araştırılmasına gerek olmadığı vurgulanmak suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olay bakımından davacının dava dilekçesinde ve ön inceleme aşamasında kooperatife borcu olan ortaklara konut tahsis yapıldığına ilişkin bir iddiasının bulunup bulunmadığı; burada varılacak sonuca göre kooperatifin aidat borcu olan davacı dışındaki ortaklara tapu devri yapmak suretiyle eşitlik ilkesine aykırı işlem yapıp yapmadığının belirlenmesi amacıyla kooperatif defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmasının gerekli olup olmadığı; dava konusu bağımsız bölümün davacı adına tescili için gereken şartların oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, işin esasının incelenmesinden önce Mahkemece ilk kararda “birleşen Sincan Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/158 Esas ve 2011/141 Karar sayılı itirazın iptali davasının reddine karar verildiği hâlde, direnme kararında bozma kapsamı dışında bileşen dava hakkında yeniden hüküm kurulmadığı ve bu hususun temyiz edilmediği de dikkate alındığında, kurulan direnme hükmünün usul ve yasaya uygun olup olmadığı ön sorun olarak tartışılmış, hükmün bozma kapsamı dışında kalan ve sair temyiz itirazlarının reddine şeklinde karar verilen kısımları ile ilgili olarak yeniden hüküm kurulmamasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı kabul edilerek, ön sorun oy çokluğu ile aşılmış ve işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu’nun (Koop. K.) 1’inci maddesinde de açıklandığı üzere; kooperatifler ortaklarının belirli ekonomik menfaatlerini ve ihtiyaçlarını karşılıklı yardım, dayanışma ve kefalet suretiyle sağlayıp korumak amacıyla gerçek ve tüzel kişiler tarafından kurulan tüzel kişiliklerdir.

Kooperatiflerin yaygın kuruluş amaçlarından birisi de ortaklarının konut ihtiyaçlarının karşılanmasıdır. Bu ihtiyacı karşılamak için kurulan konut yapı kooperatifleri, ana sözleşmede gösterilen işlerin tamamlanması ve ferdi mülkiyete geçilip konutların ortaklar adına tescil edilmesiyle amacına ulaşmış sayılır ve dağılırlar (Koop. K. m.81).

Kooperatiflerin yaygın kuruluş amaçlarından birisi de ortaklarının konut ihtiyaçlarının karşılanmasıdır. Bu ihtiyacı karşılamak için kurulan konut yapı kooperatifleri, ana sözleşmede gösterilen işlerin tamamlanması ve ferdi mülkiyete geçilip konutların ortaklar adına tescil edilmesiyle amacına ulaşmış sayılır ve dağılırlar (Koop. K. m.81).

Kooperatifler Kanunu’nun 23’üncü maddesinde; “Ortaklar bu kanunun kabul ettiği esaslar dahilinde hak ve vecibelerde eşittirler” ifadesine yer verilmiştir ve kanunun bu hükmü emredici nitelikte olup, mahkemece resen gözetilmelidir. Bu düzenleme uyarınca ortaklar, bu kanunun kabul ettiği esaslar çerçevesinde eşittirler.

Bilindiği üzere, “eşitlik” kavramın mutlak ve nisbî eşitlik olmak üzere ikiye ayrılır. Kooperatifler Kanunundaki düzenlemeden eşitlik kavramının nasıl uygulanacağı tam olarak anlaşılmamaktır. Bu nedenle mutlak ve nisbî eşitliğin ayırdedici ölçütleri uygulamada ve öğretide tartışılmış, bu kavramın içeriği tanıma kavuşturulmaya çalışılmıştır.

Eşitlik kavramını kooperatif ortaklığı somutunda açıklanacak olursa, mutlak eşitlikten, koşullar ve nedenler ne olursa olsun bütün ortaklara aynı hakların tanınıp, aynı yükümlülüklerin yüklenmesi anlaşılmalıdır. Bir başka anlatımla, ortaklık statüsünden doğan objektif haklara sahip olma ve bunların korunmasını isteme hakkı, mutlak eşitlik kapsamındaki haklardandır (Örneğin aynı pay sayısına eşit oy hakkı tanınması, ortakların kooperatif organlarına aday olmalarına eşit şans ve olanak sağlanması gibi…). Buna karşılık kooperatif ortaklığına bağlı olarak yararlanma ve maddi menfaat sağlamada ortağın eylemli katkısı ve özverisinin gözetilmesi ise nisbi eşitlik ilkesi gereğidir.

Bu itibarla, ortaklıktan kaynaklanan borçlarını yerine getiren bir ortağın, eşit durumda bulunduğu, diğer ortaklara tanınan haklardan kendisinin de yararlandırılmasını istemeye hakkının bulunduğu tabiidir.

Burada hemen belirtmek gerekir ki, kural olarak dava tarihinde borcu olan ortağın tapu iptali ve tescil talebinde bulunamayacağı tartışmasızdır (HGK, 14.06.2013 gün ve 2012/23-1624 E., 2013/839 K.). Fakat kooperatifin diğer üyelerinden davacı ile aynı konumda olup, kooperatife borcu olduğu hâlde bağımsız bölüm tapusunu devir alan üyelerin varlığının tespiti hâlinde, eşitlik ilkesi uyarınca davacının da tapunun devrini talep hakkı doğacağının kabulü gerekir.

Somut olayda mahkemece asıl davada davacının ne dava dilekçesinde ne de aşamadaki beyanlarında eşitlik ilkesine aykırı davranıldığına ilişkin bir iddiası bulunmadığı taleple bağlılık ilkesi gereği eşit davranılıp davranılmadığının resen araştırılamayacağı gerekçesiyle tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verilmiş ise de, davacı tapu iptali ve tescil ettiğine ve taraf bunu ileri sürmese bile Kanunun 23’üncü maddesi emredici nitelikte olup, mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerektiğine göre, eşitlik ilkesi gereği diğer ortaklara yapılan devirlerin hangi şartlarda gerçekleştiği mahkemece resen incelenmelidir.

O hâlde, Kooperatifler Kanunu’nun 23’üncü maddesine göre kooperatifin, ortakları arasında eşitlik ilkesine uygun davranmak zorunda olduğu gözetilerek, diğer ortaklara hangi şartlarda tapu devrinin yapıldığı hususlarında, genel kurul ve yönetim kurulu kararları ile kooperatif defter, kayıt ve belgeleri üzerinde kooperatif uygulamaları ve mali konularda uzman bir bilirkişi veya bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılıp rapor alınarak, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmelidir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, kooperatife borcu olan ortağa tapu devri yapılmasının mümkün olmadığı ve ayrıca bağımsızlıklarını koruyan asıl ve birleşen dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gibi direnme kararı verilirken bozulan önceki kararın aynısının verilmesinin zorunlu olduğu, bu itibarla ortada usulüne uygun bir direnme kararı bulunmadığı gerekçeleriyle direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüşler Kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3’üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429’uncu maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanun'un 440’ıncı maddesi uyarınca tebliğden itibaren on beş günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.03.2018 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Görüşmeler sırasında, özel daire tarafından bozulan karara karşı yerel mahkeme tarafından direnilirken birleşen davalardan biri hakkında bozma kapsamı dışında kaldığı için hiç karar verilmemiş olması karşısında; usulüne uygun bir direnme kararı bulunup bulunmadığı, ön sorun olarak görüşülmüş ve oy çokluğu ile geçerli bir direnme kararı bulunduğuna karar verilmiştir.

Bozulan yerel mahkeme kararında, aslında bağımsızlıklarını koruyan, asıl ve birleşen dava hakkında hüküm fıkrasında ayrı ayrı bölümler ayrılmamış ve her iki dava hakkında iç içe geçmiş olarak tek bir karar verilmiş ve o karar da bozulmuştur. Bu itibarla direnme kararı verilirken bozulan kararın aynısının verilmesi gerekirken asıl dava hakkında karar verilmiş ve birleşen dava hakkında hiçbir karar verilmemiştir.

Bu durumda ortada usulüne uygun olarak verilmiş bir direnme kararı bulunmadığından yerel mahkeme kararının bu noktadan bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan saygıdeğer çoğunluğun ön sorun bulunmadığı şeklideki kararına muhalifim.

Ancak ön sorun oy çokluğu ile aşıldıktan sonra verilen bozma kararına ise tamamen katılmaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2021/5003, Karar No: 2022/6969, Tarih: 13.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5003 E.  ,  2022/6969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.03.2021 tarih ve 2018/248 E. - 2021/38 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafça, müvekkili hakkında başlatılan icra takibinin dayanağı olan 13 adet faturadaki malların müvekkilince teslim alınmadığını, teslim alan imzası bulunan kişilerin müvekkili şirket çalışanı olmadığını ileri sürerek, borçlu olunmadığının tespitini ve davalı hakkında kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, faturaları imza karşılığı teslim alan ...'in şirket yetkilisi ...'in kardeşi olduğunu ve şirket adına ödeme yapıp mal kabul ettiğini, davacının fatura bedellerini ödemekle yükümlü olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan ve benimsenen 17/04/2019 ile 12/06/2020 tarihli bilirkişi raporlarına göre takibe konu ... seri ve sıra numaralı, A ... seri ve sıra numaralı, A ... seri ve sıra numaralı ve A ... seri ve sıra numaralı fotokopi suret irsaliyeli fatura üzerindeki imzaların tanıklara ait olup olmadığı belirlenemeyip, bu konuda ispat külfeti üzerine düşen alacaklı davalı tarafından dava konusu faturalar üzerindeki imzaların aidiyetinin ispatlanamadığından 07/01/2021 havale tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda incelemeye konu faturalar toplam fatura tutarında dikkate alınmayarak, davacı tarafça 1.100,24 TL fazla ödemede bulunulduğu anlaşılmakla davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, satım sözleşmesine dayalı menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 20.04.2016 tarih 2015/17268 E. 2016/6854 K. sayılı ilamına uyularak dava konusu irsaliyelerde ... adına atılan imzalarının anılan kişinin eli ürünü olup olmadığı konusunda rapor alınmış, alınan iki ayrı bilirkişi raporunda söz konusu imzaların ...’nın eli ürünü olduğunun kuvvetle muhtemel olduğu yönünde görüş bildirilmiş ve raporlar birbirini teyit etmiştir. Mahkemece anılan raporlar karşısında bu kişiye teslim edildiği iddia olunan malların da davacıya teslim edildiği kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 13/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12058, Karar No: 2008/17057, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12058 E.  ,  2008/17057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kızanlık Köyü 153 ada 1 parsel sayılı 1279,28 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya, 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11364, Karar No: 2010/12696, Tarih: 02.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11364 E.  ,  2010/12696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYDIN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/07/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, öğretmen evinden gece geç saatlere kadar devam eden yüksek sesli müzik gece yarıssnadan sonra gelen salon ve mutfak toplama gürültüleri ; mutfaktan gelen ızgara ve yemek kokuları, havai fişek sesleri ve patlayıcı kokusu, bağrışlalar vs. Suretiyle gürültü ve kokulardan apartman sakinlerinin yaşamlarının olumsuz etkiilendiğini, sinir sistemlerinin bozulup, strese bağlı hastalıkların ortaya çıkdığını ileri sürerek, davalının faaliyetleri içerisinde olan düğün ve müzikli benzeri tarzda gürültü kirliliğine neden olan müzikli eğlence faaliyetlerinin yasaklanması ile mutfak kısmından gelen yemek kokularının önlenmesi için gerekli teeknik önlelmlerin alınmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davacı kat malikleri yönetim kurulunun taraf ehliyetinin bulunmadığı nediniyle dava şartı yokluğundan usulden davanın reddine dair önceden verilen kararın dairece " dava açan kişinin aynı zamanda mülkiyet sahibi olduğu gözetilerek kendi adına da dava açtığı kabul edilmek suretiyle iddia ve savunma doğrultusunda tarafların delillerinin toplanarak işin esası hakında bir karar verilmesi " gereğine değinilerek bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan sonucunda iddia sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

“Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Nevarki, mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve soruşturmanın hükme yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere; çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet: geniş haklar, buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevlerde yükleyen bir ayni haktır. Medeni Kanunun 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı kanunun 737. maddesi, komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir.

O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini gözönünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama, zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.

Bunun içinde zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludur.

Somut olaya gelince; bir kimseyi ticari faaliyetlerinden tamamen yoksun bırakacak şekilde taraflar arasındaki çekişmenin çözümüne yasal açıdan imkan tanınamaz. Ayrıca, iddiada ileri sürüldüğü gibi davacının zararının ve rahatsızlık verdiği iddia edilen koku ve ses kirliliğinin hak ve yarar dengeleri de gözetilmek suretiyle ne şekilde giderileceği konusunda bilirkişi raporunda herhangi bir önleme yer verilmediği halde, hükme esas alınması ve neticeye gidilmiş olması doğru değildir.

O halde, konuyla ilgili yönetmelikler gözetilmek suretiyle içlerinde çevre mühendisinin de olduğu üç kişilik uzman bilirkişi aracılığıyla yukarıda değinilen ilkeleri kapsar biçimde uygulama, araştırma ve inceleme yapılarak, dava konusu yapılan eylemler nedeniyle davacının zararı ile bunun giderim yollarının tespit edilmesi ve zararı, hak ve yarar dengesi de dikkate alınarak en uygun şekilde gideren önleme hükmedilmesi gerekirken infaza elverişli olmayan biçimde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Tarafların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin hacrın temyiz edene geri verilmesine, 02.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.