muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13160, Karar No: 2010/10119, Tarih: 19.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13160 E.  ,  2010/10119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15.2.1997 tarihinden itibaren çalışmalarının 506 sayılı Kanunun Ek 5/2. maddesi kapsamına girdiğinin tesbitine, emeklilik esnasında nazara alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı 15.02.1997 tarihinden itibaren davalıya ait ambalaj fabrikasında matbaa bölümünde makina ustası olarak geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/2 maddesi kapsamında kaldığının tespitini istemiştir.

Mahkemece davacının dava konusu dönemde yaptığı işin 2098 sayılı Yasayla 506 sayılı Yasaya eklenen 5/II. maddesi ve alt bentlerinde sayılı işlerden olduğu kabul edilmekle birlikte, Ek-6 maddesinde belirtilen “malülük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi çalışmalarının en az 3.600 gününü Ek madde 5 de belirtilen işlerde geçiren sigortalılar Ek madde 5 de yer alan itibari hizmet süresine ilişkin hükümlerden yararlanır” hükmünün gereği oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, nitelikçe basım işyerinde çalışıldığından bahisle sigortalılık süresine işin niteliği nazara alınarak her tam yıl için Yasanın belirlediği itibari hizmet süresinin eklenmesi istemine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5/II ve Ek 6. maddeleridir.

506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesine göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Yasanın öngördüğü birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında işyerinin dar anlamda sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söz değil öze üstünlük tanıyan bir yoruma gitmek gereklidir. İkinci koşul ise; II. bendin (a,b,c,d,e,f) alt bentlerinde belirtildiği biçimdeki fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır. Buna göre basım işyerinde geçen çalışmalar sırasında : a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılması veya b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışılması veya c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılması veya d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek çalışılması veya e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılması veya f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra olacak biçimde çalışılması halinde belirtilen çalışmanın itibari hizmete tabi olduğunun kabulü mümkündür.

506 sayılı Yasanın Ek-6 maddesine göre ise: “Malüllük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortalarına tabi çalışmalarının en az 3600 gününü ek madde 1 de belirtilen işlerde geçiren sigortalılar, ek madde 1 de yer alan itibari hizmet süresine ilişkin hükümlerden yararlanırlar.”

Mahkemece bu maddedeki düzenlemeden yola çıkılarak davacının çalışmalarının 3.600 günü bulmadığından bahisle davanın reddine karar verilmişse de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek-5. Maddesi 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 106.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış, 5510 sayılı Yasanın itibari hizmeti düzenleyen 40. maddesindeki düzenlemeyle de davacının çalıştığı iş kolu kapsamdan çıkarılmıştır.

506 sayılı Yasanın Ek-5 maddesi kapsamında çalışmakla birlikte bu madde kapsamındaki çalışmaları 3.600 günü bulmayan ancak 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile çalıştıkları iş kolu kapsamdan çıkarılan sigortalıların durumu ile ilgili olarak 5510 sayılı Yasanın geçici 7/2.maddesi ile düzenleme yapılmıştır. Anılan düzenlemeye göre: “506 sayılı Kanunun ek 5 inci maddesinde sayılan itibari hizmet süresi kapsamında yer alıp bu Kanunun 40 ıncı maddesinde sayılmayan işlerde bu Kanunun yürürlük tarihinden önce geçen çalışma sürelerinin bu maddenin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesinde 3600 gün prim ödeme şartı aranmaz.” Hal böyle olunca da davacının çalıştığı iş kolu bakımından 506 sayılı Yasanın Ek-5. maddesine göre hak edilen itibari hizmet sürelerinin değerlendirilmesi için 3.600 gün prim ödeme şartının ortadan kalkmış olduğu, Ek-5 madde yazılı bulunan koşulara sahip olan sigortalının 3.600 gün şartı aranmaksızın itibari hizmetten yararlandırılması gerektiği açıktır.

Yapılacak iş 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile birlikte davacının işyeri ve yaptığı işe göre itibari hizmetten yararlanmak için Ek-5. maddede belirtilen işlerde 3.600 gün çalışmasının gerekli olmadığı göz önüne alınarak, çalışılan işyeri, yapılan iş ve çalışma koşullarına göre itibari hizmetten yararlanıp yararlanmayacağını ve itibari hizmetten yararlanacak ise bunun süresini belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, işin esasına girilmek gerekirken itibari hizmete tabi 3.600 gün çalışmanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15317, Karar No: 2014/12249, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15317 E.  ,  2014/12249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/100-2013/318

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçalası eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra da gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletilerek gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesi, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçası da eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17339, Karar No: 2011/22126, Tarih: 21.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/17339 E.  ,  2011/22126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21006, Karar No: 2014/11679, Tarih: 11.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/21006 E.  ,  2014/11679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık suçuna teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Sanıkların, eldiven ve pense kullanarak, Devlet Demir Yollarına ait direklerde bağlı olan bakır iletişim tellerinin 1260 metre uzunluğundaki kısmını kestikleri ve rulo haline getirdikleri, henüz suç yerinde bulundukları esnada, müdahale eden jandarma personeli tarafından yakalandıkları somut olayda;

1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçuna teşebbüs nedeniyle kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünlerin tamamen çıkarılıp yerlerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına" denilmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre, sanıkların suça konu haberleşme tellerini hırsızlık yapmak amacıyla zorunlu olarak kesmek suretiyle malın aynına zarar vermekten ibaret eylemlerinin bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, haklarında ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5934, Karar No: 2015/5336, Tarih: 07.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5934 E.  ,  2015/5336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl dosyada şikayetin kabulüne, birleşen dosyada şikayet hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde asıl dosyada şikayet olunan müflis şirket iflas idare memurları tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dosyada şikayetçi vekili, müflis şirket hakkında iflas işlemlerinin yürütüldüğü ... İflas Müdürlüğü'nün 2007/4 iflas sayılı dosyasında davalı iflas idaresi tarafından hazırlanan sıra cetvelinin, bir örneğinin ve gerekçesinin tebliğ edilmediğini, menkul mallara ilişkin istihkak iddiası karara bağlanmayarak istihkak iddiasının reddine karar verildiğini ve sıra cetvelinde gösterildiğini, yine otel binası yönünden istihkak iddiasının reddine karar verildiğini ve sıra cetvelinde gösterildiğini, bu hususun yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2001/126 Esas 2004/593 Karar sayılı kesinleşmiş kararına dayalı olarak başlattığı icra takiplerinden dolayı alacak kaydının, ".... İcra Müdürlüğü'nün 2005/2265 E. sayılı dosyasından yapılan kapak hesabında net alacak olmadığı, icra dosyasında yürütülen icra masrafları, icra harçları bulunduğu ve işin yargılamayı gerektirdiği, ... İcra Müdürlüğü'nün 2007/7251 E. sayılı dosyasından kaynaklanan alacağın dayandığı kararın Yargıtay'ca bozulduğu, aynı ilamın mükerrer takibe konulduğu, mükerrer takibin iptali için de ...İcra Mahkemesi'nde dava açıldığı" gerekçesi ile reddedildiğini, Mahkeme kararının kesinleştiğini, .. İcra Müdürlüğü'ndeki takibin ilamlı haciz takibi, 22. İcra Müdürlüğü'ndeki takibin ise ilamlı ipotek takibi olduğunu, mükerrer takibin sözkonusu olmadığını, ...İcra Mahkemesi'ne açılan davanın da reddedildiğini, kaldı ki mükerrerlik iddiasının kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit alacaklarını ortadan kaldırmadığını, .... İcra Müdürlüğü'nün kapak hesabında anapara ve işlemiş faiz kalemlerinin hem USD, hem YTL olarak belirtildiğini, müflisin yaptığı muvazaalı ve gerçek dışı ücret sözleşmelerine istinaden başvuruda bulunan ...'ın alacağının rüçhanlı alacak olduğu gerekçesi ile 3. sıraya kaydının ve müflisin ortağı ... ailesine mensup .... , .... , .... , alacaklarının da şüpheli olmasına rağmen sıra cetveline kaydının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, şikayetlerinin kabulü ile sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.Müflis şikayet olunan şirket iflas idare memurları, sıra cetvelinin şikayetçiye tebliğ edildiğini, istihkak iddiasına yönelik şikayetin yersiz olduğunu, şikayetçinin icra takiplerinin mükerrer olduğunu, alacaklarının ancak mahkemede tespit edilebil...ği ve taraflar arasında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/184 Esasında derdest bulunan kayıt kabul davasının mevcut olduğunu savunarak, şikayetin reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece sıra cetvelinin tebliğ edilmemiş olduğu, istihkak iddiasının sıra cetvelinde gösterilmesinin hukuka uygun bulunmadığı, taşınırlar hakkında karar verilmemiş olduğu ve sıra cetvelindeki üçüncü kişilerin alacaklarına ilişkin şikayetlerin reddine, icra takibine konu alacağın kapak hesabındaki harç ve masraflar çıkartıldıktan sonra, bakiye kısmının faiziyle sıra cetveline yazılmasına, ipotek tutarının ödeme sırasında mahsubuna ve ... 1. Ticaret Mahkemesi'nde açılmış bulunan dava konusu alacağın "davalı alacak" olarak kaydına dair kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 19.03.2009 tarih ve 2008/12706 E. ve 2009/1959 K. kararı ile, diğer temyiz itirazlarının reddiyle, üçüncü kişi alacakları hakkındaki şikayet hakkında tefrik ve görevsizlik kararı verilmesi gerekirken red kararı verilmesinin doğru olmadığı, İcra Mahkemesince .... İcra Müdürlüğü'nün 2005/2265 ve 22. İcra Müdürlüğü'nün 2005/489 sayılı takip dosyalarında, icra harç ve masrafları ile ödenen kısmın düşürülmesi suretiyle hesaplama yapılması görevinin iflas idaresine bırakıldığı, esasen uyuşmazlık bu hesaplamaya yönelik olduğundan seçilecek bir bilirkişi marifetiyle, İcra ve İflas Kanunu’nun 195/I ve 196. maddeleri de gözönünde tutularak, ipotekli taşınmaz bakımından satış tarihine kadar işlemiş faizin de dikkate alınması suretiyle hesaplama yapılıp, varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm oluşturulmak gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak, yapılan yargılama sonunda, sıra cetvelindeki üçüncü kişilerin alacaklarına yönelik şikayetin tefrikine, bozma ilamı doğrultusunda bilirkişi raporu ile yapılan hesaplama sonunda belirlenen 21.657.914,18 TL alacağın sıra cetveline kaydına ilişkin verilen karar, müflis şikayet olunan şirket iflas idare memurunun temyizi üzerine, Dairemizi 202.2012 tarih ve 2011/4621 E., 2012/1364 K. sayılı ilamıyla, uyulmasına karar verilen bozma ilamında uyuşmazlığın hesaplamadan kaynaklanması nedeniyle bilirkişiden rapor alınması gerekliliğinin vurgulandığı, muhasebe işlemlerinin hakimin genel ve hukuki bilgisi kapsamında olmadığı, yeterli olmadığı anlaşılan bir bilirkişiden ısrarla ek raporlar alınması ve nihayetinde bilirkişinin vefatı üzerine, hesaplama işini hakimin üstlenmesinin doğru olmayıp, seçilecek yeni bir bilirkişiden yasal düzenlemelere ve bozma gereklerine uygun, tarafların itirazlarını cevaplayan, ayrıntılı ve denetime elverişli bir rapor alınması, şikayetin taraflarına bu rapora karşı beyanda bulunma hakkının tanınması, hakimin de raporu denetlemesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Birleşen ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/184 E. sayılı dosyasında şikayetçi vekili, taraflar arasında feshedilen finansal kiralama sözleşmesinden kaynaklanan kiralama ücreti ve kiralama konusu malların iadesine yönelik açtıkları davanın .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2001/126 E. ve 2004/ 593 K. sayılı ilamıyla kabulüne karar verildiğini, kararın 07.10.2004 tarihinde kesinleştiğini, bu ilama dayalı olarak iflas tarihinden evvel başlattıkları takiplere konu alacağın kaydı için yaptıkları başvurunun, .... İcra Müdürlüğü'nün 2005/489 E. sayılı ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takibe konu alacak yönünden, aynı alacakla ilgili 2005/2265 E. sayılı takip derdest olduğundan talebin mükerrer olduğu gerekçesiyle, .... İcra Müdürlüğü'nün 2005/2265 E. sayılı ilamlı haciz takibine konu, alacak yönünden ise alacağın net olmadığı ve yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle, yasaya aykırı şekilde reddedildiğini ileri sürerek, müflisten alacakları olan toplam 29.417.529,63 TL'nin iflas masasına kaydını talep ve şikayet etmiştir. Birleşen dosyada şikayet olunan müflis iflas idare memurları, şikayetçi yanını alacak başvurusu sırasında sunduğu belgelerle, tahsil ettiğini bildirdiği miktarlar ve masaya kaydı istenen alacak miktarlarının birbirini tutmadığını, mevcut belgelerle alacağın esasını tespit etme imkânları olmadığından verdikleri ret kararının yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Birleşen davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/184 E. sayılı kararının müflis davalı şirket iflas idare memurları tarafından temyizi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 16.02.2011 tarih ve 2010/13314 E., 2011/1990 K. sayılı ilamıyla, ilama bağlanmış alacakların tahsili için tekrar dava açılmasına gerek olmadığı, iflas idaresinin mahkeme kararına uymak zorunda olduğu, ipotekli alacaklar İİK 233. maddesinde belirtilen işleme tabi tutulacağından yasaya aykırı işlem yapan iflas idaresinin bu kararına karşı şikayet yoluna başvurulabileceği, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli icra mahkemesine gönderilmesine kar