muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2588, Karar No: 2020/3275, Tarih: 26.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2588 E.  ,  2020/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde birleşen davada davacı- asıl davada davalı ...Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığını, müvekkilinin takibinin daha önce olduğunu, aciz vesikası alınarak tasarrufun iptali davası açıldığını, davanın kabulüne karar verildiğini, müvekkili dosyasının davalı dosyaları ile garameye girmesi gerektiğini, davalının alacaklı olduğu dosyalardan tahsilat yapıldığını, alacağın olduğundan fazla gösterildiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davalı alacağının gerçekte var olmadığını, sıra cetvelinden çıkarılması gerektiğini ileri sürerek davalıya ayrılana payın müvekkili dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, mahkemenin görevsiz olduğunu, davacının aldığı ihtiyati haciz kararının mahkemenin karar vermesi üzerine kalktığını, itirazların yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, alacağın gerçek olduğunu, kayıtlarla sabit bulunduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; asıl davada davacının , takibinin davalı takibinden önce olduğu davacının aciz vesikası alarak tasarrufun iptali davası açtığı, davanın kabulüne karar verildiği, ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü, İİK'nın 100. maddesine göre hacze iştirak edebileceği anlaşıldığından, asıl davanın kabulü ile ... 14. İcra Müdürlüğünün 2015/3487 takip sayılı dosyasında yapılan 24.09.2007 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir. Birleşen dava bakımından da, borçlunun davalı bankadan kredi kullandığı, kredilerin teminatı olarak teminat senedi alındığı, bu kredilerin geri ödenmediği kayıtlarla sabit olduğu anlaşılmakla birleşen davanın reddine karar reddine karar verilmiştir.

Kararı, birleşen davada davacı- asıl davada davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, Birleşen davada davacı-asıl davada davalı ...Ş. vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, birleşen davada davacı- asıl davada davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, Birleşen davada davacı-asıl davada davalı ...Ş. vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Birleşen davada davacı-asıl davada davalı ...Ş. vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazları bakımından ise İİK 100/1. maddesi gereğince “İlk haciz ilamsız takibe müstenitse takip talebinden ve ilama istinat ediyorsa dava ikamesinden mukaddem yapılmış bir takip üzerine alınan aciz vesikasına dayanan alacaklı İlk haciz üzerine satılan malın tutarı vezneye girinciye kadar aynı derecede hacze iştirak edebilir"

Somut olayda ilk haciz sahibi alacaklının birleşen davada davacı-asıl davada davalı ...Ş. olduğu, 01.04.2005 tarihinde ilamsız takip yaptığı, asıl davada davacı/Birleşen davada davalı ... Ltd'nin ise takibinin 10.02.2005 tarihli olduğu, her iki alacaklının da tasarrufun iptali davası açtığı, ... Ltd'nin takip tarihi ... A.Ş'nin ilamsız takibinden önce ise de asıl davada davacı ... Ltd'nin aciz vesikasını 06.12.2005 tarihinde aldığı, hacze kabil mal bulunmadığına ilişkin haciz tutanağının ise 10.08.2005 tarihli olduğu icra dosyası kapsamında anlaşılmıştır. Bu durumda ... Ltd., ... Bankası A.Ş'nin takibinden önce alınmış aciz vesikasına sahip olmadığından İİK 100/1 maddesi kapsamında kendisinden önceki hacze iştiraki mümkün değildir. Açıklanan bu nedenlerle asıl davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen davada davacı-asıl davada davalı ...Ş. vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davacı-asıl davada davalı ...Ş. vekilinin asıl davaya ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün birleşen davada davacı-asıl davada davalı ...Ş. yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın talep halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19173, Karar No: 2012/25824, Tarih: 10.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19173 E.  ,  2012/25824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazların dava tarihindeki değerlerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tek davacı olduğu halde hüküm fıkrasında davacılardan bahsedilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki(davacılara payları oranında) kelimelerinin çıkarılmasına,yerine (davacıya) kelimesinin yazılmasına; 2. bendindeki (davacılar) kelimesinin çıkarılmasına, yerine (davacı) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5897, Karar No: 2016/773, Tarih: 08.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/5897 E.  ,  2016/773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/297969

MAHKEMESİ : Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2011/548 (E) ve 2012/628 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1-Sanığın, katılana ait olan ve kopya ile çoğaltılan çeklerden suça konu çeki sahte olarak düzenleyip beraat eden sanık A.. S..'a verdiği kabul edilen eylemle ilgili olarak suçlamayı kabul etmediğine ve kendi adı kullanılarak çek tanzim edilmiş olabileceğine dair savunması, A.. S..'ın çeki sattığı mal karşılığında sanıktan aldığını beyan etmesine rağmen buna ilişkin belge sunamaması, çek üzerinde sanığın imza ve yazısının bulunmadığını bildiren adli rapor karşısında; beraat eden sanık A.. S..'ın sanığa ait olduğunu belirttiği ve Avea kayıtlarına göre sanığa ait olan telefon hattı dışında sanığın atılı suçu işlediğini gösterir mahkumiyetine yeterli kesin, somut her türlü şüpheden uzak delil elde edilmediği gözetilmeden beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması yasaya aykırı,

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18039, Karar No: 2017/7657, Tarih: 16.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/18039 E.  ,  2017/7657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşündü.

Sanığın, oğlu olup yargılama aşamasında hayatını kaybeden ... ile birlikte rögar kapağı işi yaptığı, katılan ...'den satın aldıkları aracın bedeli olarak suça konu .... Şubesi'ne ait, keşidecisi ....olan, 15.12.2007 keşide tarihli, 14.870,00 TL bedelli çeki verdikleri, çekin bankaya ibrazında sahibinin elinden rızası dışında çıktığı için ödemeden men talimatı verildiği ve keşideci imzasının sahte olduğu gerekçesi ile bedelinin ödenmediği olayda, sanığın suça konu çeki, arkasında ciranta olarak gözükmese dahi tanık ... ile aralarındaki ticari ilişki nedeni ile alacaklarına mahsuben kabul ettiğine dair savunması, bu ilişkiye ilişkin fatura ibraz etmesi, katılan ile aralarındaki otomobil alış verişine ilişkin olarak sanıkların çekin tahsili halinde aracın teslim edileceğini, bu nedenle katılanın zararının doğmadığını söylemeleri, katılan ......'in komisyonculuk yaptığını ve çekin bedelinin ödenmemesi nedeni ile araç sahibine çek bedelini kendisinin ödediğini beyan etmesine rağmen buna ilişkin herhangi bir belge ibraz edememesi karşısında sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı gerekçesi ile kurulan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/7382, Karar No: 2010/14540, Tarih: 28.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/7382 E.  ,  2010/14540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, menfi tespit ve istirdat (geri alım) istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Kendisine 01.06.1998 tarihi itibarıyla 506 sayılı Kanunun yaşlılık sigortası hükümlerine göre aylık bağlanan davacının 24.12.1997 gününden itibaren 657 sayılı Kanuna tabi öğretmen olarak ilköğretim okulunda görev yaptığının ve 5434 sayılı Kanun kapsamında iştirakçi olduğunun davalı Kurumca 2006 yılının Şubat ayında öğrenilmesi üzerine yaşlılık aylığının kesilip 01.01.2005 – 22.02.2006 dönemi yönünden yersiz ödendiği ileri sürülen yaşlılık aylıklarının geri alınması için hakkında borç tahakkuk işlemi tesis edildiği, sonrasında, anılan dönem aylıklarına ilişkin Kuruma borçlu olunmadığının tespiti ile kesilen paraların geri verilmesi yönünde işbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından olan ve 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5277 sayılı “2005 Mali Yılı Bütçe Kanunu”nun 25’inci maddesinin (f) fıkrasının ikinci paragrafında “Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dâhil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden

yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.”, üçüncü paragrafında “Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye .....Kanununun ek 11’inci maddesine göre alınmış Bakanlar Kurulu Kararları 2005 yılında uygulanmaz.” düzenlemeleri bulunmakta olup; anılan hükümler, kanun koyucu tarafından kabul edilip 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanunun 29’uncu maddesinin (c) bendi ile, bütçe kanunlarına bütçe ile ilgili hükümler dışında hiç bir hüküm konulamayacağı yönündeki Anayasa’nın 161’inci maddesi gözetilerek yürürlükten kaldırılmış; bununla birlikte; 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarıyla, yürürlükten kaldırılan ikinci ve üçüncü paragraf hükümleri aynen benimsenip, mülga üçüncü paragrafta yer alan Bakanlar Kurulu Kararlarının 01.01.2005 gününden önce alınmış olması durumunda uygulanmayacağı belirtilmiştir.

Diğer taraftan; 5277 sayılı Kanunun 25’inci maddesinin (f) fıkrasının iptaline ilişkin olarak yapılan başvuru üzerine ..... Mahkemesi’nce, 29.11.2005 gün ve 2005/6 - 93 sayılı kararla, iptali istenen fıkranın yürürlükten kaldırılmış olması göz önünde bulundurularak, davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, başvuru hakkında karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulmuş; ancak, Yüksek Mahkeme tarafından başka bir dava sonunda verilen ve 14.11.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.12.2005 gün ve 2005/146 – 105 numaralı karar ile söz konusu düzenlemeler iptal edilmiş; aynı düzenlemeleri içeren 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarının Anayasaya aykırılığı iddiasıyla açılan davada ise, anılan hükümlerin .....’ya aykırı olmadığı ve iptal isteminin reddi yönünde 03.04.2007 gün ve 2005/52 Esas - 2007/35 Karar sayılı karar verilmiştir.

Şu durumda önemle belirtilmelidir ki; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 105’inci maddesinde sayılan “uygulanmayacak maddeler” arasında, 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddesinin yer almaması ve Anayasa’nın 153’üncü maddesi gereğince iptal kararlarının geriye yürümemesi karşısında, anılan düzenlemelerin 01.01.2005 gününden itibaren yürürlükte olduğunun ve herhangi bir yasal boşluk dönemi bulunmadığının kabulü gerekmektedir. Buna göre; herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan yaşlılık veya emeklilik aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin, 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddesinde açıklanan nitelikte çalıştırılamayacakları ve görev yapamayacakları belirgin olup, emredici yasal düzenlemeye aykırı biçimde

çalışanların, fiilen çalışılan döneme ait yaşlılık veya emeklilik aylıklarının davalı Kurum tarafından kesilip, yersiz ödenen aylıkların geri alınması zorunludur. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27.05.2009 gün ve 2009/21-168 Esas - 2009/218 Karar sayılı ilâmında da aynı yaklaşım ve görüş benimsenmiştir.

çalışanların, fiilen çalışılan döneme ait yaşlılık veya emeklilik aylıklarının davalı Kurum tarafından kesilip, yersiz ödenen aylıkların geri alınması zorunludur. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27.05.2009 gün ve 2009/21-168 Esas - 2009/218 Karar sayılı ilâmında da aynı yaklaşım ve görüş benimsenmiştir.

Ayrıca; tespit davası, bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının belirlenmesine ilişkin olup, bu tespit işlemi eda davalarında da bulunmakta ise de, eda davalarının ikinci bir eda bölümü vardır ki, bu kısım tespit davalarında yoktur. Bu nedenle eda davası, aynı konudaki tespit davasını da (istemini de) içeren daha geniş kapsamlı bir davadır (B.Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü, 2001-6. Baskı, 2.Cilt, Sayfa 1412-1417). Bundan dolayı, 07.07.1965 gün ve 1965/5 – 5 numaralı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da açıklandığı üzere, tespit davası, eda davasının öncüsü durumundadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.12.2003 gün ve 2003/19-764 Esas, 2003/744 Karar sayılı; 21.09.2005 gün ve 2005/19-541 Esas, 2005/475 Karar sayılı; 26.04.2006 gün ve 2006/21-198 Esas, 2006/249 Karar sayılı; 14.03.2007 gün ve 2007/2-143 Esas, 2007/146 Karar sayılı; 27.02.2008 gün ve 2008/21-139 Esas, 2008/204 Karar sayılı; 21.01.2009 gün ve 2008/21-805 Esas, 2009/12 Karar sayılı kararlarında da aynı yaklaşım ve görüş benimsenmiştir. 492 sayılı Harçlar Kanununun; “Değer esası” başlığını taşıyan 16’ncı maddesinde, değer ölçüsüne göre harca tabi işlemlere (1) sayılı tarifede yazılı değerlerin esas olduğu belirtilmiş; “Harcın nispeti” başlıklı 21’inci maddesinde, yargı harçlarının (1) sayılı tarifede yazılı oranlar üzerinden alınacağı açıklanmış; “Nispi harçlarda ödeme zamanı” başlığıyla düzenlenen 28’inci maddesinin birinci fıkrasında da, karar ve ilâm harçlarının dörtte birinin peşin, geri kalanının kararın verilmesinden başlayarak iki ay içinde ödeneceği öngörülmüştür. “Harcı ödenmeyen işlemler” başlıklı 32’nci maddesinde ise, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe sonraki işlemlerin yapılmayacağı, ancak ilgilisi tarafından ödenmeyen harçların diğer tarafça ödenmesi durumunda işleme devam edileceği ve bu paranın yargılama sonucunda ayrıca bir isteğe gerek kalmaksızın hükümde dikkate alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Buna göre; menfi tespit davalarının konusu, öncüsü konumundaki eda davasındaki gibi malvarlığı (mamelek) hakkı olduğundan, bu tür davalar, belli bir değer (para veya para ile değerlendirilebilen bir şey) ile ilgili dava niteliğini taşımaktadır ve yukarıda anılan 16’ncı madde düzenlemesi gereğince “değer ölçüsüne göre harca tabi” işlemlerden olup, anılan Kanuna ekli (1) sayılı tarife hükümlerine göre nispi harç alınması gerekmektedir. Bu açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde;

a-) 492 sayılı Harçlar Kanununun 28’inci maddesi hükmü uyarınca, dava değeri (borçlu olunmadığı ileri sürülen toplam tutar) üzerinden %0,54 oranına göre hesaplanacak nispi karar ve ilâm harcının dörtte biri peşin olarak alındıktan sonra yargılamaya devam edilmesi gerekirken, mahkemece, anılan Kanunun 32’nci maddesine aykırı olarak, dava açılırken peşin olarak maktu harç tutarı tahsil edilip, harç eksikliği tamamlanmadan yargılama yapılıp davanın sonuçlandırılmış olması,

b-) Yukarıda belirtilen 5277 ve 5335 sayılı Kanun hükümleri ile bunlara ilişkin Anayasa Mahkemesi kararları karşısında ortaya çıkan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, Kurum işleminin yerinde olduğu benimsenmesine karşın, herhangi bir yasal ve hukuki gerekçe gösterilmeksizin takdiren %50 oranında indirim yapılarak istemin kısmen hüküm altına alınması,

c-) Davacı tarafından Kuruma geri ödeme yapılmamasına karşın, mahkemece aylıkların istirdadına da yönelik karar verilmesi, isabetsiz olduğu gibi; kabule göre, istemin kısmen hüküm altına alındığı davanın yargılama aşamasında vekil ile temsil olunan davacı yararına reddedilmeyen tutar üzerinden avukatlık ücreti belirlenmemesi de, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

sO N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12230, Karar No: 2010/12793, Tarih: 10.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12230 E.  ,  2010/12793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, konu itibariyle bu istemin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin müflis şirketten alacaklı olduğunu ve bu alacak nedeni ile iflas kararı verildiğini, düzenlenen sıra cetvelinde hazine alacaklarından sonra müvekkil alacağı ile birlikte aynı sırayı paylaşan davalı alacağının gerçek bir alacak olmadığını ileri sürerek davalı alacağının sıra cetvelinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin 05.08.2006 tanzim 05.10.2006 vade tarihli 3.600.-TL.bedelli bonodan dolayı alacaklı olduğunu, alacağın tahsili maksadıyla Eyüp 1.İcra Müdürlüğü’nün 2007/1023 sayılı dosyası ile 07.03.2007 tarihinde takibe girişildiğini, ayrıca takipten önce Beyoğlu 32.Noterliği’nin 05.08.2006 tarih 24796 yevmiye no.su ile borçluya ödememe protestosu gönderildiğini, muvazaanın söz konusu olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı müflis şirket iflas idaresi davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davalı alacaklının dava dışı müflis borçludan olan alacağının 05.08.2006 tanzim 05.10.2006 vade tarihli 3.600.-TL.bedelli bonoya dayanmakta olup, keşideciye Beyoğlu 32.Noterliği’nin 05.08.2006 tarih ve 24796 sayılı ödememe protestosu keşide edilerek Eyüp 1.İcra Müdürlüğü’nün 2007/1023 sayılı dosyasından 07.03.2007 tarihinde takibe geçildiğini, takibin yenilenerek 2009/1542 no.sunu aldığını, davacı alacaklının ise 06.08.2008 tarihinde borçlu şirket aleyhine açtığı dava sonucu 20.04.2009 tarihinde borçlu şirketin iflasına karar verilerek İstanbul 3.İflas Müdürlüğü’nün 2009/8 sayılı dosyasından sıra cetveli tanzim edildiğini ve davalı alacağının davacı alacağı ile aynı sıraya kaydedildiğini, davalı alacağın doğum tarihi ile çekilen ödememe protestosu ve takip tarihinin sıra cetvelinin düzenlenmesine esas İstanbul 5.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2008/468 Esas sayılı dosyasından önce olduğundan, davalı alacaklının alacağının muvazaalı olmasının mümkün olmadığı ve iflas dairesine husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın ispat edilemediğinden, davalı iflas dairesine yönelik davanın husumet nedeniyle ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle müflis şirket iflas idaresi hakkında verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamasına göre bu davalı yönünden verilen hükmün onanması gerekmiştir.