muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23158, Karar No: 2012/40257, Tarih: 27.12.2012

O halde mahkemece, izah edildiği şekilde borçluya usulüne uygun meşruhat içeren isticvap davetiyesi gönderilmeden ve taraflarca bildirilen yerlerden imza örnekleri getirtilmeden, isticvap davetine uymadığından bahisle imzayı ikrar ettiği gerekçesi ile itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Ayrıca, HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrası gereği hükmün  “Türk Milleti Adına” verilmesi ve bu ibarenin hükümde yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26552, Karar No: 2013/15684, Tarih: 31.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26552 E.  ,  2013/15684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatine

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/658, Karar No: 2005/624, Tarih: 16.11.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/18-658 E.  ,  2005/624 K.**

**"İçtihat Metni"**

|  |  |  |

| --- | --- | --- |

| **Mahkemesi** | : | Pozantı Asliye Hukuk Mahkemesi |

| **Günü** | : | 14.2.2005 |

| **Sayısı** | : | 2004/2021-22 |

|  |  |  |

|  |  |  |

Taraflar arasındaki *“kamulaştırma bedelinin artırılması”* davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Pozantı Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.11.2002 gün ve 2002/376-1703 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesinin 17.5.2004 gün ve 3465-4038 sayılı ilamı ile,

*(...**Dava, kamulaştırma bedelinin artırılması istemine ilişkindir.*

*Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 24.6.1994 gün ve 1993/3-1994/2 sayılı kararı uyarınca kamulaştırma üzerine ferağ verilmiş taşınmazlarda,Kamulaştırma Yasasının 14.maddesindeki kamulaştırma bedelinin artırılması davası açılması için kabul edilen 30 günlük hak düşürücü süre, daha önce kamulaştırma işlemiyle ilgili olarak yasaya uygun bir bildirim yapılmamış olması durumunda tapuda bu devir (ferağ) işleminin yapıldığı tarihte başlar.*

*Dosyaya getirtilen dava konusu taşınmaza ilişkin tapu kaydı, resmi senet (akit tablosu) ve ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünün 6.11.2002 gün 2249 ve 15.11.2002 gün 2334 sayılı yazıları içeriğinden taşınmazın tapu kayıt maliki ile kamulaştırmayı yapan idare arasında 23.10.2000 gün ve 1704 yevmiye sayılı resmi senedin düzenlenip buna göre taşınmazın ferağının belirtilen tarihte verildiği, ancak bu sözleşme uyarınca yapılan devir (ferağ) işleminin tapu siciline aynı gün değil daha sonra (25.10.2000 tarihinde) işlendiği anlaşılmaktadır.*

*Saptanan bu duruma göre taraflarca tapu memuru huzurunda devir işleminin yapıldığı (resmi senedin düzenlendiği) 23.10.2000 tarihinde taşınmazın ferağının verildiğinin kabulü ile davanın süresinde açılıp açılmadığının bu tarihe göre belirlenmesi gerekirken tapu idaresinin devir işlemini gecikmeli olarak tapuya siciline işlediği tarihin esas alınması doğru değildir.*

*Yukarıda açıklanan nedenler gözönünde bulundurularak ferağ gününden itibaren 30 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı saptanan davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçeyle işin esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN**: Davalı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**SONUÇ**:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince **BOZULMASINA,**istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 16.11.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8664, Karar No: 2023/2492, Tarih: 26.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8664 E.  ,  2023/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/635 Esas, 2021/1267 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/124 E., 2019/781 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 18.04.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ......ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan 04.01.2008 tarihli sözleşme ile davalının belli sayıda cep telefonunu müvekkiline temin ve tedarik ile teslimini, bu yükümüne aykırı davranması halinde sözleşme ve taahhütname doğrultusunda cezai şart ödemeyi üstlendiğini, davalının bu yükümüne aykırı davranması sonrası müvekkilinin 23.650.000,00 USD tutarındaki cezai şartı tahakkuk ettirdiğini, bu miktardan 10.000,00 USD’nin tahsili istemi ile açılan davada mahkemenin bilirkişi raporu doğrultusunda müvekkilinin cezai şart alacağının 16.800.000,00 USD olarak hesaplandığını, taleple bağlılık gereği 10.000,00 USD’nin tahsiline karar verildiğini, kararın onandığını, cezai şartın bakiye kısmı olan 16.790.000,00 USD’nin tahsili talebi ile başlatılan icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin edimini sözleşmeye uygun ve süresinde ifa ettiğini, cezai şart talep hakkının doğmadığını, taahhütnamede kesin ve muhtemel olmak üzere iki tür sipariş kararlaştırıldığını, muhtemel siparişlerin nasıl kesin siparişe dönüşeceğinin uygulamaya göre belirlendiğini, buna göre de muhtemel siparişlerin bir sipariş mektubu ile kesin siparişe dönüştüğünü, tüm muhtemel siparişlerin sipariş mektubu müvekkiline ulaştığından itibaren süresi içinde davacıya teslim edildiğini, davacı ifa sırasında ihtirazi kayıt sürmediğinden cezai şart isteyemeyeceğini, kısmî davada sadece 10.000,00 USD tutarındaki sınırlı miktar üzerinden değerlendirme yapıldığını, cezai şartın miktar yönünden de değerlendirilmeye tabi tutulacağını, miktarın fazlalığı sebebiyle tümüyle ya da kısmen geçersiz sayılabildiğini, talep edilen cezai şartın fahiş miktarda olup ahlaka aykırılık taşıdığını, müvekkilinin mahvına sebebiyet verebileceğini, geçersiz sayılması gerektiğini, davacının sözleşmeden beklediği faydayı tamamen elde ettiğini, hiçbir zarara uğramadığını, cezai şartın bir işlevinin kalmadığını, talep edilen cezai şart ile müvekkilinin sözleşmeden sağladığı maddi menfaat kıyaslandığında müvekkilinin sağladığı faydayı neredeyse yok edeceğini savunarak davanın reddini, kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/138 E. sayılı dosyası üzerinden taraflar arasında konusu aynı olan kısmî dava neticesinde “Davalının edimini taahhütnamede belirtilen tarihler de davacıya teslim etmediği, davacının cezai şart talep hakkının mevcut olduğu, davacının talep edebileceği cezai şart tutarının 16.800.000,00 USD olarak hesaplandığı, davacı talebinin 10.000,00 USD olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, fazlaya ilişkin istem saklı kalmak koşulu ile 10.000 USD'nin USD faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilip kararın kesinleştiği, kararın tespite ilişkin bölümünün sonradan açılan ek dava için kesin hüküm oluşturduğu, taraflar açısından da bağlayıcı hale gelen kısmi davadaki rapor içeriğinin ve raporda tespit edilen miktarın hükme dayanak alınması gerektiği, kısmi davada hükme dayanak alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin gerek davacı gerek davalı yönünden kesinleşerek bağlayıcı hal aldığı, davacının hak kazandığı cezai şart miktarının 16.800.000,00 USD, bakiye alacak miktarının ise 16.790.000,00 USD olduğu, 31.12.2016, 31.12.2017 ve 31.12.2018 tarihleri itibari ile cezai şartın ödenmesi halinde davalı şirketin mahvına sebep olabileceği göz önünde bulundurularak taahhütnamede belirlenen cezai şart miktarının taraflar arasındaki ilişkiye uygun düşmeyecek ölçüde yüksek tutulup açıkça hakkaniyete aykırı ve davalı tarafın mahvına sebebiyet verecek fahiş miktarda olduğu, cezai şartın yarısı olan 8.400.000,00 USD ödenmesinin hakkaniyete uygun düşeceği, cezai şart miktarının likit olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 8.390.000,00 USD açısından iptaline, takip tarihinden itibaren fiili ödeme gününe kadar devlet bankalarının USD ile açılmış bulunan 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranından faiz yürütülmesine, icra takibinin bu şartlarla devamına, fazla istemin reddine, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; önceki davadaki tespitin işbu dava yönünden kesin hüküm oluşturacağını, kesinleşen bu cezai şartın ödenmesinin davalının ekonomik mahvına sebebiyet vereceği kanaatinin hatalı olduğunu, tüm raporlarda hak kazanılan cezai şartın dava ve taahhüt tarihi itibariyle davalının mahvına sebep olmayacağının tespit edildiğini, son dönemde davalının bilançosunun bozulmasının gerekçe gösterilip indirime gidilemeyeceğini, kesin hükme dayalı alacağın likit olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; gecikmeli teslim iddiasının gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin edimlerini geç ifa ettiği iddiasına dayalı İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/741 E. sayılı dosyası ile birleşen davanın reddedilip kesinleştiğini, önceki İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/138 E. sayılı dosyasındaki tespit kısmının kesin hüküm teşkil ettiğinin kabulü ile cezai şart koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmemesinin müvekkilinin adil yargılanma hakkı ile hukuki dinlenilme hakkını ihlal ettiğini, kısmî davadaki kesinliğin sadece hüküm altına alınan alacağın meblağı ile sınırlı olduğunu, ifanın gecikip gecikmediği ile ilgili çelişkili iki hükmün bulunduğunu, dayanak sözleşmenin kısım kısım teslim yükümü doğurduğundan her bir ifanın ayrı ayrı ele alınması gerektiğini, edimin ifasını ihtirazi kayıtsız kabul edenin cezai şart isteyemeyeceğini, müvekkilinin borca batıklığının tespit edildiğini, cezai şartın iflasına sebebiyet vereceğini, bu boyuttaki bir cezai şartın dürüstlük kuralına, angarya yasağına, ahlaka ve adaba aykırılık taşıdığını, bu durumda kesin hükümsüzlük yaptırımına tabi olduğunu, tamamen iptalinin gerektiğini, müvekkili lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinin doğru olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kesinleşen İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/138 E. sayılı dosyasında davacının cezai şart alacağının olduğu tespiti yapılıp cezai şart talep koşullarının oluştuğu kesinleştiğinden davalının cezai şart talep koşullarının oluşmadığı yönündeki istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği, yine bu mahkemece alınan bilirkişi ek raporu ile cezai şart alacak miktarının 16.800.000,00 USD olarak belirlendiği, davalının söz konusu malların bilirkişi raporunda belirtilen tarihlerde davacıya teslim edildiğini itiraz dilekçesi ile kabul ettiği, davalı tarafça miktar yönünden rapora bir itiraz bulunmadığından miktar yönünden bu davada kuvvetli delil teşkil edeceği, tacir cezai şartın aşırı olduğundan bahisle cezai şarttan indirim talep edemeyecek ise de Yargıtay içtihatları doğrultusunda cezai şart tacir olan davalının ekonomik olarak mahvına sebep olabilecek nitelikte ise mahkemenin bu durumda resen kararlaştırılan cezai şart miktarında indirim yapabileceği, bilirkişi raporlarında talebe konu cezai şart miktarının dava tarihi itibarıyla davalının ekonomik olarak mahvına sebep olmayacak düzeyde olduğu belirtilmiş ise de dava sırasında bilançolarına göre yapılan tespitte davadan sonra davalının ekonomik durumunun bozulduğu, borca batık hale geldiği, buna göre cezai şart talebinin davalının ekonomik olarak mahvına sebep olabileceğinin belirlendiği, %50 oranında indirim yapılmış olmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; önceki davada verilen kararın işbu davada kuvvetli delil değil kesin hüküm teşkil ettiğini, haklılığa ilişkin değerlendirmelerin kesinleşme halinde ek davalarda tekrar değerlendirme yapılamayacağını, İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/138 E. sayılı dosyasında hükmün tespit kısmının kesin hüküm oluşturacağını, indirim yapılmasının usul ve yasaya aykırılık taşıdığını, tüm raporlarda hak kazanılan cezai şartın dava ve taahhüt tarihi itibariyle davalının mahvına sebep olmayacağının tespit edildiğini, son dönemde davalının bilançosunun bozulmasının gerekçe gösterilip indirime gidilemeyeceğini, kesin hükme dayalı alacağın likit olduğunu, icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince ön inceleme duruşması yapılmadığını, tahkikatın bittiğinin ve sözlü yargılamaya geçildiğinin tefhim edilmediğini, İlk Derece Mahkemesinin kesin hüküm şeklindeki gerekçesinin Bölge Adliye Mahkemesince kuvvetli delil olarak değiştirildiğini, bu durumda kararın kaldırılıp yeniden hüküm verilmesi gerektiğini, teslimler zamanında yapıldığından gecikmeli teslim iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının ihtarnamede 11.689 adet telefonun geç tesliminden bahsettiği halde kısmî davada bilirkişilerin 90.000 adet telefonun geç teslim edildiğini hesapladıklarını, İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/741 E. sayılı dosyası ile birleşen müvekkilinin edimlerini geç ifa ettiği iddiasına dayalı İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/169 E. sayılı davanın reddedilip kesinleştiğini, ek rapora itiraz etmedikleri yönündeki gerekçenin yerinde olmadığını, önceki İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/138 E. sayılı davada ek raporda fahiş hata ve maddi hata yapıldığını, kısmî davadaki kesinliğin sadece dava konusu miktarla sınırlı olduğunu, uzman görüşleri ile raporların birbirleriyle çeliştiğini, edimin ifasını ihtirazi kayıtsız kabul edenin cezai şart isteyemeyeceğini, cezai şartın fahiş olduğunu, ahlaka aykırılık taşıdığını, müvekkilinin konkordato talep ettiğini, bu durumda cezai şartın ekonomik mahvına sebebiyet vereceğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 158 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 158 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yek diğerine verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10245, Karar No: 2006/7954, Tarih: 11.07.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/10245 E.  ,  2006/7954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı murisinin trafik iş kazası sonucu ölümünden ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davacılar vekili tarafındanda duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların ve davacılar ..., ..., ve ... ... ile ... ..., ... ..., ... ...'ın tüm, davacılar ..., .... ..., ve ... ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacıların duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 26.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre davacı eş ...’a 40.000,00.YTL,çocuk ...’a 30.000,00.YTL, anne ... ve baba ... ... için ayrı ayrı 15.000,00.YTL manevi tazminat yerine davacı eş ...’a 60.000,00.YTL,çocuk ...’a 40.000,00.YTL, anne ... ve baba ... ... için ayrı ayrı 30.000,00.YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tamamen silinmesine, yerlerine,

“1-Davacılardan ... ve ...’ın zararlarının karşılandığı anlaşıldığından adı geçen davacıların maddi tazminat taleplerinin REDDİNE. reddedilen maddi tazminat miktarı üzerinden davalılar yararına avukatlık ücreti takdir edilmesine yer olmadığına,

2-Davacı eş ...’a 40.000,00.YTL,çocuk ...’a 30.000,00.YTL, anne ... ve baba ... ... için ayrı ayrı 15.000,00.YTL, ... ...,..., ..., ..., ..., ... için ayrı ayrı 5.000,00.er YTL manevi tazminatın ölüm tarihi olan 03.08.2004 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan dayanışmalı olarak alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine,