muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10424, Karar No: 2014/12912, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10424 E.  ,  2014/12912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/1635-2014/347

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7323, Karar No: 2013/12877, Tarih: 18.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/7323 E.  ,  2013/12877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ile ... Sosyal Yardımlaşma Ve Dayanışma Vakfı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava

dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK.'nun 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E.-2013/215 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalılardan SGK ve ... Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5096, Karar No: 2014/10211, Tarih: 26.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/5096 E.  ,  2014/10211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 262 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının ... olacak yerde “...” olarak yazıldığını ileri sürerek tapu kaydının nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının baba adının tapu kaydında yanlış yazıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 26.05.2014

tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8226, Karar No: 2014/22960, Tarih: 02.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8226 E.  ,  2014/22960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/288-2013/419

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6313, Karar No: 2011/15443, Tarih: 04.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6313 E.  ,  2011/15443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yapılan baraj kamulaştırması nedeniyle taşınmazın kullanılamadığından bahisle bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 04.10.2011 günü temyiz eden davacılar vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı idare vekili Av. ..........,'in yüzlerine karşı, duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, yapılan baraj kamulaştırması nedeniyle taşınmazın kullanılamadığından bahisle bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın baraj maksimum su seviyesinden itibaren 300 metrelik "baraj mutlak koruma alanı" içerisinde kalıp kalmadığı ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca taşınmazda hiçbir inşaat ve tarımsal faaliyetin yapılıp yapılamayacağı araştırılmadan davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davacılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 825,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/438, Karar No: 2021/7144, Tarih: 15.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/438 E.  ,  2021/7144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03.12.2018 tarih ve 2015/48 E- 2018/746 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.11.2019 tarih ve 2019/428 E- 2019/1339 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 14.12.2021 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı ... Vakfının vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin babası ...'ın 15/07/2014 tarihinde vefat ettiğini ve mirasın kabul edildiğini, Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/387 esas sayılı dosyasında müvekkillerine yapılan tebligat neticesinde...Otel'in devriyle ilgili 03/06/2003 tarihli sözleşmeden müvekkillerinin haberdar olduğunu, 03/06/2003 tarihli sözleşmenin konusunun toplam 350.000,00 TL karşılığında dava dışı ... Tur. Ltd. Şti'nin hisselerinin devri olduğunu, 350.000,00 TL'lik devir bedelinin 175.000,00 TL'lik bölümünün muris ... tarafından, diğer 175.000,00 TL'lik kısmının bedelinin ise ... tarafından ödenmesinin kararlaştırıldığını ve murisin taahhüt ettiği bedelin tamamını ödediğini, devir vaadi sözleşmesinin Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/222 esas, 2009/405 karar sayılı ilamıyla geçersiz sayıldığını ve mahkeme kararının Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, ayrıca SGK'nın otel üstündeki irtifak hakkının da iptal edildiğini, murisin devir vaadi sözleşmesi imzalandıktan sonra otel üzerindeki irtifak hakkının iptaline yönelik davadan haberdar olduğunu ancak davalı tarafın aldatıcı tavırlarına maruz kaldığını, davalı tarafın sözleşme öncesi görüşmeler sırasında uyması gereken dürüstlük kuralına aykırı davrandığını, içeriği imkansız ve hukuka aykırı sözleşme akdettiğini ileri sürerek hisse devir bedeli olarak ödenen 175.000,00 TL ve hisse devrinin gerçekleşmesi için kurulan Boğaziçi...A.Ş.nin tasfiyesine kadar yapılan giderler karşılığı olarak 10.000,00 TL toplamı 185.000,00 TL tazminatın fiili ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; öncelikle hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinin geçtiğini, ayrıca davacıların murisinin hisse devir bedelini ödemediğini, muris tarafından yapılan ödemelerin sözleşmenin 3. maddesinde yazılı olan kira ve sair yükümlülükler kapsamında olduğunu, davacıların murisi ile ortağı ...'nun...Otelini 3 yıl boyunca fiilen işlettiklerini ve semerelerinden faydalandıklarını, hisse devir bedeli ödenmediği için devir işleminin gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davacıların murisi ve ortağı ile davalı arasına imzalanan 03/06/2003 tarihli sözleşmeye göre hisse devrinin 05/06/2003 tarihinde yapılmasının kararlaştırıldığı, ancak devrin yapılmadığı, murisin sözleşme kapsamında düzenleyerek davalıya verdiği 6 adet çekin 06/06/2003-06/06/2004 tanzim tarihli olduğu ve tahsil edildiği, hissesi devredilecek şirketin sahibi olduğu ve fiilen davacıların murisi ile ortağının işlettiği...Otel'in ise idari yargı kararları neticesinde 10/01/2005 tarihinde tahliye edildiği, davacıların murisinin en geç bu tarihte hisse devrinin gerçekleşmeyeceğini ve hisse karşılığı ödediği bedel kadar davalı tarafın sebepsiz zenginleştiğini öğrenmiş olduğunun kabulü gerektiği, ve 1 yıllık zamanaşımının da başlayacağı en geç tarihin 10/01/2005 olduğu, bu tarihten itibaren Borçlar Kanunu 66. maddeye göre sebepsiz zenginleşme için öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresinin (TBK 82. maddede öngrülen 2 yıllık zamanaşımı) dava tarihinden önce dolduğu, sebepsiz zenginleşmenin daha sonraki bir tarihte öğrenilmiş olması halinde dahi 10 yıllık zamanaşımı süresinin dava tarihinden önce her halukarda tamamlandığı, murisin ölüm tarihi olan 15/07/2014 tarihine kadar muris tarafından sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak herhangi bir talepte de bulunulmadığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına, olay tarihi itibariyle uyuşmazlığa uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu 126/4. maddesinde ticari olsun olmasın bir şirket akdine dayanan ve ortaklar arasında veya şirketle ortaklar arasında açılmış bulunan bütün dâvalar için öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresinin de dava tarihinden önce dolmuş olmasına göre davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 29,50 TL harcın temyiz eden davacılara iadesine, 15/12/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7002, Karar No: 2008/308, Tarih: 24.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7002 E.  ,  2008/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ....İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı SSK.Başkanlığı ile Marmara Vergi Dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Şikayetçi banka vekili alacaklarının 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 11 ve 13 ncü maddeleri yollamasıyla aynı yasanın 136 ve 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 nci maddesi uyarınca kamu alacağı niteliğinde olduğunu ve imtiyazlı bulunduğunu; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 69/II nci maddesi uyarınca satış bedelinin tamamının müvekkili bankaya verilmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince evrak üzerinden yapılan incelemeye ve alınan bilirkişi raporuna göre, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalılar SSK. Başkanlığı ile Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Sıra cetvelindeki sıraya yönelik itirazlar kural olarak şikâyet niteliğinde ise de, yapılacak yargılamada İcra ve İflas Kanunu’nun 18 nci maddesinde belirtilen takdir hakkının duruşma açılması ve şikâyet sonucunda hakları etkilenebilecek diğer alacaklıların savunma haklarını kullanabilmelerini teminen, duruşmaya daveti ile taraf teşkili sağlanması yönünde kullanılması gerekir. Açıklanan ilkeye aykırı biçimde, evrak üzerinde inceleme yapılması ve diğer alacaklıların bilirkişi raporuna itiraz hakkından mahrum edilmesi doğru değildir.

2- Hükmün gerekçesiz olması hem Anayasanın 132 nci ve hem de Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 nci maddesine açıkça aykırıdır.

3- 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 11 ve 13 ncü maddeleri ile 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 nci maddesi uyarınca davacı banka alacaklarının takip ve tahsilinde kamu ve fon alacaklarının takip ve tahsiline ilişkin hükümlerin uygulanması, bu uygulamanın üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine sonuç doğurmaması şartına bağlanmıştır; Hukuk Genel Kurulu’nun 18.10.2006 gün ve 19-649-661 E.K. sayılı kararı da bu yöndedir. Bu durumda mahkemece anılan şartın bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması da hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda 1, 2 ve 3 sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15575, Karar No: 2010/193, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15575 E.  ,  2010/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; köy boşluğu niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tesbiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11593, Karar No: 2013/12059, Tarih: 11.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11593 E.  ,  2013/12059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...