muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/19762, Karar No: 2007/22185, Tarih: 27.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19762 E.  ,  2007/22185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menemen İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 82/12.maddesinde borçlunun haline münasip evinin haczedilemeyeceği, ancak, evin kıymeti fazla ise bedelinden haline münasip bir yer alabilecek miktarın borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satılabileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda borçlu murisi adına tapuda kayıtlı bulunan taşınmaz üzerinde bulunan evle ilgili olarak meskeniyet şikayetinde bulunmuştur. Öncelikle belirtelim ki borçlunun meskeniyet şikayetine konu olan yerde mutlaka oturması gerekmez. Bu nedenle başkasının oturduğu veya kirada olan meskeni hakkında da şikayete hakkı vardır. İcra Mahkemesinin karar gerekçesinde borçlunun nizalı yerde oturmadığı nedeniyle istemin reddedilmesi doğru değildir. Ancak, 01.06.2006 tarihli bilirkişi raporunda bu yerin borçlunun haline münasip olup olmadığı ve İİK.nun 82/12.maddesindeki koşullarında bir değerlendirme yapılmadığı görülmüştür. O halde yapılması gereken iş; bilirkişilerden ek rapor alınarak yukarıda açıklanan kurallar doğrultusunda şikayetin değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde ve eksik inceleme ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/11/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14791, Karar No: 2013/4360, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14791 E.  ,  2013/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, velayeti altındaki oğlunun "..." olan soyadının "..." olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; eski eşi ... ile olan evliliklerinden oğlu ...'un dünyaya geldiğini, daha sonra aralarında çıkan anlaşmazlık nedeniyle boşandıklarını ve küçüğün velayetinin kendisine verildiğini, boşanmadan dolayı ana ile oğlu ...'un soyadlarının farklı hale geldiğini, bu durumun çocuğu rahatsız ettiğini, kendisini de zora soktuğunu ve psikolojik olarak bundan rahatsızlık duyduğunu ileri sürerek ...'un, ... olan soyadının anasının soyadı gibi ... olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davacı ile dava dışı ...'in, evliliklerinden 18.08.1997 tarihinde soyadının değiştirilmesi istenen ...'in dünyaya geldiği daha sonra ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.12.1997 gün 1997/605-674 sayılı kararı ile boşandıkları, dava dışı baba ile çocuk ... arasında şahsi ilişki tesisine karar verildiği, ... ...'un velayetinin yaşı henüz ana bakım ve şefkatine muhtaç olması nedeniyle davacı ...'e bırakıldığı anlaşılmaktadır.

2525 sayılı Soyadı Kanununun 4.maddesinin ikinci fıkrasının “evliliğin feshi veya boşanma hallerinde çocuk anasına tevdi edilmiş olsa bile babasının seçtiği veya seçeceği soyadı alır” şeklindeki birinci cümlesinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesinden sonra bilhassa boşanmalar sebebiyle somut olayda olduğu gibi zaruri nedenlerle velayetin anaya bırakılması hallerinde, velayet hakkına sahip anaların çocuklarına kendi soyadlarını vermek için bir çaba içine girip bu tür soyadı değişikliği davalarını açtıkları görülmektedir.

2525 sayılı Kanunun 4. maddesindeki düzenlemenin, Yasanın genel gerekçesinden de anlaşılacağı gibi, ilk defa soyadı alınması ile ilgili bulunduğu ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 321. maddesindeki hüküm karşısında bu kuralın günümüzde sadece bazı istisnai durumlarda uygulanabilmesinin söz konusu olduğu Anayasa Mahkemesince de kabul edilmektedir. Yüksek Mahkeme sözü edilen maddeyi Türk Medeni Kanununun 335 ve 366 ile Anayasanın 10. ve 41. maddelerine aykırılığı nedeniyle iptal etmiştir. Bu maddeler, velayet hakkının kullanılmasında kadın ve erkeğin birbiriyle eşit oldukları ilkesini ön plana çıkarmaktadır. 743 sayılı Türk Medeni Kanununun eşitliğe aykırı hükümleri, bu Yasanın yürürlükten kaldırılmasıyla son bulmuştur.

Birleşmiş Milletler Siyasi ve Medeni Haklar Sözleşmesi hükümleri ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında, geçerli nedenlerin varlığı dışında yalnızca cinsiyete dayalı bir farklı muamelenin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 14. maddesinde düzenlenen ayrımcılık yasağını ihlal ettiği kabul edilmektedir. Eşitlik ilkesi, Anayasa Mahkemesinin kararında da değinildiği gibi aynı konumda bulunan kadın ve erkeğin yasalar önünde eşit haklara sahip olmasını gerektirir. Durumdan vazife çıkartarak ya da geçici elde edilmiş bazı hak ve imkanlardan yararlanarak kadın veya erkeğin kendi lehine bir üstünlük yarışına girmesine milli yasalar ile evrensel hukuk düzeni izin vermez. İptal kararına konu olan Yasa maddesi kabul edildiği 21.06.1934 tarihinin koşullarına göre misyonunu tamamlamış bulunmaktadır. Aradan geçen zaman içinde yukarıda kısmen değinilen hukuki gelişmeler karşısında iptalinden başka bir çare de kalmamıştır. Bununla birlikte 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 321. maddesi, Anayasa Mahkemesinin incelemesinden geçmiş olup “çocuk, ana ve baba evli ise ailenin” soyadını taşıyacağı hükmünün Anayasaya aykırı olmadığına karar verilmiştir. Buradaki “aile” deyiminden babanın anlaşılacağı Anayasa Mahkemesince de kabul edilmiştir (Anayasa Mahkemesinin 02.07.2009 gün ve 2005/114-2009/105 sayılı kararı). Buna karşılık Türk Medeni Kanununun sözü edilen bu maddesindeki “evli değilse ananın” ibaresi Anayasanın 10 ve 41. maddelerine aykırı bulunarak baba lehine iptal edilmiştir. Bu madde iptal edilmezden önce ana ve babanın sonradan evlenmesi (Türk Medeni Kanununun 292. maddesi) ile yine aynı Kanunun 27. maddesine bağlı haklı nedenlerden dolayı soyadının değiştirilmesi halleri dışında çocuk babanın soyadını tanıma vs. sebeplerle alamamakta idi.

O halde, bir çocuğa soyadı verilmesi için o çocuğun doğum tarihinde anası ile babasının evli olup olmadığına bakılması gerekir. Doğum tarihinde ana ve baba evli ise çocuk ailenin diğer bir anlatımla babanın soyadını alacaktır. Çocuğun soyadı bu surette belirlendikten sonra, onun soyadını velayet hakkına veya başka nedenlere dayanarak değiştirmek Türk Medeni Kanununun 321. maddesindeki düzenleme karşısında mümkün değildir. Ancak, çocuk ergin olduktan sonra Türk Medeni Kanununun 27. maddesindeki koşulların varlığı halinde soyadını her zaman değiştirmek hakkına sahiptir. Velayet hakkı, ana ve baba için normal şartlarda çocuğun ergin olmasına yani onsekiz yaşını tamamlamasına kadar devam eden geçici bir haktır. Evliliğin sonradan boşanma gibi nedenlerle ortadan kalkması halinde velayet hakkının anaya verilmiş olması çocuğun soyadının değiştirilmesi için haklı bir neden sayılmadığı gibi hukuki mevzuat da buna cevaz vermemektedir. Bir an için mevzuatın böyle bir duruma izin verdiği kabul edilse dahi, sonradan gelişen sebeplerden dolayı çocuğun yararı açısından velayetin babaya yeniden verilmesi halinde bu kez baba velayet hakkına dayanarak tekrar çocuğun soyadını değiştirmek isteyecektir. Madem ki velayet kimde ise çocuk onun soyadını taşıyacak o halde baba da bu haktan mahrum edilemez. Böyle bir uygulamanın nüfus kütüklerindeki kaydın güvenilirliği ve istikrarı zedeleyeceği gibi asıl bu gibi uygulamalar çocuğun ruh hali üzerinde çok derin ve etkili travma yaratacaktır. Yargı mercileri bu durumu gözeterek ana ile babanın ya da ailelerin çocuk üzerinden inatlaşarak onun yararlarını hiçe sayıp, hukuken oluşmuş statüleri gerçek dışı ve yapay sebeplerle değiştirmeye çalışmalarına izin vermemeleri, söz konusu istemlerine alet olmamaları gerekir.

Somut olaya gelince; soyadının değiştirilmesi istenen ...'in doğum günü olan 21.08.1997 tarihinde ana ve babası resmen evli olduğundan Türk Medeni Kanununun 321.maddesine göre ailenin diğer bir deyimle babanın soyadını almış olup böylece çocuk reşit oluncaya kadar veya baba Türk Medeni Kanununun 27.maddesindeki koşulları kanıtlayarak soyadını değiştirmedikçe soyadı değiştirme konusu yasal olarak kapanmıştır. Çocuğun ana ve babasının sonradan 08.12.1997 tarihinde boşanmaları sadece boşanma ve velayet hakkı nedeniyle anneye böyle bir dava açma hakkını vermez. Boşanma ilamı uyarınca babasının çocukla kişisel ilişki tesis etme hakkı bulunması ve bu nedenle ana ve babanın ister istemez karşılaşması dikkate alındığında, davacının dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların hukuki bir dayanağı bulunmadığı gibi, soyadı değişikliğinin çocuğun evlilik içinde doğmakla kazandığı meşru statüye ve onun menfaatlerine zarar vereceği gerçeği karşısında, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13212, Karar No: 2013/12008, Tarih: 10.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13212 E.  ,  2013/12008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/05/2012 tarih ve ... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "... "ve "..." unsurlu markaların 34. sınıftaki mallarda TPE nezdinde ve milletlerarası alanda tescilli maliki olduğunu, davalının "...+ ..." ibaresinin marka olarak tescili için TPE’ye başvuruda bulunduğunu, davalının başvurusuna, müvekkilinin 2005/12837, 47452, 47453, 11452 sayılı tescilli markası ile davalı markası arasında benzerlik bulunduğu iddiasıyla yaptıkları itirazın, ... Dairesi Başkanlığı tarafından, itiraza gerekçe gösterilen müvekkil markalarından bazıları ile aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olma ve karıştırılma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle kabul edilerek, davalı marka başvurusunun tümden reddedildiğini, davalı tarafından bu karara karşı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’na itiraz edildiğini ve ilgili Kurul kararında, mealen inceleme sırasında yapılan ilk tespitte itiraz konusu başvurunun markalardaki "..." ve "..." kelimelerinin benzerliği nedeniyle değil fakat markaların tamamında yer alan "..." harfi nedeniyle reddedildiği, oysa aynı başvuru sahibi adına "..." harfi unsuru içeren 2007/37530 sayılı tescilli bir marka bulunduğunun anlaşıldığı, bu markanın önceden tescilli olması sebebiyle, ret kararının sonradan yerinde görülmediği ve kaldırıldığının ifade edildiğini, müvekkil markası ile davalının başvuruda bulunduğu marka arasında görsel, işitsel ve kompozisyon olarak benzerlik ve markaların seri marka olarak algılanması tehlikesinin bulunduğunu, davalı adına "..." harfi unsuru içeren 2007/37530 sayılı tescilli markanın hükümsüzlüğü amacıyla açtıkları davanın derdest olduğunu ileri sürerek, davalı TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 01.12.2010 tarih ve 2010- M-4216 sayılı marka başvurusuna itirazın reddi kararının iptalini, davalı ... ... Sigara ve Tütüncülük San ve Tic. A.Ş. adına tesciline karar verilen 2009/18220 sayılı "...+ ..." markasının dava sürecinde tescil edilmesi halinde, hükümsüzlüğüne karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı... ... Sigara ve Tütüncülük San ve Tic. A.Ş, müvekkiline ait "... +..." ibareli marka ile davacıya ait "..." ibareli marka arasında görsel, anlamsal veya telafuz bakımından benzerlik bulunmadığını, davacının tescil ettirmiş olduğu markaları ...'de kullanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı TPE vekili, iptali istenilen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı... ... Sigara ve Tütüncülük San ve Tic. A.Ş, müvekkiline ait "... +..." ibareli marka ile davacıya ait "..." ibareli marka arasında görsel, anlamsal veya telafuz bakımından benzerlik bulunmadığını, davacının tescil ettirmiş olduğu markaları ...'de kullanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı TPE vekili, iptali istenilen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının başvuru markası ile itiraza gerekçe davacı markalarının tescil kapsamlarının tamamen aynı tür mallardan oluştuğu, davacının tescilli tüm markalarındaki "p" harfinin ön planda ve büyük olarak karakteristik bir kaligrafiyle yazıldığı, bu haliyle markanın ayırt edici ve asıl unsurlarından biri olduğu, başvuru markasındaki "..." harfinin ise ayırt edilemeyecek derecede itiraza gerekçe markalardakine benzediği, davalının aynı mal grubundaki davacı tarafın markasına yanaşma ve onu taklit etme gayretinin bulunduğu, bu haliyle başvuru markası ile itiraza gerekçe davacı markasının karıştırılma ihtimalinin yüksek olduğu, tescil kapsamının bilinçli tüketici kitlesine yönelik olmasının sonucu değiştirmeyeceği, davalı tarafın TPE nezdinde önceden tescilli 2007/37530 sayılı markasının da, başvuru konusu marka ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, ancak söz konusu markanın hükümsüzlüğü için açılan davada henüz kesinleşmemiş olsa da hükümsüzlük kararı verildiğini, hükümsüzlük tehdidi altındaki markaların sahipleri lehine müktesep hak sağlamalarının söz konusu olmadığı, bu nedenle davalının önceye dayalı hak iddiasının yerinde görülemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2011-M- 1316 sayılı kararının iptaline, davalı ... ... Sigara ve Tütüncülük San ve Tic. A.Ş. adına tesciline karar verilen 2009/37817 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali ve hükümsüzlük istemine ilişkin olup, ...Dairesi Başkanlığı kararından sonra ... İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından, davalı şirketin ''... '' harfini içeren aynı sınıfta markaları olduğunu değerlendirmek suretiyle, davalının itirazı kabul edilerek tescil işleminin devamına karar verilmiştir. Bu karar tarihi itibariyle, davalı şirketin ''... '' harfini içeren markaları bulunduğundan, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararı yerinde bulunduğu gibi, dayanak markaların hükümsüzlük davaları da mahkeme kararı tarihi itibariyle henüz kesinleşmemiştir. Ayrıca dosya içerisinde de bu kararların kesinleştiğine dair herhangi bir bilgi ve belge de mevcut değildir. Bu itibarla mahkemece, ilgili Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının alındığı tarih itibariyle doğru olduğu kabul edilerek, bu konudaki istemin reddine karar verilmesi, hükümsüzlük talebi yönünden ise belirtilen davaların neticesine göre hareket edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9568, Karar No: 2021/2462, Tarih: 01.04.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/9568 E.  ,  2021/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

14.06.2019(Ek Kararlar)

İlk Derece Mahkemesi : Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2018 tarih

ve 2017/84 - 2018/365 sayılı kararı

3-..., 4-...,

5-..., 6-...,

7-..., 8-...,

9-..., 10-...,

11-..., 12-...,

13-..., 14-...,

15-..., 16-...,

17-..., 18-...,

19-..., 20-...,

21-..., 22-...,

23-..., 24-...,

25-..., 26-...,

27-..., 28-...,

29-..., 30-...

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Silahlı terör örgütüne

bilerek ve isteyerek yardım etme

26.12.2014 (...)

04.02.2015 (..., ...)

24.03.2015 (...)

09.04.2015 (...)

23.07.2016 (..., ...)

01.08.2016 (..., ..., ...)

05.08.2016 (...)

06.08.2016 (..., ...)

25.08.2016 (...)

29.08.2016 (...)

01.09.2016 (...)

02.09.2016 (...)

06.09.2016 (...)

06.10.2016 (...)

11.10.2016 (...)

15.10.2016 (...)

25.11.2016 (..., ..., ..., ..., ...)

03.12.2016 (...)

02.02.2017 (...)

26.04.2017 (...)

Hüküm : -Sanıklar ..., ..., ...,

..., ..., ...,

..., ..., ...,

...’ün TCK'nın 314/3 ve 220/7 yollaması

ile 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62,

53, 63,

-Sanıklar ..., ..., ..., ...’ın 3713 sayılı Kanunun 7/1

maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı

Kanunun 5/1, TCK'nın 221/4-2.cümle, 62, 53, 58/9, 63,

-Sanık ...’un 3713 sayılı Kanunun 7/1

maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı

Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63,

-Diğer sanıkların 3713 sayılı Kanunun 7/1 maddesi

delaletiyle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,

TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince

mahkumiyetlerine dair istinaf başvurularının;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ...,

... yönünden esastan reddi, diğer

sanıklar yönünden düzeltilerek esastan reddi

Şahin, ..., ..., ..., ...,

..., ...,..., ..., ... ve eşi,

..., ..., ..., ... ve eşi, ... ve

eşi, ..., ... ile sanıklar

müdafileri

Bölge Adliye mahkemesince sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden kesin olarak verilen hükümler, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan kanunun eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içinde, diğer sanıklar yönünden ise yasal süresinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve eşi, ..., ..., ... ve eşi, ... ve eşi ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve eşi, ..., ..., ... ve eşi, ... ve eşi ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıkların silahlı terör örgütüne üye olma ve silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin karara yönelik sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri tarafından yapılan temyiz taleplerinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının 7188 sayılı yasanın 29. maddesi gereğince temyizi kabil kararlardan olduğu anlaşılmakla; sanıklar ve müdafilerinin ek kararlara karşı yaptığı başvuruların kabulüyle, 07.05.2019, 16.05.2019 ve 14.06.2019 tarihli ek kararların KALDIRILARAK,

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre iş bu dosya ve birleşen 2020/1680 E. sayılı dosya incelendi, yapılan temyiz incelemesi sonunda gereği düşünüldü;

A- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... yönünden kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suç tarihinin sanık ... yönünden, temadinin kesildiği yakalanma tarihi olan “01.08.2016” yerine gerekçeli karar başlıklarında “02.08.2016” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... yönünden silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan tayin olunan “5 yıl 6 ay” hapis cezasından 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken, “7 yıl 15 ay” yerine hesap hatası sonucu “8 yıl 3 ay” hapis cezasına hükmedilmesi, TCK'nın 62. maddesinin uygulanması neticesinde sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde

eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden;