muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6610, Karar No: 2017/14757, Tarih: 18.12.2017

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Mahkemece; davalı baba ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin "tarafların ortak çocuğu 20.06.2013 doğumlu ... ile davalı baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü sabah saat 10,00'dan takip eden Pazar günü akşam saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00'dan akşam saat 17.00'ye kadar ve her yıl 1 Temmuz sabah saat 10.00'dan akşam saat 17.00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına" şeklinde düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, düzelterek onama ilamında maddi hata sonucu olarak her yıl 1 Temmuz sabah saat 10.00’dan 20. günü akşam saat 17.00’ye kadar kişisel ilişki kurulmasına sözcükleri yazılacak yerde her yıl 1 Temmuz sabah saat 10.00’dan akşam saat 17.00'ye sözcükleri yazılmıştır. Ayrıca ortak çocuk ile vesayet altında bulunan anne arasında kurulan kişisel ilişki ile Dairemiz düzelterek onama ilamında baba ile kurulmasına karar verilen kişisel ilişkinin belirli dönemlerinin de aynı günlere tekabül ettiği anlaşılmaktadır. Bu sebeplerle baba ile ortak çocuk arasında düzenlenen kişisel ilişkinin çocuğun yaşı da gözetildiğinde babalık duygularını tatmin edecek yeterlilikte ve anne ile kişisel ilişki günleri ile çakışmayacak şekilde kurulması gerekir. Ne var ki bu husus ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığından, davalının karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 25.04.2017 tarih E.2017/943-K.2017/4811 sayılı sayılı düzelterek onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde aşağıda belirtildiği üzere düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple davacının karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince kabulüne, Dairemizin 25.04.2017 tarih E.2017/943-K.2017/4811 sayılı düzelterek onama ilamının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki ortak çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümünün hükümden çıkartılmasına, yerine "Tarafların ortak çocuğu 20.06.2013 doğumlu ... ile davalı baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan takip eden Pazar günü akşam saat 17.00'ye kadar, dini bayramların arefe günü saat 10.00'dan 1. günü akşam saat 17.00'ye kadar ve her yıl 1 Temmuz sabah saat 10.00'dan 20. günü akşam saat 17.00’ye kadar kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/9390, Karar No: 2019/3608, Tarih: 26.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/9390 E.  ,  2019/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı, asıl davanın reddine, birleşen dosyada ise,davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, manevi tazminat davasının ise kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içerisinde birleşen dosya davalıları ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili; 06.11.2010 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucunda müvekkilinin aracının hurda haline geldiğini, kazada küçük oğulları...'ın yaralandığını, davalı ...'ın kazada tam kusurlu olduğunu, ayrıca delil tespiti dosyasında müvekkillerinin çocuğunun tamir hatası yüzünden patlayan airbag yüzünden yaralandığının tespit edildiğini, yüzünde sabit iz kalacak şekilde ameliyat geçirdiğini, ağaç nedeni ile yol kusuru olup bundan davalı belediyenin de kazada sorumlu olduğunu belirterek, manevi tazminat talepleri saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen Sultanbeyli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/193 E. sayılı dosyasında ise davacılar vekili, aynı kaza nedeniyle küçük... için 5.000,00TL, baba İbrahim ve anne Betül için 3.000,00'er TL manevi tazminatın davalılar ..., ... ve ...'dan tahsilini dilemiştir.

Asıl ve birleşen dosya davalıları vekilleri cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, asıl davanın reddine, birleşen dosyada ise davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın kabulüyle, davacılar İbrahim ve ... için 1.500,00'er TL, davacı... için 2.000,00 TL olmak üzere toplam 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06/11/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ndan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm birleşen dosya davalıları ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu, birleşen dosya davacıları lehine hükmedilen manevi tazminatlar yönünden verilen karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden davalılar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, birleşen dosya davalıları ... ve ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, birleşen dosya davalıları ... ve ... vekilinin diğer yönlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen dosya davalıları ... ve ... vekilinin tüm davacılar lehine hükmedilen manevi tazminatlara ilişkin temyiz itirazlarının (dilekçesinin), mahkeme hükmünün miktar itibariyle kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen dosya davalıları ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 30,60 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'e geri verilmesine 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/531, Karar No: 2023/10447, Tarih: 04.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/531 E.  ,  2023/10447 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2021 tarihli 2020/364 Esas ve 2021/134 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2021/1065 Esas, 2021/1425 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki sanığın yakalandığı an itibariyle mevcut delillerin mahkûmiyeti için yeterli olduğu, tevilli ikrarının suçunun ortaya çıkmasına yardım ve hizmet etmediği anlaşıldığından, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayinine ilişkin ve Adli Tıp Kurumunun 30.08.2020 tarihli, 1.500,00 TL bedelli faturasının yargılama giderlerine eklenmemesine ilişkin hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik Cumhuriyet savcısının, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun işleniş biçimi, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının ağırlığı, sanığın amaç ve saiki dikkate alındığında daha az cezayı gerektiren durumların mevcut olduğuna,

2. Daha az cezayı gerektiren durumların mevcut olduğuna, beraat kararı verilmesi ve indirim hükümlerinin daha fazla uygulanması gerektiğine,

İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun işleniş biçimi, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının ağırlığı, sanığın amaç ve saiki dikkate alındığında daha az cezayı gerektiren durumların mevcut olduğuna,

2. Daha az cezayı gerektiren durumların mevcut olduğuna, beraat kararı verilmesi ve indirim hükümlerinin daha fazla uygulanması gerektiğine,

İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

28.08.2020 günü tanık ...'ın isimsiz Kıraathane giriş kapısında beklemekte olan sanık ...'ın yanına gelerek bir şeyler konuştuğu ve birlikte kıraathane içerisine girdikleri, yaklaşık 1 dakika kadar içeride kaldıktan sonra tanık ...'ın kıraathaneden çıktığı görülmesi üzerine uyuşturucu madde alışverişi olduğu değerlendirilerek tanık ...'ın durdurulduğu ve daralı tartımında 1,42 gram gelen sentetik kannabinoid maddeyi teslim ettiği olayda, sanığın tanık ...'ın üzerinden ele geçirilen uyuşturucu maddede parmak izi tespit edilmemiş olması ve tanık ...'ın kovuşturma aşamasında teşhisi kabul etmemesi, fiziki takip, doğrudan görgüye dayalı tutanak tanığı anlatımı, tutanak içeriği, tutarlı tanık anlatımı desteklenmemesine rağmen sanığın suçlamaları külliyen inkara yönelmediği, soruşturma aşamasından itibaren tanık üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi kendisinin verdiğini beyan ettiği, bu şekilde sanığın kendi suçunun ortaya çıkarılmasında yardımda bulunduğu anlaşıldığından sanık hakkında etkin pişmanlık hükmü uygulanmak suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde sanığın yakalandığı an itibariyle mevcut delillerin mahkûmiyeti için yeterli olduğu, tevilli ikrarının suçunun ortaya çıkmasına yardım ve hizmet etmediği anlaşıldığından, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayinine ilişkin ve Adli Tıp Kurumunun 30.08.2020 tarihli, 1.500,00 TL bedelli faturasının yargılama giderlerine eklenmemesine ilişkin hukuka aykırılıklar düzeltilerek, İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde ve Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2021/1065 Esas, 2021/1425 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3027, Karar No: 2020/2880, Tarih: 08.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/3027 E.  ,  2020/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

No : 2018/1097-2019/343

İlk Derece

Mahkemesi : Mersin 1. İş Mahkemesi

No : 2017/281-2018/26

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili ile davalı ... Mersin Ticaret Merkezi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın temyizen incelenmesi davacı Kurum vekili ile davalı ... Mersin Ticaret Merkezi vekili tarafından istenilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 10.05.2012 tarihinde meydana gelen ölümlü iş kazası nedeniyle yapılan ilk peşin sermaye değerinin davalılardan teselsül hükümleri çerçevesinde tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iş kazasının meydana gelmesinde şirketin herhangi bir kasıt ve kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“1-Davalıların yeniden rapor aldırılması taleplerinin reddine,

2-Davanın kabulü ile kurum zararı olan ilk peşin sermaye değerli gelir 92.792,60 TL nin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar Mertin MersinTicaret Merkezi ile davalı ... müşterek ve müteselsilen tahsiline;

3-Davalı ... hakkında açılan davanın reddine;” şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve yukarıda belirtilen ölçütler çerçevesinde yapılan inceleme sonucu ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davacı Kurum vekili ile davalı ... Mersin Ticaret Merkezi vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporundaki kusur oranına itirazla yerel mahkemenin kararının bozulmasını istemiştir.

Davalı ... Mersin Ticaret Merkezi vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur oranına itiraz edip, hesap raporunun hatalı olduğundan bahisle kararının bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporundaki kusur oranına itirazla yerel mahkemenin kararının bozulmasını istemiştir.

Davalı ... Mersin Ticaret Merkezi vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur oranına itiraz edip, hesap raporunun hatalı olduğundan bahisle kararının bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, 10.05.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle oluşan kurum zararının davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, açılan davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanununun 21/1. maddesidir. 5510 sayılı Kanun'un “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile davalının Kurumun rücu alacağından sorumluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Eldeki davada, tanık beyanlarına göre sigortalının çıplak elle arızaya müdahale etmesi durumu dikkate alınınca dosya kapsamında alınan kusur raporunun olayın oluş şekline uygun olmadığı, raporda yapılan incelemelerin yetersiz olduğu anlaşılmakta olup, vefat eden sigortalının yaptığı işleri kontrol eden denetleyen başka bir işçinin olup olmadığı araştırılmalı, konuda uzman bilirkişi heyetinden yeniden bilirkişi raporu alınmalı, dosyayı temyiz etmeyen diğer davalılar yönünden ise davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekili ile davalı ... Mersin Ticaret Merkezi vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Mersin Ticaret Merkezi'ne iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1601, Karar No: 2014/13555, Tarih: 14.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1601 E.  ,  2014/13555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı, kesilen ağaç tazminatı, pilon yeri bedeli, ecrimisilin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığı, kesilen ağaç tazminatı, pilon yeri bedeli, ecrimisilin tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre, kesilen ve derin budama nedeniyle verimden kesilen ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığı, pilon yeri, ağaç bedelleri ile ecrimisilin tespit edilerek davalıdan tahsiline, karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24420, Karar No: 2010/7044, Tarih: 25.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/24420 E.  ,  2010/7044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.Başsavcılığının 14/11/2008 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) 13.06.2005 ve 29.08.2005 günlü ek kararlar hükümlüler ... ve ...'ye temyiz yasa yolu ve merciini gösterir şekilde açıklamalı belge ile tebliği ile buna ilişkin belgeler eklendikten, hükümlüler ... ve ..., Mahkemece dinlenerek, önceki yargılama aşamasında, vekaletnameyle vekil atadıkları Av....’ın ek kararlara karşı temyiz başvurusunu onaylayıp onaylamadıkları, ek kararı temyiz etmek isteyip istemedikleri ve vekalet ilişkilerinin devam edip etmediği sorulduktan,

b) Hükümlü ...'e 13.06.2005 ve 29.08.2005 günlü ek kararlar temyiz yasa yolu ve merciini içerir açıklamalı davetiye ile tebliği ile buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten, gerekirse bu konuda ek tebliğname düzenlendikten,

c) Hükümlü ...'nun temyiz isteği ile ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 25.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.