muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20639, Karar No: 2013/12967, Tarih: 10.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/20639 E.  ,  2013/12967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 24.07.2008 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımlarından oluşan Kurum zararının davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçe ile, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan Yasada, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. ve 87. maddeleridir.

Eldeki davada, iş kazasının, davalılardan ...nin, diğer davalı ....’nun hizmet binası inşaatında mobilya, dekorasyon, imalat işlerini üstlendiği işyerinde çalışırken, çalıştığı yeri aydınlatmak isteyen sigortalının, projektör cihazının elektrik kablosundaki sıyrık nedeniyle metal kabloyu tutması sonucunda elektriğe kapılarak vefat etmesi şeklinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26 ve 87. maddeleri olup, davada öncelikle halledilmesi gereken sorun, iş kazasına maruz kalan sigortalıyı çalıştıran davalı ...ile diğer davalı ... arasındaki hukuki ilişkinin niteliğinin, bir başka ifade ile, asıl işveren-taşeron ilişkisi olup olmadığının saptanmasıdır.

506 sayılı Kanunun 87. maddesi hükmüne göre aracı, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren taşeron ilişkisinin varlığı için öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile, asıl işverenin işverenlik sıfatına devredilen iş dolayısıyla sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

506 sayılı Kanunun 87. maddesi hükmüne göre aracı, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren taşeron ilişkisinin varlığı için öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile, asıl işverenin işverenlik sıfatına devredilen iş dolayısıyla sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de, tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise; asıl işverenden istenilen işin, asıl iş ya da işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Mahkemece, davalı ... Odasının, davaya konu iş kazasının meydana geldiği inşaat dekorasyon işinde sigortalı çalıştırıp-çalıştırmadığı; işin tamamından el çekerek, anahtar teslimi şeklinde davalıya yaptırıp-yaptırmadığı araştırılarak, taraflar arasındaki asıl işveren-taşeron ilişkisi irdelenerek, asıl işveren-taşeron ilişkisinin bulunmadığı sonucuna varıldığı takdirde ... 506 sayılı Yasanın 26. maddesinin 2. fıkrası çerçevesinde kusurunun varlığı araştırılarak sonuca göre, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak hüküm kurulmalıdır.

2-506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Eldeki davada, İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin peşin sermaye değerini gösteren tablolara göre, 01.08.2008 tarihinde 506 sayılı Yasanın 92. maddesi gözetilerek bir mahsup işleminin yapılmış olduğu görülmektedir.

Mahsubu yapılan bu gelirlerin içerisinde artışlar da bulunduğundan; anılan madde gereği ilk peşin değerli gelirden bu maddeye göre düşülen miktarlar da gözetilmek suretiyle, gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelirin belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

Mahsubu yapılan bu gelirlerin içerisinde artışlar da bulunduğundan; anılan madde gereği ilk peşin değerli gelirden bu maddeye göre düşülen miktarlar da gözetilmek suretiyle, gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelirin belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı ... vekillerinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'na iadesine, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11360, Karar No: 2017/24030, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11360 E.  ,  2017/24030 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18041, Karar No: 2023/4473, Tarih: 20.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/18041 E.  ,  2023/4473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Ayrıntılarına Ceza Genel Kurulu'nun 04.06.1984 tarihli ve 2-196 sayılı Kararında yer verildiği üzere, ilgili kişinin yüzüne karşı verilen bir hükme yönelik yasal temyiz süresi, tefhimle birlikte başlamakta olup sonradan yapılan karar tebliği, temyiz süresini yeniden başlatmayacaktır. Ancak, tefhim ile birlikte temyiz süresinin işlemeye başlaması için kanun yolu bildiriminin Kanun'un öngördüğü şekilde ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde yapılması gerekmektedir. Anayasa'nın 40/2 nci maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6 ncı maddeleri uyarınca gerek yüze karşı, gerekse yoklukta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıkça belirtilmesi zorunludur. Yanılgılı bildirim nedeniyle temyiz hakkının etkin kullanılmasının engellendiği hâllerde temyiz isteminde bulunan bu yanılgısından faydalanması gerektiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.02.2023 tarih ve 2022/6-312 Esas, 2023/47 sayılı Kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nin 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nın 310 nuncu maddesine göre kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanık ve sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümde, "istinaf süresinin 15 ...” olduğu belirtilerek yanıltılması nedeniyle hak kaybına neden olduğu değerlendirilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2017 ve tarihli, 2017/133 Esas, 2017/173 sayılı Kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyet kararı verildiği, sanık ve müdafiinin katıldığı karar duruşmasında itiraz yolu olarak istinaf gösterilmesine rağmen süre olarak "on beş ..." olarak ihtar edildiğinin anlaşıldığı,

Sanık müdafiinin İlk Derce Mahkemesi kararına karşı kanunda öngörülen yedi günlük süreden sonra istinaf başvurusunda bulunulduğu ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 08.12.2017 tarihli ve 2017/1951 Esas, 2017/2015 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun CMK'nın 279/1-b maddesi gereğince reddedildiği,

Sanık müdafii tarafından red kararına karşı itiraz kanun yoluna gidildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10.01.2017 tarihli ve 2018/2 Değişik ... sayılı kararı ile itirazın kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafii tarafından red kararına karşı itiraz kanun yoluna gidildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10.01.2017 tarihli ve 2018/2 Değişik ... sayılı kararı ile itirazın kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 308/A maddesinde ki "Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairelerinin kesin nitelikteki kararlarına karşı bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet başsavcılığı, re’sen veya istem üzerine, kararın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz ... içinde kararı veren daireye itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz" düzenleme karşısında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcılığının itiraz kanun yolunu işletilip işletilmeyeceğinin belirlenerek, dosyanın istinaf kanun yolu denetiminden geçmesinden sonra ilgililerin talebi olması halinde temyiz kanun yoluna gidilip gidilmeyeceğinin tespit edilmesi amacıyla Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14968, Karar No: 2017/5464, Tarih: 30.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/14968 E.  ,  2017/5464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, bayram ve hafta tatili, son haftalık ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ve davalılardan Yeldeğirmeni Un Mamülleri İnşaat ve .... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı ...'ye ait Yenisahra mah.... fırında hamurkar ustabaşı olarak 01/02/2010 tarihinde çalışmaya başladığını, 24/12/2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, fazla mesai ücreti almadığını, haftanın 7 günü çalıştığını, genel tatillerde de çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, sigorta kaydının başka işveren adına bilgisi dışında yapıldığını, daha sonra da diğer davalı şirket adına yapıldığını, iş akdinin hiç bir gerekçe gösterilmeksizin sona erdirildiğini, son haftalık ücretinin net 400 TL olduğunu iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, son haftaya ait ücret alacağı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar vekili;... açısından husumet itirazlarının bulunduğunu, davacının davalı şirkette hamurkar yardımcısı olarak 13/10/2010 - 17/12/2010 tarihleri arasında çalıştığını, son ücretin aylık 658,95 TL olduğunu, çalıştığı bir yıllık süre içinde sık sık izin alarak işe devam etmediğini, tekrar izin almak istemesi üzerine ve izin verilmemesi üzerine iş yerini kendisi terk ederek ayrıldığını, feshin davacı tarafından yapıldığını, buna rağmen bir gün sonra 18/12/2011 tarihinde ücreti ve fazla mesai alacaklarını aldığını, buna ilişkin ibraname düzenlediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı avukatı ile davalılardan Yeldeğirmeni Un Mamülleri İnşaat ve Otomotiv San.Tic. Ltd.Şti. avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı avukatı ile davalılardan Yeldeğirmeni Un Mamülleri İnşaat ve Otomotiv San.Tic. Ltd.Şti.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı avukatı ile davalılardan Yeldeğirmeni Un Mamülleri İnşaat ve Otomotiv San.Tic. Ltd.Şti. avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı avukatı ile davalılardan Yeldeğirmeni Un Mamülleri İnşaat ve Otomotiv San.Tic. Ltd.Şti.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı iş akdinin 24/12/2011 tarihinde sona erdiğini ve sadece son bir haftalık ücret alacağını alamadığını iddia ederek ücret alacağı talebinde bulunmuş ise de, mahkeme iş akdinin 17/12/2011 tarihi itibariyle sona erdiğini kayıtlara ve dosya kapsamına uygun şekilde belirlemiş olduğuna göre, 17/12/2011 tarihinden sonra çalışma bulunmadığı dikkate alınarak ücret alacağı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3-Hafta tatili ve genel tatil alacakları ayrımı yapılmaksızın dava dilekçesi ile bu iki alacak kalemi bakımından talep edilen 200.00 TL, yargılama esnasında 100.00 TL hafta tatili, 100.00 TL genel tatil olarak ayrıştırıldığı halde hüküm fıkrasında hafta tatili ve genel tatil alacakları bakımından dava dilekçesinde istenen miktarın 100’er TL yerine 200’er TL olarak esas alınması da hatalıdır.

4-6098 sayılı yeni Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girmesinden önce, 818 sayılı Borçlar Kanunu döneminde düzenlendiği anlaşılan ibranamenin geçerliliği, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olup dosyaya delil olarak sunulan ibranamenin davalı işvereni ücret alacağı, fazla mesai alacağı ve asgari geçim indirimi alacağı bakımından ibra eden ve çalışmanın 13/10/2010-17/12/2011 tarihleri arasında olduğu şeklindeki kısmının davacının iradesi hilafına bilgisi dışında sonradan doldurulduğu şeklindeki iddiası ve şikayeti nedeniyle İstanbul Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/604 Esas sayılı dosyasında görülen davanın açıldığı yargılama sonunda mahkemenin 21/05/2015 tarihli kararıyla “…inkar edilen bu kısmın bizzat müşteki tarafından yazılmamış olmasının belgenin sahteliği anlamına gelmeyeceği, beyanlardan anlaşıldığı üzere bizzat tanıklar da müşteki hazır olduğu halde yazılmış ve müşteki tarafından da belgenin altının imzalanmış olduğu,…” gerekçesiyle sanıkların beraatine karar verildiği, inceleme tarihi itibariyle kararın kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, anılan ceza davasında verilen kararın sonucunu beklemek; kararın şimdiki gibi kesinleşmesi durumunda belgenin sahteliği ve irade fesadı iddiasının aksi sabit olacağından fazla mesai yönünden savunmayla çelişmeyen ve fesihten bir gün sonra alındığı anlaşılan ibranameye değer verilerek fazla mesai alacağını tamamen reddetmek, ceza mahkemesinin kararının bozulup davanın davacının iddia ettiği şekilde sonuçlanıp kesinleşmesi halinde ise şimdiki gibi ibranameye değer vermeksizin sonuca gitmektir.

Ceza yargılamasının sonucunu beklemeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

Ceza yargılamasının sonucunu beklemeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

5-Davacının haftada yedi gün çalıştığı kabul edilip yedinci gün çalışmasının 7,5 saatlik kısmı hafta tatili alacağında değerlendirilmiş ise de, bu çalışmanın 7,5 saati aşan kısmının fazla mesai hesabına ilave edilmesi gerekirken fazla mesai hesabının altı gün çalışma üzerinden, bir başka ifadeyle yedinci gün çalışmasının 7,5 saati aşan kısmını dikkate almaksızın hesaplanmış olması da hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10907, Karar No: 2016/7393, Tarih: 10.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/10907 E.  ,  2016/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet ve çeyiz eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı ...'in evli olduklarını, taraflar arasında görülen boşanma davasının halen devam ettiğini, evlilik sırasında düzenlenen mehir senedinde, davacı eş İsmail ve onun babası ...tarafından bir kısım menkul malların davacıya bağışlandığını, ayrıca davacının baba evinden de bir kısım eşyalar getirdiğini ve bunların da mehir senedine yazıldığını, davacının davalı ... tarafından üzerindeki günlük giysileri ile baba evine bırakıldığını ve ziynetler dahil hiçbir eşyasını alamadığını belirterek, iş bu mehir senedinde yazılı olan 114 gram 22 ayar altın bilezik, 1 adet 22 ayar set takımı ve 3 adet nişan ve söz yüzüğünün de içinde bulunduğu ziynet eşyaları ile ev ve çeyiz eşyaları bedelinden şimdilik 37.800 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevap dilekçesinde; davalı ... hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, zira mehir senedinde yazılı bu eşyaları alarak davacı gelinine teslim ettiğini ve evlendikleri tarihten itibaren onun tasarrufunda bulunduğunu, davalı ... ise mehir senedinde yazılı eşyalardan bir kısmının hiç alınmadığını, mecbur kaldığı için bu senedi imzaladığını, davacının bir süre dinlenmek üzere baba evine gittiğini ve bu sırada mehir senedinde yazılı altınları da yanında götürdüğünü, bazı eşyaların ise halen evde olup bunları iade etmeye hazır olduğunu belirterek, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, "...mehir senedinde yazılı olan ve davalılarca alınmayan yatak odası takımı, buzdolabı, çamaşır makinesi ve 4 ocaklı fırının, yine davalılar tarafından davacıya alınan ve fakat iade edilmeyen ev eşyaları ile kadın tarafından çeyiz olarak getirilen eşyaların davacı kadına iadesi gerektiği, ancak mehir senedinde yazıl olan eşyaların davalı tarafta kaldığı iddiasının ispat edilemediği..." gerekçesi ile;

-Davacının mihir senedinde yazılı olan 114 gr. 22 ayar altın bilezik, bir adet 22 ayar altın set takımı, 3 adet nişan ve söz yüzüğüne ilişkin olarak açılan davanın reddine,