muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20198, Karar No: 2017/7327, Tarih: 16.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8660, Karar No: 2012/1137, Tarih: 01.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8660 E.  ,  2012/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Vekili : Av. ...

DAVALILAR : 1-Aksigorta A.Ş. Vekili : Av. ...

2-Tanburacı Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. Şti.

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/12/2009 tarih ve 2007/639-2009/604 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin taşımacılık işi yaptığını ve bu çerçevede davalı ... şirketinin acentesi olan diğer davalı ... Hizm.Ltd.Şti.ile aralarında 15/07/2006 ile 15/08/2006 tarihleri arasında gerçekleşecek rizikolar için taşımacılık sorumluluk abonman sözleşmesi düzenlendiğini, 06/08/2006 tarihinde müvekkilinin taşımacılık işinde kullandığı ve sigorta kapsamında bulunan 55 K 8570 plakalı araçta bilinmeyen bir nedenle yangın çıktığını, içindeki malların hasar gördüğünü, hasarın tazmini istenmesine rağmen aracın uğradığı hasarın teminat dışında kaldığının bildirildiğini, hasar gören malların taşıtanı TNT Lojistik ve Dağıtım Hizmetleri A.Ş.ye 60.062,15.TL ödemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek; 7.500,00 TL alacağın rizikonun gerçekleştiği 06/08/2006 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında dava değerini arttırarak 60.062,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı Ak Sigorta vekili, sigortalı araçtaki malların yanıcı ve patlayıcı sprey boyaların aşırı sıcaktan parlaması sebebiyle hasar gördüğünü, taraflar arasındaki sözleşmede yanıcı ve parlayıcı özellikteki her türlü emtianın teminata girmeyeceğinin açıkça belirtildiğini, poliçe teminatına girmeyen hasar nedeniyle müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı duruşmalara katılmamış, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; Ak Sigorta A.Ş.’nin poliçe teminatı kapsamında bulunan hasardan sorumlu olduğu, davacı tarafından taşıtanına ödenen miktarı davacıya ödemesi gerektiği, davalı acentenin TTK’nın 119/2 maddesi gereğince sorumlu tutulamayacağı, dolayısıyla pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın Aksigorta yönünden kabulüne, 60.062,00.TL nin davalı ... dan alınarak davacıya verilmesine, 7.500.TL sine 06.08.2006 tarihinden itibaren değişen oranlarda ticari faiz tahakkuk ettirilmesine, bakiye miktara ise ıslah tarihi olan 29.04.2009 tarihinden itibaren değişen oranlarda ticari faiz tahakkuk ettirilmesine, diğer davalı Tamburacı Sigorta Aracılık Hizmetlerine yönelik talebin ise TTK.ll9/2 maddesine göre pasif husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. .../...

2010/8660

2012/1137

-2-

2) Ancak, davada ıslah ile arttırılan bakiye kısım için davacı tarafından 3. kişiye ödeme yaptığı tarih itibariyle faize hükmedilmesi gerekirken bu kısım için ıslah tarihi olan 29.04.2009 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca mahkeme kararının düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının "hüküm" bölümünün "1" numaralı bendinde yer alan “Davanın Aksigorta yönünden kabulüne, davacı tarafından yapılan ıslah da nazara alınarak 60.062,00.TL nin davalı ... dan alınarak davacıya verilmesine, hükmolunan bu miktarın 7.500.TL sine 06.08.2006 tarihinden itibaren değişen oranlarda ticari faiz tahakkuk ettirilmesine, bakiye miktara ise ıslah tarihi olan 29.04.2009 tarihinden itibaren değişen oranlarda ticari faiz tahakkuk ettirilmesine,” ibarelerinin karardan çıkartılarak yerine “Davanın Aksigorta yönünden kabulüne, davacı tarafından yapılan ıslah da nazara alınarak 60.062,00.TL nin davalı ... dan alınarak davacıya verilmesine, hükmolunan bu miktarın 7.500,00.TL sine 06.08.2006 tarihinden itibaren, 34.217,12 TL sine 31.08.2006 tarihinden itibaren, 7.034,80 TL sine 15.09.2006 tarihinden itibaren, 1.765,92 TL sine 21.09.2006 tarihinden itibaren, 9.544,16 TL sine 30.09.2006 tarihinden itibaren değişen oranlarda ticari faiz tahakkuk ettirilmesine,” ibarelerinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

13.03.2012 - SK
Yargıtay — Esas No: 2015/7059, Karar No: 2018/2280, Tarih: 21.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/7059 E.  ,  2018/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, hırsızlık suçuna azmettirme, banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu azmettirme, konut (işyeri) dokunulmazlığını ihlal etme suçuna azmettirme

HÜKÜM : Düşme, Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında katılan ...'in babasının kredi kartından zorla çektirilen 480.-TL paranın zorla alınması eylemi sebebiyle yağma ve banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçuna azmettirme suçlarından kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçuna azmettirme, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçuna azmettirme ve hırsızlık suçuna azmettirme suçlarından kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanı, katılan ... vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-)Sanık ... hakkında sigara paralarının yağmalanması ve hırsızlık suçuna azmettirme suçlarından kurulan mahkumiyet ile işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen kamu davasının düşürülmesine ilişkin hükmün temyiz incelemesine gelince,

1-)Sanık ...'ın mağdur ...'a ait ... ... isimli işyerinden zorla on dört adet sigaranın çalınmasını sağlayıp bunları sattırarak zorla parasını alması eyleminin bütün halinde tek bir yağma suçunu oluşturduğu, yağma suçundan kurulan hüküm ile yetinilmesi gerektiği, ancak eylemin işleniş şeklinin teşdit nedeni sayılabileceği gözetilmeden ayrıca hırsızlık suçundan da hüküm kurulması,

2-)Açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutad olan yerlerden bulunan markete girilip suç işlenmesinin ayrıca işyeri dokununulmazlığını bozma suçunu oluşturmayacağı gözetilerek müsnet suçtan beraat yerine düşme kararı verilmesi,

3-)TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı, katılan ... vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10174, Karar No: 2013/17961, Tarih: 31.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10174 E.  ,  2013/17961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki itirazlarının reddine,

2.Davacı, davalıya ait işyerinde 04.12.2003- 02.03.2012 tarihleri arasında çalıştığını, en son aylık net 2.500,00 TL ücret aldığını fazla mesai ile resmi bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, taleplerinin zamanaşımına uğradığını, fazla mesai ile resmi bayram genel tatil ücreti alacağı bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, işyeri kayıtlarıyla da doğrulandığı üzere davacının aylık net 2.500,00 TL ücretle çalıştığının kabulü gerektiği, bilirkişiden alınan 23.11.2012 tarihli ek rapordaki fazla mesai ücreti yönünden yapılan ve Eylül 2011 tarihinden sonraki dönem itibariyle ücrete yıllık 270 saatlik fazla mesainin dahil olduğu da dikkate alınarak belirlenen hesabın A2 şıkkındaki değerlendirmeye itibar edilerek, aylık ücretin önceki dönemlerde asgari ücretin 3,93 katı olduğu esas alınarak yapılan hesaplamaya göre isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ve genel tatil ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

Somut olayda davacının fazla çalışma ve genel tatil ücreti hesabı yapılırken davalı tarafından sunulan ve davacının imzası bulunan aksi ispatlanamayan ücret bordrolarındaki miktarlar yerine son ücreti olan 3.490,00 TL brüt ücretin asgari ücrete oranı olan 3,93 katına göre hesaplanan fazla çalışma ve genel tatil ücretinin tahsiline karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine,31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10662, Karar No: 2016/9916, Tarih: 23.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/10662 E.  ,  2016/9916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama, hakaret

HÜKÜM : ... hakkında: TCK'nın 125/1-4, 62, 52/2 maddeleri gereğince iki defa doğrudan 1.740 TL adli para cezası, TCK'nın 125/1-4, 43/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince doğrudan 2.320 TL adli para cezası, TCK'nın 86/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince iki defa doğrudan 2.000 TL adli para cezası, TCK'nın 86/2, 86/3-e, 21/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince doğrudan 2.000 TL adli para cezası, TCK'nın 151/1, 62, 52/2 maddeleri gereğince doğrudan 2.000 TL adli para cezası

... hakkında: TCK'nın 86/2, 86/3-e, 62, 52/2 maddeleri gereğince doğrudan 3.000 TL adli para cezası, TCK'nın 125/1-4, 62, 52/2 maddeleri gereğince doğrudan 1.740 TL adli para cezası

... hakkında: TCK'nın 125/1-4, 62, 52/2 maddeleri gereğince doğrudan 1.740 TL adli para cezası, TCK'nın 86/2, 86/3-e, 62, 52/2 maddeleri gereğince beş defa doğrudan 3.000 TL adli para cezası

... hakkında: TCK'nın 125/1-4, 43/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince doğrudan 2.320 TL adli para cezası, TCK'nın 86/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince iki defa doğrudan 2.000 TL adli para cezası

... hakkında: TCK'nın 125/1-4, 62, 52/2 maddeleri gereğince doğrudan 1.740 TL adli para cezası, TCK'nın 86/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince doğrudan 2.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, temyiz istemlerinin reddine dair 30.09.2015-05.11.2015 gün ve 2012/5 E., 2015/359 K. sayılı ek kararlarda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu kararlara yönelik başvuruların reddiyle ek kararların ONANMASINA, 23/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21244, Karar No: 2014/19988, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/21244 E.  ,  2014/19988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2014/51-2014/384

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade 2014/21244-19988

edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1893, Karar No: 2020/2974, Tarih: 02.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/1893 E.  ,  2020/2974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 16.08.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9070, Karar No: 2013/11344, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/9070 E.  ,  2013/11344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı kurum ve Riteks Akrilik İplik San. Ve Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava

dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.