muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6337, Karar No: 2020/1035, Tarih: 12.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/6337 E.  ,  2020/1035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. İBK 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

İlk derece mahkemesince yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin kararının, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Dava dosyasında 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belgeye rastlanılmadığı, diğer bir ifadeyle, söz konusu hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakla, iş bu karara karşı yapılacak kanun yolu başvurusu, istinaf yoludur.

Bu nedenle karar tarihi itibarı ile temyize tabi olmayıp, istinaf denetimine tabi olan karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunun değerlendirilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 12.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35350, Karar No: 2015/6279, Tarih: 12.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/35350 E.  ,  2015/6279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; iş sözleşmesinin işverence haklı veya geçerli bir nedene dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin geçerli nedene dayandığını savunarak; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işveren fesih bildiriminde özetle; davacının 31.07.2013 tarihinde iş yerine gönderdiği sağlık kurulu raporunda ağır işlerde çalışmaması, uzun süre ayakta kalmaması ve ağır yük kaldırmamasının bildirildiğini, depo elemanı olarak çalışan davacının yapmakta olduğu görevi gereği gibi yapmasının imkansız hale geldiğinin anlaşıldığını, davacının başka bir birimde değerlendirme imkanın da bulunamaması nedeni ile iş akdinin geçerli nedene dayalı olarak feshedildiği belirtmiştir.

Mahkemece, davacının sağlık raporu doğrultusunda mevcut olan işinde çalışamayacağı ve sağlık koşullarına uygun iş yerinde başka bir bölümünde olmaması nedeni ile feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının 05.07.2013 tarihli sağlık kurulu raporuna göre, 03.07.2013-01.08.2013 tarihleri arasında istirahatli olduğu, iş akdinin ise 31.07.2013 tarihinde istirahat süresi bitmeden önce feshedildiği anlaşılmıştır. Davacı fesih öncesinde, sağlık kurulu raporu doğrultusunda iş koşullarının değiştirilmesi yönünde davalı işverenden de bir talepte bulunmamıştır. Davacı tarafça, yargılama aşamasında sunulan 11.10.2013 tarihli sağlık kurulu raporunda ise, davacının ağır işlerde çalışmaması, uzun süre ayakta kalmaması ve ağır yük kaldırmaması yönünde bir önerinin bulunmadığı görülmektedir. Davacının gerek fesih öncesi işverene, gerekse işe iade davası açıldıktan sonra yargılama aşamasında, iş akdi feshedilmeden önce yapmakta olduğu görevi sağlık nedenleri ile ifa edemeyeceği yönünde bir beyanda bulunmadığı dikkate alındığında, iş akdinin işverence sadece sağlık raporundaki önerilere dayanılarak feshedilmesinin geçerli bir neden teşkil etmeyeceği açıktır. İşverence, feshin geçerli bir nedene dayandığının ispatlanamadığı gözetilmeksizin davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı (190.60) TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 12.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2412, Karar No: 2016/390, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2412 E.  ,  2016/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 16. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 03.03.2014 gün ve 2012/247 E- 2014/109 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 30.09.2014 gün ve 2014/14310 E.- 2014/28643 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10399, Karar No: 2021/20055, Tarih: 29.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10399 E.  ,  2021/20055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09/07/2009 tarihi itibarı ile duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 15/02/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/ilk-son maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddeleri ile dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımının suçun işlendiği 07/12/2002 tarihinden yerel mahkemenin karar tarihi olan 11/01/2016 tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8198, Karar No: 2013/1090, Tarih: 31.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/8198 E.  ,  2013/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dosya içerisindeki ... Tapu Müdürlüğü'nün 03.06.2010 tarihli karşılık yazısında, davacı adına "... Köyü hudutları dahilinde senetsizden ve belgesizden tespit görmüş taşınmazların listesinin yazı ekinde sunulduğunun" açıklandığı, davacı adına kadastro yoluyla veya açılan dava sonunda tescil edilmiş taşınmazların bildirilmediği görülmüştür. Öte yandan, yazı ekindeki senetsiz defterinin incelenmesinde, listedeki taşınmazların kuru-sulu durumunun belirtilmediği anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, 26.07.1972 tarihinden sonra davacı adına kadastro yoluyla veya açılan dava sonunda tescil edilmiş taşınmazların Tapu Müdürlüğü'nden sorularak, tapu kayıtları ile kadastro tutanaklarının onaylı ve okunaklı fotokopilerinin getirtilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye İADESİNE, 31.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5690, Karar No: 2014/12601, Tarih: 12.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5690 E.  ,  2014/12601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet (iki kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19794, Karar No: 2014/7376, Tarih: 08.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19794 E.  ,  2014/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; kayden maliki olduğu 27888 Ada 162 parsel sayılı taşınmazın bir bölümüne davalıların yol olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, çekişmeli taşınmazı 1.000m2 yüzölçümlü olarak davacıya sattıklarını, yol olarak kullandıkları kesimin satış kapsamı dışında olduğunu, 25 yıldır anılan yolu kullandıklarını, zeminde başka yol bulunmadığını, mutlak geçit hakkı ihtiyacı içinde olduklarını, davacının yolu tel çekerek kapatması üzerine kaymakamlığa yaptıkları başvuruyla 3091 sayılı yasa uyarınca yolun açılmasına karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davalının kayden davacıya ait çaplı taşınmaza haklı ve geçerli bir neden olmaksızın el attığının keşfen sabit olduğu gerekçesiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalının kayden davacıya ait 27888 Ada 162 parsel sayılı taşınmazı haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın yol olarak kullandığı saptanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulduğuna göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 770.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39742, Karar No: 2017/17154, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39742 E.  ,  2017/17154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların davalı tarafça temyizi halinde, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri tutarında meblağ, temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Mahkemece verilen karar, istinaf kanun yoluna değil, temyiz kanun yoluna tabidir. Kararı temyiz eden davalı vekilince, temyiz tarihi itibariyle, 154,30 TL temyiz kanun yoluna başvurma harcı ile 490,90 TL temyiz (nispi) karar harcının yatırılması gerekirken; 459,50 TL temyiz (nispi) karar harcı, 31,40 TL istinaf karar harcı, 85,70 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı ve 68,60 TL tamamlama harcı yatırıldığı anlaşılmaktadır.

Anılan sebeple, istinaf karar harcı, istinaf kanun yoluna başvurma harcı ve tamamlama harcı adı altında hataen yatırılan harçlar talebi halinde davalı vekiline iade edilmeli; 154,30 TL temyiz kanun yoluna başvurma harcı ile bakiye ödenmesi gereken 31,40 TL temyiz karar harcını (sayman mutemedi alındısında harç adının doğru yazılmasına da dikkat edilmek suretiyle) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalı vekiline ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen eksikliğin giderildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21920, Karar No: 2022/11274, Tarih: 22.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/21920 E.  ,  2022/11274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 1136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM :İlk derece mahkemesinin, Avukatlık Kanunu'nun 63/3.maddesine aykırılık suçu yönünden verilen 1 nolu hükmünün kaldırılması ile sanık hakkında beraat kararı verilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tekirdağ Barosu Başkanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, anılan kurum vekilinin vaki temyiz talebinin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 22.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21972, Karar No: 2014/6988, Tarih: 02.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21972 E.  ,  2014/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ...'nun maliki olduğu 278 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının yanlış yazdığını ileri sürerek ”...” olan baba adının nüfus kaydına uygun şekilde “...” olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının mirasbırakanı ile tapu malikinin aynı kişiler olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4494, Karar No: 2013/6522, Tarih: 25.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4494 E.  ,  2013/6522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili borçlulara ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvellerinde üst sıraya alınan T. ... ... AŞ.’nin hacizlerinin düştüğünü, bu alacaklıya ait vekâlet ücretinin öncelikle ayrılmasının hatalı olduğunu ve müvekkilinin alacağının kamu alacağı vasfında olduğu hususunun gözden kaçırıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunanlardan T. ... ... AŞ. vekili müvekkilinin alacaklı olduğu dosya haczinin düşmediğini, şikayetçi alacağının da kamu alacağı vasfında olmadığını; şikayet olunanlardan ... Belediye Başkanlığı vekili müvekkilinin ........2012 tarihi itibariyle alacağının kalmadığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

... Mahkemesi'nce iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunan T. ... ... AŞ. haczinin yasal süre içinde satış istenmemesi nedeniyle düştüğü; vekalet ücretinin öncelikle ödenmeyeceği ve şikayetçi alacağının TMSF’den temellük edilmekle, rüçhan haklarını haiz olduğu ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun uyarınca satış istenmesine gerek olmaksızın ayakta kalacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikâyet olunanlar T. ... ... AŞ. vekili, Hazine vekili ve Yüreğir Belediye Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

...- ... ve İflâs Kanunu'nun 138 inci maddesi uyarınca bütün alacaklıları ilgilendiren haciz, muhafaza ve satış masraflarının satış bedelinden öncelikle ayrılması gerekir. Avukatlık ücreti bu kapsamda olmadığından öncelikle ayrılması doğru değildir.

...- T. ... ... AŞ.’nin alacaklı olduğu ... .... ... Müdürlüğü’nün 1997/3807 sayılı dosyasından bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine ........1997 günü konulan ihtiyati haciz ....09.2000 günü kesin hacze dönüşmüş, adı geçen alacaklı vekili (işlem tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle) ... ve İflâs Kanunu'nun 106 ncı maddesinde öngörülen iki yıllık süre dolmadan, ....09.2002 günü satış talep etmiş ve satış avansını da yatırmıştır. Satış talebinin bir kez yapılması, kural olarak, haczin ayakta kalması için yeterlidir. Bundan sonra satışın yapılması ... müdürünün görevi olup, satışın (İİK.m.129/son’daki ihtimal dışında) yapılamaması halinde alacaklıya yeni bir satış istemek yükümlülüğü getirilmemiştir.

Esasen Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266 ncı maddesine aykırı biçimde atanmış ve aksine görüş beyan eden bilirkişi raporunun hükme esas alınması bu itibarla doğru görülmemiştir.