muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17684, Karar No: 2014/20068, Tarih: 20.10.2014

5510 sayılı Yasanın ....maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililere ödenecek ödenekler ve bağlanacak gelire esas teşkil edecek günlük kazancın hesaplama yöntemini düzenlemiştir. Aynı Yasanın .... maddesinde ise, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler

nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurullarınca meslekte kazanma gücünü en az %... oranında kaybetmiş olanlara, sürekli işgöremezlik geliri bağlanacağı, sigortalının işgücünü tam kaybetmesi halinde, ....maddeye göre hesaplanan aylık kazancının %70'i oranında, kısmi kaybetmesi halinde ise, tam aylığının hesap edilerek, bunun işgöremezlik derecesi oranındaki tutarının ödeneceği, başka birinin bakımına muhtaç ise, hesap edilen gelirin %100'nün bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, ....maddenin birinci ve ikinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu ölen sigortalılarla, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 veya daha fazla oranda kaybetmesi nedeniyle gelir bağlanan sigortalıların ölmesi halinde, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, sigortalının ....maddeye göre tespit edilen aylık kazancının 55'inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34.madde hükümlerine göre aylık bağlanacağı düzenlemesi getirilmiştir,

Davanın yasal dayanağı olan ...'nci maddenin üçüncü fıkrasında ise, 55 inci maddenin ikinci fıkrasındaki güncellemeden sözedilmeksizin, sigortalının almakta olduğu sürekli işgöremezlik gelirinin 34.madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanacağı hükme bağlanmıştır.

5510 sayılı Yasanın, Gelir ve aylıkların düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesi ve yoklama işlemleri başlıklı 55.maddenin ikinci fıkrası, Bu Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıklar, her yılın Ocak ve Temmuz ödeme tarihlerinden geçerli olmak üzere, bir önceki altı aylık döneme göre Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan en son temel yıllı tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak belirlenir, düzenlemesini getirmiş, anılan maddenin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, bağlanacak gelir ve aylıkların alt sınırlarına ilişkin hükümler getirmiştir.

Bütün bu düzenlemeler ışığında; sigortalı ......’nin geçirdiği iş kazası sonucu %44 oranında sürekli işgöremezlik durumuna girmesi nedeniyle sürekli işgöremezlik geliri almakta iken, ....05.2004 tarihinde ölmesi nedeniyle, 5510 sayılı Yasanın ...'inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, anılan Yasanın yürürlüğe girdiği tarihi izleyen aybaşından itibaren, aynı Yasanın 55/... fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılmaksızın, ancak, üçüncü fıkrasında belirtilen, alt sınır gözetilerek, 34.madde hükümlerine göre aylık bağlanması gerektiğinin, ayrıca, bağlanan gelirde 5510 Sayılı Yasanın 54’üncü maddesinin de dikkate alınması gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, 01.....2008 tarihi itibarıyla ve gelirlerin güncellenmesine meydan verecek şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.....2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Geçici .... maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının içeriğinin silinerek, yerine;

“...-Davanın kısmen kabulü ile davacıya 5510 sayılı Yasanın .../... fıkrasına göre, aynı Yasanın 55/... fıkrasındaki alt sınır gözetilerek, 34'üncü madde hükümlerine göre, 01.....2008 tarihinden itibaren gelir bağlanmasına, bağlanan gelirde 5510 sayılı Yasanın 54’üncü maddesinin “c” bedinde yer alan “Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” Hükmünün gözetilmesi gerektiğinin tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline,

...-Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına; davacı tarafça yatırılan harcın davacıya iadesine,

...-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre ....500 TL avukatlık ücretinin davalı Kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine, kısmen ret nedeniyle davalı Kurum lehine ....500 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine,

...-Davacı tarafından yapılan 289,80 TL yargılama giderinden ret-kabul oranına göre 181,25 TL'sinin davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/211, Karar No: 2013/140, Tarih: 14.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/211 E.  ,  2013/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/01/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair kararı davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının yerel “Palandöken” isimli gazetede 21/01/2011 tarihinde yazdığı “Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmak” başlıklı köşe yazısında “Davacının atamasının su ürünleri fakültesindeki yedi öğretim üyesinden ikisini memnun ettiği, davacının bitki koruma bölümünden 53-54 ortalama ile mezun olduğu, bitki koruma bölümünde birkaç kez asistanlık sınavlarına girerek kazanamadığı, bitki koruma bölümünde yüksek lisans yapmasına rağmen beceremediği ve su ürünleri fakültesinde bu aşamayı tamamladığı, bölüm başkanı jüride olmadığı için doktora imtihanını kazanamayıp bir yıl beklediği, doktora tezi ile ilgili bir yayına hocasının haberi olmadan bir arkadaşının adını koyduğu, Karaman Üniversitesindeki bir öğretim görevlisinin düzenlediği sempozyumun sponsoru ile irtibata geçip mani olmaya çalıştığı ve sponsorlardan zılgıt yediği” yolundaki ithamları ile kişilik haklarının ihlal edilmesi nedeniyle manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yazı içeriğinin görünür gerçeğe uygun olduğunu, yazının bir bütün halinde ele alınması gerektiğini, yazının genel olarak atamaların eleştirisi amaçlı olduğunu ve davaya konu beyanların örnek amaçlı yazıldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; yazıda eleştiri sınırlarının aşıldığı gerekçesiyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür

davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu köşe yazısının içeriği bir bütün olarak incelendiğinde; davalının, davacının dekan olarak atandığı su ürünleri fakültesinin eski dekanı ve aynı zamanda da davacının hocası olduğu, yazı içeriğinde geçen ve dava konusu yapılan beyanların geçmişte gerçekleşen olayların tekrarı olup, yazıda genel olarak üniversitede uygulanan atama yöntem ve sisteminin eleştirildiği, yazı içeriğinden davacıya yönelik hakaret içerir bir beyan olmadığı, yazının tümünün eleştiri sınırları içinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının bir miktar manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14473, Karar No: 2014/8160, Tarih: 02.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14473 E.  ,  2014/8160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/112334

Mahkemesi :Kaş Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi :14.02.2013

Numarası :2012/495 - 2013/101

Suç :Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında Kaş Devlet Hastanesince düzenlenen 17.08.2012 tarihli adli rapor içeriğinde, orta derecede alkollü olduğunun, araç kullanamayacak durumda olduğunun ve alkolmetreye üflemekten imtina ettiğinin belirtilmesi, müşteki M.. A..'in kaza sonrası dışarı çıktığında sanığı aşırı derecede alkollü gördüğünü ifade etmesi ve kazanın meydana geliş şekli itibariyle sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hükmün gerekçesinde, sanık üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı kabul edilmesine karşın hükümde sanığın atılı suçu işlediği sabit görülmediği gerekçe gösterilerek beraate hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22737, Karar No: 2016/12066, Tarih: 16.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22737 E.  ,  2016/12066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipotek bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Belediye Encümeninin 25.05.2010 tarih ve 10/816 sayılı kararı uyarınca onaylanan dağıtım cetvelleri uyarınca dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ... ada ... parsel sayısını aldığı bildirildiği halde, Tapu Müdürlüğünün yazısı ile tapuda ... ada ... parsel sayılı taşınmazın halen yaşadığı ve ipoteğin terkin edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; ... Belediye Başkanlığı'na müzekkere yazılarak, dava konusu ipoteğin tesisine dayanak olan dağıtım cetvellerinin iptaline ve yeni dağıtım cetvellerinin onaylanmasına ilişkin encümen kararları uyarınca hangi işlemlerin yapıldığı ve tapuya tescil edilmesi için ilgili Tapu Müdürlüğüne gönderilip gönderilmediği sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4996, Karar No: 2010/11232, Tarih: 14.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4996 E.  ,  2010/11232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8675, Karar No: 2023/1752, Tarih: 16.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8675 E.  ,  2023/1752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itiraz ve şikayet uyuşmazlığından dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi borçlu şikayet dilekçesinde; yetkilisi olduğu şirketinin resmi ve özel kurumlardaki işleri için dilekçeye dönüştürülmek suretiyle kullanılması amacıyla açığa imza atılan boş kağıtların avukat olan alacaklıya verildiğini, boş kağıtlardan birinde bulunan imzanın görüntüsünün alacaklı tarafından veriliş amacına aykırı olarak bilgisayar ortamında kopyalanarak kullanıldığını, senet içeriğinin de bilgisayar ortamında sahte bir şeklide oluşturulduğunu, bu nedenle senetteki keşideciye atfen atılmış imzaya itiraz ettiğini, sahte senetten dolayı borcu olmadığını bu nedenle borca, imzaya, faiz oranına ve tüm ferilerine itiraz ettiğini belirterek takibin İİK’nın 170/3 hükmü gereğince durdurulmasına ve alacaklı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; imzaya açık bir itiraz olmadığını, senet üzerindeki yazı ve imzanın borçluya ait olduğunu, aynı senedin daha önce icra takibine konu edildiğini borçlunun bu takipte imzaya itiraz etmediğini bu nedenle imza itirazında bulunamayacağını, kabul anlamına gelmemek üzere imzanın açığa atıldığının kabulü halinde dahi imzanın kötüniyetli kullanıldığına dair aynı kuvvetle yazılı delil sunulması gerektiğini belirterek davanın reddine ve davacı aleyhine inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesin talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; senet aslı sahtecilik ve grafoloji konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek yaptırılan inceleme neticesinde tanzim edilen bilirkişi raporuna göre, senetteki keşideci imzasının doğrudan kalemle atılmış ıslak imza olduğunun belirtildiği gerekçesiyle davanın ve takip durdurulmadığından kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu istinaf dilekçesinde; mahkemece alınan raporda senette fulaj izi bulunmadığı tespit edildiği halde çelişkili bir biçimde keşideci imzasının ıslak imzalı olduğu sonucuna varıldığını, senet altındaki imzanın sahte olarak düzenlenip düzenlenmediği, fulaj izinin olup olmadığı, ıslak imza olup olmadığı hususlarında inceleme yapılması için ATK’dan rapor alınmasını talep etmelerine rağmen mahkemece taleplerinin kabul edilmediğini, raporun çelişkili olup hüküm kurmaya elverişli nitelikte olmadığını, bilirkişinin rapor içeriğinden senette ıslak imza olmadığının açıkça anlaşıldığını, açığa atılan imzanın alacaklı tarafından veriliş amacına aykırı kullanılması ve senedin sahte bir şekilde oluşturulması nedeniyle itiraz ettiklerini, şikayetçi asile ait imzanın görüntüsünün bilgisayar ortamında kopyalanarak sahte bir senet oluşturulduğunu, imzanın borçlunun ıslak imzası olmadığını, alacaklı hakkında sahte senet düzenlemekten çok sayıda iddianame hazırlandığını ve mahkumiyet kararları verildiğini belirterek kararın kaldırılmasına ve imzaya, borca, faiz oranına, tüm ferilerine itirazlarının kabulü ile takibin İİK 170/3 hükmü gereğince durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 18.03.2021 tarihli bilirkişi raporunda, bonodaki imzanın kalemle atılmış ıslak imza olduğunun belirtildiği, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bu rapora göre takip dayanağı senedin düzenleyenin imzası ile birlikte TTK'nın 776-(1) maddesinde sayılan yasal ve zorunlu unsurları içeren kambiyo senedi vasfına haiz olduğu, davacı borçlunun icra mahkemesine başvurusunda imzaya açıkça itiraz ettiği halde icra mahkemesince itiraza konu imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığı konusunda herhangi bir inceleme yaptırılmadığı, ancak davacı borçlunun istinaf başvurusunda imza itirazı ile ilgili herhangi bir istinaf sebebi ileri sürmediği, kamu düzenine ilişkin olmayan bu hususta değerlendirilme yapılamayacağı, belirtilen bu gerekçeye göre ilk derece mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu ve ileri sürülen istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri