muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3146, Karar No: 2013/4673, Tarih: 04.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3146 E.  ,  2013/4673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı sözleşmenin mutlak butlan ile batıl olduğunun tespiti ve sözleşmenin feshi ile tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan ... ve...yönünden tefrik edilen davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Bu tür davalarda, yükleniciye ve yükleniciden taşınmaz satın almış olan üçüncü kişiler aleyhine açılan davaların birlikte açılıp görülmesi; sözleşmenin içeriği, sözleşmenin şartlarının yerine getirilip getirilmemesi, sonuçlarının yüklenici kişiyle birlikte üçüncü kişiyi de sonuç itibariyle etkileyeceğinden, birlikte görülmelerinde zaruret oluşturmaktadır. Bu itibarla, davacı tarafça yüklenici aleyhine açılan davanın tefrik edilmesi doğru değildir. Tefrik edilen davanın sonuçlanmamışsa bu dosya ile birleştirilmesi, her iki dosyanın birlikte yürütülmesi, sonuçlanmış ise kesinleşmesinin beklenerek bu dosya üzerindeki etkisinin de tartışılarak, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1688, Karar No: 2018/2293, Tarih: 15.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1688 E.  ,  2018/2293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... ve müdafiinin yüzüne karşı 29.11.2007 günü tefhim olunan hükme karşı, yasal süreden sonra 15.01.2015 tarihinde yapmış bulunduğu temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, re'sen de temyiz incelemesine tabi olmayan dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7124, Karar No: 2019/13464, Tarih: 19.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/7124 E.  ,  2019/13464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2018 gün ve 2017/272 Esas, 2018/129 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Istanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 19.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12625, Karar No: 2011/14500, Tarih: 21.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12625 E.  ,  2011/14500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazlara 1960 yılında el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa uyarınca uzlaşma esas ise de, davacılar vekili uzlaşma istemediklerini beyan etmişlerdir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazların dava tarihindeki bedelinin, ikisi teknik ve birisi de mahalli olmak üzere üç kişilik bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor ile tesbit edilmesi ve davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmazlar, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davacılar vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul, yasaya ve bozma gereklerine uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3421, Karar No: 2016/4065, Tarih: 04.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/3421 E.  ,  2016/4065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 21.10.2015 gün ve 799-1047 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Muris ... oğlu ...'ın anne, baba, kardeş, eş ve çocuklarını gösterir nüfus aile kayıt tablosunun daha önce geri çevirme nedeni yapıldığı ancak Mahkemece sadece ilgili nüfus müdürlüğünden araştırma yapıldığı anlaşılmakla; muris ... oğlu ...'ın anne, baba, kardeş, eş ve çocuklarını gösterir nüfus aile kayıt tablosunun ilgili nüfus müdürlüğünden, nüfus müdürlüğünden ulaşılamaması halinde ...nden temin edilerek eski Türkçe olması halince gerekli tercümenin de yapılarak evrakına eklenmesi, istenilen hususun eksiksiz dosya arasına alınıp alınmadığı denetlendikten sonra gönderilmesi, aksi taktirde keyfiyetin ...na bildirileceği ihtaratı da dikkate alınmak suretiyle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5951, Karar No: 2015/4615, Tarih: 17.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5951 E.  ,  2015/4615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/167426

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

NUMARASI : 2011/700 (E) ve 2012/289 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002).

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda arama sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, sanığın arama işlemine herhangi bir itirazının bulunmaması ve mahkeme huzurunda da suça konu eserlerin işyerinde bulundurulduğunun beyan edilmesi karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21424, Karar No: 2015/12432, Tarih: 10.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21424 E.  ,  2015/12432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 20.663,44 TL'nin sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemenin 03.04.2014 günlü kısa kararında davanın kısmen kabulüne, 13.946,23 TL asıl alacak, 4.601,78 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 18.548,01 TL alacağın davalılar ... ve ...'dan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verildiği halde, gerekçeli kararda davanın kabulüne 13.946,23 TL asıl alacak, 1.466,81 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 15.413,04 TL alacağın davalılar ... ve ...'dan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Yukarıda sözü edilen çelişki 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı uyarınca mutlak bozma nedenidir. Anılan İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2038, Karar No: 2022/9437, Tarih: 27.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/2038 E.  ,  2022/9437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun meskeniyet şikayetinde bulunarak, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ettiği, ilk derece mahkemesince, şikayetin kısmen kabulü ile dava konusu mesken niteliğindeki taşınmazın şikayet edenin haline münasip ev alması için gerekli olan 240.000,00 TL’den aşağı olmamak üzere satışının yapılmasına karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 82/1-12. maddesine dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunulabilmesi için, şikayet tarihi itibariyle hukuken geçerli bir haczin varlığı şart olduğu gibi, haczin yargılama süresince de ayakta kalması gerekir. Bu nedenle borçlunun haczedilmezlik şikayetinde bulunması üzerine, öncelikle İİK'nun 106. ve 110. maddeleri uyarınca haczin düşmüş olup olmadığının belirlenmesi gerekir.

Öte yandan, taşınmazın usulüne uygun olarak haczedildiğinin kabulü için icra müdürlüğünce haciz kararı verilmesi yeterli olup, haczin geçerliliği ve tamamlanmış sayılması için ayrıca tapu siciline şerh verilmesi zorunlu değildir. Konuya ilişkin tasarruf yetkisi kısıtlamalarının tapu kütüğüne şerh verilebileceğini hükme bağlayan TMK’nun 1010. maddesi emredici nitelikte olmayıp, aynı maddenin son fıkrası uyarınca haciz şerhi verilmekle, taşınmaz üzerinde sonradan kazanılan hakların sahiplerine karşı ileri sürülebilir. Tapuya işlenmesi, haczin kurucu unsuru olmayıp bildirici nitelik taşır. Ne var ki 3. kişilere karşı ileri sürülebilmesi için haczin tapu siciline işlenmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında, İİK’nun 106-110.maddeleri uyarınca haczin düşmüş olup olmadığı belirlenirken sürenin başlama tarihi olarak icra müdürlüğünce haciz kararının verilme tarihi esas alınmalıdır.

Somut olayda, şikayete konu haczin 27/12/2019 tarihli olduğu, haczin konulduğu tarih itibariyle İİK'nun 106. maddesinin yürürlükte olan hükmü uyarınca satış isteme süresinin 1 yıl olduğu, şikayet tarihi olan 13/03/2020 tarihi itibarı ile haczin ayakta ve geçerli olduğu,

Bu açıklamalar ışığında, İİK’nun 106-110.maddeleri uyarınca haczin düşmüş olup olmadığı belirlenirken sürenin başlama tarihi olarak icra müdürlüğünce haciz kararının verilme tarihi esas alınmalıdır.

Somut olayda, şikayete konu haczin 27/12/2019 tarihli olduğu, haczin konulduğu tarih itibariyle İİK'nun 106. maddesinin yürürlükte olan hükmü uyarınca satış isteme süresinin 1 yıl olduğu, şikayet tarihi olan 13/03/2020 tarihi itibarı ile haczin ayakta ve geçerli olduğu,

mahkemece kararın 10/02/2021 tarihinde tesis edildiği, tarafların da kabulünde olduğu üzere alacaklı vekilince davaya konu taşınmaz üzerindeki hacze ilişkin satış talebinde bulunulmadığı ve satış avansının yatırılmadığı görülmüştür. Bu durumda mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilen 10/02/2021 tarihi itibarı ile alacaklının, 1 yıllık sürede satış talep etmediği, böylece İİK'nun 110/1. maddesi gereği, taşınmaz üzerindeki ... bu haczin karar tarihinden önce düştüğü açıktır.

O halde, mahkemece yargılama sırasında haciz düştüğünden konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin kısmen kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 10.12.2021 tarih ve 2021/1028 E. - 2021/3172 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca (KALDIRILMASINA), ... İcra Hukuk Mahkemesinin 10.02.2021 tarih ve 2020/87E.-2021/50 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19093, Karar No: 2020/2950, Tarih: 13.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/19093 E.  ,  2020/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilerek, sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2013 tarih, 2013/355 Esas- 2013/372 Karar sayılı ilamında mahkumiyete konu suçun TCK'nin 191/1. maddesinde düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu olduğu, hükmünden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCK'nin 191. maddesinin 5. fıkrası ve 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 7. maddenin 2. fıkrası hükümlü lehine hükümler içermekte olup, öncelikle hükümlü lehine uyarlama yapılması gerektiğinden, anılan hükme ilişkin uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10449, Karar No: 2013/9733, Tarih: 07.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/10449 E.  ,  2013/9733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sahtecilik fiili yönünden sanık hakkında zamanaşımı süresi içinde mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

PTT ... şubesinde gişe memuru olarak çalışan sanığın, suç tarihinde izinli olan müdür ve veznedarın görevlerini de yaptığı, müşteki ...'in 12/09/2010 tarihinde vefat eden babası ...'e 2022 sayılı Kanun kapsamında ödenen 309,05 TL yaşlılık maaşını, 01/10/2010 tarihinde sistem üzerinden yetkisini kullanarak çekip ödeme dekontunu imzalayarak mal edindiği, imzası bulunan ve mesai sonunda düzenlenen, 01/10/2010 tarihli "Kasa Tahsilat Bildirim Fişi" ve "Günlük Nakit Sayım Tutanağında mevcut naktin: 12,36 TL olduğu, müştekinin müracaatı üzerine eylemin tespit edildiği 11/10/2010 tarihine kadarki kasa sayımlarında da suça konu miktarda fazlalığın söz konusu olmadığı, tanık beyanları, idari soruşturma raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, müştekinin başvurusu ve ayrıntılı inceleme sonucu ortaya çıkan eylemde nitelikli zimmet suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden dosya kapsamına ve oluşa uygun düşmeyen şekilde, eylemin tespitinden sonra kendisini suçtan kurtarmaya yönelik geçmiş tarihli olarak tek başına düzenlediği tutanağa ve savunmalarına itibar edilerek sanığın beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12202, Karar No: 2010/14785, Tarih: 29.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12202 E.  ,  2010/14785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalı ... adına tapuda kayıtlı olan . Köyü 223 ada 20 sayılı parselin Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/38 D.... sayılı tesbit dosyasındaki bilirkişi .'ın 20.10.2009 tarihli raporunda (A) ile işaretli 45574,01 m² yüzölçümlü bölümünün özel mülkiyete konu üzerinin orman bitki örtüsü ile kaplı, özel mülkiyete konu olmayacak dere yatağı olduğundan bu bölüme ilişkin tapunun iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini veya dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasını istemiştir. Mahkemece, taşınmazın tapu kaydının 3083 Sayılı Yasa hükümlerine göre arazi toplulaştırması sonucu idari kararla oluştuğu, idarece yapılan veya yaptırılan toplulaştırma işlemi idari yargı yerinde açılacak bir dava ile iptal ettirilebileceğinden davanın idari yargının görevine girdiği gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, arazi toplulaştırma işlemi sonucu davalı adına tescil edilen tapu kaydının mülkiyet iddiasına dayalı olarak iptal ve tescil istemine ilişkindir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde bugüne kadar orman kadastro çalışmalarının yapılmadığı anlaşılmıştır. Yörede, 3083 Sayılı Yasa ve 24.09.1979 gün 7/18231 sayılı tüzük hükümlerine göre yapılan ve 24/09/2004-08/10/2004 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi toplulaştırma ve borçlandırma yoluyla yapılan arazi dağıtımı işlemi vardır. Bu işlem sonucunda dava konusu parsel, 3083 Sayılı Yasanın 11. maddesi gereğince davalı adına tahsis edilmiştir.Mahkemece, dava konusu taşınmazın tapu kaydının oluşumuna esas teşkil eden toplulaştırma işlemlerinin idari yargı evresini de kapsayacak şekilde kesinleşmiş olduğu ve bu işlemlerin idari yargı yerinde dava açılarak bozulmadıkça hukuki varlıklarını koruyacakları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de,Davacı Hazine, 223 ada 20 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının oluşumuna esas toplulaştırma veya derecelendirme işleminin iptali değil, mülkiyet hakkına dayanılarak tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir. Başka bir anlatımla; davacı Hazine, 3083 Sayılı Yasa uygulamasının ya da toplulaştırma işlemlerinin yanlış veya yasaya aykırı yapıldığından iptalini istemeyip, toplulaştırma işleminden önce mevcut olan mülkiyet hakkına dayalı olarak tapu