muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/682, Karar No: 2005/618, Tarih: 16.11.2005

Yukarıda belirtilen bu maddi ve hukuki olgular dikkate alındığında, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**SONUÇ**: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince **BOZULMASINA,** 16.11.2005 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

**KARŞI OY:**

İnsan, tarihin her döneminde kendisini yoksulluğa sürükleyen, geleceğini tehlikeye iten olayları bertaraf etme düşünce ve kaygısı içinde olmuştur. Tehlikeyle karşılaşan, yoksulluğa düşen bireylere asgari bir güvence sağlamak, sosyal güvenlik anlayışının hakim yönü olmak zorundadır. Bu nedenledir ki, çağa damgasını vuran sosyal devlet anlayışının işlevi hiçbir şekilde tamamlanmayacaktır.

Sosyal güvenlik, sosyal devleti gerçekleştirme araçlarından sadece bir tanesidir. Halkına sosyal güvenliği sağlayan, herkesi asgari yaşam seviyesinde buluşturan, insanların geleceklerine güvenle bakmalarını teminat altına alan devlet *“sosyal devlet”* tanımına biraz daha yaklaşmış olacaktır. Sosyal güvenlik hakkı temel bir insan hakkı olup, çağdaş anayasaların tümünde bu anlayışa yer verilmiştir. Cumhuriyetimizin niteliklerinin belirlendiği Anayasa’nın 2. maddesinde, Devletimizin sosyal bir hukuk devleti olduğu hükme bağlanmış, 60. maddesinde, herkesin sosyal güvenlik hakkına sahip olduğu, Devletin bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alıp, gerekli teşkilatı kuracağı öngörülmüştür.

3201 sayılı Kanun, yurt dışında çalışan veya yurda dönmüş bulunan Türk vatan­daşlarına, Anayasa’da güvencesini bulan, sosyal güven hakkı kapsamında, bir takım sigorta kollarından faydalan­ma imkanı vermeyi amaçlamıştır.

Kuşkusuz, yargının yetkisi, kanunu amacına göre yorumlayıp, uygulamaktır. Evrensel nitelikteki yorum ilkeleri bu konudaki hükümlerin yorumlanmasını sırasında göz önünde tutulmalıdır. Sosyal güvenlikte temel olan sigortalı-işçi lehine yorum ilkesidir. Lehe yorum kuralı uygulanırken, yasaca verilmeyen hakların yargı yoluyla dağıtılmasına da olanak bulunmadığı da bilinmelidir.

Yurt dışında geçen hizmetlerin borçlanılmasına ilişkin *“Türk vatandaşlığı”* koşulunun hangi tarihte yerine getirilirse yeterli olacağı uyuşmazlık konusu bulunmaktadır. Borçlanma talebinde bulunulan hizmetlerin geçtiği dönemde Türk vatandaşı olmanın zorunlu mu olduğu veya bunun aksine sadece borçlanma talebi tarihinde Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmanın yeterli olup olmadığı, çözümlenmesi gereken temel sorundur.

Uyuşmazlığın çözümüne katkı sağlamak için yapılan değerlendirmelerde:

Yurt dışında geçen hizmetlerin borçlanılmasına ilişkin *“Türk vatandaşlığı”* koşulunun hangi tarihte yerine getirilirse yeterli olacağı uyuşmazlık konusu bulunmaktadır. Borçlanma talebinde bulunulan hizmetlerin geçtiği dönemde Türk vatandaşı olmanın zorunlu mu olduğu veya bunun aksine sadece borçlanma talebi tarihinde Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmanın yeterli olup olmadığı, çözümlenmesi gereken temel sorundur.

Uyuşmazlığın çözümüne katkı sağlamak için yapılan değerlendirmelerde:

**I- 3201 Sayılı Kanun ve Ulusal Mevzuat Yönünden Değerlendirme:** 3201 sayılı Kanunun 2. maddesine göre borçlanılması istenen *“sürelerin değerlendirilmesi”* kavramı, *“Türk vatandaşlığını haiz olanların 1 inci maddede belirtilen sürelerinin istekleri halinde değerlendirilmesi”* niifade etmektedir. Buna göre, istek tarihinde Türk vatandaşı olmak gerekli ve yeterli olup, ayrıca çalışmanın geçtiği dönemde bu sıfatı taşımak koşulu bulunmamaktadır. Aksine bir düşünce, Türk vatandaşlığına geçen bir kimsenin yabancı bir devletin vatandaşı olduğu dönemde geçen çalışmalarını (Türkiye-Bulgaristan örneğinde olduğu gibi, taraf ülkeler arasında yapılmış bir sosyal güvenlik sözleşmesinin bulunmadığı hallerde) sosyal güvenliği bakımından hiçbir zaman değerlendirme olanağı bulunmayacaktır.

2527 sayılı Türk Soylu Yabancıların Türkiye’de Meslek ve Sanatlarını Serbestçe Yapabilmelerine, Kamu, Özel Kuruluş veya İşyerlerinde Çalıştırılabilmelerine İlişkin Kanuna hakim olan düşünce de dikkate alındığında, Türk soylu olmaları nedeniyle bulundukları ülkede barındırılmamış olanların zorunlu göç sonucunda kazandıkları Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığının, sınırlı bir vatandaşlık ilişkisi öngördüğünün kabulü mümkün olmayıp, bu düşünce Anayasada belirtilen eşitlik ilkesine de uygun düşmemektedir.

3201 sayılı Kanununun, sayın çoğunluğun benimsediği şekilde ele alınması, anılan Yasanın yaşlılık aylığı bağlamaya yönelik bir düzenleme olduğu da göz önünde tutulunca, Anayasanın *“Yaşlılar, devletçe korunur. Yaşlılara Devlet yardımı ve sağlanacak diğer haklar ve kolaylıklar kanunla düzenlenir”* biçimindeki açık buyruğu ile de bağdaşmamaktadır.

3201 sayılı Kanununun, sayın çoğunluğun benimsediği şekilde ele alınması, anılan Yasanın yaşlılık aylığı bağlamaya yönelik bir düzenleme olduğu da göz önünde tutulunca, Anayasanın *“Yaşlılar, devletçe korunur. Yaşlılara Devlet yardımı ve sağlanacak diğer haklar ve kolaylıklar kanunla düzenlenir”* biçimindeki açık buyruğu ile de bağdaşmamaktadır.

**II- T.C. Anayasası ve Uluslararası Sözleşmeler Yönünden Değerlendirme:** Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinde *“...Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz...”* hükmü amirdir. Türkiye'nin onayladığı; Uluslararası Çalışma Örgütü'nün 1962 tarih ve 118 sayılı Vatandaşlarla Vatandaş olmayan kimselere Sosyal Güvenlik Konusunda Eşit İşlem Yapılması Hakkındaki Sözleşme, Tüm Göçmen İşçilerin ve Aile Fertlerinin Haklarının Korunmasına Dair Uluslararası Sözleşme, Göçmen İşçinin Hukuki Statüsüne İlişkin Avrupa Sözleşmesi dikkate alındığında, ülkelerin bu kişilere vatandaşları ile eşit sosyal güvenlik statüsü sağlamaları gerekmekte olup, ayrım yapılmasına engeldir. Sosyal güvenlik hakkı açısından Türk vatandaşları ile göçmen statüde olup, Türk vatandaşlığını sonradan kazananlar arasında eşitlik ilkesi gözetilmesi iç hukukumuzun bir parçası halini almış olan uluslararası mevzuat hükümleri uyarınca zorunlu bulunmaktadır.

**III-İdari Yargıdaki Uygulamaya Bakıldığında;** Ülkemizde, sosyal güvenlik alanında farklı kurumlar işlev üstlenmiştir. Bunlardan birisi olan TC. Emekli Sandığı mensupları için de sorun, benzeri alanlarda idari yargının gündemine gelmiş ve çözüme bağlanmıştır.

Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu’nun 29.12.1983 gün ve 1983/3-12 sayılı *“Bakanlar Kurulu Kararnamesiyle Türk vatandaşlığına alınıp, TC.Emekli Sandığına iştirakçi olan kimselerin, Türk vatandaşlığına kabullerinden önce geçmiş, borçlanma hükümleri kapsamında bulunan hizmet sürelerinin borçlanma yoluyla emeklilik fiili hizmet süreleri meyanına ithalinin mümkün bulunduğu, hakkındaki”* kararında özet olarak; 5434 sayılı Kanundaki veya bu Kanuna muhtelif tarihlerde, muhtelif Kanunlarla getirilen ek ve geçici maddelerdeki borçlanma hükümlerinde öngörülen süreler içinde başvurulması koşuluyla başvuru tarihinde iştirakçi statüsünde bulunan kimselerin Bakanlar Kurulu Kararnamesiyle vatandaşlığa kabulleri tarihinden önce geçmiş, sözü edilen kanunlardaki borçlanma hükümleri kapsamında olan hizmetlerinin borçlanma suretiyle emeklilik fiili hizmet süreleri meyanına ithal edilmesi gerektiği belirtilmektedir.

Danıştay 5. Dairesi çeşitli tarihlerde istikrarlı olarak verdiği kararlarda özetle; (davacının Bulgaristan vatandaşlığında iken 657 sayılı Kanunun 36/C-1 maddesi kapsamında geçen hizmetlerinin kazanılmış hak aylık derecesinde değerlendirilmesinin gerektiği), (Kanun koyucu tarafından 375 sayılı KHK'nin Geçici 5. maddesi kapsamında bulunan kişilerin devlet memurluğuna alınmasında Türk Vatandaşı olma şartı aranmayarak bu kişilerin yabancı uyruklu iken dahi devlet memurluğuna girebilmesi kabul edildiğine göre bunların Bulgaristan uyruğunda iken geçen ve 657 sayılı Kanunun 36/C-l. maddesi kapsamında bulunan hizmetlerinin kazanılmış hak aylık derece/kademelerinde değerlendirilmesinin belirtilen yasal düzenlemelerin amacı ile hak ve nasafet ilkelerine uygun düşeceği) belirtilmektedir.

Yeri gelmişken, 375 sayılı Kanun Hükmündeki Kararnamenin Geçici 5/1. maddesinin; *“Bulgaristan'dan Türkiye'ye mecburi göçe zorlanan ve Türkiye'de ikamet eden bu ülke uyruğuna mensup Türk soyundan olan kişilerin Devlet memuriyetine alınmalarında Türk vatandaşı olma şartı aranmaz.”* Hükmünü içerdiği de belirtilmelidir.

Anayasamızda belirtilen (Devletin ödevleri), sosyal güvenlik kuruluşları arasında farklı farklı ele alınarak değerlendirilemez. Bir sosyal güvenlik kuruluşu için, aktüerya dengesi ve diğer bir kısım gerekçeler ile engel hüküm verilirken, diğer bir sosyal güvenlik kuruluşu kapsamında bulunanlara benzeri içerikte borçlanma hükümlerinin uygulanıyor olması her yönüyle eşitlik ilkesine aykırı bulunmaktadır.

**IV-Borçlanma Hakkının Aktüerya Boyutu:** Sosyal ve ekonomik haklara sınır getiren Anayasanın 65. maddesinde; *“Devlet, sosyal ve ekonomik alanlarda Anayasa ile belirlenen görevlerini, ekonomik istikrarın korunmasını gözeterek, mali kaynaklarının yeterliliği ölçüsünde”* yerine getireceği hükmü, 03.10.2001 tarih ve 4709 sayılı Kanunun 22. maddesi ile yapılan değişiklik sonucunda*, “ekonomik istikrarın korunması”* olgusu “*amaçlarına uygun öncelikleri gözeterek*” şeklinde değiştirilmiştir.

**IV-Borçlanma Hakkının Aktüerya Boyutu:** Sosyal ve ekonomik haklara sınır getiren Anayasanın 65. maddesinde; *“Devlet, sosyal ve ekonomik alanlarda Anayasa ile belirlenen görevlerini, ekonomik istikrarın korunmasını gözeterek, mali kaynaklarının yeterliliği ölçüsünde”* yerine getireceği hükmü, 03.10.2001 tarih ve 4709 sayılı Kanunun 22. maddesi ile yapılan değişiklik sonucunda*, “ekonomik istikrarın korunması”* olgusu “*amaçlarına uygun öncelikleri gözeterek*” şeklinde değiştirilmiştir.

Borçlanma hakkının, talep anında Türk vatandaşı olanlara tanınması gerektiği düşüncesine getirilen eleştirilerden, Kurumun aktüeryal dengesini bozduğu, açıklarının genel bütçeden ayrılan paylarla kapatılmasına yol açtığı, bütçeden yapılan ödemelerin ise devletin ekonomik istikrarını bozduğu, halbuki primli rejimlerde amacın, gelirlerle giderlerin birbirini karşılamak esasına dayandığı düşüncesine gelince: 3201 sayılı Kanun ile yurt dışı borçlanma hakkı elde edilirken sosyal güvenlik kuruluşlarınca döviz ile değerlendirilecek sürelerin her bir günü için tahakkuk ettirilecek prim, kesenek ve karşılık borcu tutarı olan beş Dolar üzerinden işlem yapılmaktadır. Ödenen borçlanma bedeli dikkate alındığında, aynı dönem için bir zorunlu sigortalı için ödenen prim miktarının üzerine çıkıldığı (SSK.m.77) görülmektedir. Dolayısıyla, borçlanma hakkının istem anında Türk vatandaşı olan, örneğimizde olduğu gibi Türk soylu, göçmen vatandaşlara tanınmasının, sosyal güvenlik kuruluşlarının aktüeryal yapısını bozucu etkisi bulunduğu iddiası gerçeği yansıtmamaktadır.

Bilindiği üzere, ülkemizde sosyal güvenlik hakkı, primli ve primsiz rejimlerle sağlanmaktadır. Sosyal Sigortalar Kurumu ele alındığında, sigorta kollarına ilişkin primler, sigortalı ve işverenden alınan paylarla karşılanmaktadır(SSK.m.73). Yasal düzenleme, devlete katkıda bulunma yükümlülüğü öngörmemektedir. Bunun istisnası, istihdam yaratılması ve yatırımların teşvik edilmesine ilişkin 4325 ve 5084 sayılı Kanunlarla getirilen düzenlemelerde devlet, belirli süre için sigorta primlerindeki işveren katkı payını –belirli şartlar altında ve belirli oranlarda- karşılamayı taahhüt etmiş, ayrıca 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu ile getirilen fona % 2 oranında katkı sağlama yükümlülüğü altına girmiş olması halidir. Sosyal güvenlikte, 1990’lı yıllardan sonra büyük ölçüde hatalı yönetsel kararlar ile başlayan açıklar, bütçeden karşılanmaya başlanmış, 2004 yılına gelindiğinde bu katkı (milli gelire oranı dikkate alındığında) % 4,5 düzeylerinde gerçekleşmiştir. Adaylık sürecine girilen Avrupa Birliği’nde bütçeden sosyal güvenliğe ayrılan pay (GSMH içinde) % 19.3, bütçe içindeki oranı ise % 40,1 düzeyini bulmaktadır. Sorunun, Anayasa ile devlete yüklenen görevler ve sosyal güvenliğin finansmanının sağlanması yönündeki AB uygulamalarına bakılarak değerlendirilmesi isabetli olacaktır.

**V- Sonuç:** Yukarıda açıklanan nedenlerle, sayın çoğunluğun, çalışmanın geçtiği dönemde Türk vatandaşı olmayıp, borçlanma anında Türk vatandaşı olanların yurtdışı hizmet borçlanması hakkının bulunmadığı yönündeki görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2022/3112, Karar No: 2022/13371, Tarih: 27.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3112 E.  ,  2022/13371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/12/2020 tarihli ve 2020/177245 soruşturma, 2020/110614 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/04/2021 tarihli ve 2021/541 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/01/2022 gün ve 23273-2021- Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/02/2022 gün ve 2022/12190 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, eczacı olan müştekinin işletmekte olduğu eczanede ilaç dağıtım firmaları tarafından yapılan ilaç teslimlerinde kullanılmak üzere önceden boş şekilde imzalamış olduğu çekleri bulundurduğu, kendisinin eczanede bulunmadığı zamanlarda diğer çalışanların bu çekleri doldurarak ödeme için kullandığı, şüphelilerden ...'ın bu eczaneye komşu işyerinin bulunduğu ve bir fırsatını bularak bu imzalı çeklerden iki adedini habersizce ele geçirerek 60.000 Türk lirası bedelli olarak doldurulup, çeklerin lehdarı olarak diğer şüpheli ...'ın gösterildiği iddiaları nedeniyle yapılan soruşturma neticesinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yeterli delil elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müşteki vekili tarafından dosyaya ibraz edilmiş olan Whatsapp yazışmalarında, müştekinin şüpheli İbrahim'in kardeşi olduğu belirtilen ...., 'a yönelik "....,Allah hepinizin belasını versin evim aram yüzünüzden hepsi icra konuldu" şeklinde mesaj yazması üzerine, ...'in de cevaben "Abla şerefsiz kardeşim İbrahim yüzünden inan bende bulamiyorum senden habersiz çaldığı çekler yüzünden basın girdi bela" şeklinde mesaj yazdığının anlaşılması karşısında, öncelikli olarak şüpheli ... ile kardeşi ...., ve tespit edilecek tanıkların ifadelerinin alınması, şüpheli tarafından atılı suçun inkar edilmesi halinde bahse konu çek üzerindeki yazı ve imzaların kime ait olduğunun tespitine yönelik olarak müşteki ve şüphelilerden yazı ve imza örnekleri alınarak kriminal inceleme yaptırılması ve taraflar arasında ticari ilişkinin bulunup bulunmadığının tespitine ilişkin müşteki ve şüphelilerin ticari defter ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği ihbarını alan Cumhuriyet savcısı, delil toplayıp maddi gerçeği araştırmaya başlayarak, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması halinde, aynı Kanun’un 170/2. maddesi uyarınca iddianame düzenleyip kamu davasını açmakla, yeterli şüphe bulunmaması halinde ise Kanun’un 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar vermekle görevli bulunmaktadır. Buna karşın Cumhuriyet savcısının kararına itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince Cumhuriyet savcısı tarafından gerekli delillerin toplanmadığı veya araştırmanın olayın özelliğine göre yetersiz ve yüzeysel kaldığının açıkça anlaşıldığı durumlarda, soruşturmanın eksik yapıldığından bahisle, genişletilmesine gerek görürse bu hususu açıkça belirtmek suretiyle CMK’nın 173/3. maddesi uyarınca soruşturmanın genişletilmesi kararı vererek, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir, Cumhuriyet başsavcılığı belirtilen eksikleri tamamlayıp delilleri topladıktan sonra itirazı incelemek üzere dosyayı yeniden Sulh Ceza Hakimliğine gönderecektir. Sulh Ceza Hakimi bu kez dosyayı inceleyip itirazı kabul veya reddedecektir.

İnceleme konusu dosyada, eczacı olan müşteki ...’ın avukatı tarafından 20/10/2020 tarihinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına sunulan şikayet dilekçesinde özetle; müştekinin işletmekte olduğu eczanede ilaç dağıtım firmaları tarafından yapılan ilaç teslimlerinde kullanılmak üzere önceden boş şekilde imzalamış olduğu çekleri bulundurduğunun, kendisinin eczanede bulunmadığı zamanlarda diğer çalışanların bu çekleri doldurarak ödeme için kullandıklarının, şüphelilerden ...’ın bu eczaneye komşu iş yerinin bulunduğunun ve bir fırsatını bularak bu imzalı çeklerden iki adedini habersizce ele geçirdiğinin, sonrasında bu çeklerin 60.000 TL bedelli olarak doldurulup, lehtar olarak diğer şüpheli ...’ın gösterildiğinin, çeklerden birisi ... tarafından bankaya ibraz edilince, kendisini arayan banka görevlisine bu çeklerin habersizce iş yerinden alındığını bildirmesi üzerine çeki tahsil edemeyen şüpheli ...’ın eczaneye geldiğinin, hatta ...’ı tanımadığı için ilaç almaya gelen birisi zannettiğinin, ancak sonrasında bu şahsın kendisine “İbrahim’i alın gelin ve çekin ödeme tarihini bir ay erteleyelim. Bende 60.000 TL’lik bir çekin daha var, seni şikayet edeceğim.” diyerek eczaneden ayrıldığının ve bu esnada iki çalışanı ile başka bir hastanın da eczanede olduğunun, sonrasında ise ... tarafından bu çeklerden birisi sebebiyle hakkında icra takibi başlatıldığının iddia edilmesi üzerine yapılan soruşturma neticesinde, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli ...’ın ifadesi de alınmadan şüpheliler hakkında atılı hırsızlık, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediklerine dair yeterli delil elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müşteki vekili tarafından dosyaya ibraz edildiği anlaşılan Whatsapp (mesajlaşma uygulaması) yazışmalarında, müştekinin şüpheli ...’ın kardeşi olduğu belirtilen ... ’a yönelik “... Allah hepinizin belasını versin evim aram yüzünüzden hepsi icra konuldu” şeklinde mesaj yazması üzerine, ...’in de cevaben “Abla şerefsiz kardeşim İbrahim yüzünden inan bende bulamiyorum senden habersiz çaldığı çekler yüzünden basın girdi bela” şeklinde mesaj yazdığının anlaşılması karşısında; öncelikle şüpheli ... ile kardeşi ... ..

...’ın kardeşi olduğu belirtilen ... ’a yönelik “... Allah hepinizin belasını versin evim aram yüzünüzden hepsi icra konuldu” şeklinde mesaj yazması üzerine, ...’in de cevaben “Abla şerefsiz kardeşim İbrahim yüzünden inan bende bulamiyorum senden habersiz çaldığı çekler yüzünden basın girdi bela” şeklinde mesaj yazdığının anlaşılması karşısında; öncelikle şüpheli ... ile kardeşi ... ...ve tespit edilecek tanıkların ifadelerinin alınması, şüpheli tarafından atılı suçun inkar edilmesi halinde bahse konu çek üzerindeki yazıların ve varsa (dosya kapsamında çekin aslı bulunmadığından ve çek arkasında bir cironun olup olmadığı belli olmadığından) ciranta imzası yahut imzalarının kime ait olduğunun tespitine yönelik olarak müşteki ve şüphelilerden yazı ve imza örnekleri alınarak ve bahse konu çek aslının temini sağlanarak bu hususta kriminal inceleme yaptırılması ve taraflar arasında ticari ilişkinin bulunup bulunmadığının tespitine ilişkin müşteki ile şüphelilerin ticari defter ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılması ve tüm bunların sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmediğinden, anılan hususlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İSTANBUL ANADOLU) 3. Sulh Ceza Hakimliğince kesin olarak verilen 21/04/2021 tarihli ve 2021/541 D. İş sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 27/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.