muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15223, Karar No: 2023/7883, Tarih: 24.10.2023

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.1940 ... ve 1940/828-477 ... Kararıyla, “Malumatın tesadüfi olmaksızın casusluk kast ve niyetiyle gayret ve mesai sarf edilerek istihsalinin lüzumlu olduğuna” işaret edilmiştir.

Suçun manevi unsuru; genel kasttır. Ancak bazı hallerde, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının fail tarafından bilinerek ve istenerek gerçekleştirilmesi, suçun oluşumu için yeterli görülmeyebilir. Bu gibi hallerde, suç tipinde kişinin kastı dışında ayrıca belli bir saikle hareket etmesi aranmıştır. Saik; amaç ya da gaye, kasttan önce gelen, kastı hazırlayan bir duygu ve düşüncedir. Suçun işlenmesine neden olan gerekçedir. Saik, her ne kadar suçun unsuru değil ise de, manevi unsurun gerçekleşmesi bakımından aranan husus haline gelebilir. Bu bağlamda, siyasi ve askeri casusluk suçlarında özel saik aranmaktadır. Esasen Ceza Kanununun 327. maddesinde tanımlanan suç ile 328. maddede tanımlanan suçu ayıran en temel kriter “casusluk maksadı”dır.

Askeri Yargıtayın bir kısım kararlarında (Askeri Yargıtay Dava Daireleri Kurulu 02.10.1997 ... ve 1997/98-114 ... kararı gibi) “casus ile casusluğu talep eden arasında bir anlaşmanın varlığı” suçun oluşumu için aranmakta ise de bu düşünce doktrinde yerinde görülmemiştir. “Fail, herhangi bir ülke ya da organizasyon ile anlaşma olmadan bilgi ve belgeleri temin edip, sonradan belirleyebileceği bir devlete servis edebilir.” (Dr. ... Yayla, a.g.e.s.201-202) Aynı doğrultuda, "Kanaatimizce, maddede olmayan bir şartın, suç tipinin oluşumu için aranması yerinde değildir. Madde metninde ve gerekçesinde açıkça belirtildiği gibi siyasal ve askeri casusluk maksadı manevi unsur içinde değerlendirilmesi gereken bir konudur." (Dr. ... .... F.S.M. Ünv. a. g. makale).

Bilindiği üzere kast, kişinin iç dünyasıyla ilgili kavram olup, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi gerekir. Bu itibarla kastın belirlenmesinde; failin kişilik özellikleri, bilgilerin temin edilme zaman ve yeri, bilgilerin temin edilme yöntemi, bir örgüt mensubu ise örgütün amaç ve faaliyetleri gibi, kriterlere bakılmalıdır. Özel olarak istihbaratta görevlendirilmiş kişilerin (MİT. Emniyet ve Jandarma istihbaratı) izinsiz bilgi paylaşımı halinde casusluk maksadının bulunduğu kabul edilmelidir. Zaman ve yer açısından ise, ülkeler arası ikili ilişkilerin gergin olduğu zamanlarda ya da terör olaylarının yoğun yaşandığı dönemde sır niteliğindeki bilgilerin temin edilmesi halinde casusluk kastının varlığı kabul edilebilir.

"Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulu’nda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir"(Doç.Dr. ... ..., a.g.makale).

"Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulu’nda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir"(Doç.Dr. ... ..., a.g.makale).

Öğretide de kabul edildiği gibi, casusluk amacı ile bilginin temin edilmesi suçun oluşumu için yeterlidır. Başka bir ülkeye veya yapıya vermek zorunlu değildir. Aksine kabul, yasa koyucunun madde metni ve gerekçesinde yer vermediği bir unsurun içtihat yoluyla yasaya eklenerek kanun koyucunun iradesinden farklı bir yasa yapmak anlamına gelecektir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Devlet güvenliği, devletin iç veya dış siyasal yararları ve milli savunmaya ilişkin gizli bilgileri siyasal ve askeri casusluk maksadıyla temin etmek suçunda; failin kişilik özellikleri, bilgilerin temin edilme zaman ve yeri, bilgilerin temin edilme yöntemi, bir örgüt mensubu ise örgütün amaç ve faaliyetleri gibi, kriterlere bakılması gerektiği hususu gözetildiğinde; FETÖ/PDY'nin casusluk faaliyetlerini de kapsayan silahlı bir terör örgütü olması, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü'nün amaçlarını gerçekleştirmek amacıyla üyelerini Polis ve Jandarma teşkilatı, Milli İstihbarat Teşkilatı ve Genel Kurmay Başkanlığı gibi kuvvet kullanma yetkisine haiz kurumlara sızdırdığının bilinmesi, bu kapsamda sanık ...'ın milli güvenlik istihbaratının en üst düzeyde yürütüldüğü ve milli güvenliğin sağlanması konusunda çok önemli bir konumda bulunan Milli İstihbarat Teşkilatına 2011 yılında katıldığı, eğitim dönemini müteakiben sırasıyla; 31.10.2011 tarihinde Mühendis kadrosunda Bilgisayar Mühendisi olarak atandığı, 17.01.2014'de Sinyal İstihbarat Başkanlığı emrine atandığı, 05.08.2016 tarihinde istifa etmek suretiyle ayrıldığı, mezkur dönemde örgütün MİT mahrem yapılanması içerisinde "öğrenci" konumunda faaliyete bulunarak, örgüt hiyerarşisinde üstü konumunda olan mahrem abileri ile belirli periyotlar içerisinde yüz yüze görüşmek suretiyle paylaşımda bulunmak amacıyla teşkilata ilişkin gizli bilgileri temin ettiği ve mahrem abisinin talimatları doğrultusunda faaliyetlerde bulunduğu, bu durumun tanık beyanlarından ve tüm dosya kapsamından açıkca anlaşıldığı, milli güvenlikle ilgili gerçekleştirilen faaliyetlerin dinleme yoluyla elde edilmesi ya da ilgili kuruma elaman yerleştirilerek bilgilerin temin edilmesi arasında bir fark bulunmadığı sanığın eyleminin zincirleme şekilde siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirlenerek sanığın mahkumiyetine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

V. KARAR

A. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünün ''A'' başlığında açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/618 Esas, 2021/1100 ... Kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının c bendi gereği, hükmün A fıkrasının sekizinci bendinden sonra gelmek üzere “sanık hakkında TCK’nın 221/5 inci maddesi uyarınca 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasına,” ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle sanık müdafii ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık hakkında devletin gizli kalması gereken bilgileri siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde ''B'' bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/618 Esas, 2021/1100 ... Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 34.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2276, Karar No: 2024/742, Tarih: 27.03.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2276 E.  ,  2024/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kayıt terkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleşen davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davalı vekili ve birleşen davada davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince birleşen davada davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, asıl davada davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davalı vekili ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı ...Turizm Tic. A.Ş. hakkında iflas kararı verildiğini, davalı ...'ın 1.921.966,81 TL alacağının iflas masasına kaydedildiğini, davalı alacağına 23.10.2019 tarihli sıra cetvelinde 4. sırada 43 numarada yer verildiğini, davalının dava dışı müflis şirketin bir dönem ortağı olduğunu, davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek sıra cetveline kabul edilen 1.921.966,81 TL davalı alacağının sıra cetvelinden terkinine, sıraya bakılmaksızın dava masrafları da dâhil olmak üzere öncelikle davacı bankaya verilmesine, artan kısım olması halinde diğer alacaklılara sıra cetveline göre dağıtılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; iflas idaresince düzenlenen sıra cetvelinin tebliğ edilmesi üzerine müvekkili banka tarafından arabuluculuğa başvurulduğunu, aynı zamanda ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2019/... Esas numaralı dosyasında iflas sıra cetveline itiraz davası açıldığını, davalının müflis şirketin eski ortağı ve sahibi olduğunu, müflis şirket ile arasında söz konusu para trafiğinin kötü niyetli olarak yapılmış olmasının muhtemel olduğunu, sıra cetveline kabul edilen 1.921.966,81 TL davalı ... alacağının sıra cetvelinden terkinine, bu alacağın dava masrafları dahil olmak üzere sıraya bakılmaksızın alacağı nispetinde öncelikle müvekkili bankaya verilmesine, artan kısım olması halinde diğer alacaklılara sıra cetveline göre dağıtılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talepleri bakımından zaman aşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini, esas bakımından davacının ipotek alacaklısı olduğunu, paraların paylaştırılmasında ilk sırada bulunduğunu, alacağının tamamına kavuşacağını, bu bakımdan da dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davanın nispi harca tabi olduğunu, harcın tamamlattırılması gerektiğini, müflis şirketin defter ve banka kayıtları ile müvekkilin banka kayıtları incelendiğinde müflis şirketin müvekkiline borcu bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; müflis şirketin 31.12.2015 tarihli dönem sonu kapanış kayıtlarında davalıya 1.629.008,07 TL borçlu olduğunun tespit edildiği, şirket ortağı olan davalının hisselerini 11.11.2016 tarihinde devretmesi nedeniyle ortaklığının kalmadığı, dava dışı şirketin 16.01.2019 tarihinde iflasına karar verildiği, şirket ortağı olan davalının alacak kaydı yapıldığı dönemde şirketin mali durumunu bilebilecek durumda olduğu, ispat yükünün davalı üzerinde bulunduğu fakat davalının sıra cetveline kaydedilen alacağın gerçek bir alacak olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle asıl dava yönünden; davanın kabulü ile sıra cetvelinde 4. sıra 43. numarada belirtilen davalı alacağının sıra cetvelinden terkinine, davalıya tahsis edilen hissenin sıraya bakılmaksızın yargılama giderleri ile vekalet ücreti de dahil olmak üzere alacağı nispetinde itiraz eden davacıya verilmesine, artan kısmın diğer alacaklılara sıra cetveline göre dağıtılmasına, birleşen dava yönünden ise; birleşen dosyada dava konusu edilen hususların ve talep sonucunun asıl dosya ile aynı olduğu gerekçesiyle birleşen davanın HMK'nın 114/1-ı maddesi uyarınca usulden reddine, karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı vekili ve birleşen davada davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı vekili ve birleşen davada davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl davada davalı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı müflis şirketten alacaklı olduğunu bu durumun şirket kayıtları ile sabit olduğunu, bilirkişi raporu ile de bu durumun teyit edildiğini, mahkemece alacağın muvazaalı olduğu belirtmiş ise de buna dayanak somut bir durumdan bahsedilmediğini, muvazaanın varlığının ispat edilemediği halde davanın kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davanın ticari bir dava olduğunu, alacağın ispatının defter kayıtları ile sabit olduğunu, iflas idare memurlarının müvekkilin alacağının varlığını kabul ettiklerini, hal böyle iken iddia sahibinin davacının aksini ispat etmesinin gerektiğini, tüm bu nedenlerle istinaf başvurularının kabulü ile yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılarak asıl davanın öncelikle reddine, aksi halde dava dışı şirket hakkında iflâs kararı kaldırıldığından davanın konusuz kaldığını, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğini, yargılama gideri ve vekalet ücretlerinin davacıya yüklenmesine karar verilmesini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

Birleşen davada davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkil banka tarafından dava açıldığı tarihte sıra cetveline itiraz davasında arabuluculuğun dava şartı olup olmadığı hususunun hukuken netleşmediğini bu sebeple hak kaybına uğramamak adına arabuluculuğa başvurulduğunu, sonrasında dava açıldığını, tüm bu nedenlerle birleşen dava yönünden hükmedilen vekalet ücreti kararının kaldırılması gerektiğini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Birleşen davada davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkil banka tarafından dava açıldığı tarihte sıra cetveline itiraz davasında arabuluculuğun dava şartı olup olmadığı hususunun hukuken netleşmediğini bu sebeple hak kaybına uğramamak adına arabuluculuğa başvurulduğunu, sonrasında dava açıldığını, tüm bu nedenlerle birleşen dava yönünden hükmedilen vekalet ücreti kararının kaldırılması gerektiğini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dışı müflis şirketin ... 3. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi’nin 2018/51 Esas, 2019/64 Karar sayılı ilamı ile iflasına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 10.07.2020 tarih, 2020/288-....Esas ve Karar sayılı ilamı ile mahkeme kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle müflis şirketin iflasının kaldırıldığı, kaldırılmaya dair istinaf kararının da Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nce onanarak iflasın kaldırılması hususunun kesinleşmiş olduğu, bu durumda dava dışı müflis şirketin iflas halinin ve bu nedenle düzenlenen sıra cetveli ortadan kalkmış olacağından davanın konusuz kaldığı, bu nedenle mahkemece asıl davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, birleşen dava bakımından davacı tarafça da kabul edildiği üzere birleşen davanın açıldığı tarihte eldeki asıl dosyasının derdest olup ikinci bir davanın açılmış bulunduğu, bu durumda mahkemece derdestlik nedeniyle usulden ret kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi davacının haklı ve hukuki sebepler içermeyecek biçimde arabuluculuk nedeniyle birleşen davayı açtığını belirtmesinin birleşen dava yönünden karşı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesine engel teşkil etmediğinden, birleşen davada davacının istinafının yerinde olmadığı gerekçesiyle asıl davada davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurularak asıl dava bakımından davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, birleşen dava yönünden; davanın HMK'nın 114/1-ı maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı vekili ve birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl davada davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri yanı sıra davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararda, dava tarihi itibari ile davacının haklı olduğundan bahisle müvekkilin aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmı hatalı olduğunu temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

Birleşen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

Birleşen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iflas sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 235 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl davada davalı vekili ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7272, Karar No: 2015/9137, Tarih: 21.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7272 E.  ,  2015/9137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAKALE ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2013/145-2014/301

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; tedbir nafakası istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı eş için aylık 250,00 TL, müşterek çocuklar Fatma, Bünyamin, Zeynep için ayrı ayrı aylık 150,00'şer TL nafakanın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz dilekçesi, mahkemece incelenmiş, 2013/145 Esas; 2014/301 Karar sayılı ek karar ile, hükmün, temyiz süresi içinde temyiz edilmediği gerekçesiyle, temyiz talebinin süreden reddine karar verilmiş, bu karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin, 05.03.2015 tarih, 2014/17000 E.; 2015/3586 K. sayılı kararıyla, ek kararın temyizine ilişkin dilekçenin, temyiz defterine kaydedildiği ancak temyiz harcının yatırıldığına dair dosyada her hangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığından bahisle, HUMK'nın 434/3.maddesine göre işlem yapılması için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş, mahkemece, temyiz dilekçesinin ekinde temyiz harçlarının yatırıldığına ilişkin sayman mutemedi alındı makbuzunun ekli olduğu gerekçesiyle dosya işlemsiz olarak dairemize gönderilmiştir.

Somut olayda; mahkemenin, 28.05.2014 tarih, 2013/145 E.; 2014/301 K. sayılı kararı, davalıya 18.06.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili, hükmü, 04.07.2014 tarihli dilekçeyle temyiz etmiş, aynı gün temyiz harcını yatırmıştır.

Mahkemece; 15.07.2014 tarih, 2013/145 E.; 2014/301 K. sayılı ek karar ile; davalı vekilinin süresi içinde temyiz dilekçesini sunmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davalı vekili ek kararı 14.08.2014 tarihinde temyiz etmiştir.

Dosyada ek kararın temyizine ilişkin, temyiz harcının yatırıldığına dair her hangi bir belge bulunmamaktadır.

./..

Her ne kadar mahkemece; temyiz dilekçesinin ekinde temyiz harçlarının yatırıldığına ilişkin sayman mutemedi alındı makbuzunun ekli olduğu belirtilerek, geri çevirme kararımızın gereği yerine getirilmemiş ise de, ek kararın temyizine ilişkin dilekçenin ekinde bulunan sayman mutemedi alındı makbuzu 04.07.2014 tarihli olup, kararın temyizine ilişkindir. Ek kararın temyizine ilişkin değildir.

Hal böyle olunca mahkemece; davalı vekili tarafından verilen ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçlarının yatırılıp, yatırılmadığı hususu araştırılarak, HUMK'nın 434/3.maddesine göre işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın ikinci kez mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.