muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4525, Karar No: 2019/8229, Tarih: 21.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/4525 E.  ,  2019/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; yüklenen suçu kabul etmeyen sanığın, mükellefiyet kendi adına olmasına rağmen iş yerini babasının işlettiğini, suça konu faturaları kendisinin düzenlemediğini savunması; UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada, aynı mükellefiyet sebebiyle 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanık hakkında açılan kamu davasında, Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2013 tarih ve 2012/896-2013/748 sayılı ilamı ile kurulan mahkûmiyet hükmünün Dairemizin 26.12.2018 tarih ve 2017/9121-2018/10992 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- 2008 takvim yılında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların getirtilip, yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturalardaki imza ve yazıların sanığa ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının bulunamaması hâlinde ise;

a) Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2013 tarih ve 2012/896-2013/748 sayılı dosyasının getirtilip incelenerek, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b) Sanığın işletmenin faaliyeti ile ilgili beyanname, işletmeye ait bir belge düzenleyip düzenlemediğinin araştırılması, mükellefiyet tesis tarihinden itibaren vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları getirtilip belgelerdeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Sanık hakkında düzenlenen 11.05.2012 tarih ve 2012-A-1808/32 sayılı vergi tekniği raporunun 2. sayfasında basım bilgileri açıklanan belgelerin (Fatura ve S.irsaliye) kim tarafından sipariş edilip teslim alındığının ilgili matbaadan sorulması,

d) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7688, Karar No: 2012/1397, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7688 E.  ,  2012/1397 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 01/04/1996-19/07/2005 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle,işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ve ... Turizm Temizlik İlaç Yemek ve Sağlık Hizmetleri Tic Ltd Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Turizm Temizlik İlaç Yemek ve Sağlık Hizmetleri Tic Ltd Şti'ne iadesine, 09/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2355, Karar No: 2017/3710, Tarih: 31.10.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/2355 E.  ,  2017/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Metal Proje İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... Deri Giyim San. Tic. Ltd. Şti.

arasındaki davadan dolayı ... 6. Asliye Ticaret Hakimliğince verilen 03.07.2017 gün ve 2017/348-2017/625 sayılı bozmaya uyularak verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 21.03.2017 tarih, 2016/4050 Esas ve 2016/1252 Karar sayılı ilâmına yerel mahkemece direnilmesi üzerine, direnme kararı davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olup dava dosyası 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 4. maddenin 2. fıkrası hükmü gereğince Dairemize gönderilmekle, Dairemizce yapılan incelemede yukarıda tarih ve numarası yazılı bozma kararının doğru olduğu ve direnme kararının yerinde olmadığı düşünüldüğünden temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtay Yüksek Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesine, aynı maddenin 4. fıkrası gereğince karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22122, Karar No: 2011/6095, Tarih: 06.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22122 E.  ,  2011/6095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26496, Karar No: 2024/3035, Tarih: 21.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/26496 E.  ,  2024/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/392 E., 2020/268 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; alt sınırdan hüküm tesisi, cezanın ertelenmesi ve müsadereye ilişkin eksik hüküm kurulmasının hukuka aykırı olması sebebi ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; beraat kararı verilmesi gerektiği ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde, yolcu otobüsünde önleme araması kararı uyarınca yapılan aramada, otobüs muavini olan

suça sürüklenen çocuğa ait 3550 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk savunmasında; sigaraları satmak için aldığını beyan ederek, suçu kabul etmiştir.

Dava konusu eşyaların değerinin normal kabul edildiği, Dairemiz yerleşik uygulamalarına uygun olduğu tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk savunması ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezanın belirlenmesinden sonra, cezada önce değer hafifliği, sonrasında ise yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulanmasının olanaklı hale geldiği ve suça sürüklenen çocuğa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça konu kaçak eşyaların gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının suça sürüklenen çocuk tarafından kovuşturma evresinde ödenmesi halinde 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezasında yarı oranında indirim yapılacağının ihtar edilmesi gerektiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuğa duruşma gününe kadar ve daha önceki cezasından üçte bir oranda indirim yapılacağı ihtar edilerek indirim oranında ve süresinde yanıltılması,

3.Takdiri indirim uygulanması sırasında uygulanan Kanun maddesinin ilgili fıkrasının yanlış gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

3.Takdiri indirim uygulanması sırasında uygulanan Kanun maddesinin ilgili fıkrasının yanlış gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

4.İddianame ile müsaderesi talep edilen dava konusu tüm sigaraların müsaderesi yerine yalnızca numune olarak alınan sigaraların müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18394, Karar No: 2015/3468, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18394 E.  ,  2015/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sigorta bedelini almak maksadı ile nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/4454 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22. Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine

herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 26/02/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1419, Karar No: 2024/2114, Tarih: 06.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/1419 E.  ,  2024/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ : 10.05.2016

EK KARAR TARİHİ : 21.07.2016

SAYISI : 2015/356 E., 2016/406 K.

SUÇLAR : Ses veya görüntülerin kayda alınması

HÜKÜM ve KARAR : Mahkûmiyet, emanette bulunan eşyanın sanığa iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Ses veya görüntülerin kaydedilmesi suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından, emanette bulunan eşyanın iadesine ilişkin ek karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, gereği düşünüldü.

Yargıtay Kanununun 28. ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 37. maddeleri gereğince yerel mahkemelerce verilen kararların temyiz yolu ile incelenmesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca o konudaki hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğname düzenlenmesi gerekmekte olup, Uyap ortamında yapılan incelemede, sanık müdafii tarafından 17.08.2016 tarihli dilekçe ile, Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.07.2016 tarihli ve 2015/356 Esas, 2016/406 Karar sayılı ek kararına karşı temyiz isteminde bulunulduğu, ancak, 13.01.2021 tarihli tebliğnamede sanık müdafiinin ek karara ilişkin temyiz istemi ile ilgili olarak görüş belirtilmediği anlaşıldığından; sanık müdafiinin ek karara ilişkin temyiz istemi ile ilgili görüş bildirilmek ve düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;

06.05.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/361, Karar No: 2019/382, Tarih: 07.05.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/361 E.  ,  2019/382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 365-637

Kasten yaralama suçundan sanık ...'in TCK'nın 86/2, 86/3-a, 29/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin Nazilli (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 30.04.2008 tarihli ve 135-273 sayılı kararın kesinleşmesinden sonra, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle dosyayı ele alan Nazilli (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince 07.11.2013 tarih ve 353-852 sayı ile, açıklanması geri bırakılan hükmün CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması suretiyle sanığın TCK'nın 86/2, 86/3-a, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 31.03.2016 tarih ve 27892-8226 sayı ile;

"Sanık hakkında 30.04.2008 tarihli Nazilli 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/135 esas, 2008/273 karar sayılı ilamı ile hükümlülüğüne, CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, hükmün kesinleşmesinden sonra 08.03.2013 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle Nazilli 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 11.07.2013 tarih ve 2013/456 esas, 2013/700 karar sayılı ilamı ve yine Nazilli 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.07.2010 tarihli, 2010/452 esas, 2010/592 karar sayılı ilamı ile ayrı ayrı hükümlülüğüne karar verilip kararların kesinleşmesinden sonra mahkemesine yapılan ihbar üzerine, duruşma açılıp yeniden hüküm kurulmuş ise de temyize, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi hâlinde infaza verilecek hükmün, açıklanmasına karar verilecek yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

6545 sayılı Kanun'un 84. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrası uyarınca sulh ceza mahkemelerinin kaldırılması nedeniyle bozmadan sonra yargılama yapan Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesi ise 09.06.2016 tarih ve 365-637 sayı ile;