muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27082, Karar No: 2014/5864, Tarih: 12.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/27082 E.  ,  2014/5864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 22/10/2013

Numarası : 2011/976-2013/395

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davalı S.. İnş. A.Ş.'ye ait işyerinde taşeron davalı S.. Özel Güvenlik Ltd. Ştl'nin işçisi olarak çalıştığını yasal haklarının ödenmemesi nedeni ile iş akdini haklı olarak feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı S.. Özel Güvelik Hizmetleri San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını, davalı S.. İnş. ve Tic. A.Ş. vekili davacının müvekili şirkette herhangi bir çalışmasının bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günde üç saat haftanın 6 gününde 18 saat fazla çalışma yaptığının, 5 haftada 1 hafta tatilinde çalıştığının kabulüyle fazla çalışma ve hafta tatili alacağı hesabı yapılmıştır. Dosyadaki davacıya ait şahsi işyeri dosyası içinde davacı 3.5.2011 tarihinde işverene verdiği dilekçede Nisan ayında yaptığı 8 saat fazla çalışmanın bodrosuna yansıtılıp ödenmesini istemiştir. Ayrıca dosyadaki belgelerden davacının 16.8.2011-1.10.2011 tarihleri arasında raporlu olduğu görülmektedir. Bu belgeler karşısında davacının Nisan 2011 ayında 8 saat fazla çalışma yaptığının kabulüyle fazla çalışma alacağının hesaplanması ayrıca raporlu olduğu 16.8.2011-1.10.2011 tarihleri arasındaki dönemin fazla çalışma ve hafta tatili alacağı hesabı yapılırken dikkate alınması gerekirken bu belgeler dikkate alınmadan hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 12/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7812, Karar No: 2013/11429, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/7812 E.  ,  2013/11429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Antalya 3. Asliye Hukuk ve Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, simsarlık sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; davanın komisyon sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın simsarlık sözleşmesinden kaynaklandığı ve TTK.'nun 4. maddesi kapsamında olmadığını belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda uyuşmazlık, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 520 ve devamı maddelerinde düzenlenen simsarlık sözleşmesinden kaynaklanan alacak davası niteliğinde olup, davalı tacir olmadığı gibi, davanın mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33, Karar No: 2015/14043, Tarih: 30.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/33 E.  ,  2015/14043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2013/269-2014/543

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek eş tarafından kadın için hükmedilen tedbir nafakası yönünden; davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kadın eş temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı kadın eşin kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalı kadın eşin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Tarafların temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz isteklerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıdan alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.06.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/1566, Karar No: 2021/7340, Tarih: 27.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2018/1566 E.  ,  2021/7340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Antalya ili, Muratpaşa ilçesi, Kaleiçi kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanında kalan 156 ada 7 parseldeki tescilli burcun içinde yapılan denetimler sonunda, Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğüne sunulan 19/12/2013 tarihli rapor ile, burcun iç kısmında 156 ada 13 parsele bitişik duvardaki kapı boşluğunun önünde yer alan tabanın kazılarak döşeme kotunun düşürüldüğünün, oluşturulan çukur içine demir konstrüksiyonlu döşeme yapıldığının tespit edildiği, dava konusu taşınmazı 01/08/2013 tarihli sözleşme ile kiralayan sanık ...’ın savunmasında, çelik konstrüksiyonun tescilli burca herhangi bir zarar vermediğini beyan ettiği, mahkemece keşif icra edilmeksizin, Koruma Uygulama Denetim Bürosu uzmanları ile Muratpaşa Belediye Başkanlığı İmar İşleri Daire Başkanlığı görevlileri tarafından hazırlanarak, Antalya Müze Müdürlüğüne sunulan ve dava konusu demir konstrüksiyonun kaldırılarak dışarıya çıkartıldığı, tescilli burcun duvarlarında tahribat oluşmadığı şeklinde tespit içeren 24/01/2014 tarihli rapor hükme esas alınarak beraat kararı verildiği anlaşılmakla,

Olay yerinde inşaat mühendisi, mimar ve sanat tarihçi bilirkişiler refakate alınarak keşif yapılıp, iddianameye konu edilen eylemler yerinde görülerek, döşeme kotunun düşürülüp düşürülmediğinin belirlenmesi, döşeme kotunun düşürülmesi ve oluşturulan çukur içine demir konstrüksiyon döşeme yapılmasına yönelik müdahalelerin 3194 sayılı İmar Kanununun 21/3. maddesinde tanımlanan “basit onarım” mı yoksa 2863 sayılı Kanunun 9. maddesinde tanımlanan “inşai ve fiziki müdahale” mi olduğunun, suça konu müdahalelerin, tescilli kültür varlığının zarar görmesine, özgün yapısını kaybetmesine sebebiyet verip vermediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, sonucuna göre, zararın varlığı halinde, 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesi; zararın yokluğu halinde ise, fiillerin “basit onarım” niteliği taşıması veya “inşai ve fiziki müdahale” niteliği taşısa dahi suç tarihi itibariyle Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı bünyesinde Koruma Uygulama ve Denetim Bürosu bulunması karşısında, 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/4. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile beraate dair hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6759, Karar No: 2024/1599, Tarih: 12.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/6759 E.  ,  2024/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/519 E., 2020/71 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapu iptal ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 191 parsel sayılı taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 17700 m2 yüzölçümü ile ... adına tespit edilmiş, Orman İdaresinin itirazı üzerine Kadastro Komisyonunun 03.11.1965 tarihli kararı ile tespitin iptaline, taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmiş, ... tarafından kadastro mahkemesine açılan dava sonucu Kartal Kadastro Mahkemesinin 1965/99Esas,1967/168 Karar sayılı ilamı ile 191 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen orman sınırı dışında kaldığı gerekçesi ile kadastro komisyonunun kararının iptaline 191 parsel sayılı taşınmazın ... adına tespit ve tesciline karar verilmiş, anılan kararın kesinleşmesi üzerine 191 parsel sayılı taşınmaz ... adına 21.12.1967 tarihinde hükmen tescil edilmiştir.

25.12.1992 tarihinde taşınmazın bir kısmının orman tahdit haritasına göre orman sınırı içinde kaldığından bahisle 191 parsel 828 ve 829 parsellere ifraz edilmiş, orman sınırı içinde kaldığı belirtilen 829 parsel 1118,76 m2 yüzölçümü ve tarla vasfı ile ... adına tescil edilmiş, 829 parsel sayılı taşınmazın tamamının orman kamulaştırma alanında kaldığı şerh düşülmüştür. 20.07.1987 tarihli ve 2096 yevmiye numarası ile İSKİ tarafından kamulaştırma kararı alındığı belirtilerek 2942 sayılı Kanunun 7. maddesi şerhi tesis edilmiştir. 828 parsel ise,16581 m2 yüzölçümü ve tarla vasfı ile ... adına ifrazen tescil edilmiştir.

Davacı ... İdaresi, 26.08.2013 tarihinde açtığı dava ile Pendik ilçesi ... Köyü 829 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen orman sınırı içinde kaldığından tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tescilini, taşınmazda davalı İSKİ Genel Müdürlüğü lehine konulan kamulaştırma şerhinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davacı ... İdaresi, 26.08.2013 tarihinde açtığı dava ile Pendik ilçesi ... Köyü 829 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen orman sınırı içinde kaldığından tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tescilini, taşınmazda davalı İSKİ Genel Müdürlüğü lehine konulan kamulaştırma şerhinin iptalini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulü ile İstanbul ili Pendik ilçesi ... Köyü, Yatakalçağı mevkiinde kain 829 parselin davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline, taşınmaz üzerindeki davalı İSKİ lehine 2942 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi uyarınca 20.07.1987 tarihinde 2096 yevmiyeli işlem ile tesis edilmiş kamulaştırma şerhinin iptaline karar verilmiş, hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 25.01.2018 tarihli ve 2017/10019 Esas, 2018/515 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamında özetle; "mahkemece çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde daha önce yapılarak kesinleşen orman tahdidine ilişkin çalışma ve askı tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri gösteren orman tahdit haritaları getirtilmek sureti ile hükme esas alınan orman bilirkişi raporu denetlenmeden hüküm kurulduğu, orman bilirkişi raporunda dava konusu 829 parselin 1942 yılında yapılarak kesinleşen orman tahdidinde orman sınırları içinde kaldığı, daha sonra 23.01.1981 yılında 1 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından aplikasyon çalışmasında 829 nolu parselin bulunduğu yerin 797-798-799 numaralı orman sınır noktalarının gidiş istikametinde sol tarafta kalan kısmının Devlet ormanı olarak belirlenen alanda kaldığı belirtilmişse de; tahdit tutanak ve haritaları dosya içerisinde olmadığından taşınmazın 1942 yılında orman tahdidi içinde olup olmadığı,1981 yılında çalışma yapan komisyonun aplikasyon dışında orman tahdidi yapma yetkisinin bulunup bulunmadığı, taşınmazın 1942 yılında mı yoksa 1981 yılında yapılan çalışmada mı orman tahdidi içinde kaldığı denetlenemediği,belirlenecek bu olguya göre Kadastro mahkemesinin 1965/99 Esas,1967/168 Karar sayılı ilamının kesin hüküm oluşturup oluşturmayacağının da tartışılmadığı,bu sebeple yeniden keşif yapılarak taşınmazın hangi tarihte orman sınırı içine alındığının belirlenmesi, taşınmazın 1942 yılında kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığı saptanırsa, bu çalışmadan sonra verilen ve davalı ... ile Hazine ve Orman Yönetimi arasında görülen kadastro mahkemesinin 1965/99 Esas, 1967/168 Karar sayılı davasının, taraflar arasında kesin hüküm teşkil edeceğinin düşünülmesi, dava konusu taşınmaz 1942 yılında yapılan orman tahdidi dışında olduğu halde kadastro mahkemesinin ilamı kesinleştikten sonra yapılan çalışmalarda orman kadastrosu yapma yetkisi bulunan komisyonca orman tahdidi içine alındığı belirlendiği takdirde kadastro mahkemesi ilamının kesin hüküm oluşturmayacağı düşünülerek Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu; "Davalı ... hakkındaki davanın kesin hüküm dava şartı eksikliği sebebi ile usulden reddine, Davalı İSKİ hakkındaki davanın reddine" karar verilmiş, hüküm davacı ... İdaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu iptali ve tescil ile kamulaştırma şerhinin silinmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 sayılı Orman Kanunu'na (3116 sayılı Kanun) göre 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 sayılı 6831 Sayılı Kanunun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna 3 Ek Madde ile Bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanunu'na (1744 sayılı Kanun) göre 23.01.1981 tarihinde yapılıp, kesinleşen aplikasyon ve 2 nci madde uygulaması ile 2896 Sayılı 31.8.1956 Tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bazı Maddelerinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Kanunu'na (2896 Sayılı Kanun) göre 15.08.1985 tarihinde yapılarak kesinleşen 2/B madde uygulaması, yine 3302 Sayılı 31.8.1956 Tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunu'na (3302 Sayılı Kanun)

göre 27.02.1989 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu ise 1964 yılında yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan orman kadastro çalışmalarına ait bır kısım tutanak ve haritalar dosya içine alınmışsa da uyuşmazlığı asıl çözüme kavuşturacak olan 1989 yılında yapılan ve dava konusu taşınmazı ilgilendiren orman sınır noktalarını tarif eden çalışma tutanakları dosya arasında olmadığından taşınmazın Kadastro Mahkemesinin 1965/99 Esas, 1967/168 Karar sayılı ilamının kesinleşmesinden sonra mı önce mi orman olarak sınırlandırıldığı anlaşılamamış, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında taşınmazın 1942 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırları içinde kaldığı, buna rağmen mahkemece kişi adına tescil hükmü kurulduğu, 1989 yılında çalışma yapan komisyonun taşınmaz tahdit içinde olduğunu belirlendiği için orman içine alınmasına karar verildiğini belirtse de 1989 yılında yapılan çalışma tutanaklarının tamamı dosyada olmadığından bilirkişi raporunu denetlemek mümkün olmamıştır.

Bu nedenle İlk Derece Mahkemesince; öncelikle 1942, 1981 ve 1989 yıllarında yapılan orman kadastrosu, aplikasyon, 2 ve 2/B madde uygulamalarına ilişkin işe başlama, işi bitirme, çalışma (özellikle 795, 796, 797, 798, 799, 800, 801, 802 nolu orman sınır noktalarını tarif eden çalışma tutanakları) sonuçları ilan tutanağı, tahdit haritası ve orman rejimi dışına çıkarma haritaları yönetimden, orijinal kadastro paftası, ifraz krokisi kadastro müdürlüğünden getirtilmeli, orijinal pafta geldiğinde paftaya göre de taşınmaza komşu olan parsellerin tutanak ve dayanak belgeleri getirtilmeli, önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığ ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte; yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet (795,796,797,798,799,800,801 orman sınır noktaları) orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon, 2 nci ve 2/B madde uygulamaları ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeğe çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu, aplikasyon, 2 nci madde ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon, 2 ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülerek, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında ve orman sayılan yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, taşınmazın 1942 yılında kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığı saptanırsa, bu çalışmadan sonra verilen ve davalı ... ile Hazine ve Orman İdaresi arasında görülen kadastro mahkemesinin 1965/99 Esas,1967/168 Karar sayılı davasının, taraflar arasında kesin hüküm teşkil edeceği düşünülmeli, bu ilamın kesinleşmesinden sonra yapılan çalışmalarda orman kadastrosu yapma yetkisi bulunan komisyonca orman tahdidi içine alındığı belirlendiği takdirde kadastro mahkemesi ilamının kesin hüküm oluşturmayacağı düşünülerek Orman İdaresinin davasının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... İdaresinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/702, Karar No: 2014/5101, Tarih: 06.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/702 E.  ,  2014/5101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KİMLİK BİLGİLERİNİN DÜZELTİLMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ....Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 14.2.2013 gün ve 559-97 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Her ne kadar Dairemizin 31/10/2013 tarih, 2013/11541 Esas, 2013/14822 sayılı geri çevirme kararı ile çekişmeye konu 357, 358, 359, 361, 362 ve 79 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit çalışmaları sırasında tespite dayanak tapu kayıtları tedavülleri ile birlikte istenilmiş ise de; mahkemece zaten dosya içeriğinde bulunan çap kayıtlarının (tapu kayıtları) tekrar gönderildiği anlaşılmakla; yargılamanın gecikmesine sebebiyet verilmesinin ilgililer hakkında sorumluluğa neden olacağı gözetilerek, bu kez anılan 357, 358, 359, 361, 362 ve 79 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının dayanağı olan;

1- K. Sani, 1321 tarih, 131 sıralı,

2- K. Evvel, 1321 tarih, 38,39

3- Nisan 1934 tarih, 23,24,28,29 sıra nolu,

4- Aralık, 1946 tarih, 26 sıra nolu,

5- Ocak 1958 tarih, 105,106 sıra nolu,

6- Ekim, 1962 tarih, 89,90 sıra nolu,

7- Şubat,1326 tarih, 33 sıra nolu, tapu kayıtlarının tedavülleri ile birlikte ilgili Tapu Müdülüğünden temin edilerek evrakına eklenmesi, istenilen hususların yerine getirilip- getirilmediğinin denetlenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.