muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1517, Karar No: 2021/2926, Tarih: 27.04.2021

B- Sanık ... yönünden;

Toplanan delillerin suçun sübuta erdiği hususunda vicdani kanaatin oluşması için yeterli olup, şüpheye yer bırakmamış olması karşısında; sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak;

TCK 62/2 maddesinde takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulması gerektiği belirtilmiş olup; dosya kapsamına göre geçmişte suç işlediği tespit edilemeyen ve duruşma tutanaklarına olumsuz hali yansıtılamayan, soruşturma aşamasında kısmen de olsa suçun açığa çıkmasında yardımcı olacak şekilde ifade veren, ancak kovuşturma aşamasında önceki ifadelerinden dönen sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak yok ise de; dosya kapsamına uygun bulunmayan yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle TCK 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükümlerin CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6177, Karar No: 2014/6438, Tarih: 10.11.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/6177 E.  ,  2014/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. ... Ortaklığı ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 29.05.2014 gün ve 2013/428-2014/173 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yapılan incelemede;

Davalı ... Büyükşehir Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Kanuna göre genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında sayılmadığından Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca yargı harçlarından muaf değildir. Bu nedenle, kararı temyiz eden davalı idare vekilinden 5.447,72 TL nispi temyiz karar harcı ile 123,60 TL temyiz yoluna başvurma harcı alınması gerektiğinden noksan 5.571,32 TL temyiz harcının 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 434/III. maddesinde gösterilen prosedürün uygulanması suretiyle davalı vekiline tamamlatılması, bu eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi için gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16574, Karar No: 2017/4799, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16574 E.  ,  2017/4799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30762, Karar No: 2014/4650, Tarih: 13.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30762 E.  ,  2014/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

I- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmamaları nedeniyle fiilin faili olmadıklarının anlaşılması karşısında, sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/622, Karar No: 2015/5409, Tarih: 17.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/622 E.  ,  2015/5409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/09/2014 tarih ve 2014/482-2014/624 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların ortak oldukları ... Ltd. Şti'deki müvekkiline ait hisselerin devredilerek müvekkilinin bu şirketten ayrılması hususunda 21.01.2010 tarihinde bir ortaklık ayrımı anlaşması yaptıklarını, söz konusu anlaşmanın A.1 maddesine göre anılan şirketteki davacıya ait %50 hissenin davalının da onay verdiği ... isimli şahsa devredilmesi, C1 maddesine göre hisse devir bedelinin 200.000 TL olması, C4 maddesinde ise söz konusu hisse devir bedelini davalının ödemekle yükümlü olması, C5 maddesinde ise ödeme zamanının 30.09.2010 olarak ve tamamen nakit ödeme şeklinde yapılması kararlaştırılarak davacı ve davalı tarafından tanıklar ... ve ... huzurunda imzalandığını, anılan ortaklık ayırım sözleşmesi hükümleri gereğince davacının,...Ltd. Şti'deki hisselerini anlaşmada öngörüldüğü şekilde ...'e devrettiğini, ancak buna rağmen davalının 30.09.2010 tarihinde nakden ödemesi gereken 200.000 TL ortaklık payı devir bedelini davacıya ödemediğini, yapılan icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek, davalı borçlunun itirazının iptaline, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/4387 esas sayılı dosyasındaki icra takibinin devamına, takip konusu alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmede öngörüldüğü şekilde, davacı hisselerinin noter marifeti ile dava dışı ...’e devredildiği ve sözleşmenin şekil yönünden geçerli olarak kurulduğu, geçerli olan sözleşme hükümleri uyarınca ortaklık payı devir bedelinin 200.000 TL olduğu ve yine davacının tacir olan davalıdan sözleşmede öngörülen faizi talep edebileceği, davalının itirazında haksız olduğu ve alacağın likit olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı borçlunun ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/4387 esas sayılı takip dosyasına vaki itirazının iptali ile, asıl alacak 200.000 TL üzerinden takibin devamına, asıl alacak miktarına takip tarihinden itibaren aylık %1 oranında faiz uygulanmasına, asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10.246,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,17/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4940, Karar No: 2017/9992, Tarih: 04.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/4940 E.  ,  2017/9992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Davacı ... Yönetimi,...432 (ifrazen 1806,1807,1808,1809) parsel sayılı 675300 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalı Hazine adına arsa olarak kayıtlı olduğunu, ancak, 1985 yılında kesinleşen orman sınırı içinde kaldığını bildirerek, tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, 1806 parseldeki yol olarak kamulaştırma şerhinin terkinine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.Mahkemece, taşınmazlar zaten Hazine adına kayıtlı olduğundan vasfının değiştirilmesine yönelik davanın tapu iptali ve tescili davası olarak nitelendirilmeyeceği, taşınmazın aynına yönelik bir dava bulunmadığı, davacının Orman Genel Müdürlüğü, davalıların Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğü olması nedeni ile 3533 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince iki kamu kuruluşu arasındaki davanın hakem tarafından görülmesi gerektiği, ...Adliyesinde 19. Asliye Hukuk Mahkemesi Hâkiminin Hakem sıfatı ile görevli olduğu açıklanarak, mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın hakeme gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25/02/2015 gün ve 2014/7454 E. - 2015/862 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.Hükmüne uyulan bozma kararında özetle "...Uzman orman ve fenni bilirkişi marifeti ile yapılan keşif ve incelemede çekişmeli taşınmazın kısmen orman sınırı içinde kaldığı anlaşılmıştır. 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve bu davada da uygulanması gereken 4916 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değiştirilen 3533 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince “...taşınmazların aynına yönelik olan...” uyuşmazlıkların hakemde görülemeyeceği hükümleri getirilmiş olduğundan, bu davanın hakemde görülme olanağı bulunmamaktadır. O halde; mahkemece, işin esasına girilerek çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin orijinal kadastro pafta örneği ile yörede 1985 yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmasına ait harita ve tutanaklar çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın orman sınırı içinde kaldığı belirlenen kesimi yönünden davanın kabulüne karar verilmelidir..." denilmiştir.Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece, davanın kabulü ile Pendik Kurtköy 432 parselin ifrazı ile oluşan aynı yer 1806 parsel sayılı taşınmazdaki taşınmaz vasfının yol olarak nitelendirilmesi yönündeki şerhin ve aynı yer 1807, 1808, 1809 parsel sayılı taşınmazlardaki arsa olarak nitelendirilmesi yönündeki şerhlerin kaldırılarak taşınmazların orman vasfıyla yeniden şerh konulmasına ve orman vasfıyla Hazine adına tesciline, dava konusu yapılan 1806 parsel sayılı taşınmazdaki davalı ... lehine konulan 20.10.2000 tarih ve 3701 yevmiye nolu kamulaştırma şerhinin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.Dava, kesinleşen orman sınırı içinde kalan tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yörede 1941 yılında kesinleşen orman kadastrosunda taşınmaz orman sınırı dışında bırakılmış, daha sonra 1962 yılında yapılan arazi kadastrosunda mera olarak sınırlandırılmış, 1985 yılında yapılıp kesinleşen, sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 2896 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulamasında orman sınırı içine alınmış, 1990 yılında Milli Emlak Genel Müdürlüğünce vasfı arsa olarak değiştirilerek, 1994 yılında da kamulaştırma nedeniyle ifraz görmüştür. 432 parselin ve ifraz parsellerinin tapu kütüğünde orman sınırı içinde kaldıkları yönünde şerh bulunmaktadır.İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye,mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu gözönünde bulundurularak, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.Bu sebeple, hükmün 2 ve 4 nolu bentlerinin kaldırılarak, yerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA 04/12/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12932, Karar No: 2025/7140, Tarih: 22.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/12932 E.  ,  2025/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/3083 E., 2021/868 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM: İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk derece mahkemesince sanığın, TCK'nın 142/1-a, 62, 53, 58 maddelerinden 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, bu hükmün o yer Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ile sanık tarafından istinaf edilmesi akabinde bölge adliye mahkemesince duruşmalı yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak aynı Kanun'un 142/2-d, 62, 53 maddelerinden sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, " kendisinin engelli olduğu, dalgın ve dikkat eksikliğinin olduğu ve bu şekilde rahatsızlığı olan birinin hırsızlık suçunu işleyemeyeceğine, savunma hakkının kısıtlandığına, pişman olduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8224, Karar No: 2011/13979, Tarih: 14.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8224 E.  ,  2011/13979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/251, Karar No: 2019/651, Tarih: 05.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/251 E.  ,  2019/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine yönelik hakim müdahalesi davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairenin 04/06/2018 gün ve 2017/936 E. - 2018/4279 K. sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde kendi adına asaleten davalı ... adına vekaleten Av. ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, birden çok parsel üzerinde kurulu bulunan taşınmaz üzerindeki sitede, davacı site yönetimini kim ya da kimlerin yasal olarak temsil ettiğinin belirlenerek muarazanın giderilmesi, davalı site yönetiminin yok sayılmasına karar verilmesi, kat maliklerinin davacı site yönetimine bağlı olduklarının tespitine karar verilmesi ve davalı site tarafından toplanan aidatların davacı site yönetimine devrine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, kapatılan Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 24/03/2014 tarih ve 2014/4038 E. - 2014/5289 K. sayılı kararı ile “yönetim planının tüm parsellerdeki malikleri bağlayan bir sözleşme niteliğinde bulunduğu dikkate alındığında her üç parselde bulunan bağımsız bölüm maliklerinin sözü edilen 14.04.1994 tarihli yönetim planı hükümlerine uygun hareket etmesi gerektiği bu yönetim planına aykırı olacak şekilde yeni düzenlemeler yapamayacakları dikkate alınarak muarazanın açıklanan hususlar çerçevesinde giderilmesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle davanın tamamen reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir” denilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece eski kararda direnilmesine karar verilerek davacının davasının reddi ile davacı ... Sitesinin ... ilçesi, ... köyü, 77 ada 6 ve 79 ada ... sayıl parselde yönetime devamına, 77 ada ... sayılı parselde ise ... adı altında ayrı bir yönetim oluştuğunun tespitine karar verilmiştir.