muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23350, Karar No: 2015/8396, Tarih: 05.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/23350 E.  ,  2015/8396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu bakır klima borularının 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesindeki kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya niteliğinde olmadıkları, boruların binaya monteli ve işlevini yerine getirdiği sırada çalınması halinde kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya olduğundan eylemin TCK'nın 142/1-e maddesine uyacağı, aksi takdirde hastahane bahçesinin tamamının duvarla çevrili olmadığı ve eklenti niteliğinde olduğu kabul edilemeyeceğinden açık alandaki işlevsiz klima borularının çalınması eyleminin TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2045, Karar No: 2009/2970, Tarih: 08.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2045 E.  ,  2009/2970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada Sandıklı Sulh Hukuk ve Sandıklı Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, muarazanın meni ve kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Sulh Hukuk Mahkemesi; kadastro tutanağı düzenlendiğini belirterek, Kadastro Mahkemesi de, dava edilen yerin paftasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakıldığını gerekçe göstererek karşılıklı olarak görevsizlik kararı vermişlerdir.

Somut olayda, yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda, uyuşmazlık konusu yerin yol boşluğunda bulunduğunun belirlendiği, yol hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

3402 Sayılı Yasanın 16/B-son maddesinde "yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir" hükmüne yer verilmiştir. 3402 Sayılı Yasanın 26. maddesinde ise “Kadastro Mahkemesinin yetkisinin her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği günde başlayacağı hüküm altına alınmıştır.

O halde; dava konusu edilen yerin yol olduğu, kadastro tutanağı düzenlenmediği ve paftasında gösterildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Sandıklı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15213, Karar No: 2013/14882, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15213 E.  ,  2013/14882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespite ilişkin davada Bakırköy 2 Asliye Ticaret ve 5.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe ilişkin olarak borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindi.

Bakırköy 2 Asliye Ticaret Mahkemesince; davanın kira sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 5 Sulh Hukuk Mahkemesi ise uyuşmazlığın menfi tespit istemine ilişkin olduğunda bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davacı ve davalı arasında kira ilişkisi bulunduğu davalı alacaklının kiracı olduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki davacının iddia ettiği gibi, takip konusu bononun kira sözleşmesi nedeni ile teminat senedi olarak verildiği konusunda bir kanıt bulunmamaktadır. Uyuşmazlık bono nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, talebin Türk Ticaret Kanunu'nda(TTK) düzenlenen kıymetli evrak hukukunu ilgilendirmesi nedeniyle, TTK.nun 4. maddesinin 1.bendi uyarınca anılan Yasa'da düzenlenmiş olan bütün hususlardan doğan hukuk davaları, mutlak ticari dava sayılır. Bu nitelikteki uyuşmazlıgın asliye ticaret mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 2 Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43269, Karar No: 2018/4960, Tarih: 24.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/43269 E.  ,  2018/4960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : ....Sigorta A.Ş.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, gebeliği nedeniyle davalı şirkete ait hastanede davalı doktor tarafından gebelik süreci boyunca takip edildiğini ve istenilen tüm testleri yaptırdığını, doğum esnasında kendi talebi olmamasına rağmen tüplerinin bağlanarak kısırlaştırma işlemi yapıldığını, doğumun gerçekleştirildiğini, doğumdan iki gün sonra bebeğin zor ve hızlı nefes aldığının farkedilmesine rağmen taburcu edildiklerini, bebeğin bu ve benzer rahatsızlıklarının sürmesi üzerine yine davalı hastaneye başvurulduğunu, bebeğin sağlıklı olduğu, bunların normal olduğu bilgisi verildiğini, daha sonra farklı bir hastanede yapılan tetkikler neticesinde bebeğin hipoplastik sol kalp sendromu hastası olduğunun belirlendiğini ve geç kalınmasının tedaviyi engellediği bilgisinin de dava dışı hastane tarafından verildiğini, bebeğin ameliyata rağmen kurtarılamadığını, davalıların bu sonucun oluşmasının sebebi olduklarını, bu süre içerisinde maddi ve manevi zarar gördüğünü ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.500.00 TL maddi, 350.000.00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 356.500.00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın haksız açıldığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Adli Tıp Raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının, eldeki dava ile davalı hastane bünyesinde davalı doktor tarafından gerçekleştirilen gebelik takip ve doğum işlemlerinde yeterli özenin gösterilmediğini ileri sürerek, tazminat talebinde bulunduğu, yargılama esnasında aldırılan 26.03.2014 tarihli Adli Tıp Raporuna göre; “mevcut tıbbi belgelere göre bebekle tespit edilen kalp anomalinin perinatolog ve tecrübeli EKO yapan kardiyologlar tarafından intrauterin tespit edilebileceği, gebenin daha önceki doğumlarda doğan bebeklerinde kalp veya başka organ anomalisi tespit edilmediğine göre intrauterin EKO yapılmasının tıbben endikasyonun bulunmadığı, bebekte tespit edilen hipoplastik sol kalp rutin normal USG tetkiki ile tespit edilemeyebileceği, hipoplastik sol kalp anomalisi intrauterin 24. Haftada gelişmemiş olabileceği sebebiyle USG de belirginleşmemiş olabileceği, gebeliğin ilerleyen haftalarında belirginleşebileceği ve bazı durumlarda geç bulgu verebileceği, bebekle tespit edilen kalp anomalinin tespiti halinde intrauterin tedavisinin bulunmadığı, dikkate alındığında ilgili tüm hekimlere ve ilgili hastaneye atf-ı kabil kusurun bulunmadığı”'nın belirtilmiş olduğu, bu nedenle, mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Bir davada dayanılan maddi olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini bulmak ve uygulamak HUMK.76. maddesi gereği doğrudan hakimin görevidir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayanılmıştır. (818 s. BK. 386-390) Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle, hekimin ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Mahkemece, alınan Adli Tıp Raporunda ilgili tüm hekimlere ve ilgili Hastaneye atf-ı kabil kusurun bulunmadığı mütalaa edilmesi üzerine davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunun yine sonuç bölümünde mevcut tıbbi belgelere göre bebekte tespit edilen kalp anomalinin perinatolog ve tecrübeli EKO yapan kardiyologlar tarafından intrauterin tespit edilebileceği ve gebenin daha önceki doğumlarda doğan bebeklerinde kalp veya başka organ anomalisi tespit edilmediğine göre intrauterin EKO yapılmasının tıbben endikasyonun bulunmadığı bilgisi de verilmiş ve bu şekilde doğum öncesi tespitin mümkün olduğu, rahatsızlığın tespit aracının neden tercih edilmediği soyut bir ifade ile gerekçelendirilmiştir. Yine, davacının gözlemlendiğini iddia ettiği hızlı, zor, kesik kesik nefes alma, anne sütünü reddetme, derin uyku, ağızdan dışkı benzeri madde gelmesi gibi bebeğin rahatsızlığa ilişkin doğum sonrası emareler karşısında, bu işaretlerin sebebini araştırmaya yönelik bir işlem yapılmamış olmasının nedenleri de somut ve gerekçeli şekilde belirtilmemiş, bu konuda yukarıda açıklanan ilkeler ışığında özen gösterilip gösterilmediği, yapılması gerekenle, yapılanın uyuşup uyuşmadığı açıklamalarına yer verilmemiştir. Bu nedenle rapor yetersiz olup, hükme dayanak yapılamaz.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece yapılması gereken iş, Üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek, konularında uzman bilirkişilerden oluşacak bir kurul aracılığı ile, dosyadaki tedavi evrakları ve kayıtlar, taraf savunmaları, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, dava konusu olayda meydana gelen “hipoplastik sol kalp sendromu” durumunun tespiti noktasında doğum öncesi gereken tetkiklerin tam olarak yapılıp yapılmadığı ve doğum sonrası süreçte ortaya çıkan emarelerin zamanında ve doğru değerlendirilmesinin ortaya çıkan sonucu engelleyip engellemeyeceğini gösteren açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar vermektir. Eksik inceleme ve mevcut delilleri değerlendirmede yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21024, Karar No: 2015/17572, Tarih: 05.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/21024 E.  ,  2015/17572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2014

NUMARASI : 2014/41-2014/464

Davacı, dul aylığının geç bağlanmasından dolayı birikmiş aylıkların faiz alacağının ve ödediği primlerin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, 01.09.2006 tarihinden itibaren ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilen davacının öüm aylıklarının geç ödenmesi sebebi ile yasal faiz alacağının ve davacının murisinin Bağ-Kur sigortalılığına ilişkin prim ödemesinin yasal faizi ile davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile "16.407,00 TL birikmiş aylık, faiz alacağı, 1.282,44 TL Bağ-Kur prim toptan ödemesi ve 128,24 TL prim toptan ödeme faiz alacağının davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine", karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, Tekirdağ İş Mahkemesi'nin 2008/220E, 2010/341K sayılı, 24.11.2010 tarihli ilamı ile davacının, murisinin 506 sayılı Yasa kapsamındaki hizmetleri üzerinden 01.09.2006 tarihinden itibaren ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verildiği, kararın 02.11.2012 tarihinde onanarak kesinleştiği, davacının 17.12.2012 tarihinde mahkeme kararı uyarınca ölüm aylığının bağlanmasını talep ettiği, ölüm aylığının geç bağlanmasından doğan faiz alacağına ilişkin hakkını saklı tuttuğu ve murisinin Bağ-Kur sigortalısı olması dolayısıyla ödemiş olduğu primlerin toptan iadesini talep ederek, buna ilişkin faiz hakkını da saklı tuttuğu, davalı Kurumun 06.09.2013 tarihi itibariyle davacının ölüm aylığını ödemeye başladığı, bilirkişi tarafından davacının aylık bağlama kararındaki bilgilere göre aylık ve sosyal yardım zammı miktarları göz önüne alınarak dava tarihine kadar doğan faiz alacağının ve davacıya iadesi gerekli prim miktarının belirlendiği, mahkemece davacının beyanı ve hesaplaması doğrultusunda bilirkişi tarafından eksik bırakıldığı gerekçesi ile %0,4 oranındaki ek ödeme tutarı bakımından hesaplanması gereken yasal faiz miktarının da eklenerek toplam faiz alacağının tespiti yoluna gidildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mükerrer ödeme olmaması bakımından davalı Kurumdan, Bağ-Kur sigortalılığına ilişkin primlerin davacıya iade edilip edilmediği sorulmadan, davalı Kurumdan davacının ay be ay hak kazandığı ölüm aylıklarının miktarları sorulup istenmeden, davacının beyanına göre faiz alacağının miktarı belirlenerek ve ayrıca ölüm aylıklarının toplu ödeme tarihini aşacak şekilde dava tarihine kadar faiz alacağını hesap ederek tespitine karar vermek hatalı olmuştur.

Somut olayda, mükerrer ödeme olmaması bakımından davalı Kurumdan, Bağ-Kur sigortalılığına ilişkin primlerin davacıya iade edilip edilmediği sorulmadan, davalı Kurumdan davacının ay be ay hak kazandığı ölüm aylıklarının miktarları sorulup istenmeden, davacının beyanına göre faiz alacağının miktarı belirlenerek ve ayrıca ölüm aylıklarının toplu ödeme tarihini aşacak şekilde dava tarihine kadar faiz alacağını hesap ederek tespitine karar vermek hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacıya ödenen ölüm aylıklarının ay be ay ne kadar olduğunu davalı Kurumdan sormak, buna ilişkin aylık miktarını gösterir bilgi, belgeleri davalı Kurumdan getirtmek ve konusunda uzman bir bilirkişi marifeti ile aylıkların davalı Kurumca toplu ödemenin yapıldığı tarihe kadar doğacak yasal faiz alacağının ne kadar olduğunu belirlemek, davalı Kurum tarafından davacının murisinin Bağ-Kur sigortalılığındaki primlerinin iade edilip edilmediğini sorarak bu hususu netleştirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1348, Karar No: 2017/17132, Tarih: 06.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1348 E.  ,  2017/17132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 24.10.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davalı vekili Av... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine,

2.20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19192, Karar No: 2013/5319, Tarih: 27.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/19192 E.  ,  2013/5319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına ve özellikle hükmedilen yoksulluk nafakasının kaldırılmasına yönelik ifadesinin "yoksulluk nafakasına karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde olduğunun anlaşılmış bulunmasına göre davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Hüküm açık ve infazda tereddüt yaratmayacak nitelikte olmalıdır (HMK md. 297). Mahkemece Dairemizin bozma ilamını uyularak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmuş ise de; dini bayramlara ilişkin arefe günlerinde tam gün tatil bulunmadığının dikkate alınmaması, okul çağında olan çocuk ile baba arasında bayramı takip eden 10. güne kadar ve sömestr (yarıyıl) tatili süresinin tamamını kapsayacak şekilde kişisel ilişki tesis edilmiş olması; çocuğun sağlıklı gelişimine yönelik üstün yararına uygun olmamıştır. Ancak, yapılan bu yanlışlık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bozma nedeni yapılmamış, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine "müşterek çocu.... ile baba arasında sömestr tatillerinin ilk Cumartesi günü saat 10:00 ile 2. Cumartesi saat 17:00 arası, ....2. günü saat 10:00 ile 3. günü 17:00 arası, 2 Ağustos saat 10:00 ile 17 Ağustos saat 17:00 arasında kişisel ilişki kurulması" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLMİŞ ŞEKLİYLE, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2013(Çrş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2015/9903, Karar No: 2015/11328, Tarih: 29.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/9903 E.  ,  2015/11328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Karar, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın başka paydaşları tarafından açılan ve Dairemizce aynı gün incelenerek onanmasına karar verilen (... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/3 Esas- 2013/257 Karar, Dairenin 2013/17343 Esas- 2014/7500 Karar sayılı dosyası) kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminata ilişkin dava dosyasında hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, aynı taşınmaz için 08.10.2010 dava tarihi itibariyle m²'sine 1.080,00 TL değer tespit edilmiştir. Temyize konu karara dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporunda ise, 09.03.2012 olan dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz için 1.320,00 TL/m² değer belirlendiği anlaşılmış olmakla, 09.03.2012 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazda oluşan farklılıklar yeterince açıklanıp değere etki eden yönleri incelenerek, tespit edilen bedelden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınması ve oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi için bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmuşsa da gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Söz konusu dosya güçlü delil niteliğinde olup mahkemece bozma sonrası alınan ek raporda belirtilen iki dava dosyası arasında yaklaşık 1,5 yıl süre bulunması, dava konusu taşınmazın konumu, şehrin batıya doğru gelişmekte olduğu bu nedenle bu bölgedeki taşınmazların daha fazla geliştiği gibi gerekçeler tüm paydaşlar için geçerli olup, aynı m² üzerinden değerlendirilmesi gerekirken farklı bedele hükmedilmesi,

2-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın

18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması

Doğru görülmemiştir.

18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması

Doğru görülmemiştir.

3-Ayrıca, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkaraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerekmekte olup, temyiz edenin sıfatına göre maktu harca hükmedilmesi nedeniyle de kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.