muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17882, Karar No: 2017/7457, Tarih: 16.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9362, Karar No: 2019/14713, Tarih: 25.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/9362 E.  ,  2019/14713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Talebin reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair verilen karara karşı davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine, gerekçeli karar başlığındaki davalı isimleriyle ilgili eksiklik yönünden HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluşmadığından talebin reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine , 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1574, Karar No: 2011/3035, Tarih: 09.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1574 E.  ,  2011/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi vekili borçlu...’in Yapı Kredi Bankası AŞ. ..... Şubesine yatan 15.477,79 TL’lik alacağının paylaştırılması için yapılan sıra cetvelinin hatalı olduğunu, eczacılıkla iştigal eden borçlunun doğacak alacakları için kurumlar nezdinde birinci sırada haciz koydurduklarını, alacağın kaynakta tutulması gerekirken her nasılsa bankaya aktarıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan banka vekili şikâyetin süresinde olmadığını, hacizlerinin birinci sırada olduğunu bildirerek şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce şikâyetçinin Antalya Defterdarlığına 15.9.2008 günü haciz yazısı gönderttiği, şikâyet olunan bankanın ise mevduatın bulunduğu Yapı Kredi Bankası AŞ. ..... Şubesine gönderdiği haciz yazısının 2.12.2008 tarihinde haciz yazısı gönderttiği, şikâyetçinin para üzerindeki hakkının paranın bankaya gelmesinden önce doğduğu gerekçesiyle şikâyetin kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm şikâyet olunan banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Üçüncü kişilerde hak ve alacakların ne şekilde haczedilebileceği İcra ve İflâs Kanunu'nun (İİK) 89 uncu maddesinde gösterilmiştir. Bu yola tevessül etmeden, sadece haciz tezkeresi ile konulan haciz aynı yasanın 88 inci maddesi kapsamında menkul haczi olarak nitelendirilebilir ve ancak mevcut bir hak ve alacak üzerine konulabilir; bir diğer ifade ile üçüncü kişi nezdinde doğacak (beklenen) alacakların tezkere yazılması suretiyle haczi mümkün değildir. Bu itibarla şikâyetçinin Antalya Defterdarlığı’na gönderttiği haciz tezkeresi ile borçlunun doğacak alacağına koydurduğu haczin hukuken geçerliliği bulunmamaktadır. Geçerli bir haczi olmayan alacaklının sıra cetveline yönelik şikayeti mesmu olmadığından, şikâyetin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 09.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5270, Karar No: 2006/6486, Tarih: 06.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/5270 E.  ,  2006/6486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.10.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.03.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 747 (önceki Medeni Kanunu’nun 671.) maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz müşterek mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.Geçit ihtiyacı olan kişi davasını öncelikle taşınmazların mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun taşınmaz malikine karşı ve daha sonra bundan en az zarar görecek olana yöneltmelidir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken, aleyhine geçit kurulan taşınmazın kullanım bütünlüğü bozulmamalıdır. Taşınmazın kullanım bütünlüğünün bozulmasının zorunlu olduğu hallerde bu husus gerekçelendirilerek geçit hakkı tesisi edilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak, özellikle tarım alanların nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu miktarı aşan bir yol verilecekse bunun gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak, özellikle tarım alanların nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu miktarı aşan bir yol verilecekse bunun gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliğine uygun atanacak bilirkişiler aracılığı ile objektif kriterler esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel hükümden önce depo ettirilmeli, şayet dava tarihi ile hüküm tarihi arasında taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş ve bu sürede de geçit için öngörülen bedel davanın daha başında belirlenmişse, bu bedelin ödenmesine karar verilmesi halinde, mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olunacağı durumlarda hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak davranışları önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tesbiti yapılmalıdır.

Kurulan geçit hakkının Medeni Kanunun 748/3. maddesi uyarınca Tapu Siciline kaydı da gereklidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Dava, davacıya ait 109 parselin yola ihtiyacı olduğundan, 9, 10 ve 12 parsel malikleri ile 103 sayılı mera parseli için Hazine davalı gösterilmek suretiyle geçit hakkı istemine ilişkindir.

Davalı Hazine vekili davanın reddini istemiş, mahkemece, davacının 103 sayılı mera parselinden geçit kurulması için ısrar ettiği, meralardan geçit hakkı verilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dilekçesinde 103 sayılı mera parseli ile birlikte, diğer şahıs parselleri içinde dava açılmış, en uygun yerden geçit kurulması istenmiş, ancak geçit için en uygun yerin 103 parsel olduğuna dikkat çekilmiş, gerek dava dilekçesinde gerekse yargılama sırasında ve temyiz dilekçesinde mutlaka 103 sayılı mera parseli üzerinden geçit kurulması, aksi halde başka yerden geçit istemeyeceği hususunda ısrar edilmemiştir. Aksine en uygun yerden geçit kurulması tekrarlanmıştır.

Yöresel halkın yararlandırılmasına sunulan meralardan geçit hakkı verilemez ise de, mahkemece, taşınmazların ana yola çıkışını gösterir şekilde krokisi getirtilip, mahallinde keşif yapılarak 103 parsel dışında uygun geçit alternatifleri araştırılıp, bilirkişiden Yargıtay denetimi yapabilmesi için gerekçeli taşınmazlar ile etrafını gösterir harita ve rapor alınmalı, en uygun geçit yeri saptanmalı, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır. Davacının mera parseli üzerinde ısrar ettiği ve başka yerden geçit kurulmasını istemediği ileri sürülerek, eksik araştırma ve incelemeyle davanın yazılı olduğu biçimde reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.06.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/289, Karar No: 2018/1564, Tarih: 16.04.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/289 E.  ,  2018/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, diş tedavisinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekilince temyiz olunmuştur.Davacı vekili, müvekkilinin 2007 yılından buyana... Diş Kliniği ... Şubesi'ne kontrole gittiğini, 2010 yılında kontrol amaçlı başvurduğunu, muayene sonucunda diş hekimi ... tarafından davacının dişlerinde ve ağız sağlığında bir takım rahatsızlıklar olduğunu söyleyerek operasyon yapılacağını söylediğini, operasyon sonucunda 2 dişinin çekildiğini, 1 dişine kanal tedavisi ve 1 dişine de dolgu yapıldığını, doktorun bu operasyonlar, dikkatsizlik ve ihmâl sonucu davacıya zarar verdiğini, 2 dişinin çekilmek zorunda kalındığı, diğer 2 dişinin ise artık işlevsiz hale gelecek dereceye ulaştığını, bu gelişmeler sonucu hastanenin ... şubesine yönlendirildiğini, burada davalı... tarafından yapılan muayene ile hatayı örtbas edilmesinin amaçlanarak yeni operasyonlara maruz kaldığını, bunların da başarısız olup, operasyon sırasında alet kırıklarının ağız içerisinde unutulduğunu, klinik yönetiminin de bu olaylara ilgisiz davrandığını, müvekkilinin ... Diş Hekimleri Odası'na başvurarak aldığı raporda iki diş hekimi ve klinik şefi ... (... ) hakkında kınama cezası verildiğini, manevi yönden de zarar gördüğünü ileri sürerek, toplam 7.500,00 TL maddi zararları bulunduğunu, şimdilik 1.500,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalılar vekili davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.Mahkemece, Adli Tıp Kurumu'ndan alınan rapora dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bir davada dayanılan maddi olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak Yasa hükümlerini bulmak ve uygulamak HMK'nın 33. maddesi (HUMK'nın 76. maddesi) gereği doğrudan hakimin görevidir. Davada, davacının tedavisini üstlenen davalı hastane işleticisi ve hekimler ve klinik şefi hakkında dava açılmış olup, bu kapsamda bir değerlendirme yapılması zorunludur.Davacı eldeki bu davada; davalı doktorlar tarafından gereksiz ve başarısız diş tedavisi uygulaması nedeniyle maddi ve manevi zararlara uğradığını ileri sürerek tazminat isteminde bulunmuştur. Taraflar arasındaki ilişki bir vekâlet ilişkisidir. Dava özen borcuna aykırılık iddiası ile açılmıştır. Sözleşmenin kurulduğu tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı BK'nın 386. maddesinde düzenlenen vekâlet sözleşmesi uyarınca vekil (doktor) işini yaparken bir işçi gibi özen göstermek zorundadır (BK madde 386-390, 321). Bu nedenle en hafif kusurundan dahi sorumludur. Doktor tıbbi açıdan önlemleri eksiksiz biçimde ve gecikmeksizin almalı, olayın gerektirdiği uygun tedaviyi gecikmeden belirleyip uygulamalıdır. Tıbbi gerçek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktor sorumlu tutulamaz.Diğer taraftan 09.12.2003 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren ve iç hukukumuzun bir parçası haline gelen Avrupa Biyotıp Sözleşmesi'nin 4. maddesinde, “Meslek Kurallarına Uyma” başlığı altında “Araştırma dahil sağlık alanında herhangi bir müdahalenin ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir.” denilmektedir. Uyuşmazlığın bu çerçevede sonuçlandırılması zorunludur.

Davacı, 2010 yılının Ocak ayından itibaren davalı hastaneye muayene olduğunu ve tedavisinin burada gerçekleştirildiğini bildirmiş, alınan Adli Tıp Kurumu'nun 26.11.2014 tarihli raporunda ise, “...kişinin 14 ve 16 nolu dişlerinin çekildiği, bunlardan 16 nolu dişte ki çekimin yapılan kusurlu dolgu işleminden kaynaklandığı belirtilse de, kanal tedavilerinden sonra özellikle ağız hijyeni, kök yapısı, kontrol muayenelerinin aksatılması, geciktirilmesi vs. pek çok nedenden dolayı çekim endikasyonunun doğabileceği ve bunun ilgili diş hekimin insiyatifinde olduğu, 15 nolu dişe yapılan kanal tedavisinin ise tıp kuralları dahilinde olduğu ve herhangi bir komplikasyon geliştiğine dair bulgu tespit edilmediği, 26 nolu dişte çürük tespit edildiği ve kanal tedavisi planlandığı, planlanan kanal tedavisinin tıp kuralları dahilinde olduğu, 26 nolu dişin kök kısmının düzensiz anatomik yapısından dolayı kanal tedavisi esnasında kullanılan eğenin kırılabileceği, bunun herhangi bir tıbbi kusur ya da ihmâli izafe edilemeyen komplikasyon olarak nitelendirildiği, kırılan eğe konusunda hastanın bilgilendirilmemesinin eksiklik olarak nitelendirildiği ve Dt. ... 'nun bu yönden kusurlu bulunduğu, Dt. ... ve Dt. ... 'ya atfı kabil kusur tespit edilmediği..." açıklanmış, itiraz üzerine Adli Tıp Genel Kurulu'ndan alınan raporda ise, 2. İhtisas Kurulu'nun raporuna atıf yapılmak suretiyle görüş bildirilmiştir. Mahkemece, Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporlara dayanılarak karar verilmiş olup, ... Diş Hekimleri Odası tarafından düzenlenen, 08.03.3011 tarihli yazı ekinde gönderilen 22.02.2011 tarih, 2011/13-14-15 nolu kararlarda, Dt. ... ile ilgili olarak, diş hekiminin kusurlu olduğu verildiği, Dt. ... ile ilgili olarak da, komplikasyonla ilgili bilgilendirme hakkının korunmadığı nedeniyle Kınama cezası verildiği, Dt. ... 'nın ise, sorumlu müdürün de kusurlu olduğu gerekçesiyle aynı ceza ile cezalandırıldığı anlaşılmaktadır. Diş Hekimleri Odasında diş hekimleri ve yönetici kusurlu bulunduğu halde, Adli Tıp Kurumu raporunda bu çelişkiler tartışılmadan ve giderilmeden görüş bildirilmiştir. Esasında Dt. ... un bilgilendirmede kusurlu olduğu halde mahkemece bu rapordaki bulguya da itibar edilmemiştir.Nitekim ..

. ... 'nın ise, sorumlu müdürün de kusurlu olduğu gerekçesiyle aynı ceza ile cezalandırıldığı anlaşılmaktadır. Diş Hekimleri Odasında diş hekimleri ve yönetici kusurlu bulunduğu halde, Adli Tıp Kurumu raporunda bu çelişkiler tartışılmadan ve giderilmeden görüş bildirilmiştir. Esasında Dt. ... un bilgilendirmede kusurlu olduğu halde mahkemece bu rapordaki bulguya da itibar edilmemiştir.Nitekim ... tarafından düzenlenen raporda, davacıya 2007 yılında 16 nolu dişe bir kanal tedavisi yapıldığı, ayırca 15 nolu diş destek alınarak 15-14 nolu dişleri içeren bir kanatlı köprü yapıldığı, ancak bu kanal tedavisinin usulüne uygun olmadığı ve vestibül köklerin yetersiz doldurulduğu, 2010 yılında hastada ağır şikayetleri olunca önceden kanal tedavisi yapılan 16 nolu dişin çekildiği, fakat vestibülköklerin ilk aşamada çıkartılamadığı ve bir süre sonra yapılan ikinci bir operasyonla çıkartıldığı, sorun böyle de çözülemeyince, üzerindeki seramik köprü çıkartılarak 15 nolu dişe de bir kanal tedavisi yapıldığı, bu dişe yapılan tedavinin normal sınırlarda olduğu, buna karşılık perküsyon ve palpasyona çok duyarlı olup dişte AAP'nin var olduğu, bu sırada ağrı nedeniyle DD çürüğü bulunan 26 nolu dişe de, bir kanal tedavisi girişiminde bulunulduğu, bu dişin klinik muayenesinde perküsyon ve palpasyona çok duyarlı olduğu ve dişte AAP olduğu saptandığı, radyografi incelendiği ise MB kökte kanal içinde, P kökte ise, kısmen kanal dışında iki adet alet kırığı görüldüğü, sonuç olarak, 16 nolu dişin iyi bir endodontik tedavi ile kurtulması mümkün olmasına rağmen dişin çekildiğini, yalnızca 15 nolu dişi destek alarak iki üyeli bir kanatlı köprü kapılmış olması, büyük olasılıkla 5 nolu dişte meydana gelen endodontik problemin nedeni olabileceği, hastanın bu bölgedeki sorunlarının halen devam ettiği ve 15 nolu dişinin kaybetme riskinin söz konusu olduğu 26 nolu dişte hastanın problemleri ve özellikle P kökte bulunan kırık aletin çıkartılmasının mümkün olmadığı, bu nedenle bu dişin de çekilmesi gerektiği, aksi halde Maksiller sinüs ile ilgili başka sorunlara yol açabileceği, esasen bu tür komplikasyonların kanal tedavileri sırasında her hekimin başına gelme olasılığının olduğu, ancak zor tedavisinde başarısız veya yetersiz olunduğu durumlarda dişi çekmek yerine hastayı uzmanına veya bir üst tedavi merkezine yönlendirilmesi gerektiği” bildirilmiştir.Gerek Adli Tıp Raporunda gerekse mahkemece gerekçesinde bu raporla ilgili bir tartışma bulunmamaktadır. Yetersiz rapora dayanılarak karar verilmesi doğru olmamıştır.Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş, aralarında diş tedavisi, ve protez konusunda uzman akademik kariyere sahip üç kişilik yeni bir bilirkişi kurulu oluşturmak suretiyle, davacı ile davalılar arasında kurulan sözleşmede BK'nın 386. ve devamı maddelerinde düzenlenen vekalet hükümlerinin uygulanacağı ve en hafif kusurdan dahi davalıların sorumlu olacağı (BK'nın 321. md

. Yetersiz rapora dayanılarak karar verilmesi doğru olmamıştır.Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş, aralarında diş tedavisi, ve protez konusunda uzman akademik kariyere sahip üç kişilik yeni bir bilirkişi kurulu oluşturmak suretiyle, davacı ile davalılar arasında kurulan sözleşmede BK'nın 386. ve devamı maddelerinde düzenlenen vekalet hükümlerinin uygulanacağı ve en hafif kusurdan dahi davalıların sorumlu olacağı (BK'nın 321. md.) gözetilip değerlendirilmek suretiyle, Diş Hekimleri Odası'ndan alınan rapordaki bulgular da tartışılmak suretiyle, davacıya uygulanan tedavi ile uygulanması gereken tedavinin ne olduğunun karşılaştırılarak, yapılan tedavide hekimlerin kendi alanlarıyla ilgili sorumlulukları belirlenmeli ve adam çalıştıranın sorumluluğu kapsamında hastanenin de tüm zararların tamamından sorumlu olduğu gözetilmeli, dişinde alet parçası bırakılan hastaya yönelik eylemde kusurlu olduğu saptanan Dt. ... 'nun zarardan sorumluluğu bulunduğu da nazara alınıp, yapılan işlemlerde komplikasyon olduğu kanısına varıldığı taktirde aydınlatma yükümlülüğünün hastane ve hekimde olduğundan davacının istek kalemleri karşılanıp, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 16.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.