muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2052, Karar No: 2006/3043, Tarih: 17.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2052 E.  ,  2006/3043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 11.8.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba ismi ve doğum tarihi tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Sicil Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ile davacı kendisine ait 939 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "..." olan baba isminin "..." ,"1327 olan doğum tarihinin de "1940" olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Mülkiyet hakkının tescili başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır.

Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa bu hatanın tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki kurallar araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Böyle olunca tapu kütüğündeki doğum tarihinin mahkemece düzeltilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK. nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenle hüküm fıkrasının bir numaralı bendinin ikinci ve üçüncü satırlarında yer alan “1327doğumlu olan doğum tarihinin 1940 olarak" sözlerinin ve rakamlarının hükümden çıkarılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ VE DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 17.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15183, Karar No: 2018/21557, Tarih: 09.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/15183 E.  ,  2018/21557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa bağlı hastanede değişen alt işverenler bünyesinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, davalı Bakanlık ile diğer davalı şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunu, iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnş. Elek. Üret. Tic. Ve San. Ltd. Şti. vekili, davacının iş sözleşmesinin ... Valiliği İl İdare Kurulu Müdürlüğünün yapmış olduğu soruşturma raporuna göre, iş yerine ait her türlü iş sırlarını saklama, işverene zarar verecek davranışlardan kaçınma yükümlülüklerine aykırı davrandığının tespit edilmesi üzerine feshedildiğini, İdarenin talimatı doğrultusunda gerçekleştirilen feshin haklı sebebe dayandığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalı ... İnş.Elek.Üret.Tic.Ve ...Ltd.Şti. vekili ile davalı Sağlık Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip feshedilmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğinin ispat yükünün davalılara ait olduğu, haklı sebebin davalılarca ispat edilemediği gerekçesiyle, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı kanaatine varılmıştır. Dosya kapsamında bulunan davalı Bakanlığın diğer davalı şirkete hitaben yazdığı 25.12.2013 tarihli yazıdan, davacının iş sözleşmesinin, sözleşmenin 13. maddesinin (b) bendinde belirtilen “işçi işyerinde çalışma mevzuatı ve işveren tarafından çıkartılmış ve çıkartılacak yönetmelik genelge sirküler talimat gibi düzenlemelere uymayı kabul ve taahhüt eder” hükmü ile aynı maddenin (f) bendinde düzenlenen “işçinin işverene işyerine ait her türlü iş sırlarını saklama işverene zarar verecek davranışlarda bulunmama” taahhüdüne aykırı davrandığının anlaşılması sebebi ile feshinin istendiği, bu talep üzerine iş sözleşmesinin alt işverence feshedildiği anlaşılmaktadır. ... Valiliği İl İdare Kurulu’nun 16.12.2013 tarihli soruşturma raporunda da aynı hususlar tekrar edilerek, iş sözleşmesinin feshinin yanında işçi hakkında Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulması yönünde karar tesis edildiği anlaşılmaktadır. Davacı hakkında Sayıştay Baş Denetçisi tarafından hazırlanan ... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin denetim raporunu hastane yöneticisinin çalışma odasından alarak fotokopisini çekip ... da Bugün Gazetesine sızdırdığı iddiası ile ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/10814 soruşturma numaralı dosyası ile soruşturma işlemlerine başlanmış ise de, yapılan soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. Ne var ki, davacının soruşturma dosyası kapsamındaki ifadesinde açıkça “... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde temizlik elemanı olarak çalıştığını, hastane yöneticisinin odasının anahtarının kendisinde bulunduğunu, bu anahtar ile hastane yöneticisinin odasına giderek söz konusu denetim raporunu alıp fotokopisini çektirdiğini, söz konusu raporu daha sonra yerine koyduğunu, fotokopiyi de okuduktan sonra imha ettiğini, suç işlemek gibi bir kastının bulunmadığını, sadece merak ettiği için söz konusu raporu aldığını ve bu raporu gazeteye sızdırmadığını beyan ettiği” tespit edilmiştir. Davacının işyerindeki işi işverence belirlenen fiziki alanın temizliği işi olup, hastane yöneticisinin çekmecesinde bulunan raporu görevi sırasında veya görevi sebebiyle alması söz konusu değildir. Davacının temizlik yapması için kendisine verilen anahtar ile işyerindeki yöneticinin odasına girerek, yöneticinin çekmecesinde bulunan raporu bilerek alması, doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan bir davranış olarak açık biçimde sadakat borcuna aykırılık teşkil eder. Somut olayda, davacı hakkında davacıya isnat edilen fiilin ceza kanunları açısından herhangi bir suça vücut vermemesi sebebiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinin sonuca etkili bulunmadığını da belirtmek gerekir

. Davacının temizlik yapması için kendisine verilen anahtar ile işyerindeki yöneticinin odasına girerek, yöneticinin çekmecesinde bulunan raporu bilerek alması, doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan bir davranış olarak açık biçimde sadakat borcuna aykırılık teşkil eder. Somut olayda, davacı hakkında davacıya isnat edilen fiilin ceza kanunları açısından herhangi bir suça vücut vermemesi sebebiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinin sonuca etkili bulunmadığını da belirtmek gerekir. İş ilişkisi, karşılıklı güvene dayanan sürekli bir borç ilişkisi olup, güvenin sarsıldığı durumlarda bir taraftan bu ilişkiyi sürdürmesini beklemek işin doğasına aykırıdır. Davacının davranışı sabit olup, doğruluk ve bağlılığa aykırı davranışın mutlaka işyerinde zarara sebep olması şartı da aranmamalıdır. Hal böyle iken, iş sözleşmesinin işverence haklı sebeple feshedildiğinin kabulü ile kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken, mahkemece hatalı hukuki değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi yerinde değildir. Kararın belirtilen sebeple bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre de, kısa kararın 4. bendinde, “Maktu 1.500,00TL ücreti vekalet alacağından 750,00 TL sinin davacıdan alınarak davalı Sağlık Bakanlığı, 750,00 TL sinin davacıdan alınarak davalı ... Ltd Şti 'ye verilmesine” karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda bu bendin numarasının (3) olarak değiştirilmesi, ayrıca kısa kararda bir defa olduğu halde gerekçeli kararda iki defa “Maktu 1.500,00TL ücreti vekaletin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” dair hüküm kurulması, böylelikle hem infazda tereddüt oluşturacak şekilde, hem de kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratacak şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Davacı işyerinde 04/12/2013 tarihine kadar çalıştığını beyan ettiği halde, çalışma süresi belirlenirken davacının talebi aşılmak suretiyle 06/01/2014 tarihine kadar çalıştığının kabulü ile sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Davalı ... İnş.Elek.Üret.Tic.Ve ...Ltd.Şti. şirketi son alt işveren olduğu halde, sorumluluk miktarının sınırlandırılması hatalıdır.

Davalılardan Sağlık Bakanlığı’nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesi gereği harçtan muaf olduğu açık olduğu halde, mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi bir başka hatalı yöndür.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/10/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18329, Karar No: 2013/15887, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/18329 E.  ,  2013/15887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 23.11.2011 tarihli beraat hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 23.12.2011 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14497, Karar No: 2016/2379, Tarih: 29.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/14497 E.  ,  2016/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki konut sigortasından doğan rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yargı yolu bakımından reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davacı sigorta şirketine sigortalı bulunan dairenin aşırı yağışlar sırasında İSKİ logarının tıkanması sonucu, sigortalı dairenin giderlerinden geri tepen suların daire içerisine yayılması sonucu zarar gördüğünü ve tüm zararın davacı şirket tarafından karşılandığını, hasar bedelini ödedikten sonra sigortalısının haklarına kanunen halef olduğunu beyanla, 2.780,17 TL tazminatın 15.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; tazminata dayanak gösterilen olguların hizmet kusuru niteliğinde olduğundan davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, bu nedenle mahkemenin görevsiz olduğunu, davanın görev yönünden reddine karar verilmesini, kanal tıkanıklığının ana kanaldan değil sigortalıların sorumluluğunda bulunan binanın ana kanala bağlı olduğu parsel bağlantısının tıkalı olmasından kaynaklandığının tespit edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın davalının hizmet kusuruna dayalı olarak açılan davada İdare Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 16. maddesinde; kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşların  da tacir sayıldıkları belirtilmiştir.

Davalı İSKİ'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun’da, bu kurumun Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Davalı İSKİ'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun’da, bu kurumun Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da, 2560 sayılı Kanuna tabi olan İSKİ'nin gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle 6102 sayılı TTK’nin l6/l. maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK’nin 3. maddesi) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini, YHGK’nin 2l.09.l983 gün ve Esas l980/ll -272l Karar, l983/823 ve YHGK’nin 29.ll.l995 gün Esas l995/ll-647 Karar l995/l043, 03.10.2007 gün ve 2007/4-597 Esas-2007/694 Karar sayılı kararlarında benimsenmiştir.

Bu durumda, tacir olan davalı İSKİ Genel Müdürlüğü ile davacı arasında davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu gözetilerek, işin esasına girilmesi, taraf delilleri toplanarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/524, Karar No: 2023/3920, Tarih: 06.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/524 E.  ,  2023/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten yaralama, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin, 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre bir hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle sanık ... müdafii yanıltılmış ise de sanık ... müdafiinin yüzüne karşı 30.03.2022 tarihinde tefhim edilen hükmü, 15 günlük süreden sonra 18.04.2022 tarihinde temyiz ettiği belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2014 tarihli ve 2012/194 Esas, 2014/271 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında katılan ...'i nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, aynı maddenin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Sanık ... hakkında katılan ...'i nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, aynı maddesinin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c) Sanık ... hakkında katılan ... 'i nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı maddesinin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2014 tarihli ve 2012/194 Esas, 2014/271 Karar sayılı kararının, katılan ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafi tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 17.01.2018 tarihli ve 2017/5791 Esas, 2018/342 Karar sayılı ilâmı ile özetle;

" ...

a)Sanık ...'nin katılan ...'ye yönelik eylemi yönünden;

aa)5271 sayılı Kanun'un 150 ... maddesinin üçüncü fıkrası gereğince alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada, sanığın müdafiinin

bulunmaması halinde, istemi olmasa dahi müdafii görevlendirilmesi gerektiği, sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve aynı maddenin son cümlesindeki suçun da bu kapsamda olması nedeniyle sanığa zorunlu müdafii görevlendirilerek müdafii huzurunda savunmasının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılama yapılarak hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

bb) Sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve aynı maddenin son cümlesinde öngörülen cezanın alt sınırının 8 yıl hapis cezası olması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasının gerektiren suçlarda sanığın savunmasının ve ek savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, istinabe yoluyla aldırılması sureti ile savunma hakkının kısıtlanması,

cc) Katılanın meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak alınan ilk raporunda hayati tehlikesinin bulunduğunun belirtildiği, Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 13.04.2010 tarihli kesin raporda, yaralanmasının hayati tehlike geçirmesine neden olacak nitelikte olmadığının belirtilmesi karşısında, katılana ait tüm geçici ve kesin doktor raporları ile hastane tedavi belgeleri Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesine gönderilerek raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve yaralanmalarının 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı ve 87 nci maddelerindeki unsurları kapsayacak ve özellikle yaşamsal tehlikeye neden olup olmadığına ilişkin kesin rapor alınmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

dd) 5237 sayılı Kanun'un 61 ... maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre, aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın sonuç cezaya etki edecek düzeyde asgari had aşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

ee) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)Sanık ...'nin katılan ...'a yönelik eylemi yönünden;

aa)Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, aynı maddesinin son cümlesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının ve ek savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, istinabe yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi,

bb) 5237 sayılı Kanun'un 61 ... maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre, aynı Kanun'un 61 ... maddesi uyarınca temel cezanın sonuç cezaya etki edecek düzeyde asgari had aşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

cc) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c)Sanık ...'nin katılan ...'a yönelik eylemi yönünden;

aa) Katılanın meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak alınan ilk raporunda ve Tunceli Devlet Hastanesi Göğüs Cerrahi uzmanı tarafından düzenlenmiş 25.01.2011 tarihli raporda hayati tehlikesinin bulunduğunun belirtildiği, Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 12.03.2015 tarihli kesin raporda, yaralanmasının hayati tehlike geçirmesine neden olacak nitelikte olmadığı belirtilmesi karşısında, katılana ait tüm geçici ve kesin doktor raporları ile hastane tedavi belgeleri Adlî Tıp Kurumu İhtisas Dairesine gönderilerek raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı ve 87 nci maddelerindeki unsurları kapsayacak, her bir yaranın ayrı ayrı niteliği ve yaşamsal tehlikeye sebebiyet verip vermediği konusunda kesin rapor alındıktan sonra suç vasfının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,