muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12783, Karar No: 2014/12921, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12783 E.  ,  2014/12921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2012/334-2013/412

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36498, Karar No: 2021/5322, Tarih: 18.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36498 E.  ,  2021/5322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları vb. Tüzel kişiliklerin araç olarakkullanılması suretiyle dolandırıcılık, 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve 5809 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, Cengizci iletişim isimli iş yerinin sahibi ve sorumlusu olduğu, suç tarihinde bir şekilde temin ettiği katılan ...’e ait nüfus cüzdan fotokopisini kullanarak katılan adına sahte imza ile ...numaralı faturalı hatta abonelik işlemini gerçekleştirdiği, hattın fatura ücretleri ödenmeyip borcun tahsili için katılan ...Ş. vekilince katılan ... aleyhine ... 13. İcra Dairesinin... esas sayılı dosyası üzerinden takip yapıldığı, bu suretle sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmediğini, suça konu telefon hattı sözleşmesini usulüne uygun olarak düzenlediğini belirtmesi, alınan ekspertiz raporunda sözleşmede katılan ... adına atılan imzaların katılanın eli ürünü olmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, suça konu hattın suç tarihindeki HTS kayıtları temin edilerek arayan ve aranan kayıtlardaki en çok görüşülen kişilerin tespit edilerek tanık olarak dinlenmesi, suça konu hattın kim tarafından kullanıldığının tespit edilmesi, bu kişinin sanık ile bağlantısı bulunup bulunmadığı belirlenmesi, telefonu fiilen kullanan kişi hakkında suç ihbarında bulunarak kamu davası açılması halinde bu dosya ile birleştirilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat hükümleri verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 18/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4743, Karar No: 2015/4078, Tarih: 09.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/4743 E.  ,  2015/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/70087

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2011

NUMARASI : 2010/759 (E) ve 2011/486 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından

belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 10/06/2010 tarihinde yapılan aramada CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanığın arama işlemine herhangi bir itirazının bulunmaması ve mahkeme huzurundaki beyanı karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 09/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1911, Karar No: 2008/5919, Tarih: 28.04.2008

2. Hukuk Dairesi 2008/1911 E., 2008/5919 K.

**2. Hukuk Dairesi 2008/1911 E., 2008/5919 K.**

**- BASİT YARGILAMA USULÜ

- DERNEĞİN KENDİLİĞİNDEN SONA ERMESİ

- HAKİMİN TAKDİR HAKKI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 87 ]

- 5253 S. DERNEKLER KANUNU [ Madde 36 ]

- 5253 S. DERNEKLER KANUNU [ Madde 18 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 73 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İstanbul Valiliği İl Dernekler Müdürlüğünün 9/6/2006 tarihli ve 17522 sayılı yazısı üzerine, Mahkemece Beşiktaş Ertuğrul Tekke Camii Koruma ve Yaşatma Derneğinin kendiliğinden dağılmış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Dava; Türk Medeni Kanununun 87. maddesi hükmü gereğince derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti davasıdır.

Dosyanın incelenmesinden; İstanbul Valiliği İl Dernekler Müdürlüğünün yazısı üzerine, mahkemece esasa kaydedilen davanın; dosya üzerinden yapılan inceleme ile sonuçlandırıldığı görülmüştür.

4/11/2004 tarihli ve 5253 sayılı Dernekler Kanununun 18. maddesinin birinci fıkrasında "Bu kanunla ilgili olarak hukuk mahkemelerinde bakılacak davalarda basit yargılama usulü uygulanır." denilmektedir.

Dernekler Kanununun 36. maddesinin son cümlesinde ise, sözü edilen Kanunda hüküm bulunmayan hallerde 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür.

Sözü edilen yasal düzenlemeler gereğince, Dernekler Kanunu ile ilgili hukuk davalarında duruşma açılması ve basit yargılama usulüne göre yargılama yapılarak davanın sonuçlandırılması gerekmektedir. Davanın dosya üzerinde yapılan inceleme ile karara bağlanması konusunda mahkemeye takdir hakkı tanınmamıştır.

Ayrıca, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 73. maddesinde, kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakimin her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremeyeceğine ilişkin hükme yer verilmiştir.

Mahkemece; duruşma açılması, iddia ve savunmalarını bildirmeleri için taraflara davetiye çıkartılması, göstermeleri halinde delillerin de toplanması suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davanın duruşma açılmaksızın dosya üzerinden görülerek sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 28/4/2008
Yargıtay — Esas No: 2014/5305, Karar No: 2015/206, Tarih: 15.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/5305 E.  ,  2015/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Atılı suçlardan sanık .... beraatine, sanık .... ve suça sürüklenen çocuğun ise mahkûmiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin temyiz edilmesi ve sanık ... müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 22.10.2014 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü verilerek sanık ... müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından.... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayıl Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilip aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Katılan vekilinin 24.01.2014 günlü temyiz dilekçesi ile sanık ... ... hakkındaki beraat hükümlerini temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, incelemenin katılan vekilinin sanık ... hakkındaki hükümlere, sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiin ise müvekkilleri hakkındaki mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Aralarında fikir ve eylem birliği olan diğer sanık ile suça sürüklenen çocuğun nitelikli cinsel saldırı eylemlerini katılana karşı aynı mekanda, birbirini takiben ve birlikte işledikleri eylemden ayrı olarak diğerlerinin işlemiş oldukları fiil üzerinde de ortak hakimiyet kurmaları nedeniyle müşterek fail oldukları ve suça 5237 sayılı TCK.nın 37. maddesi anlamında katılmış olmaları nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 102/2, 102/3-d ve 102/5. maddelerine göre belirlenen cezalarının teselsül nedeniyle, aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca da arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi ve ayrıca 5237 sayılı TCK.nın 102/2 ve 102/3. maddeleri uyarınca verilen ceza 10 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın, 5237 sayılı TCK.nın 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar arttırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, hakkaniyet gereği ve anılan maddeye işlerlik kazandırılabilmesi için cezada bir miktar daha arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 102/5. maddesinin uygulama dışı bırakılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiriler dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkındaki beraat hükümleri ile sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine göre, katılanın soruşturmanın başından itibaren eylemi gerçekleştirenlerden biri olarak sanık ...'ı teşhis edip, kovuşturma sırasında da bu teşhisinde ısrar ettiği, suça ilişkin ikrarda bulunan suça sürüklenen çocuk ...'ın ise, soruşturma evresinde 04.09.2009 günlü yüzleştirme sırasındaki beyanı dışında, eylemi sanık ... ile gerçekleştirdiğini beyan ettiği, sanıklar ... ve ...'ün de aşamalarda suçu inkar etmiş olduklarının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından öncelikle, soruşturmadaki beyanlara göre sanık ... tarafından kullanıldığı anlaşılan 531 438 38 67 ve 538 932 64 89 nolu telefonlar ile sanık ... tarafından kullanıldığı anlaşılan 537 581 04 88, 531 401 34 22 ve 531 401 34 23 nolu telefonlara ait hatların kim adına kayıtlı olduğu ve olay günü ve saatinde hangi baz istasyonundan sinyal aldıklarının araştırılması, yine sanık ...'ın savunmasında olaydan önce motosiklet kazası geçirip yaralandığını, Pendik Devlet Hastanesinde tedavi gördüğünü, yüzündeki sargıların olay tarihinden sonra çıkarıldığını ve pansuman için Derman isimli özel polikliniğe gittiğini iddia etmesi karşısında, bu savunmanın doğruluğunun araştırılması, ayrıca Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesinin 12.10.2009 günlü raporuna göre, olay sonrasında katılandan alınan anal sürüntü örneğinde sperm hücresi tespit edildiği ve bu sperm hücresinin sanık ...'a ait olmadığının belirtilmesi nedeniyle tespit edilen sperm hücresinin sanık ...'e veya suça sürüklenen çocuğa ait olup olmadığı konusunda rapor alındıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin sanık ... yönünden kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

70 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/16517, Karar No: 2015/32343, Tarih: 26.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/16517 E.  ,  2015/32343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/109674

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2010

NUMARASI : 2010/80 (E) ve 2010/555 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra kesinleşen ilamı dikkate alınarak “daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunması nedeniyle” ve kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık C.. D.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9579, Karar No: 2016/9652, Tarih: 17.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/9579 E.  ,  2016/9652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre davaya konu gaz tabancasının namlusu içinde dairesel yapıda ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun metal küre vb. bir cismin geçebileceği, mekanik aksamında özellikle namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasında değişiklik yapıldığına dair bulgu ve emare görülmemiş olsada mevcut yapısı itibariyle 5789 sayılı yasadan önce mi sonra mı imal edildiği konusunda üretici firmadan sorulmasının uygun olacağının belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tesbit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'ndan marka model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilmemesi halinde suça konu gaz silahını ayırıcı parçanın fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak rapor ile 6136 sayılı Yasanın kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14391, Karar No: 2021/15641, Tarih: 08.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/14391 E.  ,  2021/15641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük mağdure ile suça sürüklenen çocuk arasında gönül ilişkisi olduğu, olay tarihinde birlikte kaçtıkları, iki gün birlikte kaldıktan sonra Manisa iline dönmek için otogara gittiklerinde kolluk kuvvetlerince yakalandıkları anlaşılmakla; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek suça sürüklenen çocuğun TCK.nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 08.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.