muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16295, Karar No: 2023/2213, Tarih: 11.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16295 E.  ,  2023/2213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pendik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.03.2011 tarih ve 2011/2385 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarından cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2011 tarihli ve 2011/328 Esas, 2011/153 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları kapsamında kaldığından bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2014 tarihli ve 2011/183 Esas, 2014/237 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28.12.2021 tarihli ve 2021/21760 Esas, 2021/10356 Karar sayılı kararı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma ilamı üzerine İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/85 Esas, 2022/425 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan şikayet yokluğu nedeni ile düşmesine ve çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

5. Bozma ilamı üzerine İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/85 Esas, 2022/425 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan şikayet yokluğu nedeni ile düşmesine ve çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın eylemlerinin ve yaptığı şeylerin her ne kadar doğru olmasa da ceza hukuknda her yanlış şeyin müeyyidesinin bulunmadığını, dosyadaki tüm ifade ve beyanlar incelendiğinde sanığın beyan ve ifadeleri ile mağdurenin ifadelerinin çeliştiğini, mağdurenin tüm beyanlarının çelişkili olduğunu, meydana gelen eylemin ihlal ettiği ceza maddesinin bulunmadığını, kanunilik ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiğini, şikayetçilerin muhtemelen mağdurenin ifadelerindeki çelişkiler nedeniyle şikayetlerinden vazgeçtiğini, teşebbüs hükümlerinin dikkate alınmadığını ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı üzerine; "...Bozma ilamı uyarınca eksiklikler ikmal edilmek suretiyle dava dosyası konut dokunulmazlığını ihlal suçu cihetiyle uzlaşma yoluna gidilmiş ve ancak 28.06.2022 tarihinde tanzim edilen uzlaştırıcı raporu itibariyle uzlaşmanın teklif aşamasında kaldığı belirtilmekle; kovuşturma şartının yerine getirilmesi üzerine mahkememizce yargılama devam edilmekle;

Olayın hemen akabinde mağdure Hande'nin sıcağı sıcağına alınan 16.02.2011 tarihli beyanında; saat 18.30 sıralarında kapının hafif bir şekilde vurulduğunu ve sanığın hızlıca kapıyı açarak içeri girdiğini beyan ettiği görülmekle; suç tarihi itibariyle gece vakti nitelikli halinin tatbik edilip edilmeyeceği noktasında UYAP üzerinden yapılan kontroller itibariyle de; mağdurun net bir saat beyan edememesi karşısında mağdur beyanında geçen saatin ise tam sınırda kalması neticesinde, sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığı ihlal suçunu gece vakti icra ettiğine dair her türlü şüpheden uzak ve kesin delil elde edilemediğinden; gece vakti halinin tatbiki noktasında şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilerek sanık eyleminin TCK 116/1 maddesi çerçevesinde konut dokunulmazlığını ihlal suçu kapsamında kaldığı değerlendirilmekle; Müşteki Akın'nın 14.11.2011 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiğini, müşteki Mukaddes'in de 29.12.2011 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiğini beyanı karşısında; takibi şikayete bağlı konut dokunulmazlığını ihlal suçu cihetiyle şikayet yokluğu tahtında CMK 223/8 maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi noktasında mahkememiz nezdinde tam bir vicdani kanaate varılmıştır.

Cinsel istismar suçu cihetiyle ise; gerek esas gerekse de usule ilişkin tüm dosya kapsamı arasında yer alan bilgi ve belgelerin temyiz mercii olan Yargıtay 9.Ceza Dairesinin incelemesinden geçmesi neticesinde temyiz mahkemesince de ihtar edildiği üzere; sübuta eren eylemin Türk Ceza Kanununun 103/1 maddesinde yer alan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu konusunda mahkememiz nezdinde de tam bir vicdani kanaate varılmakla; mağdurenin beyanları, sanık savunması ve dosya kapsamı arasında yer alan HTS kayıtları birlikte değerlendirildiği vakit sanığın suç tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdureye karşı icra ettiği cinsel istismar eylemini organ sokmak suretiyle icra ettiğine dair her türlü şüpheden uzak ve kesin delil elde edilemediğinden; sübut bulan eylemin mağdurenin yaşı itibariyle hukuken geçerli olmayan rızası dahilinde giyinik vaziyette sevişme ve mağdureyi boynundan öperek okşama şeklinde gerçekleştiği ve sanık eylemlerinin Türk Ceza Kanununun 103/1 maddesi çerçevesinde tanzim edilen cinsel istismar suçunun maddi manevi ve tipiklik unsurlarıyla tam bir uyum sağladığı konusunda mahkememiz nezdinde tam bir vicdani kanaate varılarak; suç tarihi itibariyle de lehe olan yasa hükümleri dikkate alınarak aşağıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçeleriyle sanığın cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Ağır ceza Mahkemesi 27.10.2022 tarihli ve 2022/85 Esas, 2022/425 sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4773, Karar No: 2016/2407, Tarih: 14.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4773 E.  ,  2016/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:...İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

4949 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (İİK) 363. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 sayılı Kanun’un 102. maddesiyle İİK’na eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2015 yılı için... 'dir.

Sıra cetvelinde şikayet olunanlara toplamda...pay ayrılmış olması nedeniyle 25.02.2015 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu sebeplerle kararı temyiz eden şikayetçi vekilinin temyiz istemi İİK’nın değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1166, Karar No: 2011/2361, Tarih: 03.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1166 E.  ,  2011/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı hazine, maliki olduğu 872 ( 26 ) parsel sayılı taşınmazın davalılar Seyhan Belediyesi ve Adana Büyükşehir Belediyesi tarafından 38 nolu imar düzenleme bölgesinde yapılan imar uygulaması sonucu 4755 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalılardan ... adına tescil edildiğini, imar uygulamasının İdari Yargı yerinde iptal edildiğini ileri sürerek tapunun iptali ile eski kadastral duruma dönülerek tescili, olmadığı taktirde tazminat isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, imar uygulamasının İdari Yargı yerinde iptal edilmediği, halen ayakta olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, çekişmeli taşınmazla ilgili idari işlem iptal edilip, sicil yolsuz tescil durumuna düşürülmedikçe eldeki davanın dinlenmesine olanak bulunmadığına göre; davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22327, Karar No: 2016/679, Tarih: 19.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22327 E.  ,  2016/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Bergama 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Aile Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 28/05/2015

NUMARASI : 2014/412-2015/264

DAVACI : M.. A.. Vek.Av.Nadir Doğruyol

DAVALILAR : B.. S.. vd.

KAYYIM : B.. S..

2-O.. Y..

KÜÇÜKLER : 1-H.. A..

2-İ.. A..

3-S.. A..

Dava dilekçesinde, davacı ile küçükler H.. A.., İ.. A.. ve S.. A.. arasındaki soybağının reddine karar verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı küçükler kayyımı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının nüfus kayıtlarında çocukları olarak görünen Halil, İbrahim ve Sude ile olan soybağının reddine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 286 vd. maddelerine dayalı olarak açılan soybağının reddi istemine ilişkindir. Kamu düzenini yakından ilgilendiren bu tür davalarda; Türk Medeni Kanunu'nun 284. maddesinde belirtilen koşullar saklı kalmak kaydıyla, hakim Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümleri uygulayacak ve maddi olguları re’sen araştırıp delilleri serbestçe takdir edecektir. Soybağının reddi davasının bu niteliği gözönüne alınarak, mahkemelerce kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın soybağının doğru olarak tespiti zorunludur. Davada, sadece taraf beyanları ile yetinilmeyip, iddia ile ilgili olarak DNA araştırması yaptırılıp, alınacak rapor da dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken, yeterli inceleme yapılmadan eksik inceleme sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2014/7122, Karar No: 2014/11676, Tarih: 24.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/7122 E.  ,  2014/11676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2011/253-2012/382

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 08.01.2010 tarihli bir borç sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşmede borçlu davalının, alacaklı müvekkiline 31.12.2009 tarihine kadarki ortak işlerden dolayı yapılan mahsuplaşma neticesinde 45.000-TL borçlu olduğunun taraflarca imza altına alındığını, müvekkilinin bu sözleşmeye dayalı alacağını tahsil edebilmek için davalı hakkında Adıyaman 1. İcra Müdürlügü' nün 2011/234 sayılı dosyasından icra takibi yaptığını, ancak davalı tarafından takibe konu sözleşme altındaki imza kabul edilmekle birlikte 31.05.2010 tarihli bir ödeme belgesi ile borcun ödediğinden bahisle takibe itiraz edildiğini ve takibin durduğunu, sözkonusu ödeme belgesini kabul etmediklerini, zira belgedeki imzaların belgenin üst kısmında bulunmakta olup yazıların ise bu imzaların altında olduğunu, yazı kısmının müvekkiline ait de olmadığını, muhtemelen müvekkili ile davalı arasındaki daha önce imzalanmış olan başkaca bir belgenin imzalardan sonraki kısmının, davalı tarafından kötüniyetli olarak doldurulması sureti ile oluşturulmuş bir belge olduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, icra takibine konu sözleşmeyi davacının hile yoluyla aldığını, bahse konu belgeyi kendisinin altı imzalı ve kaşeli olarak dükkanında sakladığını, davacı dükkanda yattığı için bu belgeyi kendisinden habersiz alarak doldurduğunu, bahse konu borcu ödemesine ve buna dair belge de almasına rağmen davacının icra takibi başlattığını belirterek, davanın reddini ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, icra takibine konu sözleşmeyi davacının hile yoluyla aldığını, bahse konu belgeyi kendisinin altı imzalı ve kaşeli olarak dükkanında sakladığını, davacı dükkanda yattığı için bu belgeyi kendisinden habersiz alarak doldurduğunu, bahse konu borcu ödemesine ve buna dair belge de almasına rağmen davacının icra takibi başlattığını belirterek, davanın reddini ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, 08.01.2010 tarihli belgenin yazım dökümü yapıldıktan sonra kaşeli imza atılarak bir alacak-borç ilişkisini düzenleyen belge olduğu, davalı her ne kadar 08.01.2010 tarihli sözleşmede belirtilen 45.000-TL davacı alacağını ödediğini iddia ederek buna dair 31/05/2010 tarihli evrakı delil olarak göstermiş ise de, bu belgenin yarım sayfadan ibaret olup kaşe ve imzaların en üst kısma atıldığı, altının el yazısı ile doldurulduğu, bu haliyle alacak-borç ilişkisini gösterir bir belge olmadığı, bu evrakın hukuki hiçbir geçerliliğinin olmadığı, ayrıca davalının ticari defterlerinin usulüne uygun tutulmadığından sahibi aleyhine delil olacağı belirtilerek, davanın kabulü ile Adıyaman 1. İcra Müdürlüğü' nün 2011/234 sayılı dosyasına yapılan itirazın iptaline, takibin devamına, sözleşme ile alacağın belirgin ve likit olması, davalının haksız ve kötüniyetli olarak icra takibine itiraz ettiği anlaşıldığından takip konusu 45.000-TL alacağın %40' ı olan 18.000-TL' nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından başlatılan Adıyaman 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/234 Esas sayılı icra takip dosyasında 45.000 TL asıl alacak 7.104,94 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 52.114,94 TL talep edilmiştir. Borçlu taraf, icra takibine borcu ödediğini bildirerek itirazda bulunmuş, alacaklı taraf süresi içinde iş bu itirazın iptali davasını açmıştır. Davacı taraf, dava dilekçesini 45.000 TL asıl alacak üzerinden harçlandırmıştır. Ne var ki, dava dilekçesinin sonuç bölümünde “icra takibine yapılan itirazın iptaline” denilmek suretiyle icra takibinde talep edilen işlemiş faiz de dava konusu yapılmış olup, bu kısım için harç yatırılmamıştır. Bu durumda mahkemece öncelikle talep ve dava konusu yapılan işlemiş faiz tutarı harçlandırılarak davaya devam olunması gerekirken, bu yön gözetilmeden eksik harçla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelemesine yer almadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6944, Karar No: 2020/7792, Tarih: 02.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6944 E.  ,  2020/7792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu taşınmaz üzerinde yapılmakta olan binadan 1996 yılında bir daire satın aldığını, kura çekimi sonucu B blok 6 nolu dairenin müvekkiline ait olduğunun belirlendiğini, ancak kura çekiminden sonra dairelerin yanlış numaralandığı gerekçesi ile kapılar üzerindeki numaraları değiştirdiğini, davalı ...’ın müvekkiline ait dairenin anahtarını değiştirip kullanmaya başladığını ve halen kullandığını belirterek, B blok 6 nolu daireye elatmanın önlenmesini, tapu iptali ve tescil davasının açıldığı 28.04.2000 tarihinden itibaren 1000 TL ecrimisilin faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş, 29.03.2016 tarihli dilekçesi ile ecrimisil talebini 24.300 TL olarak güncellemiştir.

Davalı vekili, dava konusu dairenin kura çekiminde müvekkiline isabet ettiğini, müvekkili tarafından içi dizayn edildikten sonra 5 yılı aşkın süredir kullanıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin tarafın aşağıda belirtilen hususlar dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin ecrimisile yönelik temyiz itirazlarına gelince; gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan olumlu zarar ile kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ve malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1-120-96 sayılı kararı).

25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Hemen belirtelim ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere uygun şekilde HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Eğer, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazın arsa vasfı ile davadışı Hayrettin Bakkal ve Hasan Çürük adlarına paylı olarak kayıtlı iken, kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile bina inşaa edildiği, davacı ... tarafından kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile yükleniciye düşen dairelerin temlik alındığı iddiası ve tescil talebi ile açılan tapu iptali ve tescil davası kabul edilmekle 1/28 payın ... adına tesciline ve B Blok 6 numaralı dairenin ...’e ait olduğunun tespitine karar verildiği, Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/545 Esas ve 2014/93 Karar sayılı hükmünün temyiz edilmeksizin 05.05.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Bahsi geçen dava türü kurucu yenilik doğurucu (inşai) nitelikte olduğundan, taşınmazın davacı ... adına tesciline ilişkin hükmün kesinleşmesi ile birlikte, davalının taşınmazı kullanmasının bu tarihten sonra herhangi bir hakka dayanmadığı, ancak Mahkemece tapu iptali ve tescil davasının kesinleşme tarihinden öncesini kapsar şekilde dava tarihinden itibaren geriye dönük 5 yıl için ecrimisile hükmedildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca hükme esas alınan 11.10.2015 tarihli bilirkişi raporunda talep edilen son dönem olan 2015 yılı için ecrimisil belirlendiği ve geriye doğru hesaplama yapıldığı, artış oranının ise açıklanmadığı anlaşılmakla, bu raporun hüküm kurmaya yeterli olduğunu söyleyebilmek de mümkün değildir.

O halde, Mahkemece 2012/545 Esas ve 2014/93 Karar sayılı hükmün kesinleştiği 05.05.2014 tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem için yukarıda açıklanan şekilde yöntemine uygun olarak belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.