muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4899, Karar No: 2021/1319, Tarih: 17.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4899 E.  ,  2021/1319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 10.10.2018 tarih ve 2015/1331 E- 2018/442 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.03.2019 tarih ve 2019/179 E- 2019/191 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 15.02.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, icra takibine konu bonodaki şirket kaşesi üzerindeki imzanın 02.05.2015 - 02.07.2015 tarihleri arasındaki iki aylık sürede şirket müdürlüğü yapan ...'a ait olduğunu, icra takibinin yapıldığı sırada düzenlenen takip dayanağı bono üzerindeki düzenleme tarihinin de yine hileli olarak bono altındaki imza sahibinin şirket yetkilisi olduğu tarihler arasına denk getirilerek yazıldığını, şirket temsilcisi olarak imza atan ...’ın temsilci kılınmasına dair ortaklar kurulundaki imzanın sahte olduğu,davacı şirketin davalıdan nakit para almış gibi gösterilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmayacağını,dava dışı ...’ın müdürlük yaptığı döneme denk bonoların düzenlenerek tamamen haksız kazanç sağlanmak istendiğini belirterek takip konusu bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti ile davalı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin davalıya borçlu olduğunu, bono üzerinde ki şirkete ait imzanın yetkili kişice atıldığını zira bu durumun ticaret sicil gazetesinde de yayınlandığını, şirket temsilcisi olarak imza atan ...’ın temsilci kılınmasına dair ortaklar kurulundaki imzanın sahte olduğu iddiasının davalıyı bağlamayacağını, davacı şirketin borçlarından kurtulmak için sürekli iş merkezini taşıdığını savunarak davanın reddi ile davacı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince,takibe konu bono üzerine şirket adına imza atan dava dışı ...'ın 02.05.2015-02.07.2015 tarihleri arasında iki aylık sürede şirketin müdürlüğünü yaptığı dönemde düzenlemiş olduğu bononun tüm unsurları ile tam ve geçerli olduğu, kambiyo hukuku kapsamında davacı şirketi keşidecisi olarak bağlayan ve sebepten soyut, borçlandırıcı bir belge olduğu, düzenlenen bu senetle yapılmış olan hukuki işlem, limited şirketi temsile yetkili olan müdür olan ...’ın şirketin amacı ve işletme konusuna giren her türlü işleri ve hukuki işlemleri şirket adına yapabilme yetkisi kapsamında düzenlediği bono davacı şirketi bağlayıcı nitelikte olup, davacı şirketin belirtilen bu bono nedeniyle borçlu olduğu ve şirketin iç işleyişini ilgilendiren hususlara ilişkin iddiaların dinlenemeyeceği, davacının senedin tanziminde davalının kötü niyetli olduğunu ispat edemeği gerekçesiyle davanın reddi ile davacı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna gidilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, icra takibine konu senetteki imzaya davacı tarafından itiraz edilmediği, senedin düzenlendiği 30.05.2015 tarihinde dava dışı ... davacı şirketin yetkili temsilcisi olup, senetteki imzanın adı geçene ait olduğu, davacının borçlu olmadığını yazılı delille ispatlayamadığı, davacının ticari defterlerinde dava konusu senedin kayıtlı olmamasının davacının borçlu olmadığını ispatlamayacağı, davacı açıkça yemin deliline de dayanmadığından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı,

Kabule göre ise;ilk derece mahkemekararında hükmün 2 nolu bendinde "...tazminatın; davacıdan alınarak davalıya verilmesine..." yazılması gerekirken "Dava konusu asıl alacak miktarı olan 300.000,00 TL'nin %20'si oranında kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak davacıya verilmesine" yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirildiğinden kararın kaldırılması nedeni yapılmadığı, mahkemece kötüniyet tazminatına hükmedilirken gerekçe her ne kadar davacının kötüniyetli olması gösterilmiş ise de dosyada İİK. 72-(3)-4) maddesi gereğince davalı alacaklı lehine icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için alacaklı aleyhine ihtiyati tedbir kararı verilmesi ve kararın fiilen infaz edilmesi yeterli olup ayrıca davacı borçlunun kötüniyetli olması şartı arandığından ve davada verilen tedbir kararı infaz edilmiş olmakla; tazminat şartları oluşmuş olduğundan ve mahkemenin tazminata hükmedilmesine ilişkin kararı sonucu itibariyle doğru olmakla kararın kaldırılması nedeni yapılmadığı ve gerekçesi eleştirilmekle yetinildiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7992, Karar No: 2016/1798, Tarih: 23.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/7992 E.  ,  2016/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar ... Ltd. Şti. vekili ile ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... Ortaklığı'nın vergi borçlarından dolayı 20.12.2012 tarih ve 11679 numaralı 144.326,14 TL bedelli haciz bildirisi ile ... İl Jandarma Komutanlığı'nın 19.12.2012 tarih ve 9200-78079-12/Mly. İşl. yazılarına istinaden yapılacak hak ediş üzerine haciz konulduğunu, ancak alacaklarına karşılık haciz bildirileri olmasına rağmen .... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6098 E. sayılı dosyası ile düzenlenen sıra cetvelinde alacaklı olarak cetvelde bulunmadıklarının anlaşıldığını, şikayetçi vergi dairesi alacağının kamu alacağı olduğundan öncelikli alacak olarak kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek, 13.01.2014 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ..., şikayetçinin borçlu aleyhine başlatılmış yasal bir takibinin olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ..... Ltd. Şti. vekili, şikayet konusunun haczedilen bir taşınır veya taşınmaz mal olmayıp, borçlunun, üçüncü kişi nezdinde var olan para alacağı olduğunu, borçlunun bu istihkakına haciz konulmakla bu kadar tutarın haciz alacaklısının hakkı olarak kabul edildiğini ve var olan istihkak tutarı bitene kadar haciz sırasına göre dosyasına gönderilmesi gerektiğini, aynı tutara sonradan başkaca hacizlerin konulması veya başkalarıyla paylaştırılmasının mümkün olmadığını, üçüncü kişinin haczedilen bu parayı alacaklının dosyasına geç göndermesinin hukuki sonucu değiştirmeyeceğini, tevdii mahallinde bulunan paranın dosya üzerinden dağılımının yapılmasının İİK'nın 104. maddesinde belirtilen mahiyette bir sıra cetveli olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, hacze iştirakin, paranın vezneye girişine kadar olduğunu, dosyada haczedilen, satıma konu taşınır veya taşınmaz mal olmadığından kamu alacağının, bir iştirakinin mümkün olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... Ltd. Şti. vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ..., şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemişlerdir.

Şikayet olunan ... Ltd. Şti. vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ..., şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, icra dairesinin veznesine giren haciz konusu alacak bulunmadığından Vergi Dairesi'nin hacze iştirakinin mümkün olduğu, icra dairesinin sıra cetveline davacı vergi dairesini de dahil ederek yeniden sıra cetveli düzenlemesi ve bu düzenlemeyi yaparken önceliğin adi ortaklığın borç ve temliklerine verilmesi gerektiği, adi ortaklığın ortaklarının kişisel alacaklılarının, borçlu ortağın şirketteki kar payını ve tasfiye payını haczedebilecekleri (ve daha sonra icra mahkemesinden yetki belgesi alıp adi ortaklığın tasfiyesini talep edebilecekleri) de nazara alınarak sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulü ile 13.01.2014 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar .... Ltd. Şti. vekili ile ... ve ... temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan .... Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayet olunan ...'ın temyiz itirazlarına gelince;

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İİK'nın 142/1. maddesine göre, "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir." Anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak borçluyu değil, şikayet eden alacaklıdan sıra itibariyle önce olan ve pay ayrılan alacaklıları ifade eder. Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara, diğer bir deyişle, kendisine pay ayrılan ve şikayet sonucundan etkilenecek olan alacaklılara yöneltilmelidir.

Bu durumda mahkemece, şikayete konu sıra cetvelinde şikayet olunan ...'a pay ayrılmadığı gözetilerek, adı geçen yönünden şikayetin, HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddesi uyarınca dava şartı noksanlığından, usulden reddine karar verilmesi gerekirken,...ı'da kapsar şekilde şikayetin kabulü doğru olmamıştır.

3-Şikayet olunan ...'in temyiz itirazlarına gelince;

Bu durumda mahkemece, şikayete konu sıra cetvelinde şikayet olunan ...'a pay ayrılmadığı gözetilerek, adı geçen yönünden şikayetin, HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddesi uyarınca dava şartı noksanlığından, usulden reddine karar verilmesi gerekirken,...ı'da kapsar şekilde şikayetin kabulü doğru olmamıştır.

3-Şikayet olunan ...'in temyiz itirazlarına gelince;

Borçlu, alacaklının muvafakati ve icra müdürünün izni olmaksızın (alınmaksızın), hacizli taşınır malları üzerinde tasarruf edemez (İİK. m.86,I). Yani, haciz ile, borçlunun hacizli taşınır malları üzerindeki tasarruf yetkisi kısıtlanmış olur. Haciz ile, borçlunun hacizli taşınır malları üzerindeki tasarruf yetkisinin kısıtlanmasından maksat, borçlunun hacizli taşınır malları üzerinde tasarrufta bulunmasının mutlak olarak yasaklanması değildir. Bundan maksat, borçlunun hacizli taşınır malları üzerindeki izinsiz tasarruflarının, alacaklının o mallar üzerinde haciz nedeniyle kazanmış olduğu haklara zarar verdiği ölçüde geçersiz olmasıdır(m.86,III). Yani, hacizli taşınır mal, hacizden sonra da borçlu tarafından izinsiz olarak başka bir kişiye (üçüncü kişiye) satılabilir ve devredilebilir. Yalnız, bu devir işlemi, haciz koyduran alacaklının haklarına zarar verdiği ölçüde (yani alacaklıya karşı) geçersizdir; bu alacaklıdan başkasına karşı geçerlidir. Mesela, borcun ödenmiş olması (veya m.110) nedeniyle taşınır mal üzerindeki haciz kalkarsa, o zaman borçlunun hacizden sonraki tasarrufları tamamen geçerli olur; borçlu ve üçüncü kişi, böyle bir tasarrufun geçersiz olduğunu ileri süremez. Burada geçersiz olan, borçlunun tasarruf işlemleridir. Borçlu, izin

almadan hacizli taşınır malları hakkında borçlanma işlemleri (iltizamî muameleler) yapabilir; mesela hacizli mallarını satabilir. Bu satış sözleşmesi geçersiz değildir. Bu satış sözleşmesine dayanarak borçlu malı (alıcıya) devretmişse (tasarruf işlemi), işte bu devir işlemi, haciz koydurmuş olan alacaklıya karşı geçersizdir. Hacizli taşınır mal üzerinde, üçüncü kişilerin zilyetlik hükümlerine dayanarak iyiniyetli kazandıkları haklar (MK m. 763, 939, 988-991) saklıdır(m.86,II). Buna karşılık, hacizli mal üzerinde hak kazanan (mesela hacizli taşınır malı devralan ) üçüncü kişi iyiniyetli değilse, yani o malın hacizli olduğunu biliyor idi ise, kazanmış olduğu hak, haciz koyduran alacaklının haklarına zarar verdiği ölçüde -oranda- geçersizdir(m.86,III). İhtiyati haciz, alacaklının devam etmekte olan (veya henüz başlamamış olan) bir takip veya davasının sonunda alacağının ödenmesini güvence altına almak için, borçlunun mallarına (önceden) geçici olarak el konulmasıdır. Bu nedenle, ihtiyati haczin kesin (icraî) bir etkisi yoktur. Yani, alacaklı, ihtiyati haciz kesinleşmeden (m.264) önce, ihtiyaten haczedilmiş olan malların satılmasını isteyemez. İhtiyaten haczedilen malların satılamayacağı kuralına, kanun bir istisna koymuştur(m.108,II). Buna göre, ihtiyaten haczedilen malların kıymeti süratle düşmekte veya muhafazası masraflı ise, bu mallar icra dairesi tarafından satılabilir (m.108,II; m.113,II; m.119/4). Borçlunun ihtiyaten haczedilen mallar üzerindeki tasarruf yetkisini, burada da kısıtlanır.(m. 261,II; m.86; m.91). Yani, borçlunun tasarruf yetkisinin kısıtlanması bakımından, ihtiyati haciz ile kesin haciz arasında bir fark yoktur. Bu nedenle, borçlunun taşınmazı üzerine ihtiyati haciz konulduktan sonra, aynı taşınmaz üzerine ipotek konulması halinde, ihtiyati haciz ipotek tarihinden sonra kesin hacze dönüşse bile, ipotek alacaklısı (ihtiyati) haciz alacaklısının taşınmazın satış bedeli üzerindeki hakkından sonra gelir; yani, önce (ihtiyati) haciz alacaklısına ödeme yapılır; misal: 19. HD 25.05.2000 gün ve 2934 E., 3967 K. (Bkz. Prof. Dr. Baki Kuru, İcra Ve İflas Hukuku, El Kitabı, 2. Baskı, 2013, Ankara, sh 432, 433 ve 1060)

Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 20.04.2011 tarih ve 2747 E., 5278 K; Dairemizin 14.03.2013 tarih ve 2012/5410 E., 2013/1589 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere; alacağın temliki, bir tasarruf muamelesi olup, temlikle alacaklının para üzerindeki tasarruf yetkisi sona erecektir. İhtiyati veya kesin haciz ise tasarruf yetkisini kısıtlayan bir cebri icra müessesesi olup, haczedilmiş paranın temliki, haciz alacaklısına karşı ileri sürülemez. Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 08.02.2008 tarih ve 2007/9527 E., 2008/967 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere temlik, borçlunun muvafakatine tabi değil ise de, İİK'nın 86/3. maddesinde, "İyiniyet kaidelerine aykırı olarak taşınır mahcuz mal üzerinde üçüncü şahsın iktisap ettiği haklar, alacaklının hacizle o mala taallük eden haklarını ihlâl ettiği nispetle batıldır." hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, şikayet olunan ...'in .... 2. Noterliği'nin 27.09.2012 tarih, 23326 yevmiye sayılı temliknamesi ile adi ortaklığın hak ediş alacağından 100.000,00 TL'yi temlik aldığı, temliknamenin hak edişi düzenleyen üçüncü kişi .... İl Jandarma Komutanlığı'na ulaştığı, şikayetçi vergi dairesinin aynı hak ediş üzerindeki haczinin 24.12.2012, şikayet olunan .... Ltd. Şti.'nin haczinin ise 03.10.2012 tarihli olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, şikayet olunan ...'in hak ediş alacağının 100.000,00 TL'lik bölümünü şikayetçi vergi dairesi ve diğer şikayet olunanların haczinden önce temlik aldığı, bu temlik nedeniyle temlik edilen miktar üzerinde diğer alacaklıların tasarruf yetkisinin kalmadığı ve bu miktar üzerine haciz koyduramayacakları, şikayetçinin hakediş alacağının 100.00,00 TL'lik bölümü yönünden geçerli bir haciz işleminin bulunmadığı, bu bölüm yönünden de sıra cetvelinin iptalini istemekte hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayet olunan ... yönünden şikayetin HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan .... Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ...'ın, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, adı geçenler yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz eden şikayet olunan.... Ltd. Şti. alınmasına, peşin alınan harçların istek halinde ... ve ...'e iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12057, Karar No: 2015/4862, Tarih: 24.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12057 E.  ,  2015/4862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALIKESİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2012/272-2014/98

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı idare vekili dilekçesinde ; davalılardan Mustafa ve Rıza'nın ikametgahlarının bulunduğu bahçeli evlerine gelen elektrik hattının bulunduğu .. ile bağlantı trafosu direğinin üzerinden geçen elektrik tellerinin havanın sıcak olmasından dolayı gevşeyerek rüzgarın etkisiyle birbirine temas ederek şase yapması, elektrik direğindeki sigortanın yere düşmesi ve yere düşen sigortanın kuru otları tutuşturması sonucunda yangın çıktığını, yangına müvekkili idarece 13 adet araç ve helikopterle 7 saat süren bir çalışmayla müdahale edilip kontrol altına alındığını, Davalı UEDAŞ'ın yasalarla kendisine yüklenen hizmeti kusurlu olarak yerine getirdiğini ve sonucunda İdarelerinin zarara uğramasına neden olduğunu beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla meydana gelen orman yangınından dolayı 200,00 TL.işçilik ücreti, 6.174,00 TL.arasöz-su tankeri gideri, 54.981,92 TL.helikopter ücreti, 924,00TL.ford ranger gideri ve 45,00 TL. pikap akaryakıt gideri olmak üzere toplam 62.324,92 TL.'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini vekaleten talep ve dava etmiştir.

Davalılar M.. A.. ve R.. A.. savunmalarında, olayın meydana geldiği tarihte söz konusu elektrik hattı ile hiçbir bağlantılarının bulunmadığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı UEDAŞ vekili savunmasında; müvekkil şirketin yangında hiçbir kusurunun olmadığı gibi kusursuz sorumluluğunun da olmadığını, davacı Kurumun yangına yerinde, zamanında ve yeterli ekipman ve donanımla müdahale etmediğini, oluşan zarardan davacı idarenin sorumlu olduğunu beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Davacı Orman İdaresi'nin genel bütçeye tabii bir kurum olup, orman sahalarının ağaçlandırılması, sahaların boşaltılması, ormanların muhafazası, çıkan yangınların söndürülmesi gibi görevleri için yeterli personel istihdam ettiği gibi bu işler için yeterli araç ve donanımları da mevcut olduğu, tüm bu hizmetler için genel bütçeden ödenek kullanmakta olup çalışan görevliler ile araçların giderleri de genel bütçeden karşılandığı, bu kapsamda davacı idarenin kendi işçileri ve araçları için ücret veya kira bedeli talep hakkı bulunmadığı gibi, araçlar için yakıt gideri talep etmesinin de gerçek zarar ilkesine uygun düşmeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacı orman idaresinin yangın söndürme işlemi sırasında kullandığı araç giderleri, çalışmalara katılan işçiler ile ilgili bedel ve kiralanan iki helikopterin kiralama bedeli nedeni ile uğradığı zararın tahsili talebinden kaynaklanmaktadır.

Hukukumuzda gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil nedeniyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir. Zarar görenin zararı giderebilmek için kendi çalıştırdığı işçilerine ve araç sürücülerine ödediği ücretler ile araç yakıt giderleri genel idare giderleri olup, haksız fiil meydana gelmese dahi ödenmesi gereken giderlerdir. Bunların zarar ile ilgisi bulunmamaktadır. Özel olarak adam tutulup çalıştırıldığı kanıtlanmadıkça haksız fiil meydana gelmeseydi dahi yapılacak bu nitelikteki giderler zarar kapsamına dâhil edilemez.

Bu iş için davacı idare tarafından, özel olarak, işçi tutup çalıştırma ve araç kiralama durumu söz konusu ise, buna ilişkin giderlerin tahsili mümkün olabilecektir.

Diğer yandan da davacının bu iş için özel kullandığı kendine ait araçlarındaki sarf ettiği yakıt bedelinin de karşı tarafça karşılanması gerekecektir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, hasarın giderilmesi için özel olarak işçi tutup çalıştırma veya harcama yapma söz konusu ise bunların kanıtlanması için davacı tarafın delilleri sorulup saptanmalı, bu konudaki gösterilecek deliller toplanmalı, özel olarak işçi tutup çalıştırıldığının ve harcama yapıldığının kanıtlanması halinde gerekirse bu yönden de zararın hesaplanması için yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alınmalı, davacının yangın söndürme sırasında özel olarak kullandığı kendine ait araçlardaki sarf ettiği yakıt bedelinin de karşı tarafça karşılanması gerekeceği gözetilerek davacı tarafın isteyebileceği gerçek zarar miktarı duraksamasız belirlendikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmelidir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.