muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4324, Karar No: 2010/8311, Tarih: 08.07.2010

İcra dosyasında borçlu ve icra kefilinin başka malvarlığı olup olmadığı araştırılmış ise de icra kefilinin başka malvarlığına rastlanmamış, borçlu ......., Bil. Ltd Şti’nin de bir aracı olduğu ve üzerinde başka borçları da kapsayan 12 tane haciz şerhi bulunduğu, dolayısıyla da davacının alacağının sonuçsuz kaldığı ve zarara uğradığı anlaşılmıştır. Bu durumda, icra kefili...adına kayıtlı taşınmazın haczi için yazılan yazı 31.01.2005 gün ve 777 yevmiye sayılı ile reddedildikten sonra kefile ait taşınmazın aynı gün, 31.01.2005 günü, 789 yevmiye sayısıyla, yani 12 yevmiye sonra, dava dışı kişiye satılması nedeniyle haciz şerhinin zamanında işlenmemesinden dolayı davalı Hazine kusursuz olarak sorumludur.

Yerel mahkemece açılanan olgular gözetilerek, davacının uğradığı zararın kapsamı belirlenip davalının sorumluluğu yönünde karar verilmesi gerekirken, dosya içeriği ile bağdaşmayan yazılı gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5774, Karar No: 2019/6738, Tarih: 17.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/5774 E.  ,  2019/6738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, ıslah ile tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun gerçek kişilere işyerinde tebliğe ilişkin 17. maddesinde; “Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır” hükmüne yer verilmiştir. Muhatap, o adreste olmakla beraber sadece tebliğin yapılacağı anda orada bulunmuyor ise, tebligat, 17. madde hükmü uyarınca yapılır. Ancak, 7201 Sayılı Kanun'un 17. maddesi ve Tebligat Yönetmeliği'nin 26. maddesi gereğince muhatabın tebliğ sırasında işyerinde bulunmadığı saptanmadan anılan maddeye göre tebligat yapılamaz.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince, davalı ... adına gerekçeli karar tebligatının işyeri adresine çıkartıldığı ve aynı adreste çalışan “mesai arkadaşı ehil ve yetkili Halil Toksöz imzasına” tebliğ edildiği görülmüştür. Tebliğ işlemi bu hali ile Tebligat Kanunu'nun 17. maddesine göre yapılmış ise de; tebliğ anında muhatabın orada bulunmadığı hususu tespit edilmeden doğrudan çalışana yapılmış olan bu tebligat, anılan madde hükmüne aykırı olmakla usulsüz olduğundan, adı geçen davalının adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 17/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11662, Karar No: 2018/11067, Tarih: 30.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11662 E.  ,  2018/11067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

09.12.2014 tarihli asıl kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte sanık hakkında seyirden yasaklama tedbirine de hükmedildiğinin anlaşılması karşısında, yeniden seyirden yasaklama tedbirine hükmedilen ve temyiz yasa yolunun açık olduğu belirtilen 11.12.2014 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yolu açık olup, temyizinin mümkün bulunmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte spor müsabakalarını seyirden yasaklanma güvenlik tedbirine de karar verilmesinin bu sonucu değiştirmeyeceği cihetle, itiraz merciince verilen kararın da kesin nitelikte olduğu gözetilerek, dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3005, Karar No: 2012/2498, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3005 E.  ,  2012/2498 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle , bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit isteminin reddine, işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yer olmadığına,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya iadesine, 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20905, Karar No: 2016/15468, Tarih: 01.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20905 E.  ,  2016/15468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden, davalı erkek tarafından ise, kadın lehine hükmedilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 119/1-e maddesi uyarınca davacı, dava dilekçesinde davanın dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte, davalı da aynı Kanunun 129/1-d maddesi gereğince savunmasının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte cevap dilekçelerindeki talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye yarayan vakıalardır. Ön inceleme aşaması tamamlanıncaya kadar usulüne uygun biçimde bildirilen vakıaların doğru olduğu yargılama sırasında ispat edilerse, tarafların talep sonuçları da bu duruma göre kabul veya reddedilecektir. Kanunda öngörülmüş istisnalar dışında, hakim, iki tarafın birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m.25/1). O halde, mahkemece ancak tarafların usule uygun şekilde verilen dilekçelerinde dayandıkları vakıalar hakkında inceleme ve değerlendirme yapılabilmektedir.

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; davalı kadına yüklenen kusurlu davranışlardan ekonomik durumlarından memnun olmayarak orantısız şekilde lüks yaşama isteği, eşinin ailesini eve kabul etmediği ve eşinin ailesi ile görüşmesini engellemeye çalıştığı vakıalarına davalı erkek dayanmadığından bu vakıalar davacı kadına kusur olarak yüklenemez. Kadının sürekli ..: müşterek konuttan ayrılıp ....gelmesinden sonra ise, evllik devam etmiş olup taraflar son iki yıllarını Bayburt'da geçirdiklerine göre bu vakıa da kadına kusur olarak yüklenemez.

..../...

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek ağır kusurludur. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK m.174/1-2) kabulüne karar verilecek yerde, reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

..../...

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek ağır kusurludur. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK m.174/1-2) kabulüne karar verilecek yerde, reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıdaki yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkada harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.12.2016 (Prş.)

...
Yargıtay — Esas No: 2011/14960, Karar No: 2012/3771, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/14960 E.  ,  2012/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Kiralananın Tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine toplam 150.000 TL kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan tahliye istemli icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak, 118.000 TL kira alacağı yönünden itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kabulü ile itirazın kaldırılmasına, asıl alacağın %40'ı oranında hesaplanan 60.000 TL icra inkar tazminatının davalı borçludan tahsiline, yargılama sırasında taşınmaz tahliye edildiğinden tahliye istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine karar davalı borçlular vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve karara esas alınan 1.1.2007 başlangıç tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede bir kira ödenmediği taktirde dönem sonuna kadar olan kira bedellerin muaccel olacağı kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup, tarafları bağlar. Davacı takipte ödenmeyen 2007 yılı Ağustos ayı kira bedelini ve muacceliyet şartı gereği dönem sonuna kadar olan diğer kira bedellerinin tahsilini istemiştir. Davalı borçlular itirazlarında, 9.7.2007 tarihli belgeye göre kira bedellerinin ...ya ödeneceğinin kararlaştırıldığını, adı geçen ile varılan mutabakat sonucunda önceki dönemlerden kalan ve kiralayan tarafından ödenmesi gereken 7.250 TL elektrik borcunun, 2007 yılı ağustos ayı kirasına mahsup edildiğini, kira borcunun bulunmadığını belirtmiştir. Muacceliyete esas olan 2007 yılı Ağustos ayı kira bedeline mahsuben elektrik faturasının ödendiği savunması İİK.nun 269/c maddesinde düzenlenen nitelikte bir belge ile kanıtlanmadığından, 2007 yılı Ağustos kirası nedeniyle temerrüdün oluştuğu ve muacceliyet şartının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Mahkemenin buna ilişkin tespiti doğrudur. Ancak davalı gerek itirazında gerekse yargılama sürecinde ve temyizde 9.7.2007 tarihli belgeye dayanarak kira bedellerinin ödendiğini savunmaktadır. Ödemeye ilişkin savunma her aşamada ileri sürülebilir. Bu durumda mahkemece 9.7.2007 tarihli belge aslının ibrazı sağlanarak belgedeki imzanın kiralayana ait olup olmadığı hususunda inceleme yapılıp dosya içerisindeki ödeme belgeleri dikkate alınarak davacının kira alacağının kalıp kalmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Kabule göre de davacı dava dilekçesinde 118.000 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiş olmakla bu miktar üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken takibe konu alacağın tamamı üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7329, Karar No: 2019/10150, Tarih: 17.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7329 E.  ,  2019/10150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-)TCK.nun 158/1-f-son, 52/2-4, 53, 58/6-7, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-)TCK.nun 204/1, 53, 58/6-7, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan ile internet üzerinden görüştüğü , suç tarihi olan 19/06/2010 günü müştekiye ait kavak ağaçlarının bulunduğu ... ilçesi Aşağı .... Köyü ... Mevkiine geldiği burada katılana ait kavak ağaçlarını satın almak hususunda anlaştığı ve ... Tekstil Gıda İnşaat Sanayi Limited Şirketine ait 30/07/2010 keşide tarihli 11 bin TL bedelli Türkiye Ekonomi Bankası ... Şubesine ait ... numaralı bir adet çeki verdiği, katılandan satın aldığı kavak ağaçlarını adresi tespit edilemeyen bir binanın bodrum katına boşalttığı, akabinde katılanın söz konusu çeki Türk Ekonomi Bankası ... Şubesini 08/08/2010 tarihinde ibraz ettiği, ancak çekin üzerindeki imzanın hesap sahibinin imza örneğine uymadığı belirtilerek bankaca herhangi bir işlem yapılmadığı, sanığın bu şekilde atılı suçları işlediği iddia olunan somut olayda;Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, adli tıp kurumu raporu ile tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14582, Karar No: 2019/4632, Tarih: 22.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/14582 E.  ,  2019/4632 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda, iptali istenen ödeme emirlerinin 2002/...-...,2003/...-..., 2004/...-... ve 2005/...-.... aylara ilişki prim borçları ile 2013/...-..., ve 2004/.... aya ilişkin idari para cezası borcuna dair olduğu, Mahkemece, dava konusu ödeme emirlerine konu idari para cezaları yönünden ... yıllık tahsil zamanaşımı süresi dolduğu, dava konusu ödeme emirlerine konu prim borçlarına ilişkinse 06.07.2004 öncesi döneme ilişkin prim borçları için öngörülen ..., sonrası prim borçları için öngörülen ... yıllık zamanaşımı sürelerinin dolduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

...-Mahkemenin dava konusu ödeme emirlerine konu prim borçları yönünden verdiği kabul kararı yerinde ise de, dava konusu ödeme emirlerine konu idari para cezaları yönünden verilen karar eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olup hatalıdır.

...-Davaya konu ödeme emirleri içeriklerinden 2006/11507, 2007/28414 ve 2007/22178 sayılı ödeme emirinin içeriklerinin idari para cezası olduğu görülmekle, bu ödeme emirleri bakımından davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 140. maddesi olup gerek anılan maddede, gerekse 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinde, işverenin kanunla düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde idari para cezası ile sorumlu olacağı düzenlenmiştir. Ancak, idari para cezası, neticede bir cezai yaptırım olup, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen idari para cezasından, temsil ve ilzama yetkili kişi sıfatı ile hareket edenlerin şahsen sorumlu tutulamayacağı belirgindir.

Hal böyle olunca, öncelikle, Kurum tarafından bizzat davacıya yönelik düzenlenen idari para cezası kararı bulunup bulunmadığı araştırılarak, varlığı halinde, 506 sayılı Kanunun 140. maddesi hükmü gözetilerek uyuşmazlık çözüme kavuşturulmalıdır. “Kurumca verilecek idari para cezaları” başlığını taşıyan 140’ıncı madde, idari para cezaları, cezayı uygulayacak makam, cezaya itiraz ve itirazı inceleyecek merci ile itiraz üzerine verilen karara karşı ilgililerce başvurulacak yargı yolu ve zamanaşımı konusunda düzenleme içermektedir. İdari para cezasına karşı fiilin işlendiği tarihteki yasal düzenlemeye göre süresi içinde Kuruma itiraz edilmemesi veya itirazın reddine karar verilmesi halinde yine süresi içinde ilgili Mahkemeye dava açılmaması ya da ilgili Mahkemece itirazın reddine karar verilmesi hallerinde idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Kesinleşen idari para cezasına karşı ... Mahkemesinde menfi tespit ve itiraz davası açılamaz.

Mahkemece, davacıya yönelik düzenlenen idari para cezası varlığı halinde, yukarıda açıklanan prosedür çerçevesinde, 506 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca başlatılmış prosedürün bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varlığı saptandığında idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak idari para cezalarının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, yapılacak araştırma sonucu, davacıya yönelik düzenlenen idari para cezası kararının bulunmadığının belirlenmesi halinde ise, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen idari para cezasından davacının şahsen sorumlu olmayacağı gözetilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, .../05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2020/21300, Karar No: 2022/1102, Tarih: 05.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/21300 E.  ,  2022/1102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- ... gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin ....tarihli ve ....Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.