muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9892, Karar No: 2014/557, Tarih: 23.01.2014

3- Devletin temel görevlerinden biri de "suç işlenmesini önlemektir." Devlet görevlisinin bir kişinin daha fazla ceza almasını sağlamak için onu bazı hareketleri yapmaya yönlendirmesi kabul edilemez. Aksi halde gerek Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan "hukuk devleti" ilkesi gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde öngörülen "adil yargılama" hakkı ihlâli edilmiş olur.

4- Somut olayda, gizli soruşturmacı 27.09.2012 tarihinde 10 TL verip sanıktan çok az miktarda esrar almıştır. Böylece sanığın "satmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurma" suçu belirlenmiş ve delili elde edilmiştir. Buna rağmen gizli soruşturmacının sanığı yakalamayıp aynı gün 20 TL verip sanıktan tekrar 1,2 gram esrar alması hem gereksizdir hem de görevi kapsamında değildir. Öte yandan, gizli soruşturmacının asıl amacı "uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak" değil, "suçu ve failini belirlemek, suçla ilgili delilleri elde etmekten ibaret" olduğundan, gerçek anlamda bir "alım-satım" da söz konusu değildir. Sanığın bu esrarı ilk satıştan sonra temin ettiğine ilişkin bir delil de bulunmamaktadır.

Gizli soruşturmacının sanıktan ikinci kez esrar alması ayrıca suç oluşturmayacağından, zincirleme suç hükümleri de uygulanamaz.

5- Sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasının yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 23.01.2014
Yargıtay — Esas No: 2018/6524, Karar No: 2019/724, Tarih: 16.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6524 E.  ,  2019/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araç ile seyir halindeyken yapılan alkol kontrolünde 139 promil alkollü olduğunun kabul edildiği, dosya içerisinde bulunan 20.10.2015 tarihli tutanak içeriğine göre sanığın ayakta duramadığı, sağa sola yalpa yaptığının belirlendiği olayda tayin edilen temel ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğinin yetkili makamlar tarafından tespiti yapılmadan karar verilmesinin usule aykırı olduğuna, hapis cezasının adli para cezasına ve diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine, TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme maddesine kararda değinilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16323, Karar No: 2013/20350, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/16323 E.  ,  2013/20350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı tarafça işlemsiz bırakılıp, 3 aylık yasal süre içerisinde yenilenmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 51. maddesi hükmü gereğince, dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetine göre belirlenir. Aynı Yasa'nın 50. maddesi hükmü uyarınca da medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olan, davada taraf ehliyetine de sahiptir. Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olmayan gerçek kişiler ise, davada kanuni temsilcileri tarafından temsil edilir. Gerçek kişinin medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olup olmadığı ise, Türk Medeni Kanunu'nun 9 ve izleyen maddeleri hükümlerine göre belirlenir. Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi hükmü gereğince, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır. Bu husus, mahkemece, tespit olunduğunda hemen yetkili vesayet makamına bildirilmelidir.

HMK'nın 114/d maddesi hükmü gereğince tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartı olup; her aşamada mahkemece, doğrudan gözetilmesi gerekir. Bu hukuksal sebeplerle, Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi gereğince davacının vesayet altına alınmasının gerekli olup olmadığının ilgili vesayet makamına bildirilmesi ve HMK'nın 56. maddesi hükmü gereğince işlem yapılması zorunludur.

Somut olayda, davacı taraf imzasıyla mahkemeye sunulan dilekçe ile, kendisi hakkında ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/3085 E. Sayılı dosyasında vesayet davası açıldığı belirtilmiş, mahkemece 16/01/2013 tarihli yenileme tensip tutanağında ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi 2012/3085 E. Sayılı dosyası mahkemesinden incelenmek üzere istenilmiş, talebe cevap verilmemesi üzerine takip eden celsede de talep tekid edilmiştir.

Mahkamenin ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi 2012/3085 E. Sayılı dosyasında davacı ile ilgili vesayet davasından haberdar olduğu kuşkusuzdur. Hal böyle iken; mahkemece HMK. 56. maddesi gereği vesayet davası bekletici mesele yapılarak, sonucuna göre işlem yapmak ve karara göre Sulh Hukuk Mahkemesi'nce atanan vasiyi de davaya dahil ederek yargılamaya devam edilmesi gerekirken, davacının davayı takip etmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vasisinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6830, Karar No: 2020/4185, Tarih: 09.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6830 E.  ,  2020/4185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

30/04/2015 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı 1412 sayılı CMUK'nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 08/05/2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 09/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20926, Karar No: 2013/19035, Tarih: 19.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/20926 E.  ,  2013/19035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin üceti, fazla mesai ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 06.01.2005 tarihinden işten çıkartıldığı 18.05.2009 tarihine kadar .... USTASI olarak çalıştığını, işverenden asgari geçim indiriminin verilmesini, ücret olarak verilen 800 TL’nin artırılmasını, sigorta priminin de aldığı net ücretin brütüne göre eksiksiz yatırılmasını isteyince işverence bunların yapılmayacağı, işyerine bir daha gelmemesinin istendiğini, iş akdinin feshedildiğini, bunun üzerine davacının Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayet ettiğini, taraflarınca ihtar çekildiğini, davacının asgari geçim indirimini hiçbir zaman alamadığını, sigorta priminin eksik yatırıldığını, ücretsiz olarak izne gönderildiğini ve ücret konusunda da en son davalı ile anlaşamadığını ve davalının müvekkilinin haklı zam talebini kabul etmediğini, davacının iş akdine haksız olarak son verildiğini ve çalışma şartlarının kötü niyetli olarak zorlaştırıldığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, izin, fazla mesai ve asgari geçim indirimi alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendisi ile birlikte dava açan diğer arkadaşlarıyla iş akdinin kendilerine yüklediği özen ve itinayı göstermeksizin devamsızlık yapmak, işverenin güvenini kötüye kullanmak ve işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan birtakım davranışlar içerisine girerek müvekkilini iş akitlerini feshetmek mecburiyetinde bıraktığını, davacının devamsızlık yapmak suretiyle işleri aksattığını, diğer arkadaşları ile 18.05.2009-25.05.2009 tarihleri arasında uzun süre işyerine gelmemeleri ve devamsızlık yapmaları üzerine şirketçe ihtarname ile 2 gün içinde işyerine gelerek geçerli mazeret bildirmeleri gerektiği, aksi halde iş akdinin feshedileceğinin ihtar edildiğini, iş akdinin usul ve yasaya uygun olarak feshedildiğini, davacının fesih sebeplerinin geçersiz olduğundan bahisle 1 aylık yasal sürede dava açmak yerine hemen tazminat isteme yollarını tercih ettiğini, bunun bile tek başına davacının işvereni mağdur etmek yönündeki kötü niyetini açıkça gözler önüne serdiğini, şirketin davacının iş akdine son vermesi üzerine davacının işbu davayı açmakla birlikte, şirketle aynı iş kolunda faaliyet gösteren... isimli bir şirket kurduklarını, davacının diğer arkadaşları ile birlikte kurduğu bu şirketle müvekkilinin ticari faaliyet gösterdiği firmalara iş teklifleri vermek ve şirketin sırlarını ifşa etmek suretiyle müvekkilini mağdur etmeye başladıklarını, davacı ve diğer iş

arkadaşlarının müvekkili şirkette çalıştıkları dönemde şirketin sırlarını ortaya atmak, bu sırları elde etmek suretiyle menfaat elde etme çabasına girdiklerini, ancak şirketin bu durumu davacının devamsızlık yapması üzerine iş akitlerine son verdikten sonra davacının yeni bir şirket kurması ve müvekkili şirketin ticari faaliyet gösterdiği firmalara iş teklifi vermesi üzerine anladığını, işverenin meslek sırlarını ortaya atan, işyerinden ayrıldıktan sonra rekabet hukukuna aykırı bir şekilde müvekkili şirket aleyhine çalışmalar yürüten davacının işverenin güvenini kötüye kullanmak suretiyle iş akitlerinin feshine sebebiyet verdiklerinin ortada olduğunu, davacı ücretlerini ihtirazı kayıtsız almakla tüm iddialarının usul ve kanuna aykırı olduğunu savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, asgari geçim indirimi, fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, asgari geçim indirimi, fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının Bölge Çalışma Müdürlüğü şikayet dilekçesi içeriği ve davacı tanıklarının yeminli anlatımları karşısında davacı işçinin iş akdini asgari geçim indirimi ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödenmemesi üzerine kendisinin haklı nedenle feshettiği, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanacağı, ancak iş akdini haklı nedenle de olsa kendisi fesheden işçinin ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde ihbar tazminatı isteminin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19471, Karar No: 2016/20700, Tarih: 26.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/19471 E.  ,  2016/20700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye tabi sözleşmeli statüsünde memur unvanıyla görev yapmakta iken, kurumun özelleştirilmesi kapsamında 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun Ek 29. maddesine ve atıfta bulunduğu 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkındaki Kanunu'nun 22. maddesi kapsamında kamu kurumuna atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ve kamu kurumuna atanan davacının maaş nakil ilmühaberinin eksik düzenlendiğini ileri sürerek, maaş nakil ilmühaberinin 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesine ve atıfta bulunduğu 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesine uygun şekilde ek ödeme haklarını kapsayacak şekilde yeniden düzenlenmesi ile davacının çalıştığı süre içeresinde ödenmemiş olan ek ödemeye ilişkin ücret farkının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirketin eylem ve işlemlerinden kaynaklı hak kaybına uğramadığının belgelerle sabit olduğunu, davacının kendi isteği ile kamu kurum ve kuruluşlarına atanmasının yapıldığını ve halen 657 sayılı Kanun'a tabi olarak çalıştığını, maaş nakil ilmühaberinin mevzuata uygun olarak tanzim edildiğini, benzer taleplerle iş ve idare mahkemelerinde açılan davaların görev ve esas yönünden reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirketin eylem ve işlemlerinden kaynaklı hak kaybına uğramadığının belgelerle sabit olduğunu, davacının kendi isteği ile kamu kurum ve kuruluşlarına atanmasının yapıldığını ve halen 657 sayılı Kanun'a tabi olarak çalıştığını, maaş nakil ilmühaberinin mevzuata uygun olarak tanzim edildiğini, benzer taleplerle iş ve idare mahkemelerinde açılan davaların görev ve esas yönünden reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen 3. maddenin 1, 4, 7. fıkraları; 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin 5. fıkrası ile 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesinin 1. fıkrası ve 111. fıkrasında düzenlenmiş bulunan mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi neticesinde; 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddelerinde nakle tabi personelin parasal hakları bakımından farklı uygulama yöntemlerinin belirlendiği, yine 5189 sayılı Kanun ile personelin parasal haklarının belirlenmesi hususunda Türk Telekom Yönetim Kurulunun yetkili kılındığı, Türk Telekom Yönetim Kurulunca; 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesiyle, nakilleri yapılmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek sözleşmeli ve kapsam dışı personelin 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi gereğince eski görevleri ile yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi esnasında; söz konusu personeller bakımından diğer kamu personellerine göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine, 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmesinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine uygulanmış zam tutarının esas alınmasına karar verildiği, bu uygulamayla da Türk Telekomdan özelleştirme kapsamında başka kurumlara nakledilen personelle aynı unvandaki diğer personellerin parasal hakları arasında eşitlik sağlanmasının amaçlandığı, bu durumun Türk Telekom personeline özgü bir uygulama olarak ortaya çıktığı, söz konusu uygulamanın, ek ödemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Devlet Personel Başkanlığına bildirilmiş olan personelin, eski görevlerinin parasal haklarının yeniden belirlenmesi taleplerinin önüne geçilmesi için düzenlendiği, ek ödemenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren Devlet Personel Başkanlığına bildirilen personelin eski kurumlarındaki parasal haklarının belirlenmesinde ek ödemelerin göz önüne alınmasına engel teşkil etmediği, yüksek yargı kararlarının da bu yönde olduğu ve davacının 5473 sayılı Kanun, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin, Ek II sayılı cetvelde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanması, maaş nakil ilmuhaberinin buna göre düzenlenmesi ve 2006/1, 2006/3 ve 2007/1 nolu tebliğde yer alan ek ödemelerden de yararlanması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda toplu iş sözleşmesi 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3, maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

Davalı kurum, taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda artış yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı, kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7. maddesine göre, davacının ücretinde yapılacak artış, memur maaşlarına yapılan artış oranından az olamaz. Buna göre davalı şirketçe davacının ücretine yapılan artışlar kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan az ise aradaki fark alacak hüküm altına alınmalıdır.