muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19467, Karar No: 2022/15620, Tarih: 28.11.2022

Somut olayda, kaza tarihi 14.12.2019 olup davacının dosyaya sunduğu Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından verilen 07.10.2020 tarihli raporun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre tanzim edildiği belirtilerek davacının alt ekstremitede analjik yürüyüş nedeniyle yürüyüş bozukluğuna göre alt eksremite özür oranı %8, kafa travmasına bağlı olarak sinir sistemi, epilepsi, nöbeti olmayan ancak geçirme riski olanlar değerlendirildiğinde %5 ve servikal yaralanması nedeniyle kas iskelet omurgaya ait sorunlarda özürlülük değerlendirildiğinde %8 olduğu, balthazard formülüne göre toplamda %19 oranında sürekli özür oranı olduğu belirtilmiştir.

Davacının kafa travmasına bağlı olarak sinir sistemi, epilepsi, nöbeti olmayan ancak geçirme riski olanlar değerlendirildiğinde %5 engel oranının bulunduğu belirtilmiştir. Öncelikle, davacının yaralanmadan kaynaklı maluliyetinin tespiti için tüm tedavi evraklarının getirtilip değerlendirmek üzere içerisinde beyin cerrahı ve nöroloji uzmanının da bulunduğu davacının ikametgahına en yakın üniversitelerin adli tıp bölümünden ya da Sağlık Bakanlığının belirlediği yetkili hastanelerden alınmak üzere kaza tarihinde yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı ve varsa oranının ne olduğu, maluliyet oranının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceği hususlarında, bilirkişi heyetince bizzat muayenesi de yapılarak ayrıntılı, gerekçeli, kaza ile illiyet bağı kuran, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Diğer yandan, karara esas alınan raporun, kaza tarihi olan 14.12.2019 tarihinden 9 ay 23 gün sonra tanzim edildiği anlaşılmaktadır. Oysa ki; Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkındaki Yönetmelik eki cetvellerine göre, alt ekstremite sorunlarında engellilik durumunun kişinin mevcut durumuna göre belirlenmesi gerektiği, kişinin özür durumunun zaman içinde değişebilme ihtimali varsa raporun süreli verilmesi gerektiği, devamlı engelllik raporu verilmeden önce, hastada iyileşmenin durduğu, son bir senede düzelme olmadığı tespit edilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen yönetmeliğin eki cetvellerinde belirtilen söz konusu süre beklenmeksizin tanzim edilen rapora dayalı karar verilmiştir. Rapor bu nedenle de denetime elverişli değildir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacı tarafından ibraz edilen 11.08.2020 tarihli maluliyet raporunun her ne kadar kaza tarihinde yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkındaki Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak hazırlandığı belirtilmiş ise de ekindeki cetvellere uygun biçimde tanzim edilmediği anlaşıldığından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkındaki Yönetmelik eki cetvellerinde belirtilen süre şartlarına uyulmak suretiyle usulüne uygun, denetime ve karar vermeye elverişli olacak şekilde davacının maluliyet derecesi ve oranının belirlenmesi amacıyla yeni bir rapor alınıp hasıl olacak sonuca göre (temyiz eden davalının lehine usuli kazanılmış haklar da gözetilerek) karar verilmesi amacıyla kararın bozulması gerekmiştir.

b- 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30.maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile adı geçen Yönetmelik'in 16. maddesine eklenen 13. Fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17. maddesi (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyeti'nce davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, (2-a) ve (2-b) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararının BOZULMASINA, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya ve davalıya geri verilmesine 28.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12057, Karar No: 2008/17056, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12057 E.  ,  2008/17056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kızanlık Köyü 148 ada 66 parsel sayılı 471,35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir..

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya, 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7623, Karar No: 2016/2551, Tarih: 02.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/7623 E.  ,  2016/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ...'ın sürücüsü ve...'in işleteni olduğu otobüs ile murisin kullandığı tescilsiz motorsikletin kavşakta çarpışması sonucunda meydana gelen kazada müvekkillerin murisi....in vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne .... için 2.000,00 TL, baba İsmail için 2.000,00 TL ve kardeş ... için 1.000,00 TL destek tazminatı ile her bir davacı için 15.000,00'er TL den toplam 45.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında maddi tazminat talebini toplam 51.697,85 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, kazada ölen sürücünün kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, davacı baba İsmail için 13.882,41 TL, davacı anne ..... için 14.758,35 TL, davacı kardeş Serdar için 23.057,09 TL destekten yoksun kalma tazminatının

kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline; davacı anne, baba ve kardeş için ayrı ayrı 3.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 2.3.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11214, Karar No: 2022/10321, Tarih: 21.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/11214 E.  ,  2022/10321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından, sanık ...'nün mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından, sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin ise sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; gemi yapımında kullanılan demir çubukların istif hale getirilme işinin yapıldığı ... Çelik Fabrikası haddehane bölümünde, olay günü saat 22:30 sıralarında vinci kullanan ...'nın, demir çubukları doğrultma makinesinin motor fan koruyucusuna çarparak kapağının yere düşmesine yol açtığı ve yere düşen motor fan kapağının bulunduğu yere gittiği sırada vinç operatörü olan sanık ...'in aynı demeti yerine koymak için vinci hareket ettirmesi neticesinde ...'nın doğrultma makinesi ve demir ... demetinin arasında sıkışmasına sebebiyet verdiği ve ... Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 15/07/2013 tarihli otopsi raporuna göre; künt göğüs travmasına bağlı sternum (göğüs kemiği) ve çok sayıda kaburga kırıkları ile birlikte iç organ ve büyük damar yırtılmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü olayda,

Bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 08/04/2015 tarihli raporda: deneyimli bir işçi olan ölenin, yeterli dikkat ve özeni göstermeyerek vincin kaldırıldığı sırada güvenli mesafade durmaması sebebiyle asli kusurlu olduğu, vinç operatörü olan sanık ...'in, kullandığı vincin taşıdığı yükün hareket alanı içindeki tehlikeli bölgede başka bir kişinin bulunup bulunmadığını kontrol etmesi gerektiği halde gerekli dikkat ve özeni göstermemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, genel müdür yardımcısı ve ... veren vekili olan sanık ...'nün, ... sağlığı ve güvenliği konusundaki denetim ve yükümlülüklerini yerine getirmemesi sebebiyle tali kusurlu olduğu, fabrikanın haddehane bölümünde genel sorumlu ve vardiya amiri olan sanık ...'ın ise kaza anında ... yerinde bulunmadığı ancak kaza anında başka bir vardiya amirinin bulunması ve olayın vinçteki bozukluk veya aksaklıktan kaynaklanmaması sebebiyle kusurunun bulunmadığı belirtildiği, anlaşılmakla yapılan incelemede;

A.Sanık ...'ın beraatine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebinin reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B.Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde ;

A.Sanık ...'ın beraatine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebinin reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B.Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ceza miktarına, sanık ... müdafinin eksik incelemeye, kusur durumuna ve ceza miktarına ilişkin temyiz sebeplerinin reddine , ancak;

Sanık ... hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken TCK’nın 50/4. maddesi yönlendirmesi ile TCK’nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK’nın 50/4. maddesi olarak gösterilmesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasındaki dördüncü paragrafların çıkarılarak yerine ''Sanık ...'in sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C.Sanık ...'nün mahkumiyetine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ceza miktarına, sanık ... müdafinin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

C.Sanık ...'nün mahkumiyetine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ceza miktarına, sanık ... müdafinin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yukarıda izah edildiği şekilde gerçekleşen olayda, ... veren vekili olan sanık ...'nün ... sağlığı ve güvenliği konusundaki denetim ve yükümlülüklerini yerine getirmemesi sebebiyle kusurlu olduğundan bahisle yerel mahkeme tarafından sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de; ... veren vekili olan sanık ...'nün, fabrikaya A sınıfı ... güvenliği uzmanı olan ...'ı görevlendirdiği, ... sağlığı ve güvenliği konusundaki denetim ve yükümlülüklerinin bu kişiye ait olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6551, Karar No: 2012/7798, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6551 E.  ,  2012/7798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ün beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun .... tarih ve ...Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine

göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin ... tarih ve ... sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanığın ticareti terk edip etmediğine yönelik olarak zabıta araştırmasının borçlu şirketin kayıtlı adresinde yapılmadığı gözetilmeden ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28759, Karar No: 2019/12225, Tarih: 03.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/28759 E.  ,  2019/12225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2013 tarih ve 2013/138 Esas 2013/490 Karar sayılı sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanunun 3/18, TCK'nin 62,53,52,54 maddeleri uygulanarak kurduğu 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00.-TL adli para cezasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye dair mahkumiyet hükmü sanığın süresinde temyiz istemi üzerine,

Dairemizin 04.03.2019 gün ve 2019/1548 Esas, 2019/5799 sayılı kararıyla;

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 14.03.2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ;

Etkin pişmanlık kurumu 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde düzenlenmiş olup, ikinci fıkrada istisnalar gösterilerek, soruşturma aşamasında kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde cezanın yarı oranında indirileceği hüküm altına alınmıştır. Yapılacak indirim yasa gereği takdiri değil, zorunludur. Sanığın durumu yasada belirtilen istisnalara girmemektedir. Sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmiş olup, etkin pişmanlıktan yararlandığı takdirde, hakkında cezanın ertelenmesi, H.A.G.B. müesseselerinden istifade edebilme imkanı doğabilecektir. Yakalanan kaçak sigara toplam 24 pakettir.