muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16910, Karar No: 2015/3220, Tarih: 24.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/16910 E.  ,  2015/3220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.11.2012 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2767, Karar No: 2021/10596, Tarih: 15.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/2767 E.  ,  2021/10596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAKTÜL : ...

SUÇLAR : Nitelikli Kasten Öldürme, Nitelikli Kasten Öldürmeye Yardım

HÜKÜMLER : Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2015 tarih ve 2014/319 Esas, 2015/164 Karar sayılı kararı ile,

1)Sanık ... hakkında,

Maktül ...' e yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan TCK' nın 82/1-a, 39, 62 maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası,

2)Sanık ... hakkında,

Maktül ...' e yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan TCK' nın 82/1-a, 39, 62 maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası,

3)Sanık ... hakkında,

Maktül ...' e yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan TCK' nın 82/1-a, 39, 62 maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası,

4)Sanık ... hakkında,

Maktül ...' e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK' nın 82/1-a, 62 maddeleri gereğince müebbet hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ... , ..., ... ve ... müdafiileri

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... , ... ve ...' in maktül ...' ı nitelikli kasten öldürmeye yardım, sanık ... ' ın maktül ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta, sanık ... müdafinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede suç niteliğine, eksik incelemeye, sübuta, sanık ... müdafinin sübuta yönelen , sanık ... müdafinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re’sen de temyize tâbi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 15/06/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.

15/06/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... müdafii Avukatlar ..., ...'in yokluklarında 17/06/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/15045, Karar No: 2022/26133, Tarih: 27.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/15045 E.  ,  2022/26133 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.120,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 16/09/2021 tarihli ve 2020/131 esas, 2021/268 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/11/2022 gün ve 2022/113560 sayılı istem yazısıyla dava dosyaları Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak alt sınır olan 3 ay karşılığı 90 gün adlî para cezası yerine, hesap hatası yapılarak 3 ay karşılığı 120 gün adlî para cezası tayin edilmesini müteakip, artırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden hesaplanarak sonuç cezanın 87 gün karşılığı 1.740,00 Türk lirası yerine, 106 gün karşılığı 2.120,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle, fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1 maddesi gereğince alt sınırdan 3 ay karşılığı adli para cezasına hükmedildiği belirtilmesine rağmen, 120 gün adli para cezası belirlenerek uygulamaya göre sonuç ceza, 1.740 TL adli para cezası yerine 2.120 adli para cezası adli para cezası olarak belirlemek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi hukuka aykırıdır

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 16/09/2021 tarihli ve 2020/131 esas, 2021/268 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık CMK'nın 309.maddesinin 4-d fıkrasına göre,

a- Sanık ...’ın TCK’nın 125/1 maddesi gereğince 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 125/4. meddesi gereğince 1/6 artırım yapılarak 105 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak 87 adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen 87 gün adli para cezasının TCK' nın 52/1. maddesi uyarınca bir günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanarak 1740 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

TCK'nın 52/4 maddesi gereğince adli para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksitler halinde ödenmesine,

İnfazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7604, Karar No: 2016/6901, Tarih: 06.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7604 E.  ,  2016/6901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 22.09.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1156, Karar No: 2015/2293, Tarih: 04.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1156 E.  ,  2015/2293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sahibi bulunduğu ...Ticaret-... adına katılan bankaya kredi başvurusu yapıp sözleşme imzaladığı, teminat olarak bankaca istenen miktara karşılık kendisinin alacaklı, katılan... ve ...’i borçlu gösteren 4 adet senedi verdiği, keşideci imzalarının katılanlara ait olmadığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın sahte olarak düzenlediği bonoları bankaca tahsis edilmemesi gereken kredinin açılmasını sağlamak amacıyla bankaya verdiği iddia edilen olayda;

Sanığın 2004 yılından itibaren değişik zaman ve miktarlarda katılan bankadan kredi kullandığı, bu amaçla birçok taşınmazı üzerine ipotek tesis ettirmesi ve sahteliği iddia olunan bu dört senet dışında doksan iki adet müşteri senetlerini teminat olarak göstermesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle katılan bankaya yazı yazılarak , sanığın verdiği 96 adet senet hakkında sahtecilik nedeniyle yapılmış başkaca bir şikayetin bulunup bulunmadığı, alınan 4 adet senedin doğmuş bir borç nedeniyle ek teminat olarak mı yoksa yeni verilecek bir kredi için verilip verilmediği, bu senetlerin verilmemesi halinde sanık tarafından gösterilen ipotek ve diğer senetlerden oluşan teminatların sanığa yeniden kredi kullandırılması için yeterli olup olmadığının sorulması, sanıktan senetleri katılan ... ve... nasıl ve ne şekilde aldığının ayrıntılı olarak sorulması varsa göstereceği tanıkların dinlenilmesi, gerekirse imza ve yazı incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/933, Karar No: 2011/2318, Tarih: 02.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/933 E.  ,  2011/2318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 194 ve 200 parsel sayılı taşınmazların gerçekte tek maliki kök miras  bırakanı Seyit A. oğlu İ..T. iken S. A. oğlu İ.l T. ve S.A. oğlu İ.T.olarak ayrı ayrı iki isim yazılıp hisselendirildiğini, tapuda hatalı olarak ismi geçen S. A.oğlu İ.T.ın gerçekte tanınan, mevcut ve müşahhas bir kimse olmadığı gibi ismi meçhuli ifade eden  bu kişinin kim olduğunu bilenebilmesine yarayacak  bilgilerin de tapu sicilinden çıkarılamadığını ileri sürüp, S. A.oğlu İ.T. adına olan kaydın iptali ile S. A. oğlu İ. T.ın mirasçıları adına payları oranında tescilini istemiştir.

Davalı İdare, davacının tek başına dava açarak diğer mirasçılar adına da talepte bulunamayacağını, davanın kayıt maliki aleyhine açılması gerektiğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu edilen 194 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarına dayanarak 4.4.1970 tarihinde  7/12 payının S.A.oğlu  İ.T. 5/12 payının S.A. oğlu İ.T.adına tespit edildiği, 200 parsel sayılı taşınmazın ise yine tapu kayıtlarına dayanarak aynı kişiler  adına, aynı oranlarla tespit edildiği, davacının kök murisi S.A.oğlu İ.T.ın 1.4.1979 tarihinde  ölümü ile mirasçıları K. T.. ve S.A.T.ın kaldığı, İ.oğlu S. Ali T.n 30.11.2006 tarihinde ölümü ile davacı B. ile dava dışı mirasçıları S., N. M.n ve M.'in kaldığı anlaşılmaktadır.

Seyit A.oğlu İ. T. mirasçılarından davacı B.eldeki davayı  açarak 194 ve 200 no'lu parsellerde kim olduğu tapu kayıtlarından anlaşılmayan, çevrede tanınmadığı ve mevcut olmadığı halde 5/12 hisse sahibi olarak görünen S.A.oğlu İ.T. adına olan kaydın iptali ile S.A.oğlu İ. T.ın mirasçıları adına veraset ilamındaki payları oranında tescilini istemiştir.

Bilindiği üzere; elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

Bilindiği üzere; elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

M.K.nun 701-703 maddelerinde düzenlenen bu tür mülkiyetin ( ortaklığın ) tüzel kişiliği olmadığı gibi eşya üzerinde ortaklardan herbirinin doğrudan doğruya bir hakkı da yoktur. Mülkiyet bir bütün olarak ortaklardan tümüne aittir. Başka bir anlatımla ortaklık tasfiye oluncaya kadar ortaklardan birinin ayrı mal veya hak sahipliği bulunmayıp, hak sahibi ortaklıktır. Değinilen mülkiyet türünde malikler  mülkiyet payları ayrılmadığından paydaş değil, ortaktır. Bu kural, M.K.nun 701 maddesinde (... Kanun ve kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir.Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır.) biçiminde açıklanmıştır. Elbirliği (İştirak) halinde mülkiyetin bu özelliği itibariyle ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Şayet yasa veya elbirliği (iştirak) halinde mülkiyeti oluşturan anlaşmada ortaklık adına hareket etme yetkisinin kime ait olacağı belirtilmemişse, ortaklığın tasfiyesini isteme hakkı dışındaki tüm işlemlerde ortakların (iştirakçilerin) oybirliği ile karar almaları ve birlikte hareket etmeleri zorunluluğu vardır.

M.K.nun 702/2 maddesi bu yönde açık hüküm getirmiştir. Ancak, açıklanan kural yargısal uygulamada kısmen yumuşatılmış bir ortağın tek başına dava açabileceği, nevarki, davaya devam edebilmesi için öteki ortakların olurlarının alınması veya miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği kabul edilmiştir. (ll.l0.982 tarih l982/3-2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Nitekim bu görüş bilimsel alanda da aynen benimsenmiştir.

Hal böyle olunca, miras bırakan S.A.oğlu İ. T.'ın dava dışı mirasçılarının davaya olurlarının alınması ya da miras şirketine M.K.nun 640. maddesi uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerekirken, davanın görülebilirlik koşulu gözardı edilerek yazılı olduğu üzere davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir.

Hal böyle olunca, miras bırakan S. A.t oğlu İ.T.ın dava dışı mirasçılarının davaya olurlarının alınması ya da miras şirketine M.K.'nun 640.maddesi uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile yargılamanın sürdürülmesi gerekirken, davanın görülebilirlik koşulu gözardı edilerek esas hakkında  hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  02.03.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6005, Karar No: 2023/12944, Tarih: 26.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/6005 E.  ,  2023/12944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1751 E., 2022/2610 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 11. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/406 E., 2022/288 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre ve diğer temyiz şartları yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra ve

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçtiğini ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) geçici 23 üncü maddesi uyarınca Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilere de uygulanacağının hüküm altına alındığını, taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesine göre davacıya her ay brüt asgari ücretin belirli bir oran fazlası üzerinden günlük olarak ödeme yapılması gerektiğinin düzenlendiğini, ayrıca davacının ücretine toplu ... sözleşmesi uyarınca 6 aylık dönemlerde %4 oranında zam yapılması gerektiğini ancak davalı tarafça ... sözleşmesi dikkate alınmaksızın ücretlerin ödendiğini iddia ederek fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirilmiş olduğunu, 01.01.2019 tarihinden itibaren ücretlerin Bakanlıktan alınan görüş yazıları doğrultusunda 31.12.2018 tarihinde almakta oldukları ücretlerinin %4 zamlı hâli ile ödendiğini, davacının herhangi bir ücret alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile davalı arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oranı dikkate alınarak ödeneceğinin düzenlendiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile davalı arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oranı dikkate alınarak ödeneceğinin düzenlendiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekilince, sürekli işçi kadrolarına geçirilenlerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde, kadroya geçirilmeden evvel işçilerin ... ... sözleşmelerinin yanı sıra alt işveren işçilerini kapsayan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan süresi en son sona erecek toplu ... sözleşmesi hükümlerinin dikkate alındığı, İdare tarafından bu düzenlemelere uygun bir şekilde ücretin belirlendiği ve yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında kadroya geçiş aşamasında imzalanan ... sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası ile ödeneceğinin kararlaştırıldığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark ücret alacağının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 32 inci maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde ve 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi.

3. 7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin on üç ve on dördüncü fıkraları şu şekildedir:

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 32 inci maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde ve 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi.

3. 7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin on üç ve on dördüncü fıkraları şu şekildedir:

"(13) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz. İşe iade talebiyle yapılan görüşmelerde tarafların anlaşmaları durumunda, arabulucuya ödenecek ücretin belirlenmesinde işçiye işe başlatılmaması hâlinde ödenecek tazminat miktarı ile çalıştırılmadığı süre için ödenecek ücret ve diğer haklarının toplamı, Tarifenin İkinci Kısmı uyarınca üzerinde anlaşılan miktar olarak kabul edilir.

(14) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır."

4. 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun (6325 sayılı Kanun) "Dava şartı olarak arabuluculuk" kenar başlıklı 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları şöyledir:

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.