muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4366, Karar No: 2021/2232, Tarih: 22.03.2021

Ancak sorun CMK'nın 150/3. maddesinde şart koşulan beş yıllık ceza süresinin, suçun basit hali için öngörülen temel cezaya göre mi yoksa uygulanması zorunlu nitelikli haller ile cezayı ağırlaştırıcı nedenlerin de dikkate alınması suretiyle belirlenecek cezaya göre mi tespit edileceği noktasında toplanmaktadır.

Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun içtihadı (06.12.2016 tarih ve 2016/17-939, 2016/465 sayılı kararı) doğrultusunda genel uygulama beş yıllık ceza süresinin, suçun basit hali için öngörülen temel cezaya göre belirlenmesi şeklindedir.

Ancak hakkaniyete uygun bir yargılamanın gerçekleştirilmesi için, savunma hakkının yeterince ve tam olarak kullanılması ve bu hakkı teminat altına alan usul kurallarının teorik ve soyut değil, etkili ve pratik olacak şekilde yorumlanması gerekmektedir.

Suç genel teorisinde suça etki eden nedenler, suçun temel şeklini düzenleyen suç tipindeki kanuni unsurların dışında kalan ve ona eklenen özel fiili nedenler veya şahsi nedenlerdir. Bu bağlamda suça etki eden nedenler, doktrinde çeşitli ayrımlara tabi tutulmaktadır: Ağırlatıcı-hafifletici nedenler, genel-özel nedenler, kanuni-takdiri nedenler, fıili-şahsi nedenler gibi. Suça etki eden nedenlerden cezanın artırılmasını gerektiren nedenler ağırlatıcı nedenler iken, indirilmesini gerektirenler hafifletici nedenlerdir.

Ceza adalet sistemimizde "bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekillerinin aynı suç sayılacağı" kabul edilmiştir. (TCK md. 43/1, 3. cümle) Keza dava zamanaşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hallerinin de göz önünde bulundurulacağı hüküm altına alınmıştır. (TCK md. 66/ 3)

Dairemiz de, 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin 2/g bendi kapsamında “temyiz edilebilirlik sınırının” belirlenmesinde beraat kararı verilen suç için yasada öngörülen cezanın üst haddinin, nitelikli hal ve ağırlaştırıcı nedenler de gözetilerek saptanması gerektiğini kabul etmektedir. (16.01.2018 tarih, 2017/3415 E. - 2018/495 K. sayılı karar)

Esasen suç isnadı altında olan şüpheli ya da sanık için önemli olan husus, tehdit altında tutulduğu hapis cezasının alt veya üst sınırının miktarıdır. Bu miktarın, suçun temel şekli için ya da uygulanması zorunlu nitelikli halleri veya ağırlaştırıcı sebepleri için öngörülmüş olmasının pratikte sanık/şüpheli için hiç bir önemi yoktur. Aksi yöndeki düşünce, ceza adalet sistemimizin kabul ettiği "bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekillerinin aynı suç sayılacağı" olgusuna, kişisel savunmada kural olarak ihtiyari müdafilik sistemini benimseyen 1412 sayılı

CMUK'un rağmına, zorunlu müdafilik sistemini önemli ölçüde genişleten, AİHS'nin 6. maddesinden daha geniş bir teminat içeren 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesinin amaç ve kapsamına, dürüstlük ilkesine ve adil yargılanma hakkına uygun düşmeyeceği apaçık ortadadır.

CMUK'un rağmına, zorunlu müdafilik sistemini önemli ölçüde genişleten, AİHS'nin 6. maddesinden daha geniş bir teminat içeren 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesinin amaç ve kapsamına, dürüstlük ilkesine ve adil yargılanma hakkına uygun düşmeyeceği apaçık ortadadır.

5237 sayılı TCK'nın 314/2.maddesinde düzenlenen ve 3713 sayılı TMK'nın 3. maddesinde tadat olunan mutlak terör suçlarından olması nedeniyle aynı Kanunun 5. maddesinin zorunlu olarak uygulanmasını gerektiren silahlı terör örgütü üyesi olmak suçu-(ları)nda cezanın alt sınırının beş yıldan fazla (7 yıl 6 ay hapis cezası) olduğu görülmektedir.

Bu nedenlerle sanık hakkında, “silahlı terör örgütü üyesi olmak” suçundan yapılan yargılama sırasında, CMK'nın 150/3 maddesi gereğince isteğine bağlı olmaksızın hatta açıkça müdafi istemediğini beyan etse bile müdafii görevlendirme zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu zorunluluğa uyulmamasının temyizen inceleme konusu yapılıp yapılamayacağına gelince;

CMK’nın, “Duruşmada hazır bulunacaklar” kenar başlıklı 188/1. maddesinde; "Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve Cumhuriyet savcısı ile zabıt katibinin ve kanunun zorunlu müdafiliği kabul ettiği hallerde müdafiinin hazır bulanması şarttır." denilmek suretiyle duruşmada hazır bulunması gerekenler gösterilirken "zorunlu müdafii "de muhakeme heyetinden sayılmıştır.

CMK'nın 289. maddesinin 1-a ve e bentlerinde, "mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması ile Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılması" hukuka kesin aykırılık halleri içinde sayılmıştır. Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da bu madde kapsamında sayılan hukuka aykırılıklar temyiz denetiminde res’en incelenecektir.(CMK 289/1)Temyiz incelemesi yönünden hukuka kesin aykırılık hallerinde, hükümden önce verilen kararların hükme esas teşkil edip etmediğinin de bir önemi bulunmamaktadır.

Bu itibarla, mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkülü için duruşmada hazır bulunması doğrudan şart koşulan zorunlu müdafiin görevlendirilmemesi, CMK'nın 289. maddesinin 1-a-e bentleri bağlamında hukuka kesin aykırılık oluşturması nedeniyle usulüne uygun açılmış bir temyiz davasında temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da re'sen inceleme konusu olacaktır.

Açıklanan gerekçeler doğrultusunda somut olay değerlendirildiğinde;

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafiiisi bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da re'sen müdafi görevlendirilmeyen sanıklara, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

b)Sanık ... ve ... hakkında savcılıkta şüpheli sıfatıyla

13.09.2016 tarihinde ifadesi alınan ... "sanıkların 2011 yılındaki sohbetlere mütevelli olarak katıldığını" yargılama aşamasında vermiş olduğu ifadesinde ise "sanıkların sohbetlere 2015 haziran ayına kadar katılımcı sıfatıyla katıldığını" bildirmiş olması karşısında ...'nin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılıp sanıkların ne kadar süre ile hangi sıfatla sohbetlere katıldığı hususunun yer ve zaman belirtilmek suretiyle tanıktan sorulup somutlaştırılarak ifadeleri arasındaki çelişki de giderildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c)Sanık ... hakkında UYAP sisteminde bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzu taranmak suretiyle sanığın FETÖ silahlı terör örgütü ile ilişkilerine dair tüm bağlantılarının araştırılması, bilgi ve beyana rastlanması halinde bu kişilerin duruşmada tanık olarak dinlenilmelerinin sağlanarak tüm bu delillerin birlikte değerlendirilmesi neticesinde sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ... ... ve ... yönünden;

Savcılıkta şüpheli sıfatıyla 13.09.2016 tarihinde ifadesi alınan ...'nin "sanıklardan ... ve ...'in 2011 yılındaki sohbetlere mütevelli olarak katıldığını" bildirmiş olmasına, sanık ...'dan ise hiç bahsetmemesine karşın yargılama aşamasında vermiş olduğu ifadesinde ise "sanıkların sohbetlere 2015 haziran ayına kadar katılımcı sıfatıyla katıldığını" belirtmiş olması karşısında ...'nin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılıp sanıkların ne kadar süre ile hangi sıfatla sohbetlere katıldığı hususunun yer ve zaman belirtilmek suretiyle tanıktan sorulup somutlaştırılarak, ifadeleri arasındaki çelişki de giderildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar Ertuğrul, Veli ve sanıklar müdafileri ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...'un tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/18338, Karar No: 2018/10663, Tarih: 28.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/18338 E.  ,  2018/10663 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, tapuda adına kayıtlı olan .... Mahallesi 103 ada 48 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında baba adının .... doğum tarihinin 1934 olarak yazıldığını belirterek, baba adının ....., doğum tarihinin ise 01.11.1944 olarak düzeltilmesine ve tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12839, Karar No: 2016/10233, Tarih: 27.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12839 E.  ,  2016/10233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... İlçesi...Köyü 557 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasayla değişik 10.maddesi “Tarafların anlaştığı veya tarafların anlaşamaması halinde hakim tarafından kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen miktarın, peşin ve nakit olarak veya kamulaştırma bu Kanunun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre yapılmış ise, ilk taksitin yine peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, hak sahibi tespit edilememiş ise ileride ortaya çıkacak hak sahibine verilmek üzere 10 uncu maddeye göre mahkemece yapılacak davetiye ve ilanda belirtilen bankaya yatırılması ve yatırıldığına dair makbuzun ibraz edilmesi için idareye onbeş gün süre verilir. Gereken hallerde bu süre bir defaya mahsus olmak üzere mahkemece uzatılabilir.” hükmünü içermektedir. Bu durumda, mahkemece, yukarıda anılan kanun hükmü uyarınca kamulaştırma bedelinin depo edilmesi için 15 günlük süre verileceği, gerekmesi halinde bu sürenin bir defaya mahsus olmak üzere uzatılabileceği yönünde düzenleme yapılmıştır.

Mahkemece davacı idareye bedeli depo etmesi için herhangi bir süre verilmediği halde, süre verilmiş ve verilen sürede bedel depo edilmediği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3442, Karar No: 2014/6334, Tarih: 05.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3442 E.  ,  2014/6334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/1035-2013/1115

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun itirazına dayanak yaptığı sözleşmede takip dayanağı senede açık atıf bulunmaması nedeniyle takip alacaklısının iyi niyetli hamil olup olmamasının sonuca etkili olmayacağının anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 0,90 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3572, Karar No: 2022/5251, Tarih: 18.05.2022

**5. Ceza Dairesi         2018/3572 E.  ,  2022/5251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre icbar suretiyle irtikap suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve vekili tarafından katılma talebinde bulunulması karşısında, 3628 sayılı Yasa'nın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar haklarında açılan kamu davasına CMK'nın 237/2. maddesi hükmü uyarınca KATILMASINA, başvurularının kapsamına göre incelemenin O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik lehe, diğer sanık hakkındaki hükme ilişkin aleyhe, katılan Hazine vekili ile müdafilerin ise sanıklar haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde... İnşaat Emlak ve Kamulaştırma Müdürlüğünde müdür yardımcısı olarak görev yapan sanık ...'in Ukra İnşaat isimli firmanın elektrik trafo işlerini takip eden katılan ...'ten iki adet trafo köşküne ait yer tespit tutanağını imzalaması karşılığında...'a bağlı taşeron firma işçisi olan sanık ... aracılığıyla 2.500 TL para istediği, katılanın işlerinin aksayacağı korkusuyla teklifi kabul ettiği ve yüklenici inşaat firması ile görüştükten sonra yapılan pazarlık sonucu 1.500 TL paranın tanık ... tarafından elden sanık ...'a verildiği, paranın verilmesi üzerine 09/02/2011 tarihinde yer uygunluk tutanağının sanık ... tarafından imzalandığı, bu olaydan yaklaşık altı ay sonra katılan tarafından Home Aves isimli başka bir firmaya ait trafo yer tespit tutanağı düzenlenmesi için yeniden...'a başvuruda bulunulduğu, sanık ...'in katılanın ortağı olan tanık...'a ''Hasan bey niye gelmiyor, bu işlerin nasıl olduğunu kendi biliyor, salı günü gelsin'' demesi üzerine katılanın 09/12/2011 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek şikayetçi olduğu iddia edilen somut olayda sanıklardan ...'in icbar suretiyle irtikap, kamu görevlisi olmayan diğer sanık ...'ın ise bu suça yardım etme suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de; kovuşturma aşamasında dinlenen tanık anlatımları ve Home Aves isimli firmaya ait trafo merkezinin kurulmasına ilişkin yer tespit işlemlerinin takibinin sanık dışındaki müdürler tarafından yapılmış olması karşısında, tüm dosya kapsamına göre sanıkların savunmalarının aksine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden arınmış kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/03/2010 tarihli ve 2009/5-167 Esas, 2010/70 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; icbar suretiyle irtikap suçunda mağdurun iradesini baskı altında tutmaya elverişli olmak koşuluyla, doğrudan doğruya veya dolaylı biçimde yapılan her türlü zorlayıcı hareketin icbar kavramına dahil olduğu, manevi cebirin, belli bir şiddete ulaşması, ciddi olması, mağdurun baskının etkisinden kolaylıkla kurtulma olanağının bulunmaması gerektiği, somut olayın oluş şekline göre sanıkların öğreti ve uygulamada kabul edildiği gibi Yasanın öngördüğü anlamda icbar boyutuna varan davranışlarının bulunmadığı, bu itibarla cebri irtikap suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, mağdurun kendisinden istenen menfaatin haksız olduğunu bilmesi nedeniyle ikna suretiyle irtikap suçundan da bahsedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hükme varılması,

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde bu cezasının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesi yerine infazı kısıtlayacak ve infazda tereddüt oluşturacak biçimde karar verilmesi,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık ... hakkında aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkra hükmü uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunmaması,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekili, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA 18/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10987, Karar No: 2018/14569, Tarih: 18.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/10987 E.  ,  2018/14569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Bozmadan önceki hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis ve 4 gün adli para cezasının TCK.nun 50 ve 52/2. maddeleri gereği paraya çevrilmesinden sonra hesaplanacak adli para cezasının CMUK.nun 326/son maddesi gereğince 750,00 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi yerine, 2 ay 15 gün hapis ve 4 gün adli para cezasının TCK.nun 50 ve 52/2. maddelerine göre adli para cezası karşılığı belirlenmeden sanığın netice ceza olarak 750,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün 4., 5. ve 6. fıkraların hükümden tamamen çıkarılması, 4. fıkrasına ''Sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının TCK 50/1...a, TCK 52/2. madde ve fıkralarına göre sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek günlüğü 30,00 TL den hesaplanarak 2.250,00 TL adli para cezasına çevrilmesine,'' ibaresinin, 5. fıkrasına ''sanık hakkında hükmedilen 4 gün adli para cezasının TCK 52/2. madde ve fıkrasına göre sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek günlüğü 30,00 TL den 120,00 TL adli para cezasına çevrilmesine'' ibaresinin; 6. fıkrasına ise ''sanık hakkında hükmedilen 2.250,00 TL adli para cezası ve 120,00 TL adli para cezasının CMUK 326/son gereği 750,00 TL adli para cezası üzerinden infazına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7007, Karar No: 2015/8178, Tarih: 14.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/7007 E.  ,  2015/8178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı-k.davalı, kesilen aylığın tekrar bağlanmasına, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline, biriken aylıkların faizleriyle birlikte tahsiline,

Davalı-k.davacı, yersiz olarak ödenen maaşın faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, asıl dava dosyası yönünden reddine, birleşen dava dosyası yönünden davacı Kurumun davalı ...'a yönelik davasının kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava konusu, asıl dava dosyası bakımından davacının/ birleşen dosya davalısının 08/02/2006- 22/02/2006 tarihleri arasında 1075062 nolu işyerinde geçen çalışma süresinin ve buna bağlı olarak 01/04/2006 tarihinden itibaren bağlanan emekli aylıklarının iptaline ve borç çıkartılmasına ilişkin Kurum işleminin iptali ile yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanarak faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemlerine, birleşen dava dosyası bakımından ise davacıya/ birleşen dava davalısına haksız ödendiği tespit edilen 01/04/2006- 23/08/2010 tarihleri arasına ait 30.626,32 TL nin yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, Asıl dava dosyasında davanın reddine, birleşen dava dosyasında ise davacı/ birleşen dosyada davalı ...' a yönelik davanın kabulü ile, yersiz ödenen 30.626,32 TL emekli aylığının her bir aylığın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... 'dan alınarak davacı Kuruma verilmesine karar verilmiştir.