muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12525, Karar No: 2012/20770, Tarih: 14.12.2012

Bu durumda, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalıların tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketlerin yapmış oldukları genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek

suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı Yimpaş Holding AŞ.’nin devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği, hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların sorumlu olup olmadığı, haksız fiil sorumlulukları bulunup bulunmadığı, üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zamanaşımı def''i de buna göre değerlendirilmek suretiyle, oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken davacının ortak olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan davalıların eylemi dolandırıcılık olarak nitelendirilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Davalı ...Ş'nin temyizine gelince, bu davalı hakkındaki dava husumetten ret edilmiş olup davalının kararı temyiz etmekte hukuki yararı yoktur. HUMK'nun 427/1. maddesi gereğince davada haklı çıkmış taraf ancak hukuki yararı bulunmak şartıyla hükmü temyiz edebilir. Mümeyyiz davalının temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle mümeyyiz davalılar vekilinin 2 nolu bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte gösterilen nedenle Yimpaş Holding A.Ş. dışındaki mümeyyiz davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle kararın adı geçen davalılar yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte gösterilen nedenle Yimpaş Holding A.Ş'nin temyiz isteminin reddine, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...Ş. dışındaki davalılara verilmesine, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...Ş'nden alınarak davacıya verilmesine, alınmadığı anlaşılan 21,15 TL temyiz ilam harcının davalı ...Ş'den alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalı ...'a ve Yimpaş Gıda A.Ş'ye iadesine, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9780, Karar No: 2012/22781, Tarih: 02.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/9780 E.  ,  2012/22781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; sanık ile ölenin arkadaş oldukları, sanığın Yeni Sanayi Sitesi Ada 9 No:23 Tarsus adresinde mobilya dükkanının bulunduğu, ölenin olay tarihinde bir akrabasının düğünü sebebiyle mobilya yapmak üzere sanığın mobilya dükkanında tek başına çalıştığı sırada elektrik akımına kapılarak hayatını kaybettiği, elektrik akımının ne şekilde olduğuna ilişkin kaza sonrasında tam bir tespit yapılamadığı gibi, sanık ile ölen arasında iş ilişkisi olduğunun da sabit olmadığı, kazanın oluşumunun ve kusur durumunun tespiti için aldırılan 08.01.2007 tarihli üçlü bilirkişi heyetinin raporunda, sanık ile ölen arasında iş ilişkisi bulunmadığı ve elektrik akımının nasıl meydana geldiği konusunda tam bir araştırma ve olay yeri incelemesi yapılmadığından sanığa kusur izafe edilemeyeceği yönünde görüş belirtildiği, keşfe dayalı olarak hazırlanan 08.11.2007 tarihli bilirkişi heyetinin raporunda ise, olay yerinde yapılan incelemede elektrik tesisatında noksanlık bulunmadığı, kazanın oluşumunda sanığın kusursuz, maktulün ise kendi hatalı ve tedbirsiz davranışı nedeniyle kusurlu olduğunun belirlendiği, alınan bu ikinci raporda maktulün hatalı davranışının ne olduğunun ise belirtilmediği, kusur durumunun tespiti açısından iş güvenliği uzmanı elektrik mühendisinden aldırılan 03.04.2008 tarihli raporda ise, ölen ile sanık arasında iş ilişkisi bulunmasa da, ölenin atölye içinde elektrik akımına kapılmış olması, atölyenin elektrik tesisatında izolasyon hatası veya arıza olduğunu, atölyede topraklama tesisatının olmadığını veya topraklamanın görev yapmayacak durumda olduğunu gösterdiği, atölyenin elektrik tesisatında veya elektrikle çalışan makinelerinde meydana gelen elektrik kaçağı ile olay arasında illiyet bağı bulunduğu, mevzuata göre, elektrik tesislerinde bir arıza durumunda yüksek dokunma gerilimin meydana gelmesini ya da sürmesini önleyeceğinden tesislerin kurulmasında koruma tedbirlerine çok önem verilmesi gerektiği, gerilim altında bulunan bölümlere dolaylı olarak dokunmaya karşı korunmak için koruyucu yalıtma, koruma topraklaması, koruma hat sistemi gibi tedbirler alınması gerektiği, atölyenin elektrik tesisatını ve makinelerin elektrik, bağlantılarını emniyetli halde bulundurmayan, müteveffayı atölyede kendi başına bırakarak tehlikeli ortamda çalışmasına göz yuman atölye sahibi sanığın kusurlu olduğunun belirtildiği, en son aldırılan tek bilirkişi raporunun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu, sanığa kusur izafe etmeyen 08.01

.01.2007 tarihli bilirkişi raporunda, müteveffanın dükkânın elektrik tesisatındaki kaçak elektrikten mi yoksa kendi hatalı davranışından mı öldüğünün anlaşılamadığı belirtilerek, olayın ölenin kendi hatalı ve tedbirsiz davranışından kaynaklandığı, sanığın kusuru bulunmadığı kanaati belirtilse de elektrik tesisatının normal olarak izole edilmesi halinde kazanın meydana gelmeyeceği, orta zekalı, normal ve aklı selim bir insanın elektrik akımı bulunan bir yere gidip elini temas ettirmesinin düşünülemeyeceği, dosya kapsamından ölenin atölyede çalışırken elektrik kaçağı olan bir yere temas ederek habersizce akıma kapıldığı anlaşıldığından ölene kusur izafe edilemeyeceği, keşfe dayalı 08.11.2007 tarihli bilirkişi raporunda ise, olay yerinde yapılan incelemede, iş yerinde kaçak akım rölesi bulunduğu, priz ve motorların besleme hatlarında koruma amaçlı buşonlu sigortalar kullanıldığı, maktulün öldüğü yerdeki sıva üstü trifaze prizin sağlam olduğu, makine gövdelerine topraklama hattı çekilerek koruma topraklaması yapıldığı, sistemde elektrik kaçağı olmadığı, marangoz atölyesi 15.08.1986 tarihinde elektrik abonesi olduğundan kaçak akım şalterinin elektrik tesisatında kullanma mecburiyeti bulunmadığı, elektrik tesisatının İç Tesisat Yönetmeliğine uygun olduğu, olayın ölen ...'ün kendi hatalı ve tedbirsiz davranışından kaynakladığı belirtilmiş ise de, bilirkişilerin olay yerinde tespit yaptığı tarih itibarıyla, olay günkü durumunu korumadığı, tesisatın olaydan sonra elden geçirildiği anlaşıldığından ikinci bilirkişi raporundaki değerlendirmelere de itibar edilemeyeceği anlaşıldığından, sanığa kusur izafe eden, dosya kapsamına uygun bilirkişi raporu yerine oluşa uygun olmayan bilirkişi raporlarına itibar edilerek sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.11.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Görüş:

Ölen ...'ün olay tarihinde 32 yaşında olup kayınbiraderinin düğünü nedeniyle mobilya yapmak üzere arkadaşı olan mobilyacılık yapmakta ve dükkanı bulunan sanık ...'dan onun iş yerini kullanmak için izin istediği, sanığın da bunu kabul edip ücret karşılığı dükkanında çalışmasına izin vermesi üzerine ölenin olaydan 1 hafta öncesinden beri dükkanda çalışmakta olduğu, olay günü ölenin tek başına çalıştığı sırada elektrik akımına kapılarak elektrik çarpmasına bağlı solunum ve dolaşım yetmezliğinden ölmesi ile sonuçlanan olay sonrasında 18.35 te Olay Yeri İnceleme Büro Amirliği görevlilerinin olay yerinde düzenledikleri raporla olay yeri görüntülerini CD ye alınıp olay yerinden ayrıldığı, CD yi izleyip rapor düzenleyen ilk bilirkişi heyetinin raporunda teknik bir inceleme ve tesisatın test sonucunun bulunmaması nedeniyle sanığa kusur izafe edilemeyeceğinin belirtildiği, daha sonra alınan diğer bilirkişi raporlarında da iş yerindeki tesisatla ilgili bir belirleme bulunmamakla birlikte varsayımlara dayalı olarak sanığın kusurunun olabileceği belirtilmiş ise de; işinin ehli olan ölenin dükkanda çalışırken elektrik akımına nasıl kapıldığının ve sanığa neye dayanılarak kusur izafe edileceğinin her türlü kuşkudan uzak bir şekilde tespit edilemediği olayda mahkemenin “sanığın kusurlu olduğuna dair kesin bir bulgu bulunmadığı, elektrik ile ilgili tüm tedbirler usulünce alınması halinde dahi şahısların bir anlık tedbirsiz hareketiyle söz konusu kazaların meydana gelebileceği ve mücerret iş yeri sahibi

olmasının sanığı ceza hukuku açısından kusurlu duruma getiremeyeceği nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektirmiştir.” şekildeki kabulünün oluş ve dosya kapsamına uygun bulunduğu ve sanık hakkındaki beraat hükmünün onanması gerektiği düşüncesiyle olayda sanığın kusuru bulunduğu ve mahkûmiyeti gerektiğinden beraat hükmünün bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2012/6568, Karar No: 2012/8453, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6568 E.  ,  2012/8453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 24.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 26.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/794 Esas, 2012/591 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44.

maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 24.10.2011 tarih ve 2011/2751 Esas, 2011/6346 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanığın borçlu şirketin yetkilisi olup olmadığı kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan öğrenilmeden ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın yetkilisi olduğu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde ticaret sicili memurluğunda kayıtlı adresinde ve ...Vergi Dairesi Müdürlüğünün 01.06.2010 tarih ve 12399 sayılı yazısında bildirilmiş olan adresinde zabıta araştırması yaptırılmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2151, Karar No: 2012/8868, Tarih: 03.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2151 E.  ,  2012/8868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dere koruma alanında kalıp, kullanımı yasaklanan bölümünün dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19609, Karar No: 2017/7465, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19609 E.  ,  2017/7465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24014, Karar No: 2014/7789, Tarih: 20.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24014 E.  ,  2014/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2011/931-2013/283

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın S.. B.. yönünden reddine S.. B.. yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan S.. B.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, S.. B.. yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine Sakarya Büyükşehir Belediyesi yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm,davalı Sakarya Büyükşehir Belediyesvekilince temyiz edilmiştir

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli olması ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz farklı mahalleden alındığı gibi şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, imar durumları ve emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, doğru olmadığı gibi,

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan davalı Sakarya Büyükşehir Belediyesi vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1577, Karar No: 2022/1614, Tarih: 03.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/1577 E.  ,  2022/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: