muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10237, Karar No: 2010/19212, Tarih: 04.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10237 E.  ,  2010/19212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4198, Karar No: 2016/3336, Tarih: 01.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4198 E.  ,  2016/3336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında: TCK’nın 89/1-2-b-c-e, 89/3-b, 62/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın başkanı olduğu .... Yapı Kooperatifi tarafından yaptırılan, 1. blok inşaatın betonarme karkas kısmının metreküp fiyatı üzerinden işçilikli yapımını sözleşme ile sanık ...'ın üstlendiği, inşaat işlerinin takibi ve kontrolünün .... Yapı Kooperatifi'nde işçi olarak çalışan sanık ... tarafından yapıldığı, 03/04/2012 tarihinde sanık ...'in yanında sigortalı işçi olarak çalışan katılan ...'un, gırgır vinç diye tabir edilen vinç ile inşaatın 5. katına tuğla çıkartılması sırasında, vincin halatının kopması ve vinç kovasının düşmesi neticesinde, katılanın, hayati tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (4.) derecede kemik kırığı oluşacak, konuşmasında sürekli zorluğa ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda; katılandaki yaralanmanın niteliği gözönünde bulundurularak, asli kusurlu sanıklar hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak tayin olunan temel cezada herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma içeren (4.) nolu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

1-Duruşma günü 24/06/2014 olarak belirlendiği halde, sanıklara haber verilmeksizin 16/06/2014 tarihinde resen duruşma açılarak, sanıkların yokluklarında hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanıklar hakkında TCK'nın 89/1. maddesi gereğince tayin edilecek temel cezanın TCK'nın 89/3-b maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeden, temel cezanın önce TCK'nın 89/2-b-c-e maddesi ile artırılması,

3- Sanık ...'nin çalıştığı kooperatifteki konumu yeterince araştırılmadan ve olayda kullanılan gırgır vincin kime ait olduğu tespit edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4- 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, ....Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılan ... vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması nedeniyle, bu miktarın sanıklardan yargılama gideri olarak tahsili gerektiği gözetilmeyerek, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17856, Karar No: 2013/15645, Tarih: 30.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17856 E.  ,  2013/15645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 203/1, 62. maddeleri gereğince 150 gün adpc ve 52/2. maddesince 3000 TL adpc

... adına kayıtlı işyerinde mesul müdür olarak görünen sanık hakkında mühür bozma suçundan kamu davası açıldığı, sanığın 2004 yılında işyerinden ayrıldığını savunduğu, UYAP üzerinden yapılan araştırma sonucunda tespit edilen Dairemizin 2012/17849 esas 2013/15087 karar sayılı onama ilamına konu Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/324 esas 2010/178 karar sayılı dosyasının incelenmesinde, işyeri sahibi ... hakkında mühür bozma suçundan kamu davası açıldığı, yargılama sırasında aynı işyerinin 2004-2007 yılları arasında ... tarafından işletildiğinin tespit edilmesi ve tanık olarak dinlenen ...'ın da bu hususu ikrar etmesi üzerine sanık ...'ın beraatine, ... hakkında da suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği görülmekle;

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla; ... hakkındaki soruşturma akıbetinin araştırılarak hakkında dava açılmış olması halinde mümkünse davaların birleştirilmesi, değil ise dosyanın celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına konulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9168, Karar No: 2015/23410, Tarih: 07.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/9168 E.  ,  2015/23410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nafaka-Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından, erkeğin boşanma davasının kabulü ile nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 119/1-e maddesi uyarınca davacı dava dilekçesinde davanın dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte, davalıda aynı Kanunun 129/1-d maddesi gereğince savunmasının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte cevap dilekçesinde göstermek zorundadırlar. Bunlar, dava ve cevap dilekçelerindeki talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye yarayan vakıalardır. Ön inceleme aşaması tamamlanıncaya kadar usulüne uygun biçimde bildirilen vakıaların doğru olduğu yargılama sırasında ispat edilirse, tarafların talep sonuçları da bu duruma göre kabul veya reddedilecektir. Kanunda öngörülmüş istisnalar dışında, hakim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK md. 25/1). O halde, mahkemece ancak tarafların dilekçelerinde dayandıkları vakıalar hakkında inceleme ve değerlendirme yapılabilmektedir.

Davalı-davacı erkek, dava dilekçesinde ve yargılamanın hiç bir aşamasında "kadının güven sarsıcı davranışta bulunduğu" vakıasına dayanmadığı halde, mahkemece bu şekildeki tanık beyanı esas alınıp davacı-davalı kadının kusurlu olduğu kabul edilerek davalı-davacı erkeğin boşanma davasının kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.12.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/71, Karar No: 2016/1884, Tarih: 29.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/71 E.  ,  2016/1884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 30.01.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12718, Karar No: 2012/14570, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/12718 E.  ,  2012/14570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açıktan hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların evrakı ayrılan ... ismindeki şahısla birlikte katılanın yaptırdığı inşaat alanından teleskopik inşaat demirlerini çalma şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, açıktan hırsızlık kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

3-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Suç tarihinde sabıkasız olan sanık ... ve cezası idari yaptırıma dönüşen karşılıksız çek keşide etme sabıkaları bulunan sanık ... hakkında hırsızlık suçundan dolayı belirlenen cezanın 2 yıldan az olması karşısında; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7. maddesiyle eklenenen cümle de gözetilerek, hükmolunan cezanın tür ve süresine göre, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının gözetilmesine, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5730, Karar No: 2010/3137, Tarih: 28.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/5730 E.  ,  2010/3137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; 765 sayılı TCK.nun 434. maddesi gereğince kamu davasının teciline dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.06.2005 gün ve 2005/26 Esas, 2005/100 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi Üst C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde onbeş yaşını bitirdiği anlaşılan mağdurenin rızasıyla kaçırılması ve alıkonulması 765 sayılı TCK.nun 430/2. maddesine muhalefet suçunu oluşturmakta ise de; 5237 sayılı TCK.nun 109. maddesinin, kişinin bir yere gitme ve bir yerde kalma hürriyetinin üzerinde tasarrufta bulunabilme hakkını koruduğu ve aynı Yasanın rızayı hukuka uygunluk nedeni sayan 26/2. maddesinin "kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez" hükmü karşısında rızaya dayanarak fiili gerçekleştiren sanığın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı davranışlarından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve aynı Yasanın 7/1. maddesi de dikkate alınarak sanığın bu suçtan beraeti yerine, 765 sayılı Yasanın lehe kabul edilerek yazılı şekilde mahkümiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1299, Karar No: 2009/2245, Tarih: 23.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1299 E.  ,  2009/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 13.08.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, 423 numaralı parsel maliki olan ... bakımından karar verilmesine yer olmadığına, dair verilen 30.07.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalı 423 parsel maliki, davanın reddini savunmuştur. Diğer davalılar 419 ve 420 parseller maliki mirasçısı 423 parselin geçit için uygun olacağını belirtmiştir.

Mahkemece, bilirkişinin 01.07.2008 günlü rapor eki krokide kırmızı ve yeşil ile ... yerlerden geçit kurulmuştur.

Hükmü, 419 ve 420 parseller maliki mirasçısı ... temyiz etmiştir.

Davacının maliki olduğu 421 sayılı parselin yola bağlantısı bulunmadığı, mutlak geçit ihtiyacı içerisinde olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olaya gelince;

Dava konusu yapılan 423 sayılı parsel 5840 m2, 419 ve 420 sayılı parseller ise ayrı ayrı 620 m2 yüzölçümündedir. Yukarıda sözü edilen komşuluk hukuku ilkeleri ve fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi uygun geçit yerinin 423 sayılı parsel üzerinden aranmasını gerektirmektedir. Çünkü, daha küçük yüzölçümlü 419 ve 420 sayılı parseller üzerinde geçit kurulması ile bu parsellerin yüzölçümü daha da küçülecek, ekonomik olarak kullanımı zorlaşacaktır.

Mahkemece, yapılan bu saptama gözetilerek davacının ihtiyacı olan geçit güzergahı dava konusu 423 sayılı parsel üzerinde aranmak ve oluşacak sonuca uygun bir hüküm kurulmak üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.02.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10178, Karar No: 2012/5401, Tarih: 05.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10178 E.  ,  2012/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.04.2010 tarih ve 2009/334 - 2010/105 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılar ile birlikte dava dışı limited şirketin ortağı iken hisselerinin tamamını davalılara devrederek ortaklıktan ayrıldığını, taraflar arasında yapılan devir sözleşmesine göre şirket adresinin diğer ortaklar tarafından değiştirileceğinin taahhüt edildiğini, ancak davalıların şirket adresini değiştirmemiş olmaları nedeniyle şirket alacaklılarının müvekkiline ait işyerinde haciz uygulaması yaptıklarını, müvekkilinin şirketin borçlarını ödemek zorunda kaldığını, davalıların sözleşmeye aykırı hareket etmeleri nedeniyle sözleşmede belirlenen cezai şarttan sorumlu olduklarını ileri sürerek, 20.000,00 TL’nın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, limited şirket hisse devrinin TTK’nun 520. maddesinde belirtilen şekilde yapılmadığı, bu nedenle geçersiz sözleşmeye dayalı cezai şart isteminin de yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık iddiasına dayalı cezai şart istemine ilişkindir.

Somut olayda, taraflar arasında limited şirket hisse devri vaadi ve buna bağlı bir kısım edimler ile bu edimlerin yerine getirilmemesi durumunda cezai şart öngören 01.01.2009 tarihli adi yazılı sözleşme düzenlenmiş olup,mahkemece, bu sözleşmenin TTK'nun 520/5. maddesine göre noterce tasdik edilmediği dolayısı ile TTK’nun 520/5. maddesine göre düzenlenmeyen geçersiz bu sözleşmeye dayalı olarak cezai şart istenemeyeceğinin kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiştir.

Ancak, TTK’nun 520/5. maddesinde limited şirket hisse devri veya devir vaadi hakkındaki sözleşmenin yazılı şekilde yapılmış ve imzası noterce tasdik ettirilmiş olmadıkça

ilgililer arasında dahi, hüküm ifade etmeyeceği düzenlenmiş ise de, taraflar devir vaadi niteliğindeki bu ön sözleşme yapıldıktan sonra buna dayalı olarak TTK'nun 520. maddesine uygun bir şekilde hisse devrini gerçekleştirmişlerdir. Bu durumda, hisse devir vaadine ilişkin ön sözleşme taraflarca benimsenip usulüne uygun hisse devri yapıldıktan sonra bu sözleşmenin geçersiz olduğunun ileri sürülmesi TMK’nun 2. maddesine aykırılık teşkil etmektedir.

ilgililer arasında dahi, hüküm ifade etmeyeceği düzenlenmiş ise de, taraflar devir vaadi niteliğindeki bu ön sözleşme yapıldıktan sonra buna dayalı olarak TTK'nun 520. maddesine uygun bir şekilde hisse devrini gerçekleştirmişlerdir. Bu durumda, hisse devir vaadine ilişkin ön sözleşme taraflarca benimsenip usulüne uygun hisse devri yapıldıktan sonra bu sözleşmenin geçersiz olduğunun ileri sürülmesi TMK’nun 2. maddesine aykırılık teşkil etmektedir.

Bu itibarla, mahkemece, geçersiz olan bu sözleşmeye dayalı olarak davacı tarafından hisse devri ediminin usulüne uygun olarak yerine getirildiği gözetilerek anılan sözleşmedeki cezai şartın istenebileceğinin kabulü ile taraflar arasında düzenlenen bu sözleşmenin buna göre değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/221, Karar No: 2022/529, Tarih: 05.07.2022

**Ceza Genel Kurulu         2022/221 E.  ,  2022/529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Sanık ...’ün 6331 sayılı ... Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’na muhalefet (işin durdurulmasına aykırılık) suçundan beraatine ilişkin ... 14. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.05.2017 tarihli ve 195-405 sayılı hükmün, katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince 08.03.2018 tarih ve 3289-758 sayı ile duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda; Yerel Mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün kaldırılarak, aynı suçtan 6331 sayılı Kanun’un 25/8, TCK'nın 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 27.12.2021 tarih ve 22789-18241 sayı ile;

“5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan ‘Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.’ şeklindeki düzenleme karşısında, sanık müdafinin 08.03.2018 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükme karşı sunmuş olduğu aynı tarihli süre tutum dilekçesinde, hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği gibi gerekçeli kararın kendisine tebliğ edildiği 18.04.2018 tarihinden itibaren CMK'nın 295/1. maddesinde belirtilen yedi günlük süreden sonra 28.05.2018 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi verdiği anlaşıldığından, CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.02.2022 tarih ve 48188 sayı ile;