muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8639, Karar No: 2016/11491, Tarih: 19.04.2016

27.06.1989 tarihli ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarihli ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen Ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir. Şu halde davacı için 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen unvanda görev yapanların 5473 sayılı Kanun ile öngörülen ek ödeme kapsamında olup olmadığı önem arz etmektedir. Bunun için öncelikle davacının belirlenmiş olan unvanı itibariyle ek ödeme yapılması gereken kamu görevlilerinden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile aynı unvanda görev yapan kamu görevlilerinin belirtilen ek ödemelerden yararlanması söz konusu ise davacının da ek ödemeden yararlandırılması ve varsa bundan kaynaklanan fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacı, maaş nakil ilmühaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanun'a uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına, bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmühaberinde belirtilmesi gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmühaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7180, Karar No: 2012/8523, Tarih: 26.03.2012

13. Ceza Dairesi 2011/7180 E., 2012/8523 K.

**13. Ceza Dairesi 2011/7180 E., 2012/8523 K.**

**- GÜVENLİK KAMERASI GÖRÜNTÜLERİ

- HAKKIN KULLANILMASI

- NİTELİKLİ HIRSIZLIK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 26 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 217 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Fakülte binasının, yalnızca mağdur tarafından kullanılan öğretim üyesi odasına kendi isteği ile yerleştirilen güvenlik kamerası görüntülerinin 5237 sayılı TCK'nın 26/1. maddesinde düzenlenen "hakkın kullanılması hukuka uygunluk nedenleri"nden kabul edilen "iddia ve savunma hakkı"nın kullanılması kapsamında bir delil olması ve bu delilin de 5271 sayılı CMK'nın 217/2. maddesine göre hukuka uygun bulunması karşısında,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nite-lendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde düzenlenen velayet hakkına; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaya ilişkin hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Z.Pınar müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak (BOZULMASINA), bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a,b,d,e maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm tümden çıkartılarak yerine "Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin "a, b, c, d, e" bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2090, Karar No: 2013/7739, Tarih: 25.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2090 E.  ,  2013/7739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın katılan tarafından yolun kenarına çekilen duvarı sinirlenerek ayağı ile vurarak yıktığı olayda mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

İddia, savunma tanık anlatımı ve olay yeri tespit tutanağı ile krokisiyle tüm dosya kapsamına göre suça konu duvarın katılan tarafından yapıldığının sabit olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7860, Karar No: 2015/3923, Tarih: 20.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/7860 E.  ,  2015/3923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2011/229-2013/311

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ortak gider alacağından dolayı başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 01.09.2006 tarihli, iki yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak 23.06.2011 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2008 yılı Eylül ayı ile 2011 yılı Haziran ayları arası bakiye genel gider alacağı toplamı olan 20.784,39 TL alacağın tahsilini istemiştir. Davalı kiracı süresinde yaptığı itirazında genel gider altında davacı kiraya veren tarafından istenen bedellerin fahiş şekilde arttırıldığını, davacı tarafça genel gider altında toplanan paraların nereye ve ne şekilde harcandığına dair bir bilgi verilmediğini, talep edilen dönemlerin davalı kiracı tarafından itiraz edilen dönemlere ilişkin olduğunu, harcamaların belgelendirilmemesi nedeniyle aidatların ödenmediğini, harcamaların hukuka ve sözleşmeye uygun olması gerektiğini belirtmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 01.09.2006 tarihli, iki yıl süreli sözleşme konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık yönetim gideri ilk yıl için m2 başına 3,5 USD + KDV olarak belirlenmiştir. Davalı kiracının 83 m2 lik ofis kiraladığı sözleşme kapsamından anlaşılmaktadır. Bundan ayrı sözleşmenin 11.2 maddesinde ''kiracı, kiralananın içinde bulunduğu binanın ortak kullanım ve yönetim giderlerinden (ortak alanlar ile ilgili su, elektrik, ısıtma masrafları, park alanları ve yolların temizliği, güvenlik, çöplerin atılması, ilaçlama gibi masraflar) İşletme bütçesine göre hesaplanacak metre kare birim maliyeti ile kiralananın metre karesinin çarpımı sonucu ortaya çıkacak miktar kadar sorumludur. Kiracı, söz konusu giderlerden payına düşen tutarı aylık olarak Ankara Cyberpark'a ödeyecektir. Söz konusu ortak giderlere ilişkin ödemelerin gecikmesi durumunda Yönetim Planı hükümleri uygulanır. Eğer EK-l'de ortak kullanım ve yönetim giderleri için bir pay belirlenmişse bu tutar dikkate alınır. (ilk yıl için belirlenen 3,5 dolarlık miktar) '' düzenlemesi bulunmaktadır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Mahkemece bilirkişi raporu alınmış, bilirkişiler 04.07.2013 tarihli ticari defter ve kayıtları incelemeksizin davacı kiraya verenin işletme bütçesi üzerinden hazırladıkları ayrıntısı bulunmayan ve resmi olmayan belgeye dayanarak hazırladıkları raporlarında '' personel görevlileri tarafından temizlik ve güvenlik hizmetlerinin yerine getirilmesi mümkün olduğu halde, ayrıca temizlik ve güvenlik gideri yapıldığının

görüldüğünü, örneğin 2008 döneminde personel için 87.206,92 TL harcama yapılmışken, ayrıca taşerona yaptırılan 99.361,47 TL'lik temizlik ve 113.215,63 TL'lik güvenlik giderlerinin dayanağı anlaşılamadığını, yine 2008 döneminde diğer Giderler başlığı altında yer alan 179.812,54 TL'lik '"Yönetim ve Genel Gider Payı" harcamasının, personele yapılan harcamadan fazla olup ne amaçla yapıldığı anlaşılamadığını, takip eden dönemlerde de bu kalemde yapılan harcamaların personel giderlerinden fazla olduğunu, ayrıca teknik bakım ve onarım giderleri, araç benzin ve bakım onarım giderleri, organizasyon tanıtım giderleri, gider kaydedilen demirbaş, amortisman giderleri, diğer çeşitli giderler, çevre düzenleme ve temizliği( tabloda ayrıca temizlik gideri olduğu için) gibi giderlerin davalının sorumlu olduğu giderler arasında olmadığı halde tabloda yer verildiğinin görüldüğünü, davalı yanında itirazına uğrayan işletme bütçesinin, yukarıda açıklanan nedenlerle ihtilafın çözümünde yeterli olmadığı sonucuna varıldığını bildirmiş ancak 2008 yılında davalı yanca itiraza uğramayan 398,32 TL lik aidat bedeli üzerinden ve yine davacının sunduğu işletme bütçesi üzerinden seçenekli rapor hazırlanmış, mahkemece 398,32 TL tutarındaki sabit miktar üzerinden hesaplama yapılarak davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

Bu durumda dosya kapsamına göre davacı şirketin kiralananın bulunduğu alanın idaresinden sorumlu yönetici şirket olduğu, yine davanın dayanağının kira sözleşmesinin genel giderlerle ilgili maddesi olduğu, yukarıda belirtilen ilgili maddeye göre davalı kiracının binanın ortak kullanım ve yönetim giderlerinden (ortak alanlarla ilgili, su, elektrik, ısıtma masrafları, park alanları ve yolların temizliği, güvenlik, çöplerin atılması, ilaçlama ''gibi'' masraflardan) sorumlu olduğu, madde kapsamından sayılan sorumlulukların tahdidi olmayıp maddede sayılanlarla beraber ortak alanlarla ilgili benzeri masraflardan da kiralanan alanın m2 si ile sınırlı olmak üzere kiracıların sorumlu olduğu görülmüştür. Buna göre davacının sunduğu işletme bütçesinde personel giderleri, temizlik giderleri, güvenlik giderleri, ortak alanla ilgili elektrik, su, ısıtma jeneratör mazotu giderleri, teknik bakım onarım giderleri, diğer giderler altında bir takım masrafların yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece 28.11.2011 tarihli ara kararla bilirkişilere yerinde inceleme yetkisi verilmiş, davacı kiraya veren 30.11.2011 tarihli dilekçesi ile ticari defterlerin bulunduğu yer ve irtibata geçilecek kişilerle ilgili gerekli bilgileri mahkemeye sunduğu halde davacı kiraya verenin ticari defter ve kayıtları üzerinde ayrıntılı bilirkişi incelemesi yapılması gerekirken bilirkişilerce her hangi bir resmiyeti olmayan evrak üzerinden inceleme yapılmış, nitekim bilirkişiler de bir kısım harcamaların ne için yapıldığını anlamadıklarını raporlarında bildirmişlerdir. Bu kez mahkemece yapılacak iş uzman bilirkişilerden oluşan ve davacı kiraya verenin ticari defter ve kayıtları üzerinde yerinde inceleme yaptırarak harcamaların tespit edilmesi ve buna göre sözleşmenin ilgili maddesindeki belirlenen kriterlere göre davalı kiracıya düşen miktarı Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde belirlemektir. Hesaplama yapılırken davacı kiraya verenin davaya konu alanı yönetmekle görevli şirket olduğundan kaç personeli bulunduğu, bu personeli hangi görevle istihdam ettiği, kendi personeli ile ortak alanların temizliği ve güvenliğini sağlayıp, sağlayamayacağı, ayrı taşeron hizmetine ihtiyaç duyup duymadığı, işletme bütçesinde gösterilen yönetim ve genel gider payının 11.2 madde de belirtilen '' binanın yönetim giderleri '' (ortak kullanım hariç) içerisinde kalıp kalmadığı, teknik bakım giderleri adı altında gösterilen kalemler içinde asansör, jeneratör, hidrofor ve benzeri yerlere ilişkin harcama yapılıp yapılmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Belirleme yapılırken maddede sayılanlar dışındaki giderlerden davalı kiracının sorumlu olmadığının dikkate alınması gerekmektedir. Özetle davacı kiraya veren tarafından yapılan harcamaların sözleşmenin ilgili maddesinde belirtilen ortak kullanım ve yönetim giderleri içinde kalıp kalmadığı bakımından ayrıntılı rapor alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; aylık dolar kuru değiştiği halde 2008 yılında 3,5 USD üzerinden hesaplanan 398,32 TL esas alınarak takibe konu tüm dönem alacağının bu miktara göre değerlendirmeye tabi tutulması da doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19229, Karar No: 2012/28931, Tarih: 27.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19229 E.  ,  2012/28931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6005, Karar No: 2019/2774, Tarih: 18.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/6005 E.  ,  2019/2774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık ... hakkında...plaka sayılı aracın muayene işlemini sahte yaptığı gerekçesiyle resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, sigorta işiyle uğraşan sanığın savunmalarında suça konu aracın sadece sigorta işlemlerini yaptığını ancak zaman zaman araç muayene işiyle uğraştığını, bahsi geçen aracın sigorta haricinde herhangi bir işlemini yapmadığını beyan ederek yüklenen suçu kabul etmemesi, aracı fiilen kullanan ve haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ... ile ...‘in sanık ... ile tanışık oldukları, aracın fenni muayenesi için ...’in sadece ruhsatı, sigorta işiyle uğraşan sanık ...’ya teslim ettiğini, 3-5 gün sonra muayene yapılmış şekilde para karşılığında ruhsatı geri teslim aldığını ısrarla beyan etmesi,... Kriminal Müdürlüğü‘nün 22.01.2013 tarihli raporunda sahte muayene kısmındaki mühür izinin hakkında mühürde sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı bulunan...isimli şahıstan elde edilen mühür makinesi tarafından oluşturulduğu kanaati karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanığın mukayeseye esas imza ve yazı örnekleri temin edilerek sahte muayene işlemindeki yazı-rakam ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan ve ... isimli şahsın özellikle sanık ...’yı tanıyıp tanımadığı ve ayrıca suça konu muayene işlemleri için sanık ... ile görüşüp görüşmediği de sorulmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2836, Karar No: 2022/13166, Tarih: 23.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2836 E.  ,  2022/13166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ....,’ın 14/04/2016 tarihli duruşmada; ‘.... bu olayın anlaşılmasından sonra kurt ve çakal postunu sattığım yerlerden geri alarak müştekiye teslim ettim, tilki postlarını da ...., e bedelini iade ettikten sonra ...., tarafından iş yeri sahibine iade edildi, toplam almış olduğum malın değeri toplam 5,800 TL dir, bu borcumun bir kısmını ödedim 2050 TL kadar borcum kaldı....’ şekindeki savunması ile aynı duruşmada şikayetçi ...’in ‘...sanık tarafından bana almış olduğu derilerin bir kısmı iade edildi bir kısmının da bedeli ödendi, ailesiyle görüştüm bir miktar daha ödeme yapması halinde zararım karşılanmış olacak bu nedenle kendisi hakkında şikayetçi değilim, kısmi iade nedeniyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını da kabul ediyorum....’ şeklindeki beyanı karşısında , şikayetçi ...’in zararının tam olarak ne zaman giderildiği taraflardan sorularak sonucuna göre, kovuşturma başlamadan önce zarar giderilmişse 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi, kovuşturma başladıktan sonra zarar giderilmişse aynı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33272, Karar No: 2014/28726, Tarih: 02.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/33272 E.  ,  2014/28726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 27/02/2014 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 11/03/2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 02/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.