muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2879, Karar No: 2010/4170, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2879 E.  ,  2010/4170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... AŞ.vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Tekirdağ 2.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 31.12.2009 gün ve 453/942 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

21.7.2004 tarih 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 21.07.2004 tarihinden itiaren 1000 TL, 01.01.2006 tarihinden itibaren 1090 TL, 01.01.2007 tarihinden itibaren 1170 TL, 01.01.2008 tarihinden itibaren 1250 TL ve 01.01.2009 tarihinden itibaren 1400 TL'ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1393, Karar No: 2006/4948, Tarih: 08.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1393 E.  ,  2006/4948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinden davalılardan ...'e gerekçeli kararın adres bırakmadan ayrıldığı ve yeni adresi tespit edilemediği gerekçesi ile tebliğ edilemediği, yine dava dilekçesinin de aynı gerekçelerle tebliğ edilemediği, davalının tebliğe yarar açık adresinin tespiti yönünden herhangi bir araştırma yapılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece davalının tebliğe yarar açık adresinin Cumhuriyet Savcılığı ve resmi kurum ve kuruluşlardan araştırılıp tespiti ile gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davalıya yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmesi, tebliğden itibaren geçecek temyiz süresinin beklenmesi, temyiz yoluna başvurulduğunda temyiz dilekçesinin ve tebligat evrakının da tebligata ilişkin tüm belgelerle birlikte dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 8.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5453, Karar No: 2011/5488, Tarih: 03.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5453 E.  ,  2011/5488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 105 ada 1 parsel sayılı 1485,72 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1940 yılında 4785 sayılı Yasa nazara alınmadan 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre orman kadastrosu yapılmış, 22/06/1940 tarihinde ilan edilmiş ve kesinleşmiştir. Daha sonra 1977 yılında aplikasyon ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması yapılmış; bu çalışma da 31/05/1980 ve itirazlı yerlerde ise 19/08/1981 tarihlerinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre çekişmeli taşınmazın, 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre 1940 yılında yapılan orman tahdidinde orman sınırları dışında bulunduğu gibi, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılmayan yerlerden olduğu ve eylemli biçimde orman niteliği de taşımadığı anlaşıldığından yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/289, Karar No: 2016/5395, Tarih: 03.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/289 E.  ,  2016/5395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.07.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 16.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ... v.d. vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra taraf vekillerinin sözlü beyanları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak bir kısım davalılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10907, Karar No: 2017/2620, Tarih: 24.02.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/10907 E.  ,  2017/2620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından iki adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı, borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip konusu çeklerdeki imzaya itiraz ettiği, mahkemece İİK'nun 68/a-5. maddesinde yazılı meşruhatı taşıyan davetiyenin tebliğine rağmen borçlunun duruşmaya katılmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK’nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanun'un 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir. İİK’nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında; “İmza tatbikında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun bilirkişiye ait hükümleri ile 309 uncu maddesinin 2 nci, 3 üncü ve 4 üncü fıkraları ve 310, 311 ve 312 nci maddeleri (şimdi ise HMK madde 211/b, 208/2, 217) hükümleri uygulanır” düzenlemesi öngörülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2. maddesi ise; “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır” hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, İİK’nun 68/a-4. maddesinde, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 309/1. (6100 sayılı HMK’nun 211/1-a) maddesine atıfta bulunulmadığından, icra mahkemesince, öncelikle borçlunun isticvabına ve duruşmada imzalarının alınması yoluna gidilemeyeceğinin kabulü gerekir.

İİK'nun 68a/4. maddesi göndermesiyle ve HMK’nun 447/2. maddesi uyarınca uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 211/b maddesinde, imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre, hakim, bilirkişi incelemesine karar verir ise; ''....önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir'' hükmü gereğince işlem yapar.

Somut olayda, borçlu vekili 30.07.2015 tarihli dilekçesinde, imza incelemesine esas olacak imza örneklerinin bulundukları resmi merciileri bildirmiş ve mahkemece anılan imza örnekleri dosyaya celb olunmuştur.

Somut olayda, borçlu vekili 30.07.2015 tarihli dilekçesinde, imza incelemesine esas olacak imza örneklerinin bulundukları resmi merciileri bildirmiş ve mahkemece anılan imza örnekleri dosyaya celb olunmuştur.

O halde mahkemece, öncelikle borçlunun belirttiği karşılaştırma yapmaya elverişli imzaların esas alınarak usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılması, bilirkişi tarafından, borçlunun bildirmiş olduğu imza örneklerinin rapor tanzimine yeterli görülmediğinin belirtilmesi durumunda ise, borçluya İİK’nun 68a/5. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek, geldiğinde, imza ve yazı örnekleri alınıp bilirkişi incelemesi yaptırılmak sureti ile sonuca gidilmesi gerekirken, mahkemece yasanın öngördüğü bu usule uyulmadan doğrudan borçluya meşruhatlı davetiye gönderilerek gelmediğinden bahisle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29752, Karar No: 2015/4279, Tarih: 09.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2013/29752 E.  ,  2015/4279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 52/2-4, 53/6 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında, TCK'nın 61/8. maddesi uyarınca, adli para cezası hesaplanırken artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında belirlenen cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca yapılan indirimde 6 ay 20 gün adli para cezası yerine eksik ceza tayini ile sonuçta 4.000-TL adli para cezası yerine yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısımlarında “4 ay adli para cezası” yerine “120 gün adli para cezası”, “8 ay adli para cezası” yerine “240 gün adli para cezası”, “6 ay 20 gün adli para cezası” yerine “200 gün adli para cezası”, “2.000-TL adli para cezası” ibaresi yerine “4.000-TL adli para cezası” yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6661, Karar No: 2015/11343, Tarih: 23.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/6661 E.  ,  2015/11343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25.06.2014 gün ve 2014/16088 Esas, 2014/21942 Karar sayılı kararı ile “…davacının ücretini ...’nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden aldığı, 5510 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında sigortalı olup hasren ... öğrencilerine hizmet vermek üzere çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple otuz işçi sayısının belirlenmesinde sadece bu iş yerinde çalışan işçi sayısı dikkate alınmalıdır” gerekçesi ile kararın bozulmasına ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca davanın kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, davalı işyerinin ...’ne ait olduğunu, bakanlığa ait tüm işyerlerindeki işçi sayısının dikkate alınması gerektiğini, emsal karar bulunduğunu, maddi hataya dayalı Dairemiz kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının onanmasını talep etmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

Davacının ücreti, ....’nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ödenmiş ise de, iş görme edimini davalı Bakanlığa ait okulda yerine getirdiği, Bakanlığın işçisi olduğu, Bakanlığın aynı iş kolunda birden fazla işyeri bulunduğu, bu işyerlerinde toplam çalışan sayısının otuz işçinin üzerinde olduğu, bu nedenle Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı anlaşılmıştır. Davacının iş sözleşmesi de geçerli nedenle feshedilmediğinden, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesi isabetli bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle

1-Maddi hataya dayalı Dairemizin 25.06.2014 gün ve 2014/16088 Esas, 2014/21942 Karar sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16288, Karar No: 2016/3267, Tarih: 15.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/16288 E.  ,  2016/3267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.10.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 15.03.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.350,00 Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

15.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21109, Karar No: 2021/7483, Tarih: 06.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21109 E.  ,  2021/7483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02/06/2010 tarihi itibarı ile duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 19/02/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/ilk-son maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddeleri ile dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımının suçun işlendiği 28/08/2003 tarihinden yerel mahkemenin karar tarihi olan 29/12/2015 tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ......ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13784, Karar No: 2012/18535, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/13784 E.  ,  2012/18535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 07.09.2006 tarihinden 03.07.2009 tarihine kadar bilgi işlem merkezinde sistem yöneticisi olarak çalıştığını, davacıya 03.07.2009 tarihinde iş sözleşmesinin fesh edildiğinin personel müdürü ... tarafından şifaen bildirildiğini, genel müdüre hakaret içeren e-postanın davacı tarafından yazıldığının sabit olmadığını, müvekkilin satın alma ile ilgili hiçbir yetkisinin olmadığını, dosyaya sunulan e-postalardan açıkça anlaşılacağı üzere müvekkilin antonio terzagodan gelen e-postası yetkili...'e gönderdiğinin sabit olduğunu bu sebeple işe iade kararı verilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacıya 2008 yılında internet ortamında bir mesaj gönderilerek yerel güvenlik duvarının müşterek kullanılan güvenlik duvarı ile entegre edilmesinin istenildiğini, davacının bunu uzun süre ihmal ettiğini yine aynı araştırmada davacı işverenin şirket sırlarını ve firmalardan almış olduğu malzeme tekliflerini sürekli belirli bir firmaya bildirerek şirket menfeatlerine aykırı doğruluğa ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunduğunu, yine aynı araştırmada ...Bilgisayar San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi Rasim Başaran'a hitaben davacı tarafından yazılan e-postada davalı otel genel müdürünü aşağılayarak küçük düşürecek ve incitecek şekilde ifadelerin kullanıldığının tespit edildiği bu sebeple açılan davanın reddedilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkeme, iş sözleşmesinin fesih bildiriminin ilk önce sözlü olarak yapıldığını, daha sonra noterden ihtarname çekilerek feshin yazılı hale getirilmeye çalışıldığını, bunun yanı sıra dosyaya sunulun e-postaların incelenmesinde ihtarnamede gerekçe gösterilen otel müdürünü küçük düşürdüğü yönündeki e-postanın ise 28.08.2008 tarihinde olduğu görüldüğünden davanın kabulüne, işe iade ve boşta geçen sürelere ilişkin tazminatların hüküm altına alınmasına karar vermiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının iş sözleşmesi 07.07.2009 tarihinde görevini ihmal etmesi, kendisine gelen işle ilgili teklifleri başka bir firma çalışanına bildirmesi ve genel müdür hakkında şeref ve haysiyet kırıcı sözler sarfetmesi üzerine 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2-b-e ve h maddeleri uyarınca feshedilmiştir. Dosya içeriğine göre bilgisayarında yapılan inceleme neticesinde ... Firması çalışanından gelen teklifi ve yine Deniz Karakuş'tan gelen kablolama teklifini ...Bilgisayar çalışanı ...’e ilettiği ve yine ... Bilgisayar çalışanı ...'a hitaben yazılan e-postada otel genel müdürü hakkında "bizde sorunlu bir genel müdür var da" şeklinde hakarette bulunduğu bilgisayar çıktıları ve tanık anlatımları ile sabittir.

Davacının dosya kapsamından sabit olan eylemleri işverene iş sözleşmesini derhal fesih hakkı veren hallerden olup fesih haklı sebebe dayanmaktadır. İş sözleşmesinin haklı sebebe dayanan feshinden önce savunma alma ve feshin yazılı olarak yapılması zorunluluğu bulunmamaktadır. Dosya içeriğine göre feshin haklı sebebe dayadığı ve bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu 70 TL yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 17.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.