muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7094, Karar No: 2019/19411, Tarih: 07.11.2019

. İş akdinin sona erdirilmesi belli bir şekle tabi olmadığı gibi yazılı olması da şart değildir, bu anlama gelebilecek işçi veya işveren söz ve davranışları da aynı sonucu doğuracaktır. Dosyamızda sadece tüzel kişiliği sona eren ...ın asıl işveren ve davalı şirketin son alt işveren olduğu döneme ilişkin kıdem ve ihbar tazminatı talep edilmektedir, dolayısıyla taleple sınırlı olarak inceleme yapılacaktır.Davacının asıl işveren olan ... bünyesinde ihale ile iş alan değişik alt işveren olan şirketlerde 27/12/2011-29/05/2014 tarihleri arasında temizlik görevlisi olarak çalıştığı ve son alt işverenin davalı şirket olduğu, işe giriş çıkış bildirgeleri ve dosya kapsamı ile sabittir. Dosyadaki işten ayrılış bildirgesine göre davacının iş akdinin 29.05.2014 tarihinde (kod 4 ) ile yani belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshi nedeni ile davalılar tarafından sona erdirildiği bildirilmiştir.İspat yükümlülüğü kendisinde olan davalı işverenler, davacının iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini ispatlayamadığından ve bildirilen iş akdinin sona eriş nedenine ve ( kod 4) koduna göre davacı kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacağından ve davacıya ihbar öneli de kullandırılmadığı anlaşıldığından davacının son giydirilmiş aylık brüt ücreti hesaplamaya esas alınarak 4857 sayılı yasanın 120. Maddesi yollamasıyla 1475 sayılı yasanın 14 . Maddesine göre davacının davalı iş yerindeki toplam çalışma süresine göre kıdem tazminatı hesaplanarak ve davacının 4857 sayılı yasanın 17. Maddesine ve davalı iş yerindeki toplam çalışma süresine göre hak ettiği ihbar süresinin karşılığı davacının son giydirilmiş aylık brüt ücretine göre hesaplanarak davacının gatabın asıl işveren olduğu dönemde hak etmiş olduğu kıdem ve ihbar tazminatı miktarı bulunmuştur. Davacı davalı iş yerinde toplam 873 gün süre ile çalışmış olup yukarıdaki hukuk genel kurulu kararı ve 4857 sayılı yasanın 11. Maddesi, davacının yaptığı iş dikkate alındığında taraflar arasındaki iş akdi belirsiz süreli iş akdine dönüşmüştür. Ve yapılan iş sürekli bir iştir. İş akdine davalı işveren tarafından son verilmiştir. iş akdinin davalı şirket tarafından sona erdirildiği dosyadaki işe giriş ve çıkış bildirgeleri ve diğer delillere göre dava dışı tüzel kişiliği sona eren ...ın asıl işveren olduğu, Asat genel müdürlüğünün ise devir alan asıl işveren olduğu, davalı şirketin ise ... dönemindeki son alt işveren olduğu, ve dava dışı asat genel müdürlüğünün devir alan asıl işveren olarak, davalı şirketin ise ... dönemindeki son alt işveren olarak davacının hak ettiği kıdem ve ihbar tazminatının tamamından 4857 sayılı yasanın 2,6,17,120 ve 1475 sayılı yasanın 14

...ın asıl işveren olduğu, Asat genel müdürlüğünün ise devir alan asıl işveren olduğu, davalı şirketin ise ... dönemindeki son alt işveren olduğu, ve dava dışı asat genel müdürlüğünün devir alan asıl işveren olarak, davalı şirketin ise ... dönemindeki son alt işveren olarak davacının hak ettiği kıdem ve ihbar tazminatının tamamından 4857 sayılı yasanın 2,6,17,120 ve 1475 sayılı yasanın 14. Maddesine göre müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, ancak davanın sadece davalı şirkete karşı açıldığı anlaşılmakla, davacının kıdem tazminatı talebinin bu sebeple davalı şirket yönünden hüküm fıkrasında belirtilen şekilde kısmen kabulüne karar verilmiş, ihbar tazminatı talebinin ise tümüyle kabulüne karar verilmiş, kıdem tazminatı talebi yönünden fazlaya dair istem reddedilmiş, ihbar tazminatı talebi yönünden davacının fazlaya dair haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir. Davacının bakiye ücret alacağı talebinin incelenmesinde: davacı davalı iş yerinde çalıştığı dönemi sigorta kayıtlarıyla ispatlamıştır. davacı işçinin Ücretinin ödendiğinin ispatı davalı işverene aittir. Davacının iddiası ve dosyadaki belgelere göre davacıya 2014 yılı mart, nisan ve mayıs aylarındaki çalışma sürelerine ilişkin ücret alacaklarının ödenmediği anlaşılmakla ve bu aylara ilişkin çalışma ücretlerinin davacıya ödendiğini davalı şirket , imzalı ücret bordrosu, tediye makbuzu ve banka hesap özeti gibi belgelerle ispatlayamadığından buna göre hesaplama yapılmış ve davacının bakiye ücret talebinin bu sebeple hüküm fıkrasında belirtilen şekilde kısmen kabulüne karar verilmiştir.” gerekçesi ile “devir alan asıl işveren olarak davanın Antalya Büyükşehir Belediyesi yerine Asat Genel Müdürlüğüne yöneltilmesi gerektiği anlaşıldığından ve davacı vekili bu hususta husumette yanıldığından davalı Antalya Büyükşehir Belediyesine açılan davada husumet düşmediğinden T.C. Antalya Büyükşehir Belediyesinin bu sebeple davalı olmaktan çıkartılmasına”, davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve ücret alacaklarının davalı ... Şirketinden alınarak davacıya veirlmesine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Mahkeme’nin 04/07/2019 tarihili duruşma zaptına “Bu dosyamızdaki yargıtay 9. Hukuk dairesinin bozma kararına göre ve gelen SGK kayıtlarına göre Ayrıca Antalya 4. İş mahkemesinin benzer konudaki 14 dosyasında T.C. Antalya Büyükşehir Belediyesinin davalı olmaktan çıkarılmasına ve yerine T.C. Kemer Belediyesinin davaya dahil edilmesine karar verildiği ve bu kararların yargıtay 7. Hukuk dairesince onandığı emsal dosyadaki Antalya BAM 10. Hukuk dairesi kararlarında da bu konuya işaret edildiği bu durumda Antalya büyükşehir belediyesi yerine husumette yanılma nedeni ile davanın Asat Genel Müdürlüğüne yöneltilmesi gerektiği anlaşıldı” yönündeki açıklamadan sonra davacı vekilinin aynı duruşma zaptında “biz Asat Genel Müdürlüğünün davaya dahil etmedik, davaya dahil etmeyeceğiz bu hususta süre istemiyoruz” yönünde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda 6100 sayılı HMK’nun 124. maddesi uygulanmadığı halde Mahkeme’nin kendiliğinden davalı ... Belediyesi Başkanlığı’nın davalı olmaktan çıkarılmasına karar vermesi hatalıdır.

Böyle bir durumda, davalı sıfatında bir değişiklik yapmaksızın dosyada mevcut hali ile karar verilmelidir. Kabule göre Mahkeme’nin kararı bu yönden hatalıdır.

2-Somut uyuşmazlıkta, Mahkeme’nin ilk kararı, işçilik alacaklarından hangi kurumun sorumlu olduğunun, yani pasif husumetin hangi kuruma düştüğünün tespiti bakımından Dairemizin 2017/8695 Esas sayılı kararı ile bozulmuştur.

Eldeki dosyada fesih tarihi olan 29/05/2014 tarihinde davacının çalıştığı son alt işveren ... SGK sicil numaralı işyeridir.

... SGK sicil numaralı işyerinin, gerekçeli karar başlığında yer alan ... Şirketi ile ... arasında 06/03/2013 tarihinde imzalanan Basın Danışmanı, Turizm Tanıtım, Hukuk Elemanı, Sayaç Okuma Elemanı ve Genel İdari Hizmet Alımı Sözleşmesi kapsamında çalıştığı dosyadaki hizmet alım sözleşmesi, puantajlar, teknik şartname, SGK belgeleri ve sair belgelere göre anlaşılmaktadır.

Valilik Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun 2014/108 Karar sayılı kararı, 2014/42 sayılı Komisyon kararının geçerli olduğu, devir tutanaklarına olmayan doğmuş ve doğacak hakların, alacakların, borçların, devam eden davaların, her türlü personelin Büyükşehir Belediyesinin görevine girenlerin Büyükşehir Belediyesine, ASAT Genel Müdürlüğü’nün görevine girenlerin ASAT Genel Müdürlüğü’ne, diğerlerinin Kemer Belediyesi’ne devredilmiş kabul edilmesi yönünde düzenleme getirmiştir.

Valilik Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun 2014/108 Karar sayılı kararı, 2014/42 sayılı Komisyon kararının geçerli olduğu, devir tutanaklarına olmayan doğmuş ve doğacak hakların, alacakların, borçların, devam eden davaların, her türlü personelin Büyükşehir Belediyesinin görevine girenlerin Büyükşehir Belediyesine, ASAT Genel Müdürlüğü’nün görevine girenlerin ASAT Genel Müdürlüğü’ne, diğerlerinin Kemer Belediyesi’ne devredilmiş kabul edilmesi yönünde düzenleme getirmiştir.

Valilik Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun 2014/42 Karar sayılı kararı ekindeki “Borçlar Devir Tutanağının”nın 420., 442., 476., 518. sıralarında, ... Şirketi’nin “Basın Danışmanı, Turizm Tanıtım , Hukuk Elemanı, Sayaç Okuma Elemanı ve Genel İdari Hizmet Alımı Sözleşmesine” ilişkin ”9,10,11,12/2013 aylarına ilişkin hakedişlerinin Antalya Büyükşehir Belediyesi’ne devredildiği, hizmet alım sözleşmesinin adı açıkça belirtilmek sureti ile belirtilmek sureti ile yazılıdır. Davacı da en son bu himzet alım sözleşmesi kapsamında çalışmıştır.

Hizmet alım sözleşmesinin adının açıkça yazılması sureti ile alt işverenin hakedişinden sorumlu tutulan T.C. Antalya Büyükşehir Belediyesi’nin bu hizmet alım sözleşmesinden doğan işçilik alacaklarından da sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Çünkü, bir hizmet alım sözleşmesi nedeni ile alt işverein hakedişinden sorumlu olan asıl işverendir, asıl işveren alt işverenle birlikte işçilik alacaklarından da işçiye karşı sorumludur.

Bu nedenle, “Basın Danışmanı, Turizm Tanıtım, Hukuk Elemanı, Sayaç Okuma Elemanı ve Genel İdari Hizmet Alımı Sözleşmesinin” adı borç devir tutanağında açıkça belirtilerek bundan doğan alt işveren hakedişinden Antalya Büyükşehir Belediyesi sorumlu tutulmuş iken aynı hizmet alım sözleşmesine dayanan işçilik alacağından bir başka kurumun sorumlu olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Bu nedenle, borç devir tutanağında hizmet alım sözleşmesinin adı açıkça belirtilerek alt işveren hakedişinden T.C. Antalya Büyükşehir Belediyesi sorumlu tutulduğuna göre davacının işçilik alacağından sorumluluğun da borç devir tutanağında yer almadığı kabul edilemez, davacının bu hizmet alım sözleşmesine dayanan haklarından da Antalya büyükşehir Belediyesi’nin sorumluluğu kabul edilmelidir. Borç devir tutanağında hizmet alım sözleşmesinin adı da açıkça belirtilerek bu hizmet alım sözleşmesinden doğan alt işveren hakedişi T.C. Antalya Büyükşehir Belediyesi’ne devredildiğinden, T.C. Antalya Büyükşehir Belediyesi’nin ...’ın sona ermesi üzerine ... yerine “asıl işveren” olarak kabul edildiği göz önüne alınmalıdır.

Açıklanan nedenlerle davacının ...’ın sona ermesinden önce fiilen yaptığı işin ne olduğu, bu işin Büyükşehir Belediyesi’nin görevine girip girmediği de önemini yitirmektedir.

Açıklanan nedenlerle davacının ...’ın sona ermesinden önce fiilen yaptığı işin ne olduğu, bu işin Büyükşehir Belediyesi’nin görevine girip girmediği de önemini yitirmektedir.

...’ın son erdiği tarihte en son “Basın Danışmanı, Turizm Tanıtım , Hukuk Elemanı, Sayaç Okuma Elemanı ve Genel İdari Hizmet Alımı Sözleşmesi” kapsamında çalışan davacı en son bu hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştığından, davacının işçilik alacaklarından da “asıl işveren” sorumlulukları kendisine devredilmiş olan Antalya ...’nın sorumlu olduğu kabul edilmelidir.

3-Mahkeme’nin gerekçeleri arasında davacının, ...’ın sona ermesinden sonra çalıştığı işyeri de yer almaktadır.

Hizmet döküm cetvelinde; ... kapsamındaki alt işveren davalı ... Şirketi’nden çıkışı 29/05/2014 tarihidir. Bir sonraki işe girişi yaklaşık 8,5 ay sonra 07/02/2015 tarihinde ... SGK sicilli işyerinde olmuştur. ... SGK sicilli işyeri, SGK belgesine göre alt işveren ... Şirketi’nin ASAT işyeridir.

Gerek alt işverenin değişmesi, gerek ... işyerinden çıkış ve yeniden işe giriş tarihleri arasında geçen yaklaşık 8,5 aylık süreden, davacının ...’tan sonra çalıştığı işin ...’taki iş aktinin devamı olmadığı, yeni bir iş akti olduğu sabittir.

Mahkeme’nin eldeki gerekçesinde davacının hizmet döküm cetvelinde görünen 29/5/2014 tarihli çıkışndan sonraki çalışması nedeni ile davalı T.C. Antalya Büyükşehir Belediyesi’ne değil ASAT’a husumet yöneltilmesi gerektiği şeklinde gerekçe oluşturarak bu gerekçeyi de Dairemizin 2017/8695 Esas sayılı bozma ilamındaki “Davacının ...’ın sona ermesinden sonra fiilen çalışması olup olmadığı, böyle bir çalışması var ise bunun husumet tespitinde dikkate alınması” yönündeki açıklamaya dayandırılması da hatalıdır.

Zira, Dairemizin bozma ilamında kastedilen, ...’taki iş aktinin aslında fiilen sonlandırılmaksızın ...’da davacının çalıştığı aynı son alt işveren nezdinde, ...’da en son çalıştığı aynı iş akti ve aynı hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaya devam edip etmediğinin araştırılmasıdır.

Yukardaki açıklamalar karşısında, davacının ...’tan sonra yaptığı çalışmasının yeni bir iş aktine dayandığı, ...’taki çalışmasından bağımsız yeni bir çalışma olduğu ve pasif husumetin tespitinde hiç bir etkisi de bulunmadığı açıktır.

Mahkeme’nin, davalı T.C. Antalya Büyükşehir Belediyesi’ne pasif husumet düşmediği yönündeki hükmüne esas gerekçesi bu yönden de hatalıdır.

4-Ayrıca, ... SGK sicilli işyerinde davacının işe giriş tarihi hizmet döküm cetveline göre 02/07/2015, eldeki dava tarihi ise 11/06/2014 olup, davanın açıldığı tarihteki duruma göre değerlendirilmesi kuralının neticeye etkisinin irdelenmemesi de hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3681, Karar No: 2016/469, Tarih: 18.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/3681 E.  ,  2016/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1- İİK'nın 333/a maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- İİK'nın 337/a maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve ...,..., ..., 21.02.2012 tarih ve ..., ..., ... ve ... Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, suçun unsurlarının oluştuğu ve ticareti terk eyleminin tek suç oluşturması nedeniyle sanık hakkındaki diğer dosyalar ile bu dosyanın birleştirilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdiri yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1900, Karar No: 2018/10497, Tarih: 08.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/1900 E.  ,  2018/10497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 31.10.2017 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 16.11.2017 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 08.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23927, Karar No: 2014/7817, Tarih: 03.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23927 E.  ,  2014/7817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.09.2013

NUMARASI :Esas no:2013/87 Karar no:2013/599

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı (kadın)'ın çalıştığı, asgari yaşam giderlerini karşılayacak miktarda düzenli ve sürekli gelirinin bulunduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Kadın yönünden Türk Medeni Kanununun 175. maddesindeki koşullar gerçekleşmemiştir. Hal böyleyken kocanın ekonomik ve sosyal durumu da dikkate alındığında kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.04.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2012/22049, Karar No: 2013/14438, Tarih: 27.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22049 E.  ,  2013/14438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Salihli 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :01.06.2012

Taraflar arasındaki davaların yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılar İş Bankası ve Tapu sicil müdürlüğü tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı banka, taşınmazı, davacının kocasından devralan diğer davalı E... E...'den alacağına karşılık, davadan önce 21.6.2010 tarihinde cebri ihale ile iktisap etmiştir. Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi, aile konutu üzerinde hak sahibinin iradi tasarrufları için diğer eşin açık rızasını aramaktadır. Cebri ihale ile yapılan satışlar, bu hükmün dışındadır. Taşınmaz, devralan E... E...'in elinden davadan önce cebri ihale ile çıktığına ve davalı bankanın mülkiyetine geçtiğine (TMK. m. 705/2) göre, davacının, ihale feshedilmedikçe banka üzerine cebri ihale ile oluşan kaydın iptalini istemesi mümkün değildir. Bu bakımdan davanın reddine karar verilmesi gerekirken isteğin yasal olmayan gerekçe ile kabulü doğru bulunmamıştır.

2- Aile konutunun diğer eşin açık rızası alınmaksızın devrine ilişkin tasarrufun, rızası gereken eş tarafından geçersizliği ileri sürülerek iptali isteğini ihtiva eden dava; Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi gereğince koşullarının varlığı halinde mülkiyet veya diğer bir ayni hak kazanımı söz konusu olabileceğinden, Türk Medeni Kanununun 1025. maddesinde ifadesini bulan “yolsuz tescilin” düzeltilmesi niteliğinde olmadığı gibi, aynı Yasanın 1027. maddesinde yer alan tapu sicilinin düzeltilmesi niteliğinde de değildir. Bu bakımdan Türk Medeni Kanununun 194. maddesine dayanan davada tapu sicil müdürlüğünün “taraf’ sıfatı bulunmamaktadır. Bu sebeple tapu sicil müdürlüğü aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, bu hususun nazara alınmaması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi . 27.05.2013 (Pzt)
Yargıtay — Esas No: 2014/11807, Karar No: 2015/4997, Tarih: 26.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11807 E.  ,  2015/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYDIN 2. ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2012/684-2014/130

Taraflar arasındaki adi ortaklığın, kar payı ve sermaye alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya Dairemize gönderilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’ nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı kanunun 336/3 maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalının, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Şu durumda; hükmü temyiz eden davalı vekilince karşılanması gerekli olan temyiz harçları yatırılmadığından, müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacaktır.

Bu nedenle, temyiz eden davalı tarafın; kanun yoluna başvuru giderlerine dahil olan temyiz harçları ile posta masraflarının tamamlaması için HUMK. nun 434/3. maddesine göre işlem yapılması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1179, Karar No: 2019/515, Tarih: 02.07.2019

**Ceza Genel Kurulu         2015/1179 E.  ,  2019/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza (CMK'nın mülga 250. maddesi ile görevli)

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında, Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesince 20.12.2006 tarih ve 211-350 sayı ile sanıkların eylemlerinin haksız ekonomik çıkar sağlamak amacıyla kurulmuş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde cebir ve tehdit uygulanarak işlenen suçlardan olduğu gerekçesiyle ve 5271 sayılı CMK’nın 3, 4 ve 5. maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilerek dosyanın gönderildiği CMK'nın mülga 250. maddesi ile görevli İstanbul (Kapatılan) 11. Ağır Ceza Mahkemesince 26.05.2008 tarih ve 240-153 sayı ile sanıklar ... ve ...'ın nitelikli yağma suçundan lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c-f-g, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba, sanık ...'nun ise nitelikli yağma suçuna yardımdan aynı Kanun'un 149/1-a-c-f-g, 39, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 09.06.2010 tarih ve 7383-4286 sayı ile;

"...Aynı olay nedeniyle aynı suçlama ve aynı sevk maddeleri uyarınca yargılanan ve aşamalarda değişiklik gösteren savunmalarda inkâra yönelen, bu nedenle de aralarında menfaat çatışması bulunan ve ayrıca getirtilen nüfus kayıtlarına göre kardeş oldukları anlaşılan sanıklar... ve...ile sanık ...’in aynı avukatla, sanıklar ..., ...ve ...’ın aynı avukatla, sanık ... ile sanık ...’nın aynı avukatla temsil ettirilmeleri suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 152/1 ve Avukatlık Yasası'nın 38. maddelerine aykırı davranılması;" isabetsizliğinden hukuki ve fiili irtibat nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan CMK'nın mülga 250. maddesi ile görevli İstanbul (Kapatılan) 11. Ağır Ceza Mahkemesince 26.12.2012 tarih ve 237-395 sayı ile sanıkların lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c-f-g, 62, 53, 58/9 ve 63. maddelere uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba hükmedilmiştir.

Bu hükümlerin de sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 04.03.2015 tarih ve 4007-1208 sayı ile;