muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8175, Karar No: 2013/12579, Tarih: 09.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8175 E.  ,  2013/12579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Pendik Asliye Hukuk Mahkemesi)

Taraflar arasındaki istirdat - tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalı ... (...) yönünden davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile müdahale isteyen vekillerince duruşmasız ile davalılardan ... (...) vekillince de her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de miktar itibarıyla bu istemin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ... ...'nın hamili bulunduğu çekin, karşılıksız çıkması üzerine diğer davalı ...'ı vekil tayin ettiğini ve kambiyo senetlerine özgü yolla icra takibi başlattığını, ayrıca karşılıksız çeke ilişkin savcılığa yapılan şikayet üzerine müvekkili hakkında dava açıldığını, icra işlemleri sırasında 09.11.2007 tarihinde borcun davalı ...'e tamamen ödenip, tahsilat makbuzu alınmasına rağmen davalıların karşılıksız çek keşide etme suçundan yapmış oldukları şikayetlerinden vazgeçmediklerini, bu nedenle müvekkilinin 09.12.2008 tarihinde yakalama, gözaltı vb. İşlemlere tabi tutulduğunu, bedeli ödenmiş bir çek ile ilgili ceza mahkemesinde verilen hüküm neticesi adli para cezası ödemek zorunda kaldığını, tüm bu sıkıntıları memleketini ziyarete gittiği dönemde kurban bayramında yaşamış olmasının manevi açıdan meydana gelen zararı artırdığını iddia ederek toplam 21.000,00 TL maddi zararın ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte ve 5.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ... (...)cevabında, davacı tarafın iddialarının haksız ve yersiz olduğunu, manevi tazminatın koşullarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevabında, müvekkilinin diğer davalı ... (...) ...'nın vekili olarak işlem yaptığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... ... (...)cevabında, davacı tarafın iddialarının haksız ve yersiz olduğunu, manevi tazminatın koşullarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevabında, müvekkilinin diğer davalı ... (...) ...'nın vekili olarak işlem yaptığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; davacının keşide ettiği çek nedeniyle icra takibi yapıldığı, ayrıca şikayet nedeniyle aleyhine kamu davası açıldığı, icra dosyasındaki borç alacaklı ...'ya ödenmesine rağmen ceza dosyasındaki şikayetten vazgeçilmediği için yargılamaya devam edilip, sonuçta davacının para cezasına çarptırıldığı, kesinleşerek infaza verilip, davacının yakalandığı, bunun üzerine davacının cezayı ödediği, bu durumun davalı ...'ün şikayetinden vazgeçmemesi nedeni ile gerçekleştiği, karşılıksız çek keşide etmek suçunun şikayete bağlı bir suç olup, zarar görenin şikayeti ile ceza soruşturması yapılıp, şikayetten vazgeçme halinde ceza davasının düşeceği, hatta kesinleşmiş olsa bile ortadan kaldırıldığı, borcunu ödeyen keşidecinin hakkındaki davanın şikayetten vazgeçme suretiyle düşürülmesini isteme hakkı mevcut olup, bu hususun alacaklı içinde ödev olduğu davalı alacaklının bu ödevi zamanında yerine getirmemesi nedeniyle davacının mağdur olup, maddi ve manevi tazminat talebinde haklı olduğu, davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğüne dair bir delil sunulmadığı, ayrıca davacı şikayetten vazgeçilseydi düşürülecek bu ceza nedeniyle hakkında çıkarılan yakalama kararı nedeniyle, manevi acı ve üzüntü yaşadığı davalı ...'ın, diğer davalı vekili olarak dosyalarda yer aldığı, ödemenin alacaklı asile yapıldığı, vekil olan davalının bu konuda asil veya borçlu olan davacı tarafından bilgilendirildiğine dair herhangi bir delilin mevcut olmadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili, davalı ... (...) ... vekili ve müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların ve müdahili vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, davacının fazla yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14752, Karar No: 2010/135, Tarih: 18.01.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14752 E.  ,  2010/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Aksa Akrilik Kimya San. ve Tic. AŞ aleyhine 04/05/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 28/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32728, Karar No: 2016/10453, Tarih: 12.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/32728 E.  ,  2016/10453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SANIK : İ. Y.

KATILAN : S. G.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan S. G.'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 12/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7295, Karar No: 2012/7761, Tarih: 15.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7295 E.  ,  2012/7761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 12/11/2009 tarih ve 2006/136-2009/407 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15/05/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin donatanı olduğu geminin 31.03.2004 tarihli time charter sözleşmesi ile davalıya kiralandığını, bu sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini, aidat bedeli, alacak olunan gemi üzerinde bulunan yakıtın ÖTV farkı, altı günlük kirası ve boşta bekleme nedeniyle harcadığı yakıt bedeli alacağının ödenmediğini, bu borcun davalı tarafından ikrar edildiğini, tahsili için yapılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin devamında ambarlı sahilinde gemiden yakıt çalınması sonrasında sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini, ikrar iddiasının yerinde olmadığını, bu mesajın teminat mektubu nakde tahvil edilip davacıdan olan alacakların karşılıklı mutabakatının sağlanması için hazırlandığını, anlaşmanın sağlanmadığını, bir alacağın olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında 31.03.2004 tarihli ‘time charter sözleşmesi’ bulunduğu, öncesinde 20.02.2003 tarihli sözleşme olduğu, anılan sözleşmelerde geminin bütün vergi ve resimleri dahil, bunlarla ve geminin iş bu anlaşma ve ekleri ile belirtilen durumunun ve belgelerinin temini ve idamesi ile ilgili diğer bütün ücret ve masrafların armatöre ait olacağının kararlaştırıldığı, neticede tüm masrafların armatöre yüklendiği, 31.03.2004 tarihli sözleşmede ‘deniz ticaret odalarına vergi-resim-harç v.s adları altında yapılan her türlü ödeme cümlesinin’ eklendiği, aidatlardan davacının sorumlu olduğu, geminin kiradan çıkma işleminin uluslar arası gözetim firması aracılığı ile 14.12.2006 tarihinde yapıldığı, yakıt kullanım defterinin sunulmadığı, ÖTV ve yakıt alacağı ile ilgili iddianın da kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1341, Karar No: 2015/5894, Tarih: 02.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1341 E.  ,  2015/5894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/102334

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/01/2014, 2013/307 (E) ve 2014/17 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Murat'ın maktuller Ezer ve Oğuz'u kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme ve temyiz dilekçelerinde suç vasfına, eksik incelemeye, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ideolojik karar verildiğine yönelen, katılanlar vekilinin ise bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekil ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde katılanlar için görevlendirilen vekil ücretinin tahsiline karar verilmesi ile,

2) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar,

Yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki;

a) Yargılama giderleri toplamından müdafii ücretinin çıkartılmasına ve tahsili gereken miktarın “665,52 TL” olarak,

b) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin ise “Anayasa Mahkemesinin kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan cezaların miktarı ve temyiz incelemesi için geçen süreler dışındaki tutukluluk süresi nazara alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

02/12/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı A. İ'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. A.. müdafii Avukatlar ...../...., ..../...... yokluklarında 03/12/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/2704, Karar No: 2017/10026, Tarih: 11.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/2704 E.  ,  2017/10026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Ek Karar Tarihi : 17.04.2015

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 200 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm ve davalı vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek karar

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm ve davalı vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.2015 tarih ve 2015/50-2015/151 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/995, Karar No: 2018/514, Tarih: 21.03.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/995 E.  ,  2018/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki “nafaka” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Sakarya 2. Aile Mahkemesince karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 21.06.2012 gün ve 2010/139 E., 2012/446 K. sayılı kararın temyizen incelenmesinin davacı Sosyal Haklar Çocuk Esirgeme Kurumu vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 19.09.2013 gün ve 2013/9575 E., 2013/12962 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı vekili asıl ve birleşen davada; Sakarya İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğü'ne bağlı Sakarya huzurevinde, davalıların babası ve dedesi ...'in 2828 sayılı ... Kanunu'nun 3. maddesinde belirtilen muhtaç yaşlı kapsamında ücretsiz olarak kaldığını, muhtaç yaşlı kapsamındaki ...'in fiilen kuruluşta bakılması, tüm ihtiyaçlarının giderilmesi için TMK'nun 364, 365, 366. maddeleri gereğince davalılar aleyhine kurum adına kuruluş aylık ücretlerini ve yapılan masrafları karşılayacak oranda nafakanın davalılardan tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece, ...'in 21.08.2010 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından davanın konusuz kalmış olması sebebiyle karar tesisine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 364-366 maddelerine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek üst soyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. Nafaka davası mirasçılıktaki sıra göz önüne tutularak açılır.

TMK'nun 365/3. maddesinde nafaka davasının, nafaka alacaklısına bakmakta olan resmi veya kamuya yararlı kurum tarafından da açılabileceği; TMK'nun 366. maddesinde ise korunmaya muhtaç kişilerin bakımının yükümlü kurum tarafından sağlanacağı ve bu kurumların yaptıkları masraflarını nafaka yükümlüsü kişiden isteyebilecekleri hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, asıl davanın 25.02.2010 tarihinde, birleşen davanın ise 16.07.2010 tarihinde açıldığı, fiilen kuruluşta bakılan davalıların üstsoyu ...'in 21.08.2010 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. Nafaka davaları dava açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder,ayrıca her dava açıldığı tarihteki şartlara göre karara bağlanır. Mahkemece dava açıldığı tarih ve ...'in vefat tarihi dikkate alınarak davacı tarafın talebinin değerlendirilmesi gerekirken, ...'in 21.08.2010 tarihinde vefat ettiği belirtilerek davanın konusuz kalmış olması sebebiyle karar tesisine yer olmadığına karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir…”

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 366. maddesi uyarınca açılan yardım nafakasının tahsili istemine ilişkindir.

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 366. maddesi uyarınca açılan yardım nafakasının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dosyasında, muhtaç yaşlı kapsamında huzurevinde ücretsiz olarak kalan ...’in kurum adına kuruluş aylık ücretlerini ve masraflarını karşılayacak oranda nafakanın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar usulüne uygun yapılan tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamışlardır.

Yerel Mahkemece kuruma bağlı Sakarya Huzurevi’nde bulunan ...'in 21/08/2010 tarihinde vefat etmiş olduğu nüfus kaydından anlaşılmakla davanın konusuz kalmış olması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık kısmında açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece nafakaya ilişkin davalarda yargılama sonuçlanıncaya kadar hükme etki edecek hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gerekçesi ile direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık yardım nafakasına ilişkin davanın, huzurevinde kalan ...’in asıl ve birleşen dava açıldıktan sonra ölümü nedeni ile konusuz kalıp kalmadığı ve yardım nafakası talebinin hangi tarihten itibaren hüküm doğuracağı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle uyuşmazlığın çözümü için yardım nafakasına ilişkin genel bir açıklama yaptıktan sonra konu ile ilgili yasal düzenlemelerin incelenmesinde yarar vardır.

Nafaka, bir kimsenin bakmakla yükümlü olduğu kimseler lehine mahkemece takdir edilen aylık parasal katkı olarak tanımlanabilir. Yardım nafakası ise, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek üstsoy, altsoy ve kardeşleri bulunan herkesin bu kişilere olan yükümlülüğünü ifade eder.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 364, 365, 366. maddelerine göre, herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek üst soyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. Nafaka davası mirasçılıktaki sıra göz önüne tutularak açılır. Nafaka davası, nafaka alacaklısına bakmakta olan bakmakta olan resmî ve kamuya yararlı kurumlar tarafından da açılabilir. Korunmaya muhtaç kişilerin bakımı yükümlü kurum tarafından sağlanır. Bu kurumlar korunmaya muhtaç kişiler için yaptıkları masraflarını nafaka yükümlüsü kişiden talep edebilir.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlâk kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 13.03.2015 tarih, 2013/3-1627 E., 2015/1020 K. sayılı kararı).

2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu 3. ve 30. maddelerinde de, ihtiyacı olan yaşlı ve sosyal hizmet kuruluşlarının tanımı yapılarak, kurumun kendisine yardımda bulunduğu kişiler lehine Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre nafaka ile yükümlü bulunanlar hakkında dava açmak hakkına sahip olduğu belirtilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalarda sonra somut olayda, davanın yardım nafakası talebine ilişkin olduğu, davacı kurumun nafaka yükümlüleri aleyhine dava açma hakkı bulunduğu, huzurevinde kalan ...’in de asıl ve birleşen dava açıldıktan sonra vefat ettiği, bu konularda yerel mahkeme ve özel daire arasında bir ihtilaf bulunmadığı açıktır. Sorun, açılan nafaka davasının muhtaç kişinin ölümü nedeni ile konusuz kalıp kalmadığıdır. Konunun bu açıdan incelenmesi gerekmektedir.

Kural olarak her dava açıldığı tarihteki koşullara göre hükme bağlanır. Nafakanın bağlanmasında olduğu gibi arttırılmasına ve eksiltilmesine yönelik taleplerin kabulüne de dava tarihinden itibaren hükmolunur. Nitekim Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 28.11.1956 gün, 1956/15 E., 1956/15K. sayılı kararı da bu yöndedir. Ancak, boşanmanın ferî niteliğindeki nafakaya ilişkin davalarda hüküm verilinceye kadar hükme esas olan unsurlar göz önünde bulundurulur. Eldeki dava yardım nafakası talebi ile açılmış olup, boşanmanın ferî niteliğindeki bir nafaka davası değildir. Bu nedenle mahkemece davanın açıldığı tarihteki koşullar ve ...’in ölüm tarihi dikkate alınarak değerlendirme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Hâl böyle olunca özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi doğru olmamıştır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı SHEÇK vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21.03.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.