muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/173, Karar No: 2016/461, Tarih: 29.11.2016

Sanık ... soruşturma aşamasında; rahatsızlığı sebebiyle olay günü ve öncesinde adliyede çalışmadığını, ....’a esrar gelip gelmediğini bilmediğini, ... ve ....’i esrarı bulup getirmeleri için bahçeye göndermediğini ve bu konuda onlara baskı yapmadığını söyleyerek suçu inkâr etmiş, kovuşturma evresinde de benzer şekilde beyanlarda bulunarak ayrıca önceden ... ile tartıştığı için aralarında husumet olduğunu, bu nedenle kendisine iftira atılmış olabileceğini savunmuştur.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi halinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemeli, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Ceza İnfaz Kurumuna uyuşturucu madde getirileceğine yönelik ihbarın, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanık ... ile ilgili olması, arama işlemi öncesi infaz kurumu bahçesine atılan ve içerisinde esrar bulunan paketin görevlilerce ele geçirilmesi üzerine esrarın kimin tarafından alınacağının tespiti amacıyla tütün konularak aynı yere bırakılmasından sonra haklarındaki mahkûmiyet hükümleri kesinleşen diğer sanıklar ... ve .... tarafından alınması, sanık ...'in aşamalarda benzer olarak, sanık ...'in ise soruşturma evresinde alınan ifadesi ile çelişki yaratacak şekilde, duvar dibine atılan esrarı alıp gelmelerini sanık ...'in istediği ve bu konuda kendilerini tehdit ettiği yönündeki beyanlarının, sanık ... ve tanık olarak dinlenen diğer hükümlülerin beyanlarıyla doğrulanmaması, sanık ...'nın, aşamalardaki suça konu esrardan haberinin olmadığı ve duvar dibine atılan esrarı alıp gelmeleri hususunda diğer sanıklar ... ve ....'le herhangi bir görüşme yapmadığı şeklindeki istikrarlı savunması karşısında; sanığın atılı suçu işlediği iddiasının sabit olmadığı ve şüphe boyutunda kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire onama kararının sanık ... yönünden kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün, sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine hükmolunması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; "sanık ...'nın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçu sabit olduğundan, itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 30.10.2014 gün ve 15156-10766 sayılı onama kararının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA,

3- Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.07.2010 gün ve 29-732 sayılı hükmünün, sanık ...’nın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2016 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13694, Karar No: 2017/24195, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13694 E.  ,  2017/24195 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2889, Karar No: 2012/8450, Tarih: 27.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2889 E.  ,  2012/8450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 120 ada 2 parsel sayılı 1.649,26 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... oğlu ..., dava konusu taşınmazın köy boşluğu olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece Dairenin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, dava ve temyiz konusu 120 ada 2 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 5.5.2008 tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile işaretli 586,52 m2 yüzölçümündeki bölümünün taşınmazdan ifraz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle köy boşluğu olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına, geriye kalan ve aynı tarihli rapor ve eki haritada (B) harfi ile işaretli 1.062,74 m2 bölümünün ise tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... oğlu ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda işlem yapılıp karar verilmiş olmasına, karar verilirken bozma dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulmasına göre davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır. Mahkemece dava konusu 120 ada 2 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada (A) harfi ile işaretli 586,52 m2 yüzölçümündeki bölümünün köy meydanı niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre, bu bölümün 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü gereğince köy meydanı niteliği ile haritasında gösterilmekle yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de yanılgının düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 1. bendinin 4, 5 ve 6. satırında yazılı "...en son parsel numarası verilerek malikler hanesi boş bırakılıp köy boşluğu olarak sınırlandırılmasına ve bu gibi taşınmazlar özel siciline yazılmasına," sözlerinin çıkarılmasına yerine; "...köy meydanı niteliği ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B bendinin son fıkrasına göre haritasında gösterilmesine," sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı ... oğlu ...'e iadesine, 27.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21612, Karar No: 2014/5427, Tarih: 26.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/21612 E.  ,  2014/5427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/77806

MAHKEMESİ : Kars Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2008

NUMARASI : 2002/313 (E) ve 2008/211 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve doya içeriğine göre; sanıklar S.. S.. ve A.. U..'un, 9. Piyade Tümen Komutanlığı, Sarıkamış Askeri Ceza ve Tutukevi'nde tutuklu bulundukları, yakınan Y.. K.. G..'in de aynı cezaevine tutuklu olarak getirildikten bir müddet sonra, olay tarihinde, kesin olarak tespit edilemeyen gündüz vaktinde, yakınanı banyoda sıkıştırarak, ondan zorla 50,00 TL para istedikleri, ancak para vermeye razı olmayan yakınanı dövdükleri, çıkan seslerin duyulması üzerine eylemlerine son veren sanıkların, bu olayın olduğu günün gecesinde saat 01:00-03:00 arasındaki bir vakitte, koğuşta nöbetçi olarak bulunan yakınanın yanına giderek, tekrar para talep ettikleri, yine para vermek istemeyen yakınanı dövmeye başladıkları esnada olayı gören bir gardiyanın, “ne oluyor orada” diye bağırması üzerine para alamadan eylemlerini tamamlayamadıklarının anlaşılması karşısında, aynı kasıt altında talep ve istemlerini tekrarlayan sanıkların eylemlerinin, bu haliyle tek yağma suçunu oluşturduğu ancak bunun teşdit nedeni sayılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyları dışındaki kişiler yönünden ise, cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de sanıkların, ikinci yağma eylemlerini, gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlediklerinin anlaşılıp, kabul edilmesi karşısında; olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza uygulaması yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. S.. ve A.. U.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30603, Karar No: 2010/29024, Tarih: 20.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/30603 E.  ,  2010/29024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 52/1. (iki kez) maddeleri uyarınca 100,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 125/4.maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında artırılarak 116,00 yeni Türk lirası (iki kez) adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, (...) Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2006 tarihli ve 2003/108 esas, 2006/88 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06/09/2010 gün ve 2010/10455/54337 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.09.2010 gün ve 2010/216827 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/8.maddesi uyarınca adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği halde, sanığın hakaret olarak belirlenen eylemi sebebiyle hakkında doğrudan 100,00 Türk lirası para cezasına hükmedilmesinde ve gün adli para cezasına hükmedilmeden belirlenen bu ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 125/4.maddesi gereğince artırım yapılmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında katılanlara hakaret suçundan, 5237 sayılı Yasanın 125.maddesi uyarınca tayin olunan adli para cezalarında, 5237 sayılı Yasanın 61.maddesinin 8.fıkrası hükmüne aykırı olarak, artırım ve indirimlerin gün birimi üzerinden yapılmaması suretiyle fazla adli para cezasına hükmolunması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (...) Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 30.05.2006 gün ve 2003/108, 2006/88 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, hükmolunan adli para cezası miktarına göre suç tarihi itibariyle, TCK.'nın 52.maddesinin 1.ve 2.fıkraları dikkate alınarak, mahkemece

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Takdirin, alt sınırdan adli para cezası tayini yönünde kullanıldığı belirlenmekle, sanığın, yakınan ...'a hakaret suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Yasanın 125/1.maddesi uyarınca adli para cezasında gün sayısının 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı maddenin 4.fıkrası uyarınca 1/6 oranında artırım ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının yine 5 gün olarak belirlenmesine, TCK.’nın 52.maddesinin 2.fıkrası uyarınca bir gün karşılığı 20,00 TL'.den hesaplanarak, sanığın 100,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın, yakınan Deniz Oğuzhan'a hakaret suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Yasanın 125/1.maddesi uyarınca adli para cezasında gün sayısının 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı maddenin 4.fıkrası uyarınca 1/6 oranında artırım ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının yine 5 gün olarak belirlenmesine, TCK.’nın 52.maddesinin 2.fıkrası uyarınca bir gün karşılığı 20,00 TL'.den hesaplanarak, sanığın 100,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7411, Karar No: 2010/9096, Tarih: 26.05.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/7411 E.  ,  2010/9096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ...’in 6136 sayılı Kanuna, sanık ...’in 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve TCK’nun 86/2 ve sanık ...’ın TCK’nun 86/2.maddesine muhalefetten mahkumiyetlerinin incelenmesinde;

Mahkemenin TCK’nun 53.maddesi uygulaması doğru olduğundan tebliğnamenin düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafii ve sanıklar ... ve ...’in temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ...’in TCK’unun 87.maddesine muhalefetten mahkumiyetlerinin incelenmesine gelince;

Müşteki sanıklardan ...’in elinde 71 cm uzunluğunda Kılıç, müşteki sanık ...’ın elinde 17 cm uzunluğunda bıçak olduğu halde sanığı ve yanındaki mağdur ...’i kovaladıkları ve bu kovalama sonunda sanık ile mağdur ...’i yakaladıkları sırada sanığın bu kişilerin ayaklarına doğru ateş etmesi şeklinde gelişen olayda sanığın TCK’nun 25/1.maddesi kapsamında meşru savunma hakkını kullandığı gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken haksız tahrik altında işlenen suç olarak kabul edilip sanığa ceza verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 26/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/33096, Karar No: 2024/18964, Tarih: 18.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/33096 E.  ,  2024/18964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM :Sanığın TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7; 3713 sayılı Kanun'un 5/1; TCK'nın 62, 53/1 ve 63. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın eylemlerinin bir bütün halinde silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu gözetilmeden eksik inceleme ile silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmaması ve atfın niteliği gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 18.12.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın silahlı terör örgütüne yardım suçundan mahkumiyetinin onanmasına ilişkin dosya incelendiğinde sanığın mahkumiyetine esas alınan tek delil ... 'da açmış olduğu katılım hesaplarıdır. Yerel mahkemece sanığın 2013 yılı öncesi sohbetlere katılma eyleminin örgütsel olduğuna dair delil elde edilememesi, örgüt evinde kalması ve sosyal medya paylaşımlarının sempati boyutunu aşmadığı kabul edilerek örgüt üyeliği suçunu oluşturmayacağı kabul edilmiştir.

KARŞI OY

Sanığın silahlı terör örgütüne yardım suçundan mahkumiyetinin onanmasına ilişkin dosya incelendiğinde sanığın mahkumiyetine esas alınan tek delil ... 'da açmış olduğu katılım hesaplarıdır. Yerel mahkemece sanığın 2013 yılı öncesi sohbetlere katılma eyleminin örgütsel olduğuna dair delil elde edilememesi, örgüt evinde kalması ve sosyal medya paylaşımlarının sempati boyutunu aşmadığı kabul edilerek örgüt üyeliği suçunu oluşturmayacağı kabul edilmiştir.

Mahkemece sanığın 28.01.2014 tarihinde 10.200,00 TL'lik katılım hesabı açması 29.01.2014 tarihinde 36,52 TL tutarında döviz alması 06.02.2015 tarihinde 2.706,72 TL. tutarında yatırım hesabı açması örgüte yardım suçu sayılmıştır. Dairemizin istikrar kazanan içtihatları ve AİHM'nin Yüksel Yalçınkaya kararı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne yardım suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün BOZULMASI gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun "ONAMA" kararına katılmıyorum.