muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20922, Karar No: 2024/573, Tarih: 17.01.2024

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafii Temyizi Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın internet sitesinde yazmış olduğu yazının tamamı incelendiğinde katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olduğu ve eleştiri sınırlarını aşıp aşmadığının anlaşılması karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmekle,Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8697, Karar No: 2022/20691, Tarih: 25.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8697 E.  ,  2022/20691 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 129/3, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.160,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2021 tarihli ve 2019/17 esas, 2021/133 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12/05/2022 gün ve 2022/43762 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya aslının sanık hakkındaki silahla tehdit suçu yönünden istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesinde olduğu anlaşılmakla, onaylı dosya sureti üzerinde yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine esas hakaret suçundan hüküm kurulurken temel ceza olarak 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi gereğince belirlenen 90 gün adli para cezası üzerinden anılan Kanun'un 129/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken, hesap hatası yapılarak 60 gün adli para cezası yerine, 70 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve sonrasında bu miktar üzerinden aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 50 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 58 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesince gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmesi sonucunda 1.000,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 1.160,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında TCK’nın 125/1. maddesi gereğince hükmolunan 90 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 129/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken 60 gün yerine 70 gün adli para cezasına hükmedilmesi, devamı maddelerinin uygulanması sonucu da sonuç adli para cezasının 1.000 TL yerine 1.160 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2021 tarihli ve 2019/17 esas, 2021/133 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2021 tarihli ve 2019/17 esas, 2021/133 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK'nın 309. maddesinin 4-d fıkrası uyarınca karardaki hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle; sanık hakkında TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca belirlenen 90 gün adli para cezasından aynı Kanunun 129/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak sanığın 60 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığa verilen cezadan TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den belirlenmek suretiyle sanığın 1.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4375, Karar No: 2022/1114, Tarih: 15.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/4375 E.  ,  2022/1114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 15/02/2022 tarihinde açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.853,85 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5663, Karar No: 2015/6399, Tarih: 23.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/5663 E.  ,  2015/6399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2015/365029

MAHKEMESİ : Bayburt Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 27/02/2013, 2012/26 (E) ve 2013/14 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık İ.. İ.. hakkında mağdur E.. A..'yu "olası kasıtla yaralama" ve "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, temyizi kabil olmayıp itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan mahallince değerlendirme yapılmak üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İ.. İ..'nın katılan M.. D..'ı "kasten öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdir indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi ve sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi ve 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.201 5 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 23.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17139, Karar No: 2019/677, Tarih: 21.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/17139 E.  ,  2019/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Yapılan incelemede, davalılardan ...’e gerekçeli karar ile temyiz dilekçesinin Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince tebligat çıkartılan adrese kanunun gösterdiği usule göre daha önce yapılmış bir tebliğ bulunması gerekir. Davalının adresine daha önce usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmadığından 35. madde gereğince yapılan tebliğ geçersizdir.

Bu durumda adı geçenin adresi, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde yazılı tapu, vergi ve ...... kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden ve ayrıca ... marifetiyle araştırılarak tespit edilen adresine; mümkün olmaması durumunda Tebligat Kanununun 10/2 maddesi gereğince adres kayıt sisteminde bulunan adresine gerekçeli karar ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin tebliğe çıkartılması, adresinin tespit edilememesi halinde ilânen tebligat yapıldıktan ve temyiz süresi de beklendikten,

2-Davalılardan ...... Aksüt'e mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idare vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Adı geçene mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idare vekilinin temyiz başvuru dilekçesi tebliğ edilip temyiz süresi de beklendikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11295, Karar No: 2015/11863, Tarih: 08.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/11295 E.  ,  2015/11863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/11969

MAHKEMESİ : Aydın Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2012

NUMARASI : 2012/16 (E) ve 2012/305 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun dosya içerisinde bulunan nüfus kayıt örneğine göre, doğum tarihinin 10/10/1994 olduğu, bu nedenle oturum tarihinden önce 10/10/2012 tarihinde onsekiz yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkındaki son duruşmanın duruşmanın, 5271 sayılı CMK’nın 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemece son duruşmanın kapalı yapılması ve hükmün de kapalı duruşmada tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10420, Karar No: 2019/13066, Tarih: 10.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10420 E.  ,  2019/13066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06/09/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 10/11/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 165 ve 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 11/04/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22860, Karar No: 2011/3479, Tarih: 15.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/22860 E.  ,  2011/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ortaca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İtiraz eden borçlu vekili, takip dayanağı senette tanzim yeri bulunmadığını ve takip dayanağı bonodaki imza ve adresin yazıldığı kısım ile rakam olarak yazılan bedelin 500 TL.lik bölümünün müvekkiline ait olduğunu, bunun dışındaki kısımların sonradan doldurulduğunu, 500 TL bedelin tahrifat sonucu 50.000 TL'sına dönüştürüldüğünü iddia ederek  takibin iptalini talep etmiş, mahkemece takip dayanağı bonoda tanzim yerinin olmadığı gerekçesiyle takibin iptaline karar verilmiştir.

İİK'nun 170/a-son maddesinde, her ne suretle olursa olsun borç kısmen veya tamamen kabul edilmiş olursa, takip dayanağı senedin kambiyo vasfını haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı gerekçeleriyle takibin iptal edilemeyeceği hususu düzenlenmiş olup, bu husus HGK.nun 02.10.2002 tarih ve 12-624/771 sayılı kararı ile de benimsenmiş bulunmaktadır.

Borçlu vekilinin itiraz dilekçesinde, dayanak bonodaki imza inkar edilmediğine ve borçlunun, borcun 500 TL.lık bölümüne ilişkin kısmi kabulü bulunduğuna göre, anılan yasa hükmü gereğince, dayanak belgenin kambiyo vasfını taşımadığı gerekçe gösterilerek takibin iptaline karar verilemez. Mahkemece diğer itiraz nedeni olan tahrifat iddiası yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/469, Karar No: 2016/6671, Tarih: 19.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/469 E.  ,  2016/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Katılanlar :1-..., 2-..., 3-...

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eskişehir Devlet Hastanesi’nde KBB uzmanı olarak görev yapan sanık Opr. Dr. ...’ın çift taraf fonksiyonel endoskobik sinüs ameliyatı yaptığı 01.01.1997 doğumlu ...’nın sağ burun boşluğunda ameliyat esnasında kanamayı durdurmak için kullanılan gazlı bez(tampon) parçasını unutmak/ameliyat sonrası çıkarmamak suretiyle adı geçenin yaralanmasına neden olduğunun iddia edildiği olayda, doğru endikasyon konularak yapıldığı bildirilen operasyon sırasında mağdur küçüğün sol burun boşluğunda bulunduğu ve çıkarıldığı bildirilen gazlı bez(tampon) parçasının ameliyat sırasında unutulduğu ya da kullanılması zorunlu iken ameliyat sonrası kontrolde alınması gerekmesine rağmen alınmadığı hususlarında bir açıklık yok ise de, söz konusu tamponun mağdur küçüğün burun boşluğunda bulunuyor olmasının operasyon ya da kontroldeki tıbbi işlem eksikliğinden kaynaklanmasına, bu eksikliğin operasyon ya da kontrolün istenmeyen sonucu olduğu hususunda şüphe bulunmamasına ve sanığın ancak ameliyat sonrası kontrolleri gereği gibi yapmadığı tespit edildiğinde sorumluluğu cihetine gidilebilecek olmasına göre; sanığın aşamalardaki “fonksiyonel endoskopik sinüs cerrahisi sonrasında tamponlar üçüncü günde alınmaktadır. Normal yetişkinlerde tampon alındıktan sonra, burun boşluğuna aspire edilerek endoskopla kontrol edilir. Çocuklarda ise tampon alma acı verdiği için ve endoskopik muayeneye uyumlu olmadığından, yani çok acı verici bir işlemden sonra, rahat durmayacağı ve hareket edeceği düşünülerek, çocuğa zarar vermemek için ameliyattan on gün sonra müracaat etmesi söylenmiştir. Ancak, yukarıda söylediğim gibi, çocuk hasta on gün sonra kontrole gelmemiştir.” şeklindeki savunmasının, 4483 sayılı Kanun gereği yürütülen ön inceleme sırasında ifadesine başvurulan katılan ...’nın “taburcu olduğumuz gün, 3-4 gün sonra gelin tamponları alalım dedi, biz tamponları aldırmaya gittik, doktor bey bizi 10 gün sonra Kızılay’a(devlet hastanesi ile anlaşma gereği sanık Kızılay sağlık biriminde de çalışmaktadır.) kontrole çağırdı, fakat gitmedik” şeklindeki ifadesi ve mağdur küçüğün duruşmada alınan

“doktordan çıkıp eve gittiğimizde annem doktorun on gün sonra tekrar kontrol için çağırdığını söyledi," şeklindeki ifadesi ile teyit edildiği nazara alınarak katılanların mağdur küçüğü son ve ayrıntılı kontrol muayenesine götürmemeleri nedeniyle sanığın ihmal ya da kusur teşkil eden eyleminden bahsedilemeyeceğinin, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli kanıt bulunmadığının anlaşılması nedeniyle kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekillerinin, sanığın atılı suçu işlediğine ve hükmün gerekçesiz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15575, Karar No: 2014/25750, Tarih: 15.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15575 E.  ,  2014/25750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, davalı lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükmün onuncu maddesinde gösterilen vekalet ücretinin “davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verildiğine göre, bu maddenin başında “davacı kendisini vekille temsil ettirdiği” yazılacakken, bunun yerine “davalı” yazılmasının, açık yazı hatası niteliğinde olup, mahallinde tashihinin mümkün (HMK.md.304/1) bulunmasına göre, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, diğer hususlara ilişkin temyiz itirazları da yersiz olup, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.12.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/6560, Karar No: 2012/8447, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6560 E.  ,  2012/8447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ün beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 24.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 17.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/753 Esas, 2012/558 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: