muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6560, Karar No: 2012/8447, Tarih: 31.10.2012

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 24.10.2011 tarih ve 2011/2182 Esas, 2011/6390 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın yetkilisi olduğu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14688, Karar No: 2012/2913, Tarih: 27.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14688 E.  ,  2012/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı, elektrik ve su faturası bedelinin tahsili ile hor kullanma tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasında ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının yoksun kalınan kira alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında çekişmesiz bulunan 28.10.2009 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesinin özel şartlar 8. maddesinde kiracının kiralananı boşaltmak istediği takdirde bir ay evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde bildirmek zorunda olduğu düzenlenmiş olup bu şart tarafları bağlar. Davacı vekili dava dilekçesinde davalının hiçbir ihbarda bulunmadan 11.12.2010 tarihinde kiralananı tahliye ettiğini belirterek 2010 yılı Ekim ayı kirası olarak 450 TL ile 2010 yılı Kasım, Aralık ve 2011 yılı Ocak ayları kira bedelleri 1552,50 TL olmak üzere toplam 2002,50 TL kira alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece dosya üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda, talep edilen kira bedellerinin ödendiğine dair dosyada belge bulunmadığını, kira alacağı miktarının 2002,50 TL olduğunu belirten bilirkişi raporuna itibar edilerek kira alacağı talebi kabul edilmiş ise de yerinde değildir.

Kiracı, kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte kiralayanın Borçlar Kanunu'nun 98. maddesinin yollamasıyla 44. maddesi gereğince kira sözleşmesinden kaynaklanan yükümlülüğünden dolayı bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapması gerekir. O halde, davacının zararı tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Olayımızda sözleşmenin özel şartlar 8. maddesindeki düzenleme ile kiracıya sözleşme sonu ile sınırlı olmaksızın herhangi bir zamanda bir ay önceden yapacağı feshi ihbarla sözleşmeyi sona erdirme hakkı tanındığına göre yeniden kiraya verme süresi bir ay ile sınırlandırılmıştır. Davalının feshi ihbarda bulunmaksızın 11.12.2010 tarihinde kiralananı tahliye ettiğinin anlaşılmasına göre tahliye tarihinden itibaren bir aylık kira alacağına hükmedilmesi gerekirken talep edilen 2010 yılı Aralık ayı ve 2011 yılı Ocak ayı kira bedelleri yönünden gerekçesi de belirtilmeksizin kira alacağı talebinin tamamının kabulü ile fazla kira alacağına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/82, Karar No: 2024/2350, Tarih: 17.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/82 E.  ,  2024/2350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/301 E., 2023/466 K.

Taraflar arasındaki asıl tazminat ve birleşen rücuen tazminat davalarında dolayı asıl davada bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı asıl davada davacı vekili tarafından duruşmasız, asıl ve birleşen davada davalı ... Güvenlik Sistemleri San. A.Ş. vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10/1 inci maddesi uyarınca tebligatın tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılacağı, aynı Kanun'un 35 inci maddesine göre adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı ve bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğlerin muhataba yapılmış sayılacağı düzenlenmiştir.

Dosyada yapılan incelemede; birleşen dosyada ... adına çıkarılan tebligatların tümü iade geldiği halde, mahkemece daha önce usulüne uygun yapılmış bir tebligat olmaksızın gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesine göre tebliğe çıkarıldığı, bu şekilde yapılan tebliğin usulsüz olduğu belirlenmiştir.

Bu itibarla;

Temyiz yoluna başvurmayan ... Sitesi Yönetiminin adresinin tespit edilmesi ve 7201 sayılı Kanun'da yer alan usuller takip edilmek suretiyle kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek tebliğ belgesinin eklenmesi suretiyle belirtilen usûli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13882, Karar No: 2018/4857, Tarih: 18.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13882 E.  ,  2018/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/12/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 11/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Davalı kurumun kendisini vekille temsil ettirdiği ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedildiği halde, mahkemece karar başlığında davalı vekilinin gösterilmemiş olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA

ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24946, Karar No: 2012/6931, Tarih: 27.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/24946 E.  ,  2012/6931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 25. maddesine aykırı 24/05/2007 tarihli duruşmaya Cumhuriyet savcısının katılması ve aynı tarihli duruşmanın açık yapılması suretiyle CMK'nin 185. maddesine aykırı davranılması ve yine son duruşmanın kapalı yapıldığı halde hükmün açık duruşmada açıklanılması suretiyle CMK'nin 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından tebliğnamedeki 1, 2 ve 3 numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir. Suça sürüklenen çocuk ...'ın, hayvanları geri çevirmeyen mağdura değneyi fırlatacağını söyledikten sonra tanık ve mağdur beyanlarına göre 10-15 metre mesafeden değneyi mağdura fırlatarak yaralama kastıyla hareket ettiğinden tebliğnamedeki 4 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1693, Karar No: 2017/19713, Tarih: 09.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1693 E.  ,  2017/19713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK 158/1-d, 35/2, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2-TCK 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın sanığa ait iş yerinde çalışmaya başladığı ve bu iş yerinde tüp ve su dağıtımı işi yaptığı, işe girerken de iş yerinde oluşacak herhangi bir zarar ve ziyan olması halinde sorumlu olacağına dair sözleşme imzaladığı, aradan bir ay geçtikten sonra mal sayımında 659 TL açık olduğu gerekçesi ile sanığın katılana 659 TL bedelli senet imzalattığı ancak senedin yazıyla olan kısmının boş bırakıldığı, katılandan bu şekilde alınan 659 TL bedelli senedin yazı ile olan kısmının “binaltıyüzellidokuz” TL olarak doldurulduğu ve Denizli 5. İcra Müdürlüğünün 2011/4713 esas sayılı dosyası üzerinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe konulduğu, katılanın itirazı üzerine icra takibinin durdurulmasına karar verildiği, söz konusu senet üzerinde yapılan kriminal incelemede, senedin ön yüzündeki rakamla #659,00#, 10/10/2011, ..., 01/10/2011 ve TC numarası ile iki adet borçlu imzasının aynı mürekkepli kalemle yazılmış olduğu ve bu yazı ve rakamların katılanın eli ürünü olduğu, senedin ön yüzündeki yazı ile yazılan “binaltıyüzellidokuz” ibareli yazının ise farklı bir kalemle yazılmış olduğunun ancak sanığa ve katılana ait olmadığının belirtildiği, sanığın bu şekilde tahrifat yapılmış senedi icra takibine koyarak nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan olayda,

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafii tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin verilen kararın yasalara ve hakkaniyete aykırı olduğuna dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, verilen mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin aynı gerekçeye dayanılarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin aynı gerekçeye dayanılarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "120 gün", "30 gün", “25 gün” ve "500 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "1 gün", “1 gün” ve "20 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3931, Karar No: 2015/6791, Tarih: 18.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3931 E.  ,  2015/6791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/59682

MAHKEMESİ : Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2011

NUMARASI : 2010/577 (E) ve 2011/538 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 19/10/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, telefon satışı yapan katılanın işyerine giderek telefon satın alıp karşılığında kullanılmış iki adet telefon vererek 250 TL borçlandığı, konuşma sırasında sanığın araç alım satım işi yaptığını söylediği, katılanın da araç almayı düşündüğünü söylemesi üzerine sanığın katılanın istediği modelde bir aracı satın alacağını, birlikte gidip bakabileceklerini teklif etmesi üzerine aracı almak amacıyla I.. otogarına yakın bir yere gittikleri, sanığın elinde senet olduğunu ancak galericiye 500 TL para vermesi gerektiğini 400 TL paraya ihtiyacı olduğunu söyleyip katılanı ikna ederek katılandan 400 TL para aldığı, kendisinin galericinin yanına gideceğini katılana beklemesini söyleyip yanından ayrıldıktan sonra geri dönmediği, sanığın bu şekilde hileli hareketlerle menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre mahkemenin mahkumiyet kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmasa da, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden TCK'nın 157/1. maddesi kapsamında doğrudan verilen adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilerek sonuç olarak 6.500 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

3-Hapis cezası yanında belirlenen tam gün sayısının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden TCK'nın 157/1. maddesi kapsamında doğrudan verilen adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilerek sonuç olarak 6.500 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

3-Hapis cezası yanında belirlenen tam gün sayısının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “30 gün”, “25 gün” ve “500 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle ve “aynı neviden para cezaları toplanarak sanığın 6.500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, “adli para cezaların ayrı ayrı infaz edilmesine” denilmek suretiyle ve yine sanık hakkında hapis cezasının yanında hükmolunan gün adli para cezasının adli para cezasına çevrildiği bölüme “TCK'nın 52/2. maddesi gereğince” ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.