muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6797, Karar No: 2021/6264, Tarih: 06.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6797 E.  ,  2021/6264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğuna dair 18.08.2021 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ve davacının vekaletnamesinde yetkisi de kontrol edilip ek karar verilmesi için davacının davadan sulh iradesi ile ilgili ek karar verilebilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yerel mahkemesine işlemsiz olarak İADESİNE, 06/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6049, Karar No: 2011/42809, Tarih: 27.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/6049 E.  ,  2011/42809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/131308

MAHKEMESİ : Avanos Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2008

NUMARASI : 2007/382 (E) ve 2008/31 (K)

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Katılan sanık T.. B.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün katılan sanık T.. B.. müdafii tarafından, katılan sanıklar A.. Ü.. ve M.. O.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin katılan sanıklar A.. Ü.. ve M.. O.. tarafından, sanık C.. Ü.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise sanık C.. Ü.. tarafından temyizi üzerine birlikte yapılan incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanan delillere ve tanık ifadelerine göre, olaya katılan sanıklar A.. Ü.. ve M.. O..' ın haksız hareketleri ile sebep oldukları gözetilmeden, lehlerine TCK' nın 29. maddesinin uygulanması sonucu eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Katılan sanık M.. E.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılan sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Oluş ve dosya içeriğine göre sanığın suçta kullandığı iddia olunan ve ele geçirilemeyen taş ile katılan sanık A.. Ü..'ü Avanos 1 Nolu Sağlık Ocağının 03.09.2007 tarihli geçici raporuna göre, “...baş parieto oksipital bölgede 3 cm boyunda derin kesi, sol oksipital bölgede 2.5 cm derin kesi, sol şakak kısmında ekimoz, sol omuz kısmında ekimoz...” oluşturacak şekilde yaraladığı ve raporda yaralanmanın etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir durumda olmasına rağmen ileri tetkik ve tedavisi için Nevşehir Devlet Hastanesine sevk edildiğinin ve

kesin raporunun da ileriki kurum tarafından verileceğinin belirtildiği anlaşılmakla, öncelikle katılan sanığa ait kesin rapor alınarak, olayda kullanılan taşın da biçimi ve özellikleri katılan sanık A.. Ü..' den sorulup, katılan sanığa ait adli raporda gösterilen yaralanmasının meydana geliş biçimi ve ölçütleri ile vücutta meydana getirdiği tahribatın ağırlığı itibariyle bu taşın silah sayılmasına elverişli özellikler taşıyıp taşımadığı dolayısı ile 5237 Sayılı TCK.nun 6. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde açıklanan saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış veya saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli eşya olup olmadığı hususları irdelenerek, suçun niteliğinin belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile soyut olarak taşın silah sayılmayacağına dair bilirkişi görüşüne dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; katılan sanık A.. Ü..' ün soruşturma aşamasındaki 03.09.2007 tarihli ifadesinde şikayetçi olmadığını söylemesi karşısında, eylemi 5237 sayılı TCK' nın 86. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen suç tipine uyduğu kabul edilen sanık M.. E.. hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/8 maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK’ nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları gözetilerek bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10014, Karar No: 2013/10718, Tarih: 26.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10014 E.  ,  2013/10718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, harca tabi olmayan davalarda, hakimin dava dilekçesini havale tarihinde, harca tabi davalarda ise,harcın ödendiği tarihte dava açılmış sayılır. Harca tabi davalarda, dava açılırken başvurma harcı ile karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak alınır ve dava dilekçesi ancak harç alındıktan sonra esas defterine kaydedilir.

Vurgulamakta yarar vardır ki,adli yardım talebi kabul edilen davacı geçici olarak yargılama giderlerinden muaf tutulur.(6100 sayılı HMK. nun 334. vd ile 1086 sayılı HUMK. nun 465. vd).

Adli yardım, henüz dava açılmadan istenilmiş ve 1086 sayılı HUMK. nun 465. maddesinde gösterilen şartların bulunmaması sebebiyle gerekli araştırmaya başlanmış ise, Hukuk ve Ticaret Mahkemesi Yazı İşleri Yönetmeliği'nin 19. maddesi gereğince yazı işleri müdürünün, davacıya adli yardımdan istifade etmesi konusunda henüz daha karar verilmediğini ve bu sebeple de dilekçenin harçsız kabul edilemeyeceğini anlatması gerekir.

03.04.2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 45. maddesine göre "Adli yardım talebiyle açılan dava ve işlerde adli yardım konusunda bir karar verilinceye kadar harç,gider ve delil avansı alınmaz.Kanunlardaki özel hükümler saklıdır." şeklinde düzenleme getirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK. nun geçici 1. maddesine göre "Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır.

Somut olaya gelince; davacı ...'ın dava dilekçesi 08.11.2005 tarihli olup davacı dava dilekçesinde açıkça adli yardım talebinde de bulunmuş,bu nedenle de davacı harcını da yatırmamıştır. Dava dilekçesi hakim ve yazı işleri müdürü tarafından havale edilmiş ancak herhangi bir harç alınmadan esas defterine gerekli olan kayıt yapılmıştır. Hakim yahut onun denetimi altındaki yazı işleri müdürü, davacıya adli yardım isteği konusunda karar alınmadığını,bu sebeple de dilekçenin harçsız kabul edilmeyeceğini bildirmemiştir. Mahkeme adli yardımın şartlarını yargılama sırasında araştırmış ve 29.03.2006 tarihinde adli yardım talebinin reddine karar vermiş ancak peşin harcı yatırması konusunda davacıya bir önel vermemiştir.

Davacı dava dilekçesinde dava değerini 5.500,00 TL olarak bildirmiş ancak çekişme konusu taşınmazda keşfen yapılan bilirkişi incelemesinde ise taşınmazın değeri 90.000,00 TL olarak belirlendiğine göre davacının ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiği 2/6 payı gözetilmek suretiyle dava değerinin 30.000,00 TL olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda,Harçlar Kanununun 30, 32 ve 127. maddelerinin açık hükmü gereği davaya devam olunamaz.

Hal böyle olunca; öncelikle 30.000,00.-TL dava değeri üzerinden peşin harcın yatırılması konusunda davacıya (davacının karar tarihinden sonra öldüğü dikkate alınarak yasal mirasçılarına) yöntemine uygun önel verilmesi,peşin harcın yatırılmaması halinde dosyanın işlemden kaldırılmasına,yatırılması halinde ise yargılamaya devam edilmesi ve dayanılan hukuki nedene göre tarafların delillerinin toplanıp değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek işin esası hakkında bakımından hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalılar vekilinin, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1850, Karar No: 2007/7132, Tarih: 06.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1850 E.  ,  2007/7132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av..... ile davalı vek.Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ile davalı arasında 26.7.1999 tarihinde akaryakıt bayilik sözleşmesi imzalanıdığını ve davalının yılda 710 m3 beyaz ürün 5 ton madeni yağ satmayı taahhüt ettiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Dava taahhüt edilen miktar kadar ürün satılmadığı için uğranılan kâr kaybının tahsili istemine ilişkindir.

Davalı şirket yetkilisi ekonomik durumları bozulduğu için taahhüt edilen miktarda ürün satılamadığını bayilık sözleşmesi iptal edildiği için yeni bir şirket ile anlaşıldığını beyan etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, sözleşme ve taahhütname içeriği ile bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 25.000 Dolar'ın dava tarihinden itibaren Devlet Bankalarının döviz cinsinden açılan bir yıl vadeli mevduata uyguladıkları en yüksek faiz oranı uygulanmak suretiyle ödeme günündeki YTL karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında bağıtlanan sözleşmenin 39.maddesinde kâr mahrumiyeti talebi aktin feshi koşulu ile bağlantılı olarak öngörülmüştür.Her ne kadar sözleşmenin 35.maddesinde "Diğer petrol şirketleri veya bunların bayileri ile piyasadaki diğer serbest satıcılardan herhangi bir suretle akaryakıt alındığının ofis'ce tesbiti halinde sözleşmenin 39.maddesi uygulanır" hükmü var ise de bu madde de cezai şartın ne şekilde hesaplanacağı veya miktarının ne olacağı açıklanmamıştır.Başka bir anlatımla 18.11.2004 tarihli hukuku bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi davacıya eksik satışa tekabül eden kâr payını çezai şart olarak ödeyeceğine ilişkin bir kabul ve taahhüdün bulunmadığı söz edildiğinde mahkemece açıklanan bu yönlere dikkat edilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 500.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davacıdan alınarak, davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 6.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2415, Karar No: 2010/2798, Tarih: 15.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/2415 E.  ,  2010/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.12.2007 tarih ve 2007/91 - 2007/1182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinin ortağı olduğunu, bu ortaklığı devir suretiyle edindiğini, genel kurul kararları uyarınca aidat ve diğer borçlarını ödemediğini, tahsili için yapılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 inkar tazminatı hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ortaklığı devir suretiyle edindiğini, davacının yetkilisinin de bu sözleşmeyi imzaladığını, ortaklığı masrafsız devir aldığını, bir sorumluluğunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının devri yoluyla kooperatife ortak olduğu, takibin 570.00 YTL lik kısmının genel kurul kararına dayanmadığı, yönetim kurulu kararına dayandığı, gecikme faizi alınması yönünde bir kararın bulunmadığı, davalının mali yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 3.580.00 YTL üzerinden davalının icra takibine itirazın iptaline, takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan temyiz peşin harcının mahsubu ile 212.65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27263, Karar No: 2018/7292, Tarih: 02.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/27263 E.  ,  2018/7292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatları tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ....’de üretilen ekmekleri bayilere dağıtma işinde şoför olarak çalıştığını, aylık net ücretinin 1.297,20 TL olduğunu, müvekkilinin sabah 04.30 da işyerine geldiğini ve saat 17.00 ye kadar sürekli dağıtım işinde olduğunu, çalışma sırasında yemek ve çay molası verilmediğini, müvekkilinin yemeğini araç üzerinde dağıtım yaptığı sırada yediğini, haftada 6 gün bu şekilde çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmesi amacıyla davalı işverenlere ... 40. Noterliğinin 08.10.2014 tarih ve 26080 nolu İhtarnamesiyle ihtar gönderdiğini, ihtarnamenin 10.10.2014 tarihinde tebliğ edildiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, üstelik davalılardan ....’nin işten çıkarma tehdidi içeren cevap gönderdiğini iddia ederek, fazla mesai ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, davacının vardiyalı olarak çalıştığını, diğer davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. ile aralarında akdedilen sözleşme ile müvekkil şirketlerince üretilen ekmeklerin dağıtım işinin günde 3 vardiya şekline gerçekleştirileceği ve işin bu şekilde yürütüleceğinin sabit olduğunu, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca 15.07.2014 ve 16.07.2014 tarihlerinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen raporda; idari personel olarak çalışanların haftanın 6 günü 09.00-17.00 arası yarım saat ara dinlenmesi vererek çalıştığı, gece döneminde çalışan şoför ve muavinlerin haftanın 6 günü 22.00-06.00 arası yarım saat ara dinlenme vererek çalıştığı, gündüz döneminde çalışan şoför ve muavinlerin ortalama 05.00-17.00 arası çalıştıkları, bu süre içinde 3-4 servis yaptıkları ve servisler arasında ortalama 2 saat dinlendikleri, tüm çalışanların haftanın 1 günü izin kullandıklarının tespit edildiğini, hal böyle olunca davacının iddia ettiği fazla mesainin olmadığını, ortalama servisler arası 2 saat dinlenme bulunduğunu, davacının aldığı ücretin ihale şartnamesinde belirtilen ücret olup bunun haricinde bir ücret ödenmediğini, ücretin bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, bordroların ihtirazı kayıt olmaksızın imzalandığını, yapılan işin niteliği gereği fazla çalışma olmadığını, davacıya istisnai hallerde yaptığı bütün fazla mesai ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazlarında bulunarak, davacının diğer davalı .... ile aralarında imzalanan “... Fabrikası Normal Ekmek ve Çeşit Ekmek Dağıtım Hizmeti Alımına İlişkin İhale Sözleşmesi” çerçevesinde şoför olarak çalıştığını, müvekkil şirketleri ile diğer davalı .... arasında 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca asıl-alt işveren ilişkisi kurulduğunu, davacının asıl işvereninin .... olduğunu, asıl işverenin alt işverenle birlikte işçinin kanundan ve sözleşmeden doğan haklarından sorumlu olduğunu, işin niteliği ile ihale şartnamesi ve sözleşmesi gereği her türlü kontrol, gözetim ve yaptırım yetkisinin asıl işveren olan diğer davalıya ait olduğunu, davacının aldığı aylık ücretin iş sözleşmesi, bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, işin nasıl yapılacağının, işçi ücretlerinin ve çalışma saatlerinin ihale sözleşmesi ve şartnamede belirlendiğini, ihale sözleşmesi ve eklerinde fazla mesai öngörülmediğini, fazla mesaiye gerek kalmayacak şekilde ihale sözleşmesi oluşturulduğunu, işçilerin günlük iş süreleri içinde ara vermeksizin çalışmalarının mümkün olmadığını, davacının uzun ara dinlenmeli çalıştığını, ara dinlenmeler için ücret ödenmesinin söz konusu olmadığını, davacının ilk servisi yaptığı saatin 05.30-08.00 arası olduğunu, 09.30-11.00 arası ikinci servisi yaptığını, 13.30-15.30 saatleri arasında üçüncü servisi yaptığını, 15.30 itibariyle çalışmasının sona erdiğini, 08.00-09.30 arası 1. ara dinlenme verildiğini ve burada 1 saat kahvaltı molası verildiğini, 11.30-13.30 arası ikinci ara dinlenme verildiğini ve burada da 1 saat öğle yemeği molası verildiğini, bu şekilde günde toplam 3,5 saat ara dinlenme olduğunu, Halk Ekmek büfelerinde 07.00 de ekmek satışına başlandığını, en geç 19.00 a kadar ekmek satıldığını, yapılan işin niteliği gereği fazla mesai yapılmadığını, davacının fazla mesai ücreti ödemesi aldığını, aylık ücretlerini ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin tahsil ettiğini, bordro ile tahakkuk ettirilen fazla mesai ücretinin ödendiğinin banka kaydı ile doğrulanması halinde bu ayların dışlanmasının Yargıtay kararları gereği olduğunu, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde 270 saatlik fazla çalışmanın mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 04.30 ile 17.00 saatleri arasında haftada 6 gün toplam 66 saat çalıştığını, fazla mesaisinin haftalık 21 saat olduğunu tanık beyanlarıyla ispatlamıştır. Dairemizin fazla çalışmanın günlük 3 saatten fazla olamayacağına ilişkin bir içtihadı yoktur. Olmayan içtihada atıfla 21 saat olarak ispatlanan fazla mesainin 18 saate çekilmesi hatalıdır.

3-Davacı vekili davalı işverenlere gönderdiği 08.10.2014 tarihli ihtarname ile davacının ödenmeyen fazla mesailerinin 7 gün içinde ödenmesini talep etmiş, bu ihtarname davalılara 10.10.2014 tarihinde tebliğ olmuştur. Buna göre davalı işverenler fazla mesai alacağı bakımından 18.10.2014 tarihi itibariyle temerrüde düşürülmüş olup, faiz başlangıcının temerrüt tarihi olması gerekirken dava-ıslah ayrımı yapılarak faize hükmedilmesi ayrıca hatalıdır.

4-6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı hükümde tek tek açıklanmalı ve aynı Kanun’un 332. maddesi uyarınca hükümde yargılama giderlerinin dökümü yapılmalıdır.

Mahkemece, yargılama giderine ilişkin kurulan hükümde taraflarca ne tür ve toplamda ne kadar yargılama gideri yapıldığının denetime elverişli şekilde açıklanmaması ve dökümünün yapılmaması usul ve yasaya aykırıdır.

5-Davacının çalışma saatleri içerisinde ne kadar ara dinlenmesi kullandığı uyuşmazlık konusudur.

Davalı taraf, işyerinde Bölge Çalışma Müdürlüğü iş müfettişi tarafından yapılan denetim sonucunda bilirkişi ve mahkemenin kabul ettiği 1,5 saatten daha fazla ara dinlenmesi tespiti yapıldığını ve buna ilişkin olarak rapor düzenlendiğini savunmaktadır. Öncelikle hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında sözü edilen Bölge Çalışma Müdürlüğü raporu getirtilerek, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olup olmadığı hususu bu rapordaki verilerle birlikte yeniden değerlendirilmeli, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olduğu sonucuna ulaşılırsa buna göre, böyle bir sonuca ulaşılamaz ise şimdiki gibi ara dinlenmesi 1,5 saat kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.