muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3322, Karar No: 2012/12334, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3322 E.  ,  2012/12334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dava, davacının geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğradığı iddiasına dayalı maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda ise; zararlandırıcı olay SGK'ca iş kazası olarak kabul edilmiş, ancak bu tarihe kadar maluliyet oranı henüz SGK'nca belirlenmediği için, daha önce mahkemece SGK Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmadan gidilen Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu tarafından yapılan inceleme sonucunda sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının % 11 olduğu bildirilmiştir. Daha sonra SGK Genel Sağlık Sigortası Genel Müdürlüğüne zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan işçide oluşan sürekli iş göremezlik oranı % 7,1 olarak belirlenmiş, mahkemece % 7,1 maluliyet oranı esas alınmıştır. Kurum Genel Sağlık Sigortası Genel Müdürlüğünün kararı ile ATK 3. İhtisas Kurulu raporları arasında çelişki bulunduğu halde bu çelişki giderilmeden sonuca gidilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, 28.6.1976/6-4 sayılı Yarğıtay İçtihatı Birleştirme Başkanlar Genel Kurulu Kararı uyarınca, Sosyal Güvenlik Kurumu Genel Sağlık Sigortası Genel Müdürlüğü tarafından belirlenen sürekli iş göremezlik oranının tesbitine dair rapor ile Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu tarafından belirlenen sürekli iş göremezlik oranına dair rapor arasındaki çelişkiyi Adli Tıp Genel Kurulundan rapor almak suretiyle giderdikten sonra kesinleşen iş göremezlik oranına göre tazminatları yeniden yöntemince belirlemekten ibarettir.

2- Öte yandan trafik iş kazasına maruz kalarak malul olan işçi, kesinleşen mahkeme ilamıyla iş akdiyle çalıştığına karar verilen davalı ...'nin işçisidir. Olay günü, öğretmenler günü şenliğine katılmak için davalı ...'ne ait araç ve yine bu davalının işçisi olan diğer davalı ...'nun kullandığı araçla...a giderken, diğer davalı ...'ın kullandığı araçla çarpışma sonucu iş kazasına maruz kalmış ve yaralanmıştır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Yerel Mahkemenin hükmüne esas aldığı 19.04.2010 günlü bilirkişi raporunda; olayda davalı ...'nun % 62,5, diğer davalı ...'ın ise % 37,5 oranında kusurlu oldukları ve davacı işçi ile diğer davalıların ise kusursuz olduğu görüşü bildirilmiştir.

Oysa hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişi, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptamadıkları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Mahkemece yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın inandırıcı güç ve nitelikte olmayan ve 77. maddenin öngördüğü koşulları içermeyen kusur raporunun hükme dayanak alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın inandırıcı güç ve nitelikte olmayan ve 77. maddenin öngördüğü koşulları içermeyen kusur raporunun hükme dayanak alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Davacı, talebini ıslah ettiği kısmi davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğundan ek dava ile bakiye maddi tazminat talebinde bulunabilir. Davacının 01.08.2003 tarihli dava dilekçesinde fazlaya ilişkin maddi tazminat talep hakkını saklı tutarak, 400,00.-TL tedavi gideri olmak üzere 500,00.-TL maddi tazminat istemli olarak kısmi dava açtığı, bu davada gerçek zararının 22.12.2005 tarihli hesap raporu ile ( %11 maluliyet oranı üzerinden) 20.631,40.-TL olarak belirlenmesi üzerine, talebini, 28.12.2005 tarihli ıslah dilekçesiyle 21.131,40.- TL olarak arttırdığı, daha sonra asgari ücretlerdeki artışlar dikkate alınarak düzenlenen 18.02.2010 tarihli hesap raporu ile gerçek zararının ( %11 maluliyet oranı üzerinden) 32.016,40.-TL olduğunun belirlenmesi üzerine kısmi davada ve ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğundan 11.385,04.-TL maddi tazminat istemiyle ek dava açtığı, ancak mahkemece "... davacı tarafın ilk hesap raporu sonrasında bu rapora itiraz etmeyip, karşı taraf yönünden kazanılmış hak teşkil etmesi ve bir kısım davalıların da bu yöndeki itirazları gözetildiğinde davacı tarafın ilk raporla bağlı olduğu..." gerekçesiyle ek davanın reddedildiği görülmektedir. Bu sonuç usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Mahkemece yapılacak iş, İş Kanun'unun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içeren kusur raporu ile tarafların kusur oranları belirlendikten sonra ve davacının ıslah ettiği kısmi davada saklı tuttuğu fazlaya ilişkin hakları için ek dava açabileceği dikkate alınarak, maluliyet oranları arasındaki çelişki de giderildikten sonra maddi tazminat talebi konusunda bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davacı ve davalı ...'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bilahare incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/513, Karar No: 2017/3166, Tarih: 05.06.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/513 E.  ,  2017/3166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar; mirasbırakanları...'ın 345 parsel sayılı taşınmazı, diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalıya devrettiğini mirasbırakanın satışa ihtiyacı olmadığını ve bedel ödemediğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işlemin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, "...satışa konu olan malın bedelinin mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir emekte olabileceğinin kabul edilmesi gerektiği..., dava konusu taşınmazın mirasbırakan tarafından özürlü ..'e bakması karşılığı davalıya verildiği ve davalının da kardeşine baktığı, satış işleminin bedelsiz olmadığı ve miras bırakanın mirastan mal kaçırmak amaç ve iradesiyle temliki gerçekleştirilmediği davanın reddine karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacıların ve davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20.'er-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan ve davalıdan ayrı ayrı alınmasına, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4945, Karar No: 2012/9980, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4945 E.  ,  2012/9980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.06.2007 gün ve 2006/368 Esas 2007/441 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'in 09.07.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının sanığın ölmesi nedeniyle TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 15.10.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8205, Karar No: 2015/11536, Tarih: 21.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/8205 E.  ,  2015/11536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli kararın davalı .... vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten,

2- Davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı..... vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten,

3- Davalı ..... vekiline gerekli harç ve giderlerin yatırılması için mahkemece çıkarılmış bulunan muhtıranın tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10854, Karar No: 2013/1683, Tarih: 31.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/10854 E.  ,  2013/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ...’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan... yönünden bağlayıcı olmamaktadır. Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden .. ... Ltd. Şti.'ye iadesine, 31/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3961, Karar No: 2012/10379, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3961 E.  ,  2012/10379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Özel belgede sahtecilik suçunun, belgenin kullanıldığı tarihte oluşacağı, somut olayda suça konu belgenin Silifke Asliye Hukuk Mahkemesin 2005/565 esas sayılı dosyasında delil olarak kullanılmış olduğu, suç tarihinin davanın açıldığı 23.12.2005 olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

20.12.2009 günlü iddianamede sanığın katılanın imzasını taklit ederek düzenlediği 28.06.2002 tarihli adi sözleşmeye dayanarak Silifke Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açtığının iddia olunması karşısında; yapılan incelemede sanık tarafından suçu konu adi sözleşmeye istinaden Silifke Asliye Hukuk Mahkemesinde 23.12.2005 tarihinde eda davası açıldığı ve 08.05.2009 tarihli Adli Tıp Kurumunca düzenlenen raporda katılana atfen atılan imzanın katılan elinden çıkmadığının saptanmasına göre, dosyaya yansıyan Mersin 7. Noterliğince düzenlenmiş 26.08.1994 tarih ve 20168 yevmiye numaralı arsa karşılığı kat sözleşmesinde aynı zamanda arsa sahibi olan sanığın katılan tarafından anılan sözleşmeyi imzalamaya yetkilendirildiği, sanığın katılana vekaleten sahte olduğu iddia edilen adi sözleşmeye konu Silifke ilçesi Altınkum köyü Sazbaşı mevkinde kain 1147 nolu parsele ilişkin müteahhit kooperatif S.S Gümüşkent Yapı Kooperatifi ile arsa karşılı kat sözleşmesini imzalandığının anlaşılması karşısında, anılan parselde inşaat işlerinin müteahhit kooperatif tarafından yapılacağının belirlenmesinden sonra sanık ile katılan arasında suça konu sözleşmenin imzalanmasını gerektirecek bir ilişkinin olup olmadığının araştırılarak, gerekirse müteahhit kooperatif ve site yöneticilerinin dinlenilmesi suretiyle sanığın savunmasının doğruluğunun araştırılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37441, Karar No: 2017/17655, Tarih: 14.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/37441 E.  ,  2017/17655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Karar düzeltme talebinin reddine dair ek kararı 25/05/2017 tarihli ek kararı temyiz eden davalılar vekilince temyiz yoluna başvurma harcı yatırılmasına rağmen maktu temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmakla, davalı tarafa maktu temyiz harcının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/09/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.