muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9353, Karar No: 2024/1665, Tarih: 12.03.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili, katılma yoluyla istinaf dilekçesinde, kişisel ilişki süresinin çok az olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kişisel ilişki süresi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili, davacının birden fazla ceza dosyalarının mevcut olduğunu, şiddete eğilimli olduğunu, sürekli küfür ettiğini, davacı ile çocuğun görüşmesinin çocuğun gelişimine zarar vereceğini, davanın reddi gerektiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; tüm yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların gayrı resmi birlikteliklerinden 15.02.2022 doğumlu Asel Naz isimli çocuklarının olduğu, sosyal inceleme raporunda baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasının gerektiğinin belirtilmesi, davacı erkeğin sabıka kaydında uyuşturucu kullanma eyleminden herhangi bir suç kaydının bulunmaması, babalık duygularının tatmini, çocuğun yaşı hep birlikte değerlendirildiğinde çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasının yerinde olduğu, ancak istinaf karar tarihi itibarı ile çocuğun 1 yaşında olup ek gıda alabileceği, kişisel ilişkinin süresinin yeniden düzenlenmesi gerektiği, ayrıca davacı baba ile küçük arasında tedbiren de kişisel ilişki kurulması gerektiği ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bölümünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle, tarafların ortak çocuğu Asel Naz ile baba arasında her ayın 2. ve 4. Pazar günü saat 09:30'dan aynı gün saat 16:30'ye ve dini bayramların ikinci günü saat 09:30'dan aynı gün saat 16:30'a kadar baba ile kişisel ilişki kurulmasına, bu kişisel ilişkinin karar kesinleşinceye kadar tedbiren devamına, davalı vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kişisel ilişki kurulması davası olup, uyuşmazlık davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, çocuk ile babası arasında kurulan kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Davalı vekili; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kişisel ilişki kurulması davası olup, uyuşmazlık davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, çocuk ile babası arasında kurulan kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 325 inci, 326 ncı maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12607, Karar No: 2012/44, Tarih: 10.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/12607 E.  ,  2012/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.02.2010 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı arsa sahipleri vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.01.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av.... ... ile karşı taraftan davacı vekili Av.... ... ve davalı ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar, yapıda eksiklikler bulunduğunu, Borçlar Kanununun 97.maddesine dayanarak yüklenici hakkında nama ifa istemiyle dava açtıklarını, lehlerine hüküm alındığını, mevcut haliyle yapıya iskan izni verilme olanağı bulunmadığını, davalı yüklenicinin yapı denetim kuruluşuna borcu bulunduğunu, yasa uyarınca bu borçtan kendilerinin sorumlu olduğunu, yüklenici edimlerini yerine getirmediğinden onun temlik işleminde bulunduğu davacının da ifa talep edemeyeceğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapıdaki eksik işler bedeliyle iskan masrafı olarak hesaplanan 31.317,58 TL’nin depo edilmesi koşuluyla çekişme konusu 5 numaralı bağımsız bölümün davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahipleri temyiz etmiştir.

Mahkemece, yapıdaki eksik işler bedeliyle iskan masrafı olarak hesaplanan 31.317,58 TL’nin depo edilmesi koşuluyla çekişme konusu 5 numaralı bağımsız bölümün davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahipleri temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağı, davalı yükleniciyle davacı arasında düzenlenen 08.04.2009 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesidir. Bu sözleşmeyle davalılardan yüklenicinin diğer davalı arsa sahipleriyle yaptıkları 15.01.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca kazanacağı kişisel hakkını alacağın temliki yoluyla davacıya temlik ettiği görülmektedir. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Ne var ki, somut olayda olduğu gibi temlik işlemine sonradan vakıf olan borçlu (davalı arsa sahipleri) temlik alanın ifa talebine muhatap olduğu vakit bu talebe hemen uymak zorunda değildir. Devralan yeni alacaklı (davacı üçüncü kişi), temlik işlemini ve kendisinin yeni alacaklı sıfatını ispat etmiş olsa dahi borçlunun (arsa sahibinin) ona karşı birtakım itiraz ve defilerde bulunma olanağı vardır. Gerçekten, BK m.167’ye göre “borçlu, temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı haiz olduğu def’ileri temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir”. Buna göre temlik öğrenen borçlu (arsa sahipleri), temlik işlemi olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür def’iler ileri sürebilecekse aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir.

Bütün bu açıklamalardan görüleceği üzere somut olayın çözümünde, davalılar arasındaki 15.01.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin davalı arsa sahipleri açısından ifa ile sonuçlanıp sonuçlanmadığına bakmak gerekecektir. Şayet davalı yüklenici, arsa sahiplerine karşı olan edimlerini bütünüyle yerine getirmişse davacıya, davalı yüklenici tarafından temlik edilen şahsi hak gerçek bir hak olacağından hiç kuşkusuz buna dayanılarak davalıların ifa için zorlanmaları mümkündür. Davalı yüklenici edimlerini yerine getirmemişse, ortada gerçek bir alacağın temliki söz konusu edilemeyeceğinden ne yüklenici ne de onun temlik işleminde bulunduğu üçüncü kişi davalı arsa sahiplerini ifaya zorlayamaz.

Somut uyuşmazlıkta, dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; davalı arsa sahiplerinin Sincan 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/595 esasında kayıtlı davayı açarak Borçlar Kanununun 97.maddesine dayanmak suretiyle nama ifa talebinde bulunduğu, bu istemlerinin mahkemece kabul edilerek 45608 ada 9 sayılı parsel üzerinde yapılan inşaatın 5 ve 16 numaralı bağımsız bölümlerinin davalı namına satılarak inşaattaki eksik imalatın arsa sahipleri tarafından tamamlanmasına ve iskan izni alınabilmesi için gerekli işlemleri yapmak üzere arsa sahiplerine yetki ve izin verilmesine karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay’a gönderildiği anlaşılmaktadır. Diğertaraftan 15.01.2004 tarihli sözleşmenin “inşaatın genel şartları” başlıklı bölümünde, inşaatın devamı süresince sigorta primleri, bilumum vergi, harç, resim ve vergi cezaları ile arsa vergisi ve mühendislik ücretlerinin müteahhide ait olacağının kararlaştırıldığı görülmektedir. Bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, her ne kadar 3194 sayılı İmar Kanununun değişik 28.maddesi hükmüne göre iskan raporunun alınması için yüklenicinin vergi, sigorta ve bunun gibi borçlarının ödenmesine gerek yok ise de sözleşmedeki belirtilen hüküm yüklenicinin sözleşmeyle üstlendiği vergi, harç, resim ve cezalara ilişkin borçlarını kaldırmaz. Başka bir değişle, yasadaki değişiklik sadece yapıya kullanma izin belgesi verilmesini kolaylaştırmak amacıyla yapılmıştır. Öte yandan, yine anılan sözleşme hükmünde geçen mühendislik giderleri sözcüğüyle yapı sahibiyle yapı denetim kuruluşu arasında yapılan mühendislik hizmet bedellerini anlamak gerekir. Dolayısıyla, burada da 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkındaki Kanununun 5.maddesinin irdelenip değerlendirilmesi, bu sebeple yüklenicinin arsa sahiplerine karşı bir borcu olup olmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması gerekecektir.

Bütün bu açıklamalardan sonra mahkemece yapılması gereken iş, Yargıtay denetimine gönderildiği anlaşılan Sincan 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/595 esasında kayıtlı dava sonucunu beklemek, mahkeme kararı Yargıtayca onanırsa mahkemece çekişme konusu 5 numaralı bağımsız bölümün satılarak elde edilecek gelirin inşaata harcanacağı hükme bağlandığından davayı reddetmek, aksi halde yukarıda değinilen diğer hususlar üzerinde durmak, eldeki davadaki istemi bütün bunlardan sonra bir hükme bağlamak olmalıdır.

Değinilen bütün bu yönlerin gözardı edilerek, hukuki konularda da bilirkişi raporuyla bağlı kalınmak suretiyle dava yazılı bazı gerekçelerle kabul edildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 900,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı arsa sahiplerine verilmesine,peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 10.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10497, Karar No: 2011/15699, Tarih: 27.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/10497 E.  ,  2011/15699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Önalım

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalım hakkına konu edilen payın iptali ile davacı adına tesciline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalının hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; yargılama sırasında mahkemece dava konusu edilen payın ilişkin bulunduğu 3378 ada 2 No’lu parsel üzerinde keşif yapılmış, keşif giderlerinin 3168 sayılı 270 TL bedelli ve 852 sayılı 129,20 TL bedelli makbuzlarla davalı tarafından karşılanmıştır. Ancak mahkemece davanın kabulüne karar verilirken hükmün yargılama giderlerine ilişkin dördüncü bendinde, anılan keşif giderinin de davacı tarafından yapılmış gibi davalıdan tahsiline hükmedilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasındaki yargılama giderine ilişkin kısmın çıkarılarak yerine “Davacı tarafça yapılan 50.85 TL ilk dava harcı, iki davetiye gideri 10.00 TL, olmak üzere toplam 60,85 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin eklenerek 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 438.maddesi gereğince hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22811, Karar No: 2014/21579, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/22811 E.  ,  2014/21579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 07/03/2014

NUMARASI : 2013/736-2014/156

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar üzerine mahkemece verilen karar kesin olacak veya hakem heyetince verilen karar Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4233, Karar No: 2022/5969, Tarih: 18.05.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/4233 E.  ,  2022/5969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı-borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin, ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince; zarar unsuru oluşmadığı gerekçesiyle şikayetin usulden reddine ve esastan karar verilmediği için şikayetçi aleyhine para cezası takdirine yer olmadığına hükmedildiği, kararın davacı tarafından 27/10/2021 tarihinde istinaf edildiği akabinde mahkemece ek karar ile; istinaf posta giderlerinin (ve eksik harcın) tamamlatılması konusunda 01/11/2021 tarihinde tebliğ olunan muhtıraya rağmen yasal süre içerisinde eksiklik tamamlanmadığından, HMK'nun 344 maddesi gereğince davacı tarafın istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, ek kararın da davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince ek karara yönelik bir değerlendirme yapmaksızın; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

Bir karara yönelik kanun yolu incelemesi yapılabilmesinin koşulu, kanun yolu incelemesini engelleyen bir hususun olmamasıdır.

Somut olayda, istinaf kanun yolu incelemesini engelleyen 10.11.2021 tarihli ‘davacı tarafın istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına’ ilişkin ek karar olup, aleyhine istinaf yoluna başvurulan işbu ek karar incelenip kaldırılmadan esasa ilişkin istinaf incelemesi yapılması isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesince öncelikle ek karara yönelik istinaf sebeplerini ve ek kararı değerlendirmek, ek karar usulsüz ise ek kararı kaldırıp esasa ilişkin inceleme yapmaktır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemece verilen ek karar kaldırılmadan esasa ilişkin inceleme yapılıp karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 27.12.2021 tarih ve 2021/3934 E. 2021/3609 K sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, borçlunun sair temyiz itirazlarının incelenmesine şu aşamada yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18/05/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30844, Karar No: 2013/27173, Tarih: 20.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/30844 E.  ,  2013/27173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen kararı, 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 17/01/2012 tarihinde temyiz eden sanık vasisinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 20/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28974, Karar No: 2014/41657, Tarih: 25.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/28974 E.  ,  2014/41657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2014

NUMARASI : 2012/1131-2014/365

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan Ü.Ç. mahallesi .. ada .. nolu parselde inşaa edilen Y. M. evleri .. blok ... Kat .nolu daireyi 24.05.2003 tarihli sözleşme ile satın aldığını, satış ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, satış maketlerinde, mahal listesi ve krokide; kapalı otopark, futbol, voleybol, basket sahaları tenis kortları, çocuk oyun parkı, büfe, lokal gibi sosyal tesis ve alanların, etrafı çevrili site içinde bulunacağının belirtildiğini, inşaat tamamlandıktan sonra da bu tesislerin site alanına dahil edilerek etrafının duvarla çevrildiğini, ancak bu sosyal tesislerin Ümraniye Belediyesi'nin mülkiyetinde olan arazi üzerine inşaa edildiğinin 2011 yılında anlaşıldığını ve site yönetimi tarafından 19.12.2011 tarihli ihtar ile davalıya bildirildiğini, davalının eksik ve ayıplı ifası nedeni ile konutunun değer kaybettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25.000,00- TL tazminatın satış tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, eksik ifa nedeni ile davacının talep edebileceği 46.912,00 TL. Maddi tazminatın 25.000 TL.nin dava tarihinden 21.912,00 TL.nin ıslah tarihinden itibaren değişen avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan katalog , proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda açıklandığı üzere, tanıtım materyallerinde proje kapsamında ve vaziyet planı içersinde gösterilerek taahhüt edilen sosyal tesislerin inşaa edilmiş olduğu ancak bu alanların sitenin bulunduğu 25 nolu parsel dışında kamuya açık alanda kaldığı, bu şekilde taahhüt edilen şekilde edimlerin yerine getirilmediği, bu durumun eksik ifa niteliğinde olduğu kabul edilerek , değer kaybına hükmedilmiştir.