muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7686, Karar No: 2017/10641, Tarih: 18.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/7686 E.  ,  2017/10641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine-... ve Ark.

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairenin 27/03/2017 tarihli iade kararı sonrasında dosya kapsamına alınan ... Valiliği Defterdarlık ... Yakası Milli Emlak Dairesi Başkanlığı ... Emlak Müdürlüğünün 07/06/2017 günlü yazısından dava konusu taşınmazın 22/07/2014 tarih ve 2014/14-01 sayılı defterdarlık uzmanı raporu ile 6292 sayılı Kanunun 7/1-b maddesine göre iade edilmesi gereken taşınmazlardan olduğunun bildirilmesi üzerine davacı ...’e 05/06/2017 tarih ve 78704 sayılı yazı ile tebligatın yapıldığı tarihten itibaren üç ay içinde başvurması halinde taşınmazın tarafına iade edileceğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazın iadesinin yapılıp yapılmadığının, yapılmamış ise dava konusu taşınmazın iadesi konusunda başkaca talep bulunup bulunmadığı, bulunmakta ise talepler hakkında ne gibi işlemler yapıldığının ilgili kurumlardan sorulması ve alınacak cevabi yazıların bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 18/12/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3013, Karar No: 2010/5129, Tarih: 01.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/3013 E.  ,  2010/5129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, dava dilekçesinde, nüfus kayıtlarında boş olarak gözüken anne hanesine "...." adının yazılmasını istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı,.... ile kendi arasında anne-evlat ilişkisinin kurulması ile bu ilişkinin tespiti ve nüfusa te.asını gerektirmediğinden, hükmün birinci fıkrasının ikinci satırındaki "olarak" sözcüğünden sonra gelmek üzere "Tekirdağ İli .... İlçesi .... Mah. Cilt No:... Hane No:... BSN 2'de nüfusa kayıtlı Mürsel ve Fahriye kızı 19.03.1947 doğumlu, TC Kimlik No’su .... olan" ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8279, Karar No: 2008/6406, Tarih: 20.10.2008

16. Hukuk Dairesi 2008/8279 E., 2008/6406 K.

**16. Hukuk Dairesi 2008/8279 E., 2008/6406 K.**

**- DİSİPLİN HAPSİ

- DURUŞMA YAPILMAKSIZIN EVRAK ÜZERİNDE KARAR VERME

- DURUŞMA YAPILMASININ ZORUNLULUĞU

- MAL BEYANINDA BULUNMAMAK SUÇU**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 337 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 349 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 350 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan borçlu İ. K'ın 5358 sayılı Kanun'la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına ilişkin, Şanlıurfa 1.İcra Mahkemesinin 28.09.2005 tarihli ve 2005/1561-2041 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tebliğname ile, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.12.2006 tarihli ve 2006/17.HD-288 esas,2006/275 karar sayılı, ilamlarında da belirtildiği üzere; 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "muhakeme usulü" başlıklı 349.maddesi ile "duruşma" başlıklı 350.maddesine nazaran İcra Mahkemesince duruşma açılarak yargılama yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle evrak üzerinden karar verilmesinde isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 05.09.2008 gün ve 46615 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 17.09.2008 gün ve K.Y.B.2008/185874 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 349. ve 350.maddelerine göre İcra Mahkemesince duruşma açılarak yargılama yapılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir. Mahkemece duruşma açılmaksızın, sanığın savunma hakkı da kısıtlanmak suretiyle evrak üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle uygulamada birliğin sağlanması amacıyla

Şanlıurfa 1.İcra Mahkemesinin 28.09.2005 gün ve 2005/1561-2041 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.10.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10967, Karar No: 2009/12522, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/10967 E.  ,  2009/12522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.11.2006 gününde verilen dilekçe ile yol olarak tesbit dışı bırakılan yerin davacı adına tesbiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kendisine ait 120 ada 11 sayılı ve 121 ada 2 parsel sayılı taşınmazların bitişiğinde bulunan ve kadastro tespitinde yol olarak tescil harici bırakılan nizalı yerin murisi ...'a ait 264 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında bulunduğundan ve mirasçılar arasındaki rızai taksimde kendisine isabet ettiğinden bahisle tespitin iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kadastroca yol olarak tescil harici bırakılan kısmın tapu kaydına dayanılarak davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre;

1- Davacının murisi ... ile eldeki dosyada fer'i müdahil sıfatıyla yer alan ... arasındaki Arpaçay Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/68 esas numaralı geçit hakkı dosyasında 24.06.2003 tarihli keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişiler 18.04.1967 tarih 264 numaralı tapu kaydının zemine uyduğunu söylemişlerdir. Sözü edilen dosyadaki fen bilirkişileri ...,... imzalı 30.06.2003 günlü krokinin eldeki dosyanın bilirkişi krokisi ile karşılaştırılmasından eldeki dava konusu yol

./..

2009/10967-12522 -2-

ile geçit hakkı istenen kısmın aynı yer olduğu görülmektedir. Eldeki dosyada rapor sunan teknik bilirkişi de 18.04.1967 tarihli 264 sıra numaralı tapu kaydının dava konusu yolu kapsadığı kanaatinde olduğunu bildirmiştir.

Keza, Arpaçay Sulh Ceza Mahkemesinin konusunu teşkil eden yolun da, davanın müştekisi ...'a ait 18.04.1967 tarih 264 sıra numaralı tapu kapsamında olduğu bildirilmiştir. Bu durumda, dava konusu yolun davacının murisine ait tapu kapsamında kaldığının kabulü gerekir. Tapu kapsamındaki bir yerin ise, kazandırıcı zamanaşımı ile özel mülkiyete konu edilemeyeceği ve uzun süre kullanılmakla da yola dönüşemeyeceği açıktır.

2- 18.04.1967 tarihli 264 sıra numaralı tapu kaydının maliki ölü ... olup davayı mirasçılarından davacı ... açmıştır. He ne kadar hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerini kesme bakımından mirasçılardan birinin dava açması mümkünse de davaya devam edilebilmesi ancak mirasçılardan tümünün davaya katılmaları veya açık muvafakatlarının alınması ya da terekeye mümessil tayin edilmesi ile mümkündür. Bu eksikliğin giderilmesi halinde davanın kabulünde zaruret vardır.

2- 18.04.1967 tarihli 264 sıra numaralı tapu kaydının maliki ölü ... olup davayı mirasçılarından davacı ... açmıştır. He ne kadar hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerini kesme bakımından mirasçılardan birinin dava açması mümkünse de davaya devam edilebilmesi ancak mirasçılardan tümünün davaya katılmaları veya açık muvafakatlarının alınması ya da terekeye mümessil tayin edilmesi ile mümkündür. Bu eksikliğin giderilmesi halinde davanın kabulünde zaruret vardır.

Mahkemece davacıya sözü edilen noksanlığı tamamlaması için süre verilmesi, tamamlandığı takdirde davanın kabulü yolunda hüküm kurulması gerekirken noksan inceleme ve araştırma ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 09.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2178, Karar No: 2019/5621, Tarih: 21.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2178 E.  ,  2019/5621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

30/10/2018 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı 1412 sayılı CMUK'nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 20/12/2018 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 21.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3770, Karar No: 2025/1507, Tarih: 12.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/3770 E.  ,  2025/1507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/301 E., 2024/218 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanıklar hakkında verilen hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMK'nın 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanıklar ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddelerine göre 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, ... hakkında ayrıca inşaat mühendisliği mesleğini yapmaktan 1 yıl süre ile yasaklanmasına; sanıklar ... ve ... hakkında ise görevi kötüye kullanma suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 228 inci maddesinin birinci fıkrası, 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiş, bu kararların sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ..., sanık ... müdafii, katılanlar vekilleri ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.07.2023 tarihli ilâmı ile bozulmasına karar verilmiş, mahkemece sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1. maddelerine göre 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri hakkında hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve ... müdafinin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, herhangi bir şekilde zorunlu olmayan belgelerin olmaması sebebiyle müvekkillerini sorumlu tutmanın mümkün olmadığına, yapı ruhsatı ile inşa edilen bina arasında farklılıkların bulunması ve bina sahibi tarafından kaçak kat inşa edilmesi noktasında müvekkillere atfedilebilecek bir kusur söz konusu olmadığına, bu noktadaki sorumluluğun bina sahibi ve fenni mesule ait olduğuna, diğer tarafta müvekkiller tarafından yapı ruhsatına aykırı olarak inşa edilen binaya kullanma izin belgesinin de verilmemiş olduğuna, her ne kadar müvekkilin sorumluluğu belirlenirken, oturma izni olmayan bir binada müvekkiller tarafından oturmaya göz yumulduğu belirtilmiş ise de; müvekkillerin bu noktada sorumlu tutulmalarının mümkün olmadığına, her ne kadar müvekkiller tarafından yapı ruhsatı düzenlenmişse de Belediye görevlileri tarafından inşaat tamamlandıktan sonra yapılan incelemeler neticesinde, ilgili binaya oturma izni verilmemesi sebebiyle meydana gelen ölümlerden müvekkillerin herhangi bir şekilde sorumluluğu olmadığına, müvekkiller ile ilgili olarak soruşturma izni verilmeyen hususların mahkeme kararında müvekkillerin cezalandırılmasına gerekçe olarak kabul edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve adil yargılanma hakkının açık bir şekilde ihlal edilmiş olduğuna, taksirli sorumluluğun yasal unsurları gerçekleşmemiş olduğuna, müvekkillerin sadece kağıt üzerinden, binanın cephelerden taşma yapıp yapmadığını, mevcut imar düzenlemesine uygun olup olmadığını, bina giriş merdiveni, kapı ve otopark gibi eklentilerin projeye uygun olup olmadığını görsel olarak incelediğine, müvekkillerin, binanın yapımında kullanılan malzemeleri denetlemek, binayı yapım aşamasında kontrol etmek, binanın yapı projesine ve ruhsat dosyasına yapı elamanları yönünden uygun olup olmadığını denetlemek gibi görevi bulunmadığına, sayılan hususların kontrol ve denetim görevinin fenni mesule ait olduğuna, yapı ruhsatının müvekkiller tarafından doldurulması ve düzenlenmesi, mahkeme kararında belirtilen denetim ve kontrol işlerinin de müvekkiller tarafından yapılması gerektiği anlamına gelmediğine, müvekkillerin görevinin ilgili evraklar tamamlandıktan sonra gerekli kontrolleri yaparak yapı ruhsatını doldurmak ve düzenlemek olduğuna, yerel mahkemece sorumluların belirlenmesi noktasında bu nedenle yanılgıya düşmüş olduğuna, Mahkemece herhangi bir araştırma yapılmaksızın, salt yapı ruhsatına imza atan kişilerin denetimden de sorumlu olduğu kanaatine varılması ve bu sebeple herhangi bir denetim yükümlülüğü bulunmamasına ve herhangi bir görevlendirme olmamasına rağmen sorumlu tutulmasının herhangi bir şekilde hukuki olmadığına, müvekkilleri hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, dosyaya sunulan bilirkişi raporlarına bakıldığında, raporlara dayanak numunelerin -karot vb

.- binanın enkazından standartlara uygun beton ve çelik örneği alınmamış olduğuna, numunelerin usulüne uygun alınmadığından delil olma niteliğinin kalmamış olduğuna, kabul anlamına gelmemekle birlikte; müvekkillerin gerekli evrak ve raporları temin etmeden yapı ruhsatı düzenlemeleri hususunda ihmali olduğu kabul edilse dahi, bu eyleminin binanın yıkılmasına ve taksirle öldürme suçuna sebebebiyet vermeyeceği ve bu eylemlerle binanın çökmesi arasında doğrudan illiyet bağının bulunmadığına, olsa olsa görevi kötüye kullanma suçundan dolayı sorumlu tutulabileceklerine, görevi kötüye kullanma suçu açısından zamanaşımı süresinin ise müvekkilin ruhsatı düzenlediği tarihte yürürlükte olan 765 sayılı yasanın 102/4 maddesi uyarınca 5 yıl olduğu ve isnat olunan görevi kötüye kullanma suçunun yapı ruhsatının 1999 yılında düzenlenmesi nedeniyle zaman aşımına uğramış olduğuna, yine kabul anlamına gelmemekle birlikte; en kötü ihtimalde dahi müvekkillerinin ancak ve ancak bilinçsiz taksir ile sorumlu tutulabileceklerine, kararın gerekçe içermediğine, müvekkilleri hakkındaki ceza tayininde, alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir herhangi bir sebep bulunmamasına rağmen hiçbir haklı gerekçe göstermeden cezanın alt haddinden uzaklaşmış, hatta üst hadden ceza verilmiş olduğuna, kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; somut olayda, müvekkil yıkılan bina inşaatı için yalnızca taahhütname imzalamış olduğuna, ancak bu binada fenni mesullük yapmamış olduğuna, müvekkilin bu dosyadaki tek eylemi, inşaat için taahhüt vermek olduğuna, müvekkilin fenni mesullüğü kağıt üzerinde olduğundan fenni mesul olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığına, 194 sayılı İmar Kanununa göre müvekkilinin fenni mesul sayılmaması gerektiğine, somut olayda yapı sahibi işe başlama dilekçesi vermemiş; belediye tarafından yer teslim tutanağı düzenlenmemiş olduğuna, dolayısıyla 3194 sayılı kanunun 22. Maddesine uyulmadığından müvekkilin fenni mesullük görevi başlamamış olduğuna, eksik araştırma ile karar verildiğine, müvekkilin ölümlerden sorumluluğu cihetine gidilse dahi, bu sorumluluk ancak adi taksir düzeyinde olması gerektiğine, bilirkişi raporunun müvekkil lehine olan kısımlarının da değerlendirilmesi gerekmekteyken yalnızca delillerin aleyhe olan kısımları hükme esas alınmış olduğuna, dosyada bütün sanıklar için sorumluluk aynı düzeyde kabul edilmiş olduğuna, taksirle işlenen suçta herkes kendi kusurlu davranışı nispetinde cezalandırılabileceğine, sanıklarının tümünün suçtan sorumluluğu kabul edilse dahi, herkesin aynı oranda kusurlu olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, müvekkilinin meydana gelen ölümlerden sorumlu tutulmaması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; müvekkili hakkında verilen kararın hukuka ve usule aykırı olduğuna, müvekkilin kasten hareket etmediği ve hatta binanın inşası sırasında fazlaca hassas davrandığına, bu haliyle kasten hareket etmediği, taksirin bile değerlendirilmemesi gerektiğine, kabul etmemekle birlikte müvekkilin taksirle harekete ettiği varsayımında, bilinçli taksirin varlığı kabul edilemeyeceğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, savunma hakkının ihlal edildiğine, tayin edilen cezaya, müvekkili hakkında verilen kararın bozulmasını ve müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi ile tüm lehe hükümlerin uygulanması talebine, müvekkili hakkında hükmolunan adli kontrol tedbirinin tamamen kaldırılması, bu da mümkün değilse kefalet adli kontrolünün uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 23.10.2011 tarihinde saat 13:41 sıralarında, merkez üssü Kasımoğlu Köyü civarı olan değeri değişik kuruluşlara göre 7,1 ile 7,3 arasında değişen, odak derinliği 19,02 km olan depremin meydana gelmesi üzerine, Erciş ilçesi ... üzerindeki ... Otelinin yıkılması ve çökmesi sonucu dört kişinin göçüğe (depreme) bağlı olarak öldüğü, ... Otelinin bina sahibi ve müteahhidinin sanık ..., inşaatın teknik uygulama sorumluluğunu üstlenen inşaat mühendisinin (fenni mesul) sanık ..., Belediye fen işleri müdür vekili ve memurunun sanık ... ve sanık ... olduğu, İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü soruşturma aşamasında belediye görevlileri olan sanıklar ... ve ... hakkında yaptığı ön inceleme sonucunda aldığı 24.01.2013 tarihli kararında; ... Oteli inşaatı için 08.12.1998 tarihli yapı ruhsatının zemin etüt raporu ve statik hesap raporları olmadan verilmesi nedeniyle 3194 sayılı İmar Kanunun 22. maddesine ve 02.11.1985 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliğinin 57. maddesine aykırı hareket edildiği, ayrıca yapı ruhsatı ve eklerine aykırı olarak yapılan kat için 3194 sayılı İmar Kanunun 32 ve 42. maddelerinin uygulanmadığı ve yapı kullanma izin belgesi olmadığı halde, Belediyece binada oturulmasına göz yumulmak suretiyle 3194 sayılı Kanunun 30. maddesine aykırı hareket edildiği gerekçeleri ile soruşturma izni verildiği, Danıştay'a yapılan itirazların da reddedilerek izin kararının kesinleştiği; dosya kapsamından, binanın yapım yılı tam olarak bilinmemekte olup, 05.08.1998 tarihli ve TEDAŞ elektrik ve tesisat projesi, 23.10.1998 tarihli yapı ruhsatı istek dilekçesi ve 08.12.1998 tarihli yapı ruhsatı, muvafakat yazıları ve noter evraklarından binanın 1998 yılı içerisinde veya sonrasında yapıldığı, dosya kapsamında apartmana ait mimari, statik ve elektrik-tesisat projeleri bulunduğu ancak, statik hesap raporları ile zemin raporlarının bulunmadığı, ... Otelinin yapım yılına göre 1997 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik kapsamına girdiği, 14.11.2011 tarihli bilirkişi raporunda; binanın taşıyıcı sisteminin betonarme olup 1 zemin ve 7 normal olmak üzere 8 kattan oluştuğu, otele ait yapı ruhsatı mevcut olup yapı kullanma izin belgeleri bulunmadığı, 08.12.1998 tarihli yapı ruhsatına göre bina, bodrum, dükkan olarak kullanılan zemin ve otel olarak kullanılan 5 normal olmak üzere toplam 7 kattan oluştuğu, mimari projeden binanın bodrum, zemin ve 6 normal kat olmak üzere toplam 8 kattan oluştuğu (son katın kaçak olduğu), yapı ruhsatında belirtilen zemin ve normal kat yüksekliklerinin de mimari ve statik proje ile uyumlu olmadığının belirlendiği,

Karadeniz Teknik Üniversitesi Öğretim Üyeleri tarafından hazırlanan Haziran 2012 tarihli Bilirkişi raporu ve 15.09.2014 tarihli ek bilirkişi raporunda; 1997 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğin "Kolon Enine Donatı Koşulları" bölümünde, kolon sarılma bölgeleri, kolon orta bölgeleri ve kolon-kiriş birleşim bölgeleri için dikkate alınması gereken uzunluklar, bu bölgelerdeki etriye yüzdesi, çap ve aralıkları hakkında verilen bilgilere göre, ... Otelinin statik projeleri ve bilirkişi raporu ile dosya üzerinden yapılan incelemelerden etriye çapı açısından yeterli gözükürken, etriye aralığı açısından ve yıkılan binanın mevcut taşıyıcı elemanlarının donatı detaylandırmasında yetersizlikler olduğu, aynı şekilde bilirkişi raporu ve proje verilerine göre kolon boyutları, donatı çap ve adetlerinde de farklılıklar olduğu, statik proje içinde bazı kirişlere ait çizim detayları, kolon düşey açılımları ile normal kat kalıp planının bulunmadığı, binaya ilişkin zemin sınıfının Z2, deprem bölgesinin 1.derece olarak, beton numuneleri içinde standart dışı irilikte agregalar ve proje verilerine göre yapılan analizler sonucunda sürekli temellerin, zemin emniyet gerilmesi ve kesit alanı açısından %100'ünün yetersiz olduğunun, 1997 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğin "7.2 Genel Kurallar" bölümünde deprem bölgelerinde kullanılacak binalarda dikkate alınması gereken minimum beton sınıflan hakkında bilgiler verildiği, ancak ... oteline ait statik projede herhangi bir malzeme sınıfının yazılmadığı, ayrıca binaya ait hesap raporlarının da olmadığı, karot numuneleri üzerinde gerçekleştirilen merkezi basınç deneyleri sonucunda elde edilen ortalama basınç dayanımının, 16.10N/mm2 olarak tespit edildiği, bu değerin deprem bölgesine bakılmaksızın kullanılması zorunlu olan minimum beton sınıfı C16' yı sağladığı ancak; 1997 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelikte belirtilen 1.ve 2. deprem bölgelerinde kullanılması zorunlu asgari C20 veya daha yüksek dayanımlı beton sınıfına ait dayanım değerinden düşük olduğu, sonuç olarak dosya kapsamında yapılan inceleme, değerlendirme ve elde edilen bulgular neticesinde, söz konusu binada projelendirme, yapım ve iş bitimi aşamalarında Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelik ve İmar Kanunu esaslarına yeterince uyulmadığının rapor edildiği,