muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10278, Karar No: 2014/12898, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10278 E.  ,  2014/12898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2014

NUMARASI : 2014/13-2014/417

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan
Yargıtay — Esas No: 2011/22948, Karar No: 2012/14980, Tarih: 14.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/22948 E.  ,  2012/14980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın kusurunun bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin sanığın kırmızıda geçip geçmediğinin aydınlatılamadığına, tanıkların tarafsız olmadığına, müvekkilinin zarara uğradığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kusursuz olduğu kabul edilerek beraatine karar verildiği halde uygulama maddesinin gerekçeli hükmün hüküm fıkrasında ve kısa kararda sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığı gerekçesiyle uygulama maddesinin CMK'nın 223/2-e olarak gösterilmesi ve kısa kararda sanığın kusursuz olduğunun belirtilmemesi suretiyle aynı yasanın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün gerekçesinde “üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından ” ibaresinin ve kısa kararda “sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e” ibarelerinin çıkarılarak yerine “sanığın kusurunun bulunmadığı anlaşıldığından 223/2-c” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21472, Karar No: 2010/6643, Tarih: 12.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21472 E.  ,  2010/6643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/7721, Karar No: 2016/7964, Tarih: 20.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7721 E.  ,  2016/7964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında; CMK'nın 223/2-e maddesi gereği beraat

Sanık ... hakkında: TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 10000 TL adli para cezası (2 kez); 207/1, 43/1, 62, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası (2 kez)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ile ...'ün Dostlar Otomotivi Limidet Şirketinin görünen ve gizli ortağı oldukları, sanık ... Çaban Akar'ın da katılan T. Vakıflar Bankası Çankaya Şubesinde bireysel portföy yöneticisi olduğu, olay tarihinde sanıkların birlikte suç işleme kararıyla katılanlar ... ve ... adına sigortalı olmamalarına rağmen, kendi şirketlerinde çalışıyormuş gibi sigortalı gösterilerek ve hazırlanan sahte belgeleri katılan banka şubesinde sanık ... Çaban Akar aracılığıyla işleme koyarak katılan ... adına 22.09.2008 tarihinde, katılan ... adına 7.10.2008 tarihinde 10.000'er TL tüketici kredisi ( bayram kredisi) ve ayrıca 1.000'er TL limitli bankomat kredisi çıkartıp çekmek suretiyle her iki katılanı ve bankayı zarara uğrattıkları; kredi kartı teslim belgesindeki imzanın ...'ın eli ürünü olmadığı, sanıkların bu suretle iştirak halinde özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını üçer kez işledikleri iddia olunan somut olayda;

1-Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının incelemesinde:

Sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen beraat hükümleri ile sanık Sanık ... hakkında mahkumiyet hükümlerine yönelik katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının incelemesinde:

Sanıklar hakkında katılanlar adına çıkartılan kredi kartlarını ele geçirip kullandıklarına ilişkin açılmış dava bulunmadığından tebliğnamede sanık ... hakkında eylemlerinin ayrıca TCK'nın 245/2-3 maddelerine uyan suçu oluşturacağı ve cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2- Sanık ... hakkında verilen beraat hükümleri ile sanık Sanık ... hakkında mahkumiyet hükümlerine yönelik katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının incelemesinde:

Sanıklar hakkında katılanlar adına çıkartılan kredi kartlarını ele geçirip kullandıklarına ilişkin açılmış dava bulunmadığından tebliğnamede sanık ... hakkında eylemlerinin ayrıca TCK'nın 245/2-3 maddelerine uyan suçu oluşturacağı ve cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünde Grafoloji ve Sahtecilik Uzmanı olarak Dr.Eyüp Aydoğdu tarafından yapılan kriminal inceleme sonucunda düzenlenen 19.11.2009 tarihli bilirkişi raporuna göre kredi kartının teslim formundaki imzanın ...'ın elinden çıkmadığı, ancak bu kredi kartını sanıklardan ... tarafından teslim alınıp kullanıldığına dair herhangi bir somut delilin bulunmadığı kabul olunmuş ise de sanığın banka müfettişine vermiş olduğu ifadesinde ... adına gelen kartı kendisinin teslim aldığını ve ...'a teslim ettiğini beyan ettiği ancak bu savunmasının katılan ... tarafından doğrulanmamış olması,

Sanık mahkemedeki ifadesinde ''benim ortağım ...'tur, İbrahim Baltacı değildir, ben İbrahim Baltacı'yı şahsen tanırım, Ankara'da tanışmıştık, şirketimizle bir alakası yoktur,'' şeklinde beyanlarına karşılık banka müfettişine verdiği 26.11.2009 tarihli ifadesinde özetle; Dostlar Otomotiv firmasının sahipleri olan ... ve Mehmet Şikşak'ın kendisini ve katılan ...'u firmanın ortakları yaptıklarını, 2005 yılında firmaya Müdür olduğunu, Çankaya Şubesi'nden çekmiş olduğu krediyi ... için kullandığını, ilgilinin kendisini maaşlı çalışıyor gibi göstererek kredi kullandırdığını beyan etmiş olması karşısında sanığın ayrıntılı ifadesinin alınarak mevcut ifadeler arasındaki çelişkinin giderilmesi,

Beraat kararın gerekçesinde aynen ''Bilahare banka müfettişince yapılan araştırma sırasında alınan bilirkişi raporuna göre ... adına atılı imzaların ... tarafından atılmadığının her iki şahsa ait imza ve yazıların benzemediğinin tespit edildiği, ...'ün müşteki ... adına kredi çekilmesi işlemine karıştığına dair somut ve inandırıcı deliller bulunmadığı'', kabul olunmuş isede ... adına atılı imzaların ''...'' değil sanık ''İbrahm Halil Baltacı''ya ait olmadığının tespit edilmiş olması,

Karara gerekçe yapılan müfettiş raporunun 10. sayfasında sanık ... ile daha sonra yapılan şifahi görüşmede ...'nın kendisi ve ...'un nüfus cüzdan fotokopilerini çoğalttığını, çeşitli kağıtları çoğaltarak kendisine imzalattığını, dosyalarda imzası bulunan maaş bordrolarının da bu şekilde imzaladığı kâğıtlardan olabileceğini belirttiğinin tespit edilmiş olması,

Karara gerekçe yapılan müfettiş raporunun 10. sayfasında sanık ... ile daha sonra yapılan şifahi görüşmede ...'nın kendisi ve ...'un nüfus cüzdan fotokopilerini çoğalttığını, çeşitli kağıtları çoğaltarak kendisine imzalattığını, dosyalarda imzası bulunan maaş bordrolarının da bu şekilde imzaladığı kâğıtlardan olabileceğini belirttiğinin tespit edilmiş olması,

Hususları karşısında, katılan ... adına çekilen kredi başvuru evrakındaki imzalar, çıkartılan kredinin kim tarafından alındığının tespitine yönelik tediye fişi üzerindeki imzalar, kredi çekilirken bankaya ibraz edilen sahte maaş bordrolarındaki imzalar ile ...'a ait kredi kartı kargo teslim belgesi üzerindeki imzanın kime ait olduğunun tespiti için sanıkların imza ve yazı örneklerinin temini ile gerekli imza ve yazı incelemesi ve tespitlerinin yapılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin kabule göre de; TCK'nın 43. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği ve fakat somut olaylarda; suça konu belgelerin her bir katılan için aynı anda bankaya ibraz edilmesi ve bu belgelerin farklı zamanlarda düzenlendiğine ilişkin delil bulunmaması nedeniyle aynı anda düzenlendiklerinin kabulü gerektiği cihetle zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, eylemlerinin kül halinde iki ayrı sahtecilik suçunu oluşturacağı ancak, birden çok sahte belgenin düzenlenmesi/kullanılması olgusunun 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceğinin gözetilmemesi,

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5301, Karar No: 2007/7369, Tarih: 27.06.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/5301 E.  ,  2007/7369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYOĞLU 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/04/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; İstanbul Belediyesi adına kayıtlı ..ada ...nolu parselin davalı Beyoğlu Belediyesi tarafından ıslah imar planı uygulamasına tabi tutulduğunu, oluşan imar parsellerinden ...ada .. nolu parselin İstanbul Büyükşehir Belediyesi adına tescili yapılması gerekirken sehven malik hanesi boş bırakılmak suretiyle tapuya tescil edildiğini ileri sürerek tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, öncesi ..ada ,sayılı parsel olan taşınmazın 2981/3290 Sayılı Yasanın 10/b maddesi uygulamasına tabi tutulduğu ve taşınmazın malik hanesinin açık bırakıldığı dosya kapsamıyla ve özellikle eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden anlaşılmaktadır.

Malik hanesi açık bırakılan taşınmaz ile ilgili olarak 3402 Sayılı Yasanın 30.maddesi hükmü gereğince mahkemece gerçek hak sahibinin araştırılarak onun adına tescil kararı verileceği açıktır.

O halde 3402 Sayılı Yasanın 25,27 maddeleri gereğince davanın niteliği gözetildiğinde, çekişmenin kadastro mahkemesinde çözüme kavuşturulacağında kuşku yoktur.

Görev kamu düzeniyle ilgili olup, dava bitinceye kadar mahkemece resen gözetilmesi gerekli olan bir usul kaidesidir.

O halde, çekişmenin genel mahkemede çözümlenmiş olmasının yasal olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, davaya bakmaya kadastro mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek 3402 sayılı yasanın 25,27 maddesi hükmü gereğince görev yönünden davanın reddine dair devir kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile işin esası hakkında yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.Davalıların temyiz itirazı yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,27.6 .2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15579, Karar No: 2010/217, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15579 E.  ,  2010/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; köy boşluğu niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tesbiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5160, Karar No: 2016/2646, Tarih: 25.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5160 E.  ,  2016/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ...İcra Müdürlüğü'nün 2014/8390 takip sayılı dosyası üzerinden borçlu ... kayıtllakalı aracın 04.03.2015 tarihinde ...90 takip sayılı dosyasında 27.03.2015 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin alacağının imtiyazlı olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İİK'nın 138/2. maddesinde haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masrafların önce satış tutarından alınacağının düzenlendiği, yediemin ücreti de muhafaza masrafı olduğundan satış bedelinden öncelikle ödeneceği, rehne konu aracın satış bedelinin anılan muhafaza masraflarını dahi karşılamadığı, icra müdürlüğünün 27.03.2015 tarihli sıra cetveli kararında bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-İcra Müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunana ait yedieminlikten kaynaklanan alacağın İİK'nın 138. maddesi kapsamında öncelik taşıdığı için mahcuz aracın satışından elde edilen tüm bedelin şikayet olunana verilmesi cihetine gidilmişse de ihale tarihinde geçerli ...Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ'in 3. maddesinde mahcuz aracın günlük muhafaza ücreti belirlenmiş, 4. maddesinde ise alınacak bedelin azami haddi tespit edilmiştir. İcra Mahkemesinde anılan tebliğ uyarınca sıra cetvelinde muhafaza bedeli kapsamında belirlenen ve öncelikle ödenen bedelin anılan tarifeye uygun olarak düzenlenip düzenlenmediği denetlendikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile sonuca varılması yerinde görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4626, Karar No: 2023/6192, Tarih: 28.11.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/4626 E.  ,  2023/6192 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/256 E., 2020/205 K.

...

...

...

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; ...,... Kasabasında bulunan yaklaşık 21.390 m2'lik taşınmaza 35 - 40 yıldır müvekkili olan davacının malik sıfatıyla zilyet olduğunu, taşınmazın taşlık çalılık olarak kadastro harici bırakıldığını, müvekkili tarafından emek ve para harcanarak imar ihya edildiğini, üzerinde sera tarımı yapıldığını, öncesinde de buğday - bezelye ekildiğini, zilyetliğin nizasız-fasılasız olduğunu, kazandırıcı zamanaşımı sebebiyle tescil için aranan şartların mevcut olduğunu ileri sürerek, taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesi ve duruşmadaki beyanında; davanın reddi ile taşınmazın Hazine adına tescilini savunmuştur.

2. Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; tescili talep edilen taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu sınırları içerisinde kalıp kalmadığının tespiti için keşif yapılması gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.05.2014 tarih ve 2010/150 Esas, 2014/298 Karar ... kararı ile; "davanın kabulüne ve fen bilirkişi ...'in 06/06/2011 tarihli krokili raporunda kırmızı çizgi ile sınırları belirtilmiş olan 19005,84 m2'lik yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 22.05.2014 tarihli ve 2010/150 Esas, 2014/298 Karar ... kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.