muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4809, Karar No: 2017/366, Tarih: 13.02.2017

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen 2014/635 E. sayılı dosyada şikayetçi ...bank A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen 2014/313 E. sayılı dosyada şikayet olunan ... Faktoring A.Ş. vekili yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen 2014/313 E. sayılı dosyada şikayetçi ...bank A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, anılan şikayet olunan ve şikayetci yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden birleşen dosyada şikayetçi ...bank A.Ş.'den alınmasına, asıl dosyada şikayet olunan ... Faktoring A.Ş. ve birleşen dosyda şikayetçi ...bank A.Ş.'den alınan peşin harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içeresinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/487, Karar No: 2014/17668, Tarih: 02.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/487 E.  ,  2014/17668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/191-2013/240

H.. Ç.. ile G.. H.. ve müşterekleri aralarındaki muhtesat aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 21.03.2013 gün ve 191/240 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin dava konusu 3156 ve 3170 parsel sayılı taşınmazlarda davalıların murisi ile birlikte paylı mülkiyet halinde malik olduklarını, taşınmaz üzerinde 3 katlı ve 2 katlı binaların bulunduğunu, 3 katlı binanın vekil edenine ait olduğunu, Bursa 2.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/1834 Esas sayılı dosyası ile ortaklığın giderilmesi davasının derdest olduğunu, dava konusu 3156 ve 3170 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde yer alan 3 katlı binanın mülkiyetinin davacıya ait olduğunun ve ortaklığın giderilmesi davasında paylaştırmaya esas olarak satıl oranının hangi oranda taksim edileceğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan Feridun Hız 25.05.2011 tarihli yargılama oturumunda, dava konusuz taşınmaza ait tapu kaydının ayrılmasını ve müstakil olarak adlarına tescilini talep ettiğini açıklamıştır. Diğer davalılara usulüne uygun olarak dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edildiği halde cevap dilekçesi sunmamış, yargılama oturumlarına katılmamışlardır.

Mahkemece; davanın kabulüne dava konusu 3156 ve 3170 parseller üzerinde bulunan fen bilirkişisi N.. K.. 23.11.2012 tarihli krokili raporunda A harfi ile gösterilen 3 katlı B.A. Kargas binanın davacıya ait olduğunun tespitine, 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 8.580,35 TL nispi karar harcından peşin alınan 2.127,30 TL'nin mahsubu ile bakiye 6.453,05 TL'nin davacıdan alınmasına, davalılar dava açılmasına sebebiyet vermediklerinden haklarında yargılama gideri ve vekalet ücreti konusunda karar verilmesine yer olmadığına, davacının yaptığı masrafların üzerinde bırakılmasına karar verilmesi üzerine hüküm; davacı vekili tarafından yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden süresinde temyiz edilmiştir.

Davacı tarafın temyizi harç, yargılama gideri ve yargılama giderinden sayılan avukatlık ücretine yöneliktir.

Davacı tarafın temyizi harç, yargılama gideri ve yargılama giderinden sayılan avukatlık ücretine yöneliktir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nun 326/1.maddesi uyarınca Kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Kanunda yazılı hallerden birisi hiç şüphesiz Yasanın 312/2.maddesidir. Bu madde hükmüne göre davalı taraf davanın açılmasına sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da davacının talep sonucunu kabul etmiş ise yargılama giderinden sorumlu değildir. Hemen belirtmek gerekir ki anılan maddenin uygulanabilirliği bu iki koşulun birlikte gerçekleşmesine bağlıdır. Somut olayda, davalı tarafın, davanın açılmasına sebebiyet vermediği kabul edilse bile, görülen davayı kabul etmedikleri anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkemece dava konusu taşınmazda davacının da paydaş olduğu davanın konusunun (müddeabihin) davalılar payına isabet eden muhdesat değeri olduğu dikkate alınarak, hesaplanacak bu bedel üzerinden yargılama sonunda hükmedilecek nisbi orandaki karar ve ilam harcının aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına, aynı şekilde HMK'nun 326/2.mad. uyarınca yargılama giderinin davalıdan tahsiline, yine yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı taraf yararına nisbi tarife üzerinden avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, yersiz gerekçelerle karar ve ilam harcı ile yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi ve davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hüküm kısmındaki harç, avukatlık ücreti ile yargılama giderlerine ilişkin bölümü yönünden usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 24,00 Tl peşin harcın istek halinde geri verilmesine 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2386, Karar No: 2024/3777, Tarih: 05.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2386 E.  ,  2024/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2230 E., 2023/581 K.

KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/692 E., 2022/572 K.

1) İlk Derece Mahkemesince diş kaplama protez tedavisinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin davada; bilirkişi raporları çerçevesinde, davacının şikayet konusu olan protezleri, Yeditepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi’nde yenilenerek ağız içi protetik durumu değişmiş olduğundan, davaya konu protezlerin ağız içi muayenesinin yapılamadığı, davacının ilk yaptırdığı protezinin değiştirilerek yeniden yapılması gibi davaya konu protezinin delillerinin ortadan kalkması sonucu ilk protezin tam bir değerlendirilmesi yapılamadığı, Adli Tıp Kurumu 7. Adli Tıp İhtisas Kurulu 29/04/2020/1941 karar nolu raporunda davacının şikayetlerinin bu tür işlemlerden sonra her türlü dikkat ve özene rağmen meydana gelebilecek komplikasyonlar olarak nitelendirildiği, diş hekimlerinin uygulamalarına tıbbi hata atfedilemeyeceği, sağlık hizmetinin yürütülmesinde idarenin organizasyon hatasının tespit edilmediği,davalıya herhangi bir kusur atfedilmediğinden davanın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

2) Mahkeme kararının süresinde davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; ayıplı diş tedavisi ve hatalı protez iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin davada davalı hastane yönünden davacı ile davalı arasında vekalet ilişkisi söz konusu olduğu, davalı hastaneye atfedilecek kusur bulunmadığı anlaşılmakla,davacı davasını ispatlayamadığı, ilk derece mahkemesince verilen kararda mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3) Bu karara karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, eser sözleşmesi niteliğinde estetik amaçlı diş tedavi sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

3) Bu karara karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, eser sözleşmesi niteliğinde estetik amaçlı diş tedavi sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Eser sözleşmesini düzenleyen TBK'nın 470. maddesi uyarınca yüklenicinin edimi, bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin edimi ise karşılığında bedel ödemeyi üstlenmesidir. Eser sözleşmesinin bu vasfı gereği yüklenici sonucu garanti etmektedir. Davacı, diş tedavisi ve protez amaçlı davalıya başvurmuş olduğuna göre, istenilen ve kararlaştırılan amaca uygun güzel bir görünüm sağlanmasının taraflar arasındaki eser sözleşmesinin konusu olduğu açıktır. Burada sözleşme yapılmasının nedeni belli bir sonucun ortaya çıkmasıdır. Eser yüklenicinin sanat ve becerisini gerektiren bir emek sarfı ile gerçekleşen sonuç olup, yüklenici eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmek yükümlülüğü altındadır. Diğer yandan yüklenicinin borçları TBK'nın 471. maddesinde düzenlenmiş olup, “Yüklenici, üstlendiği edimleri iş sahibinin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle ifa etmek zorundadır. Yüklenicinin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alandaki işleri üstlenen basiretli bir yüklenicinin göstermesi gereken mesleki ve teknik kurallara uygun davranışı esas alınır” şeklindedir. Yüklenici olan hekimin bu düzenlemeden de anlaşılacağı üzere edimini sadakat ve özenle ifa etmek yükümlülüğü bulunmaktadır. Yüklenicinin özen borcundan doğan sorumluluğunda, benzer alanlardaki işleri üstlenen basiretli bir yüklenicinin göstermesi gereken mesleki ve teknik kuralların esas alınacağı açıklanmıştır. Yine eser sözleşmesinin niteliği gereği yüklenici sonucu garanti etmiş sayılmalıdır. Komplikasyonlarda ise aydınlatma yükümlülüğü ve komplikasyon yönetiminin doğru yapılması yine yüklenicinin (hekimin) sorumluluğundadır.

Her ne kadar davacının dişleri arasında birkaç tane çürük bulunup tedavi edilse de ağızdaki tüm dişlerin kaplama yapıldığı dikkate alındığında taraflar arasındaki sözleşmenin eser sözleşmesi olarak değerlendirilmesi gerekirken vekalet sözleşmesi olduğu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş; aralarında bulunan hukuki ilişkinin eser sözleşmesi olduğu dikkate alınarak rapor alınması, taraflar arasındaki sözleşmedeki sonuç taahhüdünün gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi de hatalı olup, açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece yapılması gereken iş; aralarında bulunan hukuki ilişkinin eser sözleşmesi olduğu dikkate alınarak rapor alınması, taraflar arasındaki sözleşmedeki sonuç taahhüdünün gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi de hatalı olup, açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 3 numaralı bentte açıklanan sebeplerle; davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 05.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6933, Karar No: 2019/1403, Tarih: 13.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/6933 E.  ,  2019/1403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca en son 01.11.2005 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.06.2013 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.06.2013 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun tarihi olan 13.05.2014'e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun 5237 sayılı TCK'nin 204/1. maddesindeki cezasının miktarı itibarıyla tabi olduğu, aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, (durma süreleri de nazara alındığında) suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1124, Karar No: 2023/1493, Tarih: 15.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/1124 E.  ,  2023/1493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2010/119 E., 2016/33 K.

KARAR : Davanın Kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro (genel mahkemeden devreden) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında Giresun İli ... İlçesi ... mahallesi çalışma alanında bulunan 131 ada 2 parsel sayılı 6.359,70 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Espiye Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/194 Esas ve 2001/157 Esas sayılı dava dosyalarında dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir.

2. Davacı ... ve müşterekleri vekili dava dilekçesinde, 14.04.1960 tarihli ve 54 sıra ile 02.07.1969 tarihli 1 ve 2 sıra numaralı tapu kayıtlarında hissedar olduklarını, davalıların bu kayıtların kapsamındaki taşınmaza müdahale ettiklerini öne sürerek müdahalenin menini istemiştir.

3. Birleşen dava dosyasında davacı ... dava dilekçesinde, Temmuz 1323 tarihli ve 1 sıra numaralı kayıttan gelen Mayıs 1331 tarihli ve 6 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında bulunan taşınmazına bilahare davalıların belgesizden 14.04.1960 tarihli ve 54, 02.07.1969 tarihli 1 ve 2 sıra numaralı kayıtları ihdas ettirdiklerini, bu taşınmazda davalıların zilyetliği bulunmadığı gibi taşınmazın tapulu olduğunu da bildikleri halde kötü niyetle hareket ettiklerini öne sürerek davalıların uhdesindeki 14.04.1960 tarihli ve 54, 02.07.1969 tarihli 1 ve 2 sıra numaralı tapu kayıtlarının iptalini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... ve arkadaşları, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin (Espiye Asliye Hukuk Mahkemesi'nin) 13.05.2009 tarihli ve 2001/157 Esas, 2009/63 Karar sayılı kararı ile çekişmeli taşınmaza ilişkin kadastro tutanağı tanzim edildiği ve mahkemenin görevinin sona erdiği gerekçesi ile Mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Espiye Kadastro Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş ve dava dosyası Kadastro Mahkemesine devredilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli taşınmazın davacı tarafın dayandığı 14.04.1960 tarihli ve 54 ile Temmuz 1969 tarihli ve 2 sıra numaralı tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talepler yönü ile davanın reddine, çekişmeli 131 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli taşınmazın davacı tarafın dayandığı 14.04.1960 tarihli ve 54 ile Temmuz 1969 tarihli ve 2 sıra numaralı tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talepler yönü ile davanın reddine, çekişmeli 131 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı ... ve müşterekleri vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... ve müşterekleri vekili temyiz başvuru dilekçesinde, davanın kısmen kabulü ile fazlaya dair talepler yönünden davanın reddine karar verildiğini, kararın usul ve esas bakımından eksik olup bozulması gerektiğini, dosyaya ibraz olunan 06.02.2013 havale tarihli bilirkişi raporunun aksine dava konusu yerin 131 ada 2 parselden daha büyük alanı kapsadığını, bu hususun gerek beyan gerekse de tapu uygulaması ile belirlendiğini, itiraz üzerine düzenlenen 27.08.2013 tarihli raporda bu kez iddia konusu yerin açık şekilde ortaya konulduğunu, adlarına tesciline karar verilmeyen 131 ada 3, 4, 5, 6, 10, 11, 12, 15 ve 130 ada 1 parsel sayılı taşınmazların zilyetlikten şahıslar adına tespit edildiğini, oysa ki bu taşınmazların eski tapu kayıtlarına istinaden adlarına tescili gerektiğini ileri sürerek ve resen dikkate alınacak sebeplerle hükmün bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafın dayandığı tapu kaydı ya da kayıtlarının dava konusu taşınmaz dışında başka taşınmazları da kapsayıp kapsamadığı, bir diğer ifade ile devreden davanın kapsamına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 20 nci maddeler

3. Değerlendirme

1. Davacı ...'nun dayandığı 02.07.1969 tarihli ve 2 sıra numaralı tapu kaydının çekişmeli 131 ada 2 parsel sayılı taşınmaza uyduğu tüm dosya kapsamı ile belirlendiği gibi, 02.07.1969 tarihli ve 1 sıra numaralı tapu kaydına ise 05.02.2013 ve 23.08.2013 tarihli teknik bilirkişi raporlarında kapsam tayin edilmekle beraber, mahalli bilirkişi ve tanıklar tarafından sınırların gösterilemediği ve komşu taşınmaz ve dayanakları olan kayıtlar göz önüne alındığında, tapu kaydına kapsam tayini mümkün bulunmadığının anlaşılmasına göre hüküm kurulan taşınmaz dışındaki taşınmazların da devreden davanın konusunu oluşturduğu yönündeki temyiz isteği bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına, 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... ve müşterekleri vekili'nin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 159,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1460, Karar No: 2023/1890, Tarih: 17.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1460 E.  ,  2023/1890 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/583 E., 2021/3365 K.

DAVALILAR : 1-... 2- ... vekili Avukat ... 3- ... Özel Sağlık Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 29.12.2016

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 8. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/41 E., 2020/190 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.05.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz talebinde bulunan davacı asil ... ve vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen gelen yok. Davalılar ... ve ... vekili Avukat ...'in mazeret dilekçesi gönderdiği, mazeret dilekçesinde başka mahkemelerde duruşması olduğunu bildirdiği görüldü. Davalı vekili Avukat ...'in dayanağı bulunmayan mazeretin reddine oy birliğiyle karar verilerek açık duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2015 yılı içerisinde 2 adet implant ve 24 adet zirkonyum porselen kaplama yaptırdığını, iş bedelini ödediğini ancak bir süre sonra zirkonyum kaplamalarda kırılmalar meydana geldiğini, davalıların kaplamaları söküp yeniden yaptığını ancak rahatsızlıkların devam ettiğini, bu hususun davalılara bildirilmesine rağmen tedaviye yanaşmadıklarını, müvekkilinin uğradığı maddi ve manevi zarara ilişkin bedelin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ...’un laborant olduğunu ve davada kendisine husumet düşmediğini, diğer davalı ...’in davacıya yaptığı implant ve kaplamaların sözleşme ve sağlık ilkelerine uygun olduğunu, davalı ...’in davacının şikayeti üzerine bir kez onarım niteliğinde müdahale gerçekleştirdiğini ancak davacının iddialarının buna rağmen devam ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ...’un laborant olduğunu ve davada kendisine husumet düşmediğini, diğer davalı ...’in davacıya yaptığı implant ve kaplamaların sözleşme ve sağlık ilkelerine uygun olduğunu, davalı ...’in davacının şikayeti üzerine bir kez onarım niteliğinde müdahale gerçekleştirdiğini ancak davacının iddialarının buna rağmen devam ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Özel Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti. Vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ile davacı arasında bir akdi ilişki bulunmadığını, davacının davalı ...’in eski hastası olduğunu, müvekkiline husumet düşmediğini, davanın zaman aşımına uğradığını, davacının iddia ettiği hususların hekim uygulamasından kaynaklı olup olmadığının belirlenmesi gerektiğini, talep edilen tazminat miktarlarının yüksek olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI