muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5205, Karar No: 2018/7498, Tarih: 06.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/5205 E.  ,  2018/7498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... tespit çalışmaları sırasında malik ve yüzölçüm hanesi açık bırakılan ... Kasabası 1458 parsel sayılı taşınmazın 20 yılı aşkın zamandır malik sıfatıyla kendi tasarrufunda bulunduğu iddiasına dayanarak Asliye Hukuk Mahkemesinde tescil davası açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, ... Kasabası 1458 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 1458 parsel sayılı taşınmazın dosya arasında bulunan tapu kayıt örneği ve tapu kütük sahifesinin incelenmesinde, malik, yüzölçüm ve nitelik sütunlarının boş olduğu ve beyanlar hanesinde de “davalı” şerhinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Temyiz incelemesi sırasında dosya arasına getirtilen ... Müdürlüğünün tarihsiz, 81939360-659-E.2137032 sayılı yazısında tutanak aslı ve ... dosyasının kendilerinde bulunmadığı, yine Tapu Müdürlüğünün 05.11.2018 tarih ve 3416044 sayılı yazısında çekişmeli taşınmazın tapuda malik hanesinin açık olup tutanak aslı ve dava dosyasının kendilerine ulaşmadığı anılan bilgi ve belgelerin ... Mahkemesinde bulunabileceği bildirilmiş; ... Mahkemesi ise 17.01.2018 ve 08.11.2018 tarihli yazılarında çekişmeli taşınmazın mahkemelerinde dava konusu olmadığı belirtmiştir. Sonucu itibariyle çekişmeli taşınmazın dava dosyası ve tutanak aslı ile ekleri tüm aramalara rağmen bulunamamıştır. Dava konusu 1458 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında da malik hanesi açık gözükmektedir. 3402 sayılı ... Kanunu'nun 26 ve 27. maddesi hükümlerine göre, tutanağı kesinleşmeyen taşınmazlara ilişkin mülkiyet uyuşmazlıklarına bakma görevi ... Mahkemesine aittir. Görev hususu kamu düzeniyle ilgili olup, taraflarca ileri sürülmese bile hakim tarafından kendiliğinden göz önünde tutulur. Dava konusu yer hakkında ... tutanağı düzenlendiği ve kesinleşmediği belirlendiğine göre, uyuşmazlık hakkında görevsizlik kararı verilmek suretiyle dava dosyasının görevli ... Mahkemesine devrine karar verilmesi gerekirken, işin esası hakkında hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15539, Karar No: 2010/212, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15539 E.  ,  2010/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; köy boşluğu niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tesbiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/656, Karar No: 2015/45069, Tarih: 18.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/656 E.  ,  2015/45069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2015/47331

MAHKEMESİ : Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2014/38 (E) ve 2014/299 (K)

SUÇ : Yağma, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılmak

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar C.. Ç.. ile M.. B.. savunmaları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezaların sürelerine göre, sanıklar C.. Ç.. ve M.. B.. savunmanlarının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I-Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçun kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar S.. D.., M.. B.. ve savunmanları ile sanıklar C.. Ç.. ve A.. S.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların yağma eylemini yakınana ait konutun eklentisi niteliğindeki garajda gerçekleştirdiği, Ceza Genel Kurulunun 27.1.2009 tarih, 2008/6-2003 Esas ve 2009/3 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d maddesinin, yağma suçunun konutun içerisinde işlenmesi durumunda uygulanabileceği, eklentide işlenmesi halinde, anılan maddenin (d) bendiyle uygulama yapılamayacağının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında kurulan hükümde koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 149/1. maddesinin (d) bendine yer verilerek temel cezanın fazla tayini,

2-Sanık C.. Ç..'in, diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek suça doğrudan katıldığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 37. maddesi yollamasıyla cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 38. maddesi kapsamında azmettiren olarak kabul edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, S.. D.., M.. B.. ve savunmanları ile sanıklar C.. Ç.. ve A.. S.. savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1948, Karar No: 2023/2309, Tarih: 22.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/1948 E.  ,  2023/2309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafii tarafından yapılan temyiz itirazının vekalet ücretine hasren olduğu anlaşılmakla;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2014/408 Esas, 2015/822 karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl süre ile sürücü belgesinin alınmasına karar verilmiştir.

2. İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 2014/408 Esas, 2015/822 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.07.2021 tarihli ve 2019/10709 Esas, 2021/5445 Karar sayılı kararı ile "...Kazadan sonra olay yerinden ayrıldığı için ölçüm yapılamamış ise de, tanıkların beyanına göre ayakta duramayacak derecede alkollü olduğu da dikkate alındığında, sanık hakkında bilinçle taksir hükmünün uygulanmaması..." gerekçesi ile bozulmasına ve ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının infazda gözetilerek saklı tutulmasına karar verilmiştir.

3.İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesi 24.11.2021 tarih, 2021/595 Esas, 2021/732 Karar sayılı kararı ile Dairemizin bozma ilamına uyarak sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca eylemi bilinçli taksir ile işlediğinden cezasından 1/2 arttırılmak suretiyle 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, İlk hüküm sanık hakkında kazanılmış hak teşkil ettiğinden sanığın sonuç olarak 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl süre ile sürücü belgesinin alınmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.04.2022 tarihli Onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine

İlişkindir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.04.2022 tarihli Onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Olay tarihinde sanığın idaresindeki otomobil ile kırmızı ışıkta duran önündeki araçlar gibi kendisinin de kırmızı ışıkta durması gerekirken durmayarak öndeki araca çarptığı bu çarpmanın etkisiyle bu aracında öndeki araca, onun da öndeki araca çarpmak suretiyle zincirleme kazaya sebep olduğu, olay nedeni ile şikayetçi olan 5 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına asli ve tam kusurlu olarak neden olduğu , ayrıca alkol ölçümü yapılamamış ise de tanık anlatımlarına göre ayakta duramayacak derecede alkollü olduğu, bu sebeple eyleminin bilinçli taksir kapsamında bulunduğu, tüm dosya kapsamıyla anlaşılmış sanığın sübut bulan eylemi nedeniyle cezalandırılması gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

2. Dosya içerisinde mevcut Adli Tıp Kurumu İzmir Şube Müdürlüğünün ve Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalının raporlarına göre olayda yaralanan katılanların (beş kişinin) basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandıkları anlaşılmıştır.

3.Müştekilerin kollukta ve savcılıkta verdiği ifadelerinde, sanık ...'in kazadan sonra aracından çıktığı, sarhoş olduğu ve panik halinde kaçtığını beyan etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

1. İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 2014/408 Esas, 2015/822 Karar sayılı kararı ile; sanığın neticeten 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı oluştuğundan, ilk hükümde sanık hakkında tayin edilen ceza miktarının infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, sanığın neticeten 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi sebebiyle, hüküm bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

2. Olay günü saat 23:00 sıralarında sanık ...’in sevk ve idaresindeki otomobili ile seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde, kendisi ile aynı istikamette ve kendi geliş istikametlerine hitaben kırmızı ışık yanması sebebiyle duraklamakta olan araçlara arkadan çarparak zincirleme kazaya sebebiyet verdiği olayda, aşamalarda dinlenen tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere ayakta duramayacak derecede alkollü olan sanığın, korkarak olay yerinden kaçtığı, kazayı işyerinde çalışanı olan Levent Kavadar’ın üstlendiği, arkadan çarpma kuralını ihlalle kazanın oluşumuna asli ve tam kusurlu olarak neden olduğu olayda; Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik ve hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesi 24.11.2021 tarih, 2021/595 Esas, 2021/732 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (4) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine,“Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle, 1 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine” ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12793, Karar No: 2015/1864, Tarih: 12.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12793 E.  ,  2015/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, anataşınmazda bodrum kattaki oto garajlarına ait kalorifer radyatörlerinin açık ve çalışır durumda bulundurulmasına, pencere ve camlarının kapalı tutulmasına, garajların tavanlarına yeterli ısı yalıtımı yapılmasına karar verilmesi ile yapılacak olan işlerin bedelini tespitine ve arsa payları oranında davalılardan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının zemin kat 1 numaralı bağımsız bölüm maliki olduğunu, bodrum kattaki otoparkta bulunan kalorifer peteklerinin kapalı tutulması, kapı ve pencerelerinin açık bırakılması ve bu yerde ısı yalıtımının bulunmaması nedeniyle, bağımsız bölümünün ısınmadığını belirterek otoparkta bulunan kalorifer peteklerinin açılması, kapı ve pencerelerinin kapalı tutulması ve bu yerde ısı yalıtımı yapılmasını istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile özellikle bilirkişi raporlarının incelenmesinden; davaya konu otoparkta iki adet giriş kapısı ve bu kapıların yanında havalandırma penceresinin bulunduğu belirtilmiş ise de, söz konusu pencerenin açılır nitelikte olup olmadığı, dava konusu taşınmaza ait mimari proje incelenerek bu pencerenin mimari projede bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise mimari projeye uygun nitelikte yapılıp yapılmadığı ve sabit nitelikte olup olmadığı, projede bulunan pencere veya pencerelerin otoparkta projeye uygun şekilde yer alıp almadığı ve otoparkta bulunduğu belirtilen iki adet girişin mimari projede açık nitelikte olup olmadığı ile projede kapı bulunup bulunmadığı hususlarında inceleme ve araştırma yapılıp ek rapor alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8875, Karar No: 2015/179, Tarih: 14.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8875 E.  ,  2015/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9998, Karar No: 2013/3747, Tarih: 13.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2011/9998 E.  ,  2013/3747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Hükümlü : ...

Suç : Silahlı terör örgütü yöneticisi olma, patlayıcı madde atma

Hüküm : Talebin reddine, hükümdeki ağır hapis cezası ve ağır para cezasının hapis ve para cezasına

dönüştürülmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, mahkemenin inceleme sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümlü hakkında daha önce tayin olunan ağır para cezasının 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 5/1 ve 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanunun 2/3. maddeleri uyarınca adli para cezasına dönüştürülmesi ve adli para cezalarının hesaplanmasında 1 TL altında kalan tutarların dikkate alınmaması gerektiğinin gözetilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu hususun CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümlü hakkında tayin olunan sonuç adli para cezasının 1 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/98, Karar No: 2023/508, Tarih: 08.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/98 E.  ,  2023/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 25.04.2018

SAYISI : 2022/3 E., 2022/208 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 25.11.2021 tarihli ve 2021/1209 E., 2021/12033 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Kurumun cezai işlemine konu eylemlerle ilgili 01.04.2016 tarihinde yürürlüğe giren eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.2. maddesinde, “Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilacı alana ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay sure ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.”, 5.3.5. maddesinde ise, “Kurum, İl Sağlık Müdürlüğü veya Eczacı Odası tarafından eczanede yapılan denetimde, reçete sahibi veya ilacı alan kişiye teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak, Kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz." hükümleri düzenlenmiştir.

Yine aynı protokolün 6.10. maddesinde, “Bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre Kuruma fatura edilen ve kontrolleri Kurum tarafından bu Protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için ya da reçete kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih, uyarı ve cezai şarta ilişkin işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiil/fiiller için Kurumca bu Protokol hükümleri uygulanır. Ancak eczacı tarafından Kurumdan tebligat tarihinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere yazılı olarak talep edilmesi halinde, ilgili protokol hükümleri uygulanır.” denilmiştir.

Yukarıda bahsi geçen protokol hükümlerine göre; dava konusu cezai işlemin dayanağı olan maddelerde değişiklik olduğu sabit olup, 2016 yılında yürürlüğe giren protokolün ilgili maddelerinin olaya uygulanıp uygulanamayacağı üzerinde durulmalıdır. Yürürlükte olan sözleşmenin 6.10. maddesine göre davacının dava açmakla lehine olan protokoldeki hükümlerin uygulanmasını istediğini kabul etmek gerekir.

Uyuşmazlığın aydınlatılması için HMK'nın 31 inci maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma ödevi gözetilerek, gerekli görülmesi halinde davaya konu işleme ifadeleri esas alınan tüm hastaların tanık sıfatıyla dinlenmesi, reçete arkasındaki imzanın kendilerine ya da yakınlarına ait olup olmadığının, reçeteye konu ilaçları alıp almadıklarının sorulması ve 2016 yılı protokolün yukarıda belirtilen hükümleri de değerlendirilmek suretiyle sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince verilen direnme kararının yerinde olmadığı, Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.