muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9417, Karar No: 2014/16193, Tarih: 22.10.2014

Davalı TPE vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, davacının markalarının ... ibareli oldukları, markalardaki asıl ve ayırt edici unsurun ... ibaresinden oluştuğu, anılan kelimenin 3.sınıf ürün ve hizmetler bakımından derhâl ve doğrudan doğruya ürün ve hizmetlerin cinsini, vasfını veya herhangi bir hâlini belirtmediğinden somut ve soyut olarak ayırt edicilik vasfının bulunduğu, davalı başvurusunun konusu olan işaretin "..." ibaresinden oluştuğu, markadaki asıl ve ayırt edici unsurun "..." sözcüğü tarafından temsil olunduğu, görsel, anlamsal ve sescil olarak iki işaret arasında bir farklılık bulunmadığı, başvuru kapsamında yer alan 3.ürünlerin davacı markalarının kapsamında yer almadığı, bu nedenle aynı tür sayılmayan ürünler bakımından normal düzeyde bilgilendirilmiş, makûl ölçüde dikkatli, işaret ve markayı aynı anda görüp detaylarını karşılaştıramayan ve daha önce yararlandığı ürünlerle ilgili markanın göz ve kulağında kalan izine dayanarak sonraki 3. sınıftaki ürünlerin alımlarında aynı markayla sunulan mallardan ve hizmetlerden yararlanmak isteyen ortalama düzeydeki alıcı ve yararlanıcıların davacı markasıyla sunulan ürünlerden yararlanmak isterken davalı markasıyla sunulan ürünleri satın almasının mümkün bulunmadığı, ancak davacının ... ibareli markasının yazılı ve görsel tanıtım araçları ile gerçekleştirilen kuvvetli reklâm, uzun süreli kullanım, sponsorluklar, kaliteli ve yaygın dağıtım ile ilgili sektör dışına taşacak biçimde gıda ürünleriyle ilgili olarak tanınmışlık vasfı kazandığı, tanınmış markaların daha yüksek bir korumayı hak ettiği, başvuru kapsamındaki ürünlerle ilişkilendirilmesi kaçınılmaz nitelikteki 3.sınıftaki ürünler için başvurunun tescilinin davacı markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlayabileceği, zira davalının reklâm gücünden haksız biçimde yararlanacağı ve satışlarını artıracağı, bu bağlamda davacı markasının tanınmışlığından istifade ederek toplumun dikkatini çekeceği ve onun temsil ettiği imaj ve güveni hiçbir masraf ve çaba harcamadan kendi markasını taşıyan ürünlere devrini sağlayacağı, diğer yandan davacı ile aynı kalitede hizmet sunamaması durumunda tüketicilerin bunun sonuçlarını davacı markalarına mâl edeceği, bu şekilde davacı markasının giderek sıradanlaşacağı, ayırt edici gücünün ve etkileme alanının zayıflayacağı, açıklanan sebeplerle davacının 556 sayılı KHK'nın 8/4.maddesi hükmüne dayanarak da davalı başvurusunun tesciline itiraz edebileceği gerekçesi ile davanın kabulü ile TPE YİDK kararının, davacı itirazlarının reddi bakımından iptaline karar verilmiştir.

Kararı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18488, Karar No: 2014/22686, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18488 E.  ,  2014/22686 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... ... Dök. San. ve Tic. A.Ş adına Av. ... ..., İhbar Olunan: ... Sig. A.Ş adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... .... İş Mahkemesinden verilen 07.05.2013 günlü ve 2012/208-2013/266 sayılı hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

506 sayılı Kanunun 92. maddesinin, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermekte olup,

...-Sigortalıya yaşlılık aylığı bağlanıp bağlanmadığı,

...-Yaşlılık aylığı bağlanmış ise;

506 sayılı Yasanın 92. maddesinin yaşlılık aylığına mı yoksa gelire mi uygulandığı;

İş kazası meslek hastalıkları sigortası kolundan bağlanan gelire uygulandığının anlaşılması durumunda, gelirin, anılan madde uygulandığındaki ilk peşin değeri ve buna göre gelir tablosu,

Yaşlılık aylığı bağlandığı tarihine kadar sigortalıya iş kazası meslek hastalıkları sigortası kolundan ödenen gelir (fiili ödeme) miktarı,

Davacı Kurum’dan sorularak alınacak cevap eklendikten sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 04.....2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19250, Karar No: 2015/11230, Tarih: 06.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19250 E.  ,  2015/11230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2011/245-2012/881

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda Ç. Köyü çalışma alanında bulunan 133 ada 1 parsel sayılı 7.180,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalılar R.. A.. ve arkadaşları adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın 3.110,53 metrekare yüzölçümündeki bölümünün aktif dere yatağı olup zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden bulunduğunu öne sürerek bu bölümün tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne; çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 18.06.2012 tarihli harita ve raporunda (A) ile gösterilen 3.110,53 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptali ve bu kısmın tapudan terkinine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalılara iadesin davalılara, 06.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11156, Karar No: 2017/24016, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11156 E.  ,  2017/24016 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4494, Karar No: 2019/1281, Tarih: 04.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/4494 E.  ,  2019/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2014 tarihli, 2013/14-742 esas, 2014/16 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP), Yüksek Mahkemeler de dahil olmak üzere bütün yargı organları ile birlikte adli tıp ve icra daireleri arasında bilgi alışverişinin elektronik ortama taşınması, evrakın elektronik ortamda güvenli bir şekilde depolanması, kişilere internet üzerinden hizmet verilmesi, diğer kurumlarla elektronik ortamda hızlı, etkin ve güvenilir bilgi alışverişinin sağlanması ve bu kurumlardan istenilmesi gereken bilgilerin sistem tarafından hazır edilmesi, kısaca adalet hizmetlerinin daha hızlı ve güvenilir bir şekilde yerine getirilmesi amacıyla uygulamaya konulan bir bilişim sistemi projesidir. Bu doğrultuda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 6352 sayılı Kanununun 95. maddesi ile eklenen “Elektronik işlemler” başlıklı 38/A maddesinin birinci fıkrasında, “Her türlü ceza muhakemesi işlemlerinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılır. Bu işlemlere ilişkin her türlü veri, bilgi, belge ve karar, UYAP vasıtasıyla işlenir, kaydedilir ve saklanır.”, aynı maddenin beşinci fıkrasında, “Elektronik imzalı belgenin elle atılan imzalı belgeyle çelişmesi halinde UYAP’ta kayıtlı olan güvenli elektronik imzalı belge geçerli kabul edilir.” şeklindeki düzenlemeler ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminin işlevi ve kullanılacağı alanlar tanımlanmıştır. Ayrıca, anılan maddenin dokuzuncu fıkrasındaki, “Elektronik ortamda yapılan işlemlerde süre gün sonunda biter.” hükmü ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 39. maddesinde belirtilen sürelerin mesai saati bitiminde sona ereceği kuralına bir istisna getirilmiştir. Buna göre UYAP üzerinden elektronik imza ile yapılan işlemler yönünden sürelerin bitimi, sürenin sona ereceği günün sonu olarak belirlenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada; katılan vekiline 16/03/2015 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik, katılan vekili tarafından, 23/03/2015 tarihinde saat 16.00:02'de elektronik imza ile imzalanarak, aynı gün saat 16.00:59'da havale edilip, UYAP üzerinden elektronik ortamda hüküm mahkemesine gönderilen temyiz dilekçesinin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre içerisinde verildiği anlaşıldığından, fiziki evrak üzerinde bulunan 24/03/2015 tarihli havale nazara alınarak katılan vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiğine dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Olay günü sanığın idaresindeki otomobille, yerleşim yeri içindeki, bölünmüş, tek yönlü yolun sağ tarafına yanaştıktan sonra, geride bıraktığı akaryakıt istasyonuna girebilmek için aracını geriye doğru hareket ettirip bir süre yol almasını takiben, sağ tarafından doğru ve yaya geçidi üzerinden karşıdan karşıya geçmek için yola giren yaya katılana aracının arka kısmı ile çarpması neticesinde katılanın vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, dairemiz yerleşik uygulamaları göz önünde bulundurularak sanığın eyleminin TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2) Katılanın vücudunda meydana gelen yaralanmanın niteliğinin tespiti amacıyla tanzim ettirilen 09/02/2015 tarihli raporda, organlardan birinde işlev kaybı olup olmadığının değerlendirilebilmesi için 6 ay sonra yeniden muayene edilmesi gerektiği yönündeki tespitler doğrultusunda, raporda belirlenen sürenin sona ermesini takiben katılanın muayenesi sağlanarak yeniden rapor aldırılıp sanığın hukuki durumunun TCK'nın 89/2-a ve 89/3-b maddeleri de göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11878, Karar No: 2009/14114, Tarih: 30.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11878 E.  ,  2009/14114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, damadı ve torunu olan davalıların bir parça taşınmazını hile ile alınan ve kötüye kullanılan vekaletname yoluyla, onbir parça taşınmazını da hile yoluyla kendilerine malettiklerini ileri sürerek, tapu iptali-tescil istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin mahkeme kararı araştırma eksikliğinden Dairece bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak, tamamlanan soruşturma sonunda her iki davanın da kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava ve birleştirilen dava, tapu iptali-tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ve HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz. Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda, birleştirilen dava konusu ''11'' parça taşınmazın tamamı yönünden davanın kabulüne karar verildiği halde gerekçeli kararda ''9'' parça taşınmaz yönünden davanın kabulüne, ''2'' parça taşınmaz hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır. Davalıların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2006/8431, Tarih: 29.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         20036/6135 E.  ,  2006/8431 K.**

**"İçtihat Metni"**

#Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 7.2.2006 gün ve 17123-1100 sayılı ilamiyle\* bozulmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemece, babalığına hükmedilen küçüğün baba hanesine tesciline karar verilmişse de; Dairemizce "Türk Medeni KAnununun 321 nci maddesi gereğince, evlilik dışı çocuğun, baba soyadını alması sonucunu sağlar şekilde nüfusta davalının hanesine tesciline karar verilmesine dair hükmün doğru olmadığından" bu yöne ilişkin kararın bozulmasına karar verildiği,

Hükmün, dairemizdeki incelenmesinden sonra, 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu 29.4.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş, geçici 5. maddesi de; "Bu kanun yürürlüğe girinceye kadar tanıma beyanı veya babalığa hüküm kararı sonucu ana hanesine tescil edilen çocukların baba hanelerine nakline ana ve babanın birinin, çocukergin ise kendinin talebiyle alınabileceğine" öngörmüştür. Bu düzenleme dikkate alındığında davacı annenin karar düzeltme isteğinin kabulü ile dairemizin 7.2.2005 gün 2005/17123 esas 2006/1100 karar sayılı ilamının 2. bendindeki bozma ilamının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Davalın bu yöne ilişkin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince davacı annenin karar düzeltme isteğinin KABULÜNE, Dairemizin 7.2.2005 gün 2005/17123 esas, 2006/1100 karar sayılı ilamının 2.bendindeki bozma kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna,  oybirliğiyle karar verildi.29.05.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/16693, Karar No: 2013/28042, Tarih: 26.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/16693 E.  ,  2013/28042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın yüzüne karşı 22.11.2012 tarihinde tehfim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 29.01.2013 günü temyiz eden katılanın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7020, Karar No: 2014/25628, Tarih: 15.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/7020 E.  ,  2014/25628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/311099

Mahkemesi : Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19/06/2013

Numarası : 2012/104 - 2013/152

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekili ve davacı vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Tazminat davasının dayanağını oluşturan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2011 tarih, 2011/101 Esas – 2011/198 sayılı kararının incelenmesinde, karar başlığında davacının 15.05.2001 tarihinde tutuklandığının, 08.07.2005 tarihinde tahliye edildiğinin belirtildiği, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin cevabi yazısıyla da tutuklama ve tahliye tarihi olarak aynı tarihlerin bildirildiği dikkate alındığında, davacı ile ilgili olarak gözaltı, mevcut olması durumunda serbest bırakma ya da sevk tutanakları ile tutuklama ve tahliyeye ilişkin tüm müzekkere ve belgelerin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örneklerinin dosya içine alınması, tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihlerinin ceza infaz kurumundan sorulması suretiyle davacının tutuklama ve tahliye tarihleri ile infaz edilen sürenin tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi sonrası bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde 13.01.2001- 08.07.2005 tarih aralığının gözaltı ve tutuklulukta geçen süre olarak kabul edilmesi suretiyle karar verilmesi,

2- Dairemizce yapılan temyiz incelemeleri sırasında aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak birden fazla davanın açıldığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının ilgili birimlerden sorulup, Ulusal Yargı Ağı Sistemi üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1- Davacının 13.01.2001-08.07.2001 tarihleri arasında tutuklu kaldığının kabul edilmesi halinde, tutuklu kalınan döneme ilişkin olarak belirlenen net asgari ücret üzerinden hesaplanan 12.016,08 TL’nin maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, bu miktara SGK prim ödemesi olarak hesaplanan 7.120,44 TL'nin eklenmesi suretiyle hesaplanan 19.136,52 TL'nin maddi tazminat olarak tayini,