muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6683, Karar No: 2012/8997, Tarih: 08.11.2012

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. Maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 25.10.2011 tarih ve 2011/5227 Esas, 2011/6494 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve mükellefiyetinin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden sorularak re’sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığının tespit edilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4168, Karar No: 2022/9776, Tarih: 30.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4168 E.  ,  2022/9776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Başvuran (davacı) vekili Av. ... 11/05/2022 tarihli dilekçesi ile karşı tarafla haricen anlaşılmış olduğunu ve davanın konusuz kaldığını bildirmiş olup dilekçesi ekinde ödeme dekontunu sunmuştur.

İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle bu hususta ek karar verilebilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yerel mahkemesine İŞLEMSİZ OLARAK İADESİNE 30/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9425, Karar No: 2013/11880, Tarih: 06.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9425 E.  ,  2013/11880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2012/25-2012/648

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alınında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2540, Karar No: 2023/2607, Tarih: 23.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2540 E.  ,  2023/2607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/717 E., 2022/783 K.

DAVA TARİHİ : 23.07.2013 - 04.02.2014

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki babalık davalarından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı ... vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkili ...'in babasının davalıların murisi olan müteveffa ... olduğunu iddia ederek babalığın hükmen tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen dosya davacısı Murat vekili birleşen dava dilekçesinde; müvekkili Murat'ın babasının davalıların murisi olan müteveffa ... olduğunu iddia ederek babalığın hükmen tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar her iki davaya da cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.04.2015 tarih 2013/528 Esas, 2015/270 Karar sayılı kararı ile yapılan DNA incelemesi sonunda Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesinin raporu ile müteveffanın davacıların biyolojik babası olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.04.2015 tarih 2013/528 Esas, 2015/270 Karar sayılı kararı ile yapılan DNA incelemesi sonunda Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesinin raporu ile müteveffanın davacıların biyolojik babası olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 18.05.2017 tarih ve 2017/2191 Esas, 2017/7295 Karar sayılı ilamı ile karar onanmış, daha sonra aynı dairenin 01.03.2018 tarih 2017/15426 Esas, 2018/3097 Karar sayılı karar düzeltme ilamı ile hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesinin 31.12.2014 tarih ve 3495 sayılı DNA incelemesine dair raporda, feth-i kabir yapılarak baba olduğu iddia edilen Mehmet ile aynı mezara gömülü olan kardeşi Mevlüt Öcal'a ait kemik örnekleri ile davacılardan alınan ağız içi sürüntü örneklerine ait DNA profillerinin tespiti ile ...'ın davacıların biyolojik babaları olup olmadığının tespitine çalışıldığı, ancak raporun sonuç kısmında iki ayrı poşet içerisindeki üç farklı kemik numunesinden, iki ayrı DNA profili belirlenmesi gerekirken birbiriyle uyumlu, erkek cinsiyetli tek DNA profilinin tespitinin yapıldığı, iş bu DNA profili ile davacılara ait DNA profilinin karşılaştırıldığı, kamu düzeni ile yakından ilgili olan babalığın tespiti davalarında, Mahkemece, kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın soybağının ... olarak tespit edilmesi zorunlu olduğu, buna göre feth-i kabir sonucu gönderilen kemik örnekleri iki ayrı kişiye ait olmayıp tek kişiye ait olduğu sonucunun çıktığı, çünkü gönderilen numunelerin baba olduğu iddia edilen Mehmet ve kardeşi Mevlüt'e ait olduğunun belirtildiğine göre iki ayrı erkek DNA profili belirlenip davacıların DNA profilleri ile karşılaştırılmasının gerektiğinin açık olduğu, bu çelişki ve maddî gerçeğin şüpheye yer vermeyecek şekilde tespiti için, mahkemece yeniden feth-i kabir yapılarak, iki ayrı cesetten alınacak numunelerin kanun ve yönetmeliğe uygun olarak farklı torbalara konulup numaralandırılmasının yapılarak Adli Tıp Kurumu'na gönderilmesi, ATK Biyoloji İhtisas Dairesince de iki ayrı torbada bulunan kemik örnekleri üzerinde ayrı ayrı çalışılarak iki farklı erkek DNA profili tespit edildikten sonra davacıların DNA profilleri ile ayrı ayrı karşılaştırmasının yapılıp hazırlanacak rapor ve toplanan deliller birlikte değerlendirilip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu davanın reddi ... görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen19/02/2019 tarihli, 2018/470 Esas, 2019/108 Karar sayılı kararı ile iki kez yapılan fethi kabir sonucu alınan kemiklerin tek bir kişeye ait olduğu ve davacıların biyolojik babalık iddialarının yapılan DNA incelemesi ile reddedildiği Adli Tıp Kurumunun 28/12/2018 tarih ve 2018/9413 sayılı raporu ile tespit edildiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 18.09.2019 tarih ve 2019/3845 Esas, 2019/7684 Karar sayılı ilamıyla mahkemece davacılar ile baba olduğu iddia edilen Mehmet'in çocukları davalılar Emine ile Metin'in baba yönünden kardeş olup olmadıklarının tespiti açısından DNA incelemesi yaptırılması ve alınacak rapor ile tarafların diğer delilleri birlikte değerlendirilip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi ... bulunmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesinin 2022/670/670 sayı 02/08/2022 tarihli yazılarında babadan erkek çocuklara Y Kromozomu kız çocuklara da X kromozomu aktarılması nedeniyle aynı babadan ... biri erkek diğeri kız kardeş arasında gonozomal kromozomlar ortak olmadığından babanın DNA profili bilinmeksizin biri erkek diğeri kız kardeşin aynı baba soyundan gelip gelemeyeceklerinin tespiti tıbben mümkün olmadığı şeklinde cevap verildiği, tüm dosya kapsamı ve adli tıptan gelen müzekkere cevapları dikkate alınarak; murise ait DNA örnekleri tespit edilemediği, murisin çocuklarından alınan DNA örnekleri ve davacılardan alınan DNA örnekleri ile aynı erkek soydan geldiklerine dair inceleme yapılamayacağına dair tıbbi gerekçeler içeren rapor nedeni ile açılan davanın reddi gerektiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; davacı ... ile davalı ... arasında, davacı ... ile davalı ... arasında aktarılmış olan baba kromozomlarının aynı olup olmadığının tespiti yönünde rapor istenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın tüm yönlerinden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen dava, babalığın hükmen tespiti istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, davanın kabulü koşulları oluşup oluşmadığı, Adli Tıp'... alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen dava, babalığın hükmen tespiti istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, davanın kabulü koşulları oluşup oluşmadığı, Adli Tıp'... alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 436 ncı ve 437 nci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 301 ..., 302 nci, 303 üncü, 304 üncü, 333 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

Asıl ve birleşen davalar, babalığın hükmen tespiti istemine ilişkin olup, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 18.09.2019 tarih ve 2019/3845 Esas, 2019/7684 Karar sayılı ilamıyla Mahkemece davacılar ile baba olduğu iddia edilen Mehmet'in çocukları davalılar Emine ile Metin'in baba yönünden kardeş olup olmadıklarının tespiti açısından DNA incelemesi yaptırılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde Adli Tıp Kurumu'na bozma ilamına uygun şekilde müzekkere yazılacağı yerde aynı babadan ... biri erkek diğeri kız kardeş arasında yapılacak DNA testi ile aynı baba soyundan gelip gelemeyeceklerinin tespitinin mümkün olup olmadığına ilişkin müzekkere yazılmış ve bozma gereği yerine getirilmemiştir. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 18.09.2019 tarih ve 2019/3845 Esas, 2019/7684 Karar sayılı ilamında da açıkça belirtildiği üzere biri kız diğeri erkek iki kardeş arasında değil, müteveffa ...'ın kızı olduğunu iddia eden davacı ... ile müteveffa ...'ın nüfusta kayden kızı olan davalı ... arasında, müteveffa ...'ın oğlu olduğunu iddia eden birleşen davacı ... ile müteveffa ...'ın nüfusta kayden oğlu olan davalı ... arasında aynı baba soyundan gelip gelmediklerinin tespiti için DNA testi yaptırılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi ... görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin yatırılan harcın yatırana iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

23.05.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/146, Karar No: 2017/10121, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/146 E.  ,  2017/10121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3365, Karar No: 2022/15400, Tarih: 24.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/3365 E.  ,  2022/15400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve arkadaşları vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 03/02/2015 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/11/2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Hükmüne uyulan Dairemizin 22/02/2017 gün, 2016/15992 E - 2017/1030 K sayılı ilamında; davacının işbu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu, işin esası incelenerek çıkacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken davanın usulden reddinin usul ve yasaya uygun düşmediği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde de; davanın kabulü ile toplam 217.925,98 TL'nin ihale tarihi olan 11/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hisseleri oranında davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamından, davacılar ve davalıların hissedarı oldukları dava konusu 1049 ada 5 ve 16 nolu parsellerin ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verildiği, belirtilen parsellerin ihalesine davalılar adına vekilleri ...’un katıldığı, davalıların satış dosyasındaki vekilleri Av. ...’un ihalede en yüksek peyi ileri sürdüğü, bunun üzerine 5 ve 16 nolu parsellerin davalılara ihale edildiği, ihale alıcısı tarafından süresinde ihale bedeli yatırılmadığı için, ikinci en yüksek pey sürene taşınmazların ihale edildiği, iki bedel arasındaki farkın ödenmesi için ihale alıcısına muhtıra gönderilmesi talebinin satış müdürlüğünce reddedildiği ileri sürülerek, eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

İcra ve İflas Kanunu'nun 133/2. maddesinde; “ İhaleye katılıp daha sonra ihale bedelini yatırmamak suretiyle ihalenin feshine sebep olan tüm alıcılar ve kefilleri teklif ettikleri bedel ile son ihale bedeli arasındaki farktan ve diğer zararlardan ve ayrıca temerrüt faizinden müteselsilen mesuldürler. İhale farkı ve temerrüt faizi ayrıca hükme hacet kalmaksızın dairece tahsil olunur. Bu fark, varsa öncelikle teminat bedelinden tahsil olunur” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, 1049 ada 5 nolu parselin 350.000,00 TL bedelle, 16 nolu parselin ise 360.000,00 TL bedelle davalı şahıslar adına ihale edildiği, yasal süre içerisinde ihale bedeli yatırılmadığından ikinci en yüksek pey süren kişilere teklif götürüldüğü ve ikinci en yüksek pey süren dava dışı kişilerin süresinde kabul beyanı neticesinde 1049 ada 5 nolu parselin 98.500,00 TL bedelle, 16 nolu parselin ise 110.000,00 TL bedelle üçüncü kişilere ihale edildiği ve ihalenin kesinleştiği görülmektedir.