muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12278, Karar No: 2025/4064, Tarih: 12.03.2025

1.Davacı vekili:

a. Açılan tazminat davasında Mahkemece iş kazası tespiti için önel verilmesi nedeniyle iş bu davanın açıldığını, Mahkemenin aksi kabulünün yerinde olmadığını,

b.Davalıların davanın açılmasına sebebiyet vermelerinden dolayı lehlerine vekalet üceretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu,

c.Diğer şirket ile davalı şirket arasında organik bağ bulunduğunun sabit olduğunu belirterek husumetten ret kararının hatalı olduğunu beyan emektedir.

2.Davalı Kurum vekili:

a.Hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddi gerektiğini,

b.Kurumca verilen raporların yerinde olduğunu aradan uzun zaman geçtikten sonra rapor alındığını,

c.Kurumun davanın açılmasına sebebiyet vermediğini ve usul yasaya aykırı davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir.

3. ... .... Tas. San. ve Tic. A.Ş vekili:

a.Davacının tazminat davası açtığını bu davayı açmakta hukuki bir yaranının bulunmadığını,

b.Kurum tespitlerinin yerinde olduğunu, şirketler arasında organik bağ bulunmadığını ve davanın reddi gerektiğini beyat etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazası ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı, davalılar Kurum ve ... .. A.Ş vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle ATK raporlarına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harçlarının ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7550, Karar No: 2014/4265, Tarih: 01.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7550 E.  ,  2014/4265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun vasfına etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydının alınmaması, nüfus kaydı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden, sanığın mağdureye değişik zamanlarda birden çok kez fuhuş için aracılık etmesi nedeniyle TCK.nın 43/1. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4435, Karar No: 2014/6585, Tarih: 02.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/4435 E.  ,  2014/6585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında: TCK'nın 314/2, 62, 53/1-2-3, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan: Beraat

Temyiz edenler : 1- Sanık müdafii, 2- Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübutu kabul, olayın niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan mahkûmiyetine yeterli delil elde edilemediği kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafii ile Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet ve beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2587, Karar No: 2017/5206, Tarih: 19.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/2587 E.  ,  2017/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

... Genel Müdürlüğü’ne ait bakım atölyesi tesislerinde bulunan Motorlu Tren Depo Müdürlüğü ana binasının dış cephesine ait çeşitli boya ve onarım işini Motorlu Tren Depo Müdürlüğü Binası Dış Cepheye Ait Sınırlı Onarım Şartnamesi kapsamında yüklenen ...’un, anılan işi diğer davalı ... Yalıtım Kimya İnşaat … Ltd. Şti.’ne verdiği, 22.06.2010 günü iskelede hangar ön kapısını boyayan ve bildirimi yapılmamış olan sigortalının, atölyeye giren tren vagonunun aynasının iskeleye çarpmasıyla dengesini yitirerek zemine düşmesiyle iş kazasının gerçekleştiği, sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalılardan teselsül hükümlerine göre rücuan alınması için 5510 sayılı Kanunun 12., 21., 23., 76. maddelerine dayalı olarak işbu davanın açıldığı, yapılan yargılamada düzenlenen bilirkişi raporunda kazanın oluşunda, ...’un %40, ... Yalıtım Kimya İnş. Mak. San. Tic. Ltd. Şti.’nin %30,... Genel Müdürlüğü’nün %10, sigortalının %20 oranında kusurunun bulunduğunun belirtildiği anlaşılmakta olup mahkemece bu rapor esas alınarak ve davalı... Genel Müdürlüğü'nün % 10 sorumluluk oranı, diğer davalılar ... ve ... Yalıtım Kimya İnş. Mak. San. Tic. Ltd. Şti.'nin % 90 sorumluluk oranı benimsenerek dava kabul edilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 12/son maddesinde alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği sigortalıları çalıştıran üçüncü kişi olarak tanımlanarak sigortalılar, üçüncü bir kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bunlarla sözleşme yapmış olsalar dahi asıl işverenin, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumlu olduğu açıklanmıştır.

Diğer taraftan, söz konusu Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği bildirilmiş, 23. maddesinde, sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi durumunda, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca saptandığı tarihten önce gerçekleşen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödeneklerinin Kurumca ödeneceği, belirtilen bu hallerde, Kurumca yapılan ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri miktarının, 21. maddenin 1. fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirileceği hüküm altına alınmıştır.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 21. maddeye göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 50. ve 51. maddeleri (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 818 sayılı Kanunun 146. maddesine (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, Kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmede tüm dosya içeriğine göre, Mahkemece, davalı... Genel Müdürlüğü'nün teselsül sorumluluğu gereği sorumlu olacağı tutar; gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının %80 kusur karşılığı olarak belirlenmeli, diğer davalı ... ile taşeronu ... … Ltd. Şti.'nin teselsül sorumluluğu gereği sorumlu olacağı tutar ise 5510 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında ve ilk peşin sermaye değerinin % 90 kusur karşılığı olacak şekilde belirlenmeli ve talep gözetilerek hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, belirtilen maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA 19.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8996, Karar No: 2015/6749, Tarih: 09.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/8996 E.  ,  2015/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 09/04/2014

Numarası : 2013/259-2014/175

6360 sayılı Kanunun 1/5. maddesinde “Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki İl Özel İdarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır” hükmüne yer verilirken yine aynı Kanunun 3/2. maddesinde “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Aynı Kanunun 36. maddesine göre kanun 30.3.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş olup mahkemece davanın 9.4.2014 tarihinde karara bağlandığı anlaşılmaktadır. Karar tarihi itibariyle İzmir İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği kaldırılmış olmakla devir işleminin gerçekleştiği idarenin belirlenerek söz konusu idareye gerekçeli kararın tebliğinin sağlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2015 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3562, Karar No: 2020/12, Tarih: 16.01.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/3562 E.  ,  2020/12 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 13.04.2017 tarih 2016/8169 esas 2017/3018 karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı taraf vekillerince süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 16/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/512, Karar No: 2018/7910, Tarih: 12.11.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/512 E.  ,  2018/7910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 27/02/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...’in mahkûmiyetine dair İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26/10/2017 tarihli ve 2017/147 esas, 2017/321 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 07/03/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 10/02/2014 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde ticareti suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/05/2014 tarihli ve 2014/122 esas, 2014/262 sayılı kararı ile eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararın kesinleşmesini müteakip Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce tedbirin infazına başlaması için sanığa gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin 09/07/2014 tarihinde tebliğ edildiği,

3- Ancak sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne müracaat etmemesi üzerine tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmadığı gerekçesi ile yargılamaya devam edilerek İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22/12/2014 tarihli ve 2014/342 esas, 2014/522 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, genel hükümlere göre CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

4- Sanığın denetim süresi içinde 21/03/2016 tarihinde işlediği iddia edilen 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na muhalefet suçundan mahkûmiyetinin kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26/10/2017 tarihli ve 2017/147 esas, 2017/321 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına ve sanığın TCK’nın 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar edeceği nazara alındığında, somut olayda İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce çağrı kağıdının şüphelinin amcasının oğluna 09/07/2014 tarihinde tebliğ edildiği, bu tebligat üzerine yükümlünün öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı uyarısını içeren yeni bir tebligatın yapılmadan denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla; tedavi ve denetime uymamakta ısrar şartının gerçekleşmediği gözetilerek kovuşturma şartı bulunmadığından durma kararı verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26/10/2017 tarihli ve 2017/147 esas, 2017/321 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Her ne kadar sanık hakkındaki tedavi ve denetimli serbestlik kararı 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki haline göre TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca mahkemece hükmedilmiş ise de, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra yapılmış olması karşısında, 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiği,

6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verildiği,

Buna göre, somut olayda da bu hükmün uygulanması sonucunda ancak sanığın “kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi” hâlinde yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerektiği,

Buna göre, somut olayda da bu hükmün uygulanması sonucunda ancak sanığın “kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi” hâlinde yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerektiği,

Sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde kendisine yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakla ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, buna rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde de sanık hakkında yargılamaya devam edilmesi gerektiği,

Ancak somut olayda, sanığa ikinci kez uyarılı çağrı kağıdı tebliğ edilmeden dolayısı ile "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulu" gerçekleşmeden yargılamaya devam edilmesinin yasaya aykırı olduğu,

Açıklanan nedenlerle, somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği anlaşıldığından, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; sanığın mahkûmiyetine dair İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26/10/2017 tarihli ve 2017/147 esas, 2017/321 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 12.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9434, Karar No: 2024/1226, Tarih: 06.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9434 E.  ,  2024/1226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1449 Esas, 2023/1467 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Burhaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/475 Esas, 2019/192 Karar

Taraflar arasındaki kat malikleri kurulunda alınan kararın iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... vd. vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA