muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/16799, Karar No: 2022/12924, Tarih: 07.12.2022

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile

değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4- 12/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlünün başvurmaması üzerine denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerekirken ısrar koşulunun da sağlanmadığı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 07/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15686, Karar No: 2014/76, Tarih: 13.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/15686 E.  ,  2014/76 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÖRFEZ 1.ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/97-2013/769

Taraflar arasında görülen nişan-tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili mahkememize vermiş olduğu dava dilekçesi ile; tarafların 25/12/2010 tarihinde nişanlandıklarını, nişan nedeniyle davalıya 2 bilezik (56,8 gr.), kolye, alyans, tek taş yüzük, 6 çeyrek altın ile telefon, DVD, saç düzleştirici, 550,00 TL değerinde kıyafet ve 400,00 TL salon kirası ile 180,00 TL kamera çekim ücretinden oluşan 9.780,00 TL masraf yaptığını, nişanın davalı tarafından haksız olarak bozulması nedeniyle nişan hediyelerinin aynen iadesini olmadığı takdirde bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, nişanın davacı tarafın kendisine iftira atması sonucu bozulduğunu, nişan bozulduktan sonra nişan hediyesi olarak alınan eşyaları iade etmek istediklerini ancak gelip almadığını, daha sonra annesinin rahatsızlığı sebebi ile kullandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK'nın 122.maddesine göre, nişanlılık evlenme dışında bir nedenden dolayı sona ererse, nişanlıların birbirlerine vermiş oldukları, alışılmışın dışındaki hediyeler geri istenebilir. Nişanın bozulması nedeniyle mutad dışı hediyelerin geri alınmasına ilişkin davalarda kusur aranmaz. Nişanın bozulması halinde alışılmışın dışındaki hediyeler aynen, mevcut değilse mislen geri verilir veya karşılığı sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenir. Alışılmış mutad hediyelerden kasıt; giyilmekle, kullanılmakla eskiyen ve tüketilen eşyalardır. Hediyelerin verildiği ve iade edilmediği hususu her türlü delil ile ispat edilebilir.

Nişan hediyelerinin mutad sayılabilmesi, yöresel örf ve adete göre verilen hediyelerden olması yanında maddi değerinin de günün koşullarına göre fazla olmayan hediyelerden olmasına bağlıdır ve bu da daha çok tarafların mali ve sosyal durumları ile ölçülmelidir.

Yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre; nişan yüzüğü dışında kalan tüm altın ve ziynet eşyası mutad hediye kapsamında olmayıp, iadesi gereken hediyeler olarak değerlendirilmektedir.

O halde mahkemece; açıklanan ilkeler gereğince inceleme yapılarak mutad hediyeler (nişan yüzüğü ve kullanılmakla eskiyen tüketilen eşyalar) yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu kalem giderler yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre; nişan yüzüğü dışında kalan tüm altın ve ziynet eşyası mutad hediye kapsamında olmayıp, iadesi gereken hediyeler olarak değerlendirilmektedir.

O halde mahkemece; açıklanan ilkeler gereğince inceleme yapılarak mutad hediyeler (nişan yüzüğü ve kullanılmakla eskiyen tüketilen eşyalar) yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu kalem giderler yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30492, Karar No: 2016/433, Tarih: 25.01.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/30492 E.  ,  2016/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/260414

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2011/49 (E) ve 2013/275 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, Gümrük İdaresi'nin suçtan doğrudan zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

TAPDK vekilinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre TAPDK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6381, Karar No: 2012/7645, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6381 E.  ,  2012/7645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın tapu kaydından, davalıların hisseli malik oldukları ve bu hisseli maliklerden ikisinin “... oğlu ...“ ve “... oğlu ...” olduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile özellikle de davalıların Avukat ... ... ile Avukat ...’e verdikleri iki vekaletnamenin incelenmesinden, vekaletnamelerden birinin ... tarafından, diğerinin ise kendi adına asaleten davalılar ..., ..., ..., ... adlarına vekaleten ... tarafından verildiği ve vekalet verenlerin açık kimlik bilgilerinin vekaletnamede yer almadığı anlaşılmakta olup, davalılar arasında ... adlı iki kişi bulunmakla, hangisinin vekile vekalet verdiği tespit edilememiştir.

Dosyada bulunan vekaletnamelere ait açık kimlik bilgilerini gösterir sayfaların ve tevkil yetkisi veren vekaletnamenin dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28387, Karar No: 2015/13768, Tarih: 16.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/28387 E.  ,  2015/13768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Sanık ... hakkında hükümlülük;

Sanık... ve ... haklarında beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ...'in savunması alınmadan hakkında kamu davası açıldığı, kovuşturma aşamasında alınan savunmasında suçlamayı kabul etmediği ve suç tarihinde İstanbul'da bulunduğunu ve diğer sanıkları tanımadığını iddia ettiğinin anlaşılması karşısında;

1- Katılan adına olan kart ile 28 ve 29.01.2012 tarihleri arasında yapılan tüm işlemlere ilişkin hesap ekstresi incelenerek, alışveriş yapılan iş yerlerinin araştırılması, konu hakkında işyeri sahiplerinin beyanlarının alınması, varsa kamera görüntüleri ile imza ile işlem yapıldığı için slip asıllarının iş yerleri ile bankadan temini ve sliplerdeki imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumundan usulüne uygun rapor alınması,

2- Yapılan alışverişler sırasında (537 ... .. 93) no'lu hatta kontör yük- lendiğinin anlaşılması karşısında, bu hattın suç tarihinde kimin kullanımında olduğunun tespiti ve gerektiğinde ilgililerin tanık sıfatıyla dinlenmeleri,

3- Sanığın suç tarihinde İstanbul'da bulunup bulunmadığının araştırılması,

4- Sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan işlem yapıldığının kolluk fezlekesinde belirtilmiş olması karşısında, bahse konu suç ile ilgili yapılan soruşturmanın akıbetinin araştırılması, sanıkların aynı duruşmaya getirtilerek birbirlerini tanıyıp tanımadıkları ve hukuki durumları belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hükümler kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

Katılana ait kartın birden fazla kullanılması nedeniyle verilecek cezadan TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/777, Karar No: 2021/4338, Tarih: 16.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/777 E.  ,  2021/4338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 01.05.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21252, Karar No: 2021/1458, Tarih: 02.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21252 E.  ,  2021/1458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27/05/2008 günü itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 05/12/2009 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, olay günü 21:00-03:45 sıralarında müştekinin kapısı açık olan aracından teyp çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 142/1-b ve 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımının, 20/11/2007 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2303, Karar No: 2013/6812, Tarih: 17.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2303 E.  ,  2013/6812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında.... Kasabası 249 ada 29, 30 ve 31 parsel sayılı sırasıyla 4000,71 m2, 5791,16 m2 ve 1190,43 m2 yüzölçümlü taşınmazların, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi ile orman sınırları dışına çıkartılması nedeniyle, 29 sayılı parselin ..., 30 sayılı parselin ... ve 31 sayılı parselin ...’ın zilyetliğinde olduğu şerhi verilerek tarla niteliğiyle Hazine adına tespitleri yapılmıştır.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu, nitelik yitirmediğini ileri sürerek dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirdiği ve 2/B madde koşullarını taşıyan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/06/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10297, Karar No: 2015/14285, Tarih: 27.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/10297 E.  ,  2015/14285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 752 parsel sayılı 7200 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 151 ada 2 parsel numarasıyla ve 7.798,22 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, uygulama kadastrosu sırasında davalıya ait taşınmazın yüzölçümünün artırıldığı, yüzölçümündeki artışın sınırda bulunan dere yatağının genişletilmesinden kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 151 ada 2 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastrosu tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.11.2015

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23071, Karar No: 2014/11505, Tarih: 30.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/23071 E.  ,  2014/11505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Hırsızlığa teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mağdurun suça konu bilgisayarı danışma masasının üzerine koyduğunu ve olayın gündüz saat 09:20 sıralarında gerçekleştiğini bildirmesi karşısında, açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği bir yerde ve saatte işyerine girilmesi halinde işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun oluşmayacağı gözetildiğinde bilgisayarın çalındığı yerin işyerinin herkese açık olan yerlerinden olup olmadığı keşifle belirlenerek sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15794, Karar No: 2013/14529, Tarih: 07.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/15794 E.  ,  2013/14529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nun 207/1, 58 ve 53. maddeleri gereğince sanığın 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğu, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve denetimli serbestlik tedbiri,

2- 04/04/2013 tarih ve 2011/300 E. 2012/23 K. sayılı temyizin reddine dair ek karar,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK’nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğu, yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararında ise yasa yolu, mercii, süresi ve şeklinin gösterilmediği görülmekle, temyiz süresinin işlemeye başlayacağından söz edilemeyeceğinden sanık müdafiinin, temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelen temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiş, keza sanığın duruşmada alınan savunması sırasında kendisini vekille temsil ettirdiği, bu itibarla Tebligat Kanunun 11. maddesi gereğince gerekçeli kararın sanık müdafii Av. ...'e tebliği gerektiği gözetilmeden, doğrudan sanığa tebliğ edilmesi nedeniyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı cihetle, sanığın başka bir müdafiinin, asıl karara yönelen ve öğrenme üzerine verdiği, 20.03.2013 havale tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulünde zorunluluk bulunması karşısında, mahkemenin usul ve yasaya aykırı olarak verdiği 04.04.2013 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Aslı dosya içinde bulunan suça konu belgenin Dairemizde yapılan incelemesinde; yazı metninin miktar ifade eden kısmında evvelce mevcut olan "5" rakamının üzerinden geçilmek suretiyle "0" rakamına dönüştürüldüğü, bu şekilde sonradan eklenen "0" rakamının soluna eklenen "1" rakamının ise yazı metninde yer alan ve sahtelik iddiası bulunmayan diğer "1" rakamlarından yazı stili bakımından açıkça farklı olduğu hususlarının ilk bakışta rahatlıkla görülebildiği, metne sonradan eklenen "1" rakamının metnin genel hizasını da bozduğu, gerek yazı stili, gerek renk tonu farkı, gerekse de baskı hızı bakımından "1" ve "0" rakamlarının metnin miktar ifade eden bölümüne sonradan tahrifen eklendiğinin açıkça anlaşıldığı, sanığın bu şekilde üzerinde sahtecilik yaptığı suça konu belgeyi kullanmak suretiyle bankadan para çekmiş olmasının ise, tek başına suça konu belgenin iğfal kabiliyeti taşıdığını göstermeyeceği, belgede sahtecilik suçlarında, belge üzerinde yapılan sahteciliğin objektif olarak muhatabını ikna ve kandırma yeteneğine sahip olması gerektiği cihetle, suça konu belgede yapılan sahteciliğin iğfal kabiliyeti taşımadığı anlaşıldığından unsurları itibariyle oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın niteliği de dikkate alınıp, sanık hakkındaki infazın durdurularak başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal serbest bırakılmasının sağlanması için mahkemesine yazı yazılmasına, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.