muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8742, Karar No: 2013/17201, Tarih: 06.05.2013

Somut olayda; iki adet çeke dayanılarak borçlu ve kardeşi Mahmut Uçan aleyhine kambiyo senetlerine mahsus takip başlatıldığı,borçlunun çeklerdeki keşideci imzasına itirazı üzerine Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi'nden alınan raporda imzaların borçlunun eli ürünü olmadığı M.U 'nın eli ürünü olduğunun

tesbit edildiği, dosyada çek tanzim etmek üzere borçlu tarafından Mahmut Uçan'a verilmiş bir vekaletnamenin bulunmadığı görülmüştür.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Yukardaki nedenlerle  bilirkişi raporu doğrultusunda itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, genel mahkemelerde olduğu gibi yargılama yapılarak ve  varsayıma dayalı olarak yazılı gerekçeyle itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2801, Karar No: 2015/14240, Tarih: 27.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/2801 E.  ,  2015/14240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİLAS KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2014/174-2014/357

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında B.Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda A.. T.. adına kayıtlı bulunan eski 19 parsel sayılı 19900 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 106 ada 13 parsel numarasıyla ve 20.427,60 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, uygulama kadastrosu sırasında davalıya ait taşınmazın dere yatağına doğru genişletilerek yüzölçümünün artırıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 106 ada 13 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağı tespiti gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11942, Karar No: 2017/3501, Tarih: 31.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/11942 E.  ,  2017/3501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili .. tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 02/06/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan ...'ın başkatip kadrosunda görevliyken, 05/06/2006 tarih ve 5 nolu meclis kararına dayanılarak 24/05/2006 tarih ve 199 sayılı onay ile Yazı İşleri Müdürlüğü kadrosuna atandığını, ...'ın lise mezunu olması ve görevde yükselme sınavına girmemiş olması sebebi ile yapılan atama işleminin Yönetmeliğin hükümlerine aykırı olduğunu, mevzuata aykırı olarak yapılan atama işlemi neticesinde 38.165,57.-TL yapılan yersiz ödeme nedeni ile ödeme yapılan görevli ... ile dönemin belediye başkanı ... ile belediye başkan vekili ...'ın kamu zararına neden olunduğunu belirterek, zararın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...'ın olarak atanması işleminin mevzuata aykırı olduğu, atama işlemini imzalayan ve atama işleminden bilgisi olan davalılar belediye başkan vekili ile belediye başkanının da ...'a yapılan yersiz ödemeler nedeniyle sorumlu oldukları gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; davalı ...'ın,başkatip kadrosunda görevliyken, 05/06/2006 tarih ve 5 nolu meclis kararına dayanılarak 24/05/2006 tarih ve 199 sayılı onay ile yazı işleri müdürlüğü kadrosuna atandığı, fakat davalının bu kadroya atanabilmek için 4 yıllık lisans mezunu olma şartlarını taşımadığı, bu nedenle yapılan atama işleminin mevzuata aykırı olduğu görülmekle birlikte; davalı ...'ın kamu zararının oluştuğu belirtilen dönemde Başkanlığı'nda fiilen yazı işleri müdürü olarak görev yaptığı ve yazı işleri müdürlüğü görevini ifa ederek davaya konu ücreti hak ettiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, davalı ...'ın göreve atanması işleminin mevzuata aykırı olması hususunun davalının fiilen çalıştığı ve bu ücreti hakettiği sonucunu değiştirmeyeceği nazara alındığında, mahkemece, istemin reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü yerinde olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2000, Karar No: 2019/3502, Tarih: 10.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/2000 E.  ,  2019/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, karar düzeltme harcı peşin alındığından harç alınmamasına ve 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 10.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/336, Karar No: 2013/1624, Tarih: 04.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/336 E.  ,  2013/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında Çiftlik Mahallesi çalışma alanında bulunan 1617 ada 32 parsel sayılı 492,40 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ... oğlu ...'ün kullanımında olduğu şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., beyanlar hanesinde yanlış yazılan baba isminin "..." olarak düzeltilmesi talebi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, taşınmazın beyanlar hanesindeki davacının baba isminin "..." olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın 3402 sayılı Kanun'un 12/3. maddesinde öngörülen sürede açılmış olmasına göre Hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Mahkemece, dava konusu taşınmazda davacının baba adının yanlış yazıldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma ve inceleme karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece zabıta araştırması yapılarak ... oğlu ... isimli bir şahsın bulunup bulunmadığı araştırılmamış, varsa davaya dahil edilmemiş ve taşınmazın zilyetlik durumu usulünce araştırılmamıştır. Doğru sonuca varabilmek için mahkemece ... oğlu ... isimli bir şahsın bulunup bulunmadığı usulünce araştırılmalı, bu isimde bir şahsın bulunması halinde kendisi, ölmüşse mirasçıları davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra mahallinde yerel bilirkişi ve taraf tanıkları huzuruyla keşif yapılarak taşınmazın kim tarafından neye istinaden ve ne zamandan beri zilyet edildiğine ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14949, Karar No: 2013/2862, Tarih: 18.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/14949 E.  ,  2013/2862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan ... ve davalı Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerde 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek 4 madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, ... Beldesi, 352 ada 7 parsel sayılı 10934,34 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, tutanağın beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmeksizin 2/B madde şerhi verilerek, Hazine adına çalılık niteliğiyle tespit edilmiştir.

Asıl dosya davacısı, birleşen dosya davacısı gerçek kişiler taşınmazın bir bölümünün kendi kullanımlarında olduğu iddiasıyla, beyanlar hanesine lehlerine kullanım şerhi verilmesi istemiyle, katılan gerçek kişiler de aynı iddia ve istemlerle davaya katılmışlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Üzümlü Beldesi, 352 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın 06.03.2012 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (F1) ve (G1) ile gösterilen bölümlerinin orman niteliğiyle Hazine adına, krokide (A), (B), (C), (D), (E), (F), (G) ve (H) ile gösterilen bölümlerinin tarla niteliğiyle ve sırasıyla, ..., ..., Şükrüye Erten, ..., ..., ..., ... ve ... lehine beyanlar hanesinde kullanım şerhi verilmesin karar verilmiş, hüküm katılan ... ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4 madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1946 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 23/08/1979 tarihinde ilân edilerek  kesinleşen  aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması vardır.

Mahkemenin 14/03/2012 tarihli kısa kararında “davacı ...'in davasının kısmen kabulüne kısmen reddine, aslî müdahil davacıların davalarının kısmen kabulü kısmen reddi ile teknik bilirkişinin raporunda gösterdiği (F1) ve (G1) ile gösterilen kısımların eylemli orman niteliği ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline,” karar verilmiş iken, hüküm

Mahkemenin 14/03/2012 tarihli kısa kararında “davacı ...'in davasının kısmen kabulüne kısmen reddine, aslî müdahil davacıların davalarının kısmen kabulü kısmen reddi ile teknik bilirkişinin raporunda gösterdiği (F1) ve (G1) ile gösterilen kısımların eylemli orman niteliği ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline,” karar verilmiş iken, hüküm

fıkrasında ise, kısa kararda hakkında hüküm kurulmayan 352 ada 7 parsel sayılı taşınmazın krokide (A), (B), (C), (D), (E), (F), (G) ve (H) ile gösterilen bölümleri hükme eklenerek hüküm kurulmuştur. Bu suretle kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK madde 298/2). Asıl olan, duruşma tutanağına yazılıp taraflara tefhim olunan karardır. Tefhim ile birlikte yargılamadan elini çekmiş olan hâkim, tefhim ettiği kararı taraflara tebliğ etmek durumundadır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. 10/04/1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasının gerektiği öngörülmüştür. Asıl talepler bakımından kısa kararda hükmedilmeyen bir hak ve yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olması veya tersi bir durumun çelişki teşkil etmediğini söylemek olanaklı değildir. İçtihadı Birleştirme Kararında; çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu sebeple bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Bu sebeple; mahkemece, bozmadan önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, katılan ... ve davalı Hazine vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, alınan temyiz harcının istek alinde yatırana iadesine 18/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5768, Karar No: 2011/15505, Tarih: 04.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5768 E.  ,  2011/15505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 04.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8542, Karar No: 2013/23895, Tarih: 25.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/8542 E.  ,  2013/23895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Pendik 1.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç yerinin yazılmaması yerinde eklenmesi olanaklı kabul edilmiştir.

I-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yakınana ait aracın kapısının sol ön kapısını sert bir cisimle zorlamak suretiyle açılıp düz kontak yapılarak çalıştırılıp götürülmesi şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturmasına karşın, anılan Yasanın 142/1-e maddesi ile yazılı biçimde hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmalarına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından şlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, “yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “Sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderinin ayrı ayrı yükletilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanıkların suçu işlediklerini açıkça kabul ettikleri, sanıkların hazır olduğu 12/2/2007 tarihli oturumda sanık ... savunmanının sanık ...'ın yakınanın zararını gidermek istediğini, 05/03/2008 tarihli oturumda sanık ... savunmanının ise yakınanın zararını bildirmesi için celp edilmesini talep ederek zarar bildirdiğinde ödeme yapacaklarını belirttiğinin, sanık ...'un 12/2/2007 tarihli oturumda karşı duruş sergilemediğinin, yakınanın duruşma gününü bildirir davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığının, hazırlık aşamasında ise zarar miktarı hususunda beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında; yakınanın uğramış olduğu zararın neden ibaret olduğu tespit edilip, bundan sonra sanıklara zararı gidermeleri için makul bir süre verildikten sonra, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168.maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve sanık ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10511, Karar No: 2021/15104, Tarih: 27.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/10511 E.  ,  2021/15104 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk giderine yönelik hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.