muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30445, Karar No: 2015/34546, Tarih: 26.11.2015

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4. maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının 2005 yılında satın aldığı dairenin fiilen teslim edildiği, davacının satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, dava tarihinden önce davalıya bildirdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı ve sonrasında 9.5.2012 tarihinde açtığı eldeki dava ile de, taahhüt edilen tesislerin kamunun kullanımına da açıldığı gerekçesi ile bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istediği anlaşılmaktadır.

Davacının dava dilekçesinde tanımladığı ve davalı tarafında da inşaa edildiği anlaşılan mevcut durumun satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadıkları, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yöndedir.

Hal böyle olunca, otopark vs. spor alanlarına ilişkin mahkemece ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 520,50 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20261, Karar No: 2017/7330, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20261 E.  ,  2017/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20720, Karar No: 2022/16264, Tarih: 23.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/20720 E.  ,  2022/16264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 09/11/2018

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Temyiz başvurusunun reddine dair ek karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlerin niteliği ve tayin olunan cezaların miktarları itibarıyla 5271 sayılı CMK'nun 286/2. maddesi uyarınca hükümlerin temyiz edilemez olduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile reddine ilişkin 09/11/2018 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı C'MK’nın 298. maddesi gereğince REDDİ ile ek kararın ONANMASINA, 23/11/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8211, Karar No: 2011/12549, Tarih: 21.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/8211 E.  ,  2011/12549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkeme, davalının kira müddetinin hitamında, aktin yenilenmeyeceğine dair ihtar edildiğini, davalının dosya içerisinde mevcut 01.07.2009 kayıt tarihli ve 43666 evrak kayıt nolu dilekçesindeki kendisine gönderildiğini bildirdiği 27.04.2009 tarihli ilgili kurum yazısına dayandırmış ise ilgili yazı dosya içerisinde bulunmamaktadır. Davalının kuruma yazdığı dilekçede belirtilen ilgili kurum tarafından davalıya gönderilen 27.4.2009 tarihli yazı aslının veya onaylı suretinin temin edilerek dosyaya alınması bundan sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12679, Karar No: 2020/19693, Tarih: 16.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/12679 E.  ,  2020/19693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı usulüne uygun tefhim olunan hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 02.02.2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7896, Karar No: 2016/7549, Tarih: 13.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/7896 E.  ,  2016/7549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık, basit dolandırıcılık.

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanık ... hakkında; mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mağdur ...'ya yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 158/1.a, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 14.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve ayrıca aynı Kanunun 58. maddesi gereğince, verilen hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

2) Sanık ... hakkında; ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mağdur ...'ya yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 158/1.a, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 8.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde daha önce tanımadıkları ve yol kenarında beklemekte olan mağdur ...'ın yanına gelen sanıkların, mağdur ile yaptıkları sohbet sırasında, fakir kişilere yardım etmek istediklerini; ancak kendilerinde Türk parası bulunmadığını, yanlarında bulunan dövizi bozup bozmayacağını sormaları üzerine, bu duruma aldanan mağdura, ellerinde bulunan ve hiç bir değeri bulunmadığı tespit edilen Peru paralarını verip, karşılığında 1.000 TL parasını alarak haksız menfaat temin ederek olay yerinden ayrıldıkları ve aynı gün mağdur ... ile karşılaştıklarında ise Kuran kursunun nerede olduğunu sordukları ve bu şekilde namazdan geldiğini bildikleri mağdur ile yaptıkları sohbet sırasında; fakir kişilere yardım etmek istediklerini belirterek bu duruma inanan mağdura, aynı şekilde tedavülden kalkmış olduğu belirlenen Peru paralarını vererek karşılığında 900 TL parasını alarak haksız menfaat temin ettikleri, söz konusu paraların hiç bir değerinin bulunmadığını anlayan mağdurlar tarafından ihbar edilmeleri üzerine, benzer eylemleri nedeniyle yapılan araştırma sonucunda bir otelde yakalanan ve mağdurlar tarafından karakolda kesin bir biçimde teşhis edilen sanıkların, bu şekilde yardım yapacaklarına dair yalan söyleyerek mağdurların dini duygularını istismar etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1.Mağdur ...'a yönelik eylemlerinden dolayı verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Oluşa, sanıkların ikrar içeren savunmalarına, mağdur ve tanık beyanlarına, kamera görüntülerine, teşhis tutanaklarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, sabit görülen eylemlerinin, basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1.Mağdur ...'a yönelik eylemlerinden dolayı verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Oluşa, sanıkların ikrar içeren savunmalarına, mağdur ve tanık beyanlarına, kamera görüntülerine, teşhis tutanaklarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, sabit görülen eylemlerinin, basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ..., sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2.Mağdur ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Sanık ..., Sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır. Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır. Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Somut olayda; sanıkların, mağdur ... ile karşılaştıklarında sadece Kuran kursunun nerede olduğunu sordukları ve bu şekilde namazdan geldiğini bildikleri mağdur ile yaptıkları sohbet sırasında; fakir kişilere yardım etmek istediklerini belirterek bu duruma inanan mağdura, aynı şekilde tedavülden kalkmış olduğu belirlenen Peru paralarını vererek karşılığında 900 TL'sini almak suretiyle haksız menfaat temin etmeleri şeklinde gerçekleştirdikleri eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tanımlanan dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek nitelikli dolandırıcılık suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık Serkan Aydoğdu ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22478, Karar No: 2014/21560, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/22478 E.  ,  2014/21560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/747-2014/200

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar üzerine mahkemece verilen karar kesin olacak veya hakem heyetince verilen karar Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3303, Karar No: 2013/6208, Tarih: 04.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/3303 E.  ,  2013/6208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden Mecit Urgaç vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen Tapu Müdürlüğü vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Mahkemece mahallinde yapılmış keşiflere katılmış fen bilirkişi kurulundan; Dairemizde aynı gün temyiz incelemesi yapılmış ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/420, 421, 422, 423, 424, 426, 429, 435 ve 436 Esas sayılı dosyalarında dava konusu olan taşınmazların bulunduğu bölgeye ait; toprak tevzi komisyonu çalışmaları sonucunda oluşmuş dağıtım haritası ile ...Köyleri kadastro haritalarını değişik renkte birlikte gösteren birleşik harita ile bu harita üzerinde mahkemenin 2012/420, 421, 422, 423, 424, 426, 429, 435 ve 436 Esas sayılı dosyalarında davalara konu olan tüm taşınmazların yerlerini birlikte işaretlenmiş şekilde gösterir şekilde yeni kroki düzenlenmesi istenerek, düzenlenecek ek krokinin getirtilerek dosya içine konulması;

2- Mezra Köyü 1962, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1993 ve 1994 ile Çamçavuş Köyü 133 ada 46, 47, 48 ve 49; 135 ada 39, 40, 41, 42 ve 43 parsel sayılı taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örnekleri ile oluşumundan itibaren tüm tedavülleri ile kadastro sunucunda oluşmuş tapu veya ortamalları sicil kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere göderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3127, Karar No: 2020/155, Tarih: 07.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/3127 E.  ,  2020/155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın yetkilisi olduğu Kaynar Süt Tarım ve Hayvancılık Ürünleri Sanayi Tic Ltd. Şti'de gıda teknikeri olarak çalışan Hasan'ın salamura suyu çekme motoru ile salamura sularını depolanan yere aktarma işlemini yürütmekteyken, makinenin kablo bağlantısındaki izolasyon bozukluğundan kaynaklı kaçak elektrik akımına kapıldığı ve sanığın asli kusurlu olarak ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, madde uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için o mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği dikkate alındığında, dosya içeriğine göre şirket yetkilisi olduğu tespit edilen sanığın icra ettiği mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde soyut ifadelerle 1 yıl süre ile şirket yöneticiliği yapmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının 5. paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.