muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5438, Karar No: 2011/637, Tarih: 11.02.2011

sanık ...’ün eyleminin kesinleşmiş olan dava konusu suçun teselsülü niteliğinde olabileceği gözetilerek ... 7. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen hükmün kesinleşmiş olması nedeniyle bu dosyadaki eylemin sübutu halinde zincirleme nitelikli zimmet suçu olarak kabul edilip sanık hakkında yeniden uygulama yapılarak ona göre hüküm tesis edilmesi, 237.122.838 TL zimmet tutarının ödenmesi nedeniyle yapılacak indirim oranının saptanması, bu şekilde bulunacak cezadan kesinleşen dosyadaki cezanın mahsubu yapılarak oluşur ise aradaki fark kadar sanığın cezalandırılması gerektiği gözetilerek ilgili dava dosyasının getirilmesi gerekirken, gerçek bir alımı belgelemeyen faturaların muhasebeleştirilmesi suretiyle firmalara ödenmiş gösterilerek paranın mal edinilmesi, faturaların, tediye fişlerinin ve dayanak belgelerin ortadan kaldırılması şeklindeki eylemlerin hileli davranışlar nedeniyle daire içi olağan denetimle ortaya çıkarılamayacağı mahkemece oluşu kabul edilen bu eylemlerin nitelikli zimmet suçunu oluşturabileceği gözetilmeksizin eksik inceleme ile kabul edilen suç nitelemesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.06.2010 gün ve 2010/11-98 Esas, 2010/143 sayılı Kararında vurgulandığı üzere; TCK.nun 43/1. maddesinin açıklığı karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için suçların farklı zamanlarda işlenmesi gerektiği, 08.03.1996 tarih ve 135, 136 ve 137 sayılı tediye fişleri ile paranın zimmete geçirildiğinin kabul edilmesine göre, suçun değişik zamanlarda işlenmesi koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeksizin verilen cezanın TCK.’nun 43. maddesi uyarınca artırılması,

Sanıklar lehine olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK.nun 212. maddesindeki “sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur” şeklindeki düzenleme nedeniyle, mahkemece sahte tediye fişi, anbar fişleri ve mahsup fişi düzenledikleri kabul edilen sanıkların eyleminde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkumiyet hükmü kurularak sonucuna göre lehe kanunun belirlenmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Emanette kayıtlı belgelerle ilgili bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Tutuklu kalmamış olan sanıkların tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK.nun 63. maddesi gereğince verilen cezalarından mahsubuna karar verilmesi,

Sarfına neden oldukları giderlerin sanıklara ayrı ayrı yüklenmesi gerektiği, müteselsil sorumluluğun 5271 sayılı CMK'da yer almadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Emanette kayıtlı belgelerle ilgili bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Tutuklu kalmamış olan sanıkların tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK.nun 63. maddesi gereğince verilen cezalarından mahsubuna karar verilmesi,

Sarfına neden oldukları giderlerin sanıklara ayrı ayrı yüklenmesi gerektiği, müteselsil sorumluluğun 5271 sayılı CMK'da yer almadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14640, Karar No: 2012/24452, Tarih: 19.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/14640 E.  ,  2012/24452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Kısmen beraat, kısmen mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-O yer Cumhuriyet Savcısı'nın sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre o yer Cumhuriyet Savcısı 'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'nın mağdur ...'a ait markete müşteri olarak girip 10 paket sigara ve bir adet margarini poşete koydurup, fiatını sorup, para verecekmiş gibi yapıp, adı geçen mağdurun dikkatinin dağılmasından faydalanıp, alması için tezgah üzerin bırakılan poşeti kapıp kaçtığı ve dışarıda bekleyen sanık ...'ın kullandığı araca binip olay yerinden sanıkların birlikte uzaklaştıklarının anlaşılması karşısında; eylemin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1.maddesi ile uygulama yapılması,

2-Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCY.nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanık ...'nın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen tebliğname gibi BOZULMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30963, Karar No: 2018/5226, Tarih: 28.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/30963 E.  ,  2018/5226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ücreti alacaklarının ve geçici görev yolluğunun tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların cevabının özeti:

Davalı ... Ltd. Şti. ve davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili ve davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davacının tüm, davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut olayda, davacı taraf dava dilekçesinde, 28.05.2009 tarihinden 01.01.2013 tarihine kadar aralıksız çalıştığını iddia etmiştir. Ancak, davacı taraf 01.01.2013 tarihine kadar çalıştığını belirtmesine rağmen talebi aşılarak 31.01.2013 tarihine kadar dava konusu alacakların hesaplanması hatalıdır.

Diğer yandan, dosyada mevcut davacının çalışma sürelerini gösteren Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet döküm cetvelinden 29.11.2011-02.12.2011 tarihleri arası ile 30.09.2012-09.11.2012 tarihleri arasında çalışma bildirilmeyen boşluklar görülmektedir. Davacının çalıştığına dair kayıt olmayan boşluk bulunan dönemlerin araştırma yapılmadan hesaplama yapılmış olması da hatalıdır.

Buna göre, davacının çalışmasının dava dilekçesinde belirtildiği üzere taleple bağlı kalınarak 01.01.2013 tarihinde sona erdiği kabul edilerek ve davacının hizmet döküm cetvelinde boşluk bulunan dönemlerde fiilen çalışıp çalışmadığı konusunda gerekirse tanıkların da beyanları alınarak sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekir.

Bu nedenle, eksik inceleme ile yazılı şekilde verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 28/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6318, Karar No: 2011/15448, Tarih: 04.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6318 E.  ,  2011/15448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yapılan baraj kamulaştırması nedeniyle taşınmazın kullanılamadığından bahisle bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 04.10.2011 günü temyiz eden davacı vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı idare vekili Av. ...'in yüzlerine karşı, duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, yapılan baraj kamulaştırması nedeniyle taşınmazın kullanılamadığından bahisle bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın baraj maksimum su seviyesinden itibaren 300 metrelik "baraj mutlak koruma alanı" içerisinde kalıp kalmadığı ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca taşınmazda hiçbir inşaat ve tarımsal faaliyetin yapılıp yapılamayacağı araştırılmadan davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 825,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4079, Karar No: 2024/8690, Tarih: 18.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4079 E.  ,  2024/8690 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3187 Esas, 2023/2858 Karar

DAVA TARİHİ : 06.01.2017

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/2187 Esas, 2023/355 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın aktif husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı tarafın Denizli ili, Pamukkale ilçesi, İstiklal Mahallesi ... Cad. No:71/3 D:7 adresinde bulunan Kılıç Apartmanında bağımsız bölüm maliki olduğunu, davalıların 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) hiçbir gereğini yerine getirmediğini, ortak kullanım alanlarını keyfi bir şekilde kullandıklarını davalının mimari projeye aykırı davrandığını, çatı katında bulunan odaya ek ilaveler yaptığını, bu bölümde davalının anne ve babasının yaşadığını, çatı katının girişine duvar ördüğünü, diğer kat maliklerinin çatıya çıkışlarının engellendiğini, apartmandaki asansörün şartelini indirdiklerini, asansörün motor kısmında oynamalar yaptıklarını, bu nedenle asansörün arızalandığını, davalı tarafın apartmanın temizliğine katılmadığını, hatta apartmanın girişini çöp, kum, taş vs. torbaların kapattığını beyan ederek davalının ortak kullanım alanlarına uygulamakta olduğu tecavüzün kaldırılmasını, davalının bu alanlarda yapmış olduğu değişikliklerin ortadan kaldırılmasını ve alanların eski hale getirilmesini, asansörün ve asansörün motor kısmına verilen zararların giderilmesini asansörün kullanılabilir hale getirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddialarının doğru olmadığını, müvekkillerinin sorumluluklarını yerine getirdiğini, asansörde meydana gelen arızanın yapı ruhsat izninden kaynaklanan bir sorun olduğunu, apartman projesinde ruhsat izni alınırken aykırılıklar olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddialarının doğru olmadığını, müvekkillerinin sorumluluklarını yerine getirdiğini, asansörde meydana gelen arızanın yapı ruhsat izninden kaynaklanan bir sorun olduğunu, apartman projesinde ruhsat izni alınırken aykırılıklar olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; verilen kararın kabulünün mümkün olmadığını, her ne kadar yöneticinin ortak alana müdahalenin önlenmesi davası açmasına dair izin veya icazet verilmesine dair hiçbir kararın bulunmadığı belirtilmiş ise de binanın düzeninin sağlaması ve aidatların toplanması yönünde verilen genel yetkilerin eldeki davanın açılması yetkisini içerecek şekilde geniş yorumlanamayacağı yönündeki değerlendirilmeye katılmanın hukuken mümkün olmadığını, Yöneticinin eldeki davayı açmaya yetkisinin bulunduğunun dosya kapsamı ile sabit olduğunu, Kat Malikleri Kurulu karar defterinde; yöneticiye binanın düzenini sağlamak, aidatların toplanması yönünde usulüne uygun şekilde yetki verildiğinin görüldüğünü, yöneticinin görev ve yetkisi arasında ortak alana yapılan müdahalenin önlenmesi ve bu hususta gerekirse dava açıma yetkisi de bulunduğunu, eldeki davada yöneticiye apartmanın düzenin sağlanması yönünde yetki verildiğinin açık olduğunu, eldeki davanın, apartmanın düzenini sağlamaya yönelik olduğunu, hukuken başvurulacak yolun, açılacak davanın kat malikleri tarafından bilinmesini beklemek hayatın olağan akışı ve kanunun amacı ile bağdaşmadığını, yine yargılama aşamasında kat maliki olan tanık, Mürşide Sarı ile kat maliki tarafından yetkilendirilmiş tanık Hüseyin Oğuz'un dinlendiğini ve tüm kat malikleri tarafından, eldeki davayı açma yönünde yetki verildiğinin sabit hale geldiğini, bu yönde verilecek bir yetkinin yazılı olması yönünde emredici bir hüküm de bulunmadığını, yerel mahkeme kararı hak arama hürriyeti önünde engel teşkil edecek nitelikte olduğunu, davalı tarafların haksız ve hukuksuz eylemlerinin önlenmesi amacı ile ''apartmanın düzeninin sağlanması yönünde'' yöneticiye verilen yetkinin yeterli olduğunu, aksi durumun varlığı halinde hukuka duyulan güvenin zedeleneceğinin izahtan yoksun olduğunu bildirerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacıvekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacıvekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17237, Karar No: 2021/20124, Tarih: 30.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17237 E.  ,  2021/20124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

SEGBİS yolu ile yüzüne karşı verilen 22/12/2020 tarihli hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 19/01/2021 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 30/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5002, Karar No: 2014/10710, Tarih: 02.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/5002 E.  ,  2014/10710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ...maliki olduğu 17 adet taşınmazın tapu kaydında .....olması gereken baba adının ....yazıldığını ileri sürerek baba adı hanesine ....yazılmak suretiyle kayıtların düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle 16 adet taşınmaz yönünden davanın kabulüne, kimlik bilgileri doğru yazılan 2073 parsel sayılı taşınmaza ilişkin talebin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10921, Karar No: 2022/16179, Tarih: 05.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10921 E.  ,  2022/16179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Avukat ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 18/10/2022 tarihli dilekçesi ile taraflar arasında anlaşma sağlanmış olması sebebiyle davadan feragat ettiklerini bildirmiş olup davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine işlemsiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili davadan feragat ettiğini bildirdiğinden feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE; 05/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13293, Karar No: 2014/19223, Tarih: 13.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/13293 E.  ,  2014/19223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 15.04.2010 tarih ve 2008/290 Esas, 2010/449 Karar sayılı beraat kararının katılan vekili tarafından temyiz edildiği, ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan mahkumiyet kararının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin 15.04.2010 tarihli mühür bozma suçundan verilen ilk hükme yönelik temyizine hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.