muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1935, Karar No: 2014/1778, Tarih: 13.03.2014

P.. A.. tarafından yanlar arasındaki asıl sözleşmeye ek olarak düzenlenen 16.12.2006 tarihli “Zeyilname” yüklenici şirkete tebliğ edilmiş olup; yüklenici şirket vekilinin temyiz dilekçesinde de açıklandığı üzere, yüklenici şirket tarafından bu ek sözleşme kabul edilmiştir. Kaldı ki, 818 sayılı Kanun'un (1 ve 6.) maddeleri hükümlerine göre zeyilname değerlendirildiğinde yanlar arasında yapılan icap kabul sonucu oluşan “ek bir sözleşme” olduğu açıklıkla anlaşılmaktadır. Bu sözleşmenin 2. maddesi hükmünde düzenlenmiş olduğu üzere; yükleniciye gösterilen imalât ve şantiye yerinin teslimindeki gecikme ve ayrıca bu yerlerin Avcılar Belediyesi'nden yüklenici şirket tarafından kiralanması sebebiyle ödediği kira bedeli, arazi ıslah bedeli ve elektrik için ödediği bedeller; çakar dubanın, işyerinin yükleniciye teslimine kadar bekletilmesi sebebiyle yüklenicinin ödediği kira bedeli; sözleşme tarihi ile işyeri teslimi tarihi arasında geçen zaman içinde oluşan malzeme fiyat artışlarından doğan ödemeleri karşılamak amacıyla iş sahibi POAŞ, toplam 247.954,44 USD tutarında asıl sözleşmede kararlaştırılan götürü bedeli artırmıştır. 247.954,44 USD tutarındaki bedelin ise iş sahibi tarafından yüklenici şirkete ödenmiş olduğu 2. ve 3. hakediş raporları ile 15.06.2006 tarihli ve 029665 sıra numaralı, 13.07.2006 tarihli ve 029676 sıra numaralı faturaların kapsamlarından anlaşılmaktadır. Kaldı ki, belirtilen tutardaki iş bedelinin ve masrafların ödenmediğine ilişkin yüklenici şirketin bir itirazı da dosya kapsamına göre bulunmamaktadır. O halde, icra takibine ve davaya dayanak alınan ve delil tespiti incelemesi sonucu sunulan 31.01.2007 tarihli bilirkişi raporunda gösterilen ve niteliği de zeyilnamede açıklanan işlerin bedelinin iş sahibi tarafından yükleniciye ödenmiş olduğunun kabulü gerekir. Yanlar arasındaki sözleşmelerin, iş sahibi POAŞ tarafından Beyoğlu 41. Noterliği aracılığıyla gönderilen ve yüklenici şirkete tebliğ olunan 26.03.2007 tarih ve 12445 yevmiye numaralı ihtarname ile “geriye etkili” sonuç doğurur şekilde fesih olunduğu bildirilmiştir. Sözleşmenin feshi bildirimi, taraflar arasındaki hukuki ilişkiyi sona erdiren ve yenilik doğuran bir irade beyanı olup; muhataba ulaştığı tarihten itibaren hukuksal sonuç doğurur. Taraflara haklar sağlayan ve borçlar yükleyen tam iki yanlı sözleşmelerden olan eser sözleşmesinin ifayla sonuçlanabilmesi için, hazırlık işlemleri dahil tarafların, gereken işlemlere katılmaları ve objektif ölçüler içinde karşılıklı olarak duyulması gereken güvenle yüklendikleri edimlerin yerine getirilmiş olması gerekir. Oysa, somut olayda yüklenici tarafından yüklendiği ediminin ifası için yani işe başlayabilmesi için yer tesliminin haklı sebep olmadan geç teslimi, yapı ruhsatının iş sahibi tarafından geç alınması, yeterli şekilde yükleniciye imalât ve şantiye yerinin teslim edilmemesi sebepleriyle iş sahibi; yüklenici tarafından işin en geç 30.01

. Oysa, somut olayda yüklenici tarafından yüklendiği ediminin ifası için yani işe başlayabilmesi için yer tesliminin haklı sebep olmadan geç teslimi, yapı ruhsatının iş sahibi tarafından geç alınması, yeterli şekilde yükleniciye imalât ve şantiye yerinin teslim edilmemesi sebepleriyle iş sahibi; yüklenici tarafından işin en geç 30.01.2007 tarihinde iş sahibine teslimi gerekirken, bu tarih itibariyle tüm işin %85 oranında tamamlanmış olması, yüklenilen edimin gereği gibi ve noktası noktasına ifa edilebilmesi için imalât ve şantiye yerinin tekniğinin gerektirdiği şekilde hazırlanabilmesi için 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 357. maddesi gereğince iş sahine karşı ihbar yükümlülüğünü yerine getirmemesi, ödemesi gereken SSK primlerini ödememesi ve ayrıca T.L.onay sertifikasının 15.02.2007 tarihine kadar iş sahibine verilmesi gerekirken verilmemiş olması, sebepleriyle de yüklenici şirket “ortak kusurlarıyla” yüklendikleri edimlerinin tamamen yerine getirilmemesine ve sözleşmenin feshine neden olmuşlardır. Bu sebeple de 818 sayılı Kanun'un 106 ve 96. maddelerine dayanarak olumlu zararın; 108. maddesi hükmüne dayanarak da olumsuz zararın tazmini taraflarca istenemez. Çünkü, sözleşme hukukunda tazminat borcunun doğması için, temel koşul “kusur” olduğundan, tazminat isteyen tarafın tamamen kusursuz olması kuraldır, bu hukuksal nedenle, sözü edilen davanın reddi gerekir.

O halde mahkemece yapılacak iş; İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/59 E. ve 2008/306 K. sayılı kararı ile birleşen ve Sodena Sokullu Deniz Araçları Taahhüt ve Tic. A.Ş.'nin davasının tümden reddine karar verilmesinden ibaret olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalı-davacı S.S.Deniz Araçları Taahhüt ve Tic. A.Ş. vekilinin tüm, P.. A.. vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/59 E. ve 2008/306 K. Sayılı kararı ile birleştirilen davada verilen hükme yönelik P.. A.. vekilinin temyiz itirazının kabulüne ve belirtilen dava hakkındaki kararın P.. A.. yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin S. S.Deniz Araçları Taahhüt ve Tic. A.Ş.'den alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan P. O. A.Ş'ye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.288,80 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davalı-birleşen davacı S. S.Deniz Araçları Taahhüt ve Tic. A.Ş.'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-birleşen davalı P.. A..'ye geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2436, Karar No: 2025/864, Tarih: 13.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2436 E.  ,  2025/864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2008/119 E., 2020/522 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı bankanın şubesinde YTL ve USD hesaplarının bulunduğunu, müvekkilinin hesabında bulunan paraların usulsüz şekilde çekildiğinin belirlendiğini, sahte imzalarla iki ayrı kredi kullandığını, hesap hareketlerinin kontrolü ve bir kısım dekontların incelenmesinde, imzaların müvekkiline ait olmadığının ve paraların müvekkilince çekilmediğinin belirlendiğini, bu paraların çekilmesinde müvekkilinin yazılı veya sözlü talimatının bulunmadığını, müvekkilinin Dolar hesabından 13.05.2014 ile 18.03.2015 tarihleri arasında 530.675,00 USD, Türk Lirası hesabından ise çeşitli tarihlerde 107.000,00 YTL çekildiğini, ayrıca müvekkili adına 28.02.2005 tarihinde sıfır araç kredisi olarak 180.000,00 TL ile bilinmeyen bir tarihte 10.000,00 TL tüketici kredisi kullanıldığını, bankanın imza incelemesi, kimlik kontrolü gibi incelemeleri yapmaksızın hesaptaki paraları davacının rızası dışında üçüncü kişilere ödediğini, zararın tanzimi için ihtarname keşide edildiğini, bankanın gerekli kontrolleri yapmayarak usulsüzlüklerin yapılmasına olanak sağladığını, bu nedenle zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek şimdilik 100.000,00 YTL'nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili bankanın eksi şube müdürü Füsun Salmayenli ile bir süre evli kaldığı .ve Tic.A.Ş.'nin sahibi ve davacının yakın ilişki içinde bulunduğunu, itiraz edilen işlemlerin şahısların bilgisi ve işbirliği dahilinde yapıldığı, iddiaların gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili bankanın eksi şube müdürü Füsun Salmayenli ile bir süre evli kaldığı .ve Tic.A.Ş.'nin sahibi ve davacının yakın ilişki içinde bulunduğunu, itiraz edilen işlemlerin şahısların bilgisi ve işbirliği dahilinde yapıldığı, iddiaların gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...'in, nun yönlendirmesi ile nun eşinin Müdürlüğünü yaptığı davalı Yapı ve Kredi Bankası/nezdinde 13.05.2004 tarihinde Türk Lirası ve USD Mevduat hesapları açıldığı, davacının davalı banka nezdindeki TL ve USD hesaplarından 13.05.2004 ila 18.03.2005 tarihleri arasında toplamda 530.675,00 USD ve 107.000,00 TL çekildiği, davalı banka nezdinde hesapların açılmasında, taşıt kredisi, ihtiyaç kredisi ve kredi kartı kullanımında ve banka esi şube müdürü eşi etkin rol aldıkları, davacı ile'nun birlikte çalıştıkları, davacı hesabından para çekilişlerinin tarafından davacı adına imzalanan dekontlar ile yapıldığının gerek savcılık soruşturmasında gerekse ceza dosyasında yapılan yargılama ile sabit olduğu, davacının nun sahibi olduğu çalışanı olarak göründüğü, kredi kullanımında gelir beyanına ilişkin yazının da işbu şirket tarafından bankaya bildirildiği, banka eski şube müdürü 'nun sahte imzalı olan para çekiliş dekontlarını ve kredi işlemlerine ilişkin sözleşme ve diğer belgeleri bankayı temsilen imzaladığı, hesabın açılış ve kapanışı arasında geçen bir yıllık süre içinde davacının hesaptaki tutarın yüksekliği de dikkate alındığında yapılan işlemlerden haberinin olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu kapsamda davacının söz konusu işlemlerden sonradan haberi olduğu savunmasına itibar edilemeyeceği, davalı banka nezdinde davacı adı altında imzalanan tüm belgelerin tarafından sahte atılı imzalarla gerçekleştirildiği, işbu belgelerin davalı banka adına ile bir süre evli kalan vc aynı zamanda şube müdürü olan tarafından imzalandığı hususları gözönüne alındığında davacı ile nun işbirliği içinde hareket ettikleri, işlemlerin davacının bilgisi dahilinde gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı hesabından yapılan tüm para çekme işlemleri ile kullanılan kredilerden davacının haberdar olduğu ve bu işlemlerin davacının rızası ile gerçekleştiğinin anlaşıldığı, bu nedenle yapılan işlemlerde davalı bankanın kusur ve sorumluluğunun bulunmadığına ilişkin İlk Derece Mahkemesi tespit ve gerekçesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı banka nezdindeki hesabından bilgisi ve onayı dışında sahte imzalarla dava dışı kişilerce çekilen tutarların istirdatı istemine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı banka nezdindeki hesabından bilgisi ve onayı dışında sahte imzalarla dava dışı kişilerce çekilen tutarların istirdatı istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3900, Karar No: 2013/4527, Tarih: 12.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/3900 E.  ,  2013/4527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, 2002/4847 sayılı Bakanlar Kurulu kararının ve 5563 sayılı 2007 yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanununa göre emekli aylığına 2003 ve 2007 yıllarında uygulanmayan artış oranlarının uygulanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33285, Karar No: 2013/1528, Tarih: 17.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/33285 E.  ,  2013/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) 5237 sayılı TCK’ninda nispi para cezası öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Yasasının 91/1-2 maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 TL’nin altında kalıp 5335 sayılı Yasa ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin para birimi hakkındaki 5083 sayılı Yasanın 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 TL’nin altında kalan para cezaları hesaba alınamayacağından, sanık hakkında para cezası tayin edilemeyeceğinin gözetilmemesi ve gerekçede nispi para cezası uygulanmadığının belirtilmesine karşılık hükümde para cezası tayin edilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

2) Sanık hakkında lehe hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili hükümlerinin somut olaya bir bütün halinde uygulanarak sonuçları itibariyle karşılaştırılması ve denetime imkan verecek şekilde karar yerinde gösterilmesi suretiyle tesbiti gerektiği gözetilmeden cezaların üst sınırlarının esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi, Bozmayı gerektirmiş sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10080, Karar No: 2021/14798, Tarih: 08.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10080 E.  ,  2021/14798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın suçlamayı inkar etmesi, tanık ...'in Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinde alınan 24.12.2013 tarihli beyanında, olayı kimin yaptığını yoğun bakımdan çıkınca katılandan sorduklarını ve katılanın kendisini yaralayan kişinin yüzünü görmediğini söylediğini belirtmesi, ayrıca ağabeyinin hastanede olduğu saatte ağabeyinin telefonundan başka bir numaranın arandığını tespit edip, bu numarayı aradıklarında ... isimli şahsın çıktığını, ağabeyini yaralayanın ve kendi telefonundan görüşme yapanın Maraşlı Şinasi olduğunu söylediğini bildirmesi, katılanın ise 30.11.2011 tarihli kolluk ifadesinde kendisini yaralayan kişiyi görmediğini, görse tanıyamayacağını belirttiği halde, 30.05.2012 tarihli kolluk ifadesinde sanığı teşhis ettiğini belirterek ve Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında alınan beyanında sanığın kaçarken iki kez yere düştüğünü ve gece lambasının ışığında kendisine bakarken yüzünü gördüğünü belirterek çelişkili beyanlarda bulunması karşısında;

1) Katılanın suç tarihinde kullandığı telefon numarası tespit edilip, bu numaraya ait suç tarihi olan 11.11.2011 ila katılanın hastaneden taburcu olduğu 15.11.2011 tarihlerine ilişkin arama, aranma ve baz istasyonları verilerini içerir HTS kayıtları celp edilerek, katılanın görüşme yaptığı kişiler ve tanık ...'ın beyanında belirttiği aramada hangi telefon numarası ile konuşulduğu tespit edilip, bu numaranın üzerine kayıtlı olduğu kişinin ve telefonun o tarihte kimin kullanımında olduğunun tespiti, tespit edilecek kişi ya da kişilerin tanık olarak dinlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Bozma ilamına uyularak, sanığın tespit edilen telefon numaralarına ilişkin arama, aranma ve baz istasyonları verilerini içerir HTS kayıtları celp edilerek incelenmiş ise de; bu incelemenin 31.05.2012 tarihli olay, yakalama ve Cumhuriyet savcısıyla Görüşme Tutanağı içeriğinde sanığın kullandığı tespit edilen "..." ve sanığın yargılama aşamasında 05.04.2018 tarihli celsede bildirdiği "..." numaraları üzerinde yapılmadığı anlaşılmakla; anılan numaralara ilişkin olay tarihine ait arama, aranma ve baz istasyonları verilerini içerir HTS kayıtları, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan getirtilerek, bu numaraların suç tarih ve saatinde olay yerinde sinyal verip vermediği ve olay saatinden önce tanık ... ve kardeşleri ... ile aralarında telefon görüşmesi yapılıp yapılmadığı kayıtlardan tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz dilekçesindeki ve duruşmalı incelemedeki temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.

08/12/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatları ...'nün yokluğunda, ...'nun (asil avukat) yüzüne karşı 09/12/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/1926, Karar No: 2022/564, Tarih: 07.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1926 E.  ,  2022/564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkeme Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen ek kararın ve gerekçeli kararın temyizen tetkiki davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına ve özellikle temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına ilişkin ek karar kaldırılarak yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 07.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14741, Karar No: 2012/13851, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14741 E.  ,  2012/13851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından (2 kez) ve cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine, cinsel taciz suçundan ise beraatine dair Salihli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.01.2012 gün ve 2010/295 Esas, 2012/22 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin samimi anlatımları, müşteki ablası ...'ın beyanları ve tüm dosya içeriğinden 2009 yılı yaz aylarında sanığın zincirleme biçimde mağdureye yönelik basit cinsel istismar eylemlerini mağdurenin başka kişilerle cinsel ilişkiye girdiğine dair etrafa şayia yayacağı tehdidiyle gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini.

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 24 Ağustos 2011 günlü raporunda mağdurenin 2009 yılı yaz aylarında gerçekleşen olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu bildirildiği halde cezasının TCK.nın 103/6. maddesiyle artırılmaması.

Sanığın, nüfus kaydına göre mağdurenin 15 yaşını bitirmesinden sonra, 2010 yılı Haziran ayında ayrı bir suç işleme kararı ile işlediği çocuğun basit cinsel istismarı suçu ile ilgili olarak Adli Tıp Kurumundan bu olaya ilişkin olarak da açıkça mağdurenin ruh sağlığınının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alınması gerektiği gözetilmeden, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 24 Ağustos 2011 günlü raporunda 2009 yılı yaz aylarına ilişkin olayla ilgili olarak mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu bildirildiği halde, 2010 yılı Haziran ayında işlenen bu suçtan dolayı da TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması,Mağdurenin samimi anlatımları, müştekinin bu anlatımı teyid eden beyanı ve tüm dosya içeriğinden 2010 yılı yaz aylarında bir suç işleme kararının icrası kapsamında kısa fasılalarla değişik zamanlarda sanığın mağdureye penisini göstererek, taciz içeren sözler de sarfettiğinin anlaşılması karşısında kanıtlanan bu eyleminin zincirleme biçimde cinsel taciz suçunu oluştuğu gözetilerek sanığın bu suçtan da mahkûmiyeti gerektiği halde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden reddiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.