muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15473, Karar No: 2023/7891, Tarih: 24.10.2023

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.1940 ... ve 1940/828-477 ... kararıyla, “Malumatın tesadüfi olmaksızın casusluk kast ve niyetiyle gayret ve mesai sarf edilerek istihsalinin lüzumlu olduğuna” işaret edilmiştir.

Suçun manevi unsuru; genel kasttır. Ancak bazı hallerde, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının fail tarafından bilinerek ve istenerek gerçekleştirilmesi, suçun oluşumu için yeterli görülmeyebilir. Bu gibi hallerde, suç tipinde kişinin kastı dışında ayrıca belli bir saikle hareket etmesi aranmıştır. Saik; amaç ya da gaye, kasttan önce gelen, kastı hazırlayan bir duygu ve düşüncedir. Suçun işlenmesine neden olan gerekçedir. Saik, her ne kadar suçun unsuru değil ise de, manevi unsurun gerçekleşmesi bakımından aranan husus haline gelebilir. Bu bağlamda, siyasi ve askeri casusluk suçlarında özel saik aranmaktadır. Esasen Ceza Kanununun 327 nci maddesinde tanımlanan suç ile 328. maddede tanımlanan suçu ayıran en temel kriter “casusluk maksadı”dır.

Askeri Yargıtayın bir kısım kararlarında (Askeri Yargıtay Dava Daireleri Kurulu 02.10.1997 ... ve 1997/98-114 ... kararı gibi) “casus ile casusluğu talep eden arasında bir anlaşmanın varlığı” suçun oluşumu için aranmakta ise de bu düşünce doktrinde yerinde görülmemiştir. “Fail, herhangi bir ülke ya da organizasyon ile anlaşma olmadan bilgi ve belgeleri temin edip, sonradan belirleyebileceği bir devlete servis edebilir.” (Dr. ... Yayla, a.g.e.s.201-202) Aynı doğrultuda, "Kanaatimizce, maddede olmayan bir şartın, suç tipinin oluşumu için aranması yerinde değildir. Madde metninde ve gerekçesinde açıkça belirtildiği gibi siyasal ve askeri casusluk maksadı manevi unsur içinde değerlendirilmesi gereken bir konudur." (Dr. ... .... F.S.M. Ünv. a. g. makale).

Bilindiği üzere kast, kişinin iç dünyasıyla ilgili kavram olup, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi gerekir. Bu itibarla kastın belirlenmesinde; failin kişilik özellikleri, bilgilerin temin edilme zaman ve yeri, bilgilerin temin edilme yöntemi, bir örgüt mensubu ise örgütün amaç ve faaliyetleri gibi, kriterlere bakılmalıdır. Özel olarak istihbaratta görevlendirilmiş kişilerin (MİT. Emniyet ve Jandarma istihbaratı) izinsiz bilgi paylaşımı halinde casusluk maksadının bulunduğu kabul edilmelidir. Zaman ve yer açısından ise, ülkeler arası ikili ilişkilerin gergin olduğu zamanlarda ya da terör olaylarının yoğun yaşandığı dönemde sır niteliğindeki bilgilerin temin edilmesi halinde casusluk kastının varlığı kabul edilebilir.

"Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulunda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir"(Doç.Dr. ... ..., a.g.makale).

"Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulunda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir"(Doç.Dr. ... ..., a.g.makale).

Öğretide de kabul edildiği gibi, casusluk amacı ile bilginin temin edilmesi suçun oluşumu için yeterlidır. Başka bir ülkeye veya yapıya vermek zorunlu değildir. Aksine kabul, yasa koyucunun madde metni ve gerekçesinde yer vermediği bir unsurun içtihat yoluyla yasaya eklenerek kanun koyucunun iradesinden farklı bir yasa yapmak anlamına gelecektir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Devlet güvenliği, devletin iç veya dış siyasal yararları ve milli savunmaya ilişkin gizli bilgileri siyasal ve askeri casusluk maksadıyla temin etmek suçunda; failin kişilik özellikleri, bilgilerin temin edilme zaman ve yeri, bilgilerin temin edilme yöntemi, bir örgüt mensubu ise örgütün amaç ve faaliyetleri gibi, kriterlere bakılması gerektiği hususu gözetildiğinde; FETÖ/PDY'nin casusluk faaliyetlerini de kapsayan silahlı bir terör örgütü olması, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün amaçlarını gerçekleştirmek amacıyla üyelerini Polis ve Jandarma Teşkilatı, Milli İstihbarat Teşkilatı ve Genel Kurmay Başkanlığı gibi kuvvet kullanma yetkisine haiz kurumlara sızdırdığının bilinmesi, bu kapsamda sanık ...'ün milli güvenlik istihbaratının en üst düzeyde yürütüldüğü ve milli güvenliğin sağlanması konusunda çok önemli bir konumda bulunan MİT'e 2012 yılında katıldığı, 2013-2015 yılları arasında İstanbul ünitesinde güvenlik istihbaratı konularında, 2015-2016 yılları arasında Iğdır ünitesinde, 2016-2017 yılları arasında Ankara ... ünitelerinde görev yaptığı, mezkur dönemde örgütün MİT mahrem yapılanması içerisinde "öğrenci" konumunda faaliyete bulunarak, örgüt hiyerarşisinde üstü konumunda olan mahrem abileri ile belirli periyotlar içerisinde paylaşımda bulunmak amacıyla teşkilata ilişkin gizli bilgileri temin ettiği ve mahrem abisinin talimatları doğrultusunda faaliyetlerde bulunduğu, bu durumun tanık beyanlarından ve tüm dosya kapsamından açıkca anlaşıldığı, milli güvenlikle ilgili gerçekleştirilen faaliyetlerin dinleme yoluyla elde edilmesi ya da ilgili kuruma elaman yerleştirilerek bilgilerin temin edilmesi arasında bir fark bulunmadığı sanığın eyleminin zincirleme şekilde siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirlenerek sanığın mahkumiyetine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

V. KARAR

A. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünün ''A'' başlığında açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/882 Esas, 2021/1292 ... Kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının c bendi gereği, hükmün A fıkrasının sekizinci bendinden sonra gelmek üzere “sanık hakkında TCK’nın 221/5 inci maddesi uyarınca 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasına,” ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık hakkında devletin gizli kalması gereken bilgileri siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde ''B'' bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/882 Esas, 2021/1292 ... Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17190, Karar No: 2014/14343, Tarih: 27.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17190 E.  ,  2014/14343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline ait ... plaka sayılı aracın davalı ... şirketi tarafından kasko poliçesi ile 115.500 TL bedelli ... edildiğini, aracın 04.07.2011 tarihinde çalındığını, davalı tarafından enflasyon farkı ile birlikte müvekkiline 122.850 TL ödeme yapıldığını, müvekkilinin aracı 2009 yılında 180.000 TL bedelle aldığını, fatura bedeli üzerinden ilk yıl davalı banka aracılığıyla ve davalı ... şirketince ... yapıldığını, aracın ilk yıl sigortası dolduğunda banka şubesi yetkilileri tarafından kendilerine bilgi verilmeden ve hesabından otomatik ödeme yoluyla çekilerek aynı ... şirketine aracın 115.500 TL bedelle sigortalandığını, ... 2010 yılında aracın ... değerinin 127.000 TL olduğunu, müvekkiline ait aracın eksik ... yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak davacı zararından 10.000 TL'nin 04.07.2011 tarihinde itibaren davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... AŞ vekili; banka aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ... AŞ vekili; dava konusu olan ... ve poliçenin 115.000 TL olarak belirlendiğini, davacının eksik ... yapılmaması için gerek ... sözleşmesi kurulurken gerekse ... süresi içinde buna dikkat etmek durumunda olduğunu, davacının beyan yükümlüğünün sözleşme sırasında da devam ettiğini, kanunen tayin edilen beyan yükümlülüğü kapsamında davacının ... konusu aracın ... değerini tam olarak sigortacıya bildirmek, ... bedelini buna göre yükseltmek ödevine haiz olduğunu, ... bedeli esas alınarak tespit edilen 122.850 TL'nin davacıya ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4340, Karar No: 2013/20569, Tarih: 10.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4340 E.  ,  2013/20569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bıra- kılması için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması koşulları getirilmiş olmakla, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden mahkumiyet hükmü niteliğinde bulunmayan, sanık hakkında daha önceden verilip açık- lanması geri bırakılan ilam gözetilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açık- lanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3971, Karar No: 2008/5393, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3971 E.  ,  2008/5393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalı haczinin düştüğü ve esasen de alacağın muvazaalı olduğu iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davalı haczinin düşmediği, alacağın sözleşmeye dayalı olduğu ve muvazaaya dayalı yeterli delilin bulunmadığı, hesaplamada da herhangi bir yanlışlık yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 106 ve 110 ncu maddeleri uyarınca bir menkul malın haczini izleyen bir yıl içinde malın satışı istenmelidir. Yasal düzenlemede para haczine de menkul haczi hükümleri uygulanacağı kabul edildiğinden, para alacaklarında da yukarıda belirtilen süre içinde paranın icra dosyasına celbinin istenmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda paylaşıma konu paranın haczi için davalı yanca dava dışı borçlunun alacaklı olduğu icra takip dosyasına, 01.09.2003 günü 350,-YTL için yazı yazılmış ve bu haciz ilgili dosyaya işlenmiştir. Davalının alacaklı olduğu takip dosyasından bu kez 06.05.2004 günü bir tekit yazısı yazılarak bu kez haczin 350.000,-YTL olduğuna değinilmiştir. Ne var ki bu paranın dosyaya celbi 30.05.2006 tarihli yazı ile istendiğinden davalının yukarıda belirtilen haczinin düşmüş olduğunun kabulü gerekir. Mevcut durumda davacının 08.03.2006 tarihli haczi, davalının 26.05.2006 günlü haczinden önceki tarihli olup, davanın bu yönden kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1830, Karar No: 2017/1477, Tarih: 08.03.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/1830 E.  ,  2017/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 22/05/2015 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talebi ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebinin reddiyle dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine dair verilen 05/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi adli yardım talepli olarak davacı tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava dosyası, temyiz incelemesi için Dairemize elektronik dosya olarak gönderilmiştir. Ancak, dosya arasında bulunması gereken davacı tarafa karar tebliğine ilişkin tebliğ evrakının ve bir kısım evrakların okunaklı taranıp dosyaya aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Dava dosyasında yer alan evrakların eksik olarak sisteme taranması ve bu haliyle temyiz incelemesi yapılamaması nedeniyle, fiziki dosyanın ve eklerinin dava dosya arasına alınarak gönderilmesi için geri çevirme kararı verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE 08/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2611, Karar No: 2019/318, Tarih: 06.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2611 E.  ,  2019/318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı arsa sahibi ile davalılardan yüklenici ... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediği gibi diğer davalılarla muvazaalı davranışlar içine girerek kendisini zarara uğrattığından bahisle inşa edilmiş veya edilecek yapıdan 3 dairenin davacı arsa sahibine ait olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığından bahisle davanın göre yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

6502 Sayılı Kanun'un 3. maddesinin gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak Kanun’un sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın, ''Ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu'' anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 Sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 355 vd. ile 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470. vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanunu’nda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı açıktır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 Sayılı Kanun’da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 Sayılı Kanun’da kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak, araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda davaya bakmakla görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu gözetilerek işin esası hakkında inceleme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemenin görevsizliğinden bahisle davanın usulden reddine dair yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda davaya bakmakla görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu gözetilerek işin esası hakkında inceleme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemenin görevsizliğinden bahisle davanın usulden reddine dair yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün re'sen BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22051, Karar No: 2023/5130, Tarih: 03.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/22051 E.  ,  2023/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/25 E., 2023/567 K.

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Kastamonu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2023/25 Esas, 2023/567 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Dosya içerisinde ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nde soruşturma evrakının tamamının, kovuşturma evrakının ise bir kısmının bulunmadığı anlaşıldığından, belirtilen evrakların tamamının denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulduktan sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8821, Karar No: 2013/23885, Tarih: 01.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/8821 E.  ,  2013/23885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Emanetteki eşyaların akıbeti hakkında her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısı ve sanığın, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesi uyarınca hapis cezası yanın- da hükmedilen adli para cezasının TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu 4 birim gün adli para cezasına indirilmiş olmasına karşın, günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan yasa ve maddesi de gösterilmeyerek para cezasının 80 TL yerine 100 TL olarak belirlenmesi,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların toplanmasının düzenlenmediği gözetil- meden, hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı

CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme sanık hakkında hapis cezası yanında belirlenen 4 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca bir gün karşılığının 20 TL'den adli para cezasına çevrildiği ibaresinin yazılması ve hükümdeki "Sanığın hapisten çevrilen 500 TL adli para cezası ile 5 (gün- lüğü 20 TL'den) gün adli para cezası olmak üzere toplamda 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine "sanığa hükmolunan hapisten çevrili 500 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezalarının ayrı ayrı infazına" ibareleri yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13229, Karar No: 2012/18379, Tarih: 02.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/13229 E.  ,  2012/18379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.3.2011