muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6731, Karar No: 2024/1046, Tarih: 21.02.2024

B.İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; korunma kararının kaldırılması kararının 02.05.2018 tarihinde kesinleştiğini, korunma kararının 2018 yılına kadar devam ettiğini, davacıların Kırklareli mahkemesinin kararını başvurusuna ekleyerek Form A belgesi düzenlenmesi talebinin reddedildiğini, bu aşamada tespit kararı ile başvurulması gerektiğinden konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.05.2023 tarihli ve 2022/2055 Esas, 2023/624 Karar sayılı kararıyla; davacılar hakkında verilen koruma kararının kaldırılmasına ilişkin karar kesinleşmeden davacıların 18 yaşını doldurmadığı halde kurumla ilişikleri kesilerek kurumdan ayrıldıkları, davacıların 18 yaşını doldurana kadar fiilen devlet koruması altında bulunmadıkları anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru değil ise de istinaf talebinde bulunanların davacılar olması nedeniyle mahkeme kararının 1 nolu bendinin kaldırılarak davanın reddine şeklinde hüküm kurulması davacıların aleyhine olacağı gerekçesi ile istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; davacılar hakkındaki korunma kararının davacılar ergin olduktan sonra kaldırıldığını, başvuru sahibinin geçmişte sosyal hizmet kuruluşunda kaldığının ve korunduğunun belgelenememesi halinde bu hususun tespitinin mahkeme kararı ile olacağını, daha önce başka bir kişi açtığı davada Mahkemece kabul kararı verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıların ergin olduğu tarihe kadar kurumda kalıp kalmadıkları, davanın konusunun kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2828 sayılı Kanun`un 21 inci ve 22 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Davacılar Ogün ve ... kardeşler dava dilekçelerinde on sekiz yaşlarını doldurdukları tarihe kadar devlet koruması altında fiilen olduklarının ve ergin oluncaya kadar devlet koruması altında olmanın kendilerine devlet memuru olabilme hakkı sağlayan 2828 sayılı Kanun`un ek madde 1 in ve 3413 sayılı Kanun`un sağladığı haklardan yararlanmalarının ve bu hakların kullanılabilmesi için gerekli belgeyi alma haklarının bulunduğunun tespit edilmesini talep etmişlerdir.

3. Değerlendirme

1.Davacılar Ogün ve ... kardeşler dava dilekçelerinde on sekiz yaşlarını doldurdukları tarihe kadar devlet koruması altında fiilen olduklarının ve ergin oluncaya kadar devlet koruması altında olmanın kendilerine devlet memuru olabilme hakkı sağlayan 2828 sayılı Kanun`un ek madde 1 in ve 3413 sayılı Kanun`un sağladığı haklardan yararlanmalarının ve bu hakların kullanılabilmesi için gerekli belgeyi alma haklarının bulunduğunun tespit edilmesini talep etmişlerdir.

2.Dosyanın yapılan incelemesinde; davacılar Ogün ve ... kardeşlerin Kırıkkale Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.09.1998 tarih 1998/885 Esas 1998/703 Karar sayılı kararı ile korunma altına alınmalarına ve kuruma yerleştirilmelerine karar verildikleri, kurumun bildirimi üzerine Kırıkkale Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.06.2008 tarih 2008/394 Esas 2008/404 Karar sayılı kararı ile kardeşler hakkında verilen korunma kararının kaldırılmasına karar verildiği, çocukların bu dönemler içinde de fiilen devlet yurtlarında kaldıkları dosya içindeki delillerden anlaşılmaktadır. Davacıların bu davayı açmakta hukuki yararları mevcut olup çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince davacıların devlet kurumlarında fiilen kaldıkları süre tespit edilerek bu yönde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7954, Karar No: 2019/9642, Tarih: 18.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7954 E.  ,  2019/9642 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’na aykırı davranmak eyleminden ... Eczanesi yetkilisi ... hakkında Turgutlu Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 20/11/2017 tarihli ve 45-2017-16/23 sayılı kararı ile uygulanan 1.603,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile anılan idarî yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin Turgutlu Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/12/2017 tarihli ve 2017/4887 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/11/2018 gün ve 9865 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/11/2018 gün ve KYB-2018-91710 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında gıda ürünlerinin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlâl etmek eyleminden dolayı idarî para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tâbi olduğu, anılan Kanun’un 5/2. maddesindeki “Eczaneler için ayrıca başka herhangi bir kurum veya kuruluştan kayıt veya onay belgesi aranmaz.” ve aynı Kanun’un 28. maddesindeki ‘’(1)Beşerî ilaçlar, Sağlık Bakanlığından ruhsatlı geleneksel bitkisel tıbbi ürünler; Sağlık Bakanlığının iznine tabi olan homeopatik tıbbi ürünler, enteral beslenme ürünleri dâhil özel tıbbi amaçlı diyet gıdalar ve özel tıbbi amaçlı bebek mamaları münhasıran eczanede satılır. (2) İlgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen gıda takviyeleri, eczacılık ve ziraatta kullanılan ilaç, kimyevi madde ve diğer sağlık ürünleri, veteriner biyolojik ürünler hariç veteriner tıbbi ürünleri, kozmetik ürünler, kapsamı Sağlık Bakanlığınca belirlenen tıbbi malzemeler, anne sütü ve beslenme yetersizliğinde kullanılan çocuk mamaları ile erişkinlerin metabolizma bozukluklarında kullanılan tüm destekleyici ürünler ve Türk Eczacıları Birliği tarafından çıkarılan bilimsel yayınlar eczanelerde satılabilir.’’ şeklindeki düzenlemeler uyarınca eczacıların Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmelik çerçevesinde kayıt ve onay belgeleri alma zorunluluğu bulunmadığı belirtilerek başvurunun kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 3/1-26. maddesinde "Gıda işletmecisi"nin "Kâr amaçlı olsun veya olmasın kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek veya tüzel kişiler tarafından gıdanın üretimi, işlenmesi ve dağıtımının herhangi bir aşamasında kontrolü altında yürütülen faaliyetlerin, mevzuat hükümlerine uygunluğundan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişiyi... İfade eder" şeklinde tanımlandığı, anılan Kanun'un "Hijyen" başlıklı Altıncı Kısım'ın "Hijyen Esasları, İyi Uygulama Kılavuzları, İşletmelerin Kayıt ve Onayı" başlığı altındaki Birinci Bölüm'ünde yer alan 30/1. maddesinin "Bu Kanun kapsamındaki gıda ve yem işletmelerinden onaya veya kayıt işlemine tâbi olanlar ile onay ve kayıt işlemlerine ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir. Onaya tâbi işletmeler için, faaliyete geçmeden önce Bakanlıktan onay alınması zorunludur. Kayıt işlemine tâbi işletmeler, faaliyetleri ile ilgili işletme kayıtlarını Bakanlığa yaptırmak zorundadır." hükmünün bulunduğu, bu hükme aykırılığın ise Kanun'un 41/1-c maddesinin "30 uncu maddenin birinci fıkrası gereği kayıt yaptırmayan üretim yerlerine ikibin Türk Lirası, perakende işyerlerine bin Türk Lirası idarî para cezası verilir." hükmü ile yaptırıma bağlandığı, somut olayda ise, başvurucunun eczanesinde takviye edici gıda, bebek maması, bitki çayı ürünlerini satıldığı, ancak işletme kayıt belgesinin ibraz edilmediği cihetle, başvurunun reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

6197 sayılı Kanunun 28. maddesinde ilgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen ürünlerin eczanelerde satılabileceği hususunun düzenlendiği, bir başka anlatım ile gıda takviyesi niteliğindeki ürünlerin üretim veya ithalatının Tarım ve Orman Bakanlığı'ndan izin alınarak yapılmasının zorunlu olduğu, Tarım ve Orman Bakanlığı yetkilileri tarafından eczanelerde yapılacak denetimlerin de eczanelerin işletme kaydının olup olmadığı noktasında değil, satışa sunulan ürünlerin belirtilen şartları taşıyıp taşımadıkları hususunda olabileceği, yine bu şartları taşıyan gıda takviyelerinin eczanelerde satılması için başkaca bir izin, ruhsat veya fiyat alınması zorunluluğu bulunmadığı anlaşılmış olduğu, ayrıca gıda takviyesi niteliğindeki ürünler, bebek mamaları vb. ürünlerin satışı amacıyla eczanelerin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (Tarım ve Orman Bakanlığı) tarafından kayıt altına alınmasına ilişkin işlemin iptaline dair Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 13.02.2018 tarih, 2018/149 Esas, 2018/187 Karar sayılı kararı ile aynı yönde zorunluluk öngören İzmir Valiliği İl Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün işleminin iptaline dair Danıştay 15. Dairesinin 18.05.2017 tarih, 2016/10436 Esas, 2017/2701 Karar sayılı kararının mevcut olduğu, nitekim aynı görüşü içeren kanun yararına bozma taleplerinin de Dairemizin 04.04.2019 tarih, 2017/3532 Esas, 2019/6776 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/3385 Esas, 2019/6775 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/4049 Esas, 2019/6777 Karar ve 04.04.2019 tarih, 2017/4958 Esas, 2019/6778 Karar sayılı kararları ile kabul edildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 18/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/577, Karar No: 2014/381, Tarih: 16.09.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/577 E.  ,  2014/381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ÇANKIRI Ağır Ceza

Günü : 20.10.2011

Sayısı : 58-92

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar H.. G.. ve Y.. D..'nin 5237 sayılı TCK’nun 37/1. maddesi delaletiyle 109/2, 109/3-a-b, 109/5, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna ve sanık H.. G..’ın cezasının aynı kanunun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin, Çankırı Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.10.2011 gün ve 58-92 sayılı hükmün sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 04.04.2012 gün ve 1063-3940 sayı ile sanık Hakan yönünden oybirliğiyle, sanık Yasin yönünden ise oy çokluğuyla onanmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi K. K..; “Sanıklar H.. G.. ve Y.. D..'nin birlikte gerçekleştirdikleri mağdurenin hürriyetini yoksun bırakma eyleminde suçun işleniş biçimi, sanıkların kasta dayalı kusurlarının ağırlığı, eylemin oluş ve gelişimine göre sanık Hakan'ın eylemdeki etkin, aktif ve sürükleyici rolü, sanık Yasin'in diğer sanığa göre daha az etkin ve ikincil konumu, sanık Hakan hakkında ikinci kez TCK'nun 58. maddesinin uygulanıyor olması, mağdurenin, sanık Yasin'in eylem sürecindeki davranışları ile ilgili bu sanık hakkındaki olumlu beyanları birlikte değerlendirildiğinde; sanık H.. G.. hakkında uygulanan teşdit oranının oranlılık ve cezaların şahsileştirilmesi ilkesine aykırı olarak sanık Y.. D.. hakkında da uygulanması doğru olmamıştır. Bu nedenle sanık Yasin hakkındaki hükmün bozulması gerekmektedir” düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 13.04.2013 gün ve 4035 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 13.04.2013 gün ve 4035 sayı ile;

“...Sanık Yasin yönünden aniden meydana gelen olayda, mağdureyi kolundan tutup bıçak zoruyla arabaya bindiren, araç içinde darp eden sanık Hakan’ın sürüklediği eylemde, Yasin’in iştiraki arabayı sürmekten ibarettir. Bu manada TCK'nun 37. maddesi yollamasıyla hükümlülüğü doğru olmakla birlikte, eylemin ortaya çıkışı, sergilenişi ve bitişi sırasındaki davranışları nazara alındığında durumu teşdit uygulanan diğer sanık ile aynı değildir. Mağdurenin arabada bulunduğu süre içinde, mağdure diğer sanık tarafından darp edilirken sanık Yasin olayın başından itibaren Hakan’a 'kıza bir şey yapmamasını' söylemiş onu evine bırakma yönünde iradesini ortaya koymuştur. Bu husustaki sanığın savunması mağdurenin beyanları ile de doğrulanmaktadır. TCK'nun 61. maddesinde cezanın ne şekilde belirlenip bireyselleştirileceği hüküm altına alınmıştır. Kamu davasına konu somut olayda anılan maddede belirlenen kriterler dosyaya ve kanuna uygun şekilde değerlendirilememiştir. Sanık Yasin’in olayın işlenişine katkısı ve kastının ağırlığı diğer sanık ile son derece farklı olmasına karşın, oranlılık ve cezaların şahsileştirilmesi ilkesine aykırı olarak ve sanık Yasin hakkında alt sınırdan ayrılınmasını gerektirir bir neden bulunmadığı halde, dosya içeriğine uygun düşmeyen ve yasal olmayan gerekçeyle hakkında teşdit uygulanması usul ve kanuna aykırı olmuştur" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak sanık Yasin yönünden Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Dairesince 22.05.2013 gün ve 4631-6386 sayı ile; itiraz nedenlerinin oy çokluğuyla yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık Y.. D.. hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; 2 yıldan 7 yıla kadar hapis cezasını gerektiren cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun TCK’nun 37. maddesi kapsamında müşterek faili olan sanık Y.. D.. hakkında temel cezanın suçun diğer müşterek faili H.. G.. ile aynı olacak biçimde alt sınırdan uzaklaşılarak 4 yıl hapis olarak belirlenmesinin isabetli olup olmadığının tespitine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

İncelenen dosya kapsamından;

23.05.2011 tarihli ihbar tutanağında; "23.05.2011 günü saat 22.31’de 155 polis imdat hattını arayan bayan bir şahsın; 'TOKİ yolunda önümüzü kestiler, bıçakla arkadaşımızın birini aldılar, iki kişi önümüzü kesti, bıçak çekildi', 23.34’de tekrar arayarak; 'Gönderdiniz mi? Araç, arabalar oradan çekilmedi, üniversiteli kız arkadaşımızı aldılar götürdüler', 22.34’de arayan erkek bir şahsın ise; 'Çankırı TOKİ yolunda kavga var, Nevzat’ın fabrikasının olduğu girişte, iki araba var, kadını dövüyorlar', 22.39’da arayan farklı bir erkek şahsın da; 'Bir ihbar yapmıştık, TOKİ un fabrikasının oradan yol boyunca kızın birini götürmüşler, diğerlerine de bıçak falan çekmişler, bizim eve zor sığındı kız' şeklinde ihbarda bulundukları, saat 22.40’da arayan bayan bir şahsın ise ağlayarak 'Alo polis mi?' diye sorduğu daha sonra telefonun kapandığı, polis memurlarınca arayan numaraya geri dönüş yapıldığı ancak ulaşılamadığı, 22.46'da aynı bayanın tekrar arayıp ağlayarak "Beni 80. Yıl Cumhuriyet parkının orada bıraktılar, lütfen yardım edin, beni tuttular arabaya bindirdiler, kolumu tuttu, bana tokat attılar, daha sonra beni bıraktılar" şeklinde açıklamalara yer verildiği,

Olay yakalama ve oto arama tutanağına göre; 80. Yıl Parkında olduğu öğrenilen mağdurenin yanına gidildiği, yapılan ön görüşmede TOKİ Evleri civarında 18 AH 121 plaka sayılı beyaz bir araca içerisinde bulunan iki şahıs tarafından darp edilerek zorla bindirildiğini söylediği, mağdurenin vermiş olduğu plaka ve eşkâl bilgileri doğrultusunda yapılan araştırmada sanıkların saat 23.15 sıralarında şehir merkezindeki bir marketin önünde araç içerisinde yakalandıkları, otoda yapılan aramada biri suçta kullanıldığı anlaşılan toplam üç adet bıçağın ele geçirildiği, sanıkların yapılan alkol ölçümleri sonucunda hafif derecede alkollü olduklarının belirlendiği,

Mağdurenin adli raporunda; her iki yanağında kızarıklık, sol bileğinde palpasyonla hassasiyet, sol kol iç yanında 10 cm'lik hiperemik alan bulunduğu, mevcut yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu tespitinin yapıldığı,

Sanık Yasin’in sabıkasız olduğu, incelemeye konu olmayan sanık Hakan’ın ise kasten yaralama, tehdit, mala zarar verme, ırza geçmeye teşebbüs suçlarından çeşitli sabıkalarının bulunduğu,

Yerel mahkemece; “Eylemin gece vakti ve ıssız bir yerde gerçekleşmesi, eylemin oluş şekli, sanıkların alkollü olmaları ve tüm şartlar nazara alındığında mağdure ve diğer tanıklar açısından oluşan korkunun büyüklüğü, özellikle 155 polis imdat kayıtlarına yansıyan olayın vahameti” gerekçe gösterilerek, her iki sanık bakımından aynı olacak biçimde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak 4 yıl hapis olarak belirlendiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdure E.. H.. aşamalarda özetle; Çankırı Karatekin Üniversitesi Meslek Yüksek Okulunda öğrenci olduğunu, Alev ve E..T... ile birlikte Çankırı merkezde aynı evde kaldıklarını, olay günü M.. G.., A.. T.. ve E.. T.. ile birlikte TOKİ Evlerinde ikamet etmekte olan E..T..'nun annesinin yanına akşam yemeğine gittiklerini, E..T...nun iş arkadaşları olan S.. K.. ve M.. D.. isimli şahısların da sonradan eve geldiklerini, beraber yemek yediklerini, bir müddet oturduktan sonra M.. D..'nın kullanmış olduğu araç ile evden ayrıldıklarını, dört kız aracın arka koltuğunda oturduklarını, S.. K..’un şoför koltuğunun yanında oturduğunu, aracı M.. D..’nın kullandığını, TOKİ Evleri içerisindeyken önlerinde beyaz bir aracın yolda durduğunu, bu araçtakilerin yol kapalı geri gidin şeklinde işaret yaptıklarını, bunun üzerine geri dönüp başka bir yerden anayola girdiklerini, bu şekilde Çankırı merkeze doğru yol aldıkları sırada, aynı aracın arkalarından gelerek önlerine geçip yollarını kestiğini, sanıkların araçtan çıkıp “Biz sivil polisiz, hakkınızda şikâyet var, araçtan inin” dediklerini, önce S.. K..’un, arkasında da M.. D..’nın araçtan indiğini, arkalarından diğer kızlarla birlikte kendisinin de indiğini, sanıkların S.. K.. ve M.. D.

.. K..’un, arkasında da M.. D..’nın araçtan indiğini, arkalarından diğer kızlarla birlikte kendisinin de indiğini, sanıkların S.. K.. ve M.. D.. ile tartışmaya ve kavga etmeye başladıklarını, sanık Hakan’ın elinde bıçak olduğunu, kavga çıkınca arkadaşları Esra, Alev ve Melek’in olay yerinden kaçtıklarını, kendisinin de kaçmak istediğini, ancak sanık Hakan’ın kendisini kolundan tuttuğunu, "Nereye gidiyorsunuz, nereye kaçsanız ben sizi bulurum" dediğini, "Kolumu bırak, siz kimsiniz, ne oluyorsunuz” diye bağırdığını, sanığın tokat atıp zorla çekerek kendisini arabaya bindirdiğini ve yanına oturduğunu, arkasından sanık Yasin’in de araca binip aracı kullandığını, sanık Hakan’ın ağzının içki koktuğunu, kendisine “Kim bilir nereden geliyorsunuz, herkesle yapıyorsunuz, bizimle de yapacaksınız” dediğini, sanığa “Ben nişanlıyım, neyimi duydunuz ki böyle konuşuyorsunuz” dediğini, sanık Hakan’ın araç içerisinde üzerine abanıp öpmeye ve göğüslerini ellemeye çalıştığını, direndiğini, elini ısırdığını, bu nedenle bir şey yapamadığını, araç içerisinde ağlayıp bağırdığını ve çığlık attığını, sanık Yasin’in bu sırada araba kullanmaya devam ettiği “Yapma sustur şunu, ne bağırtıyorsun, evine bırakalım” dediğini, sanık Hakan’ın kendisinden kimliğini ve cep telefonu istediğini, telefonu kapatıp iade ettiğini, fark ettirmeden telefonu açtığını ve 155 polis ihbar hattını aradığını, “Alo, polis mi, beni kurtarın” dediğini, sanık Hakan’ın elinden telefonu kapıp “Sen ne yapıyorsun” diye bağırdığını, saçını çektiğini, telefonu tekrar kapattığını, yolda bir polis arabasının yanından geçtiklerini, sanık Hakan’ın ağzını kapatıp kendisini yere yatırdığını, bir müddet sonra da bir trafik aracının takibe başladığını, sanık Yasin’in “Evin nerede, seni evine bırakalım, size iyilik de yaramaz” dediğini, evin adresini vermek istemeyince “Seni parkın orada bırakalım” dediğini, Hakan’ın itiraz etmediğini, sanıkların 80. Yıl Parkında kendisini araçtan indirdiklerini, Hakan’ın inerken kimliğini ve cep telefonunu iade ettiğini, aracın plakasını aldığını, tekrar ağlayarak polisi aradığını söylemiş, başlangıçta her iki sanıktan da şikâyetçi olmasına karşın sanıklar tutuklanınca önce sanık Yasin, daha sonra da sanık Hakan hakkındaki şikâyetinden vazgeçmiş, sanık Yasin hakkındaki şikâyetinden vazgeçerken Yasin’in kendisine karşı bir hareketinin olmadığını, diğer sanığa “Arabadan indirelim, eve bırakalım” dediğini, bu sanığın muhtemelen arkadaş kurbanı olduğunu beyan etmiş,

Tanık E..T.. özetle; sanık Ahmet’in S.. K..’u, sanık Yasin’in ise M.. D..'yı arabadan çekerek indirdiklerini, S.. K..’un sanık Hakan’a polisi arayacağını söylediğini, Hakan’ın “Ararsan ne olacak lan!” dediğini, kavga etmeye başladıklarını, “Ne oluyor” deyip müdahale etmek istediğini, sanık Yasin’in kolundan çekip itekleyerek “Sen sus!” dediğini, Hakan’da bıçak olduğunu görünce olay yerinden kaçtıklarını, mağdur Elif’in kaçamadığını, sanıklardan birinin Elif’in kolundan tutup bırakmadığını belirtmiş,

Tanık A.. T.. özetle; sanıkların TOKİ Evleri çıkışında önlerini kestiklerini, arabadan inip “Arama var biz sivil polisiz" dediklerini, sanık Hakan’ın S.. K..’a, sanık Yasin’in ise M.. D...ya bunu söylediğini, arabadan çıktıklarını, daha önceden simaen Hakan’ı tanıdığından ona “Sen polis değilsin” dediğini, Hakan’ın “Hepinizi sinkaf edeceğim, ben hepinize yeterim” dediğini ve Sadık’ın yakasına yapıştığını, sanık Yasin’in de Muzaffer’in yakasına yapıştığını, Hakan’ın bıçak çektiğini, bıçağı görünce olay yerinden kaçtıklarını, kaçarken sanık Hakan'ın Elif’i tuttuğunu söylemiş,

Tanık M.. G.. özetle; araç ile önlerini kesen sanık Hakan’ın “Hakkınızda şikâyet var, arabadan inin" dediğini ve S.. K..’u çekiştirerek dışarı çıkardığını, sanık Yasin’in de M.. D..’yı araçtan indirmeye çalıştığını dile getirmiş,

Tanık M.. D.. özetle; sanıkların önlerini kestiğini, kısa boylu olan (sanık Yasin) sanığın kendisinin yanına uzun boylu olan sanığın ise (sanık Hakan) Sadık’ın yanına gelip "Biz sivil polisiz, araçtan inin" dediklerini, araçtan inen kızların kaçmaya başladıklarını, olaydan sonra baktığında aracın üzerinde anahtarın olmadığını fark ettiğini, mağdur Elif’in araca nasıl bindirildiğini görmediğini anlatmış,

Tanık S.. K.. özetle; sanıkların önlerini kestiklerini, sanık Hakan’ın sivil polisiz dediğini, hep beraber araçtan indiklerini, kargaşa sırasında kızların olay yerinden kaçtıklarını, mağdure Elif’in sanıkların aracına nasıl bindiğini görmediğini, tartışma sırasında sanıklardan birisinin arabanın anahtarını alıp yola attığını, olay bitince bir müddet karanlıkta anahtar aradıklarını ifade etmiş,

Sanık H.. G.. özetle; Yasin ile akraba olduklarını, diğer aracın selektör yapıp el kol hareketleri ile kendi araçlarını durdurduklarını, S.. K..’un kendilerine küfür ettiğini ve bıçak çektiğini, mağdureyi zorla araca bindirmediklerini, diğer kızlar gidince olay yerinde kaldığını, mağdureye kendisini şehir merkezinde bırakabileceklerini söylediğini, mağdureye bir hareketi olmadığını dile getirmiş,