muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19003, Karar No: 2012/16313, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19003 E.  ,  2012/16313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, ... hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar ... hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ....'ye iadesine, 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1557, Karar No: 2015/14141, Tarih: 05.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1557 E.  ,  2015/14141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2014

NUMARASI : 2014/1571-2014/309

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait araca davalıya ait akaryakıt istasyonunda benzin yerine mazot konulması nedeniyle araçta hasar meydana geldiğini, 11.931,36 TL tamir masrafı ve aracın 10 günlük süre ile kullanılamadığını iddia ederek, 750,00 TL kazanç kaybının ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait akaryakıt istasyonundan şirket çalışanına mazot konulmasını söylediği için aracına mazot konulduğunu, olayda davacının kusurunun bulunduğunu, davacının aldığı 5,250 lt mazotun bu denli hasara sebebiyet vermesinin mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacıya ait araca davalının akaryakıt istasyonunda çalışan pompacının dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı sonucu benzin yerine mazot konulması nedeniyle hasar meydana geldiği, davalının çalışanının kusurundan dolayı sorumlu olduğu gerekçesiyle, onarım masrafı ile araçtan tamir süresince mahrumiyet kaybı olarak toplam 10.125,37 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23232, Karar No: 2013/1953, Tarih: 11.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/23232 E.  ,  2013/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yoksulluk ve iştirak nafakasının artırımı- yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; ihtiyaçların arttığını belirterek yoksulluk nafakasının 700 TL'ye iştirak nafakasının 1000 TL'ye yükseltilmesini talep etmiştir.

Birleşen davanın davacı vekili dava dilekçesinde; davalının çalıştığını, kendi taşınmazı ve bankada parası olduğunu belirterek 350 TL olan yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece; iştirak nafakasının artırılmasına; yoksulluk nafakasının indirilmesine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Somut olayda mahkemece kısa kararda "...davalının davacıya çocuk için dava tarihinden hüküm kesinleşene kadar geçerli olmak üzere..." diye hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararda "davalının davacıya çocuk için dava tarihinden geçerli olmak üzere..." diye hüküm kurulduğu; anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10170, Karar No: 2017/61, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10170 E.  ,  2017/61 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7431, Karar No: 2011/7135, Tarih: 05.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/7431 E.  ,  2011/7135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, eksik ödenen iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 22.12.2005 gün ve 5436 Sayılı Yasa’nın 12. maddesi ile 1 Sayılı cetvelde genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasına alınmıştır. 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesinde de genel bütçeye dahil idarelerin aynı Kanun’un 1 ve 3 Sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan muaf tutulmuştur. Bu durumda davalı idarenin harçla sorumlu tutulmaması gerekirken, kendisinden harç tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır. Hüküm bu yönden bozulmalıdır. Ne var ki, yapılan bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile mahkeme kararının hüküm kısmı 2. maddesinin tamamının karar metninden çıkartılarak, yerine “Harçlar Yasası’nın 13/j maddesine göre davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına ve davacı tarafından yatırılan peşin harç ve ilam harcının karar kesinleştikten sonra istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına ve kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11059, Karar No: 2012/12410, Tarih: 02.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/11059 E.  ,  2012/12410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 10.09.2009 tarihinde verilen hükmü, 1412 Sayılı, CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 09.10.02009 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 02/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6480, Karar No: 2018/16148, Tarih: 20.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/6480 E.  ,  2018/16148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 151/1, 31/3. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin zamanaşımını en son kesen işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 05/07/2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... hakkında hırsızlık,mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanık ... ve suça sürüklenen ...’ın tanık ...’ın ihbarı üzerine olay yerine yakın yerde aynı araç içerisinde yakalandıkları, sanık ve suça sürüklenen çocuğun içerisinde bulunduğu araçta eldiven, el feneri ve pense ele geçirildiği olayda, sanık ve suça sürüklenen çocuğun atılı hırsızlık , iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını işlediğinin sabit olması nedeniyle mahkumiyetleri yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4253, Karar No: 2018/13645, Tarih: 09.07.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/4253 E.  ,  2018/13645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 27/01/2017 tarihli ve 29961 sayılı Resmî Gazete yayımlanarak, yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 20/01/2017 tarih ve 2017/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde yada olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." şeklindeki düzenlemeye göre, işin incelenmesi Yargıtay 18. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1893, Karar No: 2011/2961, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1893 E.  ,  2011/2961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı bankaca dava dışı borçlu ... hakkında yapılan takip sonucu 12.01.2009 tarihinde borçluya ait taşınmaz üzerine haciz konulduğunu, bu taşınmazın İzmir 7. İcra Müdürlüğü'nün 2009/161 sayılı dosyasında satıldığını, satış bedelinin alacaklılara yetmemesi üzerine icra müdürlüğünce 02.03.2010 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiğini, sıra cetvelinde ikinci sırada davalı ipotek alacaklısı, üçüncü sırada da davacı bankanın yer aldığını, ipoteğin davacı bankanın takibinden üç gün önce davalı lehine alacaklılardan mal kaçırma amacıyla tesis edildiğini, alacağın dayanağının belirsiz olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile ikinci sıradaki muvazaalı ipotek alacaklısına ayrılan payın davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının ortağı olduğu şirketin ...'in ortağı olduğu şirketten alacağı olduğunu, bu nedenle borcun yeniden yapılandırılması ve ödenmesi yönünde aralarında sözleşme yaptıklarını, davalının alacağı temlik aldığını, ...'in borcun bir kısmı için 300.000 TL tutarında ipotek verdiğini, alacağın şirketin kayıtlarında mevcut olduğunu, taşınmazın satış işlemi sırasında davalının ihaleye katılıp pey sürdüğünü savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia,savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ipotek tesisine esas olan borcun defterler üzerinde yapılan incelemede 2008 yılında doğduğunun anlaşıldığı, bu borcun teminatı olarak ipotek tesis edildiğinden iptale tabi olmadığı, ortada evvelce doğmuş olan borcun ödenmesi amacı ile ipotek verilmesinin söz konusu olduğu, davanın tasarrufun iptali olmayıp sıra cetveline itiraz davası olduğu, davalının alacaklı olduğunu ispatladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de hükme esas alınan rapor açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli değildir. Raporda belirtilen borç miktarları sadece alacaklı Özgüven Limited Şirketinin kapanış tasdikleri bulunmayan ve dayanakları da gösterilmeyen defterlerine dayanmaktadır. Bu durumda mahkemece, Tufan Petrol Limited Şirketi ile alacaklı Özgüven Limited Şirketinin davaya konu dönemleri de kapsayacak biçimde ticari defterlerinin ibrazı istendikten sonra, bu defterlerin ve banka kayıtlarının konusunda uzman ayrı bir bilirkişi kurulunca incelenmek ve dayanakları olan fatura, makbuz, irsaliye vb. de gösterilmek suretiyle varsa gerçek borç miktarını belirleyen, ileri sürülen çeklerin ibraz tarihlerini de değerlendirerek borç miktarı ile bağlantısı üzerinde duran denetime elverişli, ayrıntılı, açıklamalı rapor alındıktan sonra oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar vermek gerekirken, bilirkişilerin soyut ve eksik incelemeye dayalı raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/35012, Karar No: 2021/3363, Tarih: 22.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/35012 E.  ,  2021/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 41/1-c maddesine aykırılıktan kabahatli Hümeyra Nur Özcan hakkında, Demirci Kaymakamlığı İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 11/08/2017 tarihli ve 45-2017-05/03 sayılı idari yaptırım kararı ile uygulanan 1.603,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile anılan cezanın kaldırılmasına ilişkin Demirci Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/11/2017 tarihli ve 2017/454 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 03/12/2019 gün ve 9270 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2019 gün ve KYB-2019-123413 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- Kabahatli eczacı hakkında gıda takviyesi, bebek maması, bitkisel çay vb. ürünlerin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlal etmek eyleminden dolayı idari para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğu, anılan Kanun’un 5/2. maddesinde yer alan “Eczaneler için ayrıca başka herhangi bir kurum veya kuruluştan kayıt veya onay belgesi aranmaz.” şeklindeki düzenlemeyi dayanak alan yönetmelik hükmünün iptal edilmiş olması karşısında idarece uygulanan idari para cezasının yasal dayanaktan yoksun kaldığı cihetle itirazın kabulü yönünde karar verilmiş ise de;