muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24935, Karar No: 2019/24575, Tarih: 26.12.2019

Dosya kapsamından davacıya söz konusu makinelerin çalışması ile ilgili gerekli eğitim verilip verilmediği ve/veya davacının görev ünvanı itıbarıyla bu konuda herhangi bir teknik donanıma sahip olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde, makine mühendisi bilirkişi tarafından dosya üzerinden yapılan inceleme ile rapor düzenlemiş olup, raporun bu hali ile hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılması gereken iş, davacının görev ünvanının açıklığa kavuşturularak, makine mühendisi-iş güvenliği uzmanı bilirkişi marifetiyle mahallinde keşif yapılması ve söz konusu iş makinelelerinin kurulumu, çalışır durumda olup olmadığı ve davacıya imzalatılmak istenilen listede yazılı diğer hususlarda davacının gerekli teknik bilgi ve donanıma sahip olup olmadığının yöntemince belirlenmesi, işveren tarafından davacıya bu konuda gerekli eğitimin verilip verilmediği de araştırılıp tüm deliller bir arada yeniden değerlendirilerek oluşacak sonuca ve dosya kapsamına göre bir karar verilmesidir. Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde taleplerin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Taraflar arasındaki bir başka uyuşmazlık konusu da davacıya ödenen aylık ücretin miktarı konusundadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 32. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 401. maddesine göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, asgari ücretten az olmamak üzere emsal ücret göz önünde tutularak belirlenir.

Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir. olgusu mahkemece re'sen araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı yevmiyesinin 95,00 TL olduğunu iddia etmiş, davalı ise davacının ücretin ücret bordrolarda yazılı miktar kadar olduğu savunmuştur. Konuya ilişkin tanıklar dinlenilmiş, emsal ücret araştırması için Türkiye Maden İşçileri Sendikası’dan davacının alabileceği ücreti sorulmuş, gelen yazı cevabında “ düz işçi için yevmiye ve diğer sosyal ödemeler hariç çıplak yevmiyesinin 73,09 TL olduğu” belirtilmiştir. Dinlenilen davalı tanıkları dahi davacının fazla mesai yapmadığı aylardaki ücretinin 1.500,00-1.800,00 TL arasında değiştiğini beyan etmişlerdir. Bu durum karşısında mahkemece, davacının günlük ücretinin ücret bordolarına göre belirlenerek 55,00 TL olduğunun kabulü isabetli değildir. Tanık beyanları, emsal ücret araştırması ve tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesi neticesi davacının ücretinin, günlük net 73,00 TL olduğunun kabulü dosya kapsamına daha uygun düşmektedir. Mahkemece talep konusu alacakların bu ücrete göre hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerde dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4809, Karar No: 2015/12031, Tarih: 12.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4809 E.  ,  2015/12031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2011/740-2013/930

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı A.. S.. A.Ş. vekili asıl dosya davacıları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl dava dosyasında davacı A.. S.. A.Ş.'ye trafik ve kasko sigortası ile sigortalı olan araçta yolcu olan davacıların desteği A.. K..'nun trafik sigortası olmayan araç ile çarpışması sonucu yaşanan kazada vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile her bir davacı için 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken ıslah dilekçesi ile talebini yükseltmiştir.

Davacılar vekili, birleşen dava dosyasında aynı araçta yolcu olan destekleri M...'un vefat ettiğini belirterek her davacı için 7.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken ıslah dilekçesi ile talebini arttırmıştır.

Davalı vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak; Müteveffa M...S... K... ve A.. K..'nun ..... plakalı araçta davacı A.. K..'nun sevk ve idaresinde iken sigortasız ...... plakalı traktöre çarpması sonucu vefat ettikleri anlaşıldığından; Asıl davada ve Birleşen davada, ıslah da dikkate alınarak ölen A.....'nin desteğinden yoksun kalan davacı A.. K.. için 65.726,79 TL, davacı B.... İ... K.. için 1.113,34 TL. ölen M.. S.. K...'nun desteğinden yoksun kalan davacı B.. K.. için 118.332,51 TL. küçük A.. K.. için .........TL toplam 242.368,22 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı A.. S.. A.Ş'den dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte alınarak davacılara verilmesine, davacının fazlaya dair talebinin reddine, davalı G.. H..nın 5684 Sayılı Sigortacılık Kanunun 14.maddesi ve bu kanun uygulamalarını gösteren yönetmelik gereğince sorumluluk şartları oluşmadığından husumet nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davalı A.. S.. A.Ş. vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

10.04.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilen bir yükümlülüğünün gerekçeli kararda hüküm altına alınmamış olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir.

Tefhim edilen hüküm başka gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK.’nun 381.- 389. maddelerinde (6100 sayılı HMK m. 294 - 297), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK m. 297/II); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Eldeki davada, asıl ve birleşen dosya bakımından denetime elverişli olacak şekilde ayrı ayrı karar verilip,yargılama gideri ve vekalet ücretlerinin her dava açısından ayrı ayrı hesaplanması gerektiği kuralına uyulmadığı gibi hüküm fıkrasının ilk bendinde "Müteveffa M... S.. K....ve A.. K..'nun ...... plakalı araçta davacı A.. K..'nun sevk ve idaresinde iken sigortasız ...... plakalı traktöre çarpması sonucu vefat ettikleri" ibaresine yer verilip gerekçe kısmında ise .......plakalı aracın sigortacısı olduğundan G.. H..nın sorumluluğu bulunmadığı" belirtilerek hüküm fıkrası ile gerekçe arasında da çelişki oluşturulmuş olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin yukarıdaki temyiz itirazları dışında kalan temyiz itirazlarının ve davalı A.. S.. A.Ş.'nin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden asıl davacılar ve davalı A.. S.. A.Ş'ne geri verilmesine 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10421, Karar No: 2018/4833, Tarih: 20.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/10421 E.  ,  2018/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sosyal inceleme raporunun tek başına 5237 sayılı TCK'nin 31/2. maddesi kapsamında yeterli bir rapor olarak kabul edilemeyeceği gibi, suça sürüklenen çocuk hakkında Diyarbakır Eğitim ve Araştırma Hastanesi ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından tanzim edilen 12/05/2013 tarihli raporda; “şahısta zeka testi yapılması önerildiği, hakkında karar verilmesi için çocuk ergen psikiyatrisi tarafından değerlendirilmesinin de uygun olduğu” tespiti yapılmasına rağmen, suça sürüklenen çocuğun yaşı itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman psikiyatri doktorundan rapor aldırılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Mağdur ... ile suça sürüklenen çocuk arasında başlayan ağız dalaşının kavgaya dönüştüğü, kavgada ilk haksız hareketin kim tarafından başlatıldığının tespit edilemediği, kavga nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirecek, suça sürüklenen çocuğun ise basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandıkları olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin suça sürüklenen çocuk lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde, cezasında haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmaması suretiyle suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayini,

3) Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d,son ve 31/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılırken, suça sürüklenen çocuğun “2 yıl 1 ay hapis cezası“ ile cezalandırılması yerine “1 yıl 13 ay hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, suça süreklenen çocuğa eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 20.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

-2-
Yargıtay — Esas No: 2017/2003, Karar No: 2017/5324, Tarih: 03.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/2003 E.  ,  2017/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; kısa kararda ortak çocuk için takdir edilen tedbir nafakasının TL karşılığının karar kesinleşinceye kadar devamına şeklinde hüküm kurulmuşken, gerekçeli kararda velayeti anneye verilen çocuk için mahkememizin 07/01/2014 tarihli ara kararı ile verilen 150,00 EURO tedbir nafakasının TL karşılığının karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (6100 s. HMK m.298/2). Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 03.05.2017(Çrş.)

( Muhalif )

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece 07/01/2014 tarihli duruşmada velayeti anneye verilen ortak çocuk için 150 Euro tedbir nafakasına hükmedilmiş, kısa kararda takdir edilen bu nafakanın TL karşılığının karar kesinleşinceye kadar devamı ile kararın kesinleşmesinden itibaren aylık 500 TL iştirak nafakasına karar verilmiş, gerekçeli kararda 07/01/2014 tarihli ara kararı ile verilen 150 Euro tedbir nafakasının TL karşılığının karar kesinleşinceye kadar devamına, kararın kesinleşmesinden itibaren 500 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir. Davalı yanın temyizi üzerine hüküm sayın çoğunluk tarafından kısa karar ve gerekçeli kararın çelişkili olduğu gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemenin 07/01/2014 tarihli ara kararı ile verilen tedbir nafakasının infazının mümkün bulunduğu gözetildiğinde kısa karar ile, gerekçeli karar arasında nafaka yönünden çelişki oluştuğundan söz edilemez. Bu sebeple işin esasının incelenmesi gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/7271, Karar No: 2011/2192, Tarih: 16.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7271 E.  ,  2011/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ve avukat ... ile davalı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile beraber 28.02.1987-1.08.2003 tarihleri arasında eczane işlettiklerini, eczacılık faaliyetleri ve diğer nedenlerle adı ve hesabına şahşi banka hesabı açıldığını, davalıya 26.07.1995 tarihinde verdiği vekaletname ile bankadaki şahsi hesabından davalının kendi adına ve hesabına tasarruflarda bulunduğunu, izni ve haberi olmadan havaleler yaptığını, davalının vekil olarak özen borcunu yerine getirmeyerek kendisine hesap vermediğini ileri sürerek şimdilik 90.120,00 TL zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, vekaletnameye dayalı olarak yaptığı tüm işlemlerden davacının bilgisi ve onayı olduğunu, vekaletten henüz azledilmediğini, davacının kötüniyetli olarak bu davayı açtığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davalının davacıdan gizli ve yetkisiz bir işleminin olmadığını, davacının davalıyı azletmediğini, davacının banka hesaplarını her zaman kontrol etme imkanı olduğu gibi bankalara talimat vererek davalının işlem yapmasını engelleyebileceği halde bunların hiçbirisini yapmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının vekaleti kötüye kullandığı iddiası ile doğan zararının tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Dava, hukuki nitelikçe vekaletin geregi gibi özen ve sadakatla ifa edilmemesine dayalı tazminat alacağıdır.

Vekil; müvekkile karşı, vekaleti "sadakat ve özen ile" ifa etmekle yükümlüdür (BK. m. 390/2). Vekilin ... görme ile amaç tutulan sonucun başarılı olması için hayat deneylerine ve işlerin normal akışına göre gerekli girişim ve davranışlarda bulunması ve başarılı sonucu engelleyecek davranışlardan kaçınmasıözen 2010/7271 2011/2192

Vekil; müvekkile karşı, vekaleti "sadakat ve özen ile" ifa etmekle yükümlüdür (BK. m. 390/2). Vekilin ... görme ile amaç tutulan sonucun başarılı olması için hayat deneylerine ve işlerin normal akışına göre gerekli girişim ve davranışlarda bulunması ve başarılı sonucu engelleyecek davranışlardan kaçınmasıözen 2010/7271 2011/2192

borcunun kapsamını oluşturur. Vekil ... görürken amaçlanan sonucun elde edilmemesinden değil, bu sonuca kavuşmak için yaptığı çalışmaların özenle görülmemesinden sorumludur. ... sadakatla ve özenle görülmüşse yönelinen sonuca erişilmemiş olsa bile gereği gibi ifa vardır. Vekilin gerekli özeni göstermesine rağmen sonucun elde edilmemesinin rizikosu vekile yüklenemez. Bu riziko müvekkilin üzerinde kalır. Burada özen borcunun yerine getirilmediğini ispat külfeti müvekkile aittir. Müvekkil özen ve sadakat borcunun yerine getirilmemesinden dolayı amaçlanan sonucun ortaya çıkmadığını ispat edecek vekil de; borcun yerine getirilmemesinde bir kusuru olmadığını kanıtlayarak sorumluluktan kurtulabilecektir.

Uyuşmazlığı, bu hukuki çerçeve içinde değerlendirmek gerekir. Davacının düzenledigi 26.07.1995 tarihli vekaletnamede, davalı vekile tanınan yetkiler icinde "....çek veya nakit olarak talep tahsil ve ahzu kabza “sözlerinden bahsedilmesi ile; gorulecek işde paraya iliskin bır sonucun elde edilmesinin ve müvekkile teslimin amaçlandığı anlaşılmaktadır. Diğer bir anlatımla, davalı vekil, hesap verme borcunu, müvekkili davacıya nakit para vermekle ifa etmiş olacaktır. Davalı vekilin tazminatla sorumlu tutulabilmesi için gösterilmesi gereken özenin ölçüsu, somut olayın ozelliği ve delillerle birlikte az yukarıda açıklanan iki ana çizgi içinde degerlendirilerek tesbit edilmelidır.

Gercekte de, davalı vekil, davacının banka hesabından çektiği paralarla ilgili harcamaları bilirkişi raporunda belirlendiği üzere kendi eşine bir kısmını da şahşi işlerinde harcadığı anlaşılmış olup bu konularda davacıya hesap verememiştir.Hal böyle olunca Davalı vekilin ,bakadan davacı adına tahsil ettiği paralarla ilgili davacıya hesap verdiğini ispat etmesi gerekir.İspat külfeti davalıya düşer. Bütün bu hususlar değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, Mahkemenin hukuki değerlendirmede, delilleri takdirde hataya düşerek eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8188, Karar No: 2011/9442, Tarih: 18.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8188 E.  ,  2011/9442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... VD.

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kaydı düzeltilmek istenilen ... 'ün baba hanesinden anne, baba ve kardeşlerini gösteren nüfus aile kayıt tablosunun nüfus müdürlüğünden istenilerek dosya arasına alındıktan sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/34069, Karar No: 2012/36800, Tarih: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34069 E.  ,  2012/36800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.