muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7470, Karar No: 2009/21076, Tarih: 22.12.2009

Borçlar Yasası dışında, yedieminliği öngören 1086 sayılı Hukuk Yargılama Yasasının 101; 2004 sayılı İcra İflas Yasasının 26, 88, 273; 358; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Yasanın 82, 83. maddeleri gibi çeşitli yasalarda da yedieminlik ilişkisi veya bu nitelikte muhafaza yükümlülüğü doğuran düzenlemeler yer almaktadır. Belirtilen düzenlemelerde bir nevi kamusal ilişkinin de kurulması dolayısıyla doktrinde Borçlar Yasasında düzenlenen "akdi" yedieminlikten farkını ifade etmek üzere "kamu hukuku ilişkileri doğuran yedieminlik" adı da verilmektedir (Dr. Haluk Eruygur, Yedieminlik, Ankara 2008, s.68). Fakat, açıklanan yasa hükümlerinde de muhafaza yükümlülüğünün bir yasal zorunluluk olmayıp, hukuksal ilişkinin özgür iradeyle kurulması karşısında, bunların da akdi bir ilişki olduğu inkar edilemeyecektir. Bu nedenle, adı geçen yasalarda açıkça düzenlenmeyen hususlarda, hukuksal kurumun temelini oluşturan vedia sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerekli bulunmaktadır.

Borçlar Yasasına göre vedia sözleşmesi uyarınca taşınır malın muhafazası için malı veren kişi (muhafaza ettiren); sözleşmenin icrası nedeniyle ilgili olan bütün masrafları ve meydana gelen zararı ödemek borcu altındadır (BK. m. 464). Buna karşın, vedia sözleşmesi nedeniyle saklama yükümlüsü olan kişi (muhafaza eden); muhafaza edilmesi için teslim edilen taşınırı kullanmama, malı güvenli bir yerde muhafaza etme ve teslim eden tarafından istenildiğinde geri verme ile borçludur (BK. m. 465-467). Malı saklatan kişi, sözleşmede bir süre öngörülse dahi, her zaman malın iadesini isteme hakkına sahip olduğu gibi, saklama borçlusu olan kişi de istenildiği her an, malı teslim etmekle yükümlüdür (BK. m. 466/1). Bu yükümlülük gereği muhafaza görevlisinin, ilk kez talep edildiğinde malı aldığı zamandaki gibi (varsa semeresi ile birlikte) iade etmesi zorunludur (Doç. Dr. Mustafa Tiftik, Vedia Sözleşmesi, s.47, 52).

Vedia sözleşmesi uyarınca saklama ile yükümlü olan kişinin iade, borcunu yerine getireceği yer, Kanunun "iade mahalli" başlıklı 468. maddesinde "vedia hıfzedilmesi lazım gelen yerde iade olunur ve iade masrafıyla iade zamanındaki hasar, mudia aittir" biçiminde düzenlenmiş ve bu konuda, "malın saklanması gereken yerde iade edileceği" kuralı kabul edilmiştir. Bu düzenleme dolayısıyla muhafaza edenin malı götürüp teslim etme yükümlülüğü bulunmadığından, malın muhafazası amacıyla teslim eden kişi, iadesini istediği malı, muhafaza edilen yerden teslim alacaktır (Doç. Dr. Mustafa Tiftik, Vedia Sözleşmesi, s.52). Bu bakımdan yasa uyarınca, muhafaza ile yükümlü olan kişinin malın iade edilmesi için, malı başka bir yere götürme, nakletme yükümlülüğü bulunmamaktadır. Bu nedenle ancak, teslim edenin muhafaza edenin adresine başvurarak iadeyi istemesine karşın, yediemininin iade etmemesi durumunda yükümlülüğüne aykırı davrandığı söylenebilecektir. Vedia sözleşmesine ilişkin genel düzenlemelerin istisnasını oluşturan başka bir yasal hüküm bulunmadığı takdirde, malın muhafazasını üstlenen kişinin, iade yükümlülüğünün, muhafaza ettiği yerde olduğu kabul edilmelidir. Bu konuda 2004 sayılı İİY.nın 88 ve 358. maddeleri ile 6183 sayılı Yasanın 82, 83. maddelerinde de, hacizli malın muhafaza amacıyla kendisine bırakıldığı kişinin, malların icra dairesinden istendiği anda önceki durumuyla iade ile yükümlü olduğu belirtilmekle birlikte, iadenin şekli ve yeri hakkında bir düzenleme yapılmadığından, bu konuda genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Esasen, bu konuda vedia sözleşmesi hükümlerine başvurulmasa dahi, yasada olmayan bir yükümlülüğün yediemine yükletilmesi olanaklı bulunmayıp, aksi yorumun benimsenmesi TCY.nın 2. maddesinde belirtilen "kanunilik ilkesine" aykırılık oluşturacaktır.

Açıklanan yasal hükümler uyarınca, yedieminin malı muhafaza ettiği yerde teslim etmekle yükümlü bulunması ve incelenen dosyada, icra dairesince sanığın adresine gelinerek hacizli malın iade edilmesi veya muhafaza altına alınması için bir başvurunun yapılmaması karşısında, hacizli malların satış yerine götürülmemesi biçimindeki eylem, suçun maddi öğesini oluşturmaz ise de, sanığın hacizli malı başkasına verme, ortadan kaldırma, satma, rehnetme veya adresine gelinip istenildiğinde teslim etmeme gibi TCY.nın 289/1. maddesinde öngörülen teslim amacı dışında tasarrufta bulunması durumunda, suçun oluşacağı gözetilerek söz konusu hacizli televizyon ve keçiyi teslim edilen adreste usulüne uygun olarak muhafaza edip etmediğinin araştırılması ve muhafaza ettiğinin belirlenmesi halinde beraatine, tersi durumda ise, hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken, iddianame ile muhafaza görevini kötüye kullanmaktan açılan davanın belirtilen hususları da kapsadığı düşünülmeksizin, yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan Musa vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedekidüşünce yerinde görüldüğünden (HÜKMÜN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31180, Karar No: 2020/7051, Tarih: 17.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/31180 E.  ,  2020/7051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin haksız feshedildiğini beyan ederek ödenmeyen bir kısım ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında fazla çalışma ücret alacaklarının hesaplanmasında hafta tatili günlerindeki çalışmalarının dahil edilip edilmeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının haftanın 6 günü 08.00-20.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile 63,5 saat çalıştığı, yılda 35 hafta tatilinde de aynı saatler arasında çalıştığı, hafta tatillerindeki çalışma ortalaması alındığında davacının 6 günlük mesaisine ilaveten 7,06 saat daha çalıştığı, buna göre haftalık 25,06 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilerek davacının fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Ancak hafta tatili günlerinde yalnızca 7,5 saati aşan çalışmalar için fazla mesai alacağı hesaplanması gerekirken bu hususa dikkat edilmeden mükerrer alacağa sebebiyet verecek şekilde yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1224, Karar No: 2011/6808, Tarih: 07.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1224 E.  ,  2011/6808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,kayden maliki bulundukları 868 parsel sayılı taşınmazın üzerinde kooperatifin ortaklarına ait binaların bulunduğunu, davalıların 565 (ifrazen 478 ada 1) parsel sayılı taşınmaza yaptıkları inşaat nedeniyle heyelan tehlikesinin baş gösterdiğini ileri sürerek, gerekli istinat duvarı yapılıncaya kadar taşınmaz üzerindeki inşaat faaliyetlerinin durdurulması suretiyle elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Diğer davalılar ise davaya karşı beyanda bulunmamışlardır.

Mahkemece, dava konusu 478 ada 1 (eski 565) parsel ile 868 parsel arasına davalılar tarafından istinat duvarı yaptırılmak suretiyle taraflar arasındaki çekişmenin giderilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.6.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat D... K... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacı kooperatifin 868 parsel sayılı taşınmazda bulunan zemin kat 2 nolu bağımsız bölümün maliki olduğu, davalılardan K...’ın ise davacı taşınmazına göre daha üst kotta bulunan 478 ada 1 ( ifraz öncesi 565 ) parsel sayılı taşınmazın maliki olduğu, davalı K...’ın taşınmazına yaptığı inşaat nedeniyle heyelan tehlikesinin baş gösterdiği, davacının istinat duvarında çatlakların oluştuğu anlaşılmaktadır.

Dosyaya ibraz edilen bilirkişiler raporlarında davalının yapmış olduğu inşaat nedeniyle arazide çatlakların meydana geldiği, arazinin eğimli yapısı nedeniyle davacı taşınmazına doğru heyelan tehlikesinin baş gösterdiği belirtilerek zararın giderilmesi bakımından raporlarında gösterilen nitelikte istinat duvarı yapılması gerektiğini önlem olarak belirtmişlerdir.

Davalının, bu eyleminde davacı taşınmazına doğrudan bir elatması söz konusu değildir. Davalının meyilli bulunan kendi taşınmazına mülkiyet hakkının kendisine tanıdığı yetkiye dayanarak inşaat yaptığı, ancak arazinin yapısı gereği bilirkişi raporunda belirtilen zararın meydana geldiği de sabittir.

Açıklanan bu olgular dikkate alındığında, taraflar arasındaki çekişmenin Türk Medeni Kanununun Komşuluk hukukuna ilişkin 737 ve devam eden maddeleri gereğince çözüme kavuşturulması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Açıklanan bu olgular dikkate alındığında, taraflar arasındaki çekişmenin Türk Medeni Kanununun Komşuluk hukukuna ilişkin 737 ve devam eden maddeleri gereğince çözüme kavuşturulması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Bilindiği üzere; Medeni Kanunun komşuluk hukukuna ilişkin 737 ve 738.maddeleri kusursuz sorumluluk (objektif sorumluluk) ilkesini getirmiştir. Komşuluktan kaynaklanan uyuşmazlıkların çözümünde gözetilmesi gereken ilkelerden biriside komşu taşınmaz maliklerinin mülkiyetten kaynaklanan haklarını kullanılırken bu haklarında karşılıklı fedakarlıklarda bulunmaları olup, çekişmenin çözümünde özverinin (fedakarlığın) olaya en uygun düşecek şekilde denkleştirilmesi asıldır. Başka bir deyişte, her taşınmaz maliki komşuluk hukukundan doğan hak ve yetkilerini kullanırken gerekli işlere ve doğan zararın giderilmesine kendi yararlanması oranında katılmakla yükümlüdür.

Somut olayda, zarar verici durumun doğrudan sırf davalının kusuruyla oluştuğu kabul edilemez. Öte yandan yapılacak olan istinat duvarından her iki tarafın da yarar sağlayacağı açıktır.

Hal böyle olunca, taraflar arasında mevcut çekişmenin T.M.K.'nun 750.maddesi çerçevesinde hak ve nesafet kuralları gözetilerek, yanların katılmasıyla giderilmesi için uzman bilirkişilerden rapor alınması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken istinat duvarı yapım masraflarının tamamının davalılar üzerinde bırakacak şekilde yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 07.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8713, Karar No: 2011/14571, Tarih: 21.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8713 E.  ,  2011/14571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8728, Karar No: 2016/4845, Tarih: 20.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/8728 E.  ,  2016/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ... ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönümlük miktar sınırlamasının aşılıp aşılmadığının saptanabilmesi için, davalı gerçek kişi ve bayileri adına belgesiz zilyetlik yoluyla taşınmaz iktisap edilip edilmediğinin ilgili kadastro ve tapu müdürlüğü ile mahkeme yazı işleri müdürlüklerinden sorulması, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükümleri gözönünde bulundurularak sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenerek buna ilişkin yazı cevaplarının dosya içine konulması,

2) Dosyada hava fotoğrafı bulunmadığı, orman bilirkişi raporunda da taşınmazın hava fotoğrafında gösterilmediği anlaşıldığından, taşınmazın konumunu gösterir şekilde 1954 yılı hava fotoğrafının dosyaya eklenmesine,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20/04/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/585, Karar No: 2013/6556, Tarih: 11.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/585 E.  ,  2013/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında irsen intikal, pay satışı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... (Cüdgah) Köyü çalışma alanında bulunan 1004 parsel sayılı 21.750,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, bir kısım davalıların murisi ölü ... ve ... adlarına, 1006 parsel sayılı 37.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bir kısım davalıların murisi ölü ..., ... ve ... adlarına, 1012 parsel sayılı 29.250,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, 1016 parsel sayılı 64.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, 1060 parsel sayılı 24.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bir kısım davalıların murisi ölü ... adına; 1020 parsel sayılı 35.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, 1026 parsel sayılı 59.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bir kısım davalıların murisi ölü ...adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi, çekişmeli taşınmazların kayıp ve yitik şahıslardan Haziye kaldığını ileri sürerek, tapu ve vergi kayıtların dayanarak, tespitin iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit malikleri ölü olduklarından mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

11.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/237, Karar No: 2015/26375, Tarih: 13.05.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/237 E.  ,  2015/26375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Müdürlüğünde veteriner sağlık teknisyeni olarak görevli bulunan sanığın, kendisine zimmetlenen büyükbaş hayvan kulak küpelerini yönetmelik hükümlerine göre hayvanlara bizzat takması gerekirken, haklarında hırsızlık suçundan kamu davası açılan şahıslara elden teslim ederek bu şahıslara ait hayvanlara takılmış gibi bilgisayar sistemine kayıt ve tescil yapıp, bu şahıslar adına büyükbaş hayvan tanımlaması ve tescili için müracaat formu düzenlemek suretiyle "memurun resmi belgede sahteciliği" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; suça konu büyükbaş hayvan tanımlaması ve tescili için müracaat formlarında hayvan sahibinin imzasının bulunmaması ve hayvanların kulaklarına takılan küpelerin de belge niteliği taşımaması karşısında; yüklenen eylemde belgede sahtecilik suçunun unsurlarının bulunmadığı, kamu görevlisi olan sanığın, görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle gerçek hayvan sahiplerinin mağduriyetine neden olup hayvan sahibi olmayan kişilere haksız menfaat sağlamak suretiyle "görevi kötüye kullanma" suçunu, ayrıca gerçeğe aykırı bu bilgilerin bilgisayar sistemine kayıt ve tescil edilmesi eyleminin ise TCK'nun 244/2-4. madde ve fıkrasında öngörülen "bilişim sistemine veri yerleştirme" suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde hataya düşülmesi,

Yasaya aykırı sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6345, Karar No: 2011/6524, Tarih: 30.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/6345 E.  ,  2011/6524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.04.2008 tarih ve 2004/275-2008/173 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin sorumlu müdürü iken 2002 yılına ait hesapları vermediği ve şirket aleyhine yaptığı tespit edilen işlemlerinden dolayı 28/08/2003 tarihinde müdürlük görevinin sona erdirildiğini, davalının şahsi harcamalarını şirket kasasından yaparak gider olarak gösterdiğini ileri sürerek, 11.523,24 YTL’nin davalıdan tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirkette 1/3 pay sahibi olduğunu, ...ile birlikte beş yıl süreyle şirket müdürü olarak atandığını, önceki dönemlere ilişkin ibra edildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının 28.03.2002 tarihinde davacı şirketin ortağı olan ...ile birlikte beş yıl süreyle münferit imza ile şirketi temsile yetkili müdür olarak seçildiği, ibranın sadece bilançodan ve şirketin diğer hesaplarından anlaşılan hususları kapsayacağı, bilançoya dahil edilen ancak gerçeğe aykırı, niteliği ve niceliği itibarıyla ortaklardan saklanan hususlardan dolayı limited şirket müdürlerinin şirkete karşı sorumluluğunun devam edeceği, davalının şirketin şubesi olmayan dava dışı işletmeyi ilgilendiren ve kendi şahsına ait toplam 11.523,24 TL tutarında harcamada bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, davacı limited şirketin eski müdürü olan davalı hakkındaki TTK'nun 548. maddesi delaletiyle aynı Yasa’nın 336. maddesi gereğince açılan sorumluluk davasıdır.

TTK'nun 556. maddesi hükmünde şirket yöneticilerinin sorumlulukları hakkında anonim şirketin bu hususlara ilişkin hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüş olup, bu yollama ile uyuşmazlığa TTK'nun 341. maddesi hükümleri uygulama olanağı bulacaktır.

TTK'nun 341. maddesi hükmünde, sorumluluk davasının açılabilmesi için bu yönde alınmış bir genel kurul kararı olması ve davanın denetçiler tarafından açılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.