muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8104, Karar No: 2015/13192, Tarih: 09.06.2015

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalılardan ...,...Müdürlüğünün 24.07.2009 tarihli yazısında; “2007 yılı Tarım İşçilikleri ihalesini 1., 2., 3. ve 4. partisi ihalesini..in aldığı, bu şirketin 07.11.2007 tarihli sözleşme ile aldığı işleri ...’a devrettiği, ...’ın 07.06.2008 tarihine kadar bu işleri yaptığı, 2008 ihalesine ...’ın .... adıyla katıldığı ve 2. ve 4. partileri aldığı, .... tarafından 05.05.2009 tarihine kadar işlerin devam ettiği, 2009 yılında yapılan ihalelerin başka şirketlerin uhdesinde kaldığının” belirtildiği, davacı adına 07.07.2005 tarihinden itibaren .. sicil numaralı işyerinden çalışmaların bildirildiği, bu işyerlerinden 1014840 sicil numaralı işyerinin davalılardan ....,..sicil numaralı işyerinin de davalılardan ... adına tescilli olduğu, diğer işyerlerinin kime ait olduğunun dosya kapsamından belirlenemediği anlaşılmaktadır.

Bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) veya bir hakkın elde edilmesi amacıyla kime karşı dava edileceği (o davada davalı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının veya davalısının o dava yönünden davacı veya davalı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır. Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir.

O halde, dava konusu şey üzerinde kim veya kimler hak sahibi ise, davayı da bu kişi veya kişilerin açması gerekir. Davayı açabilmek için gerekli sıfat, dava konusu şey üzerinde hak sahibi olan kişiye aittir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı tıpkı hakkın mevcut olup olmadığının tayininde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir.

Mahkemenin taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için, bu kişilerin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatlarına sahip olmaları gerekir. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyetine ve davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, taraflardan birinin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatı yoksa davanın esası hakkında bir karar verilemez; dava, sıfat yokluğundan (husumetten) reddedilir.

Mahkemenin taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için, bu kişilerin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatlarına sahip olmaları gerekir. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyetine ve davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, taraflardan birinin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatı yoksa davanın esası hakkında bir karar verilemez; dava, sıfat yokluğundan (husumetten) reddedilir.

Görüldüğü üzere, taraf sıfatı usul hukuku sorunu olmayıp, dava konusu sübjektif hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunu olduğundan taraf sıfatının yokluğu, davada taraf olarak gözüken kişiler arasında dava konusu hakkın doğumuna engel olduğu için def'i değil, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülmesi mümkün ve mahkemece de kendiliğinden nazara alınması zorunlu bir itiraz niteliğindedir. Nitekim aynı ilkeler, Hukuk Genel Kurulu’nun 23.06.2004 gün ve 2004/4-371 E. 2004/375 K.; 18.04.2007 gün ve 2007/5-233 E., 2007/221 K.; 04.03.2009 gün ve 2009/10-34 E. 2009/104 K.; 04.11.2009 gün ve 2009/2-402 E., 2009/484 K.; 03.02.2010 gün ve 2010/4-4 E., 4 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

506 sayılı Kanunun 87. maddesinde “Sigortalılar üçüncü bir kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bununla sözleşme yapmış olsalar bile, bu kanunun işverene yüklediği ödevlerden dolayı, aracı olan üçüncü kişi ile birlikte asıl işveren de sorumludur.” hükmü yer almaktadır. Bu maddede düzenlenen sorumluluk maddi hukuka yani prim ödemeleri ve alacaklara ilişkin olup hizmet tespitini kapsamaktadır.

Somut olayda;...’de yapılması gereken işleri, düzenlenen şartnameler doğrultusunda, çeşitli zamanlarda yapılan ihaleler ile farklı farklı gerçek veya tüzel kişilere ihale eden ..., sigortalının primlerinin ödenmemesinden dolayı davalı Kuruma karşı sorumlu ise de, hizmet tespiti davasında işveren konumunda değildir. Bu nedenle taraf gösterilmesi ve aleyhine hüküm kurulması hatalı olmuştur. Ayrıca davacının hüküm altına alınan çalışmalarının farklı sicil numarasına sahip birden fazla işyerinden geçtiğinin kabul edildiği anlaşılmasına rağmen, bu işyerlerinin gerçekten davalı ....’ne ait olup olmadığı araştırılmaksızın tüm çalışmaların ... ve .. nezdinde geçtiğinin tespitine şeklinde karar verilmesi de hatalı olmuştur

Yapılacak iş, ihale makamı konumunda olan ... hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar vermek, . sicil numaralı işyerinden bildirilen çalışmaların davalı ....nde geçtiğini kabul ederek yeniden hüküm tesis etmekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar ... ve ... Başkanlığının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'ne iadesine, 09/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23701, Karar No: 2015/30810, Tarih: 12.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/23701 E.  ,  2015/30810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/117973

MAHKEMESİ : İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2011

NUMARASI : 2011/122 (E) ve 2011/414 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Cumhuriyet savcısının temyizinin, sanık A.. D.. hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat kararına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ile beraat kararı verilen ve hükmü temyiz etmeyen diğer sanık F.. Ö..'nün birlikte hareket ederek suça konu sahte çeki kullandığı gerekçesi ile haklarında açılan kamu davasında; sanığın aşamalarda suça konu çeki kendisinin vermediğini savunması, F.. Ö..'nün sahte olduğu iddia olunan çeki kendisinin vermediğini, sadece şikayetçiyi sanık Alev'e yönlendirdiğini beyan etmesi, şikayetçi İ.. G..'ünde “..sanık F.. Ö..'nün size anlattıklarının tamamı doğrudur, şu anda benim savunmalarına ve beyanlarına inandığım için F.. Ö..den şikayetçi değilim ancak bana kırdığı 20.000 TL çek karşılığında sahte çek veren ve dolandıran A.. D..'ndan şikayetçiyim ..” şeklinde ifade vermesi, tanık olarak beyanı alınan Ö.. K.. 02.06.2011 tarihli celsede suça konu çeki sanıklar Alev ile Feridun'un verdiğini, 21.12.2011 tarihli celsede ise sonradan gelen tanımadığı kişilerin çeki Feridun'a verdiklerini onunda sanık Alev'e verdiğini, sanık Alev'in de şikayetçiye iade ettiğini açıklaması karşısında; anılan çekin kimler tarafından ne şekilde verildiğinin ve gerçeğin kuşkuya bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından sanık Alev, temyiz dışı sanık Feridun, şikayetçi İstam ve tanık Ömer'in ifadelerinin yeniden alınmak suretiyle çelişkili hususların giderilmesi, çekte 1. ciranta olarak yer alan M.. A.. adlı birinin gerçekte var olup olmadığının araştırılması, tespiti halinde tanık olarak ifadesinin alınması, sanık Alev ve Feridun'un imza ve yazı örnekleri temin edilip, tapu, maliye, belediye, zirai donatım kurumu, ilçe seçim kurulu ile tarım müdürlüğü, banka şubeleri gibi kurumlarda mevcut imza ve yazı örnekleri getirtilip mukayeseli imza ve yazı incelemesi yaptırılarak suça konu çek üzerindeki imza ve yazıların adı geçen kişilerin eli ürünü olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8873, Karar No: 2013/3229, Tarih: 18.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/8873 E.  ,  2013/3229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait Özel Melike Pınar okullarında Türkçe öğretmeni çalıştığını, aylık net 1.000,00 TL ücret aldığını, müvekkilinin kadrolu olarak çalışırken iş sözleşmesi feshedileceği tehdidi ile son dönemde ücretli öğretmenliğe geçirildiği, istifaya zorlandığını, müvekkilinin çalıştığı sürenin ilk altı yılında sabah 09:00-13:00 kadar öğrencilere açılan kurslarda çalıştığını, son iki yılında ise ayda iki Cumartesi aynı kursta öğretmenlik yaptığını, ders saatlerinin üzerinde çalışma yaptığını belirterek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsili talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, öğretmen ve yöneticilerin belirli süreli iş sözleşmelerinin işveren tarafından yenilenmemesi halinde de kıdem tazminatı hakları doğduğu, haftalık çalışmanın otuzdokuz saat olduğunun belirlendiği, bu çalışma süresinin kanuni çalışma süresinin altında olduğundan fazla çalışma yapılmadığı kanaatine varıldığı, davacı tanıkları ayda iki kez Pazar günleri çalışmak için okula gittiklerini beyan ettikleri anlaşılmakla davacının kıdem tazminatı alacağı ve hafta tatili ücreti alacağı taleplerinin kabulüne, fazla mesai ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki bozma içeriğine göre uyuşmazlık konusu davacının hafta tatili alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı hafta tatillerinde çalışma karşılığı ücretinin ödenmediğini iddia etmiştir. Bilgisine başvuralan davalı tanıkları okulda yılda iki Pazar günü toplantı yapıldığını, davacı tanıkları ise ayda en az bir Pazar günü çalıştıklarını bildirilmiştir. Bilirkişi davalı

2-Taraflar arasındaki bozma içeriğine göre uyuşmazlık konusu davacının hafta tatili alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı hafta tatillerinde çalışma karşılığı ücretinin ödenmediğini iddia etmiştir. Bilgisine başvuralan davalı tanıkları okulda yılda iki Pazar günü toplantı yapıldığını, davacı tanıkları ise ayda en az bir Pazar günü çalıştıklarını bildirilmiştir. Bilirkişi davalı

tanıklarının bu beyanına aykırı olarak ayda iki hafta tatili çalışmayı kabul ederek hafta tatili alacağını hesaplamış, mahkemecede hesaplanan miktar hüküm altına alınmıştır. Öncelikle belirtmek gerekirki özel eğitim kurumlarında fazla çalışmalar ancak derse girilmekle gerçekleşir. Dolayısıyla derse girilmeyen hallerde esas itibariyle fazla çalışmadan söz edilmesi mümkün değildir. Yılda iki kez veli toplantılarının gerçekleşmesi amacıyla hafta tatilleri okula gidilmiş olması ancak bu toplantılar için mevzuatta öngörülen bir ödeme varsa talep edilebilir ki bu da ek ders ücretiyle karşılanabilir. Bunun dışında hafta tatili ücretinin talep edilmesi mümkün değildir. Kaldı ki yılda iki hafta tatilinde müfredat programlarının hazırlanması, velilerle görüşülmesi amacıyla gerçekleştirilen toplantılara katılma katlanabilir bir fedakarlık olarak değerlendirilmelidir. Mahkemece bu yönler dikkate alınmadan bilirkişinin davalı tanık beyanlarına aykırı ve başkaca hiçbir delile dayanmayan ayda iki kez hafta tatili çalışması yapıldığı yönünde hatalı tespite itibarla karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8583, Karar No: 2019/18107, Tarih: 09.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8583 E.  ,  2019/18107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılanların temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Katılanlar ile sanığın aynı sitede komşu oldukları, katılanların, sanığın torununu bisiklete binerken ve oynarken birden fazla kez azarlamaları nedeniyle, önce sanığın kızı ... ile katılanlar arasında tartışma çıktığı ve karşılıklı olarak birbirlerine saldırdıkları, bu durumu gören sanığın yanlarına giderek tarafları ayırmaya ve kızının katılanlar tarafından darp edilmesini önlemeye çalıştığı, bu sırada katılan ...'nın sanığın boynunu tırnakladığı, sanığın kendisine ve kızına yönelen haksız saldırıyı, saldırı ile orantılı şekilde defetmek amacıyla katılanları ittirerek uzaklaştırmaya çalıştığı, katılanların iddia ettiği gibi kendilerine birden fazla kez yumruk ile vurulsaydı bu durumun adli rapora yansıyacağı, tanık ...'nun katılan ...'nın kardeşi olması, tanık ...'in

ise katılanların aile dostu olup, site yöneticisi olarak da daha önce sanıkla sorun yaşamış olması nedeniyle, tamamen katılanları korumaya yönelik beyanlarının tarafsız olmadığı, mahkemece de tarafların komşusu olan tanık ...'nin beyanlarına bu nedenle üstünlük tanındığının belirtildiği, sanığın üzerine atılı suçu meşru müdafaa koşulları altında işlediğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21191, Karar No: 2017/24817, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21191 E.  ,  2017/24817 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15587, Karar No: 2010/16783, Tarih: 26.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/15587 E.  ,  2010/16783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak Suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3, 50, 52. maddeleri uyarınca 600,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/6. maddesi gereğince 6 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına dair (DENİZLİ) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/05/2007 tarihli ve 2007/126-284 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/04/2010 gün ve 2010/4435/24738 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2010 gün ve 2010/100735 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûm Olduğu suçun kasıtlı suç olması karsısında, 5237 sayılı Kanun'un 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Yasanın 53/6.maddesi uyarınca, sürücü belgesinin, taksirli suçtan mahkumiyet halinde geri alınmasına karar verilebileceği ve aynı Kanunun 179.maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun kasten işlenebilen suçlardan olduğu gözetilmeden, sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına hükmolunması karşısında, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (DENİZLİ) 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 18.05.2007 gün ve 2007/126-284 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, hükümde yer alan “5237 sayılı TCK.’nın 53/6.maddesine göre trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özene uymayan sanığın, 6 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına” ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 26.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6107, Karar No: 2011/13158, Tarih: 13.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6107 E.  ,  2011/13158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.