muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7750, Karar No: 2017/8617, Tarih: 27.09.2017

Dosya kapsamı incelendiğinde, mahkemece, davalıya atfı kabil kusur olup olmadığının tespiti açısından, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi’nin 17.12.2012 tarihli raporu, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’nun 21.08.2014 tarihli raporu ve aralarında Adli tıp AD, Kadın hastalıkları ve Doğum AD, Anesteziyoloji ve Reanimasyon AD öğretim üyeleri bulunan Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden 28.10.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporu alınmış; alınan raporlarda, gerçekleşen durumun önceden öngörülüp önlenemeyecek, her türlü özene rağmen görülebilecek komplikasyon olduğu, hastaya uygulanan tıbbi işlemlerin tıp kurallarına uygun yapıldığı, bu işlemler sırasında ve sonrasında herhangi bir uygulama hatası bulunmadığı, davalı kuruluşun da herhangi bir ihmal ve kusurunun olmadığı belirtilmiştir. Yine, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacılardan Arzu’nun imzasının bulunduğu ve epidural anesteziye bağlı olarak belden aşağı bölgelerde sinir hasarı görülebileceği komplikasyonunun yer aldığı aydınlatılmış onam formu düzenlenmiş olduğu görülmüştür; kaldı ki bu duruma davacı tarafın da itirazı yoktur. Hal böyle olmasına rağmen, mahkeme gerekçesinde, 1980 doğumlu olan bir anne adayının epidural anestezinin gerçekleşen sonucunu bilerek doğum odasına girmesinin mümkün olmadığı, davacının özel bir sağlık kuruluşunda ilk doğumunu yaparken sonucun tekerlekli sandalye ile sonuçlanabileceği ve ciddi sağlık sorunları yaşayacağını bilerek bu tekniği kabul etmeyeceği, değerlendirilmek suretiyle, davalının aydınlatılmış onam yükümlülüğünü yerine getirmediği kanaatine varılarak, bir kısım manevi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir. Oysa dosya içerisinde bulunan, davacılardan hasta Arzu’nun imzasını içeren 05.04.2010 tarihli aydınlatılmış onam formu açık olup, bilirkişi raporları ile de bu husus desteklenmiştir. O halde, tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, davalı tarafın üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirdiği, buna rağmen istenmeyen durumun meydana geldiği, davalı tarafa yüklenebilecek bir kusur olmadığı sabit olup, davanın tümden reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA,, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL. kalan harcın davacıdan alınmasına, 939,50 TL TL harcın davalıya, 29,20 TL harcın ihbar olunan Gülce Avanoğluna iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7838, Karar No: 2017/16897, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/7838 E.  ,  2017/16897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7545, Karar No: 2014/11183, Tarih: 05.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/7545 E.  ,  2014/11183 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davadan dolayı ....Hukuk Hakimliğinden verilen 17.07.2013 gün ve 51-270 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Dairenin bozma ilamından sonra dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede yeni bir imar uygulaması yapıldığı, geri dönüşüm cetvelleri hazırlandığı, çap kayıtlarında “imar düzenlemesi yapıldığı”, “idare mahkemesine açılmış dava bulunduğu” yönünde şerh düşüldüğü görülmektedir.

Davaya konu 180 ada, 31, 33, 34, 40, 42, 48, 49, 54, 59, 61 ve 64 sayılı 189 ada, 5, 8, 9 sayılı 190 ada, 1 sayılı 1019 ve 1020 sayılı 181 ada, 3, 5, 6 , 9 sayılı 153 ada, 12,13 sayılı, 139 ada, 5 sayılı 184 ada, 35 sayılı kadastral parselden en son hangi imar uygulaması ile hangi imar parsellerinin oluştuğu, imarın halen ayakta olup -olmadığının merciinden sorulması buna ilişkin belgelerin temini ile evrakına eklenmesi, istenen hususun yerine getirilip getirilmediğinin bizzat mahkeme hâkimince denetlenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6387, Karar No: 2023/2416, Tarih: 03.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/6387 E.  ,  2023/2416 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2020/722 Esas, 2021/744 Karar sayılı kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık ...'in UYAP kayıtlarının incelenmesinde, sanığın karar tarihinde Bitlis Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda göründüğü, 08.07.2021 tarihli karar celsesinde sanığın cezaevinden tahliye olduğu, duruşma salonunda olmadığına dair belirleme yapıldığı, ancak bu duruma ilişkin bir araştırma yapılmadığı tespit edilmekle; UYAP kayıtlarına göre sanığın bulunduğu Bitlis Açık Ceza İnfaz Kurumu'na yazı yazılarak karar tarihi olan 08.07.2021'de sanığın cezaevinde olup olmadığı, izinli bulunup bulunmadığı ile tahliye edilip edilmediği sorularak ve ilgili infaz kurumunun cevabî yazısı da dosyaya eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/962, Karar No: 2013/4978, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/962 E.  ,  2013/4978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ... nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK.'nun 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E.-2013/215 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...'e iadesine 18/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14947, Karar No: 2012/13986, Tarih: 04.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/14947 E.  ,  2012/13986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-Mağdurun ve soruşturma aşamasında dinlenen tanık ...'in beyanları dikkate alındığında, sanığın mağduru yaralama eyleminde silahtan sayılan tabak kullandığı anlaşılmakla, TCK'nun 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-İddianamede yer almamasına rağmen, CMK'nun 226. maddesine aykırı olarak sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında TCK'nun 87/1-c ve 58. maddesinin tatbik edilmesi,

3-Sanığın mağduru silahla yaralama eyleminden dolayı hüküm kurulurken öncelikle sanığın eylemi sonucunda mağdurun yüzünde sabit iz oluştuğundan, dairemizin yerleşik uygulamalarına göre yüzde sabit ize neden olan yaraların etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olarak kabulünün mümkün olmadığı, bu nedenle temel cezanın TCK'nın 86/1. maddesi gereğince tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-TCK'nın 61. maddesinde belirlenen ölçütler nazara alınarak aynı yasanın 86/1. maddesinden temel hapis cezası takdir ve tayin olunduktan sonra, sırasıyla 86/3-e ve 87/1-c ve 87/1-son maddelerinin uygulaması denetime elverecek şekilde hükümde gösterilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28604, Karar No: 2014/28055, Tarih: 22.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/28604 E.  ,  2014/28055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 3. Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ...ile davalılar.... vekili avukat.... Finansbanka A.Ş. vekili avukat ...'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...'ın, nüfus cüzdanı ve sürücü belgesini rızası olmaksızın ele geçirerek diğer davalı bankalardan kredi kartı temin ettiğini, bu kartları kullanarak yaptığı harcamalar nedeniyle davalı Finansbank'ın, hakkında icra takibi başlattığını, oysa davalının Fortisbank ve HSBC Banka yaptığı başvurularda, kullanılan kimliğin sahte olduğunun anlaşılması üzerine kredi kartı verilmediğini, bunun yanısıra kimliğinin cep telefonu hırsızlığında kullanılması sonucunda savcılık soruşturmasına maruz kaldığını, davalı S..ın savcılığa giderek teslim olduğunu, davacıya ait kimliği kullandığını ikrar ettiğini, bunun üzerine hakkında açılan kamu davasında dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine, kullandığı nüfus cüzdanının iğfal kabiliyeti olmadığından resmi belgede sahtecilik suçundan dolayı beraatine karar verildiğini, davalının bu hareketleri neticesinde bankalardan kredi ve kredi kartı talep edemez hale geldiğini, ticari itibarının sarsıldığını, davalı bankaların iğfal kabiliyeti olmayan kimlikle kredi kartı çıkartarak basiretli bir tacir gibi davranmadığından ticari itibarının zedelenmesi ve icra tehdidi altında kalması nedeni ile 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte her üç davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline, adının cep telefonu hırsızlığına karışması nedeniyle 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı S.. D..'dan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı bankaların basiretli bir tacir gibi davranarak gerekli araştırmayı yaptıkları gerekçesi ile davalı bankalar hakkında açılan davanın reddine, davalı S..'ın bankalardan kredi almak için davacının kimlik bilgilerini kullanarak dolandırıcılık suçuna kalkıştığının ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararıyla sabit olduğu, davalının haksız eylemi neticesi davacı hakkında haksız yere icra takibi yapıldığı, ticari itibarının sarsıldığı gerekçesi ile davalı Serhat hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile 3.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda davacı taraf, kimliğinin rızası dışında davalı S.. D.. tarafından ele geçirilerek davalı bankalardan temin edilen kredi kartları ile harcamalar yapıldığını, bu harcamalar nedeni ile icra tehdidi altında kaldığını ve ticari itibarının sarsıldığını ileri sürerek, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalı S.. D.. ve davalı bankalardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin yanı sıra davalı S..'ın kimliğini kullanmak suretiyle adının cep telefonu hırsızlığı suçuna karıştığını, savcılık soruşturmasına maruz kaldığını ileri sürerek 50.000,00 TL manevi tazminatın da davalı S.. D..'dan tahsilini

talep etmiş, mahkemece ilk talep hakkında karar verilmiş olup, davalı S.. D..'a karşı açılan manevi tazminat davası hakkında olumlu ya da olumsuz herhangi bir hükmün kurulmamış olduğu görülmüştür. Hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında karar verilmemiş olması, az yukarıda açıklanan HMK 297/2 maddesine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece, az yukarda açıklandığı üzere taleplerin herbiri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde yeniden bir karar verilmesi için eksik olarak kurulan hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 24,30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12862, Karar No: 2019/3067, Tarih: 26.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12862 E.  ,  2019/3067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat,

Sanık ... hakkında mahkumiyet

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nin 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm delillerin, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanıkların fiillerinin ve yüklenen suçun yasal unsurlarının ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması; her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, bu ilkelere uyulmadan ve hangi takvim yılına ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeden, denetime imkan vermeyecek şekilde ve gerekçeden yoksun olarak hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...’nun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.