muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4574, Karar No: 2019/7743, Tarih: 18.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/4574 E.  ,  2019/7743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Olay günü sanığın özür dileyerek infaz bürosunu sorduğu müştekinin, yan odayı göstererek "kapıda ismimiz yazıyor, kaldı ki aradığın yeri koridorda görevlilerden sorabilirsin" şeklinde cevaplandırmasına, "beyefendi siz söyleseniz ne olur" diyerek cevap verdiği, "burası danışma bürosu değil, şu an ben karar yazdırıyorum benim dikkatimi dağıtıyorsun" diyen şikayetçiye "özür diledik ya insan gibi davran" cevabını veren sanığa, şikayetçinin "doğru konuş terbiyesizce hitab etme" sözüne "terbiyesiz sensin" şeklinde karşılık vermesi şeklindeki ve kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21942, Karar No: 2012/21560, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/21942 E.  ,  2012/21560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı işveren vekili ve davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Gen Art Kadın Hastalıkları Ve Doğum Merkezi Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine 28/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2422, Karar No: 2017/8426, Tarih: 19.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/2422 E.  ,  2017/8426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/04/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı iddiasıyla manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ana muhalefet partisi genel başkanı olan davalının, 22/04/2014 tarihinde partisinin TBMM grup toplantısında hakkında sarfetmiş olduğu gerçek dışı sözlerle kişilik haklarına haksız şekilde saldırıda bulunduğunu iddia ederek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davaya konu ifadelerin eleştiri sınırları içinde sarfedildiğini, kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olmadığını beyanla, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalının, davacı hakkında sarf etmiş olduğu sözlerin eleştiri sınırlarını aştığı ve kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalının, davaya konu söz ve ifadeleri TBMM’de partisinin 22/04/2014 tarihli grup toplantısında ana muhalefet partisi genel başkanı sıfatıyla sarfettiği anlaşılmaktadır. Açıklamanın yapıldığı tarih gözetildiğinde, davalının konuşmasında belirttiği hususlarla ilgili olarak davacı hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturmanın bulunduğu ve davalının, devam eden süreçte soruşturmanın seyrine ilişkin basında ve kamuoyunda yer alan güncel konuları değerlendirdiği anlaşılmaktadır.

Davalının konuşma metni bir bütün halinde değerlendirildiğinde; ana muhalefet partisi genel başkanı olarak, kendi siyasi görüşleriyle davacıya sert eleştiriler yöneltmiştir. Ayrıca davalının siyasi kişiliği ve açıklamaların toplumu ilgilendiren konulara ilişkin olması nedeni ile kamusal ilginin bulunduğu; sıfatı gereği kamuoyunu bilgilendirme ve eleştiride bulunabilmesinin olağan kabul edilmesi gerektiği, toplumun bilgi edinme hakkı kapsamında değerlendirme ve yorumlarda bulunduğu, kullanılan söz ve ifadelerin ifade özgürlüğü kapsamında eleştirel mahiyette olduğu ve davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulmadığı sonucuna varılıp istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulmadığı sonucuna varılıp istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13317, Karar No: 2011/13407, Tarih: 30.12.2011

17. Hukuk Dairesi 2011/13317 E., 2011/13407 K.

**17. Hukuk Dairesi 2011/13317 E., 2011/13407 K.**

**- ERGİN KILINMA

- GÖREVLİ MAHKEME**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 12 ]

- 6100 S. HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU [ Madde 2 ]

- 6100 S. HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU [ Madde 382 ]

- 6100 S. HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU [ Madde 383 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davada Merzifon Asliye Hukuk ve Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R -

Dava, 15 yaşını doldurmüş çocuğunun ergin kılınması istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince,ergin kılınma davalarında HMK'nun 382/2,a-1 maddesi gereğince görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, Şahıs varlığına ilişkin davaların HMK'nun 2/1 maddesi gereğince Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanunu'nun 12. maddesi ile, "onbeş yaşını dolduran küçük, kendi isteği ve velisinin rızasıyla mahkemece ergin kılınabilir." hükmüne, 6100 sayılı HMK.'nun 382/ 2-a1 maddesine göre, "Ergin kılınma" Çekişmesiz yargı işlerinden sayılmasına, aynı yasanın 383.maddesinde ise "çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkeme,aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu " hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda,dava 15 yaşını doldurmüş çocuğunun Türk Medeni Kanunu'nun 12. maddesine göre,ergin kılınması istemine ilişkin olup, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382/2-a1 madesi gereğince çekismesiz yargı işlerinden olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda davanın niteliği itibariyle ve 6100 sayılı HMK'nun 383.maddesi gereğince ,uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Merzifon Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14632, Karar No: 2022/1056, Tarih: 27.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14632 E.  ,  2022/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kocaeli 4. Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Kocaeli 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “Kurtköy Mah. Onur Sok. Firdevs Konakları A Blok No:6/A İç Kapı No:15 Pendik/İstanbul” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin “Emekevler Mah. Yeniemek Cad. No:51/5 Kartepe/Kocaeli” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, dava tarihi itibarıyla kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “Emekevler Mah. Yeniemek Cad. No:51/5 Kartepe/Kocaeli” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Kocaeli 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Kocaeli 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1380, Karar No: 2006/4274, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1380 E.  ,  2006/4274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 25.10.2005

Nosu : 190-285

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dışı borçlular ... ile ...’a ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, sadece ...’a ait bulunan 5 nolu bağımsız bölüm üzerinde ve 10.000.000.000.-TL.lik üst sınır ipoteği bulunan davalı bankaya diğer taşınmazların bedelinden de pay ayrıldığını ve üst sınırın aşıldığını; diğer davalının takip dayanağı çekin zamanaşımına uğradığını ve alacağın satış tarihinden sonraki bir tarih esas alınarak hesaplandığını, öte yandan masraf hesabının yanlış yapıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka yargılamaya katılmamış; diğer davalı vekili zamanaşımı iddiasının üçüncü kişi tarafından ileri sürülemeyeceğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporlarına göre; davalı ... TAŞ. hakkındaki davanın kabulüne, davalı ... ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı ... ...’ın temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydolunmadığı gibi temyiz harcı da yatırılmadığından, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434 ncü maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... TAŞ. vekilinin bütün, davacı T. İş Bankası AŞ. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Davacı T. İş Bankası AŞ. vekili davalı ... ...’a isabet eden paranın hesaplanmasında hata yapıldığını ileri sürmüştür. Bu durumda mahkemece, dosyanın seçilecek bir bilirkişiye tevdii ile, davalı alacağının İcra ve İflas Kanunu’nun 138 nci maddesi uyarınca satış tarihi itibariyle hesaplanması ve fazla tesbit edilen masraf kalemlerinin alacaktan düşülmesi için rapor alınması ve varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davalı ... ...’ın temyiz isteminin REDDİNE, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... TAŞ. vekilinin bütün, davacı T. İş Bankası AŞ. vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin istek halinde iadesine, 20.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/25039, Karar No: 2024/16533, Tarih: 03.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/25039 E.  ,  2024/16533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/244 E., 2021/44 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/457 E., 2019/3 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

a.Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin “TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle 314/2 maddesi” olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b.Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yardım mahiyetindeki son eylem tarihi olan “06.02.2015” yerine “20.04.2018” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sayın çoğunluğun “Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” gerekçesine tarafımızdan iştirak edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

KARŞI OY:

Sayın çoğunluğun “Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” gerekçesine tarafımızdan iştirak edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2018 tarih ve 2018/15 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında “silahlı terör örgütüne üye olma” suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 08.01.2019 tarih ve 2018/457 E., 2019/3 K. sayılı ilamıyla sanık hakkında “örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” suçundan mahkumiyetine karar verildiği, bu karara karşı süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05.01.2021 tarih ve 2019/244 E., 2021/44 K. sayılı kararıyla “istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine” dair karar verildiği, sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde anılan kararı temyiz ettiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlığı oluşturan tartışmanın konusunu; “sanığın dosya kapsamına yansıyan eyleminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturup oluşturmayacağı" hususu oluşturmaktadır.

Somut olay irdelendiğinde;

Oluş, mahkeme kabulü, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna yönelik tam olarak şüpheleri ortadan kaldıracak kanaat edinilemeyen ancak dinlenen tanık beyanlarından FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile sempati düzeyinde bağlantısı olan sanığın, örgüt liderinin talimatına uyar şekilde, örgütsel amaçla örgütle iltisaklı Asya Katılım Bankasına (Bank Asya) para yatırma eyleminin bugüne kadar Yargıtay 16. Ceza Dairesi (kapatılan) ve 3. Ceza Dairesinin istikrarlı ve süreklilik gösteren kararlarından da görüleceği üzere “örgüte yardım suçunu” oluşturacağından sayın çoğunluğun “beraate yönelik” bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.