muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4702, Karar No: 2015/3643, Tarih: 02.07.2015

Somut olayda, 5846 sayılı Kanuna aykırı olarak belirtilen işyeri ve ikamet adresinde bandrolsüz eser satıldığı gerekçesiyle Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile Mahkemece, CMK'nun 116 ve devamı maddeleri uyarınca gündüzleyin bir defa arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, 07.05.2010 günü belirtilen yerlerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanıkların cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda gösterilen deliller arasında, sanıkların savunması, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporu gösterilip mahkumiyete esas alınmış ise de, hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanıklar suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır. Kaldı ki sanıkların ikrar olarak nitelendirilebilecek bir savunması bulunmamaktadır.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanıkların mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmadığından, yerel mahkemenin kararının bozulması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/9142, Karar No: 2014/13832, Tarih: 16.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/9142 E.  ,  2014/13832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/146-2013/80

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı S.. K..'na yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8590, Karar No: 2015/21273, Tarih: 23.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/8590 E.  ,  2015/21273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Katılanın sanığa ait soğuk hava deposuna farklı tarihli depo giriş fişleri ile toplam 964 kasa elma koyduğu, 15/03/2009 tarihinde 516 kasanın satılarak çıkışının yapıldığı, 14/04/2009 tarihinde 376 kasa satılarak çıkışının yapıldığı, bu haliyle 892 kasa toplamda çıkış yapıldığı, katılanın 10 kasa elmanın yemelik, 6 kasa elmanın ...'a satıldığı ve 7 kasa elmanın çürüme nedeni ile kasaların katılana teslim edildiği, bu haliyle toplam 915 kasa elma dışında kalan elmaların katılana iade edilmediği iddia edilen olayda,

Sanığın teslim edilmediği iddia edilen kasaların kime satıldığını dosyaya ibraz ettiği giriş çıkış evrakında yazdığını, 26 kasa elmanın ... isimli tüccara, 16 kasa elmanın 15/04/2009 tarihinde... isimli pazarcıya satıldığını, suça konu malların hepsinin satıldığını ya da teslim edildiğini savunması, katılanın 1004 kasa elma teslim ettiğini, kendisine 964 adet teslim ettiğine dair makbuz verildiğini, satılan ve çürüğe ayrılan elma kasaları ile teslim ettiği arasında fark olduğunu beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için sanığa ait...’na ait tüm ticari evrak, belge ve makbuzların getirtilerek, katılanın ibraz ettiği belgeler ile birlikte bilirkişi incelemesi yaptırılıp sanığın katılan tarafından teslim edilen suça konu elmaları mal edinip edinmediğinin tespiti ile sonuncuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında takdiri indirim uygulaması ile hapis cezasından çevrilen ve gün karşılığı tayin edilen adli para cezasının hesaplanmasında uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesi muhalefet edilmesi

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda cezaların içtimaına ilişkin bir hüküm bulunmadığı ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesinde “hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar” hükmünü içerdiği gözetilmeden, adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda cezaların içtimaına ilişkin bir hüküm bulunmadığı ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesinde “hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar” hükmünü içerdiği gözetilmeden, adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/02/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/767, Karar No: 2009/7032, Tarih: 22.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/767 E.  ,  2009/7032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Tıp Kongresi için ...’dayken 20.10.2006 tarihinde saldırıya uğradığını, çantası, kimliği, parası ve kredi kartlarının gasp edildiğini, hemen Uluslararası kart iptal merkezini aradığını, polise başvurduğunu, ardından ... şubesini arayıp iptali doğrulattırdığını, buna rağmen iki saat içinde karttan 3900 Euro nakit çekildiğini, 5464 sayılı kanunun 12. maddesi gereğince çalınma durumunda kart hamilinin yapacağı bildirimden önceki 24 saat içinde gerçekleşen hukuka aykırı kullanımın sadece 150,00 YTL sinden sorumlu olduğunu, limitin rızası dışında yükseltildiğini, zararın artmasına sebebiyet verildiğini, bankanın kendisini sorumlu tutması nedeniyle ihtirazi kayıtla 7.180,00 YTL ödeme yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek bunun ödeme tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin 13 maddesi gereğince kartın güvenliğinden davacının sorumlu olduğunu, kartın çok kısa sürede kullanılmasında davacının ağır kusurunun bulunduğunu ve 12. maddeden yararlanamayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, şifrenin kolay bulunmasının davacının kusuru olmadığına dayanılarak 5464 sayılı yasanın 12 maddesi gereği 150,00 YTL nin düşülmesi suretiyle 7.030,00 YTL nin ödeme tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, gasp edilmesi nedeniyle çalınan kredi kartı için hemen başvuruda bulunduğunu, ancak çok kısa süre içinde

2009/767-7032

Mahkemece, şifrenin kolay bulunmasının davacının kusuru olmadığına dayanılarak 5464 sayılı yasanın 12 maddesi gereği 150,00 YTL nin düşülmesi suretiyle 7.030,00 YTL nin ödeme tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, gasp edilmesi nedeniyle çalınan kredi kartı için hemen başvuruda bulunduğunu, ancak çok kısa süre içinde

2009/767-7032

karttan 3900 Euro nakit çekildiğini, 5464 sayılı yasanın 12. maddesi nedeniyle 150,00 YTL dışındaki kısımdan sorumlu olmadığı halde 7.180,00 YTL yi ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Dosya içerisinde 20.10.2006 gün saat 14.22 de çalıntı ihbarının yapıldığı, nakit çekimlerinin ise aynı gün 13.11 ile 13.49 gibi çok kısa bir sürede gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporunda kartın bu kadar kısa sürede kullanılmasının şifrenin hemen bulunmasından kaynaklandığı ve davacının şifreyi iyi muhafaza edememesi nedeniyle kusurlu olduğu, bankanın da daha önce hiç nakit avansı çekmeyen davacının bir anda bu kadar çok nakit çekerek limiti bitirmesi karşısında daha duyarlı davranması gerektiği ve bankanın da müterafik kusurunun olduğuna dayanarak kusur oranının paylaştırıldığı görülmüştür. Kartın kullanılabilmesi için öncelikle şifrenin çözülmesi gerekmektedir. Kart hamili şifrenin muhafazasından ve güvenliğinden sorumludur. Şifreyi seçerken kolay bulunan, örneğin kimlik bilgileri içinde yer alan rakamların seçilmemesinin gerektiği günümüzde bilinen bir gerçektir. Davacı kartının şifresine bu kadar kısa sürede ulaşılmış olması şifrenin güvenli bir şekilde seçilmediğini göstermektedir. Hal böyle olunca davacının olayda ağır kusurunun olduğu ve 5464 sayılı yasanın 12. maddesinden yararlanamayacağı ortaya çıkmaktadır. Bankanın daha önce nakit avansı çekmeyen müşterisinin bu hakkını ne zaman kullanacağını bilmesine imkan olmadığından, limitini doldurmasına müsaade etmesinde kusurundan söz edilmesi mümkün değildir. Bu durumda kartın hukuka aykırı kullanımında ağır kusuru olan davacının, çalınma ihbarı yapılana kadar olan nakit harcamalardan sorumluluğu bulunmaktadır. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8386, Karar No: 2018/5093, Tarih: 15.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/8386 E.  ,  2018/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacılar ve davalı vekillerince temyiz edilmiş, davalı ... A.Ş vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 15.5.2018 Salı günü davacılar vekili Av. ... ve davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, murisin ve müvekkilleri ... ve...’nin yolcusu olduğu davalıya zorunlu trafik sigortalı araç ile dava dışı aracın kusurlarıyla karıştığı trafik kazası sonucu murisin vefat ettiğini, murisin tarım işçisi olduğunu, müvekkillerinin murisin anne, baba ve kardeşleri olup destekten yoksun kaldığını, ayrıca davacı anne ve babanın ağır yaralandığını, tedavilerinin devam ettiğini, işgöremez halde olduklarını, kaza tespit tutanağında her ne kadar her iki araç da kusurlu bulunmuş ise de, davacılar 3.şahıs sıfatında olduğundan destek hesabında hiçbir kusur oranının göz önüne alınamayacağını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla tüm davacılar için 30.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, ağır yaralanan davacı baba ... için 5.000,00 TL, anne... için 5.000,00 TL tedavi, işgöremezlik ve maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle taleplerini dava dilekçesindeki 30.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatından davacı baba ... için 20.000,00 TL, davacı anne... için 8.500,00 TL, davacı kardeşlerin her biri için ayrı ayrı 500,00’er TL olarak, davacı baba ... için 5.000,00 TL maddi tazminatı 3.000,00 TL işgöremezlik, 1.000,00 TL tedavi gideri, 2.000,00 TL bakım gideri, davacı anne... için 5.000,00 TL maddi tazminatı 2.000,00 TL işgöremezlik, 2.000,00 TL tedavi gideri, 2.000,00 TL bakım gideri olarak açıklamış ve taleplerini davacı baba ... için destek tazminatı bakımından 32.719,96 TL, işgöremezlik bakımından 35.278,46 TL, bakım gideri bakımından 6.804,75 TL, tedavi gideri bakımından 3.000,00 TL’ye, davacı anne... için destek tazminatı bakımından 37.837,66 TL, işgöremezlik bakımından 2.411,04 TL, bakım gideri bakımından 3.064,5 TL, tedavi gideri bakımından 2.000,00 TL’ye yükseltmiş, son celse ıslah dilekçesindeki destek tazminatı taleplerinde maddi hata yapıldığını, davacı baba ... için destek tazminatı bakımından 37.837,66 TL, davacı anne... için destek tazminatı bakımından 32.719,96 TL talep ettiklerini belirtmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; 37.837,66 TL destekten yoksun kalma tazminatının (poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere) dava tarihi olan 21.10.2013'den itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, 32.719,96 TL destekten yoksun kalma tazminatının (poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere) dava tarihi olan 21.10.2013'den itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ye verilmesine, 45.083,21 TL iş göremezlik, bakım ve tedavi giderinin (poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere) dava tarihi olan 21.10.2013'den itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, 7.475,54 TL iş göremezlik, bakım ve tedavi giderinin (poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere) dava tarihi olan 21.10.2013'den itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ye verilmesine, ... , ... ve ... adına açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen maddi tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 6.307,08 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 15.5.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1071, Karar No: 2018/4669, Tarih: 11.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/1071 E.  ,  2018/4669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının dava dışı borçlu ... aleyhine ... .... ... Müdürlüğünün 2010/9713 E. sayılı dosyasında ... takibi yaptığını, borçluya ait taşınmaza haciz konulduğunu, ... dosyasında yapılan sıra cetvelinde birinci sırada ipotek alacaklısı olarak davalının gösterildiğini, davacının alacağının ise ikinci sırada yer aldığını, sıra cetvelinde birinci sırada yer alan ipotek alacaklısı davalının ipotek alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın öncelikle müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı asıl, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ekonomik sosyal durumu, olağan hayat şartları, ipotek alacağının tahsili amacıyla herhangi bir işleme başvurulmaması, davalı ile borçlunun mahalle komşusu olması, ipoteğin davacının yapmış olduğu ... takibinden sonra konulması hususları dikkate alındığında ipotek alacağının, davacının alacağının tahsilinin engellenmesi amacıyla muvazaalı olarak düzenlendiği, ipoteğe dayanak alacağın davalı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile ... .... ... Müdürlüğünün 2010/9713 E. sayılı dosyasında düzenlenen ....04.2015 tarihli sıra cetveli ve derece kararında .... sırada yer alan davacının alacağının ....sırada yer alan ipotek alacaklısı davalının alacağından önce geldiği kabul edilerek ödemenin yapılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9483, Karar No: 2018/18592, Tarih: 13.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/9483 E.  ,  2018/18592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalılarlar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı 01.11.2014 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 08.04.2016 tarihinde başlattığı icra takibi ile muaccel olan ve muaccel halen gelen 2014 yılı Kasım ayından 2016 yılı Ekim ayına kadarki 62.395,63 TL kira alacağının işlemiş faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçlu kiracı ve kefile 12.04.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu kiracı 18.04.2016 tarihli itiraz dilekçesinde, davacı ile müvekkilinin önce takibe konu 2 yıl süreli sözleşmeyi akdettiklerini, ancak akabinde bu sözleşmeden vazgeçerek 01.11.2014 tarihli sözleşmeyi imzaladıklarını, taraflar arasında geçerli olan sözleşmenin bu ikinci yapılan sözleşme olduğunu, ayrıca müvekkili ile alacaklı ... arasında kira sözleşmesi dışında 15.10.2016 tarihli eczane devir sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme devir bedelinin 7.110 TL olarak belirlendiğini, ancak müvekkili ile alacaklının aralarında yaptıkları sözlü anlaşma ile devir bedeli ile birlikte kiralardan mahsup edilmek üzere 05.11.2014 tarihinde 60.000 TL, 21.11.2014 tarihinde de 30.000 TL olmak üzere alacaklıya toplam 90.000 TL ödeme yapıldığını, yine müvekkili tarafından alacaklının aynı hesabına farklı tarihlerde ödeme yapıldığını, kira borcu bulunmadığını bildirerek borca, faize ve ferilerine itiraz etmiştir. Davalı borçlu kefil 18.04.2016 tarihli itiraz dilekçesinde, alacaklı taraf ile kiracı ...’nün aralarında önce takibe konu kira sözleşmesini akdettiklerini, akabinde tarafların bu sözleşmeden vazgeçerek 01.11.2014 tarihli sözleşmeyi imzaladıklarını, taraflar arasında geçerli olan sözleşmenin bu ikinci yapılan sözleşme olduğunu, müvekkilinin kefil olması nedeniyle öncelikle kiracıya başvurulması gerektiğini, asıl borçluya karşı takibin sonuçsuz kalmış olması gerektiğini ileri sürerek takibe, borca ve faize itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlular tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, takip borçlularının takibe konu 2 yıl süreli sözleşmesinin feshedilerek 1 yıl süreli sözleşme imzalandığını ileri sürerek borca, faize ve kefilliği itiraz ettikleri, takibe dayanak kira sözleşmesinin feshedildiğinin ispat yükünün davalı borçlulara ait olduğu, dosya kapsamında bu hususun ispat edilemediği, yine davalı borçlunun kefilliğinin müteselsil kefalet olduğu, asıl borçluya gitmeden kefil hakkında da icra takibi yapılabileceği, kefilin sorumluluğunun kira sözleşmesi ile sınırlı olduğu, sözleşmesinin bitiminden itibaren en geç 1 ay içerisinde takip yapılabileceği gerekçesiyle davalıların itirazın kaldırılmasına karar verilmiş, bu karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesince, takibe konu asıl alacağın hangi aylara ilişkin olduğunun yargılama sırasında davacıya açıklattırılmadığı, açıklamaya göre davalılar tarafından dosyaya sunulan dekontlar ve kiraların yattığı hesap dökümü getirtilip ödemeler düşülerek bilirkişi marifetiyle faiz ve asıl alacağın hesaplattırılmadığı, ancak öncelikle icra takip dosyasında kiracının ve kefilin takip konusu sözleşmeye itiraz ettikleri, itirazın imzaya itiraz olduğu, itirazı değerlendirme görevinin dar yetkili icra hukuk mahkemesine ait olmadığı, kefaletin yasaya uygun olarak yazılmamış olduğundan geçerli olmamasına rağmen, davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu halde davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığından bahisle davalılar vekilinin istinaf kanun yolu isteminin kabulü ile HMK'nin 353 1-b/2 maddesi gereğince mahalli mahkemenin kararının kaldırılarak, davacının açmış olduğu itirazın iptali, icra inkar tazminatı ve temerrüt nedeniyle tahliye davalarının ayrı ayrı reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Davacı vekilinin davalı kiracı yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.