muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/343, Karar No: 2024/30, Tarih: 24.01.2024

Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20.07.2016 tarihli raporuna göre; mağdurenin genital muayenesinde; hymen anuler ve ince kenarlı olup serbest kenarlarında nedbe dokusu izlenmediği, yırtılmaksızın duhule müsait olduğu, anal muayenesinde; anal mukoza ve sfinkter tonusunun doğal bulunduğu, vücudunda sol ön koldaki eski simülasyon kesileri dışında herhangi bir tıbbi müdahale gerektirecek harici travmatik değişim tespit edilmediği,

Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesi Toksikoloji Şubesinin 05.09.2016 tarihli raporuna göre; mağdureden alınan kan ve idrar örneklerinde uyuşturucu veya uyarıcı maddelere rastlanmadığı,

29.07.2016 tarihli adli görüşme raporunda; mağdurenin yaşına ve sosyo-ekonomik düzeyine uyumlu bir görünüme, gelişim düzeyine uygun mental kapasiteye ve sözel beceriye sahip olduğunun, spontane ve uyumlu bir duygulanımla aktarımda bulunduğunun, adli görüşmenin temel unsurlarının ön görüşme ile uyumlu olduğunun belirtildiği,

Mağdurenin İlk Derece Mahkemesinde beyanının alınması sırasında hazır bulunan pedagogun; mağdurenin kendini ifade edebilecek durumda olduğunu, baskı altında kalmadığını, soruları algılayıp cevap verebildiğini, beyanlarına itibar edilebileceğini beyan ettiği,

Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2017 tarih ve 2017/17921 sayılı kararıyla kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçlarından kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdure çocuk izlem merkezinde; merkeze gelmekteki amacının bekâret testi yaptırmak olduğunu, sanığı yaklaşık 6-7 yıldır tanıdığını, 2015 yılı yaz aylarında henüz havaların çok sıcak olmadığı bir zaman diliminde sanığın, kendisini; "Sevgili olacağız." şeklinde sözlerle ikna ettiğini, bunun üzerine ailesiyle birlikte yaşadığı evde tam bir birleşme olmadan cinsel birliktelik yaşadıklarını,

Mahkemede; uzun yıllardır tanıdığı ve çok sevdiği sanığın birçok kez evine gittiğini, bir defasında eve gittiğinde cinsel ilişkiye girmeleri hâlinde sanığın kendisine sevgili olabileceklerini söylediğini, buna inanarak sanıkla birlikte olduğunu, beraber uyuşturucu madde kullandıkları sanığın o dönemde bir sevgilisinin bulunmadığını, normalde sanıktan şikâyetçi olmayı düşünmediğini ancak çocuk izlem merkezine gittiğinde kendisine cinsel anlamda bir deneyim yaşayıp yaşamadığına dair sorular sorulduğunu, sanığın eylemlerini bu vesileyle aktardığını, sanıktan şikâyetçi olduğunu,

Bölge Adliye Mahkemesinde; sanıkla organ sokmaya ulaşmayan cinsel birliktelik yaşadıklarını, sanıktan ayrıldıktan sonra uyuşturucu kullanmaya başladığını, psikolojik tedavi sırasında başına gelen olayları doktora anlattığını, niyetinin sanığı şikâyet etmek olmadığını, sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini,

Bölge Adliye Mahkemesinde; sanıkla organ sokmaya ulaşmayan cinsel birliktelik yaşadıklarını, sanıktan ayrıldıktan sonra uyuşturucu kullanmaya başladığını, psikolojik tedavi sırasında başına gelen olayları doktora anlattığını, niyetinin sanığı şikâyet etmek olmadığını, sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini,

Katılan ... kollukta; öz kızı olan mağdurenin son günlerde evden ayrılıp bir veya iki gün başka yerlerde kaldığını, neden bu şekilde davrandığını sorduğunda ise; "Yaparım, izin vermezseniz kendimi keserim." şeklinde sözlerle cevap verdiğini, davranışlarının son zamanlarda çok değiştiğini, uyuşturucu madde kullandığından şüphelendiğini ve başına kötü bir şey gelmesinden korktuğunu, bu nedenle mağdurenin çocuk izlem merkezine götürülerek detaylı bir kontrolden geçmesini istediğini,

Mahkemede; evin etrafında dolaştığını gördüğünde kendisini uyarmasına rağmen sanığın eylemlerine devam ettiğini, katılan ...'in sanığı eve davet ettiğine dair savunmanın gerçeği yansıtmadığını, mağdurenin bu olaydan sonra psikolojisinin bozulduğunu ancak uyuşturucu madde kullanımının ya da evden kaçmasının söz konusu olmadığını, psikolojik tedavisi devam ederken tavsiye üzerine çocuk izlem merkezine götürdüğü mağdurenin orada sanığın eylemlerini anlattığını, sanıktan şikayetçi olup davaya katılmak istediğini,

Katılan ... mahkemede; sanığın, öz kızı olan mağdureyle arkadaşlık yaptığını ve duygusal yakınlaşmalarının olduğunu bildiğini, birkaç defa sanıkla parkta konuşarak mağdurenin uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığını sorduğunu, ancak kesinlikle sanığı evine davet etmediğini, sanık hakkında şikâyetçi olup davaya katılmak istediğini,

Tanık ... mahkemede; mağdurenin kendisine yönelik olarak iddia ettiği eylemlerle ilgili Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandığını, sanığı tanımadığını, mağdureyle duygusal bir ilişkisinin olmadığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık aşamalarda; mağdureyi aynı mahallede oturmaları nedeniyle tanıdığını, psikolojik sorunları olduğunu ve uyuşturucu madde kullandığını bildiğini, birkaç defa evden kaçarak arkadaşlarının yanına gittiğini bildiğini, mağdurenin, kendisine karşı duygusal anlamda takıntısının bulunduğunu, ancak mağdureye bu anlamda karşılık vermediğini, mağdurenin intikam almak niyetiyle kendisine iftira attığını düşündüğünü, yaklaşık iki yıl önce bir defa katılan ...'in daveti üzerine evlerine gittiğini, mağdurenin o esnada evde olmadığını, katılan ...'in mağdurenin duygularından bahsederek uyuşturucuyu bırakması için onunla konuşmasını istediğini, bunun üzerine dışarıda konuştuğu mağdureye uyuşturucuyu bırakması konusunda telkinde bulunduğunu, suçlamaları kabul etmediğini savunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi şeklinde, Latince'de ise in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Mağdurenin aşamalarda 2015 yılı yaz aylarında aralarında gönül ilişkisi bulunan sanıkla kendi evinde bir defa organ sokma boyutuna varmayacak şekilde cinsel ilişkiye girdiklerini iddia ettiği, sanığın ise kendisine duygusal anlamda takıntısı olan ve karşılık vermemesi nedeniyle intikam almak amacıyla suç isnadında bulunan mağdurenin suçlamalarını kabul etmediğini savunduğu anlaşılan dosyada;

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Mağdurenin aşamalarda 2015 yılı yaz aylarında aralarında gönül ilişkisi bulunan sanıkla kendi evinde bir defa organ sokma boyutuna varmayacak şekilde cinsel ilişkiye girdiklerini iddia ettiği, sanığın ise kendisine duygusal anlamda takıntısı olan ve karşılık vermemesi nedeniyle intikam almak amacıyla suç isnadında bulunan mağdurenin suçlamalarını kabul etmediğini savunduğu anlaşılan dosyada;

Uyuşturucu madde kullandığı şüphesiyle ve sıklıkla evden kaçması nedeniyle ailesi tarafından çocuk izlem merkezine müracaatı sağlanan mağdurenin merkeze geliş amacının bekâret testi yaptırmak olduğunu açıkça belirtmesi, cinsel bir eyleme maruz kalıp kalmadığının sorulması üzerine aralarında sanığın da bulunduğu üç şahsın farklı zamanlarda gerçekleşen cinsel eylemlerini anlatması ve yaklaşık bir yıl önce evlerinde sanıkla organ sokma boyutuna ulaşmayacak şekilde cinsel anlamda yakınlaştıklarını aktarması, esasen sanıktan şikâyetçi olmayı düşünmediğini bildiren mağdurenin söz konusu olayları anne ve babası olan katılanlarla da paylaşmaması, sanığı tanıyan katılan ...'in de zaman zaman evden ayrılarak uyuşturucu madde kullanan mağdureye tavsiyelerde bulunması konusunda sanıktan yardım talep ettiğini ifade etmesi, sanığı evinin etrafında sıklıkla gördüğünü ve uyardığını belirten katılan ...'ın bu konuda adli makamlara müracaat ettiğine dair bir beyanının ya da dosyaya yansıyan bir belgenin bulunmaması, sanığın tüm aşamalarda; kendisine duygusal anlamda hisler besleyen mağdureye karşılık vermemesi nedeniyle iftiraya maruz kaldığını, mağdurenin evine yalnızca bir defa katılan ...'in daveti üzerine gittiğini ve o esnada evde mağdurenin bulunmadığını, katılan ...'in talebiyle mağdureyi uyuşturucuyu bırakması konusunda uyardığını bildirerek atılı suçu inkâr etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; mağdurenin maruz kaldığını iddia ettiği eylemden yaklaşık bir yıl sonra dile getirdiği, somut delillerle ve adli raporlarla da desteklenmeyen soyut beyanları dışında sanık tarafından cinsel istismara uğradığını gösterir kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayıp mağdurenin iddiasının şüphede kalması ve şüpheden sanık yararlanır evrensel hukuk kuralı uyarınca bu şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiğinden, sanığa atılı çocuğun basit cinsel istismarı suçunun sabit olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün sanığa atılı çocuğun basit cinsel istismarı suçunun sabit olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarih ve 1086-1598 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığa atılı çocuğun basit cinsel istismarı suçunun sabit olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarih ve 1086-1598 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığa atılı çocuğun basit cinsel istismarı suçunun sabit olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Ulaşılan bu sonuç karşısında, sanık hakkında verilen adli kontrol kararının KALDIRILMASINA, bu kapsamda YAZI YAZILMASINA,

4- Dosyanın, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10200, Karar No: 2014/11617, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/10200 E.  ,  2014/11617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı ... vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı ... vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10953, Karar No: 2015/23439, Tarih: 09.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/10953 E.  ,  2015/23439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, saat 21.00-21.30 arasında ... İlköğretim Okuluna açık olan pencereden girip, müdür odasının kapısını kırdığı, burada çalınacak bir şey bulamaması üzerine, okul kantinine girdiği, kutu içerisinde duran 20,00 TL bozuk parayı, bir paket açılmamış, bir paket de açık olan sigara ile bir adet çakmağı aldığı, yapılan ihbar üzerine okulda suç üstü yakalandığı somut olayda; sanığın ikrarı ve yakalama tutanağı içeriğine göre hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10592, Karar No: 2016/17042, Tarih: 14.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/10592 E.  ,  2016/17042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüze karşı 23.02.2016 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 04.03.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9689, Karar No: 2015/3135, Tarih: 20.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9689 E.  ,  2015/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 maddeleri

gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın idaresindeki ambulansla, gündüz vakti, meskun yerde, bir platformu yol çalışması nedeniyle kapatılmış ve diğer yönü çift yönlü olarak kullanılan yolda seyrederken, önünde seyretmekte olan traktöre arkadan çarpması sonucu traktör sürücüsünün ölümü ile sonuçlanan olayda; sanığın kullandığı ambulansın sireninin ara ara çalışır vaziyette olup, ambulansta hastaneye yetiştirilen ağır hastanın bulunduğu da dikkate alınarak; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi,

2- TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de; sanığın ağır bir hastayı hastaneye taşırken olayın meydana gelmesi ve şoförlükle geçimini sağladığı göz önüne alındığında, sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak geri alınmasına karar verilmek suretiyle, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3213, Karar No: 2017/2717, Tarih: 20.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/3213 E.  ,  2017/2717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı geçici işçi olarak işe başladığı ilk tarihten daimi statüye geçtiği tarih olan 2001 yılına kadar ki hizmet süresinin hesaplanarak belirlenecek derece ve kademede intibakının yapılmasının tespitine ve belirlenecek kademe/intibaka göre doğacak fark alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalının Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

1)12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davalar ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı, bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu Kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmalarının ... Bakanlığı'nın onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işleminin, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı, ... Hazinesine devredilen taşınmazların Kanun'un yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı, Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ... Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanların; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.