muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4596, Karar No: 2008/5940, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4596 E.  ,  2008/5940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 2. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi Hazine vekili borçlu ... ...’in şahsi vergi borcu dışında, müdürü bulunduğu ... Ltd. Şti.nin vergi borçlarından da sorumlu olduğunu, ancak bunun sıra cetvelinde dikkate alınmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesince dava dışı şirketin fesih ve tasfiye edilmediği, bu durumda şirket ortağının ödemekle yükümlü tutulabileceği bir şirket borcunun saptanamadığı, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyet eden Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 35 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 10 ncu maddesi limited şirketler ve genel olarak tüzel kişilerin kamu borçlarından, bunların ortak ve yöneticilerinin ne şekilde sorumlu olacaklarını göstermiştir. Bu durumda mahkemece anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde inceleme yapılmak ve varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek gerekirken, davacı alacağının kamu alacağı olduğu gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 29.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5860, Karar No: 2012/13054, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5860 E.  ,  2012/13054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan dava dışı ...adına kayıtlı... plakalı 1990 model traktörü 08.10.2009 tarihli satış sözleşmesiyle 12.500,00 TL bedelle satın alarak sözkonusu traktörü teslim aldığını, satış bedelini davalıya ödediğini, Finike İcra Müdürlüğü'nün 2007/1477 esas sayılı dosyasında satışa konu traktöre haciz işlemi yapılarak traktörün müvekkilden alındığını, traktörün trafik kayıtlarında daha önceden haciz ve yakalama kaydı bulunduğunu ancak davalının bu durumu müvekkilden sakladığını, adi satış sözleşmesi olması nedeniyle satış sözleşmesinin geçersiz olduğunu belirterek, satış bedeli olan 12.500,00 TL'nin 08.10.2009 olan satış tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ilk olarak 21.12.2011 havale tarihli cevap dilekçesinde; davacının traktör satışına ilişkin borcunu ödememesi nedeniyle icra takibi yapıldığını beyan etmiş, daha sonra 22.12.2011 tarihli ek beyan dilekçesinde ise; müvekkilin verdiği bilginin yanlış anlaşılması nedeniyle cevap dilekçesinde bazı hususların sehven belirtilmediğini, 08.10.2009 tarihli satış sözleşmesi uyarınca davacıya satılan traktörün devir işlemlerinin 31.01.2010 tarihinde yapılacağının taraflarca kabul edildiğini, yapılan ihtarlara rağmen davacının devir işlemine yanaşmadığını, devir işleminin yapılacağı 31.01.2010 tarihinden sonra aracın halen dava dışı ...adına kayıtlı bulunmaya devam etmesi nedeniyle Ramazan Cengiz'in borcundan dolayı satışa konu traktörün trafik kaydına 21.02.2010 tarihinde haciz şerhi işlendiğini, devir yapılacağı tarihte herhangi bir haciz işlemi bulunmadığını, davacının yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle müvekkilin sorumlu tutulamayacağı belirtilerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; taraflar arasındaki sözleşmenin resmi şekle uyulmadan yapılması nedeniyle geçersiz olduğu, geçersiz sözleşmelerde tarafların verdiklerini geri alma hakkına sahip oldukları, resmi devri gerçekleşmeyen aracın trafik kaydındaki malikinin borcu nedeniyle haczedilerek davadan önce davacının elinden alındığı, bu durumda davacının geçersiz sözleşme nedeniyle ödediği bedeli talep etme hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1449, Karar No: 2012/4653, Tarih: 27.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/1449 E.  ,  2012/4653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:Mahkemece yapılan yargılama sonunda "davanın kısmen kabulüne" karar verilmiş olmasına rağmen, kısa kararda "davanın kabulüne" denilerek, mahkemenin kabulü ve gerekçeli karar hükmü arasında çelişki yaratılmıştır. 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü Ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13789, Karar No: 2025/4151, Tarih: 16.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/13789 E.  ,  2025/4151 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2017/2338 Esas,2017/2202 Karar

SUÇLAR : Tehdit, Hakaret

SUÇLARIN TARİHİ :

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, sanığın temyiz isteğinin REDDİ İLE 30.03.2022 TARİHLİ EK KARARIN ONANMASINA,

Dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17507, Karar No: 2007/21215, Tarih: 15.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17507 E.  ,  2007/21215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erdemli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında 16.9.2004 tanzim 16.10.2004 vadeli 20.000 YTL miktarlı bonoya dayanılarak kambiyo sentelerine mahsus yol ile takip yapılmaktadır. Borçlu yasal süresi içinde imzaya, borca faize itiraz etmiştir.

Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince düzenlenen 12.4.2007 tarihli bilirkişi Heyetince verilen  raporda takibin dayanağı senetleri imzalayan borçlu Y. D. eli ürünü olmadığı sonucuna varılmıştır. İİK.nun 170/3. maddesine göre; imzaya itirazın kabulüne karar verilmesi kararı ile "takibin duracağı" aynı maddenin 4. fıkrasına göre de, senedi takibe  koymakta kötüniyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklının senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminatta ve alacağın yüzde onu oranında para cezası ile mahkum edileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda senetteki imzanın borçluya ait olmadığı belirlendiğine göre takip konusu alacağın tümü için takibin durdurulması yerine bir kısmı için iptaline dair hüküm tesisi isabetsiz olduğu gibi, tazminat talebinin reddine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Diğer taraftan kabul şekli bakımından da, borçlunun dayanak senede atfen ödeme yaptığından bahisle sunduğu sözleşme başlıklı belgedeki imza alacaklı tarafından inkar olunduğuna göre bu belgedeki imzanın alacaklıya ait olup olmadığının bilirkişi incelemesi ile değerlendirilmeden yazılı şekilde noksan inceleme ile hüküm tesisi de isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/720, Karar No: 2012/3118, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/720 E.  ,  2012/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine , 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37272, Karar No: 2014/22914, Tarih: 24.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/37272 E.  ,  2014/22914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/277622

MAHKEMESİ : Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2010

NUMARASI : 2009/1414 (E) ve 2010/304 (K)

SUÇLAR : Tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, tartışma sırasında elindeki tüfekle, “hepinizi öldüreceğim, ayaklarınıza sıkacağım” diyerek müştekileri tehdit edip, daha sonra tüfekle ateş etme eyleminden dolayı, TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen farklı nev’iden fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılması yerine, iki suçun oluştuğu kabul edilerek, TCK'nın 170/1-c ve 106/2-a maddeleriyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık L.. A.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2304, Karar No: 2014/3690, Tarih: 12.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/2304 E.  ,  2014/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2013

NUMARASI : 2013/604-2013/811

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 3.004,36 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 28.12.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Ocak-Haziran 2008 döneminde memurların tamamına 2,91 oranında zam yapıldığı kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de; Memur maaş artış oranı Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 24.06.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 4.5 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek,dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16291, Karar No: 2019/407, Tarih: 15.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/16291 E.  ,  2019/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İptal Ve Tescil Olmadığı Takdirde Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 19/06/2017 tarihli ve 2017/12422 Esas, 2017/9271 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı ... vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K... A R A R

Davacı ... Saraçlı vekili, evlilik birliği içerisinde davalılardan eski eş Müslüm adına edinilen bir adet araç ve mesken bulunduğunu, davalının mal kaçırmak amacıyla bu malları diğer davalılara devrettiğini izah ederek öncelikle yapılan satışların iptalini, bu mümkün olmadığı takdirde şimdilik 10.000,00 TL katılma alacağının faiziyle birlikte davalı ...'den tahsilini talep etmiştir. 06.05.2015 tarihli dilekçeyle bilirkişi raporu doğrultusunda taleplerinin 45.000,00 TL katılma alacağı olduğu açıklanmıştır.

Davalı ... vekili ve davalılar ..., ... ile ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının araç ve taşınmaz satışlarının iptaline yönelik talebinin reddine, katılma alacağı talebinin kabulüyle 4 nolu meskene ilişkin 40.000,00 TL ile araca ilişkin 5.000,00 TL olmak üzere toplam 45.000,00 TL artık değere katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairece yerel mahkemenin kararı 19.06.2017 gün, 2017/12422 Esas ve 2017/9271 Karar sayılı ilamla onanmış, davalı ... vekili, süresi içinde karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesi " Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir. Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir..." hükmü ile belirsiz alacak davası düzenlenmiştir.

Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez. Belirsiz alacak davası açılması hâlinde, alacaklı, tüm miktarı belirtmese dahi, davanın başında hukukî ilişkiyi somut olarak belirtmek ve tespit edebildiği ölçüde de asgarî miktarı göstermek durumundadır.

Maddenin ikinci fıkrasında, belirsiz alacak davası açılabilen durumlarda, miktar ya da değerin tespit edildiği anda, alacaklının iddianın genişletilmesi yasağından etkilenmeksizin talebini artırabileceği belirtilmiştir. Kural olarak, bir davada başlangıçta belirtilen miktar veya değerin artırılması, iddianın genişletilmesi yasağına tâbidir. Bunun amacı, davacının dava açarken hakkını kötüye kullanmaması, daha özenli davranması, yargılamayı gereksiz yere uzatmamasıdır. Oysa, baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacak için, davacının böyle bir ihmal ya da kusurundan söz edilemez. Bu sebeple, belirsiz alacak davası açıldıktan sonra, yargılamanın ilerleyen aşamalarında, karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin, bilirkişi ya da keşif incelemesi sonrası), baştan belirsiz olan alacak belirli hâle gelmişse, davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilmesi benimsenmiştir. Davacı, sınırlama ve yasağa tabi olmadan, sadece talepte bulunmak suretiyle yeni miktar üzerinden yargılamaya devam edilmesini isteyebilecektir. Şüphesiz, alacağın belirli hâle gelmesini müteakip ortaya çıkan yeni talep eksik belirtilmişse, bundan sonra yeni bir artırma isteği iddianın genişletilmesi yasağıyla karşılaşacaktır. Çünkü, bu hâlde belirsizlik değil, davacının kendi ihmalinden kaynaklanan bir durum söz konusudur.