muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/47898, Karar No: 2010/11474, Tarih: 12.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/47898 E.  ,  2010/11474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık ve mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmün gerekmediği halde sanık müdafiine tebliği üzerine sanık müdafiinin 1412 sayılı CMUK’nun 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre içerisinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakta ise de,sanık müdafiine yapılan usulsüz tebligatın temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından sanığın yüzüne karşı 29.05.2007 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310/1.maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 02.07.2007 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanığın mühür bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mühür bozma suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

III-Sanığın hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,12/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2119, Karar No: 2022/1952, Tarih: 06.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2119 E.  ,  2022/1952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

KARAR

Şikayet, haciz sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İcra mahkemesince, şikayetin reddine dair verilen karara karşı, şikayetçi vekilince, istinaf yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesince, icra mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilerek, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun’un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre; Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen ve miktar veya değeri onbin lirayı geçen nihaî kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000,00 TL’ye, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren 58.800,00 TL’ye, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Şikayete konu sıra cetvelinde, takip borçlusuna ait 26 ve 27 No.lu taşınmazların satış bedelinden kalan 145.193,96 TL’nin, dava dışı kamu alacaklısı idareye ödenmesine karar verildikten sonra, 16 No.lu taşınmaz satışı bedelinden arta kalan 69.184,48 TL’nin, birinci sıradaki haciz alacaklısı şikayet olunan ...’a ödenmesine karar verilmiştir. Sıra cetvelinde ikinci sırada yer alan şikayetçi, ...’ın sırasına itiraz etmekte olup, uyuşmazlık konusu miktar 16 No.lu taşınmazın satışı bedeli olan 69.184,48 TL ‘dir. Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre, uyuşmazlık konusu miktarın, 2020 yılı için 72.070,00 TL olan temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin, İİK’nın 364/1. maddesi uyarınca, hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan temyiz harcın talep halinde iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5776, Karar No: 2024/4073, Tarih: 30.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5776 E.  ,  2024/4073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1615 E., 2023/487 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/204 E., 2022/181 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların karşılıklı olarak boşanma kararı aldıklarını, boşanma protokolünü daha sonra dosyaya sunacaklarını, her ne suretle olursa olsun kadının bu davayı ikame ettikten sonra kararından vazgeçmesi ihtimali karşısında davalarını çekişmeli davaya çevirmek ve boşanmanın fer'îleri niteliğindeki tüm talep haklarını saklı tuttuklarını, buna göre tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiş, cevaba cevap dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, erkek lehine 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının altı aylık civarı hamile olduğunu, kadının abisine ait olan evin kira almadan çiftlere tahsis edildiğini, kadının amcasının erkeğe güzel bir iş bulduğunu, evlenmeden önce iki aile arasında ev eşyaları ile ilgili sorun yaşandığını, kadının ailesi bu konuda çok sorun yapmasa da erkeğin ailesinin bu konuda sorun çıkardığını ve ailelerin birbirine karşı soğuduklarını, erkeğin iddia denilen kumar oynaması sebebiyle 25.000,00 - 30.000,00 TL para kaybetmesi sebebiyle evini borca soktuğunu ve ailesinin dengesini bozduğunu, önce iddia oynadığını inkar ettiğini, ailesine altın borcu olduğunu beyan ettiğini, ardından ise tekrar aile büyükleri devreye girdiğinde gerçekten iddia oynadığını beyan ettiğini, kumar borcu için kredi kartından para çektiğini, bu parayı da evdeki düğün altınlarından yatırttığını, bu sürece devam ettiğini öğrendiğini, bu konular açıldığında erkeğin şiddet eğilimi göstererek kendine ait olan telefonunu şiddetli şekilde duvara fılrlatıp parçaladığını, kadının kendisine de zarar vermesinden endişe ettiğini, bu olaylardan sonra erkeğin 2020 yılının 2 veya 3. ayı gibi evi terk edip işi bırakıp Çanakkale'ye yerleşeceğini beyan ettiğini ve ayrıldığını, bundan sonra önce iş bulduğunu beyan ettiğini, sonra kadına haber gönderdiğini, Çanakkale ilinde iş makinesi kullanırken kaza yaptığını beyan edip fotoğraflar gönderdiğini, bu olaya inanmayan kadın ve ailesinin yaptığı araştırmada kazanın iki sene önce başka bir yerde olduğunu kendisi ile ilgisi olmadığını ve hatta Çanakkale'ye bile gitmediğini öğrendiklerini ve bir kez daha yıkım yaşadıklarını, ardından bu olaylar akabinde erkeğin yine para isteyip barışmak için yeni kepçe aldığını beyan ettiğini, bu olayın doğru olmadığını öğrendiğini, bu süreçte tarafların telefonda kavgaları olduğunu ve bazı yazışmalar telefonla mesajlara da yansıdığını, son olarak erkeğin aile büyüklerinin samimi olmayan ifadeler ile kadına "Gel Gölbaşına bizim eve yerleş biz sanada çocuğuna da bakarız demişler " ancak artık arada güvensizlik olduğu için bunu kabul etmediğini, erkeğin kumar oynaması ve devamlı para istemesi, evi terk etmesi ve kavgaları ile evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, bebek doğduktan sonra velâyetinin anneye verilmesine ve çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin dava dilekçesinde çekişmeli boşanmaya ilişkin haklarını saklı tutarak anlaşmalı boşanma talebinde bulunduğu, buna karşılık dosyaya anlaşmaya ilişkin herhangi bir belge veya protokol sunulmadığı, uyuşmazlıkla ilgili somut herhangi bir vakıaya dayanılmadığı, kadının da iş bu davaya süresinde cevap vermediği, asıl dava yönünden dilekçeler aşamasının tamamlandığı, erkeğin usulüne uygun ıslah dilekçesi de sunmadığı, sonrasında kadının 02.06.2021 tarihli karşı dava dilekçesi sunduğu, erkeğin iş bu dilekçeye karşı cevaba cevap dilekçesi sunduğu, erkeğin cevaba cevap dilekçesindeki iddialarının iş bu dava yönünden dinlenemeyeceği, asıl dava dilekçesinde erkeğin hiçbir vakıaya dayanmadığı, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bir vakıa esas alınarak kadına kusur yüklenemeyeceği, dilekçelerin teatisi aşamasında dayanılmayan vakıaya ilişkin delil bildirilmesinin de sonuç doğurmayacağı anlaşılmakla erkeğin evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadının kusurlu olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, fiili birliktelik devam ederken erkeğin bahis sitesinde iddia oynadığı, bu şekilde eşinden habersiz borçlandığı, bu borçları ödeyebilmek için düğün borçları olduğu şeklinde eşine yalan söyleyerek sürekli olarak düğünde eşine takılan ziynetleri talep ettiği, ziynetlerin bir kısmının erkeğin borçları için kullanıldığı, kadının sonrasında erkeğin iddia oynaması nedeni ile borcu olduğunu öğrendiği, evlilik birliğinin devamı için bu durumu sineye çektiği, ancak bu süreçten sonra erkeğin iddia oynamaya devam ettiği, borçlarının devam ettiğini söyleyerek geriye kalan ziynetleri de talep ettiği, bu şekilde kadının güven duygusunu ve aile huzurunu bozduğu, daha sonra erkeğin çalışmak için Çanakkale'ye gideceğini beyan ettiği, eşinin muvafakatini almadan Çanakkale'ye çalışmaya gittiği, bu süreçte de ziynetleri talep ettiği, Çanakkale'de kaza yaptığını beyan edip kadına resimler gönderdiği, bu kazanın ise iki sene önce gerçekleşen bir kaza olduğunun kadın tarafından anlaşıldığı, bu şekilde erkeğin yalan söyleyerek kadının güven duygusuna zarar verdiği, erkeğin Çanakkale'deki çalışması bittiği halde evine dönmediği, sonrasında boşanma davası açarak fiili ayrılık iradesini ortaya koyduğu, erkeğin bu şekilde birlik görevinden kaçındığı ve birlik görevini yerine getirmediği, erkek her ne kadar kısa süreliğine iş için Çanakkale'ye gittiğini iddia etmiş olsa da, çalıştığı yerin şantiye işi ve kısa süreli bir iş olduğu, oradaki işi bittikten sonra da çalışmadığı, bu durumun erkeğe ilişkin 27.01

.01.2021 tarihli kollukça düzenlenmiş olan sosyal ve mali durum tespit tutanağı ile sabit olduğu, sonrasında ortak konuta dönmediği, erkeğin sabit bir işi ve geliri varken istifa ederek başka şehirde olan geçici bir işi için çalışmaya gitmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, erkeğin bu şekilde birlik görevinden kaçındığı, her ne kadar erkek karşı davaya cevap dilekçesinde kadın ve ailesinin yaptıkları iyilikleri başına kaktıklarını iddia etmiş olsa da buna ilişkin somut bir delil ve tanık beyanının olmadığı, erkeğin fiili ayrılık döneminde eşinin ve ortak çocuğun maddî ve manevî ihtiyaçlarını karşılamadığı, erkeğin tüm bu davranışlarıyla evlilik birliğinin kendisine yüklediği sevgi, saygı, anlayış ve ekonomik yükümlülüklerini ağır derecede ihlal ederek, iddia oynayıp borçlanarak, sürekli kadına ait olan ziynetleri isteyerek bu şekilde aile içi huzuru bozarak, ziynetleri alma hususunda eşine yalan söyleyip güven duygusunu zedeleyerek, eşinin muvafakatini almadan başka bir ile yerleşip birlik görevinden kaçınarak, eşinin ve ortak çocuğun maddî ve manevî ihtiyaçlarını karşılamayarak, geçimsizliğin meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu, kadına atfı kabil bir kusurun tespit edilemediği gerekçesiyle erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, kadın lehine aylık 400,00 TL tedbir nafakasına, kararın kesinleşmesinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere defaten 10.800,00 TL yoksulluk nafakasına, ortak çocuk için aylık 500,00 TL tedbir nafakasına ve aylık 600,00 TL iştirak nafakasına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine 12.000,00 TL maddî tazminata, kadının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her ne kadar erkek anlaşmalı boşanma davası olarak davayı açmış ise de tarafların 01.11.2019 tarihinde evlendikleri, iş bu boşanma davasının 27.03.2020 tarihinde açıldığı, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereği evlilik birliğinde geçen süre dikkate alındığında anlaşmalı boşanma şartlarının mümkün olmadığı, kaldı ki; erkeğin cevaba cevap dilekçesi ile davasını, dilekçenin dava başlığı ile çekişmeli boşanma davasına dönüştürdüğü, dosyada toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; erkeğin İlk Derece Mahkemesince kabul edilen kusurlarının gerçekleştiği, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, kadının ispatlanmış bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle erkeğin asıl davanın reddi ve karşı davanın kabulüne ve fer'ilere yönelik istinaf isteminin esastan reddine, erkeğe yüklenen kusurların gerçekleştiği, erkeğin, eşine yalan söylediğinin sabit olduğu, bu eylemin kadının kişilik haklarına da saldırı niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle kadın yararına manevî tazminat takdir edilmesi gerekirken manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığı, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, kusur durumu, evlilik süresi, paranın alım gücü ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat,nafakanın niteliği dikkate alındığında, kadın eş yararına takdir edilen maddî tazminat ve yoksulluk nafakası miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının maddî tazminat ve yoksulluk nafakası miktarlarına ve manevî tazminat talebinin reddine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile ilgili hükümlerin kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, kararın kesinleşmesinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere defaten 15.000,00 TL yoksulluk nafakasına, kadının sair istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla; her iki dava ve fer'ileri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla; her iki dava ve fer'ileri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanma davasında kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin boşanma davasının reddi, kadının boşanma davasının kabulü, nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/540, Karar No: 2013/911, Tarih: 23.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/540 E.  ,  2013/911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9545, Karar No: 2011/14426, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9545 E.  ,  2011/14426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.