muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1329, Karar No: 2016/1077, Tarih: 21.01.2016

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, mahkemece gizli ayıp olarak nitelendirilen ayıplarla ilgili temyiz itirazları yönünden; Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi (6098 Sayılı TBK.’nun 223. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’ nun 198. maddesinde (6098 sayılı TBK.’ nun 223. maddesi) öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, bağımsız bölümün davacıya 22.08.2008 tarihinde teslim edildiği ve davacının da gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğu yönünde 27.03.2009 tarihinde tespit yaptırdığı, tespit raporunun davalıya 06.07.2009 tarihinde tebliğ edildiği tüm dosya kapsamı ile sabittir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, bağımsız bölümün davacıya 22.08.2008 tarihinde teslim edildiği ve davacının da gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğu yönünde 27.03.2009 tarihinde tespit yaptırdığı, tespit raporunun davalıya 06.07.2009 tarihinde tebliğ edildiği tüm dosya kapsamı ile sabittir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; bu ayıpların “açık” yada “gizli” olup olmadığı ve “gizli ayıp” olarak nitelendirilen bu ayıplar yönünden mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve ihbar tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198. maddesi (6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, bilirkişiden ya da ayrı bir bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatların, “açık” yada “gizli” ayıplı olup olmadığı ayrıca bu ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları zaman dilimi de dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas olacak şekilde ek rapor yada yeniden rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davalının, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazları yönünden; Her ne kadar mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kartonpiyer yapılmamış olması, balkonda elektrik prizi, mutfakta TV anten prizi ve telefon prizinin bulunmaması, interkom sisteminin yapılmamış olması, daire duvarlarına boya altına saten alçı sıva çekilmemiş olması,sitenin çevre duvarlarının yapılmaması, aydınlık ve mazgal demirlerinin antipas boya ile boyanmaması ve paslanmaların başlamış olması, otopark çizgilerinin bulunmaması, otomatik sulama sistemi ve diğer peyzaj altyapısının yetersizliği ile ağaçlandırma, bitkilendirme, çimlendirme ve genel çevre düzenlemesinin katalogdaki görüntülerin çok gerisinde kalması,gergi sistem gölgelikler, pergola, açık – kapalı kafeterya, sosyal donatı alanı ve müştemilatının yapılmaması eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; a) Balkonda elektrik prizi, mutfakta TV anten prizi ve telefon prizinin bulunmaması, kartonpiyer yapılmamış olması, interkom sisteminin yapılmamış olması, sitenin çevre duvarlarının yapılmaması, otopark çizgilerinin bulunmaması, otomatik sulama sistemi ve diğer peyzaj altyapısının yetersizliği ile ağaçlandırma, bitkilendirme, çimlendirme ve genel çevre düzenlemesinin katalogdaki görüntülerin çok gerisinde kalması,gergi sistem gölgelikler, pergola, açık–kapalı kafeterya, sosyal donatı alanı ve müştemilatının yapılmaması davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olup, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı, b) boya altına saten alçı sıva çekilmemesinin, aydınlık ve mazgal demirlerinin antipas boya ile boyanmamasının ve paslanmaların başlamış olmasının ise gizli ayıp niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca a) bendinde belirtilen kalemlerin açık ayıp niteliğinde olmasından ve süresinde ayıp ihbarında bulunulmamasından dolayı bu taleplerin reddine, b) bendindeki gizli ayıplar yönünden ise bu ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları zaman dilimi ile teslim ve ihbar tarihi dikkate alınarak ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı yönünde bilirkişi yada heyetinden bu hususta da taraf ve yargı denetimine esas ek rapor yada yeni rapor tanzimi sağlanarak bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün davacı, 3. bent gereğince hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3524, Karar No: 2012/11644, Tarih: 05.07.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/3524 E.  ,  2012/11644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 12/04/2011 gün ve 2011/2447-2011/4026 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Asıl ve birleştirilen dava, 1994 ile 2006 yılları arasındaki Altyapı Yatırım Fonu Bütçeleri ile Ek Bütçeleri uyarınca davalı kurum adına belirlenen kurum paylarının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, “…davalının Altyapı Koordinasyon Merkezi (AYKOME) kapsamında yer alan kurumlardan olmadığı…” gerekçesi ile istem reddedilmiştir. Kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, “…Dosya içeriğinden Altyapı Koordinasyon Merkezi üyesi olduğu ve dava konusu edilen kararlara ilişkin toplantılarda temsil edildiği anlaşılan davalının belirlenen kurum paylarını ödemekle yükümlü olduğu anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece, açıklanan olgu gözetilerek, davalının sorumluluğunun kapsamı belirlendikten sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir…” gerekçesi ile karar bozulmuştur. Davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalının karar düzeltme dilekçesine eklemiş olduğu, İstanbul 7. İdare Mahkemesinin 24.02.2012 günlü kararın incelenmesinden; davalının, 2009 yılı AYKOME bütçesinin kabulüne, davalının kurum payının belirlenmesine ilişkin işlemin iptali için idare mahkemesinde dava açtığı, İdare mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda; “…Türk Telekom’un 2005 yılında özelleştirilmesi sonrasında davacı şirketin özel hukuk statüsüne tabi olduğu gerçeği karşısında, uyuşmazlık konusu olayın çözümlenebilmesi için anılan mevzuat çerçevesinde AYKOME’nin Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi’nden katkı payı isteme yetkisinin bulunup bulunmadığı, bu paralelde Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi’nin katkı payı ödeme mükellefiyetinin bulunup bulunmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Sayıştay tarafından hazırlanan “Büyükşehir Belediyelerinde Altyapı Faaliyetlerinin Koordinasyonu” konulu mayıs/ 2008 Performans Denetim Raporunda “…5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile AYKOME yönetmeliğinde, altyapı faaliyetlerinde koordinasyonun en önemli aracı olan ortak program kapsamına, yalnız kamu kurumlarının yatırımlarının alındığı; AYKOME’de yer alan kurumların hukuki statülerinin farklılık gösterdiği (Türk Telekom’un özelleştirildiği); mevcut yasal düzenlemelere göre, AYKOME Kurulu’nun ortak program kararları, kamu kurum ve kuruluşları için bağlayıcı olmasına rağmen, özel kurum ve kuruluşlar için herhangi bir bağlayıcılığı bulunmadığı; Türk Telekom’un 2005 yılında özelleştirilerek özel hukuk hükümlerine tabi bir anonim şirketi hüviyetine sahip olduğu, buna karşılık 2006 yılında özelleştirme öncesi yatırım programı hazırlama usul ve esaslarına uyduğu, ancak uygulamanın devam etmesine yönelik yükümlülüğünün bulunmadığı; Telekomünikasyon ve elektrik dağıtım şirketlerinin paylarının eşit ve küsuratsız rakamlar olarak belirlenmiş olmasının, katkı paylarının bir maliyet hesabına dayanmadığını açıkça gösterdiği” yönünde tespit ve incelemelere yer verilmiştir. Tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde; AYKOME bütçesinin, belediye ile birlikte ancak kamu kurum ve kuruluşlarınca finanse edilebileceği, Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi’nin özel hukuk hükümlerine tabi olması karşısında; AYKOME’nin uyuşmazlığa konu tutarı Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi’nden talep etme yetkisinin mevzuat çerçevesinde bulunmadığı; her ne kadar 1994 yılından beri belirlenen tutarların şimdiki adıyla Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi’nce ödendiği görülmekte ise de, katkı payı ödenmesine ilişkin dava konusu uygulamanın devamı yönünden Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi’nin herhangi bir yükümlülüğünün bulunmadığı anlaşıldığından, davalı idarece tesis edilen işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı…” gerekçesi ile dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, anılan bu kararın temyiz edildiği ve halen kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

İstanbul 7. İdare Mahkemesince verilen 24.02.2012 günlü 2011/1262 Esas ve 2012/297 Karar sayılı bu kararın, eldeki bu davanın sonucu üzerinde etkili olacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, yerel mahkemece, yukarıda açıklanan idare mahkemesi kararının kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlarla birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Bu nedenle, davalının karar düzeltme istemi kabul edilmeli ve Dairemizin 12.04.2011 günlü bozma kararı kaldırılmalı ve yerel mahkeme kararı, yukarıda gösterilen değişik gerekçe ile bozulmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davalının karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 12.04.2011 gün ve 2011/2447-2011/4026 sayılı bozma kararının kaldırılmasına; yerel mahkeme kararının yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme istemlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve davalı yararına takdir olunan 825.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36601, Karar No: 2016/933, Tarih: 20.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/36601 E.  ,  2016/933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı ifa davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ...vekili avukat ... ile diğer davalı ... Başkanlığı vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...'nin, diğer davalı müteahhit ...'ne inşa ettireceği ...”' nden satın aldığı bağımsız bölümün 10.11.2007 tarihinde tesliminden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğunu öğrendikten sonra 30.11.2010 tarihinde noterden gönderdiği ihtarname ile davalı satıcı ...' ye ihbarda bulunduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu dairenin davacıya eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi rapor ve ek raporları hükme esas alınarak eksik ifa ve gizli ayıp bedeli olmak üzere toplam 25.800.00.TL' nın dava tarihinden itibaren işleyecek değişik oranlarda avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi rapor ve ek raporları hükme esas alınarak eksik ifa ve gizli ayıp bedeli olmak üzere toplam 25.800.00.TL' nın dava tarihinden itibaren işleyecek değişik oranlarda avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalıların, mahkemece gizli ayıp olarak nitelendirilen ayıplarla ilgili temyiz itirazı yönünden; Dava tarihi olan 29.12.2010 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi (6098 Sayılı TBK.’nun 223. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’ nun 198. maddesinde (6098 sayılı TBK.’ nun 223. maddesi) öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 10.11.2007 tarihinde teslim edildiği ve davacının da gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğu yönünde 30.11.2010 tarihinde noterden gönderdiği ihtarname ile davalı satıcı ...'ye ihbarda bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 10.11.2007 tarihinde teslim edildiği ve davacının da gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğu yönünde 30.11.2010 tarihinde noterden gönderdiği ihtarname ile davalı satıcı ...'ye ihbarda bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Bilirkişilerin 11.7.2012 tarihli tanzim olunan ve hükme esas alınan bilirkişi rapor ve ek raporlarında “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; bu ayıpların “açık” yada “gizli” olup olmadığı ve “gizli ayıp” olarak nitelendirilen bu ayıplar yönünden (mesela projeye aykırı inşa edilen kanalizasyon sistemi ve buna bağlı tıkanma sorunları, PVC pencerelerindeki işçilik ve yalıtım hataları gibi ayıplar ile diğer ayıpların mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve ihbar tarihi de göz önünde bulundurularak) yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198. maddesi (6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, bilirkişi heyetinden, “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatların, “açık” yada “gizli” ayıplı olup olmadığı ayrıca bu ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği, teslim ve ihbar tarihi de gözönünde bulundurularak ) zaman dilimi de dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas olacak şekilde ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden; Her ne kadar mahkemece hükme esas alınan bilirkişi rapor ve ek raporlarında, balkonda elektrik prizi, mutfakta Tv anten prizi ve telefon prizinin bulunmaması, radyatör borularının zemine saplandığı noktalarda yapılmayan yalıtım uygulamaları, bina dış cephesinde yapılmayan mantolama, daire içinde yapılan mantolama nedeniyle daire içinde 6 m2 lik alan kaybı, sığınak kapılarının takılmaması, yangın merdivenlerinin zemin kaplamasının yapılmaması ile açık – kapalı kafeterya, bisiklet – yaya yürüyüş yolları ve su animasyon havuzlarının yapılmaması eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; a) Balkonda elektrik prizi, mutfakta Tv anten prizi ve telefon prizinin bulunmaması, sığınak kapılarının takılmaması, yangın merdivenlerinin zemin kaplamasının yapılmaması ile açık – kapalı kafeterya, bisiklet – yaya yürüyüş yolları ve su animasyon havuzlarının yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı, b) Radyatör borularının zemine saplandığı noktalarda yapılmayan yalıtım uygulamaları, bina dış cephesinde yapılmayan mantolama, daire içinde yapılan mantolama nedeniyle daire içinde 6 m2 lik alan kaybının ise gizli ayıp niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca a) bendinde belirtilen kalemlerin açık ayıp niteliğinde olmasından ve süresinde ayıp ihbarında bulunulmamasından dolayı bu taleplerin reddine, b) bendindeki gizli ayıplar yönünden ise bu ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları zaman dilimi ile teslim ve ihbar tarihi dikkate alınarak ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı yönünde bilirkişi heyetinden bu hususta da taraf ve yargı denetimine esas ek rapor tanzimi sağlanarak bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1., ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 440,60 TL. harcın davalı ...'ye, 1.762,40 TL davalı...Ne iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.