muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/379, Karar No: 2022/527, Tarih: 12.04.2022

“Mahkemelerde duruşmalar herkese açıktır. Duruşmaların bir kısmının veya tamamının kapalı yapılmasına ancak genel ahlâkın veya kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde karar verilebilir” şeklindedir.

13. Yargılamanın açıklığı ilkesinin amacı adli mekanizmanın işleyişini kamu denetimine açarak yargılama faaliyetinin saydamlığını güvence altına almak ve yargılamada keyfiliği önlemektir. Bu yönüyle anılan ilke hukuk devletinin en önemli gerçekleştirme araçlarından birisini oluşturur. “Duruşmalı yargılama hakkı” her türlü yargılamanın mutlaka duruşmalı yapılması zorunluluğu anlamına gelmez. Adil yargılama ilkelerine uyulmak şartıyla usül ekonomisi ve iş yükünün azaltılması gibi amaçlarla bazı yargılamaların duruşmadan istisna tutulması ve duruşma yapılmaksızın karara bağlanması anayasal hakların ihlâlini oluşturmaz. Özellikle ilk derece mahkemeleri önünde duruşmalı yargılama yapılıp karar verildikten sonra kanun yolu incelemesinin, tarafların iddia veya savunmaları yazılı olarak alındıktan sonra dosya üzerinden yapılması hâlinde adil yargılanma hakkının ihlâlinden söz edilemez (Anayasa Mahkemesi, Mehmet Soysal ve diğerleri, B. No: 2014/2678, 17.11.2016, § 36; Cengiz Topel Çelikoğlu, B. No: 2013/8049, 18.02.2016, § 80; Kırmızı GAA İnşaat Turizm Gıda Sanayi ve Tic. Ltd. Şti, B. No: 2013/2370, 11.12.2014, § 23; Nevruz Bozkurt, B. No: 2013/664, 17.9.2013, § 32).

14. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasında “aleni yargılama” hakkının tanınması, zorunlu olarak “sözlü yargılama” hakkını da içerir. Bununla birlikte AİHS’nin bu maddesinde yer alan söz konusu yükümlülük mutlak değildir (Anayasa Mahkemesi, Adnan Altın, B. No: 2013/9748, 07.01.2016, § 44). Yargılamada, tarafların şüpheye yer vermeyecek şekilde bu haklarından vazgeçmesi ve kamu yararının sözlü yargılama yapılmasını gerekli kıldığı bir durumun bulunmaması hâlinde duruşma yapılmayabilir. Vazgeçmenin, açıkça veya zımnen yapılması mümkündür. Duruşma yapılmasına ilişkin talebin sürdürülmemesi ya da hiç ileri sürülmemesi, zımnen vazgeçmeye örnek gösterilebilir. Bunun yanında dava dosyası ve tarafların yazılı görüşleri temelinde yeterince çözülemeyen hukukî ve olgusal herhangi bir sorunla karşılaşılmaması örneğinde olduğu gibi yargılamanın istisnai koşulları da duruşma yapılmasını gerektirmeyebilir (Adnan Altın kararı, § 46). (Benzer yöndeki Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararları için bkz. Blom/İsveç, B. No:28338/95, 14.3.2000; Eksert Turizm Taşımacılık Tekstil Gıda San ve Tic. Ltd. Şti/Türkiye ve diğer 7 başvuru, B. No:40988/06, 2.7.2013).

15. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ayrıca özellikle inandırıcılık sorunu taşımayan, karmaşık olmayan veya olaylarla ilgili hiçbir tartışmanın bulunmadığı, oldukça teknik davalar ile mahkemelerin tarafların sunduğu görüşlere ve diğer belgelere dayanarak, adil ve makul bir biçimde karar verebilecekleri davalar için duruşma yapılmasının gerekli olmayabileceğini belirtmiştir (Jussila/Finlandiya, § 41, Döry/İsveç, B. No:28394/95, 12.11.2002, § 37, Mehmet Emin Şimşek/Türkiye, B. No: 5488/05, 28.2.2012, § 30). (Adnan Altın, kararı, § 47).

16. Temyiz yolunda, hüküm mahkemesinin kararı sadece hukuka uygunluk bakımından inceleme konusu yapılabilir. Yargıtay, istinaf mahkemesi gibi, bir vakıa, tahkikat ve yargılama mahkemesi değildir. Temyiz yolunda, hüküm mahkemesinin kararı incelenerek, hüküm mahkemesine bildirilmiş olan vakıaların usulüne uygun biçimde incelenip incelenmediği, özellikle o vakıalara kanunların (hukukun) doğru uygulanıp uygulanmadığı kontrol edilir.

17. Nitekim Anayasa Mahkemesi de bireysel başvuru yoluyla önüne gelen davalarda verdiği, Mehmet Soysal ve diğerleri, B. No: 2014/2678, 17.11.2016; Cengiz Topel Çelikoğlu, B. No: 2013/8049, 18.02.2016; Adnan Altın, B. No: 2013/9748, 07.01.2016; Kırmızı GAA İnşaat Turizm Gıda Sanayi ve Tic. Ltd. Şti, B. No: 2013/2370, 11.12.2014; Nevruz Bozkurt, B. No: 2013/664, 17.09.2013 kararlarında, başvurucuların duruşma talepleri bulunmasına rağmen dosya üzerinden inceleme yapılmasının adil yargılanma hakkının ve bu kapsamda aleni yargılama hakkının ihlâli niteliğinde olduğu yönündeki başvurularının “açıkça dayanaktan yoksun olması” nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar vermiştir.

18. Yukarıda yapılan açıklamalar ve özellikle temyiz yolunda yeni vakıa ve delillerin Yargıtay tarafından incelenemeyecek olması karşısında, duruşma isteminin reddi kararlarının hak ihlâli olarak değerlendirilmesi mümkün görülmemektedir.

19. Aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 18.05.2021 tarihli ve 2017/12-2540 E., 2021/571 K.; 17.09.2019 tarihli ve 2019/4-60 E., 2019/879 K.; 22.11.2017 tarihli ve 2016/11-1239 E., 2017/1398 K. ve 22.11.2017 tarihli ve 2017/8-2835 E., 2017/1399 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

20. Somut olayda dava, HMK’nın 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, karmaşık bir dava türü olmadığı gibi verilen karara karşı temyiz istemleri için taraflara başvuru olanağı tanınmış, temyiz dilekçesinin bir örneği cevap hakkı için karşı tarafa tebliğ edilmiştir.

21. Hâkimlerin sorumluluğunu düzenleyen ve eldeki davanın dayanağı olan HMK’nın 46 ve devamı maddeleri gereğince, Dairelerin ilk derece mahkemesi sıfatıyla karar verdiği ve temyiz incelemesini Hukuk Genel Kurulunun yaptığı işlerde duruşmalı olarak temyiz incelemesi yapılacağı konusunda açık bir düzenleme yer almamaktadır. Ayrıca Yargıtay Kanunu’nda da bu işlerin temyizinin duruşmalı olarak inceleneceği konusunda açık bir hükme yer verilmemiştir.

21. Hâkimlerin sorumluluğunu düzenleyen ve eldeki davanın dayanağı olan HMK’nın 46 ve devamı maddeleri gereğince, Dairelerin ilk derece mahkemesi sıfatıyla karar verdiği ve temyiz incelemesini Hukuk Genel Kurulunun yaptığı işlerde duruşmalı olarak temyiz incelemesi yapılacağı konusunda açık bir düzenleme yer almamaktadır. Ayrıca Yargıtay Kanunu’nda da bu işlerin temyizinin duruşmalı olarak inceleneceği konusunda açık bir hükme yer verilmemiştir.

22. Şu durumda, Hukuk Genel Kurulunun ağırlıklı işini oluşturan direnme kararlarının dahi temyiz incelemelerinin açıklanan nedenlerle duruşmalı yapılamayacağı öngörülmüşken, diğer işlerinin duruşmalı yapılacağını kabule olanak verecek yasal bir düzenleme ve gereklilik bulunmadığı açıktır. Bu nedenle Hukuk Genel Kurulunun incelemesine tabi işlerde ayrık ve açık bir düzenleme olmadığı sürece duruşmalı inceleme yapılması olanaklı görülmemektedir.

23. Bu nedenle davacının duruşma isteğinin reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

Esas Yönünden:

24. Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

25. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK’nın 46. maddesinde “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

26. Somut olayda HMK’nın 46. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

27. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 12.04.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/116, Karar No: 2018/4, Tarih: 16.01.2018

**Ceza Genel Kurulu         2014/116 E.  ,  2018/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 29.04.2008

Sayısı : 199-481

Sanık ...'un hırsızlık suçundan TCK'nun 142/1-a, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan TCK'nun 116/1-4, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, her iki suç yönünden aynı Kanunun 53/1, 51. maddeleri uyarınca hak yoksunluğuna ve ertelemeye ilişkin Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 29.04.2008 gün ve 199-481 sayılı hükümlerin, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 10.12.2013 gün ve 12536-25116 sayı ile; TCK'nun 51 ve 53. maddelerinin uygulanması yönünden düzeltilerek onanmasına oyçokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi A. S. Ertosun;

"Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Balıkesir Erkek Yetiştirme Yurdundan geceleyin hırsızlık yapmak ve gece vakti birden ziyade kişi ile konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından hakkında dava açılan sanık ... aleyhinde, sanıklardan ...’ın kovuşturma sırasında değiştirdiği, 'atılı suçlara katıldığına' ilişkin soruşturma aşamasında verdiği ifadesi dışında başkaca bir delil elde edilemediğinden, mahkûmiyetine karar verilen diğer sanık ... da tüm aşamalarda '...’un bu suçlara katılmadığını' söylediğinden, sanık ...’ın sonradan değiştirdiği isnadı da mahkûmiyet için yeterli olmadığından, adı geçenin hükümlülüğüne dair verilen kararın bozulması gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.01.2014 gün ve 275898 sayı ile;

"...Sanık ... hakkında, sanıklardan ...'ın hazırlık aşamasında, sanığın suça katıldığına dair kovuşturma sırasında değiştirdiği beyanı dışında mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin bozulması gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 27.01.2014 gün ve 1177-1034 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarının sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Balıkesir Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Erkek Yetiştirme Yurdu müdürü olan katılan ...'nın, yurttan hırsızlık yapıldığına ilişkin müracaatta bulunması üzerine soruşturma başlatıldığı,

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarının sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Balıkesir Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Erkek Yetiştirme Yurdu müdürü olan katılan ...'nın, yurttan hırsızlık yapıldığına ilişkin müracaatta bulunması üzerine soruşturma başlatıldığı,

Sanık ...'un, aynı olay nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından haklarında mahkûmiyet kararı verilen inceleme dışı sanıklar ..., ..., ..., ... ve hakkındaki beraat hükümleri temyiz edilmeksizin kesinleşen inceleme dışı sanık ... ile birlikte atılı suçları işlediği iddiasıyla Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davası açıldığı,

Olay yeri inceleme ve tespit raporunda; yurda, müdür odasının penceresinden girilerek bilgisayar ile içinde 2.000 Lira, cep telefonu ve evraklar bulunan çelik kasanın çalındığı, olay yerinde ... ve ...'a ait parmak izlerine rastlanıldığı bilgilerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan; olay günü mesai bitiminden sonra odasının kapısını kilitleyip yurttan ayrıldığını, hırsızlık olayını sonradan öğrendiğini, yurtta kalan ve daha önce başka hırsızlık suçlarına da karıştığını bildiği inceleme dışı sanık ...'tan şüphelendiğini,

İnceleme dışı sanık ...; suçta kullanılan aracı kendisinin kiraladığını, inceleme dışı sanıklar .... ile birlikte bir süre bu araçla dolaştıklarını, daha sonra inceleme dışı sanık ...'in işi olduğunu söyleyip aracı alarak tek başına yanlarından ayrıldığını, o gün geri alamadığı aracı, ertesi sabah mahallede gördüğünü, aracın arkasından koştuğunu ancak yetişemediğini, bu sırada orada bulunan ismini bilmediği ancak şahsen tanıdığı yaşlı bir şahsa aracın içinde kimler olduğunu sorduğunu, şahsın, araçta sanık ... ile inceleme dışı sanık ... ve arkadaşlarının bulunduğunu söylediğini, aynı gün inceleme dışı sanıklar ....'ın aracı getirerek evinin önüne park ettiklerini, olayla bir ilgisinin bulunmadığını,

Soruşturma aşamasında yaşı nedeniyle dosyası tefrik edilen inceleme dışı sanık ...; olay günü kaldığı Balıkesir Erkek Yetiştirme Yurdunu izinsiz olarak terk edip Edremit ilçesine gittiğini, burada karşılaştığı inceleme dışı sanık ... ile birlikte Akçay'a gittiklerini, Akçay'da inceleme dışı sanık ...'i araçla dolaşırken gördüğünü ve aracı Keskin'den aldıktan sonra....ile birlikte Edremit ilçesine geri döndüklerini, burada da inceleme dışı sanık ... ile karşılaştığını, birlikte araçla dolaşırken Balıkesir'e gidip kaldığı yurtta hırsızlık yapmaya karar verdiklerini, ....'in araçta kaldığını, kendisinin de müdür odası penceresini zorlayarak açtıktan sonra....ile birlikte bu odaya girip içeriden bilgisayar ve para kasası çaldıklarını, sanık ...'i tanımadığını,

Soruşturma aşamasında yaşı nedeniyle dosyası tefrik edilen inceleme dışı sanık ...; önceden tanıdığı inceleme dışı sanıklar .... ile ....'in bir araçla yanına geldiklerini, bir süre Edremit'te dolaştıklarını, .... ve ....'in yurttan hırsızlık yapacaklarını söylediklerini, kendisinin de yurdun bahçesine kadar gittiğini ancak hırsızlık olayına katılmayacağını söyleyerek geri döndüğünü, araçta beklediği sırada .... ve ....'in yurttan çaldıkları para kasası ve bilgisayarı getirdiklerini, sonrasında aynı araçla Edremit ilçesine döndüklerini,

İnceleme dışı sanık ...; hırsızlık olayını inceleme dışı sanıklar ...., .... ve ....'in gerçekleştirdiklerini, olaydan bir gün sonra bu şahısların elinde bir bilgisayar olduğunu gördüğünü, ....'in saklaması için kendisine verdiği bu bilgisayarın çalıntı olduğunu sonradan öğrendiğini, bildiği kadarıyla sanık ...'in hırsızlık olayına katılmadığını,

İnceleme dışı sanık ... kollukta; olay gecesi erkek yetiştirme yurduna hırsızlık yapmak amacıyla geldiklerini, yurdun penceresini inceleme dışı sanık ...'ın açtığını, içeriye sanık ... ile inceleme dışı sanıklar .... ve ....'in girdiğini, inceleme dışı sanık ... ile kendisinin dışarıda beklediğini, içeriden alınan çelik kasayı arabaya koyduklarını,

Sorguda ve mahkemede farklı olarak; inceleme dışı sanıklar .... ve ....'ın içeri girdiklerini, kendisinin ise dışarıda gözcü olarak kaldığını, inceleme dışı sanık ... ve sanık ...'in olay sırasında yanlarında olmadığını, polise ifade verdiği sırada uykusuz olduğu ve korktuğu için Cüneyt ve Keskin'in de olay yerinde bulunduklarını söylediğini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... aşamalarda; önceden tanıdığı inceleme dışı sanık ...'in, inceleme dışı sanık ...'ın kaldığı yurtta bir kasa olduğunu söyleyerek bu kasayı birlikte çalmayı teklif ettiğini, ancak kendisinin bu teklifi kabul etmediğini, inceleme dışı sanık ...'in ağabeyi olan Sezgin Şağban ile aralarında husumet bulunduğunu, ....'in bu nedenle kendisinin de hırsızlık olayına katıldığını söylemiş olabileceğini, olaylara katılmadığını savunmuştur.

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... aşamalarda; önceden tanıdığı inceleme dışı sanık ...'in, inceleme dışı sanık ...'ın kaldığı yurtta bir kasa olduğunu söyleyerek bu kasayı birlikte çalmayı teklif ettiğini, ancak kendisinin bu teklifi kabul etmediğini, inceleme dışı sanık ...'in ağabeyi olan Sezgin Şağban ile aralarında husumet bulunduğunu, ....'in bu nedenle kendisinin de hırsızlık olayına katıldığını söylemiş olabileceğini, olaylara katılmadığını savunmuştur.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın, inceleme dışı sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... ile birlikte Balıkesir Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Erkek Yetiştirme Yurdundaki müdür odasına girerek hırsızlık yaptığının iddia edildiği olayda; sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, inceleme dışı sanıklar Korkmaz, Keskin, .... ve ....'ın da sanığı hiçbir aşamada suçlamadıkları gibi sanığın savunmasını doğrulamaları, sanığın, ağabeyi ile husumetli olduğunu ifade ettiği inceleme dışı sanık ...'in, sanığın da hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarına katıldığına ilişkin kollukta verdiği ifadesinden dönerek suçların işlendiği sırada sanığın yanlarında olmadığını beyan etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; inceleme dışı sanık ...'in sonradan döndüğü kolluk beyanı dışında atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizdir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin düzeltilerek onama kararının sanık ... yönünden kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine hükmolunması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

İtirazın değişik gerekçe ile kabulü yönünde oy kullanan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "inceleme dışı sanık ...'ın ifadesinde geçen, ismini bilmediği ancak şahsen tanıdığı yaşlı şahsın bulunup dinlenilmesinden sonra karar verilmesi, bu nedenle itirazın değişik gerekçe ile kabul edilmesi gerektiği" şeklinde farklı görüş açıklamış,

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; "itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10.12.2013 gün ve 12536-25116 sayılı düzeltilerek onama kararının sanık ... hakkındaki hükümler yönünden KALDIRILMASINA,

3- Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2008 gün ve 199-481 sayılı hükmünün, sanık ...'un hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2018 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3692, Karar No: 2012/6514, Tarih: 25.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/3692 E.  ,  2012/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, üç adet bağımsız bölümdeki ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda “… nolu ana parsel” de ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiği halde gerekçeli hükümde “… nolu parsel üzerinde zemin kat 1ve 1.kat 2 ve 3 nolu bağımsız bölümler ” de ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlanının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.