muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5637, Karar No: 2015/5510, Tarih: 13.10.2015

Aynı Kanun'un “Eser, icra, fonogram ve yapımların yayınlanmasına ve/veya iletilmesine ilişkin esaslar” başlıklı 03/03/2004 tarih ve 5101 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 43. maddesinde ise “Radyo-televizyon kuruluşları, uydu ve kablolu yayın kuruluşları ile mevcut veya ileride bulunacak teknik imkânlardan yararlanarak yayın ve/veya iletim yapacak kuruluşlar, yayınlarında yararlanacakları opera, bale, tiyatro ve benzeri sahneye konmuş eserlerle ilgili olarak hak sahiplerinden önceden izin almak zorundadırlar.

Bu kuruluşlar sahneye konmuş eserler dışında kalan eser, icra, fonogram ve yapımlar için ilgili alan meslek birlikleri ile 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak izin almak, söz konusu yayın ve/veya iletimlere ilişkin ödemeleri bu birliklere yapmak ve kullandıkları eser, icra, fonogram ve yapımlara ilişkin listeleri bu birliklere bildirmek zorundadırlar.

3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun çerçevesinde faaliyet gösteren radyo-televizyon kuruluşları Radyo ve Televizyon Üst Kurulu tarafından, anılan Kanun dışında kalan ve yayın ve/veya iletim yapan diğer kuruluşlar ise Bakanlık tarafından sınıflandırılır.

Faaliyet gösterdikleri sektörlerde eser sahipleri ve/veya bağlantılı hak sahipleri meslek birlikleri, yapılan sınıflandırmaya bağlı olarak eser, icra, fonogram ve yapımların yayın ve/veya iletiminden kaynaklanan ödemelere ilişkin tarifeleri tespit ederler. Meslek birlikleri ile kuruluşlar arasındaki sözleşmeler, bu tarife bedelleri veya taraflarca yapılan müzakereler sonucu belirlenecek bedeller üzerinden yapılır.

Meslek birliklerinin temsil ettikleri eser, icra, fonogram ve yapımlar ile üyelerine ilişkin bildirim zorunluluğu, tarifelerin belirlenmesi, duyurulması, müzakere edilmesi, sözleşme yapılması, uzlaşmazlıkların halli ve diğer hususlarda bu Kanunun 41 inci maddesinin dört ilâ onüçüncü fıkraları uygulanır. Ancak yayın ve/veya iletim yapan kuruluşlar bakımından 41 inci maddenin altıncı fıkrasının son cümlesinin uygulanması zorunlu değildir.

Ayrıca, 41 inci maddenin 10 uncu fıkrasının uygulanması bakımından, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu, yayınlarında yer verdiği eser, icra, fonogram ve yapımları her üç ayda bir meslek birliklerince belirlenen yıllık tarifenin 1/4'ünü yatırmak suretiyle kullanabilir.” hükmü ile radyo ve televizyon kuruluşlarının umuma iletecekleri musiki eserleri yönünden ilgili meslek birlikleri ile anılan Kanun'un 52. maddesinde yer alan “ Mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır.” düzenlemesi kapsamında sözleşme yapma zorunluluğu getirilmiştir.

Yine aynı Kanun'un 03/03/2004 tarih ve 5101 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 80/1-C maddesinde yer alan “Radyo-televizyon kuruluşları bu Kanunda öngörülen yükümlülüklerini yerine getirirler. Radyo-televizyon kuruluşları, gerçekleştirdikleri yayınlar üzerinde;

Yine aynı Kanun'un 03/03/2004 tarih ve 5101 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 80/1-C maddesinde yer alan “Radyo-televizyon kuruluşları bu Kanunda öngörülen yükümlülüklerini yerine getirirler. Radyo-televizyon kuruluşları, gerçekleştirdikleri yayınlar üzerinde;

(1) Yayınlarının tespit edilmesine, diğer yayın kuruluşlarınca eş zamanlı iletimine, gecikmeli iletimine, yeniden iletimine, uydu veya kablo ile dağıtımına izin verme veya yasaklama,

(2) Özel kullanımlar hariç olmak üzere, yayınlarının herhangi bir teknik veya yöntemle, doğrudan veya dolaylı bir şekilde çoğaltılmasına ve dağıtımına izin verme veya yasaklama,

(3) Yayınlarının umuma açık mahallerde iletiminin sağlanmasına izin verme veya yasaklama,

(4) Tespit edilmiş yayınlarının, gerçek kişilerin seçtikleri yer ve zamanda yayınlarına ulaşılmasını sağlamak suretiyle umuma iletimine izin verme,

(5) Haberleşme uyduları üzerindeki veya kendilerine yöneltilmiş olan yayın sinyallerinin diğer bir yayın kuruluşu veya kablo operatörü veya diğer üçüncü kişiler tarafından umuma iletilmesi ve şifreli yayınlarının çözülmesine ilişkin izin verme veya yasaklama,

Hususlarında münhasıran hak sahibidirler.” şeklindeki düzenlemeye göre ise, radyo- televizyon kuruluşları yayınlarının umuma iletiminin sağlanmasına izin verme ve yasaklama hususunda münhasıran hak sahibidirler.

23/01/2008 tarih ve 5728 sayılı Kanun'un 138. maddesi ile değişik 71/1. maddesinde “...her türlü işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma ileten...” şeklinde suç tanımı yapılan hükmün yukarıda belirtilen hükümlerle birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

5846 sayılı Kanun'un 41/1. maddesi hükmüne göre "eser, icra, fonogram, yapım ve yayın" olarak belirlenmiş ürünlerin hem kullanma hem de iletilmesi sözleşmeye yoluyla izne bağlanmıştır. Bu hüküm uyarınca, anılan ürünlerin kaset, video, DVD, VCD, USB bellek vs. yoluyla umumi mahalde kullanılması, yani çalınması, gösterilmesi ve oynatılması için 5846 sayılı Kanun'un 52. maddesi kapsamında yapılacak bir sözleşme yoluyla izin alınması gerekir. Maddede yer alan “yapım” ifadesi ile geniş anlamda ürün kastedilmiştir. Yapım, radyo-TV kuruluşlarının seyircilerine ve/veya dinleyicilerine, bizzat yaparak veya yaptırarak ya da başkalarından satın alarak sundukları eğlence, yarışma, dizi gibi programları ifade eder.

5846 sayılı Kanun'un umuma iletimi düzenleyen 25.maddesine göre eser, icra ve fonogram üzerindeki mali haklar devredilmiş olsa dahi, bir fonogramın umuma iletilmesi suretiyle kullanılması halinde, eser sahibi, icracı sanatçı ve fonogram yapımcılarına, makul bir ödeme yapılmasını talep etme konusunda kanun tarafından nisbi bir hak tanındığı kuşkusuzdur. Ancak, makul bir bedel isteme hakkı nispi (şahsi) hak olarak sadece fonogramı kullanan kişiye karşı ileri sürülebilen bir hakkı bahşeder. Anılan Kanun'un 80/1-C-3. madde ve fıkrasında, radyo ve televizyon kuruluşlarının yayınlarına ilişkin olarak, umuma açık mahallerde iletimin sağlanmasına izin verme veya yasaklama haklarına sahip olduklarının belirtilmesi karşısında da, umuma açık işletmelerde ( lokanta, bar, market, otel lobisi vb) müzik eserinin radyodan veya televizyondan yayınlanması halinde, bu yayın nedeniyle sadece radyo –TV yayıncısının yayın üzerindeki mali haklarının ihlal edilmesinden söz etmek mümkün olacaktır. Bağlantılı hak sahibi olan yayın kuruluşlarına “yayınlarının umumi mahalde iletiminin sağlanmasına izin verme ve yasaklama” hakkı veren kanun koyucu, yayına yatırım yapan kuruluşu korumak istemiş ve bu yayının örneğin lokanta, market, bar, otel lobisi gibi umuma açık bir işletmede kullanılması halinde radyo veya TV yayın kuruluşunun iznini aramıştır. Radyo ve TV yayınının içeriğini belirleme, kontrol ve müdahale hakkı bulunmayan işletme sahibini, yayın içerisinde kullanılan fonogramın yapımcısı ile bu fonograma kayıtlı eser ve icra üzerinde hak sahibi olanların önceden iznini almak zorunda bırakacaktır ki bu yorum tarzının, kanun koyucunun gerçek amacına uygun olduğu söylenemez.

O halde, fonograma kayıtlı müzik eserini yayın yoluyla kullanan radyo veya TV kuruluşunun bu yayınlarının lokanta, market, bar, otel lobisi gibi umuma açık bir işletmede bir radyodan ya da TV den yayınlanması halinde, fonogram yapımcısı, icracı sanatçı ve eser sahibinin bu yayını engelleme yönünde inhisari hakları bulunmamaktadır. Yine meslek birlikleri de, eser sahiplerinin, icracı sanatçıların ya da fonogram yapımcılarının verdiği yetki belgelerine dayanarak eserin radyo ve televizyonda yayını suretiyle umuma açık mahallerde gösteriminde hakkın ihlal edildiği gerekçesiyle takip yetkisine de sahip olamayacaklardır.

Açıklanan nedenlerle, dava konusu bir müzik eserinin radyo/televizyondan yapılan yayın aracılığıyla işletmesinde umumi mahalde müşterilerine dinletmekten ibaret olan eylemde, fonogram yapımcısı, icracı sanatçı ve eser sahibi yönünden mali hakların ihlalinden bahsedilemeyeceği cihetle, mahkemenin beraat kararının yerinde bulunması nedeniyle,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılanlar vekillerinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1313, Karar No: 2018/233, Tarih: 18.01.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/1313 E.  ,  2018/233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacılar murisinin davalı Banka nezdinde kullandığı bireysel kredi sözleşmesine istinaden, davalı sigorta şirketi ile hayat sigorta sözleşmesi düzenlendiğini, murisin 23.11.2013 tarihinde hipertansiyona bağlı beyin kanaması nedeni ile vefat ettiğini,davalı bankanın kredi hesabının 14.046,00 TL kat edildiğine dair muacceliyet ihbarı neticesinde bedelin davacılarca ödendiğini, davalı sigorta şirketinin ise murisin mide kanseri olduğunu belirterek ödemeyi reddettiğini belirterek, 14.046,00 TL nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Bankası A.Ş. vekili, davanın husumet nedeniyle reddini savunmuştur.

Davalı .... Vekili, sigortalının da imzası bulunan poliçe sözleşmesinde kanser hastalığının teminat dışı olduğunun açıkça belirtildiğini, murisin hastalığını poliçe düzenlenmesi esnasında bankaya ve sigorta şirketine bildirmediğini, ölüm ile de hastalık arasında illiyet bağı bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... Bankası A.Ş Doğankent Şubesi hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine,

... hakkında açılan davanın kabulü ile, 14.410,00 TL tazminatın 07/04/2014 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı .... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 738,34 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 18.1.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14297, Karar No: 2023/3297, Tarih: 26.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/14297 E.  ,  2023/3297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2014 tarihli ve 2013/237 Esas, 2014/557 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 ... maddesinin birinci fıkrası (f) bendi ve son cümlesi, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 31.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz istemi; süre tutum talebine ilişkindir.

Sanık ...'in temyiz isteminde; Mahkemenin gerekçeli kararında kendisinin soruşturma aşamasındaki 27.08.2010 tarihli ifadesinde sahte kimlik belgeleri kullandığını ikrar ettiğini yazdığını, oysadaki kendisinin bu tarihli bir ifadesi olmadığını, bu ifadesinin 2001 yılındaki başka bir soruşturmadaki beyanı olduğunu, kendisinin atılı eylemle ilgili hiç bir ikrarı olmadığını; şikayetçi ...'ı ve diğer sanık ...'nu tanımadığını, şikayetçi ile yüzleştirmelerinin yapılmadan hüküm verildiğini, çeklerde yazı ve imzasının olmadığını, suçlamayı kabul etmediğini belirterek usul ve yasaya aykırı verilen hükmün bozulması talebine bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar ... ... ... ve ...'nun şikayetçi ... İnşaat Malzeme Sanayi Ticaret Limited şirketine gelerek mantolama malzemesi aldıkları, buna karşılık olarak da sahte belgelerle kurmuş oldukları ... İnşaat Nakliye şirketine ait 7.250,00 TL bedelli ve ... inşaat malzemeleri adlı şirkete ait 8.500,00 TL bedelli çekleri verdikleri, çeklerin ödeme tarihlerinde bankada karşılıklarının çıkmadığı belirtilerek, sanıkların banka ve kredi kurumlarını araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiasıyla dava açılmıştır.

2. Sanık ... soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarında, suçlamaları kabul etmediğini, şikayetçi ... İnşaat Limited Şirketini ve diğer sanık ...'nu tanımadığını, suça konu çekler üzerinde yazı ve imzasının olmadığını beyan etmiştir.

2. Sanık ... soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarında, suçlamaları kabul etmediğini, şikayetçi ... İnşaat Limited Şirketini ve diğer sanık ...'nu tanımadığını, suça konu çekler üzerinde yazı ve imzasının olmadığını beyan etmiştir.

3. Sanık ... savunmasında, diğer sanık ...'i ve şikayetçi ...'ı tanımadığını, kendisinin Esenyurt'ta ... İnşaat isimli bir şahıs şirketi olduğunu ancak iddianamede belirtilen şirketi kurmadığını, kimseyi dolandırmadığını, kendisine ait olan ... inşaat isimli şirketin 2007 yılında soyulduğunu, çekin oradan çalınmış çeklerden olup, imzasını taşıyor olabileceğini, asıl mağdurun kendisi olduğunu beyan ederek suçlamaları kabul etmemiştir.

4. Soruşturma aşamasında Uzman Doktor ... ...'dan alınan 11.12.2012 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu çeklerden 30.05.2007 tarihli 7.250,00 TL bedelli çek aslı incelenmiş, inceleme konusu çekin ön yüzündeki keşideci imzası ve yazılar ile arka yüzündeki ciro imzalarının sanık ... eli ürünü olmadığı, ön yüzündeki yazıların ... eli ürünü olduğunun kabulü gerektiği, keşideci imzası mukayese imza örneklerine kıyasla farklı karakterde atılmış olduğu belirtilerek keşideci imzasının sanığın eli ürünü olduğu yönünde bir kabule yer verilmemiştir.

5. Katılan ... mahkemedeki ifadesinde, sanıklarla önce telefonda ön görüşme yaptıklarını daha sonra dükkanına gelip kendilerini ... Medikal isimli firmanın yetkilisi olarak tanıttıklarını ve bu firma adına cirolanmış çekleri kendisine verdiklerini, önce çekleri sordurduğunu sonra malları gönderdiğini, çekler ödenmeyince bu isimde bir firmanın olmadığını öğrendiğini, zararının giderilmediğini beyan etmiştir.

6. Sanıkların birbirlerini ve katılan ...'ı tanımadıklarını, katılana ait şirketle ticari ilişkilerinin olmadığını beyan etmelerine karşın mahkemece sanıkların ve katılanın yüzleştirilmedikleri anlaşılmıştır.

7. Mahkemece sanıkların sahte belgelerle ... İnşaat Limited şirketini kurdukları, sanık ... ...'in daha önceden sahte kimlik belgeleri kullandığı yönünde hazırlıkta ikrarının bulunduğunu, katılanın tüm aşamalarda suça konu çeklerin kendisine iki kişi tarafından verildiğini ve bunlardan birisinin sanıklardan ... ... ... olduğunu ifade ettiğini, her ne kadar alınan raporda çekteki imzanın sanık ... ...'e ait olmadığı belirtilmiş ise de diğer sanıkla birlikte hareket ettiği, ... Medikal isimli şirketin herhangi bir kaydının olmadığının gelen yazı cevaplarında anlaşıldığını, 7.250 TL'lik çekteki ... İnşaat Limited Şirketi adına atılan imzanın sanık ...'na ait olduğunun 11.12.2012 tarihli Adli Tıp grafoloji uzmanı tarafından verilen raporla sabit oluşları bir arada değerlendirildiğinde, her iki sanığın suça konu çekleri aldıkları malzeme karşılığında katılana verdiklerinin kabulü ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 158 maddesinin 1 fıkrasının (f) bendi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

8. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/50938 numaralı tebliğnamesi ile hükümlerin onanması talep edilmiştir.

8. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/50938 numaralı tebliğnamesi ile hükümlerin onanması talep edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların katılana ait firmadan aldıkları mal karşılığında kendilerini ... Ecza Medikal Ltd.Şti yetkilisi olarak tanıtarak suça konu çekleri müşteri çeki olarak verdikleri, aslında ... isimli bir şirketin olmadığı, sahte ciro ile katılanı dolandırdıkları iddiasıyla açılan kamu davasında, sanıkların aşamalardaki savunmalarında suçlamaları kabul etmedikleri, birbirlerini ve katılanı tanımadıklarını, katılana ait şirketten mal almadıklarını beyan ettikleri, soruşturma aşamasında alınan 11.12.2012 tarihli bilirkişi raporunda sadece dava konusu olan ... İnşaat isimli şirkete ait 7.250,00 TL bedelli çekin incelendiği, bu raporda ön yüzdeki yazıların sanık ... eli ürünü olduğu kanaatinin bildirildiği ancak keşideci imzasının sanığın eli ürünü olduğu yönünde bir kanaat beyan edilmediği, buna karşın mahkeme kabulünde imzanın sanık eli ürünü olduğu yönünde tespitin varlığından bahsedildiği, dava konusu diğer çek ile ilgili herhangi bir uzmanlık raporunun bulunmadığı, mahkemece soruşturma dosyasında yapılan incelemede sanık ... ...'in 27.08.2010 tarihli ifadesinde kendisinin sahte kimlik kullandığını beyan ettiği belirtilmesine karşın soruşturma aşamasındaki 27.08.2010 tarihli ifadesinde beyan ettiği sahte kimlik olayının 2001 yılında yargılandığı başka bir dosyadaki ifadesine ilişkin olduğu zira ilgili ifade incelendiğinde sanığın ifadesi 27.08.2010 tarihinde alınmış olmasına rağmen kendisine bu tarihten sonraki bir tarih olan 08.10.2010 tarihli ifade tutanağının okunduğu belirtilmiş olup, dosya incelendiğinde bahsedilen ifadesinin dosya arasında sureti bulunan başka bir soruşturmaya ait 08.10.2001 tarihli kolluk ifadesi olduğu gözetilerek gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; sanıklar ile katılan birbirleri ile yüzleştirilerek katılandan mal alan kişilerin sanıklar olup olmadığının katılana sorulması, katılanlardan alınan inşaat malzemelerinin kime ve hangi adrese tespit edildiği varsa teslim belgesindeki imzanın kime ait olduğu hususları da araştırılarak sanıkların suç tarihine yakın samimi yazı ve imza örnekleri alınarak, suça konu çeklerdeki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı yönünde yetkin bir kurum veya kuruluştan bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ve yanlış gerekçelerle mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2014 tarihli ve 2013/237 Esas, 2014/557 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafinin ve sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10451, Karar No: 2015/18069, Tarih: 14.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/10451 E.  ,  2015/18069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunda “elektrik enerjisinin, sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi” gerektiğinden, suçun oluşması için failin faydalanmak için hareket etmesi yeterlidir.

Karşılıksız yararlanma suçu, genel kastla işlenebilen bir suçtur. Burada aranacak genel kast, failin elektrik enerjisinin başkasına ait olduğuna, elektriğin tüketilmesine sahibinin rızasının bulunmadığına ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde elektriğin tüketilmesine yönelik olmalıdır.

Somut olayda, sanığın evinde yapılan denetimde düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağında “tahliyeden dolayı kesilen enerjiyi abonesiz olarak açıp kullandığı ve endeksin 8151 kwh olduğunun” belirtilmesi karşısında; kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesi mümkün olduğu da dikkate alındığında, faydalanma kastının bulunup bulunmadığı yönünden, sanığın tutanağın düzenlendiği evde hangi tarihten itibaren oturmaya başladığı, abonelik sözleşmesinin hangi tarihte iptal edildiği ve suça konu sayacın ne kadar süredir kullanıldığı araştırılıp, kaçak kullanım süresi belirlendikten sonra, mahallinde keşif yapılmak suretiyle bilirkişi aracılığıyla tespit edilecek kurulu güç ile sayaçtaki tüketim miktarının uyumlu olup olmadığı ve sayaca herhangi bir müdahalenin bulunup bulunmadığı konusunda bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.