muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14407, Karar No: 2015/23883, Tarih: 02.07.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/14407 E.  ,  2015/23883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davacının verilen hedeflerin altında kaldığı, çeşitli kereler savunmasının alındığı, bu nedenle feshin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’nci maddesinin 1. fıkrasına göre; işveren, iş sözleşmesini işçinin davranışlarından kaynaklanan nedenlerle geçerli olarak feshedebilir. İş Kanunu’nun gerekçesinde hangi hallerin işçinin yetersizliği nedeniyle geçerli fesih hakkı bahşedeceği örnek kabilinden sayılmış olup bunlar; ortalama olarak benzer işi görenlerden daha az verimli çalışma; gösterdiği niteliklerden beklenenden daha düşük performansa sahip olma, işe yoğunlaşmasının giderek azalması; işe yatkın olmama; öğrenme ve kendini yetiştirme yetersizliği; sık sık hastalanma; çalışamaz duruma getirmemekle birlikte işini gerektiği şekilde yapmasını devamlı olarak etkileyen hastalık, uyum yetersizliği, işyerinden kaynaklanan sebeplerle yapılacak fesihlerde emeklilik yaşına gelmiş olma hallerdir. Kanunun gerekçelerinde ifade olunan yetersizlikten kaynaklanan sebepler dışında, işçiyle yapılan iş sözleşmesi, işyeri personel yönetmeliği, kurumsal çalışma ilkeleri veya işyerine özgü performans değerlendirme kriterlerinde yer alan işçinin verimliği ile ilgili beklentilerin karşılanamaması halinde de geçerli sebeple fesih uygulanabilir.

Performans, en basit tanımıyla verimliliğin ölçülmesidir. İşçinin iş sürecinde harcadığı ve işin üretimine kattığı emeğin kalitesi ve düzeyi, işçinin performansını oluşturur. Birim zamanda işçinin harcadığı emeğin sonucu olan üretimin düzeyi ise işçinin verimliliğini gösterir. Başka bir anlatımla performans, iş sürecinde yer alan emeğin bir boyutu, verimlilik ise birim zamanda harcanan emeğin sonucudur. Buna göre performansı yüksek olan işçinin verimlilik düzeyinin de yüksek olması beklenir.

İşçinin performans ve verimlilik sonuçlarının geçerli bir nedene dayanak olabilmesi için objektif ölçütlerin belirlenmesi zorunludur. Performans ve verimlilik standartları işyerine özgü olmalıdır. Objektiflik ölçütü o işyerinde aynı işi yapanların aynı kurallara bağlı olması şeklinde uygulanmalıdır. Performans ve verimlilik standartları gerçekçi ve makul olmalıdır.

İşçinin performans ve verimlilik sonuçlarının geçerli bir nedene dayanak olabilmesi için objektif ölçütlerin belirlenmesi zorunludur. Performans ve verimlilik standartları işyerine özgü olmalıdır. Objektiflik ölçütü o işyerinde aynı işi yapanların aynı kurallara bağlı olması şeklinde uygulanmalıdır. Performans ve verimlilik standartları gerçekçi ve makul olmalıdır.

Performans ve verimlilik sonuçlarına dayalı geçerli bir nedenin varlığı için süreklilik gösteren düşük veya düşme eğilimli sonuçlar olmalıdır. Koşullara göre değişen, süreklilik göstermeyen sonuçlar geçerli neden için yeterli kabul edilmeyebilir. Ayrıca performans ve verimliliğin yükseltilmesine dönük hedeflere ulaşılamaması tek başına geçerli neden olmamalıdır. İşçinin kapasitesi yüksek hedefler için yeterli ise ancak işçi bu hedefler için gereken gayreti göstermiyorsa geçerli neden söz konusu olabilir. (08.04.2008 gün ve 2007/27829Esas, 2008/7831 Karar sayılı ilamımız)

Diğer taraftan, performans değerlendirilmesinde objektif olabilmek ve geçerli nedeni kabul edebilmek için, performans değerlendirme kriterleri önceden saptanmalı, işçiye tebliğ edilmeli, işin gerektirdiği bilgi, beceri, deneyim gibi yetkinlikler, işyerine uygun davranışlar ve çalışandan gerçekleştirmesi beklenen iş ve kişisel gelişim hedeflerinde bu kriterler esas alınmalıdır. Bir başka anlatımla, çalışanın niteliği, davranışları ve sonuçta ulaştığı hedef önemli olmaktadır. Bu kriterler çalışanın görev tanımına, verimine, işverenin kurumsal ilkelerine, uyulması gereken işyeri kurallarına uygun olarak objektif ve somut olarak ortaya konmalı ve buna yönelik performans değerlendirme formları hazırlanmalıdır. İşyerine özgü çalışanların performansının değerlendirileceği, Performans Değerlendirme Sistemi geliştirilmeli ve uygulanmalıdır(Dairemizin 24.09.2007 gün ve 2007/13994 Esas, 2007/27720 Karar sayılı ilamı).

İşçinin, deneme süresi de belirli (ki bu en az altı ay olmalı)bekleme süresi içinde saptanan mesleki özelliklerine dayanarak, bu süreden sonra performans ve verim düşüklüğü nedeniyle iş sözleşmesi feshedilirse bu geçerli neden olarak kabul edilemez. Yani bu süre içinde işçinin çalışma standartları ve mesleki özellikleri daha sonraki performans ve verimlilik ölçümü bakımından işverenin kabul ettiği sınırlar olarak dikkate alınır. Ancak bu sınırların altına düşülmesi ve bunun süreklilik göstermesi halinde geçerli neden doğabilir. İşveren, bu sınırların üstünde bir performans ve verimlilik beklentisinde haklı olduğunu ileri sürüyorsa, bu beklentiyi doğrulayacak eğitim ve iş koşullarının iyileştirilmesi gibi performans artırıcı olanakları sağladığını da kanıtlamalıdır.

Dosya içeriğine göre; davacının, davalı işyerinde tanıtım sorumlusu olarak çalıştığı sabittir. Davacının iş akdi, iş yapış şekillerindeki eksikliklerinin ihtarlara ve gelişim planları uygulanmasına rağmen düzelmemesi, aynı işi yapan tıbbi tanıtım mümessillerine göre başarısız olması sebebiyle, velhasıl performans yetersizliğine binaen feshedilmiştir. Dosyaya ibraz edilen 12.09.2012, 12.02.2013 ve 24.09.2013 tarihli savunma taleplerinin IMS verilerine göre performans düşüklüğüne ilişkin olup, buna göre davacıya yazılı uyarıların verildiği görülmüştür. Davacının yaptığı iş ilaç ve sağlık ürünlerinin eczane, hekim gibi çevrelere gerçekleştirilen ziyaretlerle tanıtımının yapılmasıdır. İşverenin ürünlerinin satış rakamlarını bölgelere göre gösteren IMS verileri, bu tür bir işi yapan işçinin performansının yeterlilik seviyesi hakkında gerçek bir gösterge sayılamaz. Tıbbi tanıtım işinin programına göre gerektiği şekilde yerine getirilmesi durumunda dahi, resmi olarak ilaçların reçeteye yazılıp yazılamaması konusunda yasal düzenlemeler, başka firmaların rekabet koşulları, rakip ve muadil ürünlerin özellikleri, tanıtım işini yapan işçinin bölgesinin niteliği gibi birçok etkene bağlı olarak, firmanın ilaçlarında beklenen satış düzeyinin elde edilememesi mümkündür. Açıklanan nedenlerle iş sözleşmesinin feshi geçerli nedene dayanmamaktadır. Davacının işe iadesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 472.35 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 02/07/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16890, Karar No: 2017/5168, Tarih: 13.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/16890 E.  ,  2017/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bozma sonrası davalı tarafça dosyaya ibraz edilen listelerde ... personeli dışında diğer personel ve hizmet alım personeli sayıları bütün halinde bildirilmiş olup davalı Bakanlığın ... personeli dışında 4857 sayılı yasa kapsamında kendi kadrolu işçisi olduğu halde çalışan işçi sayısı ve fesih tarihinden (04.09.2015) ... ay öncesi ve sonrasında ... ve Türkiye genelinde bu kadrolara yeni işçi yazı alınıp alınmadığı sorularak gelen cevabi yazı ve kayıtların eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine, ....03.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22342, Karar No: 2023/8050, Tarih: 25.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/22342 E.  ,  2023/8050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/750 E., 2015/957 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 20.04.2015 tarihli eylemi nedeni ile Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmiştir.

B. Sanığın 09.04.2015 tarihli eylemi kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı öncesi işlendiğinden Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilerek 20.04.2015 tarihli eyleme ilişkin 2015/6684 Soruşturma numaralı dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

D. Kahramanmaraş 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/750 Esas, 2015/957 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; verilen kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ve ceza kanununda bulunan indirim hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; verilen kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ve ceza kanununda bulunan indirim hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/6684 sayılı dosyasında sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan soruşturma yapıldığı ve soruşturma sonucunda bu suçtan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ayrıca sanığın uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığının tespiti amacıyla kan ve idrar örneklerinde tıbbi teknik inceleme için karar alınarak Kahramanmaraş Necip Fazıl Şehir Hastanesine sevk edildiği, buradan alınan 07.05.2015 tarihli rapora göre sanığın idrarında uyuşturucu etken maddesi olan Opiat tespit edildiği, 6545 SY'nun 68 maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, sanık hakkında atılı suçtan beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, kararın infazı için Kahramanmaraş Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uyması için çağrı yapıldığı, ancak Kahramanmaraş Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 21.07.2015 tarihli ve 2015/711 DS sayılı yazısı ile sanığın denetimli serbestlik yükümlülüklerine riayet etmediği gerekçesiyle infaz dosyasının Cumhuriyet Başsavcılığına iade edilerek açılan kamu davasında mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 23.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Kahramanmaraş 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/750 Esas, 2015/957 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5422, Karar No: 2018/5860, Tarih: 09.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5422 E.  ,  2018/5860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 31.10.2012, 23.11.2012, 21.12.2012, 18.01.2013 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20577, Karar No: 2016/14812, Tarih: 16.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/20577 E.  ,  2016/14812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 12.05.2016 tarihli iade kararıyla davalı erkeğin vesayet altında olup olmadığı araştırılarak vesayet altına alınmış ise gerekçeli kararın vasiye tebliğ edilmesi yönünde dosya mahal mahkemesine iade edilmiş, erkeğin hükümlü olması sebebiyle kısıtlandığı anlaşılmıştır.

Tebligat Kanununun 20'nci ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21'nci ve özellikle bu Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30'ncu maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Olayda gerekçeli kararın vasi ...’e tebliğine ilişkin mazbatada muhatabın adreste bulunmama sebebi tevsik edilmemiştir. Ayrıca tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb.K. m. 23/7, m. 24/5). Bu haliyle vasiye yapılan tebligat geçersizdir. Açıklanan sebeple gerekçeli kararın vasiye usulüne uygun şekilde tebliği ile temyiz süresi de beklenerek gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine ikinci kez İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 16.11.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/11655, Karar No: 2012/11482, Tarih: 18.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/11655 E.  ,  2012/11482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ..... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 26.10.2011 gün ve 2010/472 esas 2011/549 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 30.4.2012 gün ve 2245-4857 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü: -KARAR-

Daire bozma kararında, muris muvazaasına ilişkin ilkeler duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirtilmiş olup buna göre muris muvazaasının objektif ve subjektif olmak üzere iki koşulu bulunduğu öngörülmüştür. Bunlardan bir tanesi satış bedeli olup objektif unsuru teşkil eder. Diğeri ise, subjektif unsurdur. Yapılan temlikin bedelsiz olması, bir başka ifadeyle objektif unsurunun bulunmaması temlikin başlı başına muvazaalı olduğunu göstermez Bu husus sapma göstermeksizin Yargıtay İçtihatları ile kabul edildiği gibi dokrinde de aynen benimsenmiştir. O halde, mirasbırakanın temlikteki gerçek iradesinin açığa kavuşturulması zorunludur. Öte yandan, TMK'nun 6. maddesi hükmü uyarınca somut olayda olduğu gibi davacının muvazaa olgusunu ispatlaması gerekir. Ne var ki, dosya kapsamı ile davacının iddiasını kanıtladığı kabul edilemez. Esasen bu husus davanın reddi için başlı başına bir sebeptir. Ancak davalı da ineklerini satarak elde ettiği bedel ile taşınmazlardaki payları edindiğini savunmuşsa da bu husus da kanıtlanmış değildir.Öyle ise, çekişme ortada bırakılamayacağına göre mirasbırakanın gerçek iradesi yönünde subjektif unsurun ispatı bakımından tanık sözleri önem ifade eder. Dinlenilen tanıklar ise, mirasbırakanın temlikteki amacının murise bakılması sebebiyle minnet duygusunun gereği olarak temlikin gerçekleştirildiğini söylemişlerdir.Davalının bu yönde bir savunma getirmemiş olması neticeye etkili değildir.

Hal böyle olunca, yerel mahkeme kararını bozan Daire kararında bir isabetsizlik bulunmadığı tartışmasızdır.

Öyle ise, karar düzeltme dilekçesinde belirtilen nedenler 6100 sayılı HMK'na 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 3/2 maddesi aracılığıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesinde belirtilen dört halden hiçbirisine uygun düşmeyen karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00.'er-TL para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12440, Karar No: 2007/15043, Tarih: 19.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12440 E.  ,  2007/15043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İcra müdürlüğünce yaptırılan bilirkişi incelemesinde ilama konu olan araçta elektrikli pilot cruise-control farkı 1.000 YTL yarım deri koltuklar farkı 950 YTL makyajlı kasa farkı 1.000 YTL MP3 çalar farkı 900 YTL olmak üzere toplam 3.850 YTL'lik yeni araca göre değer farkı olduğu ifade edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise bu konulara değinilmediği, bu durumda bilirkişiden yukarıda açıklanan konularda ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı rapora itibar edilerek şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.