muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14453, Karar No: 2015/4815, Tarih: 24.03.2015

Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkinidr.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı sigorta şirketi vekilinin aşağıdaki aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir .

2- Dosya kapsamına göre aynı trafik kazası ile ilgili olarak .... Asliye Hukuk Mahkmesinde 09.06.2005 tarihinde davacılar tarafından, davacıların murisi ...'in içinde bulunduğu aracın sürücüsü, işleteni ve karşı aracın işletenine karşı destekten yoksun kalma ve manevi tazminat davası açıldığı, .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.06.2006 tarih, 2005/237 Esas, 2006/105 sayılı kararı ile davacı baba ... için 9.541,45 TL ve davacı anne için 10.933,40 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedildiği ve hükmün Yargıtay 11. Hukuk Dairesi tarafından onanarak 17.10.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Anılan davada verilen hüküm, iş bu eldeki dava yönünden kesin hüküm oluşturmaz ise de güçlü delil teşkil etmektedir.

Mahkemece, sigorta limiti dahilinde davacı anne ve baba için toplam 40.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmiş ise de, iş bu dava yönünden güçlü delil teşkil eden ve davalı sigorta şirketinin müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu sigortalısı ve işleten aleyhinde açılıp sonuçlanan .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.06.2006 tarih, 2005/237 Esas, 2006/105 sayılı kesinleşen kararı ile hüküm altına alınan davacı baba ... için 9.541,45 TL ve davacı anne için 10.933,40 TL destekten yoksun kalma tazminatı miktarlarını aşacak şekilde yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı sigorta vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19334, Karar No: 2013/18475, Tarih: 04.07.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/19334 E.  ,  2013/18475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükme karşı, 1412 sayılı CMUK’ nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 09.04.2012 tarihinde yaptığı temyiz isteminin, aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14717, Karar No: 2017/183, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14717 E.  ,  2017/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5131, Karar No: 2019/1298, Tarih: 28.02.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/5131 E.  ,  2019/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi, sanık ... müdafiinin isteği üzerine duruşmalı, yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen müdafii gelmeyen sanık ... hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıkların müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık ... müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmasının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 28/02/2019 tarihinde sanık ... yönünden ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla, diğer sanık yönünden oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...’in huzurunda ve duruşmada savunmasını

yapmış bulunan sanık ... müdafii Av....’ın yokluğunda 28.02.2019 günü, saat 15.00'de oybirliğiyle verilen bu karar usulüne uygun şekilde açıkça okundu. 28.02.2019

KARŞI OY GEREKÇESİ

(Sanık ... yönünden)

5237 sayılı TCK'nın birinci kitabının ikinci kısmının dördüncü bölümünde "suça iştirak" düzenlenmiş; "fail, azmettirme ve yardım etme" olmak üzere üç iştirak biçimi kabul edilmiştir.

TCK'nın 37. maddesinin 1. fıkrasında "suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur" denilerek "fail" tanımlanmıştır.

Aynı Kanun'un 39. maddesinde ise, suçun işlenmesine yardım edenin cezasından indirim yapılması öngörülmüş ve "suçun işlenmesine yardım etme" kapsamındaki hareketler "suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek, suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde sayılmıştır.

Somut olayda sanığın, TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrasında seçimlik olarak sayılan hareketlerden herhangi birini gerçekleştirdiğine; bu bağlamda suç konusu uyuşturucu maddenin temini, yüklenmesi, paketlenmesi, taşınması gibi bir fiile katıldığına ya da uyuşturucu maddeye ortak olduğuna ilişkin hiçbir delil bulunmamaktadır. Sabit olan fiili, suç konusu uyuşturucu maddeyi taşıyan diğer sanık ...’un önünden, başka bir araçla giderek (Öncü araçta), yol kontrolü yapmak suretiyle, uyuşturucu maddenin taşınmasına yardım etmekten ibarettir.

Böylece, uyuşturucu madde nakletme suçunun işlenmesine yardım eden sanığın cezasından TCK'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılmamış olması yasaya aykırıdır.

Böylece, uyuşturucu madde nakletme suçunun işlenmesine yardım eden sanığın cezasından TCK'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılmamış olması yasaya aykırıdır.

Açıkladığım nedenlerle; sanık hakkındaki hükmün, sanık ...’in olaydaki konumunun "fail" olmayıp, TCK'nın 39. maddesi kapsamında "yardım eden" olduğu kanısını taşıdığımdan hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşündeyim. 28/02/2019
Yargıtay — Esas No: 2015/243, Karar No: 2015/17378, Tarih: 12.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/243 E.  ,  2015/17378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın, bir şekilde temin ettiği ele geçirilemeyen usulsüz ve gerçeğe aykırı olarak tanzim edilen yeşil kartı tedavide ve sonrasında doktor tarafından yazılan ilaçların alınmasında kullanması sonucu 33,47 TL eczane ve 64,77 TL hastahane giderinin oluştuğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, İl Sağlık Müdürlüğü tarafından gönderildiği belirtilen listede sanığın ismi ile yapılan harcamanın esas alınarak soruşturma başlatıldığı, dosya kapsamına göre, kullanılan yeşil kartın sahte olduğu veya usulsüz olduğuna dair bir iddiaya rastlanmadığı gibi bu husustaki bir belgenin de dosya içine konulmadığı ve sanığın yeşil kart bürosuna gidip başvuruda bulunduğunu, kimseye para vermediğini usulüne uygun olarak yeşil kartı çıkartıp kullandığını, suçsuz olduğunu belirttiği dikkate alınarak, yeşil kartı veren ilgili kuruma yazı yazılarak, kullanıldığı belirtilen kartın ne şekilde sahte olduğu veya usulsüz alındığı hususlarının sorulması, bunlara dair belgelerin ve varsa yeşil kart dosyası ile sigorta dosyasının onaylı suretinin istenerek dosyamız içine konulması, yine ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu'na yazı yazılarak, sanığın suça konu yeşil kartla hangi tarihte ve ne şekilde tedavi gördüğü, hastaneye hangi şikayetle geldiği, poliklinik veya acilden giriş yapıp yapmadığı, tedavi sırasında hangi yeşil kartı kullandığı, söz konusu kartın, tamamen sahte mi yoksa ilgili kuruma sahte belgelerle başvuru yapılarak mı alındığı, hastaneye tedavi için başvuru yapıldığında, yeşil kartın sistemde sorgulanıp sorgulanmadığı ile tamamen sahte olan ve sistemde bir karşılığı bulunmayan yeşil kartın ne şekilde tedaviye esas alındığı hususlarının sorulması ve ilgili belgelerle birlikte hastane tedavi evraklarının onaylı suretlerinin istenerek dosya içine konulması, suç tarihinde sanığın ekonomik ve mali durumuna göre yeşil karta ihtiyacı bulunup bulunmadığı ve hukuken yeşil kart alabilecek durumda olup olmadığının ilgili kurumlardan sorulması, Sağlık Bakanlığı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinde; ... isimli kişinin sahte kartları düzenlediğini, bu hususta aynı mahiyette bir çok dosyanın bulunduğunu belirtmekle, ... isimli kişi hakkında bir soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa söz konusu dosyaların bu dosyayla birleştirilmesinin sağlanması, böyle bir soruşturma bulunmuyor ise, adı geçen kişinin açık kimlik bilgileri ve adresinin araştırılarak bulunması halinde ifadesinin alınması, yapılan sahtecilik eylemleri hakkındaki bilgisi ve sanıkla olan irtibatının sorulması, her ne kadar yeşil kartın ele geçirilemediği belirtilmiş ise de, bu hususta hiçbir araştırma yapılmadığı dikkate alınarak, yeşil kartın nerede olduğunun araştırılması, suç tarihinden sonra aynı kartla başka yerlerde tedavi olup olunmadığının belirlenmesi, sahteciliğin, yeşil karta esas belgelerde yapıldığının iddia edilmesi halinde de, bu belge asıllarının getirtilmesi ile sanık, ..

... ile ilgili diğer kişilerin yazı ve imza örneklerinin alınarak, sahteciliğin kim tarafından yapıldığı ve ne şekilde yapıldığı hususunda bilirkişi raporu alınması, sanığın, varsa başkaları tarafından yapılan sahteciliği bilip bilmediklerinin tespit edilmesi, bütün delillerin toplanmasından sonra sonucuna göre, gerçekte bir sahtecilik olup olmadığı, sahteciliğin kim tarafından yapıldığı, sanığın suç işleme kastıyla hareket edip etmediği ve kurum zararı bulunup bulunmadığı hususlarının karar yerinde tartışılarak, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2724, Karar No: 2018/10253, Tarih: 10.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2724 E.  ,  2018/10253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle sanığın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. Bir adrese ilk defa tebligat yapılacaksa 7201 sayılı Kanunu'nun 21, daha önce tebligat yapılmış adrese tekrar tebligat yapılacaksa da aynı Kanunu'n 35. maddesine göre tebliğ işlemi gerçekleştirilecektir.

Sanığın yokluğunda verilen hükme ait gerekçeli kararın, sanığın duruşmada bildirdiği ve bilinen son adresi olan "Esenyalı Mah. Cumhuriyet Cad. ...." adresi yerine "Esenyalı Mah. Cumhuriyet ......Pendik" adresine tebliğe çıkarıldığı, tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine, bu kez daha önce usulüne uygun tebligat işlemi icra olunmayan aynı adrese, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine aykırı şekilde tebliğ edildiği anlaşılmakla, eski hale getirme isteminin kabulü ile temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/2, 102/3 ve 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/2-d, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve 10 yıllık zamanaşımının mahkumiyet kararın verildiği 29.11.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4514, Karar No: 2020/5531, Tarih: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4514 E.  ,  2020/5531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında açık duruşmada hüküm verildikten sonra dosya üzerinden verilen ve ceza miktarını artıran 18/06/2015 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu ve 14/04/2015 tarihli asıl karara yönelik yapılan temyiz talebinin incelemesinde;

1- Haczin yapıldığı tarihte evinde bulunan eşyaların sahibi olan sanığa yediemin olarak bırakılan malların, sanığın “Şu anda eşyalar mevcut hali ile yeni adresimdedir” şeklindeki savunması karşısında, savunmasının doğruluğu araştırılıp, mahcuzlar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmalarına veya bozulmalarına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanığın, haczedilen ve kendisine yediemin olarak teslim edilen malın sahibi olması sebebiyle 5237 sayılı TCK’nun 289/1-2. cümlesine göre tayin olunan cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3-TCK'nun 289/1, 62 ve 52. maddeleri uygulanırken yapılan hesap hatası sonucu sonuç cezanın 1.500,00 TL + 80,00 TL adli para cezası olması gerekirken 900,00 TL + 80,00 TL adli para cezası olarak eksik tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 16.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4545, Karar No: 2019/4178, Tarih: 10.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4545 E.  ,  2019/4178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Kocaeli 7. İcra Müdürlüğünün 2014/811 E. sayılı dosyasından dava dışı borçlu adına kayıtlı aracın satışının yapıldığını, satış bedelinin muhafaza masraflarını dahi karşılamadığından diğer alacaklılara ödeme yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, yapılan işlemin hatalı olduğunu, motorlu taşıtlar vergisinin rüçhanlı alacak olduğunu, yediemin ücretine Adalet Bakanlığı tarifesinin uygulanması gerektiğini ileri sürerek müvekkili alacağının rüçhanlı alacak olduğunun tespiti ile yediemin ücretinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili yediemin ücretinin rüçhanlı alacak olduğunu, özel yediemin depolarında Adalet Bakanlığı tarifesinin uygulanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre İİK 142 ve 143 maddeleri gereği icra dosyasında yapılmış bir sıra cetvelinin olması halinde alacağın esas ve miktarı ile birlikte sıra cetveline itiraz edilebileceği, icra müdürlüğünce yapılmış bir sıra cetvelinin bulunmadığı, bu durumda icra takibinin tarafı olmayan davacının genel mahkemede dava açamayacağı, icra müdürlüğünün kararına karşı İİK 16. maddesi gereği şikayet yoluna başvurabileceği, anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İcra Müdürlüğünün satış bedelinden öncelikle yediemin ücretinin ödenmesi, başkaca para kalmadığından diğer alacaklılara ödeme yapılmasına yer olmadığına ilişkin müdürlük kararının teknik olarak sıra cetveli mahiyetinde olduğu kabul edilip yargılamanın da bu şekilde yapılarak sonuçlandırılması gerekir. İtiraz, alacağın esas ve miktarına yönelik ise dava yoluyla genel mahkemede (İİK m.142/1), yalnız sıraya ilişkin ise icra mahkemesinde (İİK m.142/son) ileri sürülmelidir. Somut olayda, uyuşmazlık bedeli paylaşıma konu aracın muhafaza ücretinin MTV den önce ödenip ödenmeyeceği ve yediemin ücretinin miktarına ilişkindir. Motorlu Taşıtlar Vergisinin muhafaza masraflarından önce ödenip ödenmeyeceği hususu icra mahkemesinde şikayet yoluyla çözülebilir ise de yediemin ücretinin miktarı yani yediemine ödenen ücretin sıra cetveline ödenen kadar olup olmadığı iddiası genel mahkemelerde yapılacak yargılama sırasında çözümlenebilir. Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre de muhafaza masraflarının tespitinde yedieminin kendi tarifesi değil Adalet Bakanlığının yediemin depoları ile ilgili tarifesi uyarınca yediemin deposunun alacağı belirlenip İİK nın 138. maddesi uyarınca ödedikten sonra kalan miktar için alacaklılar arasında sıra cetveli yapılması gerekir. Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde bu bedel belirlendikten sonra sonuca uygun karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.