muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5356, Karar No: 2015/7569, Tarih: 28.09.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/5356 E.  ,  2015/7569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/1273-2014/282

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı ve hor kullanma tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların müvekkiline ait 10 numaralı dairede kiracı olarak bulunduklarını, taşınmazı 20.04.2011 tarihinde tahliye ettiklerini, davalıların 2007 yılından beri kiralarını ödemedikleri gibi daireyi de hor kullandıklarını, birikmiş kira borçlarını ödemeleri için davalılara ihtarname tebliğ edildiğini, dairedeki hasarın mahkeme aracılığı ile tespitinin yaptırıldığını, davalıların daireyi kullandıkları süre içerisinde hiç kira ödemediklerini, gerekçe olarak da dairenin tapudaki bağımsız bölüm numarasının farklı olduğunu ifade ettiklerini, dairenin müvekkiline ait olduğu ve ayrıca davalıların müvekkilinin eşi ile kira sözleşmesi imzaladıklarını, ayrıca dairenin tapudaki yanlış yazılan bağımsız bölüm numarasının düzeltilmesi için açılan davanın neticelendiğini ve tapuya işlenerek fiili duruma göre düzeltildiğini, bu nedenlerle 14.350,00 TL kira alacağı ile davalarının daireye vermiş oldukları hasar nedeni ile 2.500,00 TL olmak üzere toplam 16.850,00 TL'nin ihtarname tebliğ tarihi olan 23.03.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar vekili, bu davanın konusu ile aynı olan Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/591 esas sayılı dosyasının kesinleşmiş olması nedeni ile davanın usul yönünden reddine karar verilmesinin gerektiğini, müvekkillerinin 2001 yılından beri kiracıları olduklarını geçerli belgelere dayandırarak ispatlamaları gerektiğini, müvekkillerinin daireyi hor kullandığı ve zarar verdiği yönündeki iddiaların doğru olmadığını, müvekkillerinin daireye yapmış oldukları tadilatlar nedeni ile davacı taraftan alacaklı durumda olduklarını, müvekkilinin bu dairede kiracı olarak bulunmuş olsaydı 2001 yılından bu yana ödenen kira bedellerine ilişkin belgelerin tarafların elinde bulunması gerektiğini ancak bulunmadığını, açıklanan bu nedenlerle kesinleşmiş mahkeme kararına rağmen aynı konuda haksız ve hukuka aykırı olarak açılan davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının davalılar ile aralarında bir kira sözleşmesi olduğunu ispat edememesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kiracı sıfatıyla davalı M.. K.. ile kiraya veren sıfatıyla dava dışı S. S.tarafından imzalanan 01.10.2001 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile. No.lu E. Mahallesi Belde 1 S. . Blok Kat .Daire . numaralı dairenin kiralandığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalıların 10 nolu daire için su ve elektrik aboneliklerinin bulunduğu dosyaya ibraz edilen belgelerden anlaşılmaktadır. Tapu kaydına göre davacı S.. S.. dava konusu 10 nolu dairenin malikidir.Kabule göre kiralayan olmayan malikin de kiralananda meydana gelen hasarlar nedeniyle tazminat ve kira alacağı davası açma hakkı bulunmaktadır. Mahkemece davacı S.. S.. 'in malik sıfatıyla dava açtığı gözetilerek işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7845, Karar No: 2009/16297, Tarih: 20.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/7845 E.  ,  2009/16297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60.TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 20/07/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18570, Karar No: 2014/9842, Tarih: 22.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18570 E.  ,  2014/9842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/97919

Mahkemesi : Kırklareli 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 05/02/2013

Numarası : 2012/319 - 2013/42

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 140 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13477, Karar No: 2014/13059, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/13477 E.  ,  2014/13059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/623-2014/48

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o

davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8173, Karar No: 2019/1435, Tarih: 13.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8173 E.  ,  2019/1435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mükellef olan sanığın 2009 - 2010 yıllarında sahte faturalar düzenlediğinin ve 2009 yılında sahte faturalar kullandığının iddia ve kabul olunduğu davada; sanığın,“ Ben 2009 yılında Ankara'ya çalışmak için gelmiştim. Burada tanıştığım ... isimli şahıs bana ben inşaat işleri alırım size yardımcı olurum beraber çalışırız dedi. Benden nüfus cüzdanımın fotokopisini istedi. Alkollü olduğum bir gün kendisine nüfus cüzdanımın fotokopisini verdim. Birlikte notere gittik orada bazı evrak ve belgelere imzalar attım. Ancak kafam çok yerinde olmadığından neyi imzaladığımı bilmiyorum. Bu kişi benim adıma şirket kurmuş. Beni ... ile tanıştıran kişi ... bütün bu olanlara şahittir.” diyerek suçlamaları kabul etmemesi; tanık olarak dinlenen ...'in “... eşimin teyzesinin oğludur. Ben alçı boya işi yapıyorum. ... isimli kişi bize iş veriyordu, biz de ... ile birlikte ...aldığımız alçı boya işlerini yapıyorduk. ... protokol yapmak amacıyla ...’i notere götürmüş, noterde ...’e şirket devredilmiş. Olay ...'in işleminden kaynaklanmaktadır.” demesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve suçların unsurlarının tespiti bakımından;

1- Sanığa atfen imzalanan 22.6.2009 tarihli yoklama fişi aslının vergi dairesinden getirtilmesi; tarh dosyasındaki 2009 - 2010 yıllarına ait beyannamelerin kim veya kimler tarafından ne suretle verildiği araştırılıp, beyannameler ıslak imzalı verilmişse getirtilmesi; sahte düzenlendiği iddia olunan faturalardan yıllar itibarıyla ve çeşitli firmalara düzenlenenlerden kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının getirtilmesi ve temin edilecek belgeler ile faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması; kendisine ait olmadığını, ...'a ait olduğunu söylemesi halinde; ...'ın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve tüm belgeler kendisine gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- ...'da belgelerdeki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa veya ...'a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Belgelerdeki yazı ve imzaların, sanığa veya ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olarak, faturaları kullandığı belirlenen mükellefler; sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olarak ise, EMF İletişim Tanıtım Org.. Ltd. Şti. ve ... Medikal Tek. Ltd. Şti. hakkındaki vergi tekniği raporlarının ilgili vergi dairesinden sorularak onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3- Belgelerdeki yazı ve imzaların, sanığa veya ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olarak, faturaları kullandığı belirlenen mükellefler; sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olarak ise, EMF İletişim Tanıtım Org.. Ltd. Şti. ve ... Medikal Tek. Ltd. Şti. hakkındaki vergi tekniği raporlarının ilgili vergi dairesinden sorularak onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Sahte fatura düzenleme suçu yönünden, faturaları kullanan; sahte fatura kullanma suçu yönünden ise faturaları düzenleyen mükelleflerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden alıp kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması-verilmesi konusunda sanığın iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4) Tüm suçlar yönünden kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 13.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5564, Karar No: 2013/7302, Tarih: 21.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5564 E.  ,  2013/7302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif hissedarı olan dava dışı ...'ın hissesini satın aldığını, davalının da imzaladığı 30.09.2009 tarihli hisse devir sözleşmesine göre, dairenin anahtar teslimi şeklinde tesliminin kararlaştırıldığını, teslim yapılmaması nedeniyle keşide edilen ihtara olumsuz yanıt verildiğini, dairedeki eksikliklerin 15 günlük çalışma ile giderilebileceğini, teslimatın yapılmaması nedeniyle kira gelirinden mahrum kaldığını ileri sürerek, daire eksikliklerinin ve giderilme bedelinin tespiti ile eksiklikler ve yoksun kalınan kira tazminatına ilişkin olarak şimdilik 8.000,00 TL’nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kooperatifin üyesi olan...'ın dairesini davacıya sattığını, bu sözleşmeyi müvekkili kooperatifin de imzaladığını ve dairenin eksiksiz olarak tamamlanıp bitirileceğinin beyan edildiğini, ...'ın davaya dahil edilmesi gerektiğini, davacının kat irtifakı tapusu ile daireyi satın aldığını, kat irtifakının tamamlanması için ön görülmüş bir sürenin bulunmadığını, genel kurul kararı gereğince ince işleri üyelerin yapacağını, ticari temerrüt faizi istenemeyeceğini ve alacak davası açılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının geç teslim nedeniyle kira gelirinden mahrum kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 5.070,00 TL’nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının geç teslim nedeniyle kira gelirinden mahrum kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 5.070,00 TL’nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, hisse devir sözleşmesi ile satın alınan dairedeki eksikliklerin ve giderilme bedelinin tespiti ile eksik iş bedeline ve geç teslime dayalı kira tazminatına ilişkin alacağın tahsili istemlerine ilişkindir. Dosyada mevcut adi yazılı hisse devir sözleşmesinde "Bana ait olan, S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi'nde bulunan (41. blok, 4. Kat, no:10) dairemi anahtar teslimi olmak üzere (tüm imalatlar ve eksikler tamamlanmak kaydıyla) ...'ye sattım. Bedelini nakit olarak aldım. Bu daireyle ilgili doğmuş veya doğacak tüm borçlar tarafıma aitttir. Bu durumu kooperatif te şimdiden kabul eder. Kooperatif herhangi bir sebep veya isim altında alıcı ...'den hiçbir şekilde bir ödeme veya para isteyemez. Söz konusu bu daire kooperatif tarafından eksiksiz olarak (anahtar teslim şekliyle) tamamlanıp, bitirilecektir." hükmüne yer verilmiş ve hisse devir alan davacı, devir eden ... ve kooperatifin iki temsilcisi tarafından imzalanmıştır. Davacı kooperatifin anasözleşmesinin 17/3. maddesinde “Devir halinde eski ortağın kooperatife karşı tüm hak ve yükümlülükleri yeni ortağa geçer, kooperatifçe, bu devir sebebiyle taraflardan ayrıca bir ödemede bulunmaları istenemez.” hükmü düzenlenmiştir.

Daire satımında üyelik kendiliğinden alıcıya satım ile birlikte geçmez. Satıcının üye olması ve üyeliğinin alıcı tarafından ayrıca devir alınması gerekmektedir. Üyelik ayrıca devredilmedikçe satıcının üyeliği kooperatif nezdinde devam eder. Satıcının üye olması, alıcının bu üyeliği ayrıca devir alması ve kooperatif üyelik koşullarını taşıması halinde kooperatifin bu kişiyi 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca ortaklığa kabul etmesi zorunludur.

Daire satımında üyelik kendiliğinden alıcıya satım ile birlikte geçmez. Satıcının üye olması ve üyeliğinin alıcı tarafından ayrıca devir alınması gerekmektedir. Üyelik ayrıca devredilmedikçe satıcının üyeliği kooperatif nezdinde devam eder. Satıcının üye olması, alıcının bu üyeliği ayrıca devir alması ve kooperatif üyelik koşullarını taşıması halinde kooperatifin bu kişiyi 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/3. maddesi uyarınca ortaklığa kabul etmesi zorunludur.

Davacı, anasözleşmenin 17/3. maddesi uyarınca üyeliği tüm hak ve borçları ile devir almış ise ...’ın üyeliğinin statüsü, ödemeleri, bu konuda ileri süreceği iddia ve savunmaları, davacının talebi yönünden sonuca etkili olup, bu davada verilecek karar ile ...’ın da hukuku etkilenecektir. Üyelik devri yok ise, davacı ancak satım sözleşmesi uyarınca dava dışı ...'dan talepte bulunması gerekeceğinden, bu kişinin bu davada yer alması gerekip gerekmediği, davalı kooperatife 3. kişinin fiilini taahhüt kapsamında husumet düşüp düşmediği tartışılmalıdır. Üyelik devri var ise anılan kişinin yokluğunda görülen bu davada verilen kararın ona karşı infaz edilmesi olanağı bulunmamaktadır. Davada taraf olmayanın durumu tartışılarak onun leh veya aleyhine bir karar verilemez. Üyelikleri var ise davacı vekiline, dava dışı ... hakkında ve şayet dava konusu dairenin davacıdan sonra başka bir üyeye tahsisli olduğunun tespiti halinde bu kişinin de hukuku etkileneceğinden bu kişi hakkında da dava açmak üzere süre verilip dava açılması halinde işbu dava ile birleştirilmesinin sağlanması, bu kişinin varsa savunma ve delilleri toplanıp değerlendirildikten sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Üyeliğin devredildiği sonucuna varılması ve anılan kişi hakkında dava açılıp birleştirilmesi halinde;