muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16758, Karar No: 2010/17710, Tarih: 28.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/16758 E.  ,  2010/17710 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde iptali istenen ödeme emrine konu tutar 203,76 TL’dir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; 17.08.2010 günlü karar taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden, 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430 TL olarak değiştirmiştir.

Somut olayda dava konusu edilen tutar, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, taraflar vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle taraflar vekillerinin temyiz dilekçelerinin REDDİNE, 28.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi .

.....
Yargıtay — Esas No: 2015/8037, Karar No: 2016/7968, Tarih: 12.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/8037 E.  ,  2016/7968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ...'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı ... Bakanlığına bağlı ... Devlet Hastanesinde 01.03.2002 tarihinden 25.02.2013 tarihine kadar kesintisiz bir şekilde temizlik görevlisi olarak çalıştığını belirterek kıdem tazminatı alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Harçtan muaflık 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinde düzenlenmiştir. 13. maddenin (j)(Ek bent: 21/01/1982-2588/3 md.) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu bildirilmiştir.

Genel bütçeye dahil olan davalı ...’nın Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin peşin harç yargılama giderlerine dahil edilerek davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 4nolu bendinin çıkarılarak yerine;

“4- Davacı tarafından yatırılan 52,35 TL peşin harç ile 185,00 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 237,35 TL harç giderinin davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine, 80,00 TL posta gideri, 135,00 TL davetiye gideri, 267,00 TL bilirkişi talimat gideri olmak üzere toplam 482,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 12/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1178, Karar No: 2013/4851, Tarih: 26.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1178 E.  ,  2013/4851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 15.11.2008 yerine, 01.01.2008 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

1- Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, sanığın savunmasında kendisine yediemin olarak teslim edilen hacizli malların Antalya 3. İcra Müdürlüğünün 2008/9155 sayılı dosyasından haczedilerek Gököz yediemin deposunda muhafaza altına alındığını kalan malların ise evinin bodrumunda bulunduğunu beyan etmesi ve haciz tutanaklarının fotokopilerini ibraz etmesi karşısında, Antalya 3. İcra Müdürlüğünün 2008/9155 sayılı dosyasının onaylı bir örneğinin denetime esas olacak şekilde dosya içine konularak, Antalya 3. İcra Müdürlüğünün 2008/9155 ile Antalya 1. İcra Müdürlüğünün 2008/9850 sayılı dosyalarında haczedilen mallardan aynı olanların bulunup bulunmadığı saptanıp aynı olanların dışındaki mallar üzerinde teslim amacı

dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucunda kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın haczedilen malların sahibi olup olmadığı belirlenip sonucuna göre hakkında TCK'nın 289. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11252, Karar No: 2017/3204, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11252 E.  ,  2017/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4282, Karar No: 2019/7482, Tarih: 03.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/4282 E.  ,  2019/7482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, tahliye davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, itirazın iptaline ilişkin davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde tahliye davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, itirazın iptaline ilişkin davanın ise kabulüne karar verilmiş; söz konusu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde; adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harç ve masrafları alınmadan dosya Dairemize gönderilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334 ila 340.maddelerinde düzenlenmiş olup, yasanın 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalının adli yardım talebini içeren temyiz dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler ile adli yardım talebine ilişkin dilekçe ekinde talebi haklı gösterecek yeterli bilgi ve belgeye yer verilmediği nazara alındığında; davalının, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, davalının adli yardım talebinin, reddine karar verilmiştir.

Şu durumda; hükmü temyiz eden davalı taraftan alınması gerekli olan temyiz harç ve masrafları yatırılmadığından, müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanması mümkün değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının, temyiz yoluna başvuru sırasında yaptığı adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden 6100 sayılı HMK'nun 337. maddesi gereğince bu ret kararının davalıya tebliği ile tebliğden itibaren bir hafta içerisinde Dairemize dilekçe vermek suretiyle itiraz edebileceği, itiraz halinde itirazın Yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından inceleneceği hususunda ihtarat yapılmasına,Dairemiz kararına karşı itiraz yoluna gidilmediği veya itiraz sonrası ret kararının kesinleşmesi halinde, temyiz eden davalının; kanun yoluna başvuru giderlerine dahil olan temyiz harçları ile posta masraflarının tamamlaması, HUMK.nun 434/3.maddesine göre işlem yapılması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14889, Karar No: 2020/7082, Tarih: 07.07.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/14889 E.  ,  2020/7082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/980 Esas ve 2018/1015 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanıklar ve sanık ... müdafiinin CMK'nun 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 12/03/2019 tarih, 2019/606 Esas ve 2019/547 Karar sayılı “Esastan Ret” kararına karşı sanıklar ve sanık ... müdafii tarafından açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

Sanık ...’ın bulunduğu cezaevinde düzenlenen 18/03/2020 tarihli tutanak beyanında temyiz isteğinden feragat ettiğini söylemesi, sanık ...’ın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 04/03/2020, 08/05/2020, 16/06/2020 ve 05/06/2020 tarih, dilekçeleriyle temyiz isteğinden feragat ettiğini söylemesi ve sanık ...’un bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 29/04/2020, 17/04/2020, 05/06/2020 ve 26/06/2020 tarihli dilekçeleriyle temyiz isteğinden feragat ettiğini söylemesi ve sanık ... müdafiinin 15/06/2020 tarihli dilekçesiyle kanun yolundan açıkça vazgeçtiğini beyan etmesi dikkate alınarak, sanıklar ..., ... ve ...’un temyiz taleplerinden feragat nedeniyle dosyanın incelenmeden mahkemesine gönderilmesi için ve Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/10/2018 tarih, 2017/1-842 Esas ve 2018/457 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, "İncelenen dosya kapsamından; yerel mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün sanık müdafisi ile katılan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığına hitaben "...Dosyamda lehe olacak durum var ise lehime uygulanmasını, şartlı tahliye, kefaletli tahliye, adli kontrollü tahliye, kelepçeli tahliye olabilir. Aksi karar çıkacaksa dosyamın bir an önce tasdik edilip gönderilmesini arz ve rica ederim" şeklinde 03.05.2016 tarihli; "...Dosyamın incelenip karara varılmasını rica ediyorum. Yarı açık hakkım doldu geçti, dosyam tasdiklenirse hiç değilse açık cezaevinde çoluğuma çocuğuma daha çok destek olurum. Başkanlığınızdan dosyamın incelenmesini mağduriyetimin giderilmesini, karara bağlanmasını saygılarımla arz ve rica ederim" şeklinde 03.05.2016 tarihli ve "...Tarafınızca uygun görüldüğü takdirde dosyamın onaylanmasını istiyorum. Bu konuda gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ederim" şeklinde 15.08.2017 tarihli dilekçeler gönderdiği anlaşılmaktadır." hususu, "Ceza miktarı yönünden resen temyize tabi olmayan Yerel Mahkeme direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, sanık ve müdafisi tarafından süresinde temyiz edilmesinden sonra sanığın cezaevinden göndermiş olduğu dilekçelerde "...Dosyamda lehime olacak durum var ise lehime uygulanmasını,...Aksi karar çıkacaksa dosyamın bir an önce tasdik edilip gönderilmesini arz ve rica ederim", "...Dosyamın incelenip karara varılmasını rica ediyorum. Yarı açık hakkım doldu geçti...Mağduriyetimin giderilmesini, karara bağlanmasını saygılarımla arz ve rica ederim" "...Tarafınızca uygun görüldüğü takdirde dosyamın onaylanmasını istiyorum

...Dosyamda lehime olacak durum var ise lehime uygulanmasını,...Aksi karar çıkacaksa dosyamın bir an önce tasdik edilip gönderilmesini arz ve rica ederim", "...Dosyamın incelenip karara varılmasını rica ediyorum. Yarı açık hakkım doldu geçti...Mağduriyetimin giderilmesini, karara bağlanmasını saygılarımla arz ve rica ederim" "...Tarafınızca uygun görüldüğü takdirde dosyamın onaylanmasını istiyorum." şeklinde taleplerde bulunduğu anlaşılmış ise de, sanığın dilekçelerinin tamamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak, daha fazla görüş ve izin hakkı elde edebilmek için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına yönelik olduğu, dilekçelerinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazmadığı gibi müdafisinin de bu yönde bir talebinin olmadığı anlaşıldığından, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinin, katılan vekili ile sanık ve müdafisinin temyiz istemlerine istinaden yapılması gerektiği kabul edilmelidir.”. Buna göre; sanık ...’in 05/02/2020 tarihli “Dosyasının onanarak, müddetnamenin gönderilmesi” talebini içeren dilekçesi eklenerek sanıktan dilekçesine konu istemin feragat niteliğinde olup olmadığı hususu sorulup açıklattırılarak sonucuna göre sanık ...’in hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi için, incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9584, Karar No: 2006/9912, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9584 E.  ,  2006/9912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir ibabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre davanın niteliği gereği yargılamada kendisini vekille temsil ettiren taraflar yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, sadece davacı vekili yararına vekalet ücreti takdiri,

2-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların düzeltimi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 3 nolu bendi metni hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Davacı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın isteği halinde yatırana iadesine" yazılması, 4 nolu bendinden devamına, "400 YTL. maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 30.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9688, Karar No: 2016/19821, Tarih: 16.06.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/9688 E.  ,  2016/19821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : ....

.... ... ekinin 08/05/2014, 09/05/2014 ve 13/05/2014 tarihli nüshalarının 1. sayfalarında “.....” başlıkları ile yayımlanan ve 4. sayfalarında devam eden yazılar nedeniyle ilgilisi.... vaki düzeltme ve cevap isteminin 08/05/2014 tarihli nüsha ile ilgili tekzip talebinin reddine, 09/05/2014 ve 13/05/2014 tarihli nüshalarla ilgili taleplerin kabulü ile tekzip metninin yayımlanmasına dair ....Sulh Ceza Mahkemesinin 13/06/2014 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararına karşı....tarafından yapılan itirazın kabulü ile 08/05/2014 tarihli yazı ile ilgili tekzip talebinin kabulüne ilişkin ..... Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2014 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararını müteakip, ....Sorumlu Yazı İşleri Müdürü .... tarafından ....Sulh Ceza Mahkemesinin 13/06/2014 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararına yapılan itirazın reddine dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2014 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararları aleyhine Adalet Bakanlığının 11/05/2015 gün ve ..... ile 26.04.2016 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma istemlerini içeren yazıları ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/05/2016 gün ve ... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan Adalet Bakanlığının 11/05/2015 gün ve ....sayılı yazısına yönelik ihbarnamede;

1-08/05/2014 tarihli nüsha ile ilgili olarak yapılan inceleme sonucunda;

....Sulh Ceza Mahkemesinin 13/06/2014 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararı ile 08/05/2014 tarihli nüshaya ilişkin tekzip talebinin daha önce aynı konuda ....Üniversitesi tarafından yapılan tekzip talebinin kabulüne karar verildiğinden bahisle reddine karar verilmesini müteakip, ilgilisi .... tarafından yapılan itiraz üzerine .... Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2014 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararı ile tekzip talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, tekzibe konu yazının incelenerek nesnel bir olguya dayanıp dayanmadığı hususunun saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarihli ve 2007/7-28 Esas, 2007/34 sayılı kararında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır.

Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Kanun'un 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir. ... Yargılama konusu haber ve yorum metnindeki eleştiri ve değer yargılarının bir kısmı sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesi, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgudur. Ancak kabul edilmelidir ki, basın özgürlüğü, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerir. Gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “polemik” niteliğinde olsa da, nesnel bir açıklamayla desteklendiğinde, bu ifadeler asılsız kişisel saldırı olarak görülemez.” şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, tekzibe konu yazının haber değeri ile ilgili olarak, denetime olanak verecek şekilde mahkeme kararında somut hiçbir gerekçe bulunmadığı nazara alındığında, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi sebebiyle, ..... Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2014 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararında,

2-09/05/2014 tarihli nüsha ilgili olarak yapılan incelemede;