muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12009, Karar No: 2021/11611, Tarih: 17.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/12009 E.  ,  2021/11611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile arasında 19/02/2008 tarihinde "İş Yeri Satın Alma Ödeme Planı" başlıklı sözleşmenin akdedildiğini, bu ödeme planında davalıya devrettiği taşınmazın karşılığı olan 510.000,00 TL'nin nasıl ödeneceğinin yer aldığını, mezkur taşınmaz davalıya devredilmiş olmasına rağmen davalının ödeme planında yer alan 125.000,00 TL karşılığı olan daireyi kendisine devretmediğini, söz konusu dairenin tapuda üçüncü bir şahsa devredildiğini belirterek, her türlü fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davalıya devredilmiş taşınmazın bedelinin bir kısmını oluşturan 125.000,00 TL'nin ödeme planı tarihinden(19/02/2008) itibaren işleyecek ticari işlere uygulanan reeskont avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava dilekçesinde dayanılan sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını, dava konusu dükkanın kaba inşaat halinde tamamlanmadan satışının yapıldığını ve resmi satış senedi ile sabit olduğu üzere satış sırasında bedelinin ödendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı birleşen davada, projeye aykırı yapılan imalatlar nedeniyle davacıdan 11/02/2008 tarihinde satın aldığı taşınmaz için ruhsat alınamadığını ve kat mülkiyeti tesis edilemediğini, bu durumun taşınmazın değerini düşürdüğünü ileri sürerek; şimdilik 150.000,00 TL değer kaybı alacağının 11/02/2008 tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak, 2020/97 Esas sayılı dosyası açısından; davanın reddine, birleşen 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/241 Esas sayılı dosyası açısından; davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı-birleşen davalı ve davalı-birleşen davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Taraflar arasındaki uyuşmazlık; asıl davada, davacı tarafça, davalıya satışı yapılan taşınmazın satış bedelinin ödenmesine ilişkin yapılan sözleşmeye göre ödenmeyen bakiye 125.000,00 TL satış bedelinin tahsili; birleşen davada ise, davacı-birleşen davalıdan satın alınan taşınmazdaki projeye aykırı yapılan imalatlar nedeniyle taşınmazın değerinin düşmesinden kaynaklı tazminat talebine ilişkindir.

1- Taraflar arasındaki uyuşmazlık; asıl davada, davacı tarafça, davalıya satışı yapılan taşınmazın satış bedelinin ödenmesine ilişkin yapılan sözleşmeye göre ödenmeyen bakiye 125.000,00 TL satış bedelinin tahsili; birleşen davada ise, davacı-birleşen davalıdan satın alınan taşınmazdaki projeye aykırı yapılan imalatlar nedeniyle taşınmazın değerinin düşmesinden kaynaklı tazminat talebine ilişkindir.

Bozma öncesi Mahkemece, 2010/269 Esas sayılı dosyası açısından, davanın kabulüne, 125.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Birleşen 1. AHM’nin 2012/241 Esas sayılı dosyası açısından, davanın reddine, karar verilmiş, hükmün davalı-birleşen davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi’nin 03/02/2016 günlü, 2016/2047E., 2016/2257K. sayılı ilamı ile; Mahkemece davacı tarafça sunulan 19.02.2008 tarihli “işyeri satın alma ödeme planı” başlıklı belge üzerinde Polis Kriminal Laboratuvarı nezdinde iki ayrı bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, bu bilirkişi raporlarında sözleşme fotokopisi üzerinde inceleme yapılmak suretiyle sonuca gidildiğinin anlaşıldığı, davacıdan temin edilen belge aslı üzerinde yeniden inceleme yaptırılması gerekirken, bu husus göz ardı edilerek, fotokopi belge üzerinde yapılan imza inceleme sonucuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bu bozma ilamına uyularak, 2016/284 Esas sayılı dosyası açısından; davanın reddine, birleşen 1.Asliye Hukuk mahkemesinin 2012/241 Esas sayılı dosyası açısından; davanın reddine, karar verilmiş, hükmün taraflar tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi’nin 16/09/2019 günlü, 2017/9524E., 2019/8332K. sayılı ilamı ile; yerel mahkemece birleşen davanın reddine karar verilmiş ise de, kararının gerekçesinde, hükmedilen sonuca nasıl varıldığı konusunda herhangi bir açıklama yapılmadığından, birleşen dava yönünden yasanın aradığı anlamda gerekçeli bir hüküm mevcut olmaması ve ortada denetlenebilecek gerekçeli bir karar bulunmaması nedeniyle, mahkemece verilen kararın usul ve yasaya uygun görülmediği, bozma nedenine göre de tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığı gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bu bozma ilamına uyularak, asıl dava yönünden; alınan bilirkişi raporuyla söz konusu belge altındaki imzanın davalıya aidiyetinin tespit edilemediği, davacı tarafça iş bu rapora karşı aleyhe hususların kabul edilmediğinin beyan edildiği, yeni bir imza incelemesi talebinde bulunulmadığı, imza incelemesine gerek olmadığı, davalı tarafından açılan birleşen davanın sözleşmeyi zımnen kabul anlamında olduğunu beyan etmesi karşısında ispat yükü kendisinde olan davacının satış bedelinin görünenden ve kendisine ödenenden daha yüksek olduğunu ispat edemediği, rapora da itirazının olmadığı belirtilerek, asıl davanın reddine karar verilmiştir. Birleşen dava yönünden ise; davalı-birleşen davacı tarafından söz konusu yerin ruhsat alınarak ve kat mülkiyeti tesis edilerek teslim edileceği ya da teslimden sonra bu eksiklerin tamamlanacağına dair herhangi bir güvence verildiğinin dosya kapsamından anlaşılamadığı, tapu kaydının incelenmesinde söz konusu yerin üzerinde ipotek ve kat irtifakı tapusu ile davacı tarafından alındığı, taraflar arasındaki ilişkinin satım ilişkisi olduğu dikkate alındığında davacının iş bu taşınmazı bilerek satın aldığının kabulü gerektiği gerekçesi ile birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

HMK'nın 266.maddesi hükmüne göre; çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Her hâlde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir. Bilirkişi raporu, kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasında çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

HMK’nın 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Grafoloji ve Sahtecilik Uzmanı ... ve ...’ten alınan 18.04.2017 tarihli bilirkişi raporunda; imza incelemesi yönünden davacıdan dayanağı belge aslı temin edilerek davalının imza örnekleri de mahkemece tespit edilip çeşitli kuruluşlardan da davalının imza örneklerini içerir evrak asıllarının celp edildiği, inceleme konusu belge aslındaki "..." adına atılı imzanın ve ... isimli şahsın mevcut mukayese imzalarının basit yapıda(bir çizgiden, bir hareketten ibaret), tespit ve teşhis için yeterli kaligrafik ve grafolojik tanı unsurlarını ihtiva etmeyen(şahısla irtibatlandıracak yapıya sahip olmayan), kolaylıkla tersim edilebilecek(herkes tarafından rahatlıkla atılabilecek/kopyalanabilecek) tarzda atılmış imzalar olduklarının müşahede edildiği, bu tür imzalarda ise, sağlıklı grafolojik analizler yapmanın mümkün olmadığı belirtilerek, bahse konu imzanın ... isimli şahsın eli mahsulü olup olmadığı hususunda olumlu ya da olumsuz yönde herhangi bir netice beyanında bulunamayacakları yönünde kanaat bildirilmiş, anılan bu rapor mahkemece hükme esas alınarak karar verilmiştir. Oysa rapor, bu haliyle hüküm kurmaya elverişli değildir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30/05/2001 tarihli ve 2001/12-436 Esas 2001/467 Karar sayılı kararı ile 07/10/2009 tarihli 2009/12-382 Esas 2009/415 Karar sayılı kararında da aynen benimsendiği üzere, herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtayın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Hal böyle olunca, mahkemece; mevcut imza ve yazı örnekleri ile birlikte dava konusu "İş Yeri Satın Alma Ödeme Planı" belgesindeki imzanın davalının eli ürünü olup olmadığına ilişkin 3 kişilik heyetten oluşan grafolog bilirkişilerden önceki raporla mukayeseli olarak inceleme yapılıp, rapor alınması; imzanın davalıya ait olmadığının anlaşılması halinde dosyadaki deliller çerçevesinde değerlendirilme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yetersiz bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalı-birleşen davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı-birleşen davalı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen davacı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu her iki tarafınca açık olmak üzere, 17/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2021/16919, Karar No: 2023/2691, Tarih: 03.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/16919 E.  ,  2023/2691 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. .... Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2018 tarihli ve 2017/183 Esas, 2018/348 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314/2 ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.02.2019 tarihli ve 2019/158 Esas, 2019/224 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın ByLock kullanıcısı olmadığına, bank ... hesap hareketlerinde talimat doğrultusunda işlem bulunmadığına, bankanın TMSF'ye devrinden sonra dahi işlemlerine devam ettiğine, sendika üyeliğinin suçun unsurları kapsamında mütalaa edilemeyeceğine, sanığın dini saiklerle sohbetlere katıldığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

.... İl TEM Şube Müdürlüğünce gönderilen 20.10.2016 tarihli ByLock sorgu tutanağı, ... İl KOM Şube Müdürlüğünce düzenlenen 06.07.2018 ve 15.08.2018 tarihli araştırma raporları ile ... ID numaralı tespit ve değerlendirme tutanağı, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunca gönderilen 06.07.2017 tarihli IMEİ kullanıcı raporu dosya arasına alınmış olup, bu verilerin incelenmesinden; söz konusu gsm hattının sanık adına kayıtlı olduğu ve beyanı ile sabit olduğu üzere sanık tarafından kullanıldığı, sanığın T.C. Kimlik numarası ile yapılan 20.10.2016 tarihli ByLock sorgulamasında adına kayıtlı ... numaralı gsm hattına bağlı ByLock programı tespit edildiği, ... ID ye ait tespit ve değerlendirme tutanağına göre bu program üzerinde "mustop" kullanıcı adı ve "0661.m" şifresinin profil bilgisi olarak kullanıldığı hususları anlaşılmış, sanık ve müdafi tarafından aşamalarda tespit ve değerlendirme tutanak içeriklerinin sanığa ait olmadığı şeklinde savunmalarda bulunulmuştur. Trabzon İl KOM Şube Müdürlüğünün 06.07.2018 tarihli araştırma raporundan A.A. isimli şahsa ait ... ID numaralı ByLock hesabında kayıtlı 357413 ID numaralı ByLock hesabının bulunduğu, 344167 ID'nin kullanıcısı A.A. isimli şahsın eklediklerine verdiği isimler incelendiğinde 357413 ID'ye "topoğlu" ismini verdiği, A.A.'nın alınan ifadesinde ...şahsını tanıdığını, alt komşusu olduğunu öğretmen ve Ankaralı olduğunu beyan ettiği hususu ile ByLock program içerik kayıtları birlikte incelenerek değerlendirildiğinde; diğer kullanıcıların 357413 ID'yi "mustafa" ve "topoglu" ismi ile kendi ID'lerine ekledikleri, profil kullanıcı adı olan "..." ifadesinin sanığın isim ve soyadının kısaltması ile oluşturulduğu, şifre bölümünde yer alan "0661.m" ifadesinde geçen 06 sayısının sanığın memleketi olan Ankara ilinin trafik plaka kodu olduğu, 61 sayısının sanığın çalıştığı yer olan Trabzon ilinin trafik plaka kodu olduğu, böylece sanığın kimlik-eşgal bilgileri ile ByLock program profil ve içerik kayıtları ile net olarak örtüştüğü tespit edilmiştir.

Bu kapsamda sanığın, indirme, kullanma ve örgütsel amacı yukarıda ayrıntıları ile açıklanan, teknik bir takipten kurtulmak maksadıyla kullanılan, anlık mesajlaşma, e-posta gönderme, grup, sesli görüşme ve görüntü/belge gönderebilme özelliği bulunan, zaman ve mekana bağlı kalmayan ve haberleşme içeriğine sahip, global bir görüntü verilmekle birlikte bir takım değişiklikler yapılmak suretiyle muhtevası itibariyle münhasıran FETÖ/PDY terör örgütü mensuplarının kullanımına sunulan ve kriptolu bir program haline getirilen ByLock isimli programı kullandığı Trabzon İl KOM Şube Müdürlüğü birimince gönderilen 15.08.2018 tarihli tespit ve değerlendirme tutanağı, araştırma raporu, 357413 ID ye ait profil ve içerik kayıtları ile her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik veriler ve A.A.'nın beyanları ile tespit edilmiştir.

Sanığın örgütün finans ayağını oluşturan Bank Aysa Katılım Bankasında örgüt liderinin çağrısı üzerine hesap açarak para yatırdığının iddia edilmesi karşısında her ne kadar sanık tarafından bu durum inkar edilmiş, sadece kredi kartını kullandığı ve ev kredisini ödediği ifade edilmiş ise de, sanığın Bank Asyada bulunan hesabına ilişkin hesap hareketlerini gösterir dijital kayıtlar incelendiğinde, sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün finans kaynağı olan Bank Asyada hesabının bulunduğu, 17.01.2013-15.07.2015 tarihleri arasında vadesiz altın mevduatı, vadeli TL ile vadeli EUR Mevduat/Katılım hesaplarında toplu para yatırma çekme, döviz ve altın alım satım işlemleri yaptığı, örgütün Bank Asyanın batma riski karşısında, mensuplarına bankadaki mevduatlarını artırması yönünde yapmış olduğu çağrı dönemi içerisinde ve 2014 yılı Ocak Şubat ve Eylül Ekim aylarında hesap hareketlerinin arttığı böylece örgüt hiyerarşisi içerisinde hareket ettiği anlaşılmış olup, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik ve hesap hareketleri ile örtüşmeyen savunmalarına itibar edilmemiştir.

Sanığın Milli Eğitim Bakanlığının sosyal medya üzerinden FETÖ/PYD propagandası yaptıkları, finansal destek sağladıkları, doğrudan veya dolaylı yardımda bulunmak suretiyle işbirliği içerisinde oldukları iddiaları ile haklarında soruşturma başlatılan ve görevden uzaklaştırılan personel listesinde bulunduğu, örgüte müzahir Aktif Eğitimciler Sendikasına 10.12.2013-21.07.2016 yılları arasında üyeliğinin olduğu, örgüte müzahir Zaman Gazetesine abone olduğu, kendi beyanıyla sabit olduğu üzere sohbet diye tabir edilen örgüt toplantılarına katılmış olduğu hususları dosya kapsamındaki tüm delillerle birlikte değerlendirilmiştir.

Bu suretle ByLock iletişim sisteminine, yukarıda genişçe yer verilen, özelliklerini bilerek dahil olan, bu sistemi bir çok kez kullanan, örgüt liderinin çağrı ve talimatları üzerine örgüt içi bilinç ve irade ile BankAsya da hesap açan, sohbetlere katılan, örgüte müzahir sendika üyesi olan, yine örgüte müzahir gazete abonesi olan sanığın örgüt ile kurduğu organik bağ kapsamında süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk arz eden eylem ve faaliyetleri ile üzerine atılı bulunan "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmak" suçunu işlediği, belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Açıklanan gerekçelerle;

Açıklanan gerekçelerle;

Sanığın, sübut bulan müsnet suçtan eylemine ve hukuki durumuna uyan 5237 sayılı TCK'nın 314/2 nci maddesi gereğince, suçun işleniş şekli, sanığın sabit görülen silahlı örgüt üyeliğine konu eylemleri dikkate alınarak alt sınırdan ceza tayin edilmek suretiyle 5 Yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, işlemiş olduğu suçun TCK'nın 314/2 nci maddesinde belirtilen suç olması nedeniyle sanığa verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5/1 inci maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırılarak 7 Yıl 6 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek verilen cezanın TCK'nın 62/1 inci maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 6 Yıl 3 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, etkin pişmanlık kapsamında herhangi bir beyanı bulunmadığı nazara alınarak sanık hakkında yasal koşulları oluşmayan TCK'nın 221 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın TCK'nın 53/1 inci maddesinde sayılan hak ve yetkilerin aynı maddenin 2 nci ve 3 ncü fıkrası dikkate alınacak şekilde kullanmaktan yoksun bırakılmasına, örgüt üyesi sanık hakkında TCK'nın 58/9 uncu maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, göz altında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin sanığın cezasından TCK'nın 63 üncü maddesi uyarınca mahsubuna dair hüküm kurulduğu görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

TCK'nın 53 üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda 53/1-2-3 maddelerinin uygulanması gerekirken 53/1,3 ün uygulanması infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, ByLock kullanıcısı olan, bank ...'da hesabı bulunan ve hesap hareketlerine göre örgütsel talimatlar doğrultusunda bankacılık işlemler yapan sanığın, süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylemler yürüterek örgütle organik bağ kurmak suretiyle örgüt üyesi olduğuna dair kabulde, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütler doğrultusunda tayin edilen temel cezada ve 62 nci maddesi kapsamında takdiri indirimin 1/6 oranında uygulanmasına dair gerekçede isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.02.2019 tarihli ve 2019/158 Esas, 2019/224 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.