muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/19747, Karar No: 2010/21929, Tarih: 28.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/19747 E.  ,  2010/21929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Asıl davada; davacı (baba), davalıya (kadın) ödenmekte olan 75 TL yoksulluk nafakası ile diğer davalılara (müşterek çocuklar ..., ... ve ...) ödenen 50 TL iştirak nafakalarının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada, davacı (müşterek çocuklar ..., ..., ... ve ...) davalı (baba)'dan 150'şer TL yardım nafakası talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece; esas dava yönünden, davalıya (kadın) ödenmekte olan 75 TL yoksulluk nafakasının ve diğer davalılar ..., ... ve ...'a ödenmekte olan 50'şer TL iştirak nafakasının kaldırılmasına karar verilmiştir. Birleşen davada ise; davacılar ... ve ... yönünden yardım nafakası taleplerinin reddi, diğer davacılar ... ve ... yönünden yardım nafakaları taleplerinin kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, esas dava davacısının bütün, birleşen dava davacılarının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK'nun 364.maddesi, "Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür" hükmü getirmiştir. Birleşen dava davacıları ... ve ..., ... öğrencisi oldukları mahkemenin de kabulündedir.

Birleşen dava davacıları ... ve ..., 2 yıllık yüksekokul mezunu olduktan sonra ... Üniversitesi ... Fakültesine kayıt yaptırmaları karşısında babalarından yardım nafakası talep etme hakları bulunduğu hususu gözden kaçırılarak, davanın bu davacılar yönünden reddi doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; tarafların gerçekleşen mali ve sosyal durumlarına uygun hakkaniyet gereğince nafakaya hükmetmekten ibaret olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8329, Karar No: 2013/12392, Tarih: 02.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8329 E.  ,  2013/12392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılardan ... Şti ve ... Şti vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... Şirketi arasında 09.03.2007 tarihli bayilik sözleşmesi imzalandığını, davalı ...' ün de bu sözleşmede garantör olduğunu, sözleşme gereğince müvekkili lehine davalı ... Şirketine ait taşınmazda 5.281.603-TL intifa bedeli karşılığında 01.03.2007 tarihinde intifa hakkı tesis edildiğini, daha sonra bu sözleşmenin sona erdiğini ve müvekkili ile davalı ... Akaryakıt Ltd Şti arasında 29.01.2009 tarihli 5 yıllık bayilik sözleşmesi kurulduğunu, davalı ...' un da bu sözleşmede garantör olduğunu, Rekabet Kurulu tebliğleri uyarınca sözleşmelerin 5 yıllık süre ile sınırlandırıldığını, buna göre intifa süresi 01.03.2012 tarihi itibariyle sona ereceğinden davalı ... Şirketi ile olan dikey ilişkinin de bu tarihten sonra grup muafiyetinden yararlanamayacağını, müvekkilinin ticari ilişkinin devam edeceği inancıyla yapmış olduğu 196.200-TL sabit yatırım bedeli ile intifa bedeli olan 5.281.603-TL' nin muafiyet süresini aşan kısımlarına denk gelen kısmının sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde müvekkiline iadesinin gerektiğini belirterek, bu doğrultuda davalılardan ... Şirketine ödenen intifa bedelinin geçersiz kılınan süreye karşılık olarak 3.960659,99-TL' lik kısmının bu davalıdan tahsiline, bu bedelin davalının yedinde kaldığı süre bakımından semerelerinin karşılığı olarak 3.070.831,71-TL' nin yine bu davalıdan tahsiline, ayrıca müvekkili tarafından sarf edilen sabit yatırım bedelinin geçersiz kılınan süreye tekabül eden 147.129,86-TL' lik kısmının diğer davalılar olan ... Şirketi, ... Şirketi, ... ve ...' tan tahsiline ve bu bedelin yedinde kaldığı süre bakımından semerelerinin karşılığı olarak 108.741,23-TL' nin bu davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... İnş A.Ş, ... Teknik A.Ş ve ... vekili, davacı ile ... şirketi arasındaki sözleşmenin intifa hükümleri hariç olmak üzere 08.03.2007 tarihinde karşılıklı fesih protokolü ile feshedildiğini, diğer davalı şirketin davacının bayisi olarak halen istasyonu işlettiğini, intifa hakkının da sona ermediğini, bu nedenlerle 5 yıllık süreler dolmadan işbu davanın açılamayacağını beyanla, davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... İnş A.Ş, ... Teknik A.Ş ve ... vekili, davacı ile ... şirketi arasındaki sözleşmenin intifa hükümleri hariç olmak üzere 08.03.2007 tarihinde karşılıklı fesih protokolü ile feshedildiğini, diğer davalı şirketin davacının bayisi olarak halen istasyonu işlettiğini, intifa hakkının da sona ermediğini, bu nedenlerle 5 yıllık süreler dolmadan işbu davanın açılamayacağını beyanla, davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... Akaryakıt Ltd.Şirketi ile ... vekili, 29.01.2009 tarihli bayilik sözleşmesi uyarınca müvekkili ... Şirketinin davacının bayii olarak faaliyete devam ettiğini, müvekkilinden talep edilen sabit yatırım bedelinin ve semerelerinin diğer davalılar lehine yapılmış olması ve taşınmaz maliki yönünden zenginleşme meydana getirmesi nedeniyle müvekkilinden talep edilemeyeceğini, sözleşme ayakta iken, intifa hakkının 2012 yılında sona ereceğinden bahisle bu davanın açılmasının iyiniyetli olmadığını beyanla, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacı her ne kadar 20 yıl için ödenen intifa bedelinin rekabet kurulu mevzuatı gereğince sözleşmenin kalan süresi için güncellenmesini istemişse de, sözleşmenin ilk olarak 09.03.2007 tarihinde davalılardan ... Şirketi ile kurulduğu, daha sonra tarafların karşılıklı rızaları ile bayiliğin diğer davalı ... Akaryakıt Şirketi ile yapılan 29.01.2009 tarihli sözleşme ile bu şirkete geçtiği, intifa hakkının da aynen devam ettiği, bu nedenlerle sözleşme ayakta olup 29.01.2014 tarihine kadar da muafiyetten yararlanma hakkının devam ettiği, devam eden sözleşmeden dolayı verilmiş bir şeyin iadesinin istenemeyeceği, sözleşme konusuz kalmadığından ve geçersiz olmadığından davalının sebepsiz zenginleşmesinden bahsedilemeyeceği, intifa hakkının da devam ettiği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar ..., ... Şirketi ve ... Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1260, Karar No: 2012/2554, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1260 E.  ,  2012/2554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 10. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müştekiler vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oy çokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde ticaret sicili memurluğunda kayıtlı adresinde ve sanığın taşındığını bildirdiği 846.Sk. No:51/415 Konak/İzmir adresinde zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre yetkilisi sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8369, Karar No: 2012/11087, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8369 E.  ,  2012/11087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1- ... vd.

2- Nüfus Müdürlüğü

...'nın 17.06.2010 gün 2010/7 sayılı davanamesi ile ... ve ...'ın aynı kişi olduklarından nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece ... ve ...'ın aynı kişi olduklarının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

... 17.06.2010 tarih 2010/7 sayılı davanamesinde; ...'in 03.05.1985 doğumlu olarak 21.01.1987 tarihinde annesi ... nüfusuna ... ad ve soyadı ile 12.08.1987 tarihinde de babası ... hanesine ... doğumlu olarak ... ad ve soyadı ile tescil edildiğini bildirerek, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece ... ve ...'ın aynı kişiler olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; ...'ın 21.01.1987 tarihinde anne hanesine evlilik dışı tescil edildiği, 12.08.1987 tarihinde ise dedesinin Sorgun Noterliğince düzenlettirmiş olduğu tanıma senedine istinaden baba hanesine ... soyadı ile tescili yapılmıştır. Tanıma senedine göre ...'in anne hanesindeki kaydının baba hanesine taşınması gerekirken baba hanesine tekrar tescili yapılarak mükerrer kayda sebebiyet verilmiştir. ...'in yaşamını ... kaydı ile sürdürdüğü de dikkate alınarak annesinin hanesindeki mükerrer ... kaydının iptaline karar verilmesi gerekirken, ... ve ...'in aynı kişi olduğunun tespiti ile yetinilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27520, Karar No: 2012/34893, Tarih: 17.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/27520 E.  ,  2012/34893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 18.02.2010 günü tefhim edilen hükmü bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra sanık 02.04.2010 günü temyiz ettiğinden, temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24165, Karar No: 2015/39164, Tarih: 03.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/24165 E.  ,  2015/39164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/247308

MAHKEMESİ : İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2011

NUMARASI : 2010/508 (E) ve 2011/339 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar S.. K.., O.. E.. ve T.. E.. hakkında hakaret ve yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanık S.. K.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanıklar S.. K..’nın tehdit, M.. K..’nın tehdit, hakaret ve yaralama ile N.. E..’in yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

a)Sanık N.. E.. hakkında Musa ve Salih’i yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün de usul ve Kanuna uygun olduğu,

b)Sanıklar S.. K..’nın tehdit, M.. K..’nın ise, tehdit, hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanunna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptaline karar verilmiş, ayrıca aynı bentte yer alan “seçme ve seçilme” ehliyetleri ile ilgili olarak da, hükümlünün, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakılması uygulamasını engelleyici nitelikte iptal kararları verilmiş olması ve doğan boşluk nedeniyle bu hususta yeni bir yasal düzenleme yapılması ihtiyacının ortaya çıkması karşısında, yerel mahkeme hükmünde bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakmaya ilişkin uygulamanın dayanaksız kalması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıklar S.. K.. ve M.. K.. müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükümde TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan (b) ibaresinin çıkartılarak DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14956, Karar No: 2014/12223, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14956 E.  ,  2014/12223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2013

NUMARASI : 2012/294-2013/511

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı M-A S. Yapı İnş. Taah. San ve Tic. Ltd. Şti. vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5628, Karar No: 2016/5493, Tarih: 29.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5628 E.  ,  2016/5493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava meslek hastalığına bağlı olarak % 36,00 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, artarak % 56,00 oranına yükselmesi nedeniyle, % 20,00 fark için maddi ve manevi tazminat istemine yöneliktir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının kesinleşen K sayılı davasında meslek hastalığı sonucu %56 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteminde bulunduğu, yapılan yargılama sonunda meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik oranının %36 olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu üçüncü ihtisas kurulu ile genel kurulu raporları esas alınarak maddi ve manevi tazminatın belirlendiği anılan dosyanın incelenmesinden anlaşılmaktadır.

Somut olayda 28.10.2008 günlü hastane raporundaki bulgulara göre, davacıda meslek hastalığı bulunmadığına ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu Tedavi Hizmetleri ve Maluliyet Daire Başkanlığı kararına davacı tarafça yapılan itiraz üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 28.01.2009 günlü kararla davacıda meslek hastalığının bulunduğuna, sürekli iş göremezlik oranının %56,00 olduğuna ve yükümlülük süresinin uzatılmasına karar verdiği karar verdiği, bu karar üzerine Sosyal Güvenlik Kurumu Tedavi Hizmetleri ve Maluliyet Daire Başkanlığınca 02.03.2009 tarihli hastane raporuna dayanılarak, davacıda %56 oranında iş göremezliğin bulunduğu ve 28.10.2011 tarihinde kontrolünün gerektiğine karar verildiği, 24.11.2011 tarihli kontrol sonucu davacının kontrol kaydının kaldırıldığı, itiraz üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun da 12.12.2014 günlü kararı ile davacının sürekli iş göremezlik oranının %56 olduğunu ve kontrolünün gerekmediğini karara bağladığı görülmektedir.

Uyuşmazlık kesinleşen dava konusu sürekli iş göremezlik oranında artma olup olmadığına ilişkindir. Mahkemece 24.11.2011 günlü rapor tarihinde davacının sürekli iş göremezlik oranının arttığından bahisle sonuca gidilmiş ise de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Uyuşmazlık kesinleşen dava konusu sürekli iş göremezlik oranında artma olup olmadığına ilişkindir. Mahkemece 24.11.2011 günlü rapor tarihinde davacının sürekli iş göremezlik oranının arttığından bahisle sonuca gidilmiş ise de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Kesinleşen davada hükme esas alınan ve davacının meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının %36 olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu üçüncü ihtisas ve genel kurul kararlarında 06.12.2010 günlü muayene bulgularının da değerlendirildiği görülmektedir. Diğer bir deyişle Adli Tıp Kurumu ihtisas ve genel kurul kararlarının, görülmekte olan davada söz konusu edilen 02.03.2009 tarihli Hastane raporundan sonraki muayene bulgularına göre oluşturulduğu ortadadır. Hal böyle olunca davacıdaki meslek hastalığına bağlı olarak Kurumun belirlediği %56 sürekli iş göremezlik oranının kesinleşen davada Adli Tıp Kurumu üçüncü ihtisas ve genel kurul kararlarının dayanağı muayene bulgularından sonra ortaya çıkan yeni bir durum olup olmadığının, yöntemince araştırılmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği açıktır.

Yapılacak iş; davacının meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik oranında artma olup olmadığına ve artma varsa bunun oranı ve artma tarihine ilişkin olarak, Adli Tıp Kurumu ihtisas kurulu ile gerektiğinde genel kurulundan rapor alınmak ve sorucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.