muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11386, Karar No: 2018/5253, Tarih: 11.07.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/11386 E.  ,  2018/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Köy muhtarı olarak görev yapan sanığın, ... isimli kişi tarafından köye yardım amacıyla kendisine verilen parayı şahsi işlerinde kullanıp köy bütçesine gelir olarak kaydetmediği müşteki ... ve tanıklar ... ve ... tarafından iddia olunmuş ise de; tanık ...'ın aşamalarda değişen beyanları, avans ücreti teslim tutanağında imzaları bulunan tanıklar ..., ... ve ...'nun bahsi geçen miktarları avans olarak sanıktan aldıklarını doğrulamaları ve sanığın aşamalardaki değişmeyen beyanları, ...'dan aldığı parayı yine adı geçenin işçilerine avans olarak vermiş olması, tanıklar ... ile ... arasında düzenlenen paranın köy bütçesine yardım amacıyla verildiğine dair tutanakta sanığın imzasının bulunmaması ve içeriğini de kabul etmemesi karşısında, iddianın şüpheli kaldığı, ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak biçimde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Anayasa m.38/4, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi m. 6/2, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi m. 11, Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi m.14/2), sanığın kendisine tanık ... tarafından teslim edilen parayı köy bütçesine destek amacıyla aldığına dair müşteki ... ve tanıklar ... ve ... beyanları dışında iddiayı doğrulayan ve sanığın zimmet suçunu işlediğini gösteren savunmasının aksine kesin, tarafsız, inandırıcı ve mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraati yerine, yine sanığın eyleminin zimmet suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi halinde ise Dairemizin 25/02/2014 gün, 2012/15211 Esas, 2014/2025 Karar sayılı bozma ilamına uyulduğu halde gereği tam olarak yerine getirilmeyerek, bu kapsamda bozma ilamında belirtildiği üzere, sanığın görev süresi itibarıyla köyün tüm gelir ve giderlerinin karşılaştırılarak bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan Hazine lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısı, katılan Hazine vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1605, Karar No: 2015/10789, Tarih: 12.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1605 E.  ,  2015/10789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/354-2014/1339

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı S.. Ö.. vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12.05.2015 günü temyiz eden davalı S.. Ö.. vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer tarafların yokluklarında duruşmaya başlanarak, temyiz eden davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalılardan S.. Ö.. vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

Dairemizce verilen bozma kararı ile mahkemenin kararı ortadan kalktığından, kamulaştırılmasına karar verilen taşınmazın yeniden baraj göl alanı olarak terkinine karar verilmesi gerekirken, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasındaki 3.paragrafın tümüyle çıkartılmasına, yerine (Dava konusu Sinop ili Saraydüzü ilçesi, Fakılı Köyü, 515 parsel sayılı taşınmazın 3220 m2'lik bölümündeki davalıların tapusunun iptali ile baraj göl alanı olarak terkinine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı S.. Ö..'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8499, Karar No: 2010/20075, Tarih: 13.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/8499 E.  ,  2010/20075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık savunmanının 23.09.2008 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü yasal süreden sonra 06.10.2008 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin CMUK’nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 13/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11707, Karar No: 2012/496, Tarih: 30.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/11707 E.  ,  2012/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, Hazine ile gerçek kişiler arasındaki mülkiyet aktarımına ilişkindir. Çekişmeli 270 ada 40 parsel tarla niteliğiyle Hazine adına tapuda kayıtlıdır ve tescil harici bırakılan kısım ise dere yatağı niteliğinde olduğundan tespit dışı bırakılmıştır. Davada Orman Yönetimi taraf olmadığı gibi orman araştırmasını da gerektirir bir durum bulunmadığından ve mahkemece orman araştırması da yapılmamış olduğundan, ayrıca önceki mahkeme kararı 7. Hukuk Dairesinin 19.04.1999 gün 1999/1405-1970 sayılı kararı ile bozulmuş olduğundan 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 7. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 30/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25395, Karar No: 2014/34875, Tarih: 09.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/25395 E.  ,  2014/34875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2009/499-2013/145

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, fazla çalışma yaptığı halde ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek davalıdan fazla mesai alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının ücretine fazla mesai ücretinin de dahil olduğunu, fazla mesai alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.

Dosya içerisinde bulunan bireysel iş sözleşmesinde ücrete hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretinin; personel yönetmeliğinde ise “Takım liderine fazla mesai ücreti ödenmez. Bu kişiler maktu ücretlidir” hükmü yer aldığı görülmektedir.

Öncelikle belirtilmelidir ki, personel yönetmeliği iş sözleşmesinin eki niteliğinde olup, bireysel iş sözleşmesi ile çelişik hükümler taşımadığı takdirde dikkate alınmak zorundadır.

Somut olayda, davacıya imza karşılığı tebliğ edildiği anlaşılan personel yönetmeliğinde maktu ücrete fazla mesai ücretinin dahil olduğu belirtildiğinden, yönetmelik hükmünün geçersiz olduğu değerlendirilerek, bu husus dikkate alınmadan yapılan hesaplama doğrultusunda belirlenen fazla mesai alacağının hüküm altına alınması isabetli görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususa dikkat edilmek suretiyle hesaplama yapıldığı anlaşılan bilirkişi raporu doğrultusunda fazla mesai alacağı hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18787, Karar No: 2011/10208, Tarih: 27.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/18787 E.  ,  2011/10208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Hakem Heyeti sıfatıyla)

Taraflar arasındaki kira akdinin feshinin geçersizliği davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1993 yılında, 193 Ada 1 no’lu parsel’in Orman Gn.Md nün 28.03.1999 tarihli kararı ile kendilerine 49 yıllığına tahsis edildiğini, buna dayanarak taşınmaz üzerinde muhdesat yaptıklarını, Orman Bakanlığının 13.03.2007 tarihli ve Orman Genel Müdürlüğünün 30.10.2007 tarihli işlemleri ile kira aktinin iptal edildiğini, yapılan işlem hukuka uygun olmadığını, 3533 sayılı yasa uyarınca Hakem sıfatıyla davanın görülerek işlemin iptalini istemiştir.

Davalı ... Gn.Md cevap dilekçesi ile; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın idari nitelikte bulunduğu gerekçesi ile Dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, Orman Gn.Md nün 28.03.1999 tarihli kararı ile kendilerine 49 yıllığına tahsis edilen orman arazisi ile ilgili tahsis işleminin iptal edildiğini ve fakat yapılan işlemin hukuka uygun bulunmadığını belirterek eldeki davayı açmıştır. İddialarını ve delillerini bildirmek taraflara, delillerin takdir ve değerlendirilmesi, hukuki tavsifin yapılması, uygulanacak yasa hükmünün bulunup uygulanması HUMK.nun 74 ve devamı maddeleri gereğince doğrudan hakimin görevidir. Taraflar arasında özel hukuk hükümlerine tabi sözleşme ilişkisi kurulmuş olup idari yargıyı ilgilendiren idari bir işlem ve tasarruf bulunmamaktadır. Öyle olunca

2010/18787-10208

uyuşmazlığın adli yargı mahkemelerinde çözümlenmesi gerekir. Mahkemece işin esasına girilip taraf delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde idare mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2010/18787-10208

uyuşmazlığın adli yargı mahkemelerinde çözümlenmesi gerekir. Mahkemece işin esasına girilip taraf delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde idare mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2- 3533 sayılı "Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere ait Daire ve Müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu ile halli hakkındaki kanunun" 2570 sayılı yasa ile değiştirilen 4. maddesinde; "Katma Bütçe ile idare edilen daireler, Belediyeler, özel bütçe ile İdare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, Belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve uyuşmazlık gayrimenkule ilişkin ise o gayrimenkulün bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müesseselerin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin Yüksek Dereceli Hukuk Mahkemesi Başkanı veya Hakimi tarafından hakemhsıfatıyla çözümlenir denilmektedir. Davacı eldeki davada davasını, davalı ... yanında Orman İşletme Müdürlüğü ile Orman Bölge Müdürlüğüne yöneltmiş olup, anılan davalıların 3533 sayılı yasa hükmüne tabi bulunmayan Kamu Kuruluşları oldukları nazara alındığında, bu davalılar hakkındaki davanın tefriki ile yargılamaya devam edilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, BOZMA’yı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 27.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20700, Karar No: 2021/18944, Tarih: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20700 E.  ,  2021/18944 K.**

**"İçtihat Metni"**

1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu’nun 282. maddesine aykırılık eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında ... Kaymakamlığının 02/12/2020 tarihli ve 2020/717 sayılı idarî yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun kabulü ile anılan idari yaptırım kararının kaldırılmasına .... Sulh Ceza Hakimliği'nin 03/02/2021 tarihli ve 2020/3229 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03/05/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23/06/2021 tarihli ve KYB. 2021/70321 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dünya Sağlık Örgütü (WHO) tarafından, Covid 19 salgınının tüm dünyada yaygın bir şekilde insan sağlığını tehdit eder boyutlarda görülmesi üzerine pandemi ilan edildiği, Mart 2020 tarihinden itibaren de hemen hemen tüm Türkiye'de salgın hastalık olarak kabul ve ilan edildiği, hastalığın insanlar arasında solunum yoluyla ve kısa süreli temaslarda dahi bulaşımının hızlı olması nedeniyle, ülkemizde insanların bir arada bulunduğu kapalı veya açık ortamlarda, hastalığın azaltılması veya ortadan kaldırılması amacıyla pek çok değişik önlem ve tedbirlerin alındığı, söz konusu önlem ve tedbirlerin alınması, uygulanması, ihlal edilmesi gibi hususlarda uygulamada bir takım farklılıkların söz konusu olduğu, ortaya çıkan bu farklılıkların giderilmesi amacıyla bir kısım dosyalar yönünden kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu, konuya ilişkin Yargıtay ilgili Ceza Dairesi tarafından verilen bir karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itiraz üzerine, Yargıtay ilgili Ceza Dairesince verilmiş olan itirazın kabulü yönünde bir kararın bulunduğu gözetildiğinde, ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlar ve esasa etkili usul yanılgılarının, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesinin sağlanması amacıyla konunun bir bütün olarak tüm yönleriyle değerlendirilmesi gerektiği düşünülerek yapılan incelemede;

1- Covid 19 salgını nedeniyle önlem ve tedbirlerin alınması yönünden yapılan değerlendirme,

1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu'nun;

27. maddesinde "Umumi hıfzıssıhha meclisleri mahallin sıhhi ahvalini daima nazarı dikkat önünde bulundurarak şehir ve kasaba ve köyler sıhhi vaziyetinin ıslahına ve mevcut mahzurların izalesine yarayan tedbirleri alırlar. Sari ve salgın hastalıklar hakkında istihbaratı tanzim, sari ve içtimai hastalıklardan korunmak çareleri ve sıhhi hayatın faideleri hakkında halkı tenvir ve bir sari hastalık zuhurunda hastalığın izalesi için alınan tedbirlerin ifasına muavenet eylerler.",

27. maddesinde "Umumi hıfzıssıhha meclisleri mahallin sıhhi ahvalini daima nazarı dikkat önünde bulundurarak şehir ve kasaba ve köyler sıhhi vaziyetinin ıslahına ve mevcut mahzurların izalesine yarayan tedbirleri alırlar. Sari ve salgın hastalıklar hakkında istihbaratı tanzim, sari ve içtimai hastalıklardan korunmak çareleri ve sıhhi hayatın faideleri hakkında halkı tenvir ve bir sari hastalık zuhurunda hastalığın izalesi için alınan tedbirlerin ifasına muavenet eylerler.",

28. maddesinde, "Umumi hıfzıssıhha meclislerinin mukarreratından mahalli vazifeler ve salahiyetler arasında bulunan işler vali veya kaymakam tarafından icra olunur ve istizana muhtaç olanlar kaymakamlıkça vilayetten ve vilayetçe Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinden sorulur."

"Memleket dahilinde sari ve salgın hastalıklarla mücadele" başlıklı 57. maddesinde, "Kolera, veba (Bübon veya zatürree şekli), lekeli humma, karahumma (hummayi tiroidi) daimi surette basil çıkaran mikrop hamilleri dahi - paratifoit humması veya her nevi gıda maddeleri tesemmümatı, çiçek, difteri (Kuşpalazı) - bütün tevkiatı dahi sari beyin humması (İltihabı sahayai dimağii şevkii müstevli), uyku hastalığı (İltihabı dimağii sari), dizanteri (Basilli ve amipli), lohusa humması (Hummai nifası) ruam, kızıl, şarbon, felci tıfli (İltihabı nuhai kuddamii sincabii haddı tifli), kızamık, cüzam (Miskin), hummai racia ve malta humması has- talıklarından biri zuhur eder veya bunların birinden şüphe edilir veyahut bu hastalıklardan vefiyat vuku bulur veya mevtin bu hastalıklardan biri sebebiyle husule geldiğinden şüphe olunursa aşağıdaki maddelerde zikredilen kimseler vak'ayı haber vermeğe mecburdurlar. Kudurmuş veya kuduz şüpheli bir hayvan tarafından ısırılmaları, kuduza müptela hastaların veya kuduzdan ölenlerin ihbarı da mecburidir."

64. maddesinde, "57'nci maddede zikredilenlerden başka her hangi bir hastalık istilai şekil aldığı veya böyle bir tehlike baş gösterdiği takdirde o hastalığın veya her hangi bir hastalık şeklinin memleketin her tarafında veya bir kısmında ihbarı mecburi olduğunu neşrü ilâna ve o hastalığa karşı bu kanunda mezkür tedabirin kaffesini veya bir kısmını tatbika Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti salahiyettardır."

64. maddesinde, "57'nci maddede zikredilenlerden başka her hangi bir hastalık istilai şekil aldığı veya böyle bir tehlike baş gösterdiği takdirde o hastalığın veya her hangi bir hastalık şeklinin memleketin her tarafında veya bir kısmında ihbarı mecburi olduğunu neşrü ilâna ve o hastalığa karşı bu kanunda mezkür tedabirin kaffesini veya bir kısmını tatbika Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti salahiyettardır."

72. maddesinde, "57'nci maddede zikredilen hastalıklardan biri zuhur ettiği veya zuhurundan şüphelenildiği takdirde aşağıda gösterilen tedbirler tatbik olunur: 1- Hasta olanların veya hasta olduğundan şüphe edilenlerin ve hastalığı neşrü tamim eylediği tetkikatı fenniye ile tebeyyün edenlerin fennen icap eden müddet zarfında ve sıhhat memurlarınca hanelerinde veya sıhhi ve fenni şartları haiz mahallerde tecrit ve müşahede altına vaz'ı. 2-Hastalara veya hastalığa maruz bulunanlara serum veya aşı tatbikı. 3-Eşhas, eşya, elbise, çamaşır ve binaların ve fennen intana maruz olduğu tebeyyün eden sair bilcümle mevaddın fenni tathiri. 4-Hastalık neşreden haşarat ve hayvanatın itlafı. 5-Memleket dahilinde seyahat eden eşhasın icap eden mahallerde muayenesi ve eşyalarının tathiri. 6-Hastalığın sirayet ve intişarına sebebiyet veren gıda maddelerinin sarf ve istihlakinin men'i. 7-Dahilinde sari ve salgın hastalıklardan biri zuhur eden umumi mahallerin tehlike zail oluncaya kadar set ve tahliyesi."

Şeklinde yer alan düzenlemeler nazara alındığında, 1593 sayılı Kanunun 27. maddesi kapsamında, Valinin başkanlığında toplanan ve yasal bir heyet olan il umumi hıfzıssıhha meclislerinin, il genelinde genel sağlığı tehdit eden sakıncaların giderilmesi amacıyla gerek gerçek kişilerin gerekse de tüzel kişilerin salgınla mücadelede uyması gereken tedbirleri (maske takma zorunluluğu, sokağa çıkma yasağı, işletmelerin çalışma esasları ... vb.) almaya yetkili oldukları,

2- Covid 19 salgını nedeniyle alınan önlem ve tedbirlere aykırı davranılması halinde uygulanacak mevzuat hükmü yönünden yapılan değerlendirme,

1593 sayılı Kanunu'nun 27. maddesi kapsamında, Valinin başkanlığında toplanan il umumi hıfzıssıhha meclislerince, salgınla mücadelede alınan tedbir ve önlem kararlarına uyulmaması halinde uygulanması gereken mevzuat hükmünün belirlenmesi gerektiği, konuya ilişkin Kanuni düzenlemeler incelendiğinde,

1593 sayılı Kanunu'nun;

"Ceza hükümleri" başlıklı 282. maddesinde, "(Değişik: 23/1/2008-5728/48 md.) Bu Kanunda yazılı olan yasaklara aykırı hareket edenler veya zorunluluklara uymayanlara, fiilleri ayrıca suç oluşturmadığı takdirde, ikiyüzelli Türk Lirasından bin Türk Lirasına kadar idarî para cezası verilir.",

Şeklinde yasal düzenlemenin bulunduğu,

5326 sayılı Kanunun;