muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16266, Karar No: 2014/3604, Tarih: 01.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/16266 E.  ,  2014/3604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/171556

MAHKEMESİ : Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2012

NUMARASI : 2010/158 Esas, 2012/98 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması, kovuşturma aşamasındaki katılma talebinin karara bağlanmaması ve hükmün katılma iradesini ortaya koyan 23/05/2012 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesindeki "...Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır." düzenlemesinin verdiği yetkiye ve CMK'nın 237/2. maddesine dayanılarak kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

İ.. İlçesi A.. K.. muhtarı olarak görev yapan sanığın 1999-2008 yılları arasında İl özel idaresinden 2108 sayılı Yasa hükümlerine göre aylık almasına rağmen aynı zamanda köy bütçesinden hak etmediği halde kendisine muhtar maaşı adı altında ücret takdir edip toplam 6.160,00 TL köy bütçesine ait olan ve üzerinde koruma, gözetim yükümlülüğü bulunan parayı mal edindiği, zincirleme basit zimmet suçunun tüm unsurları ile oluştuğu gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6640, Karar No: 2019/889, Tarih: 21.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6640 E.  ,  2019/889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Sistemi'nden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 22/05/2018 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4758, Karar No: 2023/3745, Tarih: 05.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4758 E.  ,  2023/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/205 E., 2023/460 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kavak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile davacı babaanne ve dede ile torunları arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Kararın davalı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kararın kaldırılarak kararda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra yeniden karar verilmek üzere, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile davacı dede ve babaanne ile torunları arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı anne ve baba vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne ve baba vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı babaanne ve dede dava dilekçesinde; oğullarının öldüğünü, davalı annenin yeniden evlendiğini ve torunlarını kendilerine göstermediğini, torunlarının nerede yaşadığını bilmediklerini ileri sürerek torunları aralarında kişisel ilişki kurulmasını talep ve dava etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı anne ve baba vekili cevap dilekçesinde; yetkili mahkemenin ... Aile Mahkemesi olduğunu, çocuğun annenin eşi olan davalı ... tarafından evlat edinildiğini, davacıların evlat edinilmeyi gururlarına yediremeyip işbu davayı açtıklarını, amaçlarının torunları ile kişisel ilişki kurmak değil davalılara zarar vermek olduğunu, çocuğun evlat edinen ...i baba, ...in anne ve babasını da babaanne ve dede olarak bildiğini, evlat edinildiğini bilmediğini ve durumu öğrenmesinin çocuğun üstün yararına olmayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 07.12.2017 tarih ve 2015/531 Esas, 2017/380 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile davacı babaanne ve dede ile torunları Ecrin arasında kararda belirtilen zamanlarda kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 07.12.2017 tarih ve 2015/531 Esas, 2017/380 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile davacı babaanne ve dede ile torunları Ecrin arasında kararda belirtilen zamanlarda kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 30.04.2028 tarih ve 2018/535 Esas, 2018/992 Karar sayılı kararı ile, dava dilekçesinin davalı anneye tebliğinin usulsüz olduğu, usulüne uygun olarak dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması tamamlanmadan ve ön inceleme duruşması yapılmadan karar verildiği, davanın çocuğu evlan edinen ...e de yönlendirilmesi gerektiği, uzman raporunun yetersiz olduğu ve idrak çağında olan çocuğun dinlenmeden karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile, kararın kaldırılarak kararda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra yeniden karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin 09.09.2021 tarihli duruşmasında davalı anne ve baba vekilinin yetki itirazının reddine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıların ölen oğullarının çocuğu olan torunları Ecrin ile kişisel ilişki kurulmasını talep ettikleri, davalılar hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verildiği, tedbir kararına ilişkin düzenlenen uygulama raporlarının belirli aralıklarla mahkemeye gönderildiği, en son gelen danışmanlık tedbirine ilişkin raporda danışmanlık ve eğitim tedbir kararı uygulamasının sonlandırılmasının uygun olduğunun bildirildiği, alınan uzman raporunda davacılarla Ecrin arasında kişisel ilişki kurmasının uygun olduğu yönünde görüş bildirmiş olduğu, davalı anne ve davacılar arasında anlaşmazlık bulunmasının davacıların torunları ile kişisel ilişki kurmasına engel teşkil etmeyeceği, çocuğun babaanne ve dedesi ile vakit geçirmesisin aile bağlarının güçlendirilmesini sağlayacağı ve kurulacak kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına olacağı gerekçesiyle; davanın kabulü ile davacılar ile torunları arasında 01.07.2023 tarihinden başlamak üzere ilk altı ay refakatçi bir uzman eşliğinde her ayın ilk hafta sonu cumartesi günü saat 12.00'den 16.00'ya kadar; ikinci altı ay refakatsiz her ayın ilk hafta sonu cumartesi günü saat 12.00'den 16.00'ya kadar ve ilk bir yılın ardından her ayın ilk hafta sonu cumartesi günü saat 10.00 dan pazar saat 18.00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı anne ve baba vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı anne ve baba vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anne ve baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın yetkisiz mahkemede görüldüğünü, kişisel ilişki kurulmasının evlat edinildiğini bilmeyen çocukta travmaya neden olacağını, davacıların çocuğun yararını düşünmediklerini ve çocuğun evlat edinilmesini içlerine sindiremediklerini belirterek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi istemiyle istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalıların dava tarihi itibariyle adresleri dikkate alındığında yetkili mahkemeyi mahkemeye doğru olarak bildirmemiş olmaları nedeniyle yetki itirazlarının reddine karar verilmesinin doğru olduğu ve kararın sair yönlerden de usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı anne ve baba vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne ve baba vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı anne ve baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla davanın reddine karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı babaanne ve dede ile torunları arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 325 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri. Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı anne ve baba vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7750, Karar No: 2015/4113, Tarih: 01.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7750 E.  ,  2015/4113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı borçlu ...aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/2206 esas sayılı dosyasıyla icra takibi başlattığını ve borçluya ait ... 1. Mıntıkada kain 225 ada 212 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan zemin kat, 5 no'lu bağımsız bölüme haciz konulduğunu, aynı şekilde borçlu aleyhine takip yapılan davalının alacaklı olduğu ..1. İcra Müdürlüğü'nün 2006/2961 esas sayılı dosyasında da borçluya ait bağımsız bölüme haciz konulduğunu ve bu dosyada bağımsız bölümün ihale yoluyla satıldığını, satış sonrası düzenlenen sıra cetvelinde davalının alacağının birinci sıraya yazıldığını ancak davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalının sıra cetvelinde ilk sırada yer almasına ilişkin verilen kararın iptali ile davalının hissesine düşen kısmın müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün davalıda olduğu, davalı tarafından dosyaya ibraz edilen dekont örneklerinden davalının dava dışı borçlu ...'nun kullanmış olduğu banka kredisine kefil olduğu ve bu kredi nedeniyle kefil sıfatıyla ödeme yaptığı, ayrıca davalının başlattığı takibinin, davacının başlattığı takip tarihinden önce olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde davalının alacağının muvazaalı olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Bu nitelikteki bir davada ispat yükü aleyhine muvazaa iddiası ileri sürülen tarafta olup, taraf alacağın gerçek olduğunu kanıtlamak zorundadır. Davalı vekili, davaya cevap vermemiş ise de sonradan verdiği delil listesi dilekçesinde, müvekkilinin başlattığı takibe dayanak bononun dava dışı borçlunun bankadan temin ettiği kredinin kefili olması nedeni ile teminat olarak alındığını ileri sürmüştür. Ne var ki, davalının başlattığı takibe dayanak bononun tanzim tarihi 01.05.2005, vade tarihi 01.02.2005 ve takip tarihi ise 14.08.2006 olmasına rağmen dosyada mevcut kredi ödeme planına göre, bankaya geri ödemelerin başlangıç tarihinin 2009 yılı olduğu ve ödemelerin de 2009 yılı ve devamında gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır. Bunun yanında mahkemece davalı vekilinin savunmasında ileri sürdüğü kredi sözleşmesi veya sözleşmeleri de getirtilmiş değildir.

Bu itibarla, takibe dayanak bono ile savunmada bildirilen ve ilgili olduğu ileri sürülen kredi sözleşmesi veya sözleşmeleri arasındaki illiyet bağı kurulmadan, mücerret takip tarihi ve ödeme tarihlerinden hareket ederek ve somut olayda hukuki görüş beyan eden bilirkişinin raporu ile bağlı kalmak suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 266. maddesine aykırı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1327, Karar No: 2010/11970, Tarih: 16.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/1327 E.  ,  2010/11970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2015/15875, Karar No: 2015/20281, Tarih: 03.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/15875 E.  ,  2015/20281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..................... İŞ MAHKEMESİ

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, kararı katılma yoluyla temyiz eden davacıdan nispi temyiz karar harcı alınması gerekirken maktu temyiz karar harcı alındığı anlaşılmıştır. Bir başka ifadeyle, davacıdan temyiz harçları eksik alınmıştır.

Yukarıda da açıklandığı üzere, nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak temyiz edenden peşin olarak alınması gerekir. Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir. Eldeki davanın, nispi karar ve ilam harcına tabi bir dava olduğu konusunda kuşku bulunmamaktadır.

Bu nedenle, kararı katılma yoluyla temyiz eden davacıdan eksik alınan temyiz harçlarının yukarıda yazılı usul ve esaslar dairesinde tamamlattırılması, buna dair belgelerin dosyaya konması ve bu şekilde gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33919, Karar No: 2014/2678, Tarih: 05.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2012/33919 E.  ,  2014/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2011/345904

Mahkemesi : İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19/04/2011

Numarası : 2009/540 - 2011/207

Suç : Trafik güvenliğini taksirle tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini taksirle tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanığın sevk ve idaresindeki yüklü tır ile seyri sırasında, hemzemin geçitte geçmek isterken, dorsenin ayaklarının raya takılarak, rayı eğdiği, herhangi bir yetkiliye bildirimde bulunmayarak olay yerinden ayrıldığı, rayların eğilmesi nedeni ile seferlerin 4 saat 15 dakika iptal edildiği olayda, sanığa atılı suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, üst Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.