muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12389, Karar No: 2016/6289, Tarih: 31.10.2016

./..

Söz konusu sözleşmede devir yasağı bulunduğuna göre, davalının fuzuli şagil olduğunun kabulü ile davanın bu gerekçeyle kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değil ise de sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesinin değiştirilerek yukarıda açıklanan gerekçeyle 6100 sayılı HMK’ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK 438. maddesi gereğince değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıdan alınmasına, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6873, Karar No: 2013/8026, Tarih: 13.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6873 E.  ,  2013/8026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetviline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde takip borçlusunun asıl borçlu ya da kefil sıfatıyla sorumlu olduğu tüm kredi borçlarının teminatını teşkil etmek üzere, müvekkili banka lehine 100.000,00 TL bedelle ipotek tesis edildiğini, müvekkilinin bu ipoteğe bağlı bir kısım alacaklarının tahsili amacıyla ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/21790 E. sayılı dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlattıklarını, bu dosyadaki alacaklarının toplam miktarının 42.997,40 TL olduğunu, ayrıca bunun dışında takip borçlusunun kefil sıfatıyla sorumlu olduğu bir başka krediden kaynaklanan ancak ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/21790 E. sayılı dosyasındaki ipotekli takibe konu edilmeyen alacaklarının toplam miktarının da 32.939,11 TL olduğunu, ipotekli taşınmazın ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/3582 E. sayılı dosyasında satışa çıkarıldığını, bu dosyaya toplam alacaklarının 75.936,61 TL olduğunu bildirdiklerini ve ihalenin bu miktar üzerinden başlatıldığını, ancak satış sonrası düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin tüm alacakları ödenmeden haciz yoluyla takip yapanlara da pay ayrıldığını, müvekkilinin sadece ipotekli takibe konu olan 42.997,40 TL tutarındaki alacağının rüçhanlı olarak ödendiğini, oysaki ipotek limiti dahilinde kalan tüm alacaklarının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile ipoteğe bağlı tüm alacaklarının ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, 2536 parsel taşınmazın tüm ihale bedelinin davacıya ödendiğini, sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, ipotekli takibe konu yapılmayan alacağın sıra cetvelinde yer almasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir

... İcra Hukuk Mahkemesi'nin görevsizlik kararı ile dosyanın gönderildiği mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; hacizli malların satış bedelinin ne şekilde paylaştırılacağı konusunun İİK'nın 138 ve devamı maddelerinde düzenlendiğini, buna göre satış bedelinden ortak giderler çıkarıldıktan sonra takip konusu yapılan alacağın aslı ile işlemiş fazinin ve alacaklının yapmış olduğu takip masraflarının kendisine ödenmesi .

gerektiği, somut olayda, davacının, takip borçlusu...ın kefil sıfatıyla sorumlu olduğu krediden kaynaklanan borç nedeniyle yapmış olduğu bir takibi bulunmadığı, dolayısıyla takip konusu yapılmayan alacağın sıra cetvelinde gözönünde bulundurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

gerektiği, somut olayda, davacının, takip borçlusu...ın kefil sıfatıyla sorumlu olduğu krediden kaynaklanan borç nedeniyle yapmış olduğu bir takibi bulunmadığı, dolayısıyla takip konusu yapılmayan alacağın sıra cetvelinde gözönünde bulundurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Dosya kapsamında bulunan davacı banka lehine düzenlenmiş 15.08.2006 tarihli ipotek belgesinde "Türkiye Garanti Bankası A.Ş. tarafından Bankalar Kanunu gereğince, ... lehine açılmış ve açılacak her türlü kredilerden dolayı doğmuş ve doğacak borçlar ile ayrıca adı geçen şahsın keşideci, muhatap, ciranta ve kefil sıfatıyla imzalamış olduğu ve imzalayacağı kambiyo senetlerinden ve kredi sözleşme ve taahhütnamelerinden dolayı, bankanın merkez ve bütün şubelerinin doğmuş ve doğacak alacaklarının 100.000,00 TL'sine kadar olan miktarının tahsilini temin için, taşınmaz üzerinde banka lehine birinci derecede ve serbest dereceden istifade etmek kaydıyla işbu ipotek tesis edilmiştir" ibaresi yazılı bulunmaktadır. TMK'nın 881/1. maddesine dayalı olarak, halen mevcut olan veya henüz doğmamış olmakla beraber doğması kesin veya olası bulunan herhangi bir alacağı teminat altına almak amacıyla düzenlenen bu ipoteğe uygulamada "limit ipoteği" de denilmektedir.

Bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine, davacı banka lehine limit ipoteği tesis edilmiş olup, ipotekli taşınmazın satışı halinde, ipotekli alacaklıya (davacıya), takibe geçip geçmediğine bakılmaksızın, ipotek miktarı ile sınırlı olmak üzere, alacağı miktar kadar pay ayrılır. Bu durumda mahkemece, borçlu...'ın müşterek borçlu müteselsil kefili olduğu asıl borçlu ... ile imzalanan 30.03.2007 tarihli genel kredi sözleşmesi ve ekleri ile gerekirse banka kayıtları üzerinde, bankacılık konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılarak satış tarih itibariyle, davacı bankanın bu kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağının ipotek kapsamında kalıp kalmadığı, muaccel hale gelip gelmediği, gelmişse alacağının miktarı konusunda rapor alınıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11569, Karar No: 2015/5903, Tarih: 09.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11569 E.  ,  2015/5903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADIYAMAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2012/621-2014/58

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; doktor imzası taklit edilerek hazırlanan sahte raporlarla ilaç alındığının kurum müfettişlerince hazırlanan raporlarla tespit edildiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı tutmak suretiyle, sahte raporlara dayanılarak ödendiği tespit olunan 2.136,00 TL reçete bedelinin, davalılardan Z.. Ş.. ve S.. B..'ndan, 963,00 TL'nin, davalı M.. U.. ve S.. B..ndan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı S.. B.. vekili cevap dilekçesinde; davanın idare mahkemelerinde açılması gerektiğini savunarak, öncelikle görevsizlik kararı verilmesini dilemiş, esasa yönelik olarak da, müvekkili Bakanlığın, hasım mevkiinden çıkarılmasını, davanın ilgili personel ve diğer davalı şahıslar aleyhine yürütülmesini talep etmiştir.

Davalı Z.. Ş.. vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin eczacı olduğunu, kendisine gelen reçetelerdeki ilaçları müşterisine vermekle yükümlü olduğunu, müvekkilinin, reçetelerdeki, doktor ve hastahane kaşesini inceleme ve irdeleme yükümlülüğünün bulunmadığını, sahte heyet raporundan dolayı, rapor memuru ve diğer ilgililer hakkında ağır ceza mahkemesinde açılan ceza dosyasının derdest olduğunu, sahte raporların tanzim edilmesiyle müvekkilinin her hangi bir ilgisinin bulunmadığını savunarak, müvekkili yönünden davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Davalı M.. U..; duruşmadaki beyanında; kendisinin hasta olduğunu, kendisine rapor verildiğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; 2008/1184 E.; 2012/169 K. sayılı, 11.04.2012 tarihli ilamla, davanın prim alacağından kaynaklanmadığı gerekçesiyle, davanın görev yönünden reddine, dosyanın kararın kesinleşmesinden sonra talep halinde asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm; davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, davanın sahte raporla yapılan ödemenin davalılardan tahsili istemine ilişkin olduğunu belirterek, görevsizliğe ilişkin hükmün onanmasına karar vermiş, mahkemece, bozmaya uyma kararı verilerek, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Görevsizlikle dosyanın gönderildiği asliye hukuk mahkemesince,; dava, sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davası olarak nitelendirilmiş, Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/115-2008/207 E-K sayılı dosyasında sanıkların beraat ettikleri, kararın kesinleştiği gerekçesiyle, eldeki davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Görevsizlikle dosyanın gönderildiği asliye hukuk mahkemesince,; dava, sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davası olarak nitelendirilmiş, Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/115-2008/207 E-K sayılı dosyasında sanıkların beraat ettikleri, kararın kesinleştiği gerekçesiyle, eldeki davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; sahte raporlara dayalı olarak ödendiği müfettiş raporlarıyla tespit olunan bedelin, davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; ceza mahkemesinin beraat kararının hukuk hakimini bağlayıp bağlamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/115 E. sayılı dosyasında; aralarında eldeki dosyanın davalıları, Z.. Ş.. ve M.. U..'nın da bulunduğu kişiler hakkında; Kamu Kurumunu Dolandırmak ve Kamu Kurumunu Dolandırmak Suçuna İştirak suçlarından ceza davası açıldığı, sanık Menefşe'nin savunmasında; kalp, tansiyon, romatizma ve kemik erimesi hastalıklarının bulunduğunu, ilaçlarını bizzat almaya gidemediğini, yakınlarına sağlık karnesini vererek ilaç almalarını istediğini, bu sebeple eczane sahibi Zahide'yi tanımadığını belirterek; beraatine karar verilmesini istediği, sanık Zahide'nin, müsnet suçu işlemediğini beyan ederek, beraatini talep ettiği, mahkemece; sanıkların, atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil edilemediği gerekçesiyle atılı suçtan beraatlerine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ceza Mahkemesi kararlarının, Hukuk Mahkemesindeki davaya etkisini düzenleyen TBK'nın 74.maddesinde; (BK. 53) hakimin, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı, ceza hakimi tarafından verilen beraat kararıyla bağlı bulunmadığı, aynı şekilde, ceza hakiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararının da, hukuk hakimini bağlamadığı düzenlenmiştir.

Bu açık hüküm karşısında, ceza mahkemesince verilen beraat kararı, kusur ve derecesi, zarar tutarı, illiyet gibi esasların hukuk hakimini bağlamayacağı konusunda duraksama bulunmamaktadır.

Hukuk hakiminin ceza mahkemesi kararındaki maddi olgularla bağlılığının ölçüsü; beraat kararında suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin kesin olarak, delilleriyle tespit edilip edilmediğidir. Ceza mahkemesinin, kusurun ve zarar miktarının takdiri hususundaki kararı, yani, fiilin işlendiği sabit olduğu halde, kusurluluğa ya da kusursuzluğa ilişkin saptaması, hukuk hakimini bağlamaz.

Maddi olayları ve yasak eylemleri saptayan ceza mahkemesi kararı, taraflar yönünden kesin delil niteliğini taşır.

Beraat kararının tespit ettiği vakıa bakımından kesin delil teşkil edebilmesi için, beraat kararında o vakıanın mevcut olup olmadığının delillerle kesin biçimde tespit edilmiş olması gerekir.

Maddi olayları ve yasak eylemleri saptayan ceza mahkemesi kararı, taraflar yönünden kesin delil niteliğini taşır.

Beraat kararının tespit ettiği vakıa bakımından kesin delil teşkil edebilmesi için, beraat kararında o vakıanın mevcut olup olmadığının delillerle kesin biçimde tespit edilmiş olması gerekir.

Buna göre hukuk hakimi, ceza mahkemesinin kusura ilişkin değerlendirmesiyle ve buna etkili tespit edilen olgularla bağlı kalmaksızın, taraflarca ileri sürülen delilleri toplayıp, tümünü birlikte değerlendirerek bir sonuca varmalıdır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ve bahsi geçen kanun hükümleri çerçevesinde, Ağır Ceza Mahkemesi tarafından davalılar hakkında verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamayacağı için mahkemece yapılacak iş; tarafların delillerini değerlendirmek ve uzman bilirkişi raporları ile varılacak sonuca göre karar vermek olmalıdır.

Hal böyle olunca mahkemece, tüm dosya münderecatı değerlendirilerek konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35777, Karar No: 2016/2501, Tarih: 15.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/35777 E.  ,  2016/2501 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Sulh Ceza Mahkemesi

##########

##########

##########

SUÇ : Tehdit

##########

HÜKÜM : Mahkumiyet

##########

##########

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, hem telefon ederek sözlü hem de kısa mesaj göndermek suretiyle yazılı şekilde tehdit suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada, tek kanıtın, mağdurun açıklamaları ve tutanağa geçirilen kısa mesajlar olması karşısında, mağdur duruşmada dinlenilmeden, tutanağa geçirilen kısa mesajların ne şekilde kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceğinden bahisle tehdit suçunu oluşturduğu tartışılmadan, zincirleme suç nedeniyle cezada artırım yapıldığına göre de, hangi tarihlerde hangi eylemlerle yüklenen suçların işlendiği açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2009/1966, Karar No: 2010/7903, Tarih: 05.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1966 E.  ,  2010/7903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy Asliye 4.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 4.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2008 tarih ve 2008/271-2008/308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ...İnş.Taş.Paz.San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ... ve oğlu ...'in 27.07.2004 tarihinde ...'ın sevk ve idaresinde bulunan, ... ve ...'a ait, Işık Sigorta A.Ş.'ne zorunlu mali sorumluluk poliçesi ile sigortalı minibüste yolculuk yaptıkları sırada ...İnş. Taş. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait, ...'un sürücüsü olduğu ve Şeker Sigorta A.Ş.'ne sigortalı bulunan aracın müvekkillerinin yolculuk ettiği araçla çarpışması sonucu meydana gelen kazada müvekkillerinin yaralandığını, kaza sırasında ağır bir şekilde yaralanan ...'nin uzun süre tedavi gördüğünü, bu olay nedeniyle müvekkillerinin maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek, fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla açılan davada yargılama sırasında yapılan ıslah sonucu ... için 14.936,11 YTL maddi, 50.000,00 YTL manevi, ... için 1.500,00 YTL maddi, 5.000,00 YTL manevi, ... için 500,00 YTL maddi, 5.000,00 YTL manevi tazminat olmak üzere toplam 76.936,00 YTL maddi ve manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...İnş. Taş. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacılar ... ve ...'ın maddi ve manevi tazminat isteme haklarının olmadığını, kendilerinin herhangi bir bedensel zarara uğramadıklarını, davacıların istedikleri miktarların da son derece fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar..., ... ve ... vekili, kazada müvekkillerinin kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekilleri, sigorta şirketinin maddi tazminat istemlerinden sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve azami poliçe limitiyle sınırlı olarak sorumlu bulunduklarını, manevi tazminat istemlerinin ise poliçe teminatı kapsamında olmadığını ayrı ayrı savunmuşlardır.

Davalı ..., davaya yanıt vermemiştir.

Davalılar..., ... ve ... vekili, kazada müvekkillerinin kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekilleri, sigorta şirketinin maddi tazminat istemlerinden sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve azami poliçe limitiyle sınırlı olarak sorumlu bulunduklarını, manevi tazminat istemlerinin ise poliçe teminatı kapsamında olmadığını ayrı ayrı savunmuşlardır.

Davalı ..., davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tümdosya kapsamına göre 27.07.2004 tarihinde meydana gelen kazada yaralanan ... ve ...'in yolcu olmaları nedeniyle kendilerine atfı kabil bir kusurunun olmadığı, davalıların davacılara karşı sorumlu bulundukları gerekçesiyle davacı ... yönünden maddi ve tüm davalılar yönünden manevi tazminat isteklerinin vazgeçme beyanı da nazara alınarak reddine, ... yönünden 1.500,00 YTL, ... yönünden 14.936,11 YTL maddi tazminatların faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, ... ve ...'in davalılar ..., ... ve...'a karşı manevi tazminat istemlerinin vazgeçme nedeniyle reddine, ... yönünden 2.500,00 YTL, ... için ise 5.000,00 YTL manevi tazminatların davalılar ... ve ...İnş. Taş. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nden tahsiline, fazlaya ait istemlerin reddine ilişkin verilen kararın taraflarca temyizi üzerine, Dairemizce, maddi tazminatlar yönünden onanmasına, manevi tazminatlar yönünden ise davalılar ..., ... ve D.... tarafından davacıların manevi zararlarının tazmini için verilen 20.000,00 TL'nin hangi davacı için ne kadar verildiğinin tespitiyle sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davacı ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın tespitine, aldığı miktar nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacı ... yönünden bakiye 1.500,00 TL, ... yönünden, 4.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalılar ... ve ...İnşaat Limited Şirketi'nden tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ...İnşaat Limited Şirketi vekili temyiz etmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece verilen ilk karar Dairemizce, davacıların, müteselsil borçlulardan manevi tazminat adı altında aldığı miktarın Borçlar Kanunun 50 ve 51. maddeleri ile 141. maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi, yapılan ödemenin hangi davacı için ne kadar yapıldığının tespiti ile saptanacak manevi tazminat miktarında dikkate alınması gerekçesiyle kısmen bozulmuştur.

Dava, trafik kazası sonucu uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece verilen ilk karar Dairemizce, davacıların, müteselsil borçlulardan manevi tazminat adı altında aldığı miktarın Borçlar Kanunun 50 ve 51. maddeleri ile 141. maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi, yapılan ödemenin hangi davacı için ne kadar yapıldığının tespiti ile saptanacak manevi tazminat miktarında dikkate alınması gerekçesiyle kısmen bozulmuştur.

Bozma sonrası, davacı vekili müteselsil borçlular ..., ... ve ... tarafından manevi tazminat adı altında ödenen 20.000,00 TL’nın 1.000,00 TL’ sının davacı ..., 1.000,00 TL ‘sının ..., 18.000,00 TL ‘sının ... Derince için alındığını beyan etmiş, mahkemece bu beyan esas alınarak hüküm kurulmuştur. Dava dilekçesi incelendiğinde davacı vekilinin, ... için, 50.000,00 TL, ... ve ... için ise ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminat istediği anlaşılmıştır. Manevi tazminat niteliği gereği kısmi davaya konu olamaz, zaman içinde manevi acının artmasından söz edilemez. ... için dava açılırken 5.000,00 TL manevi tazminat istendiğine göre, artık bu miktarlardan fazla manevi tazminata karar vermek mümkün değildir. Esasen, herkes haklarını kullanırken ve borçlarını öderken MK.’nun 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet kurallarına uygun hareket etmek durumundadır. Bu itibarla, dava dilekçesi de göz önüne alınarak, davacıların manevi zararın tazmini için verilen 20.000,00 TL'nın 5.000,00 TL‘nın ... Derince, 5.000,00 TL’sının ..., bakiye kısmın ... Derince için alındığının kabulü gerekir. Uyuşmazlığın bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, dosya içeriği ve isteme uygun olmayan davacı vekilinin beyanına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar ... ve ...İnşaat Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30985, Karar No: 2016/10619, Tarih: 26.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30985 E.  ,  2016/10619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın savunmasında yaşanan trafik kazasında kendisinin bir kusuru olmadığı halde, katılanın kendisini sorumlu tutarcasına aracının yanına kadar geldiğini, kapısını açmaya çalıştığını, kilitlediği halde zorladığını, kendisinin de aracın kapısını açarak katılanı düşürdüğünü ve ayağa kalktığında da katılanın yüzüne kafa attığını belirtmesi karşısında, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.