muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2631, Karar No: 2018/1131, Tarih: 08.02.2018

1- Ankara 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/04/2014 tarihli ve 2014/379 değişik iş sayılı kararı yönünden;

İtiraz edilmeksizin kesinleşen http://www.aksam.com.tr, http://www.habervakti. com.tr, http://....tr, http://....tr ve http://www.yeniakit. com.tr isimli internet sitelerinde yayımlanan muhtelif tarihli yazı içeriklerinin yayından çıkarılması ve erişimin engellenmesi talebinin reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

2- Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/05/2014 tarihli ve 2014/230 değişik iş sayılı, Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2014 tarihli ve 2014/202 değişik iş sayılı ve Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/06/2014 tarihli ve 2014/228 değişik iş sayılı kararları yönünden;

Ankara 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/04/2014 tarihli kararına yönelik ilgili yayın kuruluşları tarafından yapılan itirazların kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

İsabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (1-) numaralı bozma nedeni yönünden yapılan incelemede;

19/02/2014 tarihinde yürülüğe giren 6518 sayılı Kanun'la değişen 5651 sayılı Kanun'un "İçeriğin yayından çıkarılması ve erişimin engellenmesi" başlıklı 9. maddesi;

"(1) İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia eden gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşlar, içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması hâlinde yer sağlayıcısına başvurarak uyarı yöntemi ile içeriğin yayından çıkarılmasını isteyebileceği gibi doğrudan sulh ceza hâkimine başvurarak içeriğe erişimin engellenmesini de isteyebilir.

(2) İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia eden kişilerin talepleri, içerik ve/veya yer sağlayıcısı tarafından en geç yirmi dört saat içinde cevaplandırılır.

(3) İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik hakları ihlal edilenlerin talepleri doğrultusunda hâkim bu maddede belirtilen kapsamda erişimin engellenmesine karar verebilir.

(4) Hâkim, bu madde kapsamında vereceği erişimin engellenmesi kararlarını esas olarak, yalnızca kişilik hakkının ihlalinin gerçekleştiği yayın, kısım, bölüm ile ilgili olarak (URL, vb. şeklinde) içeriğe erişimin engellenmesi yöntemiyle verir. Zorunlu olmadıkça internet sitesinde yapılan yayının tümüne yönelik erişimin engellenmesine karar verilemez. Ancak, hâkim URL adresi belirtilerek içeriğe erişimin engellenmesi yöntemiyle ihlalin engellenemeyeceğine kanaat getirmesi hâlinde, gerekçesini de belirtmek kaydıyla, internet sitesindeki tüm yayına yönelik olarak erişimin engellenmesine de karar verebilir.

(5) Hâkimin bu madde kapsamında verdiği erişimin engellenmesi kararları doğrudan Birliğe gönderilir.

(5) Hâkimin bu madde kapsamında verdiği erişimin engellenmesi kararları doğrudan Birliğe gönderilir.

(6) Hâkim bu madde kapsamında yapılan başvuruyu en geç yirmi dört saat içinde duruşma yapmaksızın karara bağlar. Bu karara karşı 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine göre itiraz yoluna gidilebilir.

(7) Erişimin engellenmesine konu içeriğin yayından çıkarılmış olması durumunda hâkim kararı kendiliğinden hükümsüz kalır.

(8) Birlik tarafından erişim sağlayıcıya gönderilen içeriğe erişimin engellenmesi kararının gereği derhâl, en geç dört saat içinde erişim sağlayıcı tarafından yerine getirilir.

(9) Bu madde kapsamında hâkimin verdiği erişimin engellenmesi kararına konu kişilik hakkının ihlaline ilişkin yayının başka internet adreslerinde de yayınlanması durumunda ilgili kişi tarafından Birliğe müracaat edilmesi hâlinde mevcut karar bu adresler için de uygulanır.

(10) Sulh ceza hâkiminin kararını bu maddede belirtilen şartlara uygun olarak ve süresinde yerine getirmeyen sorumlu kişi, beş yüz günden üç bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." hükümlerini amirdir.

Madde metninde, kişilik hakkını ihlal eden yayının birden fazla internet sitesinde aynı anda yayınlanması halinde tek bir dosyada incelenmesi zorunluluğu düzenlenmediği gibi, mahkemece başvuranın talebi haklı görülerek, erişimin engellenmesi talebinin kabulüne karar verilen, dolayısıyla kişilik hakkı ihlali içerdiği anlaşılan yayının, kötüniyetli olarak bu kez başka bir internet sitesi veya ... adresinde yayınlanması halinde, her defasında mahkemeye başvurularak bir karar verilmesini isteme yerine, Erişim Sağlayıcıları Birliği'ne müracaat edilerek aynı yayının engellenmesi için mevcut kararın kullanılabileceği hüküm altına alınmıştır.

5271 sayılı CMK'nın "itiraz" başlıklı kısmını oluşturan 267. ila 271. maddeleri arasında yazılı usul ve esaslarda; itiraz merciinin hangi mahkemeler olacağı, mercinin mümkün olan en kısa sürede ve dosya üzerinden karar vereceği, inceleme ve araştırma yapılması gerektiğinde bunları yapabileceği, Cumhuriyet savcılığından da araştırma yapmasını isteyebileceği, itiraz haklı bulunursa itiraz mercilerinin itirazın konusu hakkında da bir karar vereceği yazılıdır.

Kanun yararına bozmaya konu edilen Ankara 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/04/2014 tarihli ve 2014/379 değişik iş sayılı kararının; bir başvurucu hakkında 10 adet farklı internet sitesi üzerinden yapılan toplam 23 adet URL adresinde erişime açık haberlerin erişime engellenmesi yönünde olduğu, 11 muhatabın hepsine ayrı ayrı tarihlerde kararın tebliğ edildiği ve bunlardan beşinin karara farklı tarihlerde itiraz ettiği, birinin itirazının kabul edildiği, dördünün itirazlarının ise reddedildiği görülmektedir.

Erişimin engellenmesine konu edilen haberlerin farklı tarihlerde farklı internet sitelerinde muhatabı yönünden farklı ifadelerle yayınlandığı, kişilik haklarının ihlal edilip edilmediğinin her haber için ayrı ayrı değerlendirilmesi, mahkeme kararına karşı itirazların da ayrı ayrı incelenmesi önünde yasal bir engel bulunmaması, keza itiraz hakkının da kişiye özel bir kanun yolu olduğu değerlendirildiğinde, yapılan veya yapılması beklenen itirazların aynı dosyada aynı anda çözümlenmesi veya birleştirilmesine gerek olmadığı anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği (1-) numaralı sebeple yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma talebinin REDDİNE,

II-) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2-) numaralı bozma nedeni yönünden yapılan incelemede;

Başvuran hakkında değişik tarihlerde değişik internet siteleri üzerinde erişime açık bulunan haberlerin ayrı ayrı değerlendirilmesi sonucu; yayınlanan tüm bilgi içerikli yazıların başvuranın çalıştığı kurum hakkında ileri sürülen iddialardan soruşturma dosyalarından mütevellit olduğu, başvurana yönelik olarak onu doğrudan hedef alan veya başvuranın kişilik haklarını ihlal edici mahiyette onuruna, şerefine saldırı nitelikli ithamlar içermediği, sunulan bilgilerin gerçek olup olmadığının ise ancak bu hususta yapılacak yargılama sonucu ortaya çıkabileceği, ayrıca 19/02/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanun'la değişen 5651 sayılı Kanun'da yazılı erişimin engellenmesi kararı alınabilmesi için "kişilik haklarının ihlali" şartı arandığı, gerçek dışı bilgilere dair talepte bulunma imkanının başvuru tarihi olan 18.04.2014 tarihinde de yürürlükte olmadığı anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesinde belirtilen (2-) numaralı bozma nedeni yerinde görüldüğünden, "erişimin engellenmesine" dair Ankara 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/04/2014 tarihli ve 2014/379 değişik iş sayılı kararının, "itirazın reddine dair" Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/05/2014 tarihli ve 2014/230 değişik iş sayılı, Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2014 tarihli ve 2014/202 değişik iş sayılı, Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/06/2014 tarihli ve 2014/228 değişik iş sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği "erişimin engellenmesine" dair kararların ORTADAN KALDIRILMASINA, 08/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10799, Karar No: 2015/9353, Tarih: 22.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/10799 E.  ,  2015/9353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/392144

MAHKEMESİ : Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2011

NUMARASI : 2010/553 (E) ve 2011/499 (K)

SUÇ : Hırsızlık, dolandırıcılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2013 günlü, 2012/1-1560 Esas 2013/81 Karar sayılı ve aynı günlü 2013/8-131 Esas 2013/75 Karar sayılı içtihatlarında da belirtildiği üzere, temyiz incelemesinden önce sanığın ölmesi hâlinde, müsadereye tâbi eşya olsa bile 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca, hükmün bozulmasıyla yetinilmesi, müteakip işlemlerin ise; mahkemesince yapılması gerekir.

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanık S.. E..'in hüküm tarihinden sonra 04/06/2013 tarihinde öldüğünün belirlenmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. E.. ve katılan M.. S..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/181, Karar No: 2011/12963, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/181 E.  ,  2011/12963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı arsa sahibinden 11.3.1998 tarihli harici sözleşme ile 4 nolu daireyi satın alıp bedelini ödediğini, davalının müteahhitle yaptığı sözleşmeden döndüğü ve tapusunu geri aldığını öğrendiğini ve ihtara rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, dairenin rayiç değerinden şimdilik 8.000 TL.nin yasal faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 25.462 TL.nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, harici sözleşme ile satın aldığı taşınmazın tapu devrinin verilmediği gerekçesi ile dairenin rayiç bedilinin ödetilmesi isteği ile eldeki davayı açmış ve davalı ... imzalı 11.3.1998 sözleşmeye dayanmıştır. Davalı ... cevap dilekçesi ile , sözleşme aslını görmediği için imzanın kendisine ait olup olmadığını bilmediğini açıklamış, ölümü üzerine davaya dahil edilen mirasçısı ... de imzaya itiraz ettiğini bildirmiştir. Hal böyle olunca HUMK.nun 308 ve devamı maddeleri gereğince yöntemine uygun bir araştırmanın yapılması gerekir. Davalı murisinin tetkike medar imzaları toplanarak , sözleşme aslındaki imzalar ile karşılaştırılarak , konusunda uzman üniversite öğretim üyelerinden oluşan 3 kişilik bilirkişi kuruluna incelettirilerek imzaların davalı eli mahsulü olup olmadığının saptanması gerekir.

Sözleşmedeki imzanın davalı tarafın el ürünü olduğunun anlaşılması halinde; taraflar arasındaki satım sözleşmesine konu taşınmazın tapulu olduğu ve tapulu taşınmazın satışına ilişkin sözleşme resmi biçimde yapılmadığından hukuken geçersiz olduğu (MK.706, BK.213, Tapu K.26 ve Noterlik K.60 maddeleri) ve geçerli sözleşmelerde olduğu gibi taraflarına hak ve borç doğurmayacağı , tarafların verdiklerini haksız iktisap kuralları gereğince geri isteyebileceği hususları gözden kaçırılmamalıdır.

2011/181-12963

Geçerli bir sebebe dayanmaksızın bir kişinin mal varlığından diğerinin mal varlığına kayan değerlerin eksiksiz iadesi denkleştirici adalet düşüncesine dayanır. Denkleştirici adalet ilkesi ise, haklı bir sebep olmaksızın başkasının mal varlığından istifade ederek kendi mal varlığını artıran kişinin elde ettiği bu kazanımı geri verme zorunda olduğunu ve gerçek bir eski hale getirme yükümlülüğü bulunduğunu ifade eder.

2011/181-12963

Geçerli bir sebebe dayanmaksızın bir kişinin mal varlığından diğerinin mal varlığına kayan değerlerin eksiksiz iadesi denkleştirici adalet düşüncesine dayanır. Denkleştirici adalet ilkesi ise, haklı bir sebep olmaksızın başkasının mal varlığından istifade ederek kendi mal varlığını artıran kişinin elde ettiği bu kazanımı geri verme zorunda olduğunu ve gerçek bir eski hale getirme yükümlülüğü bulunduğunu ifade eder.

Hukuken geçersiz sözleşmeler, haksız iktisap kuralları uyarınca tasfiye edilirken, denkleştirici adalet kuralı hiçbir zaman göz ardı edilmemelidir. Bu husus hakkaniyetin ve adaletin bir gereğidir. Bu bakımdan iadeye karar verilirken, satış bedeli olarak verilen paranın alım gücünün ilk ödeme tarihindeki alım gücüne ulaştırılması ve bu şekilde iadeye karar verilmesi uygun olacaktır. Aksi takdirde kısmi iade durumu oluşacak, iade dışındaki zenginleşme iade borçlusu yedinde haksız zenginleşme olarak kalacak, iade borçlularının iadede direnmelerine neden olacaktır.

Açıklanan nedenlerle, harici sözleşmedeki imzanın davalı tarafa ait olduğunun anlaşılması halinde, davacının 11.3.1998 tarihinde ... olduğu 1.500,00 TL.nin, çeşitli ekonomik etkenler nedeniyle (azalan alım gücünün) (enflasyon, tüketici eşya fiyat endeksi, altın ve döviz kurlarındaki artışlar, memur maaş ve işçi ücretlerindeki artışlar vs.) ortalamaları alınmak suretiyle davacının taşınmazın tapusunun kendisine verilmeyeceğini ifanın imkansız hale geldiği tarih itibariyle ulaşacağı alım gücü, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar altında ve gerektiğinde bu konuda uzman bilirkişi veya kurulundan nedenlerini açıklayıcı taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak belirlenmeli, bu yolla belirlenecek miktara istemle de bağlı kalınarak hükmedilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7763, Karar No: 2014/8082, Tarih: 11.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/7763 E.  ,  2014/8082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/186-2013/515

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 08.05.2014 gün ve 215 Esas, 3558 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, düzenlenen 04.03.2013 tarihli sıra cetvelinde müvekkili kurumun kamu alacağı vasfındaki alacağının garameye dahil edilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan Site Vergi Dairesi vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece şikayetin kabulüne ve 04.03.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar, şikayet olunan S.. D.. vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, şikayetçi TMSF vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32897, Karar No: 2013/20249, Tarih: 16.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32897 E.  ,  2013/20249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1, 52/2-4 maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olaydan 1 saat sonra yapılan ölçümde 72 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, yerleşim yerinde iki yönlü yolda seyri sırasında, direksiyon hakimiyetini kaybedip şerit ihlali yaparak karşı yönden seyreden otomobille çarpışması neticesi 4'ü nitelikli 6 kişinin yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklinde olayda, sanığın tam kusurlu oluşu, yaralı sayısı ve zararın niteliğine göre; 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesine göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden asgari hadden ceza tayini ile olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında yaşı küçük katılanlar vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca Baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılanlar yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından vekalet ücreti tayinine ilişkin 8. paragrafın çıkartılması, yargılama giderlerine ilişkin 9. paragrafındaki “446-TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “446-TL yargılama gideri, 274-TL zorunlu vekil ücreti olmak üzere toplam 720-TL” ifadesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5881, Karar No: 2011/9290, Tarih: 22.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5881 E.  ,  2011/9290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL VE YIKIM

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davalarda;

Davacılar, kayden maliki oldukları 1921 parsel sayılı taşınmaza komşu 6001 parsel maliki davalılar tarafından taşkın inşaat yapmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım veya temliken tescil ile ecrimisil isteklerinde bulunmuşlardır.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davaların reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"mülkiyet hakkına değer verilmek suretiyle davacıların isteklerinin değerlendirilmesi" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonucu, terditli istek olan temliken tescil ile ecrimisil taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 485.73.-TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/391, Karar No: 2015/1679, Tarih: 20.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/391 E.  ,  2015/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aralarındaki ticari ilişki nedeniyle, şikayetçinin keşideci olarak göründüğü çeki gerçeğe aykırı olarak düzenleyerek katılana vermek suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

1-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan beyanı, sanık savunması ve dosyada bulunan diğer bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde sanığın suça konu çeki önceden doğmuş borcuna karşılık katılana verdiği anlaşıldığından unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyada bulunan 26/02/2010 tarihli uzman raporunda; çekteki keşideci imzasının şikayetçinin eli ürünü olmadığının, çekin ön yüzünde bulunan yazı ve rakamlar ile arka yüzünde bulunan birinci ve ikinci ciranta imzalarının sanığın eli ürünü olduğunun belirtildiği; katılanın aşamalardaki beyanları, bankanın çekin sahte olarak üretildiğine, çek aslının bankada olduğuna ilişkin yazıları ve diğer delillerde birlikte değerlendirildiğinde sanığın, çeki gerçeğe aykırı olarak düzenleyip katılana verdiği anlaşıldığından resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.