muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13424, Karar No: 2017/222, Tarih: 19.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/13424 E.  ,  2017/222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Aile ile .... 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, soybağı kurulması istemine ilişkindir.

... 3. Aile Mahkemesince davanın, nüfus kaydında düzeltim davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince ise davanın, soybağının kurulması istemine ilişkin olduğu, bu nedenle davaya bakma görevinin aile mahkemesine ait bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “Hısımlık” başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuk arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “Anne ile evlenme”, “Tanıma” ve “Hâkimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “Babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun

kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı ididasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde,

kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı ididasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde,

yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “Genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın babalık sıfatı, aksine bir iddia bulunmadığı takdirde, ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda, soybağı ihtilafı ortaya çıkmayacağından, açıklanan muhtevadaki davalar, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibaret kalacak ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kalmakla birlikte; genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden, “Babalık karinesi” gerçekleşmediğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “Soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde ise uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537).

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, davacının doğduğu tarihte, anne ve iddia edilen babanın evli olmadığı anlaşılmıştır. O halde, yukarıda açıklanan ilkeler karşısında dava, “soybağı” davasından ibarettir. Bu nedenle uyuşmazlığın, aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/01/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7840, Karar No: 2014/11501, Tarih: 09.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/7840 E.  ,  2014/11501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/01/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 25,20 TL'sinin davacıya, 140,00 TL'sinin de davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 09/09/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiş, Dairemiz çoğunluğu tarafından onanmıştır.

Davacı ...Partisi Genel Başkanı, davalı ise ...Partisi Denizli Milletvekilidir.

Davacı 06/11/2012 tarihinde Partisinin gurup toplantısında yaptığı konuşmada, davalıyı hedef alıp hakkında sahtekarlık isnadında bulunduktan sonra, soyadından ve yöresinden esinlenerek bu gibi kimselere zeybek oyunu oynamak düşmez şeklinde sözler sarf etmiştir.Bunun üzerine davalı da 29/12/2012 günü yapılan ...Parti Denizli İl Danışma Kurulu toplantısında davacıya hitaben ''Ulan sen zeybeği ne bilirsin, efeyi ne bilirsin, ne anlarsın o işlerden" biçiminde beyanda bulunmuştur.

Uyuşmazlık "ulan" kelimesinin davacının kişilik hakkına saldırı teşkil edip etmediği noktasında toplanmaktadır. Türk Dil Kurumu tarafından hazırlanan "Büyük Türkçe Sözlükte" çok kaba bir biçimde öfke ve nefret anlatan bir seslenme sözü, "Güncel Türkçe Sözlükte" genellikle erkek çocuklara seslenme ve çağırma ünlemi, "Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğünde de" oğlan olarak tarif edilmiştir.

Söz konusu kelimenin kullanılış şekli itibariyle kızgınlıkla söylenmiş, argo ve kaba olduğu tartışmasızdır. Ancak, davacının kişilik hakkına saldırı oluşturduğunu kabul etmek mümkün değildir. Yanların siyasi kişiler olduğu gözden ırak tutulmamalıdır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları da bu görüşümüz doğrultusundadır.

Tüm bu nedenlerle davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabulü yönündeki yerel mahkeme hükmünü onayan çoğunluğun kararına katılmıyorum.09/09/2014
Yargıtay — Esas No: 2011/3031, Karar No: 2012/6029, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3031 E.  ,  2012/6029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı ...Ş.'ne iadesine 12/04/ 2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9661, Karar No: 2011/11633, Tarih: 06.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9661 E.  ,  2011/11633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.10.2009 gününde verilen dilekçe ile yolsuz tescil nedeniyle terkin istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile özellikle dere yataklarının Türk Medeni Kanununun 715.maddesi kapsamına giren devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden bulunmasına, böyle olunca mülkiyeti Hazine’ye ait olacağından, davanın üçüncü kişiler tarafından değil, doğrudan Hazine tarafından açılması gerekmesine, sonuç olarak davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 06.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10788, Karar No: 2016/508, Tarih: 19.01.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/10788 E.  ,  2016/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.07.2010 gününde verilen dilekçe ile mülkiyetin tespiti istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 27.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 19.01.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... geldi, başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

19.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/13613, Karar No: 2006/2402, Tarih: 30.03.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2005/13613 E.  ,  2006/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık Aksan Gıda Ltd.Şti. hakkında açılan davada red kararı verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığınca dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 30.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16074, Karar No: 2018/4680, Tarih: 07.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16074 E.  ,  2018/4680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosyanın incelenmesinden, davacının işyeri sigorta poliçesi ile sigortaladığı taşınmaz ile davalı ...’ın maliki diğer davalının ise kiracısı olduğu iddia edilen taşınmaza ait tapu kayıtlarının dosya kapsamında bulunmadığı görülmüştür.

Bu nedenle, ilgili tapu müdürlüğüne yazı yazılarak, davacının sigortalısının kullanımında olan işyeri ile davalının maliki ve kiracısı olduğu iddia olunan taşınmazın tapu kayıtlarının getirtilmesi, anılan taşınmazların bulunduğu binada kat mülkiyeti ya da kat irtifakı kurulup kurulmadığının sorulması, alınacak yazı cevabı ve tapu kayıtlarının tamamının dosya arasına konulup, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18467, Karar No: 2008/22062, Tarih: 15.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/18467 E.  ,  2008/22062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 sayılı yasanın 15/son maddesine göre “Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri şartlı bağışlar ve kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez” hükmüne yer verilmiştir. Bu durumda haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde (fiilen) kullanılması gerekli olup belediye tarafından kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

O halde, haczedilen banka hesabı ile ilgili kayıtlar ve hesap ekstresi bankadan getirtilmeli, bu hesaba yatan paraların nitelikleri incelenmeli, vergi, resim ve harç niteliğinde olmaları veya kamu hizmetinde fiilen kullanılıyor olmaları halinde (bu olgu belirlendiği takdirde) haczedilemeyeceği düşünülmelidir.

Somut olayda davacı belediyeye ait Halkbank Ş..K... Şubesinin 29.06.2007 tarihli hesap ekstresinde değişik tarihlerde yatırılan “bütçe geliri ve K..A...bütçe geliri” gibi kalemlerin neye ilişkin olduğu anlaşılamamaktadır.

İcra mahkemesince hesabın bulunduğu bankadan ve borçlu belediyeden haczedilen hesapta bulunan paraların niteliği, kamu hizmetin de fiilen kullanılıp kullanılmadığı anılan yasa hükmü uyarınca yöntemince araştırılarak gerektiğinde bilirkişiye de başvurulmak suretiyle denetibe elverişli bir kararın verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile şikayetin kabulüne dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9798, Karar No: 2007/699, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9798 E.  ,  2007/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekili ile süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının dayandığı rehin sözleşmesinin yasanın öngördüğü biçimde kurulmadığını, bedeli paylaşıma konu aracın borçlu elinde iken haczedildiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline, davalıya ayrılan payın müvekkiline ayrılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili müvekkili şirketle dava dışı borçlu arasında 09.04.1999 günlü rehin sözleşmesi düzenlendiğini, aracın zilyetliğinin müvekkiline devredildiğini, müvekkilinin de aracı Sadık Kılıçkaya’ya yediemin olarak teslim ettiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, bedeli paylaşıma konu aracın borçlu yedinde bulunduğu ve yasanın aradığı teslim koşulu oluşmadığından rehnin geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile rehin şerhinin silinmesine, davacı yanın haczinin sıra cetvelinde 2, 3 ve 4 ncü sıradaki alacaklılardan sonraki tarihi taşıması nedeniyle davalıya isabet eden payın davacıya ödenmesi yönündeki talebin reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- İcra ve İflas Kanunu’nun 142/II ve 235/III ncü maddelerine göre sıra cetveline itiraz davaları basit yargılama usulüne tâbi olduğundan adli tatilde görülebilir ve temyiz süresi de adli tatilde işlemeye devam eder.

Mahkeme kararı davacı banka vekiline 18.07.2006 günü tebliğ edilmiş olup hükmün, 15 günlük sürenin geçirilmesinden sonra, 07.08.2006 günü temyiz edildiği anlaşılmakla; davacı yanın temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı yanın temyiz itirazlarına gelince;

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle işbölümüne ilişkin Türk Ticaret Kanunu'nun 4 ncü maddesindeki düzenlemenin ilk itiraza tabi bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

b) Bedeli paylaşıma konu araç davalı şirket yediemini Sadık Kılıçkaya’ya teslim edilmiş, böylelikle o dönemde yürürlükte bulunan 743 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 853 ncü maddesine uygun biçimde rehin hakkı tesis edilmiştir. Rehinli aracın borçlu eline geçmesinin, davalı şirket iradesine dayandığı isbatlanamadığından yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

b) Bedeli paylaşıma konu araç davalı şirket yediemini Sadık Kılıçkaya’ya teslim edilmiş, böylelikle o dönemde yürürlükte bulunan 743 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 853 ncü maddesine uygun biçimde rehin hakkı tesis edilmiştir. Rehinli aracın borçlu eline geçmesinin, davalı şirket iradesine dayandığı isbatlanamadığından yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı banka vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, 2 sayılı bendin (a) alt bendinde yazılı nedenle davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bendin (b) alt bendinde yazılı nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 1.2 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2043, Karar No: 2011/5309, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2043 E.  ,  2011/5309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Yeşilhisar Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.03.2006 gün ve 2005/110 Esas, 2006/11 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 16 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin aşamalarda istikrarlı bir şekilde rızası ile gayri resmi olarak evlendiği, ancak sanık tarafından istememesine rağmen elleri ayakları bağlanmak suretiyle ve zorla cinsel ilişkiye girildiğini iddia etmesine göre, eylemin 5237 sayılı TCK.nın 103/2. maddesindeki çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturup oluşturmadığının takdirinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.