muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/272, Karar No: 2014/549, Tarih: 09.12.2014

**Ceza Genel Kurulu         2014/272 E.  ,  2014/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 08.05.2012

Sayısı : 250-83

Bankacılık zimmeti suçundan sanık ...'nın lehe kabul edilen 4389 sayılı Kanunun 22/3-2. cümle, 765 sayılı TCK’nun 80 ve 59. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis ve 692.961 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4389 sayılı Kanunun 22/3-3. cümlesi gereğince oluşan 237.587 Lira zararın sanık tarafından ödemesine ilişkin, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.07.2008 gün ve 221-124 sayılı hükmün katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 09.11.2009 gün ve 11345-12665 sayı ile;

"I. ... A.Ş. Elbistan şubelerinde servis yetkilisi sanığın vadeli-vadesiz mevduat hesap sahibi bir kısım kendisine güvenen banka müşterilerinin boş tediye fişlerine işlemleri daha sonra yapılmak üzere imzalarını alarak, bir kısım müşterilerin ise yerine sahte imza atmak suretiyle çektiği paralar ile bir kısım müşteriler tarafından açılmış bulunan kredi hesaplarından aynı şekilde sahte imzalar ile çekilen kredileri mal edinmek suretiyle toplam 316.167.000.000 Lirayı zimmetine geçirdiği, sanığın hesaplardan çok sık günlük giriş-çıkış işlemleri yaparak eylemin daire içinde açığa çıkmasını önlemeye çalıştığı ileri sürülerek nitelikli zimmet suçundan hakkında dava açılmış olup, sanığın gerçekleştirdiği zimmet eylemlerinin her bir işlem itibariyle ayrı ayrı olmak üzere banka görevlilerince ilk bakışta anlaşılabilir ve yine bu işlemlerin banka içi kayıtlarla ve normal teftişte ortaya çıkarılabilecek nitelikte bulunup bulunmadığı hususlarının bankacılık konularında deneyimli ve uzman bilirkişiler marifeti ile tespitiyle, düzenlenecek rapor sonucuna göre nitelikli zimmet ve basit zimmet miktarları duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve bunun sonucunda hangi eylemlerinin basit, hangilerinin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğunun belirlenmesi ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3. maddesine göre adli para cezasının hesabında yalnızca nitelikli zimmet suçu nedeniyle oluşan zararın dikkate alınması gerektiği gözetilmeden tüm eylemlerin nitelikli zimmet suçu olduğunun kabulüyle, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

2. Nitelikli zimmet olarak kabul edilen suç nedeniyle temel adli para cezası bankanın zimmet suçlarının tamamı nedeniyle uğradığı zararın üç katı tutarında belirlendiğine göre 765 sayılı TCK'nun 80. maddesi uyarınca adli para cezasının artırılamayacağı gözetilmeden fazla ceza tayini" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Kabule ve uygulamaya göre de;

2. Nitelikli zimmet olarak kabul edilen suç nedeniyle temel adli para cezası bankanın zimmet suçlarının tamamı nedeniyle uğradığı zararın üç katı tutarında belirlendiğine göre 765 sayılı TCK'nun 80. maddesi uyarınca adli para cezasının artırılamayacağı gözetilmeden fazla ceza tayini" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptıran ve rapor alan yerel mahkemece 13.07.2010 gün ve 12-195 sayı ile; sanığın eyleminin bilirkişi raporu doğrultusunda basit zimmet suçunu oluşturduğu kabul edilerek, lehe olan 4389 sayılı Kanunun 22/3-1. cümle, 765 sayılı TCK’nun 80 ve 59. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 4389 sayılı Kanunun 22/3-3. cümlesi gereğince oluşan 293.577 Lira zararın sanık tarafından ödemesine karar verilmiştir.

Hükmün katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 12.07.2011 gün ve 3755-15813 sayı ile;

"Bozma ilamına uyulduğu halde gereğinin yerine getirilmemesi" isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 08.05.2012 gün ve 250-83 sayı ile; "...09.11.2009 tarihli ilk bozma ilamına uyularak gereğinin yerine getirildiği ve bu konuda ayrıntılı rapor alındığı" gerekçesiyle direnerek, yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın sanığın basit zimmet suçundan, lehe olduğu kabul edilen 4389 sayılı Kanunun 22/3-1. cümle, 765 sayılı TCK’nun 80 ve 59. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 4389 sayılı Kanunun 22/3-3. cümlesi gereğince oluşan 293.577 Lira zararın sanık tarafından ödemesine karar vermiştir.

Bu hükmün katılan ... vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2014 gün ve 194110 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; bozmaya uyduğunu belirten yerel mahkemece bozma kararının gereğinin yerine getirilip getirilmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Adana Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 01.05.2006 günlü raporda; 31 adet tahsil-ödeme ve mahsup fişinde yer alan imzaların hesap sahiplerinin değilde sanığın eli mahsulü olduğu bilgisine yer verildiği,

Bozma öncesi yapılan yargılamada mahkemece alınan bilirkişi raporlarından;

Üç emekli Sayıştay denetçisi tarafından 2006 yılında düzenlenen raporda, zimmete geçirilen para miktarının 237.587.000.000 Lira olduğunun belirtildiği,

İncelenen dosya kapsamından;

Adana Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 01.05.2006 günlü raporda; 31 adet tahsil-ödeme ve mahsup fişinde yer alan imzaların hesap sahiplerinin değilde sanığın eli mahsulü olduğu bilgisine yer verildiği,

Bozma öncesi yapılan yargılamada mahkemece alınan bilirkişi raporlarından;

Üç emekli Sayıştay denetçisi tarafından 2006 yılında düzenlenen raporda, zimmete geçirilen para miktarının 237.587.000.000 Lira olduğunun belirtildiği,

Bir önceki raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden farklı üç emekli Sayıştay denetçisi tarafından düzenlenen 05.09.2007 günlü raporda, sanığın eylemlerinin bütün olarak nitelikli zimmet suçunu oluşturduğunun ve zimmete geçirilen para miktarının 316.167 Lira olduğunun ifade edildiği,

Mali müşavir, emekli Sayıştay denetçisi ve mali analistten oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 19.02.2008 günlü raporda, sanığın eylemlerinin bütün olarak nitelikli zimmet suçunu oluşturduğunun ve zimmete geçirilen para miktarının 303.577 Lira olduğunun açıklandığı,

Bozmaya uyan yerel mahkemece, bozma sonrası yaptırılan bilirkişi incelemesi sonrasında üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 08.05.2010 günlü raporda ise, sanığın eylemlerinin bütün olarak basit zimmet suçunu oluşturduğunun ve zimmete geçirilen para miktarının 293.577 Lira olduğunun dile getirildiği,

Anlaşılmaktadır.

Bankacılık zimmeti suçlarında eylemin basit zimmet mi yoksa nitelikli zimmet mi ya da birden fazla eylemin bulunması halinde hangilerinin basit, hangilerinin nitelikli olduğunun tespitinde, bankacılık zimmeti suçlarına ilişkin temyiz davalarına bakmakla görevli Yargıtay 7. Ceza Dairesince, 08.10.2013 gün ve 19345-20067, 10.03.2011 gün ve 14330-2775 ile 13.12.2010 gün ve 6290-16929 sayılı kararları başta olmak üzere bir çok kararında belirtilen ve uygulamada istikrar kazanmış olan; "a- Tediye fişinde mudiye ait sahte imza benzetilmiş ve aldatıcı ise 5411 sayılı Kanuna göre nitelikli zimmet, sahtecilik mudinin bankada mevcut tatbiki imzaları ile karşılaştırıldığında anlaşılamıyorsa banka aldatılmış olacağından 4389 sayılı Kanuna göre de nitelikli zimmet,

b- Tediye fişinde mudiye ait sahte imza aldatıcı değil, kabaca incelemede sahte olduğu anlaşılıyorsa, hem 4389 sayılı Kanunda hemde 5411 sayılı Kanunda basit zimmet, kabaca incelemede sahte olduğu anlaşılamıyor ancak detaylı inceleme (Bilirkişi-Grafoloji uzmanı vs.) sonucunda iğfal kabiliyetinin bulunmadığı kanaatine varılabiliyorsa, 4389 sayılı Kanunda basit zimmet, 5411 sayılı Kanunda nitelikli zimmet,

c- Tediye fişine kandırılarak mudi imzası alındıktan sonra kullanılmış ise hem 4389 sayılı Kanunda hemde 5411 sayılı Kanunda nitelikli zimmet,

d- Tediye fişinde mudi imzası yok ve boş ise hem 4389 sayılı Kanunda hemde 5411 sayılı Kanunda basit zimmet,

e- Tediye fişi imha edilmiş veya düzenlenmeden mal edinme gerçekleşmişse hem 4389 sayılı Kanunda hemde 5411 sayılı Kanunda basit zimmet,

c- Tediye fişine kandırılarak mudi imzası alındıktan sonra kullanılmış ise hem 4389 sayılı Kanunda hemde 5411 sayılı Kanunda nitelikli zimmet,

d- Tediye fişinde mudi imzası yok ve boş ise hem 4389 sayılı Kanunda hemde 5411 sayılı Kanunda basit zimmet,

e- Tediye fişi imha edilmiş veya düzenlenmeden mal edinme gerçekleşmişse hem 4389 sayılı Kanunda hemde 5411 sayılı Kanunda basit zimmet,

f- Gişe yetkisinin (limitinin) üzerinde olan işlemle mal edinme gerçekleşmişse hem 4389 sayılı Kanunda hemde 5411 sayılı Kanunda basit zimmet suçu oluşacaktır. " şeklindeki ilkelerin göz önünde bulundurulması ve sanık veya sanıklar hakkında hükmolunacak hapis ve adli para cezalarının bu suretle belirlenmesi gerekmektedir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

... Elbistan şubesinde servis yetkilisi olarak çalışan sanığın, vadeli-vadesiz mevduat hesabı sahiplerinden, kendisine güvenen bir kısmının boş tediye fişlerine işlemleri daha sonra yapılmak üzere imzalarını alarak, bir kısmının ise yerine sahte imza atmak suretiyle çektiği paralar ile bir kısım müşteriler tarafından açılmış bulunan kredi hesaplarından aynı şekilde sahte imzalar ile çekilen kredileri mal edinmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda; sanığın hesaplardan çok sık günlük giriş-çıkış işlemleri yaparak eylemin daire içinde açığa çıkmasını önlemeye çalıştığının ileri sürülmesi ve suça konu belgelerin bir kısmındaki imzaların sahte olup, sanığın eli mahsulü olduğunun ekspertiz raporunda belirtilmiş bulunması karşısında, Özel Dairenin uygulamada yerleşmiş kararlarında belirtilen ilkeler doğrultusunda, hangi eylemlerin nitelikli zimmet, hangi eylemlerin basit zimmet suçunu oluşturduğunun tespitine yer vermeyen ve bu yönüyle hüküm kurmaya elverişli bulunmayan, eylemlerin tamamının basit zimmet suçunu oluşturduğuna ilişkin görüş bildiren, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması suretiyle, uyulduğu belirtilen bozma kararının gereğinin yerine getirilmemesi usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla; yerel mahkeme direnme hükmünün, bozma kararına uyulduğunun belirtilmesine karşın, gereğinin yerine getirilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı ve beş Genel Kurul Üyesi; yerel mahkeme direnme kararındaki gerekçelerin isabetli olduğu yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2012 gün ve 250-83 sayılı direnme kararının, bozma kararına uyulduğunun belirtilmesine karşın, gereğinin yerine getirilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİNE, 09.12.2014 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/375, Karar No: 2012/1829, Tarih: 20.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/375 E.  ,  2012/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi), ... İcra Müdürlüğü’nün 2010/240 sayılı Takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, ... İcra Müdürlüğü’nün 2010/90 sayılı Talimat dosyasında yapılan 07.01.2010 günlü hacze konu menkullerin kendisine ait olduğunu, haczin yapıldığı taşınmazı 15.08.2009 tarihli sözleşme ile borçlu ...’ndan satın aldığını, bunun karşılığında bir kısım banka borcunu ödediğini 10.000,00.-TL meblağlı 26.01.2010 vade tarihli senedi ödedikten sonra tapuda devir işleminin yapıldığını, bundan sonra borçlu şirketin taşınarak kendisinin faaliyete başladığını, hacizde bulunan belgelerin eski tarihli olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, dava konusu haczin ödeme emrinin tebliğ edildiği yerde borçlu ...’nun huzurunda yapıldığını, evrak aramasında borçlu şirkete ait belgelerin ele geçtiğini, belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: “davacı üçüncü kişinin dava konusu haciz adresindeki iş yerini takip borçlusu ...’ndan satın alarak tapuda devir işlemini yaptırdığı, bu alım satım işlemine karşılık borçlunun bir kısım banka borçlarını üstlenerek ödediği“ gerekçesi ile davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dava konusu haciz, borçlunun eski faaliyet adresinde yapılmıştır. Buna göre İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olup, ispat yükü altında olan üçüncü kişi karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahiptir.

Davacı, haciz adresindeki iş yerini içindeki tarım makineleri ve demirbaşları ile birlikte borçlu ...’ndan satın aldığını iddia etmekte, buna ilişkin satış sözleşmesi ile tapu kaydı, fatura gibi delillere dayanmaktadır. Ne var ki icra takibine konu borç 10.06.2009 keşide, 25.08.2009 vade tarihli bonodan kaynaklanmaktadır. Davacının sunduğu satış sözleşmesi ise 15.08.2009 tarihlidir ve adi niteliktedir. Haciz adresindeki taşınmazla ilgili tapudaki devir işlemi ise 31.12.2009’da yapılmıştır. Faturalar da 03.01.2010 tarihli olup sunulan delillerin tamamı borcun doğumundan sonraki tarihlidir.

Öte yandan ödeme emri tebliği 07.01.2010’da borçlu şirketin eski ortağı İbrahim Kavasoğlu’na haciz adresinde yapılmıştır. Buna göre borçluların buradaki faaliyetlerini davacının dayandığı sözleşmenin imzalanmasından, hatta tapudaki devir işleminden sonra da sürdürdüğü anlaşılmaktadır. Kaldı ki davacı da borçluların ancak 26.01.2010‘dan sonra iş yerinden ayrıldıklarını açıkça kabul ve beyan etmektedir.

Bu koşullarda üçüncü kişi ve borçluların borcun doğumundan sonra alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı olarak örtülü iş yeri devri yaptıklarının kabulü gerekir. Kaldı ki devir gerçek kabul edilse bile İİK’nun 44. maddesindeki gereklerin yerine getirildiği iddia ve ispat edilemediğinden BK’nun 179. maddesi gereğince devralanın da işletmenin borçlarından sorumlu olacağı gözetilmelidir.

Belirtilen nedenlerle davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik yazılı biçimde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyizi itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 20.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15115, Karar No: 2006/16455, Tarih: 29.12.2006

14. Hukuk Dairesi 2006/15115 E., 2006/16455 K.

**14. Hukuk Dairesi 2006/15115 E., 2006/16455 K.**

**- TAPU KÜTÜĞÜNDE BULUNMASI ZORUNLU BİLGİLER

- TAPUDA İSİM DÜZELTİLMESİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 438 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.06.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba ismi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.09.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava ile 182 ve 259 ada 2 parsel sayılı taşınmazlarda davacının "K…

….." yazılı baba isminin "A…

……" olarak düzeltilmesi istenmiştir.

Mahkemece talebin kabulü ile davacının Kadir olan baba ismi A…

…… olarak düzeltilmiş, hükme 1941 olarak davacının doğum tarihi de eklenmiştir.

Kararı davalı Tapu Sicil Müdürlüğü temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı Tapu Sicil Müdürlüğünün diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-"Mülkiyet hakkının tescili " başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır.

Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hatanın tüzüğün 87. maddesi uyarınca, ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak, idarece düzeltilmelidir. Kaldı ki, davacının bu yönde bir talebi de dava dilekçesinde yoktur.

Böyle olunca, tapu kütüğüne doğum tarihinin ilavesine ilişkin hüküm fıkrası doğru değil ise de, bu husus bozmayı ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) bentte yazılı nedenlerle, hüküm fıkrasının 1. bendinde "K…

…. oğlu" ve "A…

…… oğlu" sözlerinden sonra yazılan "1941 doğumlu" sözlerinin hükümden çıkarılmasına, hükmün HUMK.nun 438/VII maddesi uyarınca DEĞİŞTİRİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5314, Karar No: 2021/3382, Tarih: 23.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5314 E.  ,  2021/3382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanık ... hakkında kurulan bereaat hükmüne yönelik katılanlar vekillerinin temyiz istemlerine ilişkin incelemede,

Sorumlu müdür olan ... ile yayımcı tüzel kişi yetkilisi... arasında imzalanan örnek tip sorumlu müdür sözleşmesinde; genel yayın yönetmenin ve diğer tüm çalışanların sorumlu müdüre bağlı olarak çalışacağının kararlaştırıldığı ancak yaygın süreli yayının sorumlu müdürü olan sanık ... ile genel yayın yönetmeni sanık ... arasındaki iş bölümünün, suça konu gazete nüshası üzerinde yer alan künyeden veya dosya içerisindeki bilgilerden açıkça anlaşılamaması nedeniyle, mahkemece bu hususta ilgili Cumhuriyet savcılığına sunulması gereken beyannameler getirtilip yayımcı tüzel kişi yetkilisi... da dinlenerek sanık ...’ın cezai sorumluluğunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile sanığın sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili kişi olmadığı gerekçesiyle beraat hükmü kurulması,

B- Sanık ... müdafinin bu sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerine ilişkin incelemede,

Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dairemizin 28.09.2020 tarihli 2020/1515 E. 2020/11589 K. sayılı kararında gerekçeleri belirtildiği üzere;

Basit yargılama usulüne dair esasları düzenleyen ve hükümden sonra (24.10.2019 tarihinde) yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı "basit yargılama usulü" başlıklı CMK'nin 251/3. maddesinin sadece bir usul hükmü olmadığı, aynı zamanda maddi ceza hukukuna dair bir hüküm olduğu, bu nedenle basit yargılama usulünün yürürlük tarihini gösteren Geçici 5/(1)-d. maddesinde yazılı "hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalar yönünden" kısmının Anayasa ve uluslararası sözleşme metinlerinde düzenlenen "suç ve cezaların kanuniliği" ve "lehe kanun" ilkelerine aykırı olduğu, Anayasa'ya ve tarafı olduğumuz temel haklara dair uluslararası sözleşmelere (ve özellikle AİHS'ye) aykırı bu durumun Yüksek Yargıtay tarafından dikkate alınması gerektiği anlaşılmakla,

Mahkemece sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikteki "basit yargılama usulünün" uygulanma şartları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi mecburiyeti,

2- 5237 sayılı TCK’nin 52/4 maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilebileceğinin ihtar edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Mahkemece sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikteki "basit yargılama usulünün" uygulanma şartları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi mecburiyeti,

2- 5237 sayılı TCK’nin 52/4 maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilebileceğinin ihtar edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Aynı mağdurlara karşı, değişik tarihlerde aynı suçu işlediği anlaşılan sanık hakkında UYAP kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonucu; ... Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nde yargılaması yapılan 2015/199, 2015/122, 2019/543, 2015/200 ve 2015/198 Esas numaralı dava dosyalarının bulunması karşısında; anılan davaların akıbeti araştırılarak mümkünse temyize konu dava ile birleştirilip; suç ve iddianame tarihleri birlikte dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanıkların bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve haklarında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafi ve katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.