muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6928, Karar No: 2014/14403, Tarih: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6928 E.  ,  2014/14403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2012/693-2013/537

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3142, Karar No: 2024/5679, Tarih: 09.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3142 E.  ,  2024/5679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2023/244 Esas, 2023/299 Karar

HÜKÜM :Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ:Ankara 1. ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2021/258 E., 2021/361 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, mahkeme hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin "American Culture Hospital" ibareli marka tescil başvurusuna, müvekkilinin "Amerikan Hastanesi" ibareli tanınmış markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın, YİDK tarafından kısmen kabul edilerek, davalının marka tescil başvurusunun kapsamından 44 üncü sınıf “Tıbbi hizmetler, güzellik bakım hizmetleri, veterinerlik ile ilgili hizmetler, işyeri ve personel sağlığı ile ilgili danışmanlık hizmetleri”nin çıkarılmasına karar verildiğini, oysa müvekkilinin itirazının tamamen kabul edilerek başvurunun tümden reddinin gerektiğini, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince de bu ibarenin davacının adına "www.amerikanhastanesi.org" ve "www.amerikanhastanesi.com.tr" olarak kayıtlı bulunduğunu, davalının marka başvurusunun davacının markalarının tanınmışlığından yararlanmaya yönelik kötüniyetli bir başvuru olduğunu ileri sürerek dava konusu YİDK kararının iptalini ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

2-Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1-Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

2-Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin marka başvurusunun kapsamında yer alan ve davacının adına tescilli markasının kapsamında yer alan 44 üncü sınıf “Hayvan üretme, besicilik, nalbantlık ile ilgili hizmetler Tarım, bahçecilik ve ormancılık ile ilgili hizmetler” yönünden somut olayda emtia benzerliği şartının gerçekleştiği ancak davalı tarafın marka başvurusunun kelime ve şekil unsurlarından oluşan karma nitelikli bir marka olduğu, şekil unsurunun Amerika’nın simgesi Özgürlük Heykeli’nin bir kısmının yer aldığı bir figürden oluştuğu, "AMERICAN CULTURE" ibarelerinin koyu mavi renk ile "HOSPITAL" ibaresinin ise kırmızı ile yazılı bulunduğu, markada esaslı etkiyi "AMERİCAN CULTURE" ibaresinin taşıdığı, şekil figürünün de markada farklı bir etki yaratmadığı, davacının itirazına mesnet markasının da kelime ve şekil markası olup karma nitelikli bir marka bulunduğu, davalının marka başvurusu ile emtia benzerliği tespit edilen davacı markaları arasında benzerlik bulunmadığı için somut olayda iltibas tehlikesinin oluşmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkralarının ön koşulunun aynı veya benzer bir markanın bulunması olduğu, somut olayda davalının marka başvurusu ile davacının markaları benzer bulunmadığından, anılan madde koşullarının da oluşmadığı, kötü niyetin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markaları arasındaki emtia benzerliğinin sabit olduğunu ancak salt iki marka yönünden değil, müvekkiline ait tüm markalar yönünden mal ve hizmet benzerliğinin gerçekleştiğini, ilgili alanda uzman bir bilirkişinin heyete dâhil edilmediğinden, ortaya çıkan sonucun hatalı olduğunu, esasen taraf markaları arasındaki işaretsel benzerlik yönünden uyuşmazlığın da bulunmadığını, zira davalı şirketin YİDK kararına karşı dava açmadığından, taraf markalarının benzer olduğu yönündeki Kurum kararının kesinleştiğini, gelinen aşamada taraf markalarının benzer olmadığına hükmedilmesinin, hakkaniyete ve somut uyuşmazlığa aykırı bulunduğunu, dayanak markanın tanınmışlığının iltibas tehlikesini artıran unsurlardan birisi olduğunu, bu nedenle markaların benzer olmadığından bahisle, tanınmışlığın değerlendirilmemesinin de hatalı bulunduğunu, taraf markalarının iltibas ihtimali de dahil olmak üzere karıştırılmaya yol açacak derecede benzer olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru ile itiraza mesnet davacı markaları arasında, başvuru kapsamında kalan tüm hizmetler yönünden, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının b bendi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, en azından başvurunun davacının seri markalarından birisi olarak algılanacağı ve tüketicilerce markaların ilişkilendirileceği sonucuna varıldığı, Yargıtay'ın aynı davacının aynı hizmet sınıfındaki markaları için benzer uyuşmazlıklarda verdiği kararların da bu yönde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak sureti ile davanın kabulüne, davalı TÜRKPATENT YİDK'in 2018-M-5858 sayılı kararının iptaline, davalı şirketin marka başvurusu henüz tescil edilmediğinden, hükümsüzlük istemi konusunda bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle: Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının eksik inceleme ve değerlendirme neticesinde hukuk aykırı şekilde karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci, dördünce ve beşinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5331, Karar No: 2013/7280, Tarih: 20.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5331 E.  ,  2013/7280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, alacaklı şirkete ait ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2009/323 E. sayılı icra dosyasından şikayet olunan borçlu ... Tekstil Mob. San. Tic. Ltd. Şti.'nin mahcuz mallarının satışından sonra düzenlenen 20.09.2011 tarihli sıra cetvelinde ödenmesine karar verilen yediemin ücretinin, satışın yapıldığı ve sıra cetvelinin düzenlendiği anılan dosyada bulunan haciz tutanağındaki satışa esas değer üzerinden hesaplanması gerekirken, müvekkilinin alacaklısı bulunduğu ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/11535 E.sayılı dosyasındaki bilirkişi tarafından tespit edilen değer üzerinden hesaplanarak davalı yediemin ...'ya fazla ödeme yapıldığını, ayrıca yediemine önceden ödenen 4.500,00 TL'nin mahsubunun da yapılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, sıra cetveline konu mahcuz malların müvekkilinin deposuna şikayetçinin icra dosyasından teslim edildiğini, tarafların, mahcuz malların bedelinin bilirkişi tarafından tespit edilmesi ve tespit edilen bedel üzerinden yediemin ücreti alınması husunda karşılıklı olarak anlaştıklarını, bilirkişinin belirlediği bedeli şikayetçinin de kabul ettiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/11535 E. sayılı dosyası kapsamında hesaplanan yedieminlik ücretinin Adalet Bakanlığı'na Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi'ne uygun olarak 18.094,50 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Şikayet, sıra cetvelinde yediemine fazla ücret ödendiğine ilişkindir. Şikayetçi şikayet dilekçesi ve yargılama aşamasında sunduğu dilekçe ve beyanlarında, şikayet olunan

Kararı, şikayetçi vekili temiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Şikayet, sıra cetvelinde yediemine fazla ücret ödendiğine ilişkindir. Şikayetçi şikayet dilekçesi ve yargılama aşamasında sunduğu dilekçe ve beyanlarında, şikayet olunan

yediemin ...'ya ücretine mahsuben 4.500,00 TL ödeme yapıldığını ve bu miktarın yediemin ücretinden düşülmesi gerektiğini ileri sürülmüş, buna ilişkin olarak temyiz dilekçesine, yediemin vekili olarak Ali Kabukçu'nun imzasını taşıyan ve ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/11535 E.sayılı dosyasındaki şikayetçi vekiline hitaben el yazısı ile yazılmış belge fotokopisini eklemiştir. Bu belgede, 2.550,50 TL'nin tahsil edildiği, 2.000,00 TL ödendiğinde ve ayrıca tarifedeki ücret ödendiğinde, malın teslim edileceği belirtilmiştir. Bilirkişi raporunda, yedieminin isticvabı ya da vekilinin beyanı ile 4.500,00 TL'yi şikayetçinin ödediğinin anlaşılması halinde bunun mahsubu gerektiği görüşü bildirildiği halde, mahkemece bu husus gerekçede tartışılmamıştır.

Mahkemece, ödeme iddiasına ilişkin bu belgenin aslı şikayetçi vekilinden istenerek, yedieminin bu belge altındaki imza ve belgenin içeriği yönünden şikayet olunan yedieminin vekilinden beyan alınması, gerektiğinde yedieminin isticvap edilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4041, Karar No: 2017/6475, Tarih: 22.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4041 E.  ,  2017/6475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/11/2015 tarih ve 2015/596-2015/905 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ... sıfatı ile müvekkili şirkette çalıştığını, davalının istifa ederek iş sözleşmesini feshettiğini, davalının çalıştığı bölüm itibariyle müvekkili şirketin bütün ticari sırlarına sahip olduğunu, davalı ile yapılan iş sözleşmesinin davalının istifası ile sona ermesi ile sözleşmedeki sır saklama yükümlülüğünü düzenleyen hükmü ihlal ettiğini, rakip firmada çalışmaya başladığını, sözleşme uyarınca 24 aylık brüt ücretin cezai şart olarak ödemesi gerektiğini ileri sürerek 50.000 TL’nin dava tarihinden itibaren tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin talep ettiği cezai şartın geçerli olmadığını, herkesin çalışma hürriyetinin bulunduğunu, davacının müvekkilinin ticari sır niteliğindeki bilgileri ne şekilde kullandığını ispat etmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, Anayasa'nın 48. maddesi uyarınca herkesin çalışma hürriyetine sahip olduğu, uyuşmazlığa uygulanması gereken 6098 sayılı B.K.nun 20, 26 ve 27. ve TMK'nın 23'ncü maddeleri karşısında davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra 1 yıl ve 2 yıllık süreler ile aynı alanda faaliyet gösteren bir başka şirkette hiçbir görevde çalışamamasının bir rekabet etmeme koşulu değil kelepçeleme sözleşmesi niteliğinde olduğu, davalının ekonomik özgürlüğünü kısıtladığını, buna dayalı cezai şart koşulunun da geçersiz olacağını, davalının davacı firmada çalışırken edindiği ticari sır niteliğindeki bilgileri ne şekilde kullandığı ve davacı şirketin ne tür bir zarara uğradığının iddia ve ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçinin rekabet yasağına aykırı davranmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı işverenin ayrılan işciyle yaptığı rekabet yasağı sözleşmesinin 1 ve 2 yıl süreyle çalışma yasağı öngörmesinin çalışma özgürlüğünü kısıtladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, 6098 sayılı TBK'nın 444. ve 445. maddeleri uyarınca, işverenin, yer, zaman ve işlerin türü bakımından hakkaniyete aykırı olmamak koşuluyla işçisiyle, diğer koşullar da bulunmak koşuluyla rekabet yasağı sözleşmesi imzalamasında hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Süre bakımından ise iki yılı aşmayan

rekabet yasağının hukuka uygun olarak görülmesi gerekir. Kaldı ki TBK m. 445/2 gereğince rekabet yasağının süresi uzun olsa dahi hakim, aşırı nitelikteki rekabet yasağı koşullarını serbestçe değerlendirerek hakkaniyete uygun biçimde kapsam ve süre bakımından sınırlandırabilecektir.

Her ne kadar mahkemece sadece davalının bildiği ticari sır niteliğindeki bilgilerden dolayı davacının zarar görebileceği varsayımına dayalı olarak cezai şarta hükmedilemeyeceği belirtilse de, davacının zarar gördüğünü ispatlaması gerekmeyip, zarar görme ihtimalinin varlığı dahi yeterlidir.

Rekabet yasağı sözleşmesinin geçerli olabilmesi için ayrılan işcinin davacı yanındaki çalışması sırasında işyerinin müşteri çevresini veya üretim sırlarını ya da işverenin yaptığı işleri bilebilecek bir pozisyonda çalışmış olması gerekirken, mahkemece işten ayrılan işcinin böyle bir pozisyonda çalışmış olup olmadığının da yeterince incelenip tartışılmamış olması doğru görüşmemiş ve hükmün bu sebeplerle davacı taraf yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6536, Karar No: 2014/14404, Tarih: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6536 E.  ,  2014/14404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2011/378-2013/815

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2374, Karar No: 2013/3441, Tarih: 23.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2374 E.  ,  2013/3441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının alacaklı olduğu ... .... ... Müdürlüğü'nün 2005/8225 E. sayılı dosyasında dava dışı borçlunun emekli ikramiyesinin paylaşımı için düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin alacağının birinci sırada olması gerekirken ....06.2006 tarihi olan haciz tarihinin ....06.2011 tarihi olarak gösterilerek onikinci sırada yer verildiğini ve alacağın eksik hesaplandığını, birinci sırada yer verilen davalı takibinin ise zamanaşımına uğradığını, alacak miktarının ve faiz hesabının yanlış yapıldığını ileri sürerek, öncelikle davalı takibinin zamanaşımına uğraması nedeniyle müvekkil alacağının birinci sıraya alınmasına, zamanaşımı itirazı yerinde görülmez ise haciz tarihine göre ikinci sıraya alınmasına, davalının takip alacağının yeniden hesaplanarak, dosyadan artacak paranın müvekkili dosyasına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her iki ... takibinin başladığı tarihlerden sonra sürekli ... dosyasına maaş kesintisi geldiği görüldüğünden, para ödeme ve para çekme işlemlerinin ... işlemi sayılması gerektiğinden, bu durumda da her iki ... dosyasında da zamanaşımından söz etmenin mümkün olamayacağı, buna göre zamanaşımının söz konusu olmadığı, ... Müdürlüğü işlemlerinde, sıra cetvelinin düzenlenmesinde usule aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

...- Dava, haciz sıra cetveline itiraza ilişkindir. Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede ( İİK’nın md.142/...); itiraz, sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla ... mahkemesinde (İİK’nın m. 142/son) ileri sürülmelidir.