muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4757, Karar No: 2016/278, Tarih: 28.01.2016

Anayasa'nın 38. maddesinin altıncı fıkrasında, "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak değerlendirilemez."; 5271 sayılı Kanun'un 217. maddesinin (2) numaralı fıkrasında, "Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir" denilmiştir. Aynı Kanun'un 206. maddesinin (2) numaralı fıkrasında, ortaya konulması istenilen bir delilin kanuna aykırı olarak elde edilmiş olması hâlinde reddolunacağı; 230. maddesinde (1) numaralı fıkrasında ise mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtileceği, bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterileceği kurala bağlanmıştır. Söz konusu kurallar dikkate alındığında, hukukumuzda toplanmaları sırasında kişilerin temel hak ve özgürlüklerinin ihlal edilip edilmediğine bakılmaksızın hukuka aykırı delillerin ceza yargılamasında kullanılması yasaklanarak ikinci görüşün benimsendiği anlaşılmaktadır. Bununla birlikte doktrinde ve kimi Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında belirtildiği üzere, delillerin toplanması için yapılan işlemlerin geçerliliğini etkilemeyen şekle ilişkin basit usul hatalarının bu kapsamda değerlendirilmemesi gerekir."59. İç hukuktaki bu düzenleme, temel hak ve hürriyetlerin korunması bakımından AİHM uygulamaları ve kabullerinden de ileri bir aşamadır. Sözleşmenin 53. maddesinde denge denetim mekanizması kurularak, sözleşme hükümlerinden hiçbirinin, sözleşme uyarınca tanınmış olabilecek insan hakları ve temel özgürlükleri sınırlayacak veya onları ihlal edecek biçimde yorumlanamayacağı ifade edilmektedir. Sözleşmede ve AİHM kararlarında, insan hakları ve temel özgürlüklerin asgari düzeyde korunulmaya çalışıldığı, ulusal mevzuatların ve uygulamaların bu hak ve özgürlükleri daha üst seviyede koruyabilecekleri, bunu eleştirmenin mümkün olmadığı, zaten Sözleşme ve Mahkemenin de medeni toplumlar için gelecek tasavvurunun bu olduğu belirtilmiştir.

60. Bu konuyla ilgili yapılan bir değerlendirmede de aynı tespitlere yer verildiği görülmektedir. “...Diğer yandan İHAS’ın amacı insan hakları bakımından en alt, asgari standardı belirlemektir. Başka bir deyişle Sözleşme iç hukuk açısından asgari bir sınır koymaktadır. İHAS’ın 53. maddesinde yer alan “ Bu sözleşmenin hiç bir hükmü herhangi bir Yüksek Sözleşmeci Tarafın yasaları …. çerçevesinde güvence altına alınmış olan insan hakları ve temel özgürlükleri sınırlandırıyor veya derogasyona gidilmesine olanak tanıyor olarak yorumlanmayacaktır” şeklindeki düzenleme Anayasada daha geniş norm alanına sahip hakların İHAS çerçevesinde daraltılması yaklaşımına olanak tanımamaktadır. Anayasada daha üst bir standart varken daha düşük bir standardı esas almak hem İHAS’ın hem de Anayasanın amacına uygun görünmemektedir. (Prof. Dr. ....., İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi ve Anayasa, 2013, sh. 51)”

61. Anayasa'nın 38. maddesinin altıncı fıkrasında, kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulguların delil olarak kabul edilemeyeceği açıkça hükme bağlanmıştır.

62. Anayasa'nın 36. maddesinin birinci fıkrasında, hak arama özgürlüğünün ancak meşru vasıtalardan yararlanmak suretiyle kullanılabileceğine açıkça işaret edilmiştir. Hal böyle olunca, Özel ve aile hayatına saygı hakkı ile adil yargılanma hakkı bakımından, aramanın icrasındaki “kanuna aykırılığın” ise bir bütün olarak yargılamanın adil olup olmamasına etkisi incelenmelidir.

63. Somut olayda, kollukça suç ihbarı ve eşgal tespit, gözetleme ve takip üzerine kaçan sanığın yakalanarak polis merkezine götürülüp üzerinin aranarak suç delilinin ele geçtiği görülmektedir. Olayda CMK’nın 116. maddesindeki suç ve suçlu şüphesi oluşmuş, suçlunun üstünün aranması için arama koşulları gerçekleşmiştir. Bu aramanın yapılabilmesi içinse CMK 119. maddede belirtildiği üzere hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri gerekmektedir. Ayrıca dosyada arama için gecikmesinde sakınca bulunan halin oluştuğu da belirtilmemiş ve buna dair bir rapor, tutanak da mevcut değildir.

64. CMK’nın 119. maddesinde belirtilen mercilerden karar ve yazılı emir almadan arama yapılarak bu maddeye aykırı olarak arama yapılmıştır.

65. Sanık hakkındaki yargılama, arama ve aramada ele geçen delil üzerine kurulmuştur. Mahkemenin gerekçesi incelendiğinde, 12.02.2013 tarihinde kollukça tutulan tutanakta sanığın üzerinin aranmasıyla suça konu uyuşturucu maddenin ele geçtiği belirtilmektedir.

66. Mahkeme gerekçesine göre, yargılamanın esaslı ve belirleyici delili, aramada ele geçen uyuşturucu maddelerdir. Gerekçeye esas alınan diğer deliller ise, aramada elde edilen eşyaların değer ve niteliğini tespite ilişkin kriminal raporları ile kollukça tanzim edilmiş olay tespit tutanağı ve tutanak düzenleyicilerin tutanağı tekrardan ibaret ifadeleri ve sanık ifadesidir. Diğer bir anlatımla, hükmün esas ve belirleyici unsuru, gerçekleştirilen hukuka aykırı arama işlemi sonucunda elde edilen delildir. Bilirkişi raporları da, aramada ele geçen delilin teknik değerlendirilmesine yönelik bir araçtır.

67. Yerel mahkeme hukuka aykırı delili Anayasa'nın 20., 36. maddeleri, 38. maddesinin 6. fıkrası, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 119. maddesi, 217. maddesinin (2) numaralı fıkrası, 206. maddesinin (2) numaralı fıkrasına aykırı olarak mahkûmiyet hükmüne dayanak yapmıştır. Karar gerekçesinde bu hukuka aykırı delille ilgili CMK’nun 230. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca bir değerlendirme ve tartışma da yapmamıştır.

67. Yerel mahkeme hukuka aykırı delili Anayasa'nın 20., 36. maddeleri, 38. maddesinin 6. fıkrası, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 119. maddesi, 217. maddesinin (2) numaralı fıkrası, 206. maddesinin (2) numaralı fıkrasına aykırı olarak mahkûmiyet hükmüne dayanak yapmıştır. Karar gerekçesinde bu hukuka aykırı delille ilgili CMK’nun 230. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca bir değerlendirme ve tartışma da yapmamıştır.

68. Dosyada delilleri değerlendirme yetkisi kural olarak yargılamayı yürüten mahkemeye ait olmakla birlikte, somut olayda, koruma tedbiri niteliğindeki arama kararı olmadan sanığın üzerinin kollukça aranarak suç delili ve suç konusunun ele geçirilmesinin hukuka aykırı şekilde gerçekleştirilmesi ile elde edilen delilin tek ve belirleyici delil olarak kullanılmasının bir bütün olarak yargılamanın hakkaniyetini zedelediği ve aramanın icrasındaki kanuna aykırılığın yargılamanın bütünü yönünden adil yargılanma hakkını ihlal eder nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.

69. Ayrıca sanığın üzerinden ele geçen uyuşturucu madde olan suç delili, sanık hakkında hüküm kurulan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçunun maddi konusunu oluşturmaktadır. Bu haliyle hukuka aykırı olarak ele geçen uyuşturucu madde delil olarak kabul edilmeyeceği için suçun konusu da ortadan kalkacak ve suçun unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar vermek gerekecektir.

70. Hukuka aykırı aramayla ilgili uygulamadaki bir sorunu da incelemek yerinde olacaktır. Arama kararı olmadan suçüstü halinde yapılan aramanın hukuka uygun olup olmadığı ve ele geçen delilin kullanılıp kullanılamayacağı hususlarında tereddütler oluştuğu anlaşılmaktadır. Sorunun çözümü için öncelikle suçüstü kavramının irdelenmesi gerekmektedir. Suçüstü hali kavramı, 5271 sayılı CMK'nın 2. maddesinin 1 numaralı fıkrasının j bendinde tanımlanmaktadır.

71. Bu tanıma göre Suçüstü: 1. İşlenmekte olan suçu, 2. Henüz işlenmiş olan fiil ile fiilin işlenmesinden hemen sonra kolluk, suçtan zarar gören veya başkaları tarafından takip edilerek yakalanan kişinin işlediği suçu, 3. Fiilin pek az önce işlendiğini gösteren eşya veya delille yakalanan kimsenin işlediği suçu, ifade etmektedir. Bu kavrama 5271 sayılı CMK'nın dışında Adli ve Önleme Arama Yönetmeliği'nin 4. maddesinde de yer verilmiş ve bu düzenlemede de CMK'nın 2. maddesinin 1 numaralı fıkrasının j bendindeki tanım tekrar edilmiştir.

72. Bu Yasa maddesinden de açıkça anlaşılacağı üzere, suçüstü ile ilgili düzenlemenin esas amacı failin yakalanmasıdır. 5271 sayılı CMK'nın 90. maddesinin (1) numaralı fıkrasında suçüstü halinde herkesin faili yakalayabileceği belirtilmiş, (4) numaralı fıkrasında ise kolluğun, yakalandığı sırada kaçmasını, kendisine veya başkalarına zarar vermesini önleyecek tedbirler aldıktan sonra, yakalanan kişiye kanuni haklarını derhal bildireceği belirtilmiş, kolluk kuvvetlerine sadece yakalanan kişinin kaçmasını, kendisine veya başkalarına zarar vermesini önleyecek tedbirler alabilmesi için yetki vermiştir. Bu yetki kapsamında, yakalanan kişinin kaba üst araması yapılabilir ise de, bu aramadaki amaç, yakalanan kişinin kaçmasını, kendisine ve başkalarına zarar vermesini önlemektir. Yoksa ceza yargılaması için delil elde etmek değildir. Zaten yakalama sonucunda görevlilerin muhafazasında olan şüpheliyle ilgili olarak hemen, derhal ne yapılması gerektiğini yasa koyucu duraksamaya yer vermeden (5) numaralı fıkra düzenlemesiyle, yakalanan kişi ve olay hakkında Cumhuriyet savcısına hemen bilgi verilmesini ve emri doğrultusunda işlem yapılmasını istemiştir. Yasa kendi düzenlemesi içinde yakalamayla beraber hemen Cumhuriyet savcısına bilgi verilmesini istemekle, hukuk devleti, temel hak ve özgürlüklerinin korunması ve adil yargılamanın gereği ceza muhakemesi işlemlerinin Cumhuriyet savcısı emriyle yapılmasını isteyerek, Cumhuriyet savcısı emri olmadan bu arada yapılacak olan keyfi muamelenin önüne geçmek istemiştir. Dolayısıyla yakalanan şüpheli hakkında (5) numaralı fıkraya göre işlem yapmadan üstünün aranması (4) ve (5) numaralı fıkralara açık aykırılığı ortaya koymaktadır.

73. Yukarıda belirtildiği üzere; iç hukukta, suçüstü halinde yakalanan kişinin hukuka uygun bir arama kararı ve emri olmadan üstünün aranması hukuka aykırı olup, hukuka aykırı olarak ele geçen delil de yargılamada kullanılamayacaktır. Yukarıda belirtildiği üzere; Sanık hakkında yapılan suç soruşturmasında; arama kararı

ve yazılı emir olmadan sanığın üzeri aranarak hukuka aykırı elde edilen delilin yargılamada kullanıldığı ve sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla, Anayasa'nın 20., 36. maddeleri, 38. maddenin 6. fıkrası, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 119. maddesi, 217.maddesinin (2) numaralı fıkrası, 206. maddesinin (2) numaralı fıkrası, 230. maddesinin (1) numaralı fıkrası, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. ve 8. maddeleri ihlal edilmiştir.

ve yazılı emir olmadan sanığın üzeri aranarak hukuka aykırı elde edilen delilin yargılamada kullanıldığı ve sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla, Anayasa'nın 20., 36. maddeleri, 38. maddenin 6. fıkrası, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 119. maddesi, 217.maddesinin (2) numaralı fıkrası, 206. maddesinin (2) numaralı fıkrası, 230. maddesinin (1) numaralı fıkrası, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. ve 8. maddeleri ihlal edilmiştir.

Hakkında suç soruşturması yürütülen sanık .....’nun üzerinde yapılan arama sonucu ele geçen delillerle ilgili olarak, dosyada herhangi bir adli arama kararı ve yazılı emir bulunmadığı sayın çoğunluk ve tarafımca kabul edilmekle, Sayın çoğunlukça aramanın ve ele geçen delilin hukuka uygun olduğu ve yargılamada kullanılacağı düşünülmekle mahkemece sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının usul ve yasaya uygun olması nedeniyle onanmasına karar verilmiş ise de, arama kararı ve yazılı emir bulunmadığı halde ele geçen delilin hukuka aykırı olduğu ve yargılamada hükme esas alınamayacağı, delilin aynı zamanda suçun konusunu oluşturduğu, suç konusunun ortadan kalkmasıyla da suçun unsurları oluşmayacağından sanığın beraatine karar verilmesi düşüncesindeyim. 28.01.2016
Yargıtay — Esas No: 2009/7796, Karar No: 2009/11706, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/7796 E.  ,  2009/11706 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Tanıtım Organizasyon tic. Ltd.şti vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ..., 2-Cumhuriyet ... Partisi aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 15.5.2008 gün ve 172-282 sayılı hükmün Dairemizin 2.4.2009 tarih ve 2452-4501 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170,00 (Yüzyetmiş) TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/260, Karar No: 2008/1801, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/260 E.  ,  2008/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... VE ARK.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve elatmanın önlenemesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 372 parselin imar uygulaması neticesinde 306 ada 4 parsel olarak 2763.86 m2 yüzölçümünde tarla niteliği ile davalıların murisi ... ... adına kayıtlı olduğunu, ancak bu taşınmazın yörede kesinleşen orman tahdidi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapu kaydının iptaline, orman olarak Hazine adına tesciline ve davalıların elatmalarının önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Yörede 1976 yılında genel arazi kadastro çalışmaları yapılmıştır. 1974 yılında orman kadastro çalışması, 1991 yılında ise aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış ve kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli ... Köyü 306 ada 4 parsel sayılı taşınmazın yörede 1996 yılında yapılan imar uygulaması ile 372 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen oluştuğu, imar uygulaması ile kesinleşen orman tahdidi içinde kalan alanın ormana terk edildiği, 306 ada 4 parselin kesinleşen orman tahdidi dışında kaldığı anlaşılmakla, davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/02/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4917, Karar No: 2025/6898, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/4917 E.  ,  2025/6898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/259 E., 2024/1250 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/116 E., 2022/392 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kistik fibrozis tedavisinde kullanılan "Elexacaftor/Tezacaftor/Ivacaftor ve Ivacaftor" etken maddeli "Trıkafta" adlı ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince Kistik Fibrozis hastalığının tedavisinde kulanılacak/kullanılan ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurumun, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2. fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; geleneksel, tamamlayıcı, alternatif tıp uygulamaları ve Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri, yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir

. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir. Komisyon, tıp eğitimini, hizmet basamağını, alt yapı ve kaynak kullanımı ile maliyet unsurlarını dikkate alarak sağlık hizmeti sunucularını fiyatlandırmaya esas olmak üzere ayrı ayrı sınıflandırabilir. Komisyon, 63. madde hükümlerine göre finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerinin Kurumca ödenecek bedellerini; sağlık hizmetinin sunulduğu il ve basamak, Devletin doğrudan veya dolaylı olarak sağlamış olduğu sübvansiyonlar, sağlık hizmetinin niteliği itibarıyla ... öneme sahip olup olmaması, kanıta dayalı tıp uygulamaları, maliyet-etkililik ölçütleri ve genel sağlık sigortası bütçesi dikkate alınmak suretiyle, her sınıf için tek tek veya gruplandırarak belirlemeye yetkili olduğu belirtilmiştir.

2-Aynı şekilde katılım payı alınması kenar başlıklı 68. maddesinde, 63. maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınacak olanlar şunlardır: Ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi, vücut dışı protez ve ortezler, ayakta tedavide sağlanan ilaçlar, Kurumca belirlenecek hastalık gruplarına göre yatarak tedavide finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri olduğu, katılım paylarının hesaplanmasında 72. maddeye göre tespit edilen sağlık hizmeti tutarları esas alınacağı, katılım paylarının ödenme usûlleri ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği, 69. maddesinde ise 68. maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınmayacak haller, sağlık hizmetleri ve kişilerinin sağlık raporu ile belgelendirilmek şartıyla; Kurumca belirlenen kronik hastalıklar ve ... önemi haiz 68. maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sağlık hizmetleri ile organ, doku ve kök hücre; nakli şeklinde belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

1-Davacı hastaya Kistik Fibrozis tanısı konulduğu, Kistik Fibrozis hastalığı nedeniyle hastanın "Elexacaftor/Tezacaftor/Ivacaftor ve Ivacaftor" etken maddeli "Trıkafta" adlı ilaçların kullanması uygundur şeklinde rapor tanzim edildiği, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu tedavide "Elexacaftor/Tezacaftor/Ivacaftor ve Ivacaftor" etken maddeli "Trıkafta" adlı ilaçların kullanımının uygun görüldüğü, ilaç bedelinin karşılanması amacıyla Kuruma yapılan başvurunun Kurum tarafından Sağlık Uygulama Tebliğinin EK-4/A-C bedeli ödenecek ilaç listesinde yer almadığının belirtilerek bedelinin karşılanmayacağı yönünde yazısı üzerine eldeki davanın açıldığı Mahkemece, davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür.