muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3793, Karar No: 2024/16626, Tarih: 05.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/3793 E.  ,  2024/16626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1140 E., 2022/1326 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/118 E., 2022/301 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine dair kararın aynı Kanunun 280/2. maddesi gereğince kaldırılarak 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyetine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280)

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı Kanun'un 220 nci maddesinin yedinci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

İnkara dayanan savunmanın aksine, örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katıldığını ortaya koyan kesin ve inandırıcı delil ikame olunamayan sanığın ispat edilemeyen müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi suretiyle ve yerinde olmayan gerekçeye dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

İnkara dayanan savunmanın aksine, örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katıldığını ortaya koyan kesin ve inandırıcı delil ikame olunamayan sanığın ispat edilemeyen müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi suretiyle ve yerinde olmayan gerekçeye dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkındaki bozma nedeni ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise DERHAL SALIVERİLMESİ için ilgili yer Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1413, Karar No: 2013/2371, Tarih: 12.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1413 E.  ,  2013/2371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 07.....2012 gün ve 2012/4707 Esas, 2012/6505 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikâyetçi vekili borçluya miras yolu ile intikal eden taşınmaz hissesinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan alacaklının takip dosyasında açık satış talebinin bulunmadığını, sadece avansın yatırılması yönünde talep açıldığını, ... ve İflas Kanunu’nun 121 inci maddesi kapsamında alınan yetki belgesi ile açılacak ortaklığın giderilmesi davası için de aynı sürenin aranması gerektiğini, şikâyet olunanın bu davayı da açmadığını, ayrıca kendilerince yapılan masrafların da öncelikle ödenmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili yasal süre içinde kıymet takdirinin yapılması ve satış avansının depo edilmesi amacıyla talepte bulunduklarını ve ... müdürünün bu talebi kabul ettiğini, satış avansının da yasal süre içinde yatırıldığını, ortaklığın giderilmesi amacıyla açtıkları davanın, taşınmazın satılması nedeniyle reddolunduğunu ve ortak giderlerin izale-i şüyu satış memurluğunca ayrıldığını bildirerek, şikâyetin reddini savunmuştur.

Mahkemece yasal süre içinde avansı da yatırılmak suretiyle satış talep edildiği ve ortaklığın giderilmesi davası açıldığı, satış yapılmaması nedeniyle şikâyet olunanın tekrar satış istediği, bütün alacaklıları ilgilendiren giderlerin de usulüne uygun biçimde ödendiği gerekçesiyle şikâyetin reddine dair verilen karar, şikâyetçi vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, şikâyetçi vekili kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ... Mahkemesi kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2985, Karar No: 2014/7556, Tarih: 16.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/2985 E.  ,  2014/7556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/247-2013/301

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine davalılardan A...-A Zirai İlaç Kimya Ltd Şti tarafından çeklere dayalı olarak icra takibine girişildiğini, diğer davalı A. Ç. takip alacaklısı davalı şirketin yönetim kurulu başkanı ve en büyük hissedarı olup, aynı zamanda bir dönem müvekkili şirketin ortağı olduğunu, davalı A. Ç. müvekkili şirket ortaklığından ayrıldığını, davalının şirket hisselerinin müvekkili şirket ortakları tarafından eşit şekilde devralındığını, buna ilişkin olarak noter satış sözleşmesinin yapıldığını ve devir konusu olan hisselerin bedellerinin ödendiğini, ancak davalı A. Ç. devredeceği hisse bedellerinin teminatı olarak aldığını kabul ettiği ve bedelsiz kalan çeklerden takip ve dava konusu çekleri müvekkili şirkete iade etmediği gibi diğer davalı şirkete ciro ettiğini ileri sürerek icra takibine konu çeklerden dolayı borçlu olmadığının tesipitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının iddialarının asılsız olduğunu, 13.12.2007 tarihli tutanakta çeklerin ödeme için verildiğinin açıkça belirtildiğini, müvekkili şirketin ödenmeyen çekler konusunda keşide ettiği ihtarnamenin semeresiz kalması üzerine çekleri icra takibine konu yaptığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, 13.12.2007 tarihli tutanakta çeklerin şirket hisselerin devri karşılığında açıkça teminat olarak verildiğinin ifade edildiği, noter tasdikli hisse devir sözleşmelerinde hisse bedellerinin alındığının belirtildiği, dolayısıyla dava konusu çeklerin bedelsiz olduğu gerekçesiyle icra takibine konu iki adet çekten dolayı davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine ve koşulları bulunmadığından davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu çeklerin 13.12.2007 tarihli tutanakta belirtildiği üzere, hisse devri bedeli karşılığı verildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar hisse devrine ilişkin olarak noterlikçe düzenlenen belgede bedel olarak toplam 50.000,00 TL olarak yazılmış ise de sözkonusu 13.12.2007 tarihli tutanakta açıkça hisse devir bedelinin 250.000,00 TL olduğunun ve bu bedel karşılığında dava konusu çeklerin davacı tarafından düzenlenerek davalı A. Ç.verildiğinin belirtilmiş olmasına göre bu durumda mahkemece gerçek satış bedelinin 250.000,00 TL olarak kabul edilmesi gerekirken noter hisse devir belgesinde harca esas değer olarak gösterilen miktarın dikkate alınarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11153, Karar No: 2018/7693, Tarih: 18.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2014/11153 E.  ,  2018/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17234, Karar No: 2013/825, Tarih: 24.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/17234 E.  ,  2013/825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması, tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kısmen kabulü ile itirazın 7.200 TL için kaldırılmasına, karar verildiği halde, gerekçeli kararda tahliye talebinin de kabulüne karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3577, Karar No: 2012/4978, Tarih: 10.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3577 E.  ,  2012/4978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, hem müvekkilinin hem de davalının müşterek borçlusu olan ... aleyhine yapılan takiplerin sonuçsuz kaldığını, borçluya ait iki adet gayrimenkulün bir başka takip dosyasında satılarak paraya çevrildiğini ve tanzim edilen sıra cetvelinde satış bedelinin tamamının davalıya verildiğini, oysa davalı ile borçlunun akraba olduklarını, davalının takibine esas bononun muvaazalı olarak tanzim edildiğini ve takibe konulduğunu ileri sürerek, muvaaza nedeniyle sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin borçlu ile yarıcılık nedeniyle ortak olduğunu, ürün kirasını ödeyemeyen borçlunun takibe konu bonoyu tanzim ederek müvekkiline verdiğini, takiplerinin ve bononun muvaazalı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalının eşi ile dava dışı borçlu ...'nun teyze çocuğu oldukları, davalının icra takibini davacı lehine sonuçlanan davadan hemen sonra başlattığı, borçlunun davacının takibine karşı tüm yasal şikayet ve dava haklarını kullandığı halde davalının yaptığı takibe karşı yasal hak ve sürelerinden feragat ederek satışa konu taşınmazlarını da bildirmek suretiyle haczedilmesini sağladığı, davalının alacağın tahsiline ilişkin kayden haciz dışında başka bir işlem yapmadığı, davalının ve borçlunun zirai faaliyetle uğraşmadığı, zirai vergi beyannamesi vermedikleri ve takibe konu bononun her zaman düzenlenebilir vasıfta olduğu, ortaklık ilişkisinin de resmi belgelerle ispat edilemediği, davalının alacağının muvaazalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.09. 2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12115, Karar No: 2014/13090, Tarih: 26.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/12115 E.  ,  2014/13090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2014/94-2014/888

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalının kendisine ait taşınmazda 01/02/2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile aylık 370 TL'den kiracı olduğunu, davalıya ödenmeyen bakiye kira bedellerinin tahsili için 27/05/2013 tarihli ihtarın keşide edilmesine rağmen ödeme yapılmadığını belirterek temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı,kira bedelinin 359 TL olup Ocak, Mart ve Nisan aylarından bakiye kira borcu kalmadığını ;Mayıs ayı kirasının ihtarnameden önce ödendiğini, malsahibi adına apartman yönetimine 336 TL ödediğinden Şubat ayı kirası içinde 161 TL ödeme yaptığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Türk Borçlar Kanun'unun 315.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için istenen kira parasının veya yan giderin muaccel (istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Kira parası götürülüp ödenmesi gereken borçlardan olduğundan kiraya verene götürülüp elden ödenmesi veya gideri kiracıya ait olmak koşuluyla konutta ödemeli olarak PTT kanalıyla gönderilmesi gerekir. Bundan ayrı, sözleşmede özel bir koşul kabul edilmişse bu hususta gözönünde tutulmalıdır. Açıklanan şekilde yapılmayan ödemeler yasal ödeme olarak kabul edilemez. Ancak teamül haline gelmiş bir ödeme şekli varsa bu şekilde yapılan ödemede geçerlidir.

Somut olayda ;Davalının, mal sahibi adına apartman yönetimine yaptığını belirttiği ödemelerin Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 22.maddesinde düzenlenen zorunlu giderlerden olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre yapılan bu ödemenin kiraya mahsup edilip edilemeyeceği üzerinde durularak bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2071, Karar No: 2020/3034, Tarih: 14.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2071 E.  ,  2020/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... 6. İcra Müdürlüğünün 2013/4477 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 30.11.2016 tarihli sıra cetvelinde şikayetçi haczinin 1.sırada olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan .... vekili, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, şikayet olunan vekilinin istinaf başvurusu neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince, şikayetçinin bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerindeki haczi, şikayet olunan yönünden iptal edilen 26.03.2007 ve 06.02.2009 tarihli tasarruflardan sonra olduğundan, tasarrufun iptali davasını kazanmış bulunan şikayet olunana karşı bir önceliği bulunmadığı gerekçesiyle, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 14.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.