muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/30127, Karar No: 2014/24868, Tarih: 28.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/30127 E.  ,  2014/24868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/341287

MAHKEMESİ : Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2012/1144 (E) ve 2013/538 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Anayasanın 141. ve CMK'nın 34, 230 ve 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddelerinin mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve de herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olmasını ve buna bağlı olarak kararın dayandığı tüm verilerin, bu verilere ait mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianın savunma ve varsa tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılmasını zorunlu kılması ve suçun yasal öğeleri ile kabul edilmesi gereken olayların gerekçeye yansıtılması gerektiği konusunda gerek uygulama da gerekse öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması karşısında; sanığın savunmasında suça konu aracı A.. Y.. isimli kişinin sahibi olduğu İ.R...'dan kiraladığını beyan ederek bu şirkete ait kira sözleşmesini dosyaya ibraz ettiği, gerekçeli kararda kira sözleşmesindeki imzanın kiralama şirketi sahibine ait olmadığı belirtilmişse de imza incelemesi yapılmadan ve bu bilgiye ne şekilde ulaşıldığı da açıklanmadan; 06/2005 tarih ve R2005/5597 sayılı ekspertiz raporuna göre sanığın parmak izinin tespit edildiği "şahıs kimlik bilgileri ve oto satış sözleşmesi" ibareli belgenin örneği denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulmadan ve bu belge ile sanık arasında başka bir bağlantı olup olmadığı araştırılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; Dairemizin 19.11.2012 tarihli bozma kararında, mağdur Ü.. N..'un soruşturma evresinde aracı saat 19:50 sıralarında park ettiği yerde gördüğünü beyan etttiği, kovuşturma evresinde ise aracı park ettiği yerde en son 21:30'da gördüğünü beyan etmesi karşısında aracın hangi saatte çalındığı kesin olarak belirlenerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması istendiği halde, beyanlar arasındaki çelişki giderilmeden ve hangi nedenle kovuşturma aşamasındaki beyana üstünlük tanındığı açıklanmadan TCK'nın 143. madesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11797, Karar No: 2014/13838, Tarih: 16.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11797 E.  ,  2014/13838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/430-2013/250

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34080, Karar No: 2013/30787, Tarih: 25.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/34080 E.  ,  2013/30787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/2-3, 53/1, 58/7 maddelerigereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği ve incelenen dosyada; olay tarihinde 400 promil alkollü halde ... kullandığı tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği anlaşılmakla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemekle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23020, Karar No: 2019/24296, Tarih: 24.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23020 E.  ,  2019/24296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; ek kararı temyiz eden davacının temyiz harçlarını yatırmadığı görüldüğünden ilgili eksikliğin giderilmesi konusunda gerekli işlemlerin yapılması istenilmiştir. Bunun üzerine Mahkemece, davacıya muhtıra çıkarıldığı görülmüş ise de; çıkarılan muhtıranın incelenmesinde, muhtıradaki “dosyamıza yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden bu ifadeyi taşıyan muhtıranın usulüne uygun olmadığı, ayrıca yatırılması gereken harç miktarının da karar tarihindeki miktar olmadığından usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Muhtırada harcın mahkeme veznesine veya en yakın mahkemeler veznesine yatırılması gerektiği belirtilmelidir.

Bu nedenle, usulüne uygun muhtıra çıkartıldıktan sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/525, Karar No: 2024/508, Tarih: 24.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/525 E.  ,  2024/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1702 E., 2023/1520 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/186 E., 2023/53 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde kaynakçı olarak çalışmakta iken 24.08.2016 tarihinde uğradığı iş kazası nedeniyle ... Başkanlığı ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespitine ilişkin Sağlık Kurulu'nun 03.02.2017 tarih ve 300 sayılı kararı ile sürekli iş göremezlik derecesinin % 0 olarak tespit edildiğini, yaşanan iş kazası nedeniyle müvekkilinin hayatını eskisi gibi geçiremediğini, günlük işlerini yapmakta dahi zorlandığını, bir işte çalışamadığını, müvekkilinde herhangi bir maluliyet tespit edilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek, müvekkilinin maluliyetinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkili mahkemenin ... İş Mahkemesi olduğunu, 6552 sayılı Kanun gereği müvekkili Kurumun davada fer'i müdahil olarak kabul edilmesi gerektiğini, müvekkili Kurumca yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğunu belirtilerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 22.08.2016-01.09.2016 tarihleri arasında geçici işçi olarak müvekkiline ait iş yerinde çalıştığını, davacının 24.08.2016 tarihinde kendisinden böyle bir şey istenmemesine rağmen taş motoru kullanırken elini kesmek suretiyle kaza geçirdiğini, davacının bu tarihten sonra işe gelmemesi ve istirahat raporundan da müvekkili işvereni haberdar etmemesi nedeniyle 01.09.2019 tarihinde işten ayrılış bildirgesi düzenlenerek Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiğini, kaza sonrasında meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespitine ilişkin sağlık kurulu kararı ile davacının sürekli iş göremezlik derecesinin % 0 olarak tespit edildiğini belirtilerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "... davacı ...'in 24.08.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde Kurum Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 03.02.2017/300 tarih/sayılı kararda MKGKO'nın %0 olduğuna, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği, sigortalının itirazı üzerine düzenlenen 09.03.2017 tarihli Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile sigortalının maluliyetinin gerekmediğine karar verildiği, dosya kapsamında Adli Tıp 3. İhtisas Kurumundan alınan 03.09.2021 tarihli raporda, sigortalının geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı sağ radial sinir arızası nedeniyle, %10,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının belirtildiği, Adli Tıp İkinci Üst Kuruldan alınan 08.09.2022 tarihli raporda, ...'in 24.08.2016 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasıyla illiyetli sağ ulnar sinir arızası nedeniyle %10.3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının belirtildiği, görülmekle, davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %10,3 olduğunun tespitine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. " gerekçesiyle "1-Davanın kabulüne;

2-Davacı ...'in 17.10.2016 tarihinden itibaren E cetveline göre %10,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

2-Davacı ...'in 17.10.2016 tarihinden itibaren E cetveline göre %10,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ... Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 24.08.2016 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle Kocaeli Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Plastik Rekonstüriktif ve Estetik Cerrah Anabilim Dalının 20.12.2016 tarih ve 723 sayılı, Kocaeli Devlet Hastanesinin 11.10.2016 tarihli sağlık kurulu raporlarına istinaden davacı hakkında 09.03.2017 tarihinde düzenlenen Kurum Sağlık Kurulu raporunda davacının iş göremezlik oranının % 0 olarak tespit edildiğini, davacının sürekli iş görmezlik derecesinin % 10 altında olması ve 506 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi hükümü gereğince davacıya herhangi bir gelir bağlanılmadığını, müvekkili Kurumun yapmış olduğu işlemlerin yerinde olduğunu, davacının iş kazasına bağlı dış görünüşündeki değişim nedeniyle estetik algıya bağlı stres bozukluğu ve anksiyete sonucu rahatsızlığı estetik kaynaklı olduğundan Adli Tıp Kurumu raporunda bulunması gereken estetik ve plastik cerrahisi uzmanının heyette bulunmaması nedeniyle raporun usul ve yasaya aykırı olduğunu, rapor döneminde mevcut olan hastalığın iyileşmiş ve vasfının değişmiş olabileceği, hastalığın rapor düzenleyen heyet tarafından farklı yorumlanmış olabileceği, dosyada raporla ilgili ayrıntılı veri olmadığından kişi hakkında yorum yapılamayacağı hususlarının gözetilmediğini, Adli Tıp Kurumu raporunda davacının iş kazasına bağlı oluşan maluliyetine ilişkin herhangi bir tespit olmadığı gibi davacının iş kazası dışında mevcut olan rahatsızlıklarını da kapsar tüm vucut fonksiyon kaybı yönünden maluliyet tespiti yapıldığını, raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden karar verildiğini belirterek, Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; ... Başkanlığı ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Meslekte Kazanma Gücü Kaybetme Oranı Tespitine İlişkin Sağlık Kurulu Kararı ile davacının sürekli iş göremezlik derecesinin % 0 olarak tespit edildiğini, Yerel Mahkeme tarafından alınan bilirkişi raporlarında ise davacının yaşına göre % 10,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespit edildiğini, davacı hakkında alınan raporların çelişkili olduğunu, haksız fiilin gerçekleştiği tarih 01.09.2013 tarihinden sonra ise Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak rapor düzenlenmesi gerektiğini, dava konusu olayda 01.10.2021 tarihli rapor içeriği gözetildiğinde belirlemeye esas alınan yasal düzenlemenin Maluliyet İşlemleri Tespiti İşlemleri Yönetmeliği hükümleri olması gerektiğinden söz konusu raporun yeterli ve geçerli bir rapor niteliği taşımadığını, yine raporlarda kazanın üzerinden geçen sürenin (5 yıl) hesaba dahil edilmemesi, yine davacının yaşı itibariyle (50 yaşında) olmasının kısıtlılığını arttırıp artırmadığının değerlendirilmemesi ve dış etkenler gibi tespitler sonucunda davacıda % 10,3 oranında maluliyet değerlendirilmesinin tıp kurallarına aykırı olduğunu, bu nedenle kaza tarihinde yürürlükte bulunan Yönetmelik hükümleri doğrultusunda davacının yeniden muayenesi yapılarak maluliyet raporu ve nedensellik bağının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiğini belirterek, Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/901, Karar No: 2017/89, Tarih: 16.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/901 E.  ,  2017/89 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

Uyuşmazlık; davalı (yüklenici) şirketin, dava dışı arsa sahibi ile imzaladığı 16.11.2009 tarihli Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi uyarınca doğan şahsi hakkını adi yazılı sözleşme ile davacıya temlik etmesine (dava konusu taşınmaz 24.01.2014 tarihinde davalı tarafından geçerli taşınmaz satım sözleşmesi ile davalı tarafından davacıya devir edilmiştir) ve davacının davalıdan (yükleniciden) devir aldığı bu şahsi hakka dayanarak talep ettiği geç teslim nedeniyle uğranılan kira bedeli ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 13. Hukuk Dairesinindir(Benzer mahiyetteki davanın temyiz incelemesi Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin . sayılı ilamıyla yapılmıştır.).

Bu itibarla, dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek Yargıtay 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.