muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3955, Karar No: 2021/14843, Tarih: 24.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3955 E.  ,  2021/14843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No : 2019/2566-2021/203

İlk Derece

Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ZGM Sosyal Hizmetler Gıda İnşaat Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, 14.11.2014 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda sürekli iş göremez durumuna giren kazalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi masraflarından oluşan kurum zararının işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ZGM Turizm şirketi vekili, kazazedenin davalı ZAGM Turizm şirketinin sigortalısı olarak eleman temini sağlanan diğer davalı şirkette çalıştığını, davalılar arasında yapılan anlaşma uyarınca işgücü temini ve personel taşımacılığı hizmetlerinin gerçekleştirildiğini, davaya konu edilen iş kazasının kazazede ...’ın ağır kusur ve ihmali neticesinde meydana geldiğini, kazadan sonra kazazedenin tedavisinin Medikalpark hastanesinde yapıldığını ve masrafların diğer davalı şirket tarafından karşılandığını, kazazedenin 7-8 ay kadar raporlu olduğunu ve Eylül ayında işten ayrıldıktan sonra diğer işverenlikçe çalışmaya devam ettiğini bu nedenle mağduriyet olmadığını, davalı şirketin meydana gelen kazada herhangi bir kusurunun olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı Ekmek Unlu şirketi vekili, işyerinde gerekli olan tüm tedbirlerin alındığını, kazazede ile sulh olduklarını ve kendisine 90.000 TL ödeme yapılarak davalı şirket bünyesinde çalışmaya devam ettiğini bu nedenle sürekli çalışamaz raporunun verilmesinin isabetsiz olduğunu, davalı şirketin meydana gelen kazada herhangi bir kusurunun olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"Davacının davasının Kabulü ile;

86.544,84 TL gelirlerin onay, masraf ve ödemelerin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

"1-Davalıların istinaf başvurularının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine" karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili, kusura itirazla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

B-BAM KARARI

"1-Davalıların istinaf başvurularının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine" karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili, kusura itirazla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

5510 sayılı Kanun'un “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile işveren davalının, Kurumun rücu alacağından sorumluluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, tazminat davasında verilen kararın güçlü delil oluşturduğu hususu ile ceza davasında belirlenen maddi olguların bağlayıcı olacağı hususu da gözetilmek suretiyle sigortalı ile davalının ve varsa dava dışı kişilerin kusur oran ve aidiyetleri konusunda rapor alınması gereklidir.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi, iş kazası tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununa uygun olarak düzenlenmesi gerekir. Anılan Kanunlarda; İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar, denilmekte, böylece, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır;

6331 sayılı Kanunun "Risklerden korunma ilkeleri" başlıklı 5. maddesinde, İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde; "a)Risklerden kaçınmak. b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek. c)Risklerle kaynağında mücadele etmek. ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı, çalışma şekli ve üretim metotlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek. d)Teknik gelişmelere uyum sağlamak. e)Tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek. f)Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek. g) Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek. ğ) Çalışanlara uygun talimatlar vermek." ilkelerinin göz önünde bulundurulması gerektiği belirtilirken,

Anılan Kanunun "Çalışanların yükümlülükleri" başlıklı 19. maddesinde, "Çalışanların, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili aldıkları eğitim ve işverenin bu konudaki talimatları doğrultusunda, kendilerinin ve hareketlerinden veya yaptıkları işten etkilenen diğer çalışanların sağlık ve güvenliklerini tehlikeye düşürmemekle yükümlü oldukları ve çalışanların işveren tarafından verilen eğitim ve talimatlar doğrultusunda; a) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tehlikeli madde, taşıma ekipmanı ve diğer üretim araçlarını kurallara uygun şekilde kullanmak, bunların güvenlik donanımlarını doğru olarak kullanmak, keyfi olarak çıkarmamak ve değiştirmemek. b) Kendilerine sağlanan kişisel koruyucu donanımı doğru kullanmak ve korumak. c) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tesis ve binalarda sağlık ve güvenlik yönünden ciddi ve yakın bir tehlike ile karşılaştıklarında ve koruma tedbirlerinde bir eksiklik gördüklerinde, işverene veya çalışan temsilcisine derhal haber vermek. ç) Teftişe yetkili makam tarafından işyerinde tespit edilen noksanlık ve mevzuata aykırılıkların giderilmesi konusunda, işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak. d) Kendi görev alanında, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak" yükümlülüğü bulunduğu belirtilmiştir.

Bu yasal düzenlemeler uyarınca iş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; maddi olayın özellikleri dikkate alınarak, ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Bu yasal düzenlemeler uyarınca iş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; maddi olayın özellikleri dikkate alınarak, ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ile Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin işe uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10-696, K: 2006/704 sayılı kararı).

Dosyanın incelenmesinde, hükme esas alınan kusur raporunda; üç kişilik A Sınıfı İş Güvenliği Uzmanı tarafından hazırlanan raporda davalı Ekmek Unlu şirketinin asıl işveren sıfatıyla %60, davalı ZGM şirketinin alt işveren sıfatıyla %30, kazalı işçinin % 10 oranında kusurlu olduğunun rapor edildiği, raporun olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı Kanun'a uygun şekilde hazırlanmadığı, işyerindeki risk analiz raporunun temin edilmediği ve değerlendirilmediği anlaşılmakla; davacı kurum müfettişi tarafından düzenlenen raporda ağır kusurlu olarak belirtilen kazalının kusur oranının %10 olarak belirlendiği ve bu kusurun olaya uygun olmadığı belirgindir. Yapılması gereken iş; kaza tarihi gözetilerek Risk Analiz raporunun celbi ile 6331 sayılı Yasaya uygun olarak olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden bu çerçevede yeniden uygun bir kusur raporu alınması ve varılacak sonuca göre karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1. maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ...'ne iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.11.2021 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1840, Karar No: 2014/4782, Tarih: 03.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1840 E.  ,  2014/4782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, hırsızlık, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

HÜKÜM : 1- Sanık ... için;

TCK.nun 81/1, 29, 62, 58, 53/1 maddeleri uyarınca 15 sene hapis cezası,

- 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52/2, 58, 53/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası,

- TCK.nun 142/2-a, 62, 58, 53/1 maddeleri uyarınca 2 sene 6 ay hapis cezası.

2- Sanık ... için;

- TCK.nun 81/1, 39, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 8 sene 4 ay hapis cezası,

- TCK.nun 142/2-a, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 2 sene 6 ay hapis cezası.

3- Sanık ... için; TCK.nun 81/1, 39, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 8 sene 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...’ın kasten öldürme, hırsızlık ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ...'ın kasten öldürmeye yardım ve hırsızlık suçları yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... ve sanık ...'ın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, sanık ...'nin öldürme suçunda cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi, hırsızlık, 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve sanık ...'ın öldürmeye yardım ve hırsızlık suçlarında cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ...’in kasten öldürmeye yardım suçu yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanığın tüm aşamalarda suçlamaları reddetmesi, maktülün öldürülmesi olayına fail yada yardım eden olarak katıldığına dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması, maktülün öldüreleceği konusunda bilgisi olmayan sanığın, olay günü dayısı olan sanık ... ile onun arkadaşları olan sanık ... ve maktül ...'yi olay yerine götürmesinin tek başına suça katıldığını kabule yeterli olmaması, oluşa göre sanığın suçun işlenmesine engel olmasının kendisinden beklenemeyeceği anlaşılmakla, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilerek, sanığın öldürmeye yardım suçundan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık ...’in tahliyesine, başka bir suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal salıverilmesi için mahalli Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 03/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13450, Karar No: 2014/12449, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13450 E.  ,  2014/12449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2012/230-2013/409

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2969, Karar No: 2012/34210, Tarih: 10.04.2012

**15. Ceza Dairesi         2012/2969 E.  ,  2012/34210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, şahadetnamade sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinin 30.12.2004 olduğu belirlenerek katılan vekilinin sanıklar üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve şahadetnamade sahtecilik suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Temyiz incelemesine konu kararın gerekçesinde "suça konu belgenin 30.12.2004 tarih, B seri 957831 sıra numaralı Motorlu Taşıtların Satış ve Devrine Ait İlişik Kesme Belgesi olduğu anlaşılmakla belge aslının temini için Sakarya Vergi Dairesi Başkanlığına ve ..., İl Emniyet Müdürlüğüne yazı yazılmış ancak belge aslı veya suretinin temini mümkün olmamıştır" denilmesi karşısında dosya kapsamındaki belgeler incelendiğinde soruşturma aşamasında Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne hitaben yazdığı 21.09.2007 tarihli müzekkereye cevaben belge aslının gönderildiğinin ve savcılık tarafından emanetin 2007/854 nosuna kaydedildiğinin anlaşıldığı, belge aslının mevcut olmasına ve 04.09.2007 tarihli ekpertiz raporunda "belge aslı üzerinde yapılacak incelemenin yararlı olacağı" görüşü belirtilmesine rağmen gerçeğin her türlü tereddütten arındırılarak açığa çıkarılması için sanıkların imza ve yazı örneklerinin alınıp ayrıca samimi imzalarını ve yazılarını içerir belgelerin kamu kurum ve kuruluşlarından temin edilerek sahte olduğu iddia edilen belgede bulunan imza ve yazıların sanıklar eli ürünü olup olmadığının ve belgede bulunan mührün sahte olup olmadığının tespiti yerine eksik incelemeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9546, Karar No: 2015/14782, Tarih: 24.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9546 E.  ,  2015/14782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2012/243-2013/674

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19307, Karar No: 2022/9059, Tarih: 14.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/19307 E.  ,  2022/9059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2016 tarihli ve 2015/554 esas 2016/181 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/10/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 17/07/2014, 23/07/2014, 26/07/2014, 01/08/2014 ve 29/08/2014 tarihlerinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 30/04/2015 tarihli ve 2014/9944 soruşturma, 2015/153 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına kesin olarak karar verildiği, kararın şüpheliye 10/06/2015 tarihinde tebliğ edildiği, infazı için Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 05/08/2015 tarihli ve 2015/1436 DS sayılı çağrı yazısının 19/08/2015 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek 01/09/2015 tarihinde Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,