muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3017, Karar No: 2025/1500, Tarih: 12.02.2025

.2 Genel Kurallar" bölümünde deprem bölgelerinde kullanılacak binalarda dikkate alınması gereken minimum beton sınıfları hakkında bilgiler verildiği, ... Apartmanına ait karot numuneleri üzerinde gerçekleştirilen merkezi basınç deneyi sonucunda, numunelerin ortalama basınç dayanımının 4.56 N/mm2 olarak elde edildiği, elde edilen karot basınç dayanımlarının 2.79-5.53N/mm2 arasında değiştiği, bunun da binada dökülen betonun oldukça heterojen olduğu anlamına geldiği gibi, elde edilen ortalama basınç dayanımının da, 2007 yılında yayımlanan Deprem Bölgelerinde Yapılacak Binalar Hakkında Yönetmelikte belirtilen minimum beton sınıfı olan C20'yi sağlamadığının tespit edildiği, yıkılan binanın mevcut taşıyıcı elemanlarının donatı detaylandırmasında yetersizlikler olduğu, ön inceleme ve bilirkişi raporları ile proje verilerine göre kolon sayıları, boyutları, donatı çap ve adetlerinde farklılıklar olduğu, etriye çapı açısından yeterlilik gözükürken, etriye aralığı açısından da yetersizlikler olduğu, parça beton numuneler içerisinde boyut itibariyle standart dışı büyüklükte agregaların olduğu, çelik donatı çubuğu örnekleri üzerinde gerçekleştirilen çekme deneyi sonucunda da bir kısmının ilgili standardın S420 için öngördüğü kriterleri sağlamadığının belirlendiği, sonuç olarak dosya kapsamında yapılan inceleme, değerlendirme ve elde edilen bulgular neticesinde, söz konusu binada projelendirme, yapım ve iş bitimi aşamalarında Deprem Bölgelerinde Yapılacak Binalar Hakkında Yönetmelik ve İmar Kanunu esaslarına yeterince uyulmadığının rapor edildiği,

Mahkemece hükme esas alınan 15.06.2015 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; dava konusu depremde yıkılan ... Apartmanına ilişkin görsel ve deneysel olarak tespit edilen teknik yetersizlikler olduğu, teknik uygulama sorumluluğunu üstlenen fenni mesul inşaat mühendisi olarak, sanık ...'nin binanın mimari projesini çizdiği, statik proje ve hesaplarını yaptığı aynı zamanda da fenni mesul olarak işin bitimine kadar gerek malzeme, gerek işçilik yönünden TSE’ye uygun hareket etmekle yükümlü olduğu, 3194 sayılı İmar Kanunun 28. maddesinde yapının fenni mesuliyetini üzerine alan meslek mensuplarının, (fenni mesul mimar ve mühendisler uzmanlık alanlarına göre) yapının, tesisatı ve malzemeleri ile birlikte, Kanuna, ilgili diğer mevzuata, uygulama imar planına, ruhsata, ruhsat eki etüt ve projelere, standartlara ve teknik şartnamelere uygun olarak inşa edilmesini denetlemekle görevli olduğu, ruhsat ve eklerine aykırı olarak yapılması halinde durumu ruhsatı veren Belediyeye bildirmekle mükellef olduğunun düzenlendiği, sanığın fenni mesul olmaktan kaynaklanan denetim görevini yerine getirmediği, dolayısıyla binanın yıkılmasına neden olan imalat hatalarından sorumlu olduğu, sanıklar ... ve ...'ün ise, söz konusu binanın sahibi ve müteahhidi olarak yapımından sorumlu olduğu halde, yürürlükteki kurallara uygun bir inşaat yaptırmak bakımından kendi üzerine düşen dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle kusurlu olduğunun kabul edilmiş ve sanıkların mahkûmiyetine ilişkin verilen kararların sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ... tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.12.2022 tarihli ilâmı ile;

"...1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, yürürlükteki kurallara uygun bir inşaat yaptırmak bakımından dikkat ve özeni göstermeyen, binadaki malzeme ve donatı yetersizliklerini denetlemeyen, bu nedenle birinci derecede deprem bölgesinde bulunan ... apartmanının tamamen çökmesine ve bir kişinin göçük altında kalarak ölmesine, şikayeti devam etmekte olan üç kişinin de yaralanmasına asli kusurlu olarak neden olan sanıklar ..., ... ve ... hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanıklar hakkında eksik cezaya hükmolunması,

2-Birinci derece deprem bölgesinde yıkılan ... Apartmanından alınan karot numunelerinin teknik bilirkişiler tarafından incelenmesi neticesinde; binada kullanılan betonun 2007 tarihli Deprem Bölgelerinde Yapılacak Binalar Hakkında Yönetmelikte belirtilen minimum beton sınıfı olan C20'yi sağlamadığının tespit edildiği, yıkılan binanın mevcut taşıyıcı elemanlarının donatı detaylandırmasında yetersizlikler olduğu, ön inceleme ve bilirkişi raporları ile proje verilerine göre kolon sayıları boyutları, donatı çap ve adetlerinde farklılıklar olduğu, etriye aralığı açısından yetersizlikler olduğu, parça beton numuneler içerisinde boyut itibariyle standart dışı büyüklükte agregaların olduğu, çelik donatı çubuğu örnekleri üzerinde gerçekleştirilen çekme deneyi sonucunda bir kısmının ilgili standardın S420 için öngördüğü kriterleri sağlamadığının belirlendiği; bu yetersizlik ve eksikliklerin binanın yıkılmasında etkili olduğu; sanıkların yıkılan binanın proje aşamasında, yapım aşamasında ve iş bitimi aşamasında, üzerilerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği, öngörülebilen bu netice bakımından dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranan sanıklar ..., ... ve ... hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, tayin olunan cezalarında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, inşaat mühendisi olduğu anlaşılan sanık ...'nin çalışmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde mesleğini icrasında bulunmaktan 10 ay süre ile yasaklanmasına karar verilmesi,

4-Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak tahsiline karar verilmesi..." gerekçeleri ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyulması yönünde karar verilmiş, sanıkların savunmaları alınmış ve sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1. Maddelerine ve 1412 sayılı CMUK m.326/son maddelerine göre 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, kazanılmış hakları dikkate alınarak sonuç ceza olarak 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve sanıkların neticeten 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin ilk hükmün sadece sanıklar tarafından temyiz edildiği ve sanıkların ceza miktarı bakımından kazanılmış hakları oluştuğundan, ilk hükümde sanıklar hakkında tayin edilen ceza miktarının infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, sanıkların neticeten 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle, Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın NETİCETEN 15.200,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibarelerinin, "Bozma öncesi sanıklar aleyhine temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı CMUK'un 326. maddesinin son fıkrası uyarınca 15.200,00 TL adli para cezasına ilişkin sanıkların kazanılmış haklarının infazda gözetilmesine" ibareleri şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17210, Karar No: 2011/20461, Tarih: 13.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/17210 E.  ,  2011/20461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hak saklı tutularak 17.000 TL ecrimisil alacağının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacılar vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde taraflar ve vekilleri gelmediler. Evrak üzerinde inceleme yapılarak işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00’e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; davalının, davacılara ait taşınmaza el attığının açılan dava sonucunda belirlendiğini; belirlenen dava konusu yerleri, davalının kiraya vererek gelir elde ettiğini; 08.06.2006 tarihinden itibaren aylık ecrimisil bedelinin tesbiti ile, fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere, şimdilik 15.000 TL ecrimisil ve 2000 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 17.000 TL alacağın ticari avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın husumet yokluğundan ve esastan reddini istemiştir.Mahkemece; bilirkişi raporu esas alınarak, davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu denetime elverişli değildir. Zira, yerleşik Yargıtay ilkeleri doğrultusunda kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, dava konusu taşınmazın, emsallerde değerlendirilerek haksız işgalin başladığı ilk dönem ecrimisil miktarı, rayice göre saptanmalı; sonraki yıllar için ise, belirlenen ilk dönem ecrimisil bedeline ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle belirlenecek ecrimisilin, hüküm altına alınması gerekir. Bilirkişi raporunda, 2010 yılı kirası belirlenip, geriye doğru endeks uygulanmış olup, bu hesaplama şekli Yargıtay yerleşmiş uygulamalarına aykırı bulunmaktadır. Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2947, Karar No: 2023/6760, Tarih: 22.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2947 E.  ,  2023/6760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/781 Esas, 2022/81 Karar

HÜKÜM : Davanın Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2018/297 E., 2020/31 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Türk Patent ve Marka Kurumu (Türk Patent) vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Türk Patent vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilin "..." ibareli marka başvurusunun, davalıya ait “...” ibareli marka nedeniyle reddedildiğini, bu karara yapılan itirazın da YİDK tarafından reddedildiğini, davalının markasının 5 yıldan uzun süredir kullanılmaması nedeniyle markanın iptali için İstanbul Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde dava açtıklarını, bu davanın bekletici mesele yapılması taleplerinin YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek YİDK kararının iptalini, ''...'' ibareli markanın davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Türk Patent vekili, markalar arasında benzerlik bulunduğunu, YİDK karar tarihinde redde mesnet marka hakkında verilmiş bir iptal kararı bulunmadığını, davalı Kurumun mahkeme kararının sonuçlanmasını ve kesinleşmesini beklemek, mahkeme kararını bekletici mesele yapmak gibi bir yükümlülüğü olmadığını, kararın usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markalar arasında aynılık ve ayırt edilemeyecek derecede benzerlik ilişkisi bulunmadığı, zira davacı başvurusunda yer alan şekil unsuru nedeniyle markaların görsel olarak birbirlerinden uzaklaştığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Türk Patent vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Türk Patent vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Türk Patent vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile redde mesnet markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, "..." ibaresinin her iki markada da asıl unsur olarak yer aldığını, Yargıtay'ın emsal kararları uyarınca şekil unsurunun taraf markalarını ayırt edilemeyecek derecede benzerlikten kurtarmak için yeterli bulunmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Türk Patent vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Türk Patent vekili temyiz dilekçesinde özetle; markalar yan yana incelendiğinde ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, taraf markalarında yer alan şekil unsurunun yeterli ayırt edicilik sağlamayacağı belirtilerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanununun 5 inci maddesinin 1 inci fıkrasının (ç) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Türk Patent vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12233, Karar No: 2014/7820, Tarih: 22.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/12233 E.  ,  2014/7820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 20. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2011/13-2012/84

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/03/2012 tarih ve 2011/13-2012/84 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili ile asıl ve birleşen (2006/638 Esas) davada davalılar vekili, asıl ve birleşen davalarda N.. K.. ve U.. K.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/04/2014 günü hazır bulunan davacı G. D. ve Tic. A.Ş. vekili Av. S.. E.., davacılar vekili Av. Ş.. D.., davacı N.Şirket temsilcisi A.C. Y., davacı M.Yönetim Kurulu başkanı R. A., davalılardan E.. Ö.., S. S. ve K.. Ö.. vekili Av. U.. K.., davalı Ç.. S.. mirasçıları Ç. N.ve Ş.. S.. vekili Av. M.P.A., N.. K.. ve U.. K.. vekili Av. T.. Ö.., davalı asil U.. K.., Adalet Bakanlığı vekili Av. H. G., D.Sigorta vekili Av. N. D. THK ile beraber A.. G.., Y.. G.., R.. A.., Ö.. A.., Z.S., M.. D.., M.. Ö.., S.. İ.. ve R.. Y.. vekili Av. F.K. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar (eski İstanbul 3.Ticaret Mahkemesi 2004/867 Esas) vekili, davacılardan N. N. Otelcilik Yatırım ve İşletme A.Ş. İle ilk üç sırada yer alan davalılar arasında bu davalıların hakim hissedarı oldukları G.Denizcilik Ticaret A.Ş.'deki paylarının satışı amacıyla 01.12.2000 tarihli "pay devri sözleşmesi imzalandığını, bu satış nedeniyle E.. Ö.., Ç.. S.. ve K.. Ö..'e davacı N.A.Ş.'nin 315.000.000-USD bedel ödediğini, pay devir sözleşmesinin 8. maddesinde sözleşmeye ekli 30.11.2000 tarihli mizanın dışında devredilen G.Denizcilik Ticaret A.Ş.'nin borcu ve yükümlülüğü olmadığı, ancak ileride bu sözleşme tarihinden öncesi ile ilgili olarak, resmi veya özel bir borç veya yükümlülük çıkması halinde bunun derhal ödeneceğinin taahhüt edildiğini, sözleşmenin 10. maddesinde ise bu sözleşmedeki beyan ve taahhütlere aykırılıkların ortaya çıkması ve bu yüzden şirketin bir borç veya yükümlülüğünün doğması halinde, alacaklıların bu yüzden uğrayacağı zararları faizleri ile birlikte ödemeyi üstlendiklerini, sözleşmenin 10. maddesinin 5. fıkrasında ise işbu sözleşmedeki taahhütlere aykırı herhangi bir işlem ve eylemin ortaya çıkması halinde Net'in derhal teminatı paraya çevirme hakkını haiz olduğunun belirtildiğini, hisse satış tarihinden dört gün önce satıcılardan yönetim kurulu üyesi olan Ç.. S.. tarafından, B.. Noterliği'nde 27.11.2000 tarih, 17667 yevmiye no'lu tahliye taahhüdünün, imzalandığının bilahare anlaşıldığını, bu hususun davacılardan gizlendiğini, halbuki kira süresi sonu 16.05.2007 olduğu için G.ki 19.000m2 kapalı alanlı beş yıldızlı M.A. O. olup, bu yerin kiracısı konumunda iken dava dışı kiralayan Türk Hava Kurumu lehine, 16.05.1985 yılından itibaren 2 yıl onarım suresi sonrası 20 yıllık kira süresi dolmadan 16.05.2003 tarihinde kendi isteği ile ve herhangi bir şart ileri sürmeden boşaltıp mal sahibi veya göstereceği kanuni vekillerine teslim ve tahliyeyi kabul ve taahhütte bulunduğunu, bu taahhüdün düzenlendiği 27.11.2000 tarihinde tahliye davasının açıldığı 29.05.2003 tarihine kadar Noterde gizli tutulduğunu, akabinde kiralayan Türk Hava Kurumu tarafından Ankara 7.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2003/549 E sayılı dosyasında, tahliye davası açılması üzerine muttali olduklarını, bu suretle davalılarca aldatıldıklarının ortaya çıktığını, açılan tahliye davasının kabul edilerek kesinleştiğini, sonunda bu yerden çıkarıldıklarını, anılan otelin G.Denizcilik Ticaret A.Ş. tarafından 16.05.1985 tarihinde kiralandığında yıkık, dökük ve viran halde iken kira sözleşmesine göre onarımı ve yap-işlet devret esasına göre yatırımı yapacak olan davacı L.L. Otelcilik Yatırım Turizm ve Ticaret A.Ş'nin kurulduğunu, tüm masrafların N.Holding A.Ş. tarafından yapılarak viran haldeki yapının inşa edilerek, beş yıldızlı otel haline getirilip işletilmeye başlandığını, hatta hisse devrinden sonra kiralananın fiili kiracısı ve işleteni olan L. A

.Denizcilik Ticaret A.Ş. tarafından 16.05.1985 tarihinde kiralandığında yıkık, dökük ve viran halde iken kira sözleşmesine göre onarımı ve yap-işlet devret esasına göre yatırımı yapacak olan davacı L.L. Otelcilik Yatırım Turizm ve Ticaret A.Ş'nin kurulduğunu, tüm masrafların N.Holding A.Ş. tarafından yapılarak viran haldeki yapının inşa edilerek, beş yıldızlı otel haline getirilip işletilmeye başlandığını, hatta hisse devrinden sonra kiralananın fiili kiracısı ve işleteni olan L. A.Ş'nin kiralayana başvurarak kira süresinin 2000 yılından itibaren 2020 yılına kadar uzatılmasını sağladıklarını, Davalıların hileli işlemleri nedeniyle davacıların 27.000.000 USD onarım bedeli ödedikleri otelden, bilgileri dışında ve kira süresi dolmadan çıkarılması sonucu maddi ve manevi zararlara uğradıklarını, tahliye taahhüdünü düzenleyen davalı noterin gerekli dikkat ve özeni göstermeyip, mevzuata aykırı şekilde işlem yapması nedeniyle sorumlu olduğunu ileri sürerek, 50.000.000.000 TL manevi tazminatın davalılardan reeskont faizi ile birlikte ve zincirleme tahsiline, şimdilik 2020 yılına kadar uzatılmış kira süresinden önce 17.02.2004 tarihinde erken tahliye yüzünden uğranılan zarardan 10.000.000.000TL'nin, onarım giderleri nedeniyle şimdilik 10.000.000.000 TL'nin davalılardan reeskont faizi ile birlikte ortaklaşa ve zincirleme tahsiline, yoksun kaldıkları müşteri gelirlerinden şimdilik 10.000.000.000 TL'nin reeskont faizi ile birlikte ortaklaşa ve zincirleme tahsiline, 01.12.2000 tarihli Pay Devir Sözleşmesinin 10/5. maddesi uyarınca alınan teminat senedi ile yapılan takip sonucu, davalılardan E.. Ö.. hakkında takip hukuku kapsamında şikayetin kabul edilmesi nedeniyle bu davalıdan muaccel olan 250.000.000.000 TL tutarındaki alacaklarından şimdilik 10.000.000 TL'lik kısmının tahsilde tekerrür teşkil etmemek üzere davalılardan E.. Ö..'den reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.