muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10437, Karar No: 2010/16868, Tarih: 11.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10437 E.  ,  2010/16868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Bozma kararında; “... Dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalleden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması" gerektiği belirtilmesine rağmen, bozmadan sonra yeniden alınan raporda, bozmadan önceki bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazlardan ikisi yeniden emsal alınmak suretiyle karar verildiği gibi, emsal olarak incelenen 23 Pafta, 2025 parselin satışı da Anonim Şirkete yapılan satış olup, özel amaçlı olduğundan emsal olarak değerlendirilmede esas alınamayacağı gözetilmeden eksik inceleme ile bozma gereği yerine getirilmeden karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın çok yakınında bulunan, 849 ada, 511 nolu parsele, Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/558 esas, 2010/192 karar sayılı dosyasında, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı Mart ayı itibariyle m2'sine 1.000,00 TL. bedel takdir olunmuş ve bu fiyat üzerinden verilen karar Dairemizce onanmıştır.

Bu nedenle sözü edilen dosya mahkemesinden getirtilip incelenerek, bilirkişi kurulundan bu dosyadaki metrekare birim fiyatından ayrılma nedenleri yönünden ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11515, Karar No: 2012/23063, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/11515 E.  ,  2012/23063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum vekili ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... Motorlu Araçlar İmal ve Satış AŞ.'ye iadesine, 12/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2267, Karar No: 2012/4534, Tarih: 02.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2267 E.  ,  2012/4534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı şirket aleyhine başlattıkları icra takiplerinin 24.04.2008 tarihinde kesinleştiğini, şikayet olunan tarafından yapılan icra takibinde ise borçluya çıkan ödeme emrinin bila tebliğ döndüğünü, borçlu şirket temsilcisinin 04.04.2008 tarihinde icra müdürlüğüne gelerek tebligatı aldığını beyan etmek suretiyle takibi kesinleştirmeye çalıştığını, ödeme emri tebliğ edilmeden konulan hacizlerin geçersiz olduğunu, borçlunun haricen takibi öğrenmesinin takibi kesinleştirmediğini, bu durumda şikayet olunanın hacizleri geçersiz olduğundan, ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2008/4512 sayılı takip dosyasında hazırlanan sıra cetvelinde şikayet olunana ayrılan payın müvekkiline verilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayetçi vekili Av.... 16.10.2008 tarihli şikayetten feragat dilekçesi vermiş, aynı zamanda şikayet olunan vekili olduğu için de şikayet olunan vekilliğinden çekilme dilekçesi vermiştir.

Şikayetçi vekili Av. ... ise tarafların anlaştığını, şikayetçinin feragat dilekçesi göndereceğini bildirmiş, ancak şikayetçi tarafından şikayetten feragat dilekçesi verilmemiştir.

Şikayet olunan, cevap vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve icra takip dosyasına göre; şikayet olunanın alacaklı olduğu 2008/4512 sayılı takip dosyasında borçlu şirkete posta ile ödeme emri tebliğ edilemese dahi borçlu şirket yetkilisinin icra dairesine gelerek borcu kabul beyanı üzerine takibin 07.04.2008 tarihi itibariyle kesinleştirildiği ve haciz uygulandığının anlaşıldığı, takibin kesinleştirilmesinin usulsüz olduğu ve bu tarihte sadece ödeme emrinin tebliğ edildiği varsayılsa bile takip türü itibariyle 10 günlük ödeme süresinin sonunda yani 17.04.2008 tarihinde takibinin kesinleşeceği, şikayetçinin yaptığı takiplerin 24.04.2008 tarihinde kesinleştiği, bu durumda şikayet olunanın takibinin şikayetçinin takibinden önce kesinleştiği için sıra cetvelinde şikayetçiden önce yer almasının ve buna göre hazırlanan 04.07.2008 tarihli sıra cetvelinin yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçeli kararda, şikayet dilekçesinin özeti, dosyadaki şikayet dilekçesi kapsamına uygun olmadığı gibi, şikayete konu sıra cetvelinin 08.07.2008 tarihli sıra cetveli olmasına rağmen gerekçede hatalı olarak 04.07.2008 tarihli olarak gösterilmesi de doğru olmamış ise de, varılan sonuç ve gerekçe bölümü dosya kapsamına uygun olduğundan, maddi hataya dayalı anılan yanlışlıklar sonuca etkili görülmemiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçeli kararda, şikayet dilekçesinin özeti, dosyadaki şikayet dilekçesi kapsamına uygun olmadığı gibi, şikayete konu sıra cetvelinin 08.07.2008 tarihli sıra cetveli olmasına rağmen gerekçede hatalı olarak 04.07.2008 tarihli olarak gösterilmesi de doğru olmamış ise de, varılan sonuç ve gerekçe bölümü dosya kapsamına uygun olduğundan, maddi hataya dayalı anılan yanlışlıklar sonuca etkili görülmemiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan  İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. Maddesi uyarınca ONANMASINA,  aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararının tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1806, Karar No: 2013/14431, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/1806 E.  ,  2013/14431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davacı ...’nın, davalı Hastanede doğum yaptığını, diğer davalı doktorun doğum esnasında bebeği hırpalaması nedeniyle bebeğin sağ kolunun sinirlerinin koptuğunu, defalarca ameliyat olmasına rağmen iyileşmediğini, halen tedavisinin sürdüğünü ileri sürerek, işgücü kaybı ve tedavi masrafları için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000-TL ile 100.000-TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, kusurlarının bulunmadığını, omuz takılmasının her doğum vakasında karşılaşılabilecek bir komplikasyon olduğunu, bu konuda hasta ve yakınının bilgilendirildiğini, davacıların aydınlatılmış onam formu imzaladıklarını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu, davalıların kusurlarının bulunmadığı yönünde görüş bildiren Adli Tıp Kurumu raporu hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, davacının tedavisini üstlenen davalı hastane ve istihdam ettiği doktorunun teşhis ve tedavi sırasındaki kusurları nedeniyle oluşan zararın giderilmesi isteğine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır.(BK 386-390)

2013/1806-14431

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı ... ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastanın zarar görememesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunu gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir ... gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1 maddesin hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan 29.02.2012 tarihli 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporunda, davacı ...’nın 3. doğumunun normal vajinal doğuma bırakılması kararının uygun olduğu, omuz distosisinin (omuz takılması) vajinal doğumun bir komplikasyonu olarak görülebileceği, davacının çocuklarında ortaya çıkan brakial pleksus zedelenmesinin doğumun bir komplikasyonu olarak meydana geldiği, doktorun ve hastanede yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu, davalılara kusur atfedilemeyeceği belirtilmiştir. Vekilin en hafif kusurundan dahi hukuken sorumluluk altında olduğu gözetildiğinde, alınacak bilirkişi raporu önem kazanmakta ve taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli bulunması gerekmektedir. Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda, doktorun doğum aşamalarında gerekli titizliği gösterip göstermediği, omuz takılmasının ve sinir zedelenmesinin önlenmesi için yapılması gereken işlemlerin yerine getirilip getirilmediği, bu komplikasyonların görülme sıklığı, davacının doğumunda görülme nedenleri, doktorun işlemlerinden mi kaynaklandığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli açıklama bulunmamaktadır. Bu bağlamda salt yapılan işlemin ne olduğunu açıklamak ve komplikasyon olduğunu belirtmek yeterli kabul edilemez. Kaldı ki, bilirkişi raporu 2013/1806-14431

tarafların itirazlarını da mutlaka karşılamalı ve aydınlatıcı olmalıdır. Hakimin de bilirkişinin somut olayda görüşünün dosya kapsamına uygun olup olmadığını denetlemesi gerekir (TMK.nun md. 4, HUMK.nun md. 240). Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamaları ve içtihatları da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle Adli Tıp Kurumu raporu yetersiz olup, hükme dayanak yapılamaz. Bu durumda mahkemece yapılması gereken ..., Üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek, konularında uzman bilirkişilerden oluşmuş bir kurul aracılığı ile, davalıların hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, yapılması gerekenle yapılan müdahale ve işlemlerin ne olduğu, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda doktor ve hastaneye kusur izafe edilip edilmeyeceğini gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak ve böylece hasıl olacak sonuca uygun karar vermektir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle davacılar tarafından temyiz olunan mahkeme kararının davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12693, Karar No: 2014/21252, Tarih: 19.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/12693 E.  ,  2014/21252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ordu İş Mahkemesi

Tarihi : 29/04/2014

Numarası : 2012/114-2014/262

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde 04/11/1999-13.05.2011 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş akdinin kendisi tarafından emeklilik gerekçesi ile feshedildiğini bildirerek fazla mesai ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının tüm fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini ve başka bir alacağının da bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında bilirkişi raporuna itiraz üzerine, yeniden alınacak bilirkişi raporu ücretinin hangi tarafça ödenmesi gerektiği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dava fazla mesai ücreti alacağının tahsiline yönelik olup, somut olayda yargılama esnasında dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği, bilirkişi raporunu hazırladıktan sonra taraflara tebliğ edildiği, davalı tarafından süresi içerisinde bilirkişi raporuna itiraz edildiği, bunun üzerine 18.02.2014 tarihli duruşmada mahkemece yeniden bilirkişi raporu alınması için masraf yatırmak üzere davalıya 2 haftalık kesin süre verildiği, ancak davalının verilen süre içerisinde gerekli ücreti yatırmadığı, 08.04.2014 tarihli celsede davalı vekilinin masraf yatırmak için yeniden süre istediği, fakat mahkemece bu talep reddedilerek bir sonraki celsede mahkemece mevcut bilirkişi raporunun hükme esas alınmadığı resen hesaplama yapıldığından söz edilerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İspatla yükümlü olan taraf ispat faaliyeti için gerekli giderlerini de yatırmak zorundadır. İspat yükü davacıya ait olan bir konuda, bunun için gerekli giderleri karşı tarafa yükletmek ve bu gider yatırılmadığı için ispat yükü üzerinde olmayan tarafın aleyhine sonuç çıkaracak şekilde hüküm kurmak 6100 sayılı HMK.'nun 190, 191, 323 ve 324. maddelerine aykırıdır. Yapılacak iş davacı tarafa yeniden bilirkişi raporu alınmak üzere masraf yatırması için süre vermek, süre sonunda duruma göre karar vermektir. Diğer yandan gerekçeli kararda dosyada bulunan bilirkişi raporunun hükme esas alınmadığı ve mahkemece yapılan hesaplama sonucu hüküm kurulduğu bildirilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararda ve dosyada böyle bir hesaplamaya rastlanılmamıştır. 6100 sayılı HMK.'nun 297. maddesinde gerekçeli kararda bulunması gerekli olan nitelikler düzenlenmiş olup, denetime elverişli olmayacak şekilde gerekçeli karar yazılması da hatalıdır. Mahkemece tüm bu hususlar gözetilmeden hatalı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14453, Karar No: 2015/4815, Tarih: 24.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/14453 E.  ,  2015/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazasında, araç içinde yolcu olarak bulunan davacıların destekleri olan ...'in vefat ettiğini belirterek, fazlaya ilşkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı anne ... için 30.000,00 TL, davacı baba ... için 3.000,00 TL'den toplam 6.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında tazminat talebi davacı anne için 19.036,25 TL ve davacı baba için 20.963,74 TL olarak ıslah edilmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davacılar tarafından daha önce .... Asliye Hukuk Mahkemesinde desteğin içinde bulunduğu aracın işleteni sigortalı İlhan Demir, sürücüsü ... ve karşı araç sürücü-İşleteni ... aleyhine destek tazminatı ve manevi tazminat davası açıldığını, bu davanın sonucunda verilen karar ile davacılar lehine destek tazminatına hükmedildiğini, bu kararın onanarak kesinleştiğini, kesin hüküm teşkil ettiğini ve avans faizi istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın ıslah edilen hali ile kabulü ile davacı anne ... için 20.963,74 TL ve davacı baba ... için 19.036,25 TL den toplam 40.000,00 TL destekten yoksun kalma taminatının 28.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine (....Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.06.2006 tarih, 2005/237 esas, 20006/5 sayılı kararı ile hükmedilen miktarlar yönünden tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla) karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkinidr.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı sigorta şirketi vekilinin aşağıdaki aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir .