muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2579, Karar No: 2012/4271, Tarih: 20.03.2012

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu davanın devamı sırasında 2006 yılında yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu, 1964 yılında yapılmış, taşınmazlar taşlık niteliği ile tescil harici bırakılmıştır. 1998 yılında imar uygulamasına tabi tutulmuştur.

Dosya içeriğinden, yargılamanın devamı sırasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede orman sınırlandırılmasına başlanıldığı ve dava konusu taşınmazlardan 262 ada 1 sayılı parselin orman sınırları içine alındığı anlaşılmaktadır. Davanın varlığı tahdidin kesinleşmesini önler. Bu durumda; davanın sınırlandırmaya itiraz niteliğine dönüştüğünün kabulü gerekir. O halde, 6831 sayılı Orman Yasasının değişik 11. madde hükmü gözetilerek, uyuşmazlığın çözümünde kadastro mahkemesi görevlidir. Görev, kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında resen gözetilmelidir.

Mahkemece yapılacak iş: davanın tapu iptali ve tescil bölümünü elde tutarak orman kadastrosuna itiraz bölümü yönünden kadastro mahkemesinin görevli olduğundan söz edilerek görevsizlik kararı vermek ve dava konusu taşınmazın orman niteliğinin saptanması bakımından kadastro mahkemesinin vereceği kesinleşen kararını beklemek, ondan sonra tescil istemi yönünden doğacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine, Orman Yönetimi ve Melikgazi Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 23/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11147, Karar No: 2024/404, Tarih: 15.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11147 E.  ,  2024/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/156 Esas, 2023/1274 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1099 Esas, 2020/993 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... 1. Kısım Dekar Asmalı Bahçeler Sitesi 29/2 nolu bağımsız bölümün tahsisli bahçesinde 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) İmar Kanununa ve onaylı mimari projeye aykırı olarak teras genişletmek suretiyle inşa edilen sabit yapı niteliğindeki kış bahçesinin tümünün ve büyütülen teras alanının yıkılarak projeye uygun hale getirilmesine ve müdahalenin menine karar verilmesini, yine aynı tahsisli bahçede inşa edilen depo niteliğindeki diğer sabit yapının da yıkılarak projeye uygun hale getirilmesine ve müdahalenin menine karar verilmesi ile bahçeye dökülen mıcırların kaldırtılarak bahçenin tümüyle eski hale getirilmesine karar verilmesini, yargılama giderlerinin ve avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusunun ortak alan işgalinden kaynaklı müdahalenin meni davası olmadığını, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi olduğunu, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2013/18431 Esas, 2014/5211 Karar sayılı ve 10.03.2014 tarihli kararı gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, müvekkilinin bağımsız bölümünün önünde yer alan bahçenin ortak yer olmadığını, aksine müvekkiline tahsis edilmiş alan olduğunu, taraflar arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığını, yönetim planının 34 üncü maddesinin ikinci fıkrasında bağımsız bölümlerin önündeki bahçe alanlarının ilgili bağımsız bölüme tahsis edildiği açıkça belirtiltiğini, gerek 634 sayılı Kanun gerekse yönetim planı uyarınca malikler şartname hükümlerine, yönetim planına, anayapının dış estetiğine aykırı olmamak üzere dilediği değişiklikleri yapma hakkına sahip olduğunu, müvekkilinin bahçelerinde herhangi bir değişiklik yapmadan önce site yönetimi ve bağlı bulundukları belediye ile görüşüldüğünü, yönetimin yazılı onayı, belediyenin ise sözlü oluru ile kış bahçesi yapıldığını, bu nedenlerle açılan işbu dava ve ileri sürülen taleplerin hukuki dayanakları bulunmadığını, haksız davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının dilekçesinde bahsi geçen kapalı alanın depo ya da sabit nitelikte bir yapı olmayıp müvekkillerin evcil hayvanı için yapılan bir köpek kulübesi olduğunu, yönetim planının 38 inci maddesinde kat maliklerine tahsis edilen bahçe alanları dışına köpek kulübesi yapılmasının yasaklandığını, kendi bağımsız bölümlerine tahsisli bahçelerinde kulübe yapmalarına yönetim planında açıkça izin verilmiş olduğunu, evcil hayvan ile ilgili olarak köpek kulübesi yapılması, bu alana mıcır dökülmesinin müvekkillerinin hayvan haklarına ilişkin kanun ve yönetmeliklerden kaynaklanan yükümlülükleri kapsamında olduğunu, yönetim planının 34 üncü maddesinin ikinci fıkrasında bağımsız bölümlerin önündeki bahçe alanlarının ilgili bağımsız bölüme tahsis edildiğinin açıkca belirtilmiş olduğunu, gerek 634 sayılı Kanun gerekse yönetim planı uyarınca maliklerin şartname hükümlerine, yönetim planına, anayapının dış estetiğine aykırı olmamak üzere dilediği değişiklikleri yapma hakkına sahip olduklarını, yönetim planına göre tahsisli bahçelerin ortak alanın dışında olup tahsisli alanın kullanımının müstakilen tahsis edildikleri bağımsız bölüme ait olduğunu, yine yönetim planın 36 ncı maddesinde kış bahçesi yapılmasının özellikle düzenlendiğini ve "yönetim tarafından şartnamede belirlenmiş tasarım, renk, malzemeye uygun yapılması şartıyla" mümkün kılındığını, yönetim planında tanımlananlar haricinde tahsisli alanlarda herhangi bir proje yapılmasının yasak olduğunun düzenlendiğini, müvekkillerinin ilgili kış bahçesinin yapımı için 17.02.2018 tarihinde site yönetimine başvurduğunu ve yönetim tarafından projenin dış kaplamasının binanın ahşap kaplamasıyla aynı olması koşuluyla uygun bulunduğunu, yönetimden muvafakatname alınması üzerine Başakşehir Belediyesine kış bahçesi yapımı için başvurulduğunu, ilgili belediye yönetimin muvafakatinin olması ve yönetim planında bulunması sebebiyle sözlü olarak projenin uygun olduğunun belirtildiğini, bu doğrultuda projenin site yönetimin belirttiği hususa uygun olarak genel mimari görüntüye uygun şekilde yapıldığını ileri sürerek kanun aykırı kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların yönetim planına göre açık terası kullanım hakkına sahip olsalar da, bu yerde projesine aykırı işlem yapamayacağını, projeye aykırılıkların projesine uygun olarak eski hale getirilmesi talebinin kabulüne karar verilmesinde kanuna ve yönetim planına aykırılık bulunmadığını belirterek davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki ve sürekli faydalanan oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 ncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27032, Karar No: 2015/44748, Tarih: 11.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27032 E.  ,  2015/44748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/171863

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2012

NUMARASI : 2011/78 (E) ve 2012/41 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış ise de, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; sanık Z.. N.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9786, Karar No: 2017/400, Tarih: 14.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/9786 E.  ,  2017/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonucu verilen hükmün temyizi üzerine Dairemizin bozmasına karşı, yerel mahkemenin direnme kararının temyiz edilmesi ve dosya Hukuk Genel Kurulunca Dairemize gönderilmiş olmakla gereği düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satıldığını ve satış bedelinin 100.000,00 TL'lik kısmının sıra cetveli düzenlenmeden davalıya ipotek bedeli olarak ödendiğini, oysa alacaklının ipotek borçlusundan hiçbir alacağı olmadığını, alacağın muvazaalı olma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek, davalıya sıra cetvelinde ayrılan payın iptali ile bu tutarın kendilerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, Mahkeme, yaptığı yargılama sonucunda, davalıya alacağı temlik eden dava dışı ... Tekstil şirketinin, sıra cetveline konu taşınmaza koymuş olduğu ipoteğin, taşınmaz sahibi Vedat'ın ortağı olduğu Şahnur şirketinin kredi sözleşmesinden kaynaklı doğmuş, doğacak borçları nedeniyle, kendi taşınmazına kredi alacaklısı Banka lehine ipotek koydurması sebebine dayandığı, daha sonrasında kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle ... Tekstil'e ait taşınmazının satılmış olması göz önünde bulundurulduğunda dava dışı temlik eden ... şirketinin taşınmaz sahibi borçludan alacağının doğduğu, sonuç itibari ile ipoteğin gerçek bir alacağa dayandığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

Davacının temyizi üzerine; Dairemizce, ilkin karar onanmış ancak davacının karar düzeltme talebi kabul edilerek, teminat hukukunda belirlilik ilkesinin geçerli olduğu, somut olayda davalıya alacağı temlik eden şirketin kefalet sözleşmesinde imzasının bulunmadığı halde mahkemece hatalı yorum ile teminatın sınırının genişletildiği belirterek, karar bozulmuştur.

Mahkemece, kefalet sözleşmesinde imza olmasa dahi, ipoteğin akit tablosunda teminatın ne için verildiğinin açıkça yazıldığı belirtilerek, önceki kararın gerekçesi genişletilmek suretiyle önceki kararda direnilmiştir.

Direnme üzerine dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir. Ancak, 6100 sayılı Kanuna eklenen geçici 4/4. maddesi gereğince dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, direnme kararının davacı vekilince süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan sonra, yapılan müzakere neticesinde;

SONUÇ:Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, ...16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 30.12.2013 tarih ve 2013/186 Esas, 2013/398 Karar sayılı direnme kararı yasaya uygun ve yerinde görüldüğünden direnme kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle, karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16886, Karar No: 2014/12288, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16886 E.  ,  2014/12288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2011/521-2013/194

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline ve davacı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29349, Karar No: 2014/1428, Tarih: 23.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29349 E.  ,  2014/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/123127

MAHKEMESİ : Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2011/1003 (E) ve 2012/87 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5918, Karar No: 2015/7024, Tarih: 10.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/5918 E.  ,  2015/7024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/176089

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2010

NUMARASI : 2010/255 (E) ve 2010/920 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içerisinde bulunan olay yeri güvenlik kamera kayıtları içerikleri, hazırlık aşamasında müşteki ve tanık S..... sanıkları teşhis etmeleri ve sanıkların tutuklama sırasında sorguda ve Cumhuriyet savcılığındaki savunmalarında suçu ikrar etmeleri nedeniyle tebliğnamedeki S..... tanık olarak dinlenmesine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamına göre; müştekinin aşamalarda sanık M.. S..nın 21.02.2010 tarihinde işyerine gelerek alışveriş yaptığını ve karşılığında 50 TL miktarındaki parayı kasiyer Seda Şahin'e verdiğini, daha sonra bozuk para verebileceğini söyleyerek tekrar verdiği 50 TL'yi geri alarak, bozuk parayı verdiğini, ve 50 TL miktarındaki paranın üstünü de aldığını, 23.02.2010 tarihinde ise sanık Ü.. S..'nın 100 TL miktarındaki parayı aynı yöntemle çaldığını" söylemesi, dosya içerisinde bulunan güvenlik kamera kayıtları izleme tutanaklarına göre ise; 21.02.2010 günü saat 15.50 'de her iki sanığın aynı yöntemle hırsızlık eylemini gerçekleştirdikleri, 23.02.2010 günü saat 16.44'te sanık Ümmü Savcı'nın, 03.03.2010 günü saat 15.00 sıralarında müştekiye ait işyerinin Göztepe şubesinde her iki sanığın aynı yöntemle hırsızlık yapmaya çalışırken yüksek sesle konuşmalar üzerine bu şubede henüz yeni görevlendirilen Seda Şahin'in durumu fark etmesi üzerine eylemlerini tamamlayamadan tanığın polise ve müştekiye haber vermesi sonrası müşteki ve vatandaşlar tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında,

sanıkların bedeli düşük miktarda ürünler alıp kasaya ödemek için geldiklerinde yüksek tutarlı kağıt parayı kasiyere verdikleri, daha sonra ''bozuk para verebilirim'' diyerek kağıt parayı geri alıp bozuk para verdikleri, ancak kasiyerin dalgınlığından istifade ederek geri aldıkları kağıt paranın da üstünü istedikleri ve kasiyerin de iade etmediği zannıyla verdiği paranın üstünü alarak olay yerinden ayrılmaları şeklinde gerçekleşen somut olaylarda, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen ''elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık suçu''nun unsurlarının oluşmadığı, sanıkların zincirleme biçimde aynı mağdura karşı değişik zamanlarda aynı suçu birden fazla işlemeleri nedeniyle TCK'nın 142/1-b, 43/1. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve kısa zaman aralıkları içinde aynı mağdura yönelik eylemlerinin bulunduğu kabul edildiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıkların hazırlık aşamasındaki beyanlarında müştekinin zararını karşıladıklarını, 150 TL miktarında parayı müştekiye ödediklerini savunmaları karşısında, müştekiye toplam maddi zarar miktarı sorularak zararının karşılanıp karşılanmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 168. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, ''zararın giderilmediği'' biçimindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ü.. S.. ve M.. S..'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4980, Karar No: 2008/5880, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4980 E.  ,  2008/5880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait ... plakalı aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde rehinli alacaklının payından sonra halen bakiyenin davalı alacaklıya ödenmesine karar verildiğini, sıra cetvelinin 5020 sayılı Kanunun ek madde 5’e aykırı olduğunu, ... AŞ’ nin haczinin davalının haczine iştirak ettirilmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince araç üzerinde davalının haczinin 16.05.2005 tarihli, davacının haczinin 13.06.2005 tarihli olduğunu, haczi daha önce olan davalıya pay ayrılmasının doğru olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 29.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.