muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15617, Karar No: 2018/4703, Tarih: 09.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15617 E.  ,  2018/4703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; ortak çocuk 27.07.2011 doğumlu Enes'in velayeti "annenin ortak çocuğu yargılama aşamasında babaya bıraktığı ve baba yanında kalan çocuğun bakımının babası tarafından sağlandığı" gerekçesiyle davacı-karşı davalı babaya bırakılmıştır.

Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecekti ise, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gerekecektir. Yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir.

Somut olayda; 04.04.2016 tarihli karar duruşmasına davalı-karşı davacı anne katılmamış, duruşmaya katılan davacı-karşı davalı baba ise; annenin ortak çocuğu kendisine bıraktığını, çocuğun bakımının kendisi tarafından yapıldığını beyan etmiştir. Ortak çocuğun yargılama süresince davalı-karşı davacı anne yanında bulunduğu, annenin yaşadığı çevrede alınan sosyal inceleme raporunda annenin velayet görevini yerine getirebileceğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince aile mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan, davacı-karşı davalı baba ve çocukla görüşmek suretiyle inceleme ve rapor istenip, babanın da barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumuna göre çocuğun sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra, velayet hakkında bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece velayet kendisine bırakılan baba ile ilgili sosyal inceleme raporu alınmamıştır. Ayrıca, davalı-karşı davacı anne temyiz dilekçesinde, ortak çocuğu kişisel ilişki kurması amacıyla kısa süreliğine babasına bıraktığını, babanın bu durumu mahkemede kötüye kullanarak çocuğun velayetini kendisine verilmesini sağladığını iddia etmiştir.

Gerçekleşen bu durum karşısında; velayetin kamu düzenine ilişkin olduğu hususu da gözetilerek, babanın yaşam koşullarını ve çocukla ilişkilerini değerlendirir şekilde uzman raporu alınması, annenin yukarıda belirtilen iddialarının araştırılması, bu konuda gerektiğinde tarafların beyanlarına başvurulması ile tüm deliller birlikte değerlendirilerek çocuğun üstün yararının, velayetinin ebeveynlerden hangisine bırakılmasında olduğunun saptanması ve gerçekleşecek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/27474, Karar No: 2020/5458, Tarih: 29.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2016/27474 E.  ,  2020/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında konut satım sözleşmesi yaptıklarını, ancak dava konusu taşınmazda teknik şartnameye aykırı eksik ve ayıplı işler bulunduğunu, dava konusu taşınmazın m2'nin eksik olduğunu ve geç teslim edildiğini belirterek, dava konusu taşınmazın yüzölçümü eksikliğinden dolayı 41.950,00 USD, gecikme cezasından dolayı 14.000 USD, sözleşme ve tanıtımlardaki aykırılıktan dolayı 130.000,00 TL, teknik şartnameye aykırılıktan dolayı 9.000,00 TL ve davacının manevi zararını karşılamak üzere 10.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan talep ve dava etmiştir

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın davalı Türkiye İş Bankası yönünden reddine, davanın diğer davalı ... Koza İnş. San. ve Tic. A.Ş, ... Holding A.Ş. yönünden kısmen kabulüne, 58.379,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte bu davalılardan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat yönünden talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nin 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK'nin 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK'nin 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece son celsede açıklanan kısa kararda; davacının manevi tazminatına ilişkin talebi hakkında bir karar verilmeksizin, davacının diğer talepleri yönünden karar verilmiştir. Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise kısa kararda hüküm kurulan talepler dışında, davacının manevi tazminat istemi hakkında da karar verilerek, kısa kararda hakkında değerlendirme yapılmayan davacının manevi tazminatı talebi yönünden de hüküm kurulmuştur. Bu şekilde kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4830, Karar No: 2017/1594, Tarih: 01.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/4830 E.  ,  2017/1594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline karşı başlatılan icra takibine esas kambiyo senetlerindeki imzanın müvekkiline ait olmaması sebebiyle davalıya borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iyiniyetli 3. kişi olduğunu ve davacı ile senetleri ciro ile devir eden ciranta arasındaki ilişkiyi bilmesinin mümkün olamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu bonolardaki imzaların davacıya ait olmadığının ... raporu ile sabit olduğu, imzanın sahteliğinin mutlak def'i olması sebebiyle iyiniyetli 3. kişilere karşı da ileri sürülebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3551, Karar No: 2015/4156, Tarih: 23.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/3551 E.  ,  2015/4156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak dava konusu ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında Karayoları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna olduğu gözetilmeden karar harcından sorumlu tutulması doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının yedinci bendinde yer alan "Alınması gereken toplam 306,02 TL harçtan davanın kabul ve red oranına göre davacıdan alınması gereken 162,87 harçtan peşin alınan 60,50 TL harcın mahsubu ile bakiye 102,37 TL harcın davacıdan alınarak hazineye irad kaydına" ve hüküm fıkrasının sekizinci bendinde yer alan "Alınması gereken toplam 306,02 TL harçtan davanın kabul ve red oranına göre davalının payına düşen 143,15 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irad kaydına" ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerine "Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan harcın talep halinde davacıya iadesine” ibaresi yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8511, Karar No: 2023/11097, Tarih: 27.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/8511 E.  ,  2023/11097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/10 E., 2022/902 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2020 tarihli ve 2019/272 Esas, 2020/211 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve (son) cümlesi, 158 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62, 52, 53 ncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 36.920,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2021/10 Esas, 2022/902 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz istemi; atılı suçun oluştuğuna ilişkin kesin delil bulunmadan, şüphe ile yasal unsurları oluşmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

2Katılanlar vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması ve gerekçe gösterilmeden takdiri indirim uygulanması nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütünün hiyerarşisi içinde yer alıp, kendisine örgüt tarafından temin edilen sınav soruları ve cevapları ile 28.03.2010 tarihinde Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından düzenlenen Polis Memurluğundan Komiser Yardımcılığına Geçiş Sınavında sınavını kazanıp göreve başladığı ve komiser yardımcısı sıfatı ile ihraç edildiği 08.07.2018 tarihine kadar fazladan maaş aldığı, sanığın bu suretle kamu kurum ve kuruluşları aleyhine dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2019 tarihli ve 2018/280 Esas, 2019/94 Karar sayılı ilamı ile FETÖ/PDY silahlı terör örgüne üye olma suçundan 6 Yıl 10 Ay 15 Gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve verilen karara karşı Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine yapılan başvurunun 06.11.2020 tarihli ve 2019/1229 Esas, 2020/1085 Karar Sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

3. Sanığın 701 sayılı KHK ile 08.07.2018 tarihinde meslekten ihraç edildiği belirlenmiştir.

4. 11.02.2019 tarihli HTS analiz raporuna göre; sanığın sınava hazırlanmak için senelik iznini kullandığı 01.03.2010-26.03.2010 tarihleri arasında, aynı ilde görevli olup, sınava giren 12 kişi ile ortak baz verdiği tespit edilmiş, bu kişilerden üçünün itirafçı oldukları tespit edilmiş, bu şahısların ilk derece mahkemesince tanık olarak beyanlarına başvurulmuş, sanığı tanımadıklarını beyan etmişlerdir.

5. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsamında ele geçirilen ve içerisinde örgütün emniyet yapılanmasını ihtiva eden dijital materyal içerisinde sanığın "B5" (FETÖ mensubiyeti olan, sadakati ve bağlılığı olan ancak bazı konuları sorgulayan) olarak nitelendirildiği tespit edilmiştir.

6. Adayların şüphe durumunu gösteren 25.012018 tarihli bilirkişi raporuna göre; sanığın "çok kuvvetli şüpheli" olduğu kanaati beyan edilmiştir.

7. Mahkeme, sanığın atılı suçu işlediği kabulü ile mahkumiyetine hükmetmiştir.

8. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

6. Adayların şüphe durumunu gösteren 25.012018 tarihli bilirkişi raporuna göre; sanığın "çok kuvvetli şüpheli" olduğu kanaati beyan edilmiştir.

7. Mahkeme, sanığın atılı suçu işlediği kabulü ile mahkumiyetine hükmetmiştir.

8. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, "2010 yılında yapılan Komiser Yardımcılığı" sınavında 12'si mahkeme tarafından 1'i idare tarafından iptal edilen 13 sorunun tamamına doğru cevap verdiği, ölçme ve değerlendirme uzmanlarınca "çok kuvvetli" şüpheli adaylar kategorisinde yer aldığının tespit edildiği, sanığın örgüt üyeliği sebebiyle soruları önceden temin ederek sınavı kazanıp maaş alarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda ; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanık hakkında örgüt üyeliği suçundan açılan Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/820 Esas, 2018/280 Karar sayılı dosyasının getirilip incelenerek dosya kapsamında sanığın 2010 yılı komiser yardımcılığı sınavı ile ilgili olarak delil yahut belge bulunup bulunmadığının araştırılması ile bu hususta belge yahut delil bulunduğunun anlaşılması halinde denetime elverişli şekilde dosya arasına alınması, KOM Şube Müdürlüğünün HTS analiz raporu ile sınavdan önce sanığın izinli olduğu dönemde ortak baz verdiği tespit edilen şahısların (CMK 48 inci maddesi hatırlatılmak suretiyle) tanık sıfatı ile ayrıntılı beyanlarının alınması, tanık olarak beyanlarına başvurulan ve itirafçı oldukları beyan edilen ..., ... ve ... isimli şahıslarla sanığın yüzleştirmesinin yapılması, mümkün olamaması halinde sanığın fotoğrafları gösterilerek sınav soruları verilen kişiler arasında yer alıp almadığının sorulması, ayrıca ilgili birimlerden ve UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankası üzerinden sanıkla ilgili dava konusu "28.03.2010 tarihli Komiser Yardımcılığı" sınavına ilişkin beyan bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa onaylı suretleri dosyaya getirtilip, gerekirse tanık olarak dinlenilmelerinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b. Gerekçeli karar başlığında "15.06.2018" olarak gösterilmesi gereken suç tarihinin "15.07.2016" şeklinde hatalı gösterilmiş olması,

c. Sanık hakkında, suçun örgüt kapsamında işlenmesi nedeniyle artırım uygulanması sırasında, ''5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi'' olan uygulama maddesinin gösterilmemesi

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

b. Gerekçeli karar başlığında "15.06.2018" olarak gösterilmesi gereken suç tarihinin "15.07.2016" şeklinde hatalı gösterilmiş olması,

c. Sanık hakkında, suçun örgüt kapsamında işlenmesi nedeniyle artırım uygulanması sırasında, ''5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi'' olan uygulama maddesinin gösterilmemesi

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2021/10 Esas, 2022/902 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9661, Karar No: 2023/4796, Tarih: 04.07.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/9661 E.  ,  2023/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 01.02.2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik CMK'nun 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 34. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2020 tarihli ve 2019/142 Esas, 2020/34 sayılı Kararı ile sanık hakkında devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçları yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 328 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 ncü maddesi uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2021/355 Esas, 2021/718 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.05.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafii temyiz dilekçesinde özetle;

-Temin etme fiilinin teşkilat mensupları açısından suç olarak değerlendirilemeyeceği,

-TCK'nın 328 kapsamında cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

-Özel kastın bulunması gerektiğine,

-Temin edilen bilginin gizli olup olmadığının araştırılması gerektiğine,

-Tanık ifadelerine itibar edilmemesi gerektiğine,

-İşkence altında ifade verdiğine,

-Aynı fiil sebebiyle daha önce yargılandığına,

-Casusluk suçunun unsurlarının gerçekleşmediğine,

-Cezanın teşdiden verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

-Kararın bozulmasına, tutukluluğun kaldırılmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü