muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9717, Karar No: 2019/10748, Tarih: 17.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9717 E.  ,  2019/10748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hırsızlık suçundan sanık ...’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 62/1. maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/11/2017 tarihli ve 2017/397 Esas, 2017/533 Karar sayılı hükmünün kesinleşmesini müteakip mezkûr karara karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16/05/2019 tarihli ve 94660652-105-21-5924-2019-KYB sayılı “Kanun Yararına Bozma” talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başavcılığının 23/05/2019 tarihli ve 2019/55212 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istem yazısında;

“Dosya kapsamına göre, Diyarbakır 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 2017/229 sayılı dosyasında 09/04/2017 tarihinde yapılan sorguda ve 11/04/2017 tarihli tutuklama kararına karşı itiraz dilekçesinde sanığın ileri derece şizofreni akıl hastası olduğunun sanık müdafii tarafından beyan edildiği ve dilekçe ekinde bu yöne ilişkin Bismil Devlet Hastanesi Engelli Sağlık Kurulu'nun 13/01/2017 tarihli ve 1700000012 sayılı rapor fotokopisi sunulduğu halde, sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca “Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 74. maddesine göre gözlem altında tutulup usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 16/05/2019 tarihli ve 94660652-105-21-5924-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.” denilmektedir.

Hukuksal değerlendirme:

Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler arasında bulunan akıl hastalığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesinde;

"1)Akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur.

2)Birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmibeş yıl, müebbet hapis cezası yerine yirmi yıl hapis cezası verilir. Diğer hâllerde

2)Birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmibeş yıl, müebbet hapis cezası yerine yirmi yıl hapis cezası verilir. Diğer hâllerde

verilecek ceza, altıda birden fazla olmamak üzere indirilebilir. Mahkûm olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir." şeklinde hüküm altına alınmıştır.

Anılan Kanunun "Akıl Hastalarına Özgü Güvenlik Tedbirleri " başlıklı 57. maddesi;

"1)Fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastaları, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınırlar.

2)Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirtilmesi üzerine mahkeme veya hâkim kararıyla serbest bırakılabilir.

3)Sağlık kurulu raporunda, akıl hastalığının ve işlenen fiilin niteliğine göre, güvenlik bakımından kişinin tıbbî kontrol ve takibinin gerekip gerekmediği, gerekiyor ise, bunun süre ve aralıkları belirtilir.

4)Tıbbî kontrol ve takip, raporda gösterilen süre ve aralıklarla, Cumhuriyet Savcılığınca bu kişilerin teknik donanımı ve yetkili uzmanı olan sağlık kuruluşuna gönderilmeleri ile sağlanır.

5)Tıbbî kontrol ve takipte, kişinin akıl hastalığı itibarıyla toplum açısından tehlikeliliğinin arttığı anlaşıldığında, hazırlanan rapora dayanılarak, yeniden koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Bu durumda, bir ve devamı fıkralarda belirlenen işlemler tekrarlanır.

6)İşlediği fiille ilgili olarak hastalığı yüzünden davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişi hakkında birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre yerleştirildiği yüksek güvenlikli sağlık kuruluşunda düzenlenen kurul raporu üzerine, mahkûm olduğu hapis cezası, süresi aynı kalmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, mahkeme kararıyla akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir.

7)Suç işleyen alkol ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlısı kişilerin, güvenlik tedbiri olarak, alkol ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlılarına özgü sağlık kuruluşunda tedavi altına alınmasına karar verilir. Bu kişilerin tedavisi, alkol ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlılığından kurtulmalarına kadar devam eder. Bu kişiler, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca bu yönde düzenlenecek rapor üzerine mahkeme veya hâkim kararıyla serbest bırakılabilir." biçiminde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/11/2018 tarihli ve 2017/17-467 Esas, 2018/576 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; ortada bütün unsurlarıyla oluşmuş bir suç bulunmakta ise de, akıl hastası olduğu belirlenen sanık, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacak durumda olduğundan, suçun işlenmesinden dolayı hukuki anlamda sorumlu tutulup cezalandırılamaz. TCK'nun 32. maddesinin birinci fıkrası gereğince bu durumda bulunan sanığa ceza tayin edilmesi mümkün olmadığından, Ceza Muhakemesi Kanununun 223. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekir. Öte yandan sanığa ceza verilemiyor olması, hakkında bir güvenlik tedbirine hükmolunmasına engel değildir. O halde akıl hastası sanığın tedavi ve muhafazasına karar verilebilmesi için, açılan davada isnat yeteneği ile "Fiil-fail-akıl hastalığı" arasındaki ilişkinin belirlenebilmesi için bir yargılama faaliyetine ihtiyaç vardır. TCK'nun 32. maddesinin ikinci fıkrasında, birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişinin cezai sorumluluğunun bulunduğu fakat cezasında indirim yapılacağı hükme bağlanmıştır. Kanunumuz kusur yeteneğini azaltan akıl hastalığı dolayısıyla cezada indirim yapılabilmesini, akıl hastalığının, fiilin işlendiği anda mevcut olması, failin algılama ve irade yeteneğinin TCK'nun 32. maddesinin birinci fıkrasında yazılı dereceye varmamakla birlikte azalması koşullarına bağlı tutmuştur. Ancak burada hâkime bir takdir yetkisi de verilmiştir. Buna göre, mahkûm olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla kısmen veya tamamen akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir.

Ceza muhakemesinin amacı, usul kurallarının öngördüğü ilkeler nazara alınarak, somut gerçeğin her türlü şüpheden uzak biçimde kesin olarak ortaya çıkarılmasıdır. Bu bağlamda gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılarak maddi gerçeğe varmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle, ulaşılma imkanı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle, adaletin tam olarak tecelli edebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Tüm kanıtlar toplanıp değerlendirildikten sonra, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlar konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, suçun kanıtlanması halinde ve sanığın akıl hastası olması durumunda, TCK'nun 32/1 veya 32/2. maddeleri uyarınca hüküm kurulması, kanıt bulunmaması halinde ise beraat kararı verilmesi gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda:

Sanık ... hakkında 29/09/2016 tarihinde gerçekleştirdiği iddia olunan hırsızlık eylemi nedeniyle TCK'nun 142/2-h, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davasının açıldığı, yargılama neticesinde Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/11/2017 tarihli ve 2017/397 Esas, 2017/570 Karar sayılı hükmüyle sanığın, TCK'nun 142/2-h, 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği,

Bismil Devlet Hastanesinin 13/01/2017 tarihli sağlık kurulu rapor fotokopisinin soruşturma aşamasında dosya içerisine alındığı, anılan raporda sanığa “tedavi ile işlevselliği düzelmeyen şizofren” tanısının konulduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

Bismil Devlet Hastanesinin 13/01/2017 tarihli sağlık kurulu rapor fotokopisinin soruşturma aşamasında dosya içerisine alındığı, anılan raporda sanığa “tedavi ile işlevselliği düzelmeyen şizofren” tanısının konulduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde; TCK'nun 32. maddesinin birinci fıkrasında akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmeyeceğinin ancak bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolacağının, anılan maddenin ikinci fıkrasında ise, birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmibeş yıl, müebbet hapis cezası yerine yirmi yıl hapis cezası verileceğinin, diğer hâllerde verilecek cezanın, altıda birden fazla olmamak üzere indirilebileceğinin, mahkûm olunan cezanın, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabileceğinin hüküm altına alınması, soruşturma aşamasında dosya içerisine alınan ... Devlet Hastanesinin 13/01/2017 tarihli sağlık kurulu rapor fotokopisinde sanığa “Tedavi ile işlevselliği düzelmeyen şizofren” tanısının konulduğunun belirtilmiş olması, ceza muhakemesinin amacının adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılarak maddi gerçeğe ulaşılmak olması, bu nedenle, adaletin tam olarak tecelli edebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edecek ve ulaşılma imkanı bulunan bütün delillerin toplanıp değerlendirilmesinin gerekmesi karşısında; sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı, buna bağlı olarak da hakkında TCK’nun 32. maddesinin birinci veya ikinci fıkralarının uygulanmasının gerekip gerekmediği hususunda rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, hırsızlık suçundan TCK'nun 142/2-h, 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/11/2017 tarihli ve 2017/397 Esas, 2017/570 Karar sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

SONUÇ VE KARAR:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden;

Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/11/2017 tarihli ve 2017/397 Esas, 2017/570 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Aynı Kanun'un 309/4-b maddesi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahal mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2530, Karar No: 2008/3985, Tarih: 16.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2530 E.  ,  2008/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası sayılı bozmaya uyularak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı şirket vekili avukat .... Davalı vekili gelmedi. Davacı ... İnşaat San.ve Tic.Ltd.Şti. adına müdür ... tarafından verilen 18.01.2008 havale tarihli reddi hakim talebinde bulunan dilekçe okundu. Dilekçe Daire'nin tüm üyelerinin reddine ilişkin olup Daire'nin toplanmasını engelleyici nitelikte olduğundan toplu red istemi olarak görülüp 2797 Sayılı Yagıtay Kanunu'nun 39/son maddesi uyarınca reddi hakim talebinin reddine karar verildi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakladosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 550,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan, aşağıda yazılı 3.993,20 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3537, Karar No: 2023/3982, Tarih: 07.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3537 E.  ,  2023/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1565 E., 2022/2023 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

KARAR : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/1565 Esas, 2022/2023 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2021/10953 Esas, 2022/4690 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2016 tarihli ve 2015/35 Esas, 2016/379 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 6 aylık şikayet süresinin geçmesi nedeniyle kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşürülmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 11.12.2017 tarihli ve 2016/404 Esas, 2017/2694 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 18.05.2022 tarihli, 2021/10953 Esas, 2022/4690 Karar sayılı kararı ile; "Mağdurenin hazırlık aşamasında verdiği 08.11.2013 tarihli ifadesinde bu tarihten bir ay önce suça sürüklenen çocukla ilişkiye girdiği yönündeki beyanı, suça sürüklenen çocuğun mağdure ile 07.10.2013 tarihinde ilişkiye girdikleri yönünde aşamalardaki istikrarlı savunmaları, ilk derece mahkemesinde aldırılan 26.10.2015 günlü bilirkişi raporu ile istinaf incelemesi sırasında aldırılan 13.04.2017 günlü Ulusal Kriminal Büro raporuna göre mağdure ve suça sürüklenen çocuğun cinsel ilişkiye girdikleri görüntüleri içeren videonun 07.10.2013 tarihinde oluşturulmuş olduğunun tespit edilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, suç tarihi olan 07.10.2013'te on beş yaşından büyük olan mağdure ile suça sürüklenen çocuğun rıza ile ilişkiye girdiklerinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi'' gerekçesiyle bozularak, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/1565 Esas 2022/2023 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafilerinin Temyizi

Usul hatası yapıldığına, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda direnme kararı verildiğine, suç tarihinin 07.10.2013 olduğunun suça sürüklenen çocuğun istikrarlı savunmaları, bilirkişi raporları ve diğer delillerle ispatlandığına, HTS kayıtları ile ilgili saat dilimlerinde farklılık olabileceği hususunun değerlendirilmediğine, Mahkemece bilirkişi raporlarının hatalı yorumlandığına, mağdurenin 07.10.2013 tarihli videodaki kişinin kendisi olduğunu beyan ettiğine, Adli Bilişim Raporundaki tespit edilen 05.08.2013 tarihinin videonun değil ''G'' isimli klasörün oluşturma tarihi olduğuna, HTS kayıtlarında müvekkil ile mağdurenin en erken iletişim kaydının 30.08.2013 olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince; "Dosyanın açılması SSÇ'nin mağdure ile yaşadığı cinsel ilişki sonrasında çekmiş olduğu fotoğraf ve videoları mağdurenin kendisi ile tekrardan birlikte olmaması halinde ailesine ulaştıracağını söyleyip başkalarına yayması ve onlarında bir şekilde bu görüntüleri mağdurenin ailesine ulaştırması sonrasında mağdure ve ailesinin SÇÇ'den şikayetçi olmaları üzerine olmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince; "Dosyanın açılması SSÇ'nin mağdure ile yaşadığı cinsel ilişki sonrasında çekmiş olduğu fotoğraf ve videoları mağdurenin kendisi ile tekrardan birlikte olmaması halinde ailesine ulaştıracağını söyleyip başkalarına yayması ve onlarında bir şekilde bu görüntüleri mağdurenin ailesine ulaştırması sonrasında mağdure ve ailesinin SÇÇ'den şikayetçi olmaları üzerine olmuştur.

SSÇ vermiş olduğu savunmalarında mağdure ile Eylül 2013 ayında tanıştığını, tanıştıktan 3-5 gün sonra Eylül ayının 15 veya 16 sında cinsel ilişkiye girdiğini, tanışma tarihlerinden önce mağdure ile kesinlikle tanışmadıklarını, cinsel ilişkinin de rıza dahilinde gerçekleştiğini ileri sürmüştür. Savunmalarına delil olarak ise mağdure ile ilk kez sitelerinde yapılan yaza elveda partisinde tanıştıklarının ispatı için bu yaza elveda partisinin ..... Tarihinde olduğunu gösteren partinin site içerisinde asılmış olan afişlerinden bir örnek dosyaya koyup, o tarihte tanıştıklarına ve daha önce mağdure ile görüşmediklerine dair... \*\*\* ve ... \*\*\*'in tanıklığını göstermiştir.

Mağdure ise SSÇ'nin savunmasında geçtiği gibi eylül ayı içerisinde değil Ağustos ayının ilk haftasında cinsel ilişkiye girdiklerini belirtmiş ve SSÇ'nin cinsel ilişkiye girdiklerini iddia ettiği gün okulunda olduğuna dair okuldan dosyaya gelen kaydı delil göstermiştir.

Oluşa göre cinsel ilişki rıza ile gerçekleşmiş olduğundan dosyada verilecek karar yönünden cinsel ilişkinin yaşandığı tarih önem kazanmaktadır. Mağdurenin iddia ettiği gibi cinsel ilişki Ağustos ayının başında yaşanmış ise bu tarihte mağdure 15 yaşından küçük,SSÇ'nin savunduğu gibi cinsel ilişki Eylül ayının ortasında yaşandı ise mağdure bu tarihte 15 yaşından büyük olmaktadır.

Dosyada Cinsel ilişki tarihinin belirlenmesi açısından delil olarak; SSÇ'nın cinsel ilişkinin yaşandığı tarihte çekmiş olduğu görüntüler, SSÇ'nin mağdure ile Eylül ayında oturdukları sitede yapılan yaza elveda partisinde tanıştıklarına ve daha önce kesinlikle taşınmadıklarına dair sunduğu bu partinin afiş ve orada ilk kez tanıştıklarını destekleyen iki tanığın mahkemede vermiş oldukları beyanı, Mağdure tarafından dosyaya getirtilen SSÇ'nin ilişkinin yaşandığını söylediği tarih ve saatte okulunda olduğunu gösteren kayıtlar, polis tarafından SSÇ'nin cinsel ilişki sırasında çekmiş olduğu görüntüler üzerinde yapmış olduğu inceleme sonucunda dosyaya koymuş olduğu görüntülerin yüklendiği tarih ile ilgili raporu, ilk derece mahkemesi aşamasında adliyede çalışan bir zabıt katibi bilirkişiden alınan ve ele geçen görüntülerin hangi tarihte çekildiği hususunda düzenlenmiş olan rapor, Dairemizde ki yargılama sırasında aynı hususta bilirkişiden alınan rapor ve Dairemizdeki yargılama sırasında dosyaya getirtilen ve olay sırasında mağdure ve SSÇ'nin kullanmış olduğu cep telefonlarının ayrıntı kayıtları ile nerede bulundukları yönünde sinyal bilgilerini içeren ayrıntılı HTS kayıtları bulunmaktadır.

Dairemiz bu delilleri değerlendirdikten sonra cinsel ilişkinin yaşandığı tarihin mağdurenin belirttiği tarih olduğu kanaatine vararak mahkumiyet hükmü kurmuştur.

Dosyadaki deliller derecelendirilir ise en üstte ekti edilmesi mümkün olmayan mağdure ve SSÇ'nin olay tarihinde kullandığı cep telefonlarının Dairemizce dosyaya getirtilen ayrıntılı HTS kayıtları yer alacaktır.