muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1835, Karar No: 2018/7765, Tarih: 10.12.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/1835 E.  ,  2018/7765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nin 31/2. maddesine göre; “Fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olanların işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamaması veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olması hâlinde ceza sorumluluğu olmayacağı; ancak bu kişiler hakkında çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunacağı"; aynı Kanun'un 32/1. maddesine göre; "Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmeyeceği; ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunacağı" şeklindeki hükümler karşısında;

... Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'nın 20/05/2015 gün ve ... sayılı raporu ile; sanık ...'da Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu (Dürtüsel Tip) tespit edildiği, çocuğun maznunu bulunduğu yağma fiilinin hukuki anlamını bilebileceği, ancak sonuçlarını yeterince değerlendiremeyeceği, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği belirtilerek sanığın TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında değerlendirildiği anlaşılmakla; çocuğun yukarıda belirtilen maddeler kapsamında ceza sorumluluğunun bulunup bulunmadığının şüpheye mahal bırakmayacak şekilde tespitinin zorunlu olduğu dikkate alındığında;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanığın Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas dairesine sevki sağlanarak, durumunun TCK'nin 31/2. maddesi kapsamında mı yoksa 32. maddesi kapsamında mı kaldığının değerlendirilmesi bakımından rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16065, Karar No: 2018/2185, Tarih: 18.04.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/16065 E.  ,  2018/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. vek. Av. ... ile davalılar 1-... Hazır Giyim Deri Ür. Bil. Yön. Sis. San. ve Tic. Ltd. Şti. 2- ... 3-... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... . Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 25/03/2015 gün ve 2014/473-2015/213 E.-K. sayılı hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 12/05/2016 gün ve 2015/11920-2016/8733 E.-K. sayılı ilamına karşı davalılar vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 14,00 -TL harç ve takdiren 315.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyen davalılardan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13010, Karar No: 2017/4163, Tarih: 11.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/13010 E.  ,  2017/4163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 25.02.2016 gün ve 12952 - 3527 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Yargıtay ilamı ve davalı erkeğin karar düzeltme dilekçesi davacı kadına Tebligat Kanununun 21/1. maddesi gereğince tebliğ edilmiş, ancak beyanda bulunan komşunun isim vermekten kaçındığını belirtilmiştir. Tebligat Kanununun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21. ve özellikle bu Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebilgatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclis üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırılarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davacı kadın vekiline yukarıda çıkartıldığı belirtilen tebligat mazbatasında tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K m. 23/7, m. 24/5). Bu haliyle davacıya yapılan tebligat geçersizdir. Açıklanan sebeple Yargıtay ilamı ve davalı erkeğin dilekçesinin davacı kadına usulüne uygun tebliği ile cevap ve karar düzeltme süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 11.04.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/5919, Karar No: 2017/2144, Tarih: 06.06.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/5919 E.  ,  2017/2144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım, kasten yaralama

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası.

2- Sanık ... hakkında;

...'i kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan; TCK.nun 81, 35, 39, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 12 ay 22 gün hapis cezası.

3- Sanık ... hakkında;

a- ...'i kasten yaralama suçundan; şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine,

b- ...'ı kasten yaralama suçundan; karar verilmesine yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin 1 haftalık yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra, sanık ...'in cezaevinden gönderdiği 10/10/2016 tarihli dilekçesi ile dosyanın onanmasını istedikleri anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin;

Sanık ... hakkında; mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davası olmadığı gibi temyiz edilebilir bir hüküm de bulunmadığından temyiz isteminin;

CMUK.nun 317. maddesi gereğince ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

Temyizin kapsamına göre; sanık ... hakkında; mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan hüküm ile sanık ... hakkında; mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kamu davasının düşürülmesine dair verilen hükme hasren yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'ın, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçunun şikayete tabi olması gerekçe gösterilerek 5237 sayılı TCK.nun 73/4. maddesi uyarınca açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sebebe dayanmayan,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'in, mağdur ...'ın yanında bulunan tanık ...'yi aradığı telefona mağdur ...'ın çıktığı, tartıştıkları ve ... parkında buluşmak üzere sözleştikleri, mağdur ... parka gittiğinde, sanık ...'in beklemekte olduğu, aralarında tartıştıkları, sanık ...'in olay yerine geldiği ve mağdur ...'ın kafasına sopa vurmak suretiyle olaya dahil olduğu, yaşanan arbede de her iki sanığın bıçakla ve sopayı el değiştirerek mağduru yaraladıkları ve arbedede sanıklar ... ve...'in de basit tibbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, mağdur ...'ın savcılık ve yargılama aşamasındaki beyanlarında bıçağını sanıklara salladığını, kimin neresine geldiğini bilmediğini beyan ettiği anlaşılan olayda,

a- Sanık ...'in, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs eylemini sanık ... ile birlikte eylem üzerinde tam bir fiili hakimiyet kurarak, birlikte işlediği anlaşıldığı halde, sanığın "fail" sıfatıyla tahrik altında "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK.nun 37, 81, 35, 29, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, iştirakin derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "yardım eden" sıfatıyla tahrik altında "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK.nun 81, 35, 39, 29. ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

b- Sanık ...'in, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan kurulan hükmün uygulaması sırasında TCK'nun 29. maddesi gereğince 1/4 indirim yapılırken cezanın 4 yıl 22 gün olarak hesaplanması gerekirken 3 yıl 12 ay 22 gün olarak hesaplanarak sanığa eksik ceza tayini,

c- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

d- Sanık ...'ın, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama eyleminin, 5237 sayılı TCK'nun 6. maddesi kapsamında silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; TCK.nun 73/4 ve CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafiinin, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 06/06/2017 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/25899, Karar No: 2017/3077, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25899 E.  ,  2017/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18558, Karar No: 2013/4808, Tarih: 25.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/18558 E.  ,  2013/4808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.05.2012
Yargıtay — Esas No: 2014/25669, Karar No: 2016/4046, Tarih: 24.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/25669 E.  ,  2016/4046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar ... avukatı ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar ... vekilinin ve ...'un sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı işveren ...’a ait eczane işyerinde çalışmakta olan sigortalının kask kullanmaksızın motosikletle reçeteleri hastaneye bırakıp geri dönerken yaya olarak karşıdan karşıya geçmekte olan davalı ...’a çarpmasıyla trafik-iş kazasının gerçekleştiği, 2007 yılında meydana gelen kaza sonrasında düzenlenen trafik kazası tespit tutanağı’nda ...’un 1., sigortalının 2. derecede kusurlu olduğunun belirtildiği, sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan davacı Kurum zararının davalılardan teselsül hükümlerine göre rücuan alınması için işbu davanın açıldığı anlaşılmakta olup mahkemece yapılan yargılamada düzenlenen ve hükme dayanak kılınan bilirkişi raporunda, kazanın oluşunda ... %60, ... %15, sigortalı %25 oranında kusurlu bulunmuştur.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 26. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı davranışı ya da suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya hak sahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerin sermaye değerleri toplamının Kurumca işverene ödettirileceği belirtilerek işverenlerin sorumlulukları, 2. fıkrasında, iş kazası, üçüncü bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edileceği bildirilerek üçüncü kişilerin sorumlukları düzenlenmiş, diğer taraftan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun “Trafik Kuralları” başlığını taşıyan ve 46 – 80. maddelerini içeren Altıncı Kısmında, genel kurallara, hız kurallarına, sürücülerin uyacağı diğer kurallara, yayalar hakkında kurallara yer verildikten sonra 84. maddesinde, trafik kazalarında araç sürücülerinin asli kusur sayılan halleri sayılmıştır.

Ayrıca, 25.02.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanunun 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesi değiştirilerek, trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı hükmü getirilmiş, 6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren Geçici 1. maddesinde de Kanunun yayım tarihinden önce gerçekleşen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı öngörülmüştür. Şu durumda, ilgililerin sağlık hizmet bedellerine (tedavi giderlerine) ilişkin olarak poliçe limitini aşmayan kısım yönünden sorumluluklarının ortadan kalktığı, Kurumca sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin ise anılan yasal değişiklik ve düzenlemelerin kapsamı dışında tutulduğu açıktır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmede kazanın oluş şekli ve tüm dosya içeriğine göre, davalı ...’a olması gerektiğinden daha fazla oranda kusur yüklendiği belirgindir. Bu bakımdan, farklı bilirkişilere yöntemince kusur incelemesi yaptırılarak, özellikle 2918 sayılı Kanunun değinilen maddelerini de dikkate alan, ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerini belirleyen rapor alınmalı, Kurumdan sorulmak suretiyle uyuşmazlık konusu yapılan geçici iş göremezlik ödenekleri ile sağlık hizmeti giderlerinin ayrıştırması yapılmalı, .... (....) ..... tarafından sigortalanan araca ilişkin poliçe getirtilerek limit tutarı saptanmalı ve elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yöntemince düzenlenmeyen, maddi olgu ve gerçeklikten kısmen uzak kusur raporunun hükme dayanak kılınması isabetsiz olduğu gibi, 2918 sayılı Kanunda yapılan değişiklik dikkate alınmadan sağlık hizmeti giderlerine ilişkin istemin kabul edilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar ... avukatı ve ...'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harçlarının istekleri durumunda davalılara geri verilmesine, 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/325, Karar No: 2016/1366, Tarih: 07.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/325 E.  ,  2016/1366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, bedeli paylaşıma konu... plakalı araç üzerinde müvekkilinin ve davalının haczinin bulunduğunu, satış bedelinin davalıya ödendiğini ancak davalının... İcra Müdürlüğü'nün 2010/1832 sayılı dosyasında takip edilen alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile davalıya sıra cetvelinde ödenen bedelin müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağının gerçek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, uyulan Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; 23.10.2010 tarihli temliknamenin tek başına davalının borçludan gerçek bir alacağı olduğunu ortaya koymayacağı gibi borçlunun "borca karşılık davalıya alacağını temlik ettiği" yönündeki soyut açıklamalarının davalının alacağının gerçek olduğunu ispata yeterli olmadığı ve bu durumda davalının alacağını kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece hükmün 3. paragrafının hükümden çıkartılarak sıra cetveline konu alacakla ilgili icra masrafı, vekalet ücreti ve tüm alacaklarının ayrılmasından sonra arta kalan kısım bulunması halinde davalı tarafa ödenmesi şeklinde karar verilmesi gerektiği halde, yanlış değerlendirmeyle takibin ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nun 438/7. madde ve fıkrası uyarınca kararın, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, kararın “HÜKÜM” bölümünün "3. paragrafının tamamen hükümden çıkartılarak", "... İcra Müdürlüğü'nün 2011/1832 E. Sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinde davalıya düşen paradan icra masrafı ve vekalet ücreti dahil tüm alacağının ödenmesine, kalan para olması halinde davalıya ödenmesine" şeklinde hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.