muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/35, Karar No: 2024/1478, Tarih: 19.02.2024

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davacının eşi ... ile 14.04.1987 tarihinde evlendiği, 16.10.2010 tarihinde boşandığı, davacının babası...'ün 11.02.2010 tarihinde vefat ettiği, davacının eski eşinin boşandıktan sonra 12.07.2010 tarihinde ikamet adresi olarak bildirdiği adreste yapılan çevre soruşturmasında böyle bir adresin olmadığının tespit edildiği, ...'in 17.05.2011 tarihinde ... Mah. ... Sokak İmar sitesi B blok No:16 İç kapı no:6 ..../... adresinde ikamet ettiği ve 23.02.2010 - 16.06.2011 tarihleri arasında abonelik kaydının bulunduğu, yine ...'in 20.01.2012 tarihinde beyan ettiği adreste tanınmadığı, 14.11.2016 tarihli beyan ettiği adreste de kız kardeşinin ikamet ettiği ve bu adrese misafir olarak gelip gittiğinin çevre soruşturması ile belirlendiği, davacının 18.11.2009 - 26.06.2011 tarihinde eski eşinin de 18.11.2009 - 12.07.2010 - 17.05.2011 - 20.01.2012 tarihleri arasında aynı adresi ikamet olarak bildirdikleri, davacının 26.06.2011 tarihinde beyan ettiği adreste eski eşi ile birlikte yaşadığının ev sahibi ... ve bina sakinlerinin beyanlarından anlaşıldığı, yine 23.02.2012 tarihinde beyan ettiği..... Mah..... Apt adresinde ev sahibinin beyanı ve Enerjisa abonelik bilgilerine göre eski eşi ile birlikte yaşadığı, davacının son bildirdiği ikamet adresi olan fatih mah. 399.cadde İmar Sitesi adresinde gelir gider makbuzlarının eski eşi adına düzenlenmesi ve bina sakinlerinin beyanları uyarınca birlikte yaşadıkları, 03.07.2015 tarihinde davacı ve eski eşinin Dr. ..... Devlet Hastanesinde muayene oldukları, 27.11.2015 tarihinde de eş zamanlı muayene oldukları, medula eczane sorgulamasında 08.08.2018 tarihinde davacının ilaçlarını eski eşinin teslim aldığı ayrıca 31.10.2018 tarihinde de davacının ilaçlarının .....tarafından teslim alındığı gözükmekle davacının babasından kalan maaşı alabilmek için eşinden muvazalı olarak boşandığı kanaatine varıldığı ve SGK tarafından yapılan işlemin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyadan da anlaşılacağı üzere tanıklardan hiçbiri tarafların boşandıktan sonra birlikte yaşadığını söylemediği, davacı ve eski eşinin Dr. .... Devlet Hastanesinde eş zamanlı muayene oldukları belirterek bu durumun tarafların birlikte yaşaması olarak değerlendirildiği ancak bu durumun sadece bir rastlantı olduğu, Kurum tarafından düzenlenen raporun hukuka aykırı bir şekilde düzenlendiği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kurum kontrol memurlarınca tutulan tutanağın somut verilere dayalı olması, tanıkların birlikte yaşamayı doğrulamaları, medula kayıtları nazara alındığında Kurum kontrol memurlarınca düzenlenen raporun aksinin ispatlanamadığı, bu nedenle Kurum işleminde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşamaya dayalı olarak kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12301, Karar No: 2012/9616, Tarih: 16.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/12301 E.  ,  2012/9616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur tespiti, tazminatlar, nafakalar, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayetleri davacı anneye verilen müşterek çocuklar 2003 doğumlu ... ve 2005 doğumlu ... ile davalı baba arasında, hafta sonları da çocukların baba yanında yatıya kalacağı şekilde kişisel ilişki kurulmaması doğru görülmemiştir. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. paragrafının hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine "davalı baba ile adı geçen çocukları arasında, her ayın 1 ve 3. haftalarının haftasonu Cumartesi günü saat 09.00 ile takip eden Pazar günü saat 18.00 saatleri arasında, dini bayramların 2. günleri 09.00-18.00 saatleri arasında ve her yıl 1 Temmuz günü saat 09.00 ile 15 Temmuz günü saat 18.00 arasında kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, temyiz olunan hükmün, bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açkılanan sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.04.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/14461, Karar No: 2023/2345, Tarih: 13.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14461 E.  ,  2023/2345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/540 E., 2022/1524 K.

FER'Î MÜDAHİL : Sosyal Güvenlik Kurumu vekili Avukat ...,

DAVA TARİHİ : 27.02.2018

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 41. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/51 E., 2020/240 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı taraf ve fer'i müdahil kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esasdan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı taraf ve fer'i müdahil kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 01.04.1993 tarihinde davalı kurumun Tekirdağ biriminde işe girdiği ve 45 gün süre ile çalıştığını iş bu kısa süreli çalışma sırasında Tekirdağ genelinde yürütülen “işyeri sayımı” işinde görev aldığını, davalının işe giriş bildirgesi verdiği ancak herhangi bir çalışma beyan etmediğini ileri sürerek, davacının 01.04.1993-15.05.1993 tarihleri arası hizmete dayalı çalışmasının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Fer’i müdahil kurum vekili, Kurumda davacıya ait herhangi bir kayıt, bilgi ve belge mevcut olmadığını, zamanaşımı bakımından hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu, haksız açılan ve hukuki dayanaktan yoksun bulunan davanın kurum yönünden reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımının geçtiğini kayıtlarda davacının herhangi bir çalışmasına ulaşılamadığını bu nedenle davacıya ait bir belgede gönderilemediğini davacının genel sayımlar kapsamında sayımın yapıldığı iller nezdinde oluşturulan il sayım komiteleri tarafından geçici olarak işe alınıp görevlendirilmiş olabileceğini bu şekilde kurum aleyhine değil görev yaptığını iddia ettiği Tekirdağ Valiliği aleyhine açılması gerektiği ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; yapılan yargılama, incelenen belgeler, denetime elverişli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; davacı adına 01.04.1993 işe giriş tarihini gösterir bildirgenin yasal süresi içinde Devlet İstatistik Enstitüsü Başkanlığı unvanlı 51427.06 sicil sayılı işyerinden kuruma verildiği, Vali Yardımcısı ... şeklinde imza atıldığı, işe giriş bildirgesinin verildiği tarihte Vali Yardımcısı olarak Tekirdağ Valiliğinde görevli bulunduğu, davacının sigorta sicil numarasının 1993 ... serilerinden olduğunun bildirildiği, davacının iddia ettiği çalışmaların kamu kurumunda gerçekleştiği, işe giriş bildirgesi anılan tarihte kamu kurumunun ildeki en büyük mülki amir Valinin yardımcısı tarafından imzalandığı, davacı gibi diğer tanıklarında kuruma hizmeti bildirilmediği, ancak davacı ile birlikte çalıştıklarını beyan ettikleri, tanık ...'in 1992 Genel Sanayi ve İşyerleri Sayımına katıldığına dair kimlik kartı bulunduğu, 1992 Genel Sanayi ve İşyerleri Sayımı iki aşamalı yapıldığı, ilk aşamasının 1993 Nisan-Mayıs aylarında gerçekleştirildiği, tanık ...'in beyanı ve işe giriş bildirgesi ile davacının sicil numarasının 1993 yılı serilerinden olduğu, çalışmanın ne kadar sürdüğü ile ilgili bilgi olmaması nedeni ile işe giriş tarihi dışındaki çalışma süresi ispat edilememiş, davacının davalı işverene ait 51427.06 sicil sayılı işyerinde 01.04.1993 tarihinde 1 gün süre ile çalışması tespit edilmiş, davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işverene ait 51427.06 sicil sayılı işyerinde 01.04.1993 tarihinde 1 gün süre ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, mahkeme kararının kaldırılması gerektiği, mahkeme kararının usule ve hukuka aykırı olduğu, yeniden inceleme yapılması gerektiği gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Fer'i müdahil kurum vekili, mahkeme kararının hak düşürücü süre yönünden reddinin gerektiği, kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğu, davanın haksız ve yersiz açıldığı, yasaya ve mevzuata aykırı hiçbir işlemin mevcut olmadığı gerekçeleriyle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Fer'i müdahil kurum vekili, mahkeme kararının hak düşürücü süre yönünden reddinin gerektiği, kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğu, davanın haksız ve yersiz açıldığı, yasaya ve mevzuata aykırı hiçbir işlemin mevcut olmadığı gerekçeleriyle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dosyadaki bilgi ve belgelerden, 1973 doğumlu olan davacının 01.04.1993 tarihini sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitini talep ettiği, davacı adına 01.04.1993 tarihli işe giriş bildirgesinin kuruma verildiği, işe giriş bildirgesindeki sigorta sicil numarasının 1993 yılı serilerinden olduğu, davacı tarafından gösterilen tanıkların fiili çalışmayı doğruladıklarının anlaşıldığı, davacı adına işe giriş bildirgesi kamu kurumu olan TÜİK tarafından verilmiş olup, resmi işyerlerinden çalışmayan birisi için bildirge verilmeyeceği hususu ile çalışmayı doğrulayan tanık beyanları dikkate alındığında mahkeme kararının yerinde olduğu, bu nedenlerle dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ve fer'i müdahil kurum vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.04.1993-15.05.1993 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı taraf ve fer'i müdahil kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/14565, Karar No: 2013/6202, Tarih: 11.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14565 E.  ,  2013/6202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, 29.12.2009 günü yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, yasal süresinden sonra 13.01.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 11.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

ÇY
Yargıtay — Esas No: 2022/35161, Karar No: 2024/20594, Tarih: 26.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/35161 E.  ,  2024/20594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2579 E. 2021/662 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/190 E. 2019/432 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7, 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5, TCK’nın 62, 63 ve 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Sanığın örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğine, dolayısıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Kabul ve uygulamaya göre de;

A) Silahlı terör örgütüne yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “18.09.2014” yerine "Şubat 2015" olarak gösterilmesi,

B) Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulama maddeleri olarak TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollaması ile 314/2 maddesi gösterilmesi gerekirken hatalı olarak yalnızca TCK'nın 220/7 maddesinin atıf maddesi olarak gösterilmesi ile yetinilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11047, Karar No: 2013/12140, Tarih: 01.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11047 E.  ,  2013/12140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bubakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanıkların, ... İlköğretim Okuluna gelerek öğrenci giriş kapısı üzerindeki camı olmayan pencereden içeriye girip öğretmenler odası ve müdür odasının kapısının kilidini de kırıp okuldaki iki adet lcd monitör ve bir adet bilgisayar kasasının kablolarını keserek çaldıkları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin mala zarar verme ve hırsızlık suçlarını oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan ...nın “142/1-a”maddesi yerine “142/1-b” maddesinden hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.07.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6069, Karar No: 2015/3081, Tarih: 22.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6069 E.  ,  2015/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas kabul edilen ancak... Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2011 gün 2009/946 Esas - 2011/246 Karar sayılı ilamının elektrik hırsızlığı suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f maddesine göre hükmolunan hapis cezasına ilişkin olması ve hükümden önce 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılarak TCK'nın 163/3. maddesinde yeniden düzenlenmesi ve anılan Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında; elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyeti bulunan kişinin anılan Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağı hükme bağlanmış olması karşısında, bu husus araştırılarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının ve sanığın sabıkasız kabul edilmesi durumunda ise cezanın kişiselleştirilmesi sebeplerinin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozma gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında, başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrarın mahkûmiyet hükmü için yeterli olup olmadığına ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).