muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3337, Karar No: 2024/5524, Tarih: 05.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/3337 E.  ,  2024/5524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/253 E., 2023/16 K.

İHBAR OLUNAN : İhbar Olunan Devlet Hava Meydanları İşletmesi Genel Müdürlüğü

KARAR DÜZELTME İSTEYEN: Davacı vekili

Taraflar arasındaki zilyetliğe dayalı el atmanın önlenmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 15.04.2024 gün ve 2024/880 Esas ve 2024/2018 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Antalya ili... ilçesi,... Mahallesi, ...Sokak, No:37 adresinde, 27943 ada, 55 parsel sayılı Hazine adına kayıtlı 260 m² arsa içerisindeki ev ve arazinin zilyetliğini davadışı...'den devraldığını, vergilerini ödediğini, dava konusu taşınmazın 2004 yılında sahte zilyetlik devir senedi ile davadışı ... ... ... isimli kişiye devredildiğini, davacının bundan haberdar olması üzerine ... ... ...'nın yeniden zilyetliği davacıya devrettiğini, bu süreçte Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma neticesinde Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesine açılan davada davadışı ... hakkında cezalandırma kararı verildiğini, davacının bu zaman zarfında emlak vergilerini ödemeye devam ettiğini, zaman zaman da yurtdışına gidip geldiğini, ancak en son davalının taşınmazı kullanmaya başladığını öğrenince iş bu davayı açmak zorunda kaldığını ileri sürerek; davalının taşınmaz zilyetliğine yönelik müdahalesinin sona erdirilmesini, zilyetliğinin davacıya iadesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; orman sınırları dışına çıkan yerlerde yabancı uyruklu kişilerin herhangi bir hak iddiasında bulunamayacaklarını, yabancıların tapu kanununca yasaklanan yerlerde de taşınmaz mal edinemeyeceklerini, davacının tapusuz taşınmazın zilyetliğini hiçbir zaman devralmadığını, davalının ise burayı 21.03.2014 tarihli zilyetlik devir senedi ile devraldığını, davacının davadışı ... ... ... aleyhine müdahalenin men'i davası açmadığını, kullanımını engellemediğini, taşınmaz için yapılan masraflara ve tadilat bedellerine ilişkin faturaların bulunduğunu, taşınmazın davalının ikameti olduğunu, araziyi fiilen kullandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Antalya 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Dava konusu 55 parselin orman vasfı ile Hazine adına tescilli olduğu, taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı yapının davacıya ait olduğu, dava dışı ... ... ...'nın 21.03.2014 tarihli zilyetlik devir sözleşmesi ile taşınmazın zilyetliğini davalıya devrettiği, ... ... ...'ya ise devrin dava dışı ... tarafından 13.12.2004 tarihli devir belgesi ile yapılmış olduğu, bu devrin davacının imzası taklit edilerek başka bir ifade ile sahte imza ile ... tarafından gerçekleştirilmiş olduğu, Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada 13.12.2004 tarihli devir sözleşmesi altındaki imzanın davacıya ait olmadığı, ...'in imzayı kendisinin attığını bildirdiğinin sabit olduğu, davacının tüm bu devirlerin öncesinde 05.05.1994 tarihli devir sözleşmesi ile taşınmazın zilyetliğini devraldığı, 13.12.2004 tarihli devir belgesindeki imzanın davacıya ait olmayıp sahte olduğu, bu nedenle davalının da zilyetliği devrinin yolsuz olarak kabulü gerektiği" gerekçesiyle; "...Davanın kabulüne, 55 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunan fen bilirkişisi A. Serkan Körbay imzalı rapora ekli krokide "A" harfi ile gösterilen 1230 metrekare yüzölçümlü alan içerisinde bulunan 112 metrekarelik eve davalı tarafından yapılan el atmanın önlenmesine..." karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairemizin 15.04.2024 gün ve 2024/880 Esas ve 2024/2018 Karar sayılı ilâmı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairemizin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde; eldeki dava ve önceki ceza davalarının da kapsamı itibariyle davanın zilyetliğe dayalı el atmanın önlenmesi istemine yönelik olduğunun sabit olduğunu, harçların da bu kapsamda yatırıldığını, yine bu doğrultuda 09.01.2013 tarihli celsede, talep sonucunun açıklattırılmasına yönelik beyanlarının alındığını, celsede 09.01.2023 tarihli dilekçenin "davanın tam ıslahına" yönelik olup olmadığının hakim tarafından sorulması üzerine; davacı vekili olarak cevaben "Tam ıslah değildir, öncelikli talep müdahalenin men'idir, kabul görmez ise tazminata yöneliktir, davamızı terditli hale getirdik." yönünde beyanda bulunup talep sonucunu bu şekilde açıkladıklarını, hükmün onanması gerekirken bozulmasının hatalı olduğunu belirterek; bozma kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, zilyetliğe dayalı el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, zilyetliğe dayalı el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Karar düzeltme istemi üzerine yapılan incelemede; 09.01.2023 tarihinde davacı vekilince davanın ıslahına yönelik dilekçe sunulması üzerine aynı gün yapılan son celsede, "Davacı vekilinden bugün itibariyle sunulan dilekçenin 6100 sayılı HMK. kapsamında davanın tam ıslahına ilişkin mi olduğunun görülen lüzum sebebiyle sorulması üzerine; davacı vekilince cevaben; "Davanın tam ıslahı dilekçesi değildir, öncelikli talebimiz tecavüzün önlenmesi ve müdahalenin menidir, müdahalenin men'i talebimizin kabul görmemesi halinde, zararın tazminine yöneliktir, aslında davamızın terditli hale getirmiş bulunmaktayız." yönünde açıklayıcı beyanda bulunulmuş olup 6100 sayılı HMK. 194. maddesinde düzenlenen davayı somutlaştırma yükümlülüğü kapsamında talep sonucunun bu şekilde açıklandığı, mahkemece de öncelikli olan elatmanın önlenmesi istemi yönünden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Hükmün yukarıda belirtilen nedenlerle hükmün onanması gerekirken maddi hata sonucu bozulduğu bu defa yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 15.04.2024 gün ve 2024/880 Esas ve 2024/2018 Karar sayılı bozma ilâmının kaldırılarak mahkeme kararının anılan nedenlerle onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 15.04.2024 gün ve 2024/880 Esas ve 2024/2018 Karar sayılı BOZMA ilâmının KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkeme kararının ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/796, Karar No: 2018/1650, Tarih: 22.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/796 E.  ,  2018/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaline ve Kuruma borçlu olmadığının tespiti ile aylığın kesilme tarihi itibariyle yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10217, Karar No: 2016/269, Tarih: 12.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/10217 E.  ,  2016/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/213631

MAHKEMESİ : Giresun Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/47 (E) ve 2014/42 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet Savcısının, sanık M.. S.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü de temyiz ettiği anlaşılmakla, bu hususta tebliğnamede görüş bildirilmediğinden Cumhuriyet Savcısının sanık M.. S.. hakkındaki temyizine ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na (TEVDİİNE), 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19664, Karar No: 2024/1355, Tarih: 05.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/19664 E.  ,  2024/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1815 E., 2019/747 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, 7188 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra sanık müdafii tarafından aynı Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz dilekçesi sunulmadığı anlaşılmışsa da, anılan kanun yürürlüğe girmeden önce Bölge Adliye Mahkemesince sanık yönünden itiraz yolu açık olarak verilen hükme yönelik olarak sanık müdafii tarafından süresi içerisinde 26.05.2019 tarihlerinde temyiz isteminde bulunulduğu, dosyanın temyizen inceleneceğine dair inancı ve temyiz iradesinin devam ettiği anlaşılmakla;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2018 tarihli ve 2017/33 Esas, 2018/97 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının birinci cümlesi yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.04.2019 tarihli ve 2018/1815 Esas, 2019/747 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.11.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

2.Sanığın Bank Asyaya talimatla para yatırmadığına, işlemlerin sanığın eşi tarafından yapıldığına,

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.11.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

2.Sanığın Bank Asyaya talimatla para yatırmadığına, işlemlerin sanığın eşi tarafından yapıldığına,

3.TCK’nın 30 uncu maddesi uyarınca hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Sanığın örgütün eylemine katılmadığına, kayınvalidesini almaya gittiğine,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

ByLock kullanıcısı olmayan ve ... Katılım Bankası A.Ş.'de bulunan hesabındaki para yatırma işlemlerinin eşine ait olduğunu, adliye önündeki gösteriye katılmadığını, kayın validesini almaya gittiğini savunan ve savunmalarının aksine örgüte yardım kastı ile hareket ettiğine dair delil bulunmayan, dosyadaki deliller kapsamında ... Sağlık Sendikasına olmasının sempati düzeyini aşmadığı ve mahkumiyet kararı verilmesi için yeterli olmadığı anlaşılmakla;

ByLock kullanıcısı olmayan ve ... Katılım Bankası A.Ş.'de bulunan hesabındaki para yatırma işlemlerinin eşine ait olduğunu, adliye önündeki gösteriye katılmadığını, kayın validesini almaya gittiğini savunan ve savunmalarının aksine örgüte yardım kastı ile hareket ettiğine dair delil bulunmayan, dosyadaki deliller kapsamında ... Sağlık Sendikasına olmasının sempati düzeyini aşmadığı ve mahkumiyet kararı verilmesi için yeterli olmadığı anlaşılmakla;

dosya kapsamındaki eylemlerinin örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında, örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı gibi, hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemeyen sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.04.2019 tarihli ve 2018/1815 Esas, 2019/747 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5371, Karar No: 2008/4418, Tarih: 18.03.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/5371 E.  ,  2008/4418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile davalı 1- Anadolu Türk Telekom İnşaat Ltd. şti, 2-Türk Telekomünikasyon A.Ş Genel Md.lüğü, 3- ... Taah. Tic. ve San. A.Ş aralarındaki tazminat davası hakkında Tekirdağ İş Mahkemesinden verilen 8.3.2007 gün ve 816/64 sayılı hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde,"Yargıtay Kanunu"nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İncele konusu karar, işçilik haklarına ilişkin olup, belirgin şekilde 14'ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 9.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 18.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19900, Karar No: 2013/420, Tarih: 17.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19900 E.  ,  2013/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının .... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....