muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24421, Karar No: 2013/21962, Tarih: 06.11.2013

10-Yakınan ...'e karşı tehdit suçu yönünden, ... için, Avukat olan yakınanın sanık ...'nin davalarını da takip ettiği, yakınanın sanık ...'ün alacaklısı olduğu bir icra takibinde borçlunun taahhüdüne uymayarak parayı yatırmaması üzerine, telefon açarak "yarın parayı alamazsam seni vurmayan ...'nin anasını avradını, devamında da cezayı alırım seni de yarın indiririm" şeklinde tehdit ettiğinin anlaşıldığı, ancak eylemin ne şekilde örgüt kapsamında işlendiğine dair delillerin karar yerinde gösterilip tartışılmadan ve bir telefon görüşmesi içinde geçen sözlerin tek bir tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

11-Yakınan ...’a karşı yağma suçu yönünden, sanıklar ..., ..., ..., ... için, sanıkların Manisa ve ...’da midye satım işini organize ettikleri, olay günü sanıklar ..., ..., ...’nin yakınanın önüne çıkarak burada midye satma git başka yerde sat,...her gün 20 TL verirse gelsin vermez ise gelmesin dediklerinin anlaşıldığı, yağma suçunun oluşabilmesi için, 5237 sayılı Yasanın 148. maddesinde belirtildiği üzere “bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına, yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya bir malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılınmasının” gerekeceği, olayda ise sanıkların ne şekilde cebir veya tehdit kullanarak yüklenen suçu işlediklerine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde gösterilip tartışılmadan genel kabulle yazılı biçimde uygulama yapılması,

12-Yakınan ...’a karşı yağma suçu yönünden, sanıklar ..., ... için, sanıkların Manisa ve ...’da midye satım işini organize ettikleri, yakınanın ...’da midye satabilmek için her gün 20 TL parayı sanık ... vasıtasıyla sanık ...’e gönderdiğinin anlaşıldığı, ancak yağma suçunun

oluşabilmesi için, 5237 sayılı Yasanın 148. maddesinde belirtildiği üzere "bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına, yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya bir malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılınmasının" gerekeceği, olayda ise sanıkların ne şekilde cebir veya tehdit kullanarak yüklenen suçu işlediklerine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde gösterilip tartışılmadan genel kabulle yazılı biçimde uygulama yapılması,

13-Yakınan ...'a karşı çalışma hürriyetini tahdit suçu yönünden, sanık ... için, sanık hakkında yakınana yönelik aynı eylem için hem mahkumiyet hem de beraat hükmü kurulması suretiyle çelişki yaratılması,

13-Yakınan ...'a karşı çalışma hürriyetini tahdit suçu yönünden, sanık ... için, sanık hakkında yakınana yönelik aynı eylem için hem mahkumiyet hem de beraat hükmü kurulması suretiyle çelişki yaratılması,

14-Yakınan ...'e karşı yağma suçu yönünden, sanık ... için, yakınanın sanığın galerisinden ... marka araç alıp karşılığında iki ay vadeli 13.500 TL'lik çek verdiği, yakınan süresinde borcunu ödeyemeyince, sanığın yanında 5-6 adamıyla gelerek buluştukları kahvehanede küfürlü konuşup aracı yakınanın elinden alıp götürdüğü, gitmeden önce de üzerine 6.500 TL vereceksin dedikleri, yakınanın bu miktarı daha sonra sanık ...'e ödediği başlangıçta verdiği çeki de geri aldığı, dinleme kayıtlarında sanığın yakınanı oraya adam göndertme parayı öde yine beni oraya indirtme allahını kitabını sinkaf ederim şeklinde tehdit ettiğinin anlaşıldığı, ayrıca sanığın daha sonradan sanıktan şahin marka aracı 6.000 TL'ye aldığı karşılığında 7.000 TL'lik senet verdiği ilk taksidi 1.000 TL'yi verdiği, ancak sanığın geri kalan parayı hemen istemesi üzerine aracı teslim edip senedini aldığı ancak ilk başta alınan 6.500 TL ile sonradan ödediği 1.000 TL'sinin ödenmediği anlaşılmakla; oluş ve dosya kapsamına göre olayın alacak miktarını aşıp yağma boyutuna ulaştığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

15- Yakınan ...'e karşı yağma suçu yönünden, sanık ..., ..., ..., ... için, yakınanın ... isimli şahsa 25 teneke zeytin sattığı, parasını alamayınca sanık ...'e bu durumdan bahsettiği, sanık ... ve adamlarının uyarmasıyla ... isimli şahsın aldığı zeytinleri yakınana iade ettiği, sanık ...'ün yakınandan zeytin almak istediği, daha sonra da bu sanığın yakınana "1.000 TL'yi ... bırakıyorsun, sabaha kadar bekleyeceğim", sanık ...'in de "bu adam burada ... 1.000 TL bırak yoksa sabaha kadar gitmiyor" şeklinde mesaj çektikleri, birkaç gün sonra da sanıklar İbrahim, ...'in yakınanın işyerine giderek 25 teneke zeytini aldıkları, sanık ...'in yakınana kısım kısım 200 TL para verdiği, yakınanın duruşma sırasında alınan

beyanında olayın zeytin alışverişinden kaynaklandığını, tehdit edilmediğini ifade etmesi karşısında; yağma suçunun oluşabilmesi için, 5237 sayılı Yasanın 148. maddesinde belirtildiği üzere "bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına, yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya bir malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılınmasının" gerekeceği, olayda ise sanıkların para talebinin zeytin alışverişinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmediği gibi, ne şekilde cebir veya tehdit kullanarak yüklenen suçu işlediklerine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde gösterilip tartışılmadan genel kabulle yazılı biçimde uygulama yapılması, kabule göre de, koşulları oluştuğu halde, 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin (d) bendiyle uygulama yapılmaması, ayrıca sanık ...'in yakınana 200 TL ödemesinin kısmi iade koşullarını oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmeden hüküm kurulması,

16-Suç örgütüne yardım etme eylemi yönünden sanıklar ..., ...; örgüt adına suç işleme eylemi için ise sanıklar ..., ... için, sanık ...'in tahsilat, sanık ...'nin ise ev tahliyesi için örgüt mensuplarına ulaşması haricinde suç örgütüne ne şekilde yardım ettiklerinin karar yerinde denetim olanak verecek şekilde gösterilip tartışılmadan, kendi menfaatlerini temin için örgüt mensubu kişilerle görüşmelerin suç örgütüne yardım şeklinde değerlendirilerek yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi, ayrıca karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Yasanın, 6352 sayılı Yasa ile değişik, 220/7. maddesi ile, sanıklar ... ve ... hakkında ise, 6459 sayılı Yasa ile değişik 220/6. maddesinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ..., ..., , ..., ..., ..., ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, sanıklar ..., ..., ...’nun yakınan ...’a yönelik yağma suçu dışındaki eylemleri ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun326/son maddesinin gözetilmesine ilişkin oybirliğiyle verilen karar 06/11/2013 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nun katıldığı oturumda, sanıklar ve savunmanının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/4655, Karar No: 2010/186, Tarih: 21.01.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/4655 E.  ,  2010/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Tescil davasında orman incelemesi yapılmış bulunduğuna göre, 26.01.2009 tarih 1 sayılı Başkanlar Kurulu kararı gereğince hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14280, Karar No: 2011/17862, Tarih: 30.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/14280 E.  ,  2011/17862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.11.2008 tarih ve 2005/325-2008/652 sayılı kararı onayan Dairenin 28.06.2011 gün, 2009/8997, 2011/7786 sayılı kararı aleyhinde davacı vekilince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacı vekili, müvekkilinin davalı gerçek kişi ile dava dışı limitet şirketi kurduklarını, daha sonra bu davalının baskısıyla sahibi olduğu %50 payını kendisine devrettiğini, yapılan mutabakat sonucu, ortağı olduğu diğer davalı şirkete ait 30 Milyar TL bedelli, 24.10.2001 vadeli ve 65 Milyar TL bedelli, 15.09.2001 vadeli bonoları verdiğini, 30 Milyar bedelli senedin takibe konulduğunu, davalı gerçek kişinin imza inkarında bulunduğunu, imzanın bu davalıya ait olduğunun ortaya çıktığını, esasen yargılandığı ceza dosyasında da bonoları borcu için imza ederek verdiğini kabul ettiğini, 65 milyar TL bedelli bononun tahsili için yapılan icra takibine haksız şekilde itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve % 80 inkar tazminatı hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12966, Karar No: 2018/10963, Tarih: 07.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12966 E.  ,  2018/10963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı aleyhinde ... İcra Müdürlüğünün 2014/7008 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, davalının ... Şubesinde servis asistanı iken 16.06.2014 tarihi itibari ile istifa etmek sureti ile müvekkili Bankadan ayrıldığını, davalının 10.04.2011 tarihinde imzaladığı taahhütnameye isnaden 22.08.2014 tarih ve 14717 sayılı yazı ile eğitim giderlerinin 1.718,50 TL olduğu, ancak Bankadaki görev süresine karşılık gelen kısmın düşülmesi sonucunda kalan eğitim gideri olan 799,10 TL’nin ve 3.048,64 TL ihbar tazminatının 10 gün içinde ödenmesinin talep edildiğini, ancak davalının gerekli ödemeyi yapmadığını, bunun üzerine hakkında icra takibi başlatıldığını, başlatılan icra takibine, davalının borcum yoktur şeklinde itiraz ettiğini, bu sebeple davalının itirazının iptaline itiraz konusu alacağın %20’si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; kendisinin sürekli geçici görevlere gönderildiğini, geçici görevlerden döndüğünde geçici görev ücretinin, Bankanın karlılığını düşürdüğü gerekçesi ile kendisine ödenmediğini, kendisi bu alacak hakkını talep ettiğinde, kendisine bu hakkın verilmediğini, şubenin tadilat nedeniyle nakli sırasında akşam saat 19:00’a kadar çalışarak fazla mesai yaptığını, yine bazı ay sonlarında kıymetli evrak sayımı yapmak içinde fazla mesaiye kaldığını, ATM’lerden birine zarar verilmesi ile meydana gelen olay sebebiyle mesai dışında kendisinin çağrıldığını, 4 saate yakın gece bu iş için çalıştığını, ancak kendisine fazla mesai ücretinin ödenmediğini, bu sebeple iş akdini haklı nedenle fesih ettiğini, böylelikle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı temyizi yönünden;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktarın toplamı 799.10 TL olup karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalının temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE,

Davacı temyizi yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasında davacı işverenin ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı uyuşmazlık konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebep olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yazılı olan sebeplere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih sebebi bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

Somut olayda, her ne kadar Mahkemece davacı işverenin ihbar tazminatı istemi davalı işçinin 09.06.2014 tarihinde sunmuş olduğu istifa dilekçesinin davacı banka tarafından değerlendirildiği, bölüm Müdürü Namık Kemal Atsan tarafından “09.06.2014 tarihli dilekçesi ile istifasını talep eden yukarıda durumu yazılı ...’ın 16.06.2014 tarihi itibari ile istifasını kabulü hususunu onaylarınıza arz ederim” şeklinde Daire Başkanı ...’in onaylarına sunulduğu, 16.06.2014 tarihinde ise ilgili amir tarafından olur verilerek davalı işçinin iş akdi sonlandırıldığı dolayısıyla davacı bankanın Daire Başkanının davalı işçinin istifasına vermiş olduğu “olur” ile davalının iş akdini fesih etmesinde ihbar önelini beklemek istemediği gerekçesiyle reddedilmiş ise de yapılan değerlendirme hatalıdır. Şöyle ki, fesih bildirimi karşı tarafa varmakla hüküm ve sonuçlarını doğurur ve bildirimin hüküm ve sonuçlarını doğurması karşı tarafın kabulüne bağlı değildir. Bu nedenle davacı işverenin fesih bildirimi yazısını ''olur'' kaydıyla almış olması sözleşmenin anlaşma suretiyle sona erdiğini göstermeyeceği gibi davacı işverenin ihbar önelinden vazgeçtiği sonucunu meydana getirmez. Davalı işçi usulüne uygun ihbar öneli tanımadan iş sözleşmesini istifa etmek suretiyle feshetmiştir. Bu durumda davacı işverenin ihbar tazminatı isteminin kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/278, Karar No: 2022/1154, Tarih: 17.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/278 E.  ,  2022/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

...

...

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.12.2012 tarihinde verilen dilekçeyle mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.10.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım davalılar vekili ve davacılar vekili tarafından talep edilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne dair verilen kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 17/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/9817, Karar No: 2022/1996, Tarih: 03.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/9817 E.  ,  2022/1996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakaları ile kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İlk derece mahkemesince tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine hükmedilmiş, hükme karşı davacı kadın tarafından tazminat ve nafaka miktarları ile kişisel ilişkinin süresi yönünen istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge mahkemesince davacı kadının tazminat ve nafaka miktarlarına yönelik istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, kadının kişisel ilişkiye yönelik istinaf talebinin kabulüyle velayeti anneye bırakılan ortak çocuklarla baba arasındaki kişisel ilişki yeniden düzenlenmiştir. Bölge adliye mahkemesi kararı taraflara tebliğ edilmiş ve bu hüküm yasal süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurmayan davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakaları yönünden temyiz edilmiştir. Davalı erkeğin bu yönlere ilişkin temyizinde hukuki yararının bulunmadığı gibi ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmediği nazara alındığında kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakalarına dair hüküm davalı erkek yönünden kesinleşmiştir. Anlatılan sebeplerle davalı erkeğin kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakaları yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı erkeğin kişisel ilişki süresine yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Velâyeti anneye bırakılan ortak çocuklar ile davalı baba arasında bölge adliye mahkemesince tesis edilen kişisel ilişki yetersiz olup babalık duygularını tatmine, çocuklar bakımından da baba ... ve şefkatini tatmaya elverişli değildir. Bu sebeplerle babalık duygularını tatmine elverişli, çocukların da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: 1-Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalı erkeğin kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakaları yönünden temyiz dilekçesinin reddine,

SONUÇ: 1-Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalı erkeğin kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakaları yönünden temyiz dilekçesinin reddine,

2-Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasının kişisel ilişkiyi düzenleyen 3. bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine ““Velayeti davacı anneye verilen ortak çocuklar ile davalı baba arasında, her ayın l. ve 3. haftasonu Cumartesi günü 10:00 ile takip eden Pazar günü 17:00 saatleri arasında, dini bayramların 2. günü 10.00 ile 3. günü 17.00 saatleri arasında, yarıyıl tatilinin başlangıcını izleyen ilk Pazartesi günü saat 10.00’dan takip eden Cuma günü saat 17.00 arasında, her yıl 1 Temmuz saat 10:00 ile 10 Temmuz saat 17:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına” cümlesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 03.03.2022 (Prş.)