muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1598, Karar No: 2024/2497, Tarih: 09.07.2024

II. CEVAP

Davalı yüklenici vekili cevap dilekçesinde özetle; değişen imar durumu ve azilname sebebiyle inşaata başlamanın mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİNİN İLK KARARI

Gaziosmanpaşa Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/209 Esas, 2014/122 Karar, 25.03.2014 tarihli kararında özetle; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yapılması gerekli işlemlerin davalı yüklenici tarafından yapılmadığı, taşınmazda yapılan keşifte yüklenicinin bugüne kadar inşaata başlamadığı anlaşıldığından, davanın kabulü ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine karar verilmiştir.

IV. BİRİNCİ BOZMA KARARI

A. Bozma Kararı

1. İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını süresinde davalı vekili temyiz etmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi'nin 2014/8386 Esas, 2016/1 Karar, 11.01.2016 tarihli kararı ile kararın onanmasına karar vermiştir.

3. Daire onama kararına karşı davalı yüklenici vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

4. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi'nin 2016/3508 Esas, 2018/2009 Karar, 01.03.2018 tarihli kararı ile özetle; davada, 20.05.2005 günlü düzenleme şeklindeki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi talep edilmiştir. Dosya kapsamındaki belgelerden, sözleşmenin konusu olan 1613 Ada 13 (yeni 17) parsel numaralı taşınmazda, davacılar dışında paydaşlar olduğu, bu kişilerle de 17.12.2003 tarihli sözleşme imzalandığı anlaşılmaktadır.

TMK’nın 692. maddesi gereğince, paylı taşınmaz malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi olağanüstü tasarruflardan sayıldığından, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshi, tüm paydaşların muvafakatlarıyla mümkündür. Bu durumda, mahkemece, davacı tarafa; davada yer almayan ..., ..., ......... ve ...isimli paydaşların davaya muvafakatlarının alınması, muvafakat vermeyen paydaşlar hakkında ise, ayrı bir dava açması için süre verilmesi, dava açılması halinde eldeki dava ile birleştirilmesi ve bu şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilip, sonucuna uygun bir hüküm kurulması gerektiği, mahkeme kararının bozulması gerekirken, Dairece sehven onandığı, bu kez yapılan incelemede anlaşıldığı gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

V. İLK DERECE MAHKEMESİNİN SON KARARI

Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/103 Esas, 2022/290 Karar, 20.05.2022 tarihli kararı ile özetle; davalı yüklenicinin imar durumu almak için belediyeye başvurduğuna ve inşaat projesini yaptığına dair herhangi bir yazılı belgeye rastlanmadığı, dava konusu arsanın boş olduğu, üzerinde herhangi bir yapılaşmanın olmadığı, sözleşme gereğince yapılması gerekli işlemlerin davalı tarafından yapılmadığı anlaşıldığından sözleşmenin feshine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı arsa sahipleri ..., ..., ..., ......... vekili temyiz dilekçesinde özetle; arsanın sorunsuz ve borçsuz şekilde teslim edilmediğini, tüm hissedarlarca sözleşmenin imzalanması ve işlemler için vekaletnamelerin verildiği tarihin 20.05.2005 olduğunu, davalı yüklenici tarafından yapılan işlemlerin değerlendirilmediğini, arsa sahibi ... mirasçılarının yükleniciye vekalet vermediğini, değişen mevzuat uyarınca yapılan ek sözleşmenin davacılarca imzalanmadığını, 03.04.2009 tarihinde davacı ...’ın yükleniciyi vekaletten azlettiğini, tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinden yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek, kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı ..., ..., ...vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinden yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek, kararı temyiz etmiştir.

3. Davalı yüklenici vekili temyiz dilekçesinde özetle; birleşen dava davacılarının sözleşmenin feshini talep etmediklerini, ek rapor alınması yönündeki taleplerinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığını, delillerinin değerlendirilmediğini, daire ve arsa değeri üzerinden harç alınmasının hatalı olduğunu, sözleşmedeki değer üzerinden harç ve vekalet ücreti hesabı yapılması gerektiğini belirterek, kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

TMK’nun 692. maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 437 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenici ve davalı arsa sahipleri ..., ..., ..., ..., ..., ... vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3. Davalı arsa sahipleri ..., ..., ... vekilinin temyiz itirazları ile davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davalı arsa sahipleri, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu olan taşınmazda hissedar olup, aralarında zorunlu dava arkadaşlığı olduğundan ve davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinden aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3. Davalı arsa sahipleri ..., ..., ... vekilinin temyiz itirazları ile davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davalı arsa sahipleri, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu olan taşınmazda hissedar olup, aralarında zorunlu dava arkadaşlığı olduğundan ve davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinden aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

4. Mahkemece arsa değeri ve inşa edilmeyen bina değeri üzerinden davacıların arsa hissesi oranında harç tamamlatılmış ise de, sözleşmenin feshi talep edildiğinden sözleşme değeri üzerinden harç alınması gerekmektedir. Mahkemece, ayrıca sözleşme değeri tespit edilmediğinden sözleşmede, sözleşme bedeli olarak 1.000.00 TL belirtildiği için bu bedel üzerinden harç alınması gerekmektedir.

Yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.“Değerlendirme” bölümünün “2” nci bendi uyarınca davalı yüklenici ve davalı arsa sahipleri ..., ..., ..., ..., ..., ... vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, “3” üncü bent uyarınca davalı arsa sahipleri ..., ..., ...ile davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ...’ın temyiz itirazlarının kabulüne, “4” üncü bent uyarınca davalı yüklenici vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının “2, 3 ve 4” üncü bentlerinin hükümden çıkartılmasına, yerine “2” inci bent olarak “68,00 TL karar ve ilam harcının peşin alınan 15,60 TL ve 9.946,55 TL tamamlama harcından mahsubu ile bakiye 9.894,15 TL harcın talebi halinde davacıya iadesine” cümlesinin, “3” üncü bent olarak “Davacılar yararına takdir olunan 1.000.00 TL vekalet ücretinin davalı yüklenici Öz Yıldız Deri Konfeksiyon...Ltd. Şti’den alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin, “4” üncü bent olarak “Davacı tarafından yatırılan 15,60 TL peşin harç, 68,00 TL karar harcı, 1.118,20 TL yargılama giderinin davalı yüklenici Öz Yıldız Deri Konfeksiyon...Ltd. Şti’den alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2. Davalılar Yargıtay duruşmasında vekille temsil olmadıklarından lehlerine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadelerine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.07.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13573, Karar No: 2013/14275, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13573 E.  ,  2013/14275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine dayalı yeniden inşa nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacıya ait işhanında kiracı olduğunu, 27.05.2009 tarihli dernek yönetim kurulu kararı ile taşınmazın yıkılıp yeniden inşası için karar alındığını, alınan karar doğrultusunda projenin hazırlanıp 06.01.2010 tarihinde belediyece onaylandığını, davalı kiracıya usulüne uygun olarak tahliye ihtarı gönderildiğini ancak davalının buna uymadığını belirterek yeniden inşa nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece, davacı tarafından ibraz edilen avan projenin davanın açıldığı tarih itibariyle uygulanabilir olmadığı, yeni avan projenin ibraz edilmediği, tahliye davasının her kira dönemini müteakip açılmasının mümkün olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine göre yeniden inşa nedeniyle açılacak tahliye davalarında, imarca tasdikli mimari ya da avan projenin ibrazı zorunludur. Ne var ki söz konusu projenin davanın açıldığı sırada verilmesi şart olmayıp dava tarihinden sonra da ibrazı mümkündür.

Olayımızda; davacı, 06.01.2010 tarihli onaylı avan projeye dayanmış olup imar planında yapılan değişiklik nedeniyle dava tarihi itibariyle projenin uygulanabilir olmadığı anlaşılmıştır. Belediyece verilen cevabi yazıdan anlaşıldığına göre duruşma aşamasında yeni avan proje için davacı tarafından belediyeye başvurulmuş ancak belediye istemi reddetmiştir. Dava dışı ... Belediyesinin bu işlemine karşı davacı tarafından ... İdare Mahkemesinin 2011/205 esas sayılı dosyası ile idari işlemin iptaline yönelik dava açılmıştır. Mahkemece ilgili tarafa proje ibrazı için her hangi bir kesin süre verilmediği gibi davacı tarafından yapılan proje başvurusu ve idare mahkemesinde görülmekte olan dava sonucu da bekletici mesele yapılmamıştır. Proje ibrazının gecikmesinde davacı derneğin bir kusuru bulunmamaktadır. Bu duruma göre idari yargıda görülmekte olan dava ve proje başvurusunun eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5864, Karar No: 2011/4716, Tarih: 30.09.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/5864 E.  ,  2011/4716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Tescil davasında uyuşmazlık konusu taşınmazın ... sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda inceleme yapılmış bulunduğuna göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi ... ... (....) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/344, Karar No: 2011/40505, Tarih: 05.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/344 E.  ,  2011/40505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/104272

MAHKEMESİ : Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2007

NUMARASI : 2007/510

SUÇ : Hakaret, Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde katılanın kasten yaralama suçundan doğan herhangi bir maddi zararının bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b).bendinde belirtildiği üzere kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “Yakınanın şikayetten vazgeçmemesi ve sanık aleyhine tazminat davası açtığı, tazminatın halen ödendiğine ilişkin bir kayıt olmadığı” biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nın 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde; "İstanbul Büyükşehir Belediyesine ait Anadolu yakasındaki bir hayvan barınağında gönüllü çalıştırılmasına" karar verilmesi, 3-5237 Sayılı TCK.nın 129/3.maddesi uyarınca hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığa hapis cezası tayin edildikten sonra yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Gerekçeli karar başlığında sanık müdafiinin ve katılan vekilinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 232/2-b.maddesine aykırı davranılması,

5-11.12.2006 tarihli duruşma tutanağına nüfus ve adli sicil kaydının okunduğu yazılmış ise de, dosya içerisinde adli sicil kaydı bulunmadığı dikkate alınarak sanığı ait adli sicil kaydı getirtilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 Sayılı CMK.nın 209.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8071, Karar No: 2016/13910, Tarih: 29.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/8071 E.  ,  2016/13910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesine göre işçinin iş sözleşmesini geçerli sebeple aynı yasanın 18. maddesine göre feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymama ve fesih bildiriminde, fesih sebebinin açık ve kesin gösterilmemesinin 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğuracağı, dosya içerisinde davacıya yapılmış yazılı fesih bildirimi bulunmadığı bu nedenle feshin geçersiz olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 29/06/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/751, Karar No: 2024/2583, Tarih: 10.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/751 E.  ,  2024/2583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1557 E., 2023/1930 K.

ŞİKAYETÇİ : ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNAN : ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET TARİHİ : 07.03.2022

HÜKÜM : Usulden Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/7 E., 2023/313 K.

1- İlk derece mahkemesince, sıra cetveline şikayette, 6240055171 Vergi kimlik numaralı müflis şirket ile ilgili borçlu- şikayetçi ... adına oluşturulan ana takip bulunmadığı, adi Ortaklık nedeniyle takip başlatıldığı, şikayet tarihi itibariyle şikayet olunan tarafından borçlu hakkında takip başlatılmaması nedeniyle sıra cetvelinde yer almaması gerektiği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı taraflar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına; borçlunun sıra cetveline şikayette sıfatı (husumeti) bulunmadığından yeniden esas hakkında karar verilmesine, şikayetin aktif husumet yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı taraf vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; adi ortaklığa karşı açılmış bir takibin bulunduğu, şikayetçinin şahsen sorumlu olduğu bir borçtan dolayı takibin bulunmadığı ve şikayetçinin şikayette aktif husumetinin olmadığı anlaşıldığından, taraf vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12.Hukuk Dairesi kararına ilişkin taraf vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, şikayet olunan harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, temyiz harcı şikayetçi tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12.Hukuk Dairesine gönderilmesine, kesin olarak 10.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7956, Karar No: 2006/9113, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7956 E.  ,  2006/9113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi getirtildikten sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5865, Karar No: 2018/2314, Tarih: 26.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/5865 E.  ,  2018/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/04/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkili ...'ün Türk spor hayatında önemli yere sahip, saygınlığı olan, ödüller almış ve halen TBMM'de görevli milletvekili görevini sürdüren bir şahsiyet olduğunu, müvekkilinin kaleme aldığı bir yazı ile Adalet ve Kalkınma Partisi’nden istifa ettiğini, partiden istifasının Gülen Hareketi tarafından istenildiği konusunda yayınlar yapıldığını, bu çerçevede Takvim Gazetesi'nin 30/01/2014 tarihli nüshasında "Şükür Mesajı", 31/01/2014 tarihli nüshasında "Kavurmacı Kıvırmacı " 01/02/2014 tarihli nüshasında "Hani Emir Almamıştınız", 05/02/2014 tarihli nüshasında "Yalancı Kralı " başlıklı yazılar ile müvekkilinin kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davalı ....’in Basın Kanunu 13. maddesinde yazılı sorumlulardan olmadığını, husumet yöneltilemeyeceğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; dava konusu yazılarda davacının kişilik haklarına saldırı kabul edilebilecek herhangi bir unsur bulunmadığından, davacının toplumda tanınan ve meşhur kişiliği nedeniyle eleştirilere de katlanma zorunluluğu bulunduğu ve basın özgürlüğünün ulaştığı seviye de gözetilerek davanın reddine karar verilmiştir.

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13. maddesi gereğince basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddî ve manevî zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi müştereken ve müteselsilen sorumlu olup, hukuki sorumlular

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13. maddesi gereğince basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddî ve manevî zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi müştereken ve müteselsilen sorumlu olup, hukuki sorumlular

arasında genel yayın yönetmeni bulunmamaktadır. Şu halde, davalı yayın kuruluşunun genel yayın yönetmeni olan davalı Ergün Diler’in, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13. maddesine göre sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu nedenle adı geçen davalı hakkında davanın husumetten reddi gerekirken esastan reddi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.