muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/62, Karar No: 2017/282, Tarih: 23.05.2017

**Ceza Genel Kurulu         2017/62 E.  ,  2017/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi : BURSA 1. Çocuk

Günü : 17.03.2016

Sayısı : 2-231

Sanık ...'in hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası; işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan da aynı Kanunun 116/2, 31/3, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 2.400 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Bursa 1. Çocuk Mahkemesince verilen 02.05.2013 gün ve 379-382 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 30.11.2015 gün ve 33420-18753 sayı ile;

"Suça sürüklenen çocuğa ait kan örneğinden elde edilen DNA profili ile uyumlu olan biyolojik örneğin, hırsızlığın yapıldığı kafe önündeki masanın üzerinde bulunan kola şişesinden alınması ve suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalardaki savumasında suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 17.03.2016 gün ve 2-231 sayı ile;

"Dosyada bulunan 03.12.2009 gün ve 2009/19149 uzmanlık numaralı Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün ekspertiz raporuna göre; yakınanın hırsızlık yapılan Golf Cafe isimli işyerinin dışındaki masanın üzerinde duran kola kutusu üzerinden tespit edilen svap örneğinin, suça sürüklenen çocuk ...'den alındığı belirtilen kan örneğinden elde edilen DNA profili ile genotipik olarak uyumlu olduğu belirlenmiştir.

Polisçe elde edilen yukarıdaki bulgunun incelenmesi ve suça sürüklenen çocuğa ait olduğunun tespit edilmesi olayın aydınlatılması için yeterlidir. Bunun, suçun işlendiğine delil sayılmaması mümkün değildir" gerekçesiyle, sanığın önceki hükümdeki gibi mahkûmiyetine karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2016 gün ve 146329 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 gün ve 696-1451 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesince 09.02.2017 gün ve 310-1018 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmiş olup, direnmenin ve temyizin kapsamına göre inceleme, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmiş olup, direnmenin ve temyizin kapsamına göre inceleme, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Şikâyetçinin, işyerinden hırsızlık yapıldığına dair müracaatta bulunması üzerine soruşturma başlatıldığı,

Görgü tespit tutanağında; tek katlı müstakil bina niteliğindeki işyerinin kapı ve pencerelerinin sağlam vaziyette olduğu, demir parmaklığın yerinden çıkarılarak içeriye girildiği bilgilerine yer verildiği,

Olay yeri inceleme raporunda; Kültür Park içinde bulunan işyerine, pencere koruma demir kafesinin yerinden sökülüp sürgülü pencerenin kızağından çıkarılmak suretiyle girildiğinin ve işyerinin dışında, park alanındaki masada bulunan Coca-Cola kutusu üzerinden biyolojik svap elde edildiğinin belirtildiği,

03.12.2009 tarihli ekspertiz raporunda; olay yerinden alınan svap örneğinin, başka bir olay kapsamında sanıktan alındığı belirtilen kan örneğinden elde edilen DNA profili ile genotipik olarak uyumlu olduğunun belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Şikâyetçi aşamalarda; işletmekte olduğu Golf Kafe isimli işyerini 01.09.2009 günü saat 23.30'da kapatarak evine gittiğini, ertesi gün saat 11.00 sıralarında işyerine geldiğinde pencere korkuluk demirinin kırılarak, sürgülü camın ise kırılmaksızın yerinden çıkartılıp içeriye girildiğini anlaması üzerine işyerini kontrol ettiğinde, tezgahta dizili vaziyette olan muhtelif markalardaki sigara ile yazar kasa içinde bulunan 20 Liranın olmadığını tespit ettiğini, toplam zararının 700 Lira olduğunu, sanığı tanımadığını, şikâyetçi olduğunu beyan etmiş,

Sanık kovuşturma aşamasında; Kültür Park içinde bulunan kafelere sürekli gittiğini, Golf Kafe isimli işyerine girip girmediğini hatırlamadığını, bir şeyler içmek için girmiş olabileceğini, bu nedenle Coca-Cola kutusu üzerinde iz kalabileceğini, hırsızlık olayı ile bir ilgisinin bulunmadığını, suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.

Sanık kovuşturma aşamasında; Kültür Park içinde bulunan kafelere sürekli gittiğini, Golf Kafe isimli işyerine girip girmediğini hatırlamadığını, bir şeyler içmek için girmiş olabileceğini, bu nedenle Coca-Cola kutusu üzerinde iz kalabileceğini, hırsızlık olayı ile bir ilgisinin bulunmadığını, suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi halinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemeli, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Şikâyetçinin işletmekte olduğu Kültür Park içinde bulunan Golf Kafe isimli işyerinin pencere demir korkuluğu yerinden çıkarılıp sürgülü camı açılmak suretiyle içeriye girilip muhtelif markalarda sigara ile yazar kasa çekmecesinden 20 Liranın çalındığı, işyerinin dışında park alanındaki masa üzerinde bulunan kola kutusunun ağız kısmından elde edilen biyolojik svabın, başka bir olay kapsamında sanıktan alınan DNA profili ile uyumlu olduğunun tespit edildiği olayda, svap örneğinin, işyerinin dışında herkesin serbestçe girip çıkabileceği yerlerden olan park alanındaki masada bulunan teneke kutu üzerinden elde edilmesi, suça konu malzemelerin sanıktan ele geçirilmemesi, olay anına ilişkin herhangi bir görgü tanığı veya kamera görüntüsünün bulunmaması, sanığın Kültür Park içinde bulunan kafelere devamlı gelip gittiğini ve şikâyetçinin işyerine de bir şeyler içmek için gitmiş olabileceğini savunarak suçlamaları kabul etmemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 17.03.2016 gün ve 2-231 sayılı direnme hükmünün, sanığın hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4753, Karar No: 2014/14646, Tarih: 11.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4753 E.  ,  2014/14646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/203328

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2010

NUMARASI : 2010/23 (E) ve 2010/366 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, en son beyanname örnekleri getirtilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8646, Karar No: 2013/22932, Tarih: 25.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/8646 E.  ,  2013/22932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya gayrimenkul danışmanlık hizmeti verilmesine rağmen davalının mülk sahibi ile anlaşarak konutu 15/06/2011 tarihinde satın aldığını, komisyon ücretinin ödenmemesi sebebi ile başlattığı icra takibine davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir,

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş;hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun 2013/8646-22932

yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda 5.026,80 TL asıl alacak miktarı ile takibin devamına karar verilmiş, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 3.793,20 TL asıl alacak miktarı ile takibin devamına karar verilmekle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuştur. Mahkemece kısa karar ve gerekçeli karar uyumsuzluğu yaratılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12952, Karar No: 2006/12304, Tarih: 13.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/12952 E.  ,  2006/12304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2006

Davacı meslek hastalığı  sonucu maluliyetinden doğan  manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı sonucu  % 12,2 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedilmesi nedeni ile  manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından  meslek hastalığı sonucu % 12,2 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğine  dair   Sağlık Bakanlığı Z.U.Göğüs Hastalıkları Hastanesinin 30.05.2006 tarihli raporuna itiraz edildiğine göre, sigortalının % 12,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmesinin meslek hastalığı sonucu olup olmadığına dair  506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde % 12,2 oranında meslekte kazanma gücünün kaybetme olayının meslek hastalığı sonucu meydana geldiğinin saptanmasından sonra davacıların tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin  ölüm nedenine ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, .13.11.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6796, Karar No: 2018/18731, Tarih: 19.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6796 E.  ,  2018/18731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Kapalı pazar yerinde düzenlenen fuarda bulunan mağdura ait stantda askıda sergilenen değeri 400 TL olan deri montu çalan sanığı hırsızlık eyleminden ötürü TCK'nın 142/1-e, maddesi ile cezalandırılması yerine aynı yasanın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesini gerektirir yasal şartların oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 19.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7407, Karar No: 2011/11931, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7407 E.  ,  2011/11931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılar tarafından yapılan kazı çalışması sırasında açık bırakılan çukurlar nedeniyle müvekkiline kaskolu aracın hasarlandığını, 28.750 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı tarafın olayda 8/8 kusurlu olduğunu, 14.680 TL sovtaj bedelinin tenzili ile bakiye 14.070 TL'nın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... İnş. Enerji Tic. San. AŞ vekili, 8.1.2007 tarihinde ... Genel Müdürlüğünün Elektrik Dağıtım Şebekeleri İyileştirme Projesi kapsamında açtığı ihaleyi müvekkilinin aldığını, 14.8.2007 tarihli sözleşme ile ihale konusu işin diğer davalı ... İnş. Nakl. Haf. San. Dış. Tic. Ltd. Şti.'ne anahtar teslimi olarak verildiğini, sözleşme hükümlerine göre zarardan ... firmanın sorumlu olduğunu, kusuru kabul etmediğini, mahkemenin yetkili olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili, dava konusu işlerin ihale ile davalı ... Enerji İnş. Tic. AŞ'ne verildiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, hasar miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İnş. Nakl. Haf. San. Tic. Ltd. Şti vekili, davanın ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiğini, kusur oranını kabul etmediğini, hasarın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... Genel Müdürlüğü ile ... Enerji İnş. Tic. San. AŞ hakkında açılan davaların reddine, davalı ... İnş. Haf. Nak. San. Dış. Tic. Ltd. Şti aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 10.552,50 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, TTK'nun 1301.maddesine dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Müteselsil sorumlulukta, kural olarak borçlulardan her biri BK'nun 141., 142.maddelerine göre borcun tamamından sorumludur.

2918 sayılı KTK'nun 88.maddesinde, "bir motorlu aracın katıldığı kazada, 3.kişinin uğradığı zarardan dolayı birden fazla kişi tazminatla yükümlü bulunuyorsa, bunlar müteselsil olarak sorumlu tutulur" hükmüne yer verilmiştir.

2-Dava, TTK'nun 1301.maddesine dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Müteselsil sorumlulukta, kural olarak borçlulardan her biri BK'nun 141., 142.maddelerine göre borcun tamamından sorumludur.

2918 sayılı KTK'nun 88.maddesinde, "bir motorlu aracın katıldığı kazada, 3.kişinin uğradığı zarardan dolayı birden fazla kişi tazminatla yükümlü bulunuyorsa, bunlar müteselsil olarak sorumlu tutulur" hükmüne yer verilmiştir.

Bu durumda müteselsil sorumlulukta, BK 142.maddesi uyarınca, zarar görenin, borçluya, dilerse sorumlulardan birine, dilerse hepsine veya bir kısmına karşı dava açabilir. Aynı yasanın 146.maddesi uyarınca, sorumluların iç ilişkide kusur oranına göre birbirlerine karşı rücu hakları da mevcuttur.

Somut olayda davacı vekili müvekkiline kaskolu araçta meydana gelen maddi zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Kazaya sebep olan iş ve kazı çalışması, Türkiye Elektrik Dağıtım Şebekeleri iyileştirme projesi kapsamında davalı ...'ın uhdesinde açılan ihale ve sözleşme ile diğer davalı ... İnşaat AŞ'ne, ... İnşaat AŞ'de bu işin yapılmasını ... diğer davalı ... İnş. Nak. Har. San. Tic. Ltd. Şti'ne vermiştir. Taraflar arasındaki istisna aktine dayalı işin yapımı

esnasında davalı ... tarafından gözetim denetim ve kontrolü sözkonusu olup, burada BK 55.maddesi kapsamında müteselsilen sorumludur. Davalı ...'ın, yasanın kendisine yüklediği görev ve hizmetlerin yürütülmesi esnasında zarar meydana gelmesi nedeniyle, diğer davalı ... Enerji İnşaat AŞ ile arasında imzalanan ihale sözleşmesi hükümleri gereğince sorumluluğu ortadan kalkmadığı gibi yüklenici ... Enerji İnş. Tic. San. AŞ'nin diğer davalı ... ... İnş. Nakl. Harf. San. Dış Tic. Ltd. Şti ile aralarında yapılan ... sözleşmesi hükümleri de ... Enerji İnş. AŞ'nin zarar görene karşı hukuki sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

Bu durumda mahkemece müteselsil sorumluluk hükümlerine göre tüm davalıların tazminattan sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 8.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12201, Karar No: 2014/14395, Tarih: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12201 E.  ,  2014/14395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2011/90-2013/172

Davalı işyerleri K. S. Ltd. Şti'ne ait 1.3.2006 ile 15.5.2008 tarihleri aralığında dönem bordroları ile S. M. Y. A.T. Ltd. Şti'ne ati 29.7.2008 ile 18.4.2011 dönem bordroları ve davalı işyerleri ile İl Özel İdaresi yapılan 2008 ile 2011 yılları arasında sözleşmelerinin onaylı örneğinin dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.