muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24534, Karar No: 2015/18165, Tarih: 12.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24534 E.  ,  2015/18165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2008/384-2012/113

R.. K.. ile H.. Ş.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.03.2012 gün ve 384/113 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar H.. Ş.. ve müşterekleri vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı R.. K.. vekili tarafından davalılar aleyhine açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin davanın yapılan yargılaması sonucunda davanın kabulü ile 8420 ada, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlardaki K.. Ş.. adına olan 1/2 hisselerin iptal edilerek, davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, bir kısım davalılar (H.. Ş.., H.. Ş..ci, H.. E.., D.. Y..) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ne var ki; vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisi bulunan davalılar vekili, Daire Başkanlığına sunmuş olduğu 04.09.2015 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini açıklayarak temyizden vazgeçmiştir. Ayrıca davalı asillerden H.. Ş.., H.. E.. ve D.. Y.. vekillerinin bu dilekçesine ilaveten kendileri de kimlik tespiti yapılmak suretiyle aynı tarihli dilekçeleriyle temyizden feragat ettiklerini açıklamışlardır.

Davalılar vekili Avukat N.. Ö.. S..'ın ile bir kısım müvekkillerinin imzalı dilekçeleri ile temyiz talebinden vazgeçtiklerini bildirdikleri anlaşıldığından temyiz isteminin vaki vazgeçme nedeniyle REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 120,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden bir kısım davalılar H.. Ş.. ve müştereklerine, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1587, Karar No: 2018/5805, Tarih: 13.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1587 E.  ,  2018/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçiler vekili, hacizleri düşmüş bulunan şikayet olunan ... Teks. Enerji San. ve Tic. A.Ş'ye ve ...ye sıra cetvelinde yer verilmesinin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunanlar, şikayetin reddini istemiştir.

... mahkemesince, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sıra cetvelinde dahili şikayet olunan ...... Teks. San. ve Tic. Ltd'ye ilk sırada pay ayrılmasının yerinde olduğu, kendilerine pay ayrılmayan diğer şikayet olunanların sıralarına yönelik yapılan itirazda ise hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

...) Anayasa'nın 36. maddesi ile 6100 Sayılı HMK’nın .... maddesi uyarınca, taraflar dinlenilmeden, iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için davet edilmeden hüküm verilemez. Aksi halde savunma hakkı kısıtlanmış olur. Yine, HMK’nın 280. maddesinde, bilirkişi raporunun taraflara tebliğ edileceği, 281/... maddesinde ise tarafların bilirkişi raporunun tebliğinden itibaren iki hafta içinde raporda eksik gördükleri hususların bilirkişiye tamamlattırılmasını, belirsizlik gösteren hususlar hakkında bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri düzenlenmiştir.

Somut olayda, ........2015 tarihli bilirkişi raporu HMK’nın 280. maddesi uyarınca taraflara tebliğ edilmediği gibi şikayetçiler vekilince, ........2015 tarihli son celsede rapora karşı beyanda bulunmak üzere süre talep edildiği halde HMK’nın 281. maddesine aykırı olarak talebin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu durumda, mahkemece, bilirkişi raporu taraf vekillerine usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, iki haftalık beyan süresinin

dolması da beklendikten sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, anılan usule uyulmadan şikayetçi tarafın hukuki dinlenilme hakkını ihlal edecek şekilde sonuca varılması bozmayı gerektirmiştir.

...) Bozma sebebine göre, şikayetçiler vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçiler yararına BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24415, Karar No: 2010/32536, Tarih: 02.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/24415 E.  ,  2010/32536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

18.04.2007 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 26.04.2007 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğininin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

02.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14812, Karar No: 2008/14651, Tarih: 06.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/14812 E.  ,  2008/14651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.3.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kişisel ilişki düzenlenirken mahkemece öncelikle küçüğün bedeni ve fikri gelişimi dikkate alınmalıdır. Velayeti anneye verilip baba ile kişisel ilişki kurulan küçük İrem 12.1.2006 doğumludur. Anne bakım ve şefkatine muhtaçtır. Her yıl Temmuz ayının tamamı ve sömestre tatilinin 2. haftasında babanın yanında kalacak şekilde kurulan kişisel ilişkinin küçüğü olumsuz etkileyeceği açıktır. Bu yönün dikkate alınmaması isabetsizdir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2008 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/10703, Karar No: 2012/8332, Tarih: 16.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10703 E.  ,  2012/8332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden işverene iadesine 16/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/497, Karar No: 2018/6867, Tarih: 12.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/497 E.  ,  2018/6867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 18/10/2017 gün ve 2016/10690-2017/6012 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında, özellikle “davalının ana muhalefet partisi genel başkanı olarak 06/01/2015 ve 13/01/2015 tarihli meclisteki grup toplantılarında yapmış olduğu konuşmasında kullandığı bir kısım ifadeler kaba ve incitici söz niteliğinde politik bağlamdan uzaklaşan, eleştiri sınırlarını ve özle-biçim dengesini zorlayan nitelikte olsa da, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 10. maddesinin ikinci fıkrası saklı kalmak koşuluyla, ifade özgürlüğünün yalnızca iyi karşılanan ya da zararsız veya önemsiz olduğu düşünülen değil aynı zamanda kırıcı hoş karşılanmayan ya da kaygı uyardıran “bilgiler” ya da “düşünceler” için de geçerli olması davacının o dönem ülke gündemini oluşturan, kamuoyunu yakından ilgilendiren ve bazı Bakanlar hakkındaki iddialarla ilgili olarak kurulan ... Soruşturma Komisyonu başkanı olarak görev yapması, davalının ana muhalefet partisi genel başkanı olarak meclisteki grup toplantısında ülke gündeminde geniş yer eden hususlar konusunda komisyon çalışmalarındaki davacı tutumuna yönelik sert eleştiri olup manevi tazminat sorumluluğunu gerektirmemesine göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 310,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine ve aşağıda yazılı ret karar harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine 12/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9124, Karar No: 2006/9944, Tarih: 12.10.2006

21. Hukuk Dairesi 2006/9124 E., 2006/9944 K.

**21. Hukuk Dairesi 2006/9124 E., 2006/9944 K.**

**- İSTİHKAK

- SIRA CETVELİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 97 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 76 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen kararın temyizen tetkiki davalılar vekilleri tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi T…

…. Ç…

… tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı 3. kişiler borçlu S…

… Limited şirketinin Kayseri Zincirdere Açık Cezaevi Müdürlüğünden olan alacağının sıra cetveline kaydedilmiş olduğunu oysa bu alacağı 8.1.2003 tarihinde borçludan temlik aldıklarından kendilerine ait olduğunu iddia etmektedirler. Her ne kadar dava dilekçelerinde icra memurunun işlemini şikayet ederek iptalini istemiş iselerde dilekçelerindeki açıklamalardan uyuşmazlığın borçluya ait olduğundan bahisle sıra cetveline kaydedilmiş olan alacağın davacılara aidiyetine dayalı istihkak davasına ilişkin olduğu açıktır.

Olayların hukuksal açıdan değerlendirilmesi ve nitelendirilmesi hakime aittir. Bir uyuşmazlıkta maddi olayın taraflarca yanlış değerlendirilmesi kendilerini ve hakimi bağlamaz. Hakim tarafların ileri sürdükleri maddi olay ve netice talepleri ile bağlı olup onların hukuki nitelendirmesi ile bağlı değildir.

H.U.M.K'nun 76. maddesinin kapsadığı bu ilke ışığında uyuşmazlığın 3. kişilerin istihkak davasına ilişkin olduğunun kabulü ile İİK'nun 97/11 maddesi hükmünce genel hükümler ve basit yargılama usulü uygulanarak başvurma harcı ve takip konusu alacak ile hacizli malın değerinden hangisi az ise o değer üzerinden 1/4 oranında peşin nisbi ilam harcı alınarak davaya bakılması gerekirken davanın şikayet olarak nitelendirilmesi suretiyle maktu harç ile bakılması ve yargılama sonucunda, sadece davaya konu alacağın davacılara ait olup olmadığı yönünde karar oluşturulması gerekirken sıra cetvelinin iptali şeklinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Diğer yandan istihkak davalarında takip alacaklısı yasal zorunlu hasımdır. Dava dilekçesinde Gebze 1. İcra Müdürlüğünün 2003/53 sayılı takip dosyası ile ilgili istihkak iddiası bulunulduğu ve bu takip dosyası alacaklısının ise Hidayet isimli şahıs olduğu anlaşılmaktadır. Anılan şahsa yöntemine uygun şekilde dava dilekçesi ve davetiye tebliğ edilmek suretiyle yargılama yapılması gerekirken davaya katılımı sağlanmaksızın ve bu suretle taraf teşekkülü oluşmadan yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsizdir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan davanın hukuki nitelendirmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davalı alacaklıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan davanın hukuki nitelendirmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davalı alacaklıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı alacaklıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12058, Karar No: 2013/15205, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12058 E.  ,  2013/15205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kısıtlıya ait taşınmazlar nedeniyle trampa sözleşmesi yapmak üzere vasiye izin verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Malkara Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/753 esas sayılı dosyasının,

2-Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/812 esas ile 2012/578 esas sayılı dosyalarının,

3-288 ada 8 parsel, 206 ada 14 parsel ile 205 ada 53 parsel sayılı taşınmazların ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilip bu dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2562, Karar No: 2019/10163, Tarih: 27.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2562 E.  ,  2019/10163 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’na aykırı davranmak eyleminden ... Eczanesi yetkilisi ... hakkında Küçükçekmece Kaymakamlığı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 07/08/2017 tarihli ve 071 sayılı kararı ile uygulanan 1.544,000 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulüne, idari yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/09/2017 tarihli ve 2017/4405 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 27/02/2018 gün ve 12464 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/03/2018 gün ve KYB-2018-18007 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; kabahatli eczacı hakkında gıda ürünlerinin satışında mevzuatta öngörülen kayıt yükümlülüğünü ihlâl etmek eyleminden dolayı idarî para cezası verildiği, mercii tarafından eczane işletmelerinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun hükümlerine tâbi olduğu, anılan Kanun’un 5/2. maddesindeki “Eczaneler için ayrıca başkaherhangi bir kurum veya kuruluştan kayıt veya onay belgesi aranmaz.” şeklinde düzenleme bulunduğu, gıda takviyesi satışı yapılan eczanelerde kayıt ve onay belgesi alma zorunluluğunu getiren yönetmelik hükmünün idare mahkemesince iptal edilmiş olduğu belirtilerek başvurunun kabulü yönünde karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun’un 3/1-26. maddesinde "Gıda işletmecisi"nin "Kâr amaçlı olsun veya olmasın kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek veya tüzel kişiler tarafından gıdanın üretimi, işlenmesi ve dağıtımının herhangi bir aşamasında kontrolü altında yürütülen faaliyetlerin, mevzuat hükümlerine uygunluğundan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişiyi... İfade eder" şeklinde tanımlandığı, anılan Kanun'un "Hijyen" başlıklı Altıncı Kısım'ın "Hijyen Esasları, İyi Uygulama Kılavuzları, İşletmelerin Kayıt ve Onayı" başlığı altındaki Birinci Bölüm'ünde yer alan 30/1. maddesinin "Bu Kanun kapsamındaki gıda ve yem işletmelerinden onaya veya kayıt işlemine tâbi olanlar ile onay ve kayıt işlemlerine ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir. Onaya tâbi işletmeler için, faaliyete geçmeden önce Bakanlıktan onay alınması zorunludur. Kayıt işlemine tâbi işletmeler, faaliyetleri ile ilgili işletme kayıtlarını Bakanlığa yaptırmak zorundadır." hükmünün bulunduğu, bu hükme aykırılığın ise Kanun'un 41/1-c maddesinin "30 uncu maddenin birinci fıkrası gereği kayıt yaptırmayan üretim yerlerine ikibin Türk Lirası, perakende işyerlerine bin Türk Lirası idarî para cezası verilir." hükmü ile yaptırıma bağlandığı, somut olayda ise, başvurucunun eczanesinde gıda takviyesi, bitki çayları, bebek-çocuk ek gıdaları ve keçiboynuzu özü ürünlerini sattığı, ancak işletme kayıt belgesinin ibraz edilmediği cihetle, başvurunun reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

6197 sayılı Kanun'un 28. maddesinde ilgili bakanlıktan izin, ruhsat veya fiyat alınarak üretilen veya ithal edilen ürünlerin eczanelerde satılabileceği hususunun düzenlendiği, bir başka anlatım ile gıda takviyesi niteliğindeki ürünlerin üretim veya ithalatının Tarım ve Orman Bakanlığı'ndan izin alınarak yapılmasının zorunlu olduğu, Tarım ve Orman Bakanlığı yetkilileri tarafından eczanelerde yapılacak denetimlerin de eczanelerin işletme kaydının olup olmadığı noktasında değil, satışa sunulan ürünlerin belirtilen şartları taşıyıp taşımadıkları hususunda olabileceği, yine bu şartları taşıyan gıda takviyelerinin eczanelerde satılması için başkaca bir izin, ruhsat veya fiyat alınması zorunluluğu bulunmadığı anlaşılmış olduğu, ayrıca gıda takviyesi niteliğindeki ürünler, bebek mamaları vb. ürünlerin satışı amacıyla eczanelerin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (Tarım ve Orman Bakanlığı) tarafından kayıt altına alınmasına ilişkin işlemin iptaline dair Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 13.02.2018 tarih, 2018/149 Esas, 2018/187 Karar sayılı kararı ile aynı yönde zorunluluk öngören İzmir Valiliği İl Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü' nün işleminin iptaline dair Danıştay 15. Dairesinin 18.05.2017 tarih, 2016/10436 Esas, 2017/2701 Karar sayılı kararının mevcut olduğu, nitekim aynı görüşü içeren kanun yararına bozma taleplerinin de Dairemizin 04.04.2019 tarih, 2017/3532 Esas, 2019/6776 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/3385 Esas, 2019/6775 Karar, 04.04.2019 tarih, 2017/4049 Esas, 2019/6777 Karar ve 04.04.2019 tarih, 2017/4958 Esas, 2019/6778 Karar sayılı kararları ile kabul edildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 27/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.