muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8842, Karar No: 2014/19976, Tarih: 17.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8842 E.  ,  2014/19976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2012 tarih ve 2011/76-2012/114 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu üyesi olduğunu, diğer davalı ile birlikte şirketi kurduklarını, davalı ...'ın sahte 2 adet belge düzenleyip, müvekkilinin ya imzasını taklit ederek, ya da müvekkilince boş kağıda imzalı bir kağıdın üzerini doldurarak, hem yönetim kurulundan istifa ettiğini, hem de şirketteki hissesini davalı ...'a devrettiğini yazdığını, ayrıca şirket ana sözleşmesinin 7. maddesine göre, bir ortağın sermaye payının şirket sermayesinin %30 'unu geçemeyeceğinin belirtilmesine rağmen, müvekkilinin hissesinin tümünün davalıya devretmesinin gerçekte böyle bir devir olsa bile sözleşmeye aykırı olup geçersiz olacağını, bu durumun şirket yönetim kurulu kararı ile dahi geçerli hale getirilemeyeceğini ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirketteki 1020 adet hissesini 06/12/2001 tarihli devir sözleşmesi ile davalı ...'a devrine ilişkin işlemin sahte olduğunun tespiti ve iptaline, müvekkilinin şirkette pay sahibi olduğunun kabulü ile 06/12/2001 tarihinden bugüne kadar ödenmiş kar paylarının ticari reeskont faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, ...Asliye Ceza Mahkemesi'ndeki görülmekte olan dava esnasında aldırılan 04/08/2003 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda, davacının yönetim kurulu üyeliğinden ve başkanlığından istifa ettiğine dair belge ile hisse devrine ilişkin belge altındaki imzaların davacıya ait olduğunun tespit edildiğini, dolayısıyla davacının iddiasının aksine imzaların gerçek olduğunu,dava konusu hisse devrinin geçerli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, ...Asliye Ceza Mahkemesi'ndeki görülmekte olan dava esnasında aldırılan 04/08/2003 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda, davacının yönetim kurulu üyeliğinden ve başkanlığından istifa ettiğine dair belge ile hisse devrine ilişkin belge altındaki imzaların davacıya ait olduğunun tespit edildiğini, dolayısıyla davacının iddiasının aksine imzaların gerçek olduğunu,dava konusu hisse devrinin geçerli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre,davacının sahteliğinin tespitini talep ve dava etmiş olduğu 06/12/2001 tarihli belgedeki imzanın kendisine ait olduğunun ...Asliye Ceza Mahkemesi'ndeki yapılan yargılama esnasında aldırılan Adli Tıp Kurumu... Dairesi'nin 04/08/2003 tarihli raporu ile belirlendiği, kaldı ki bu hususun dava dilekçesindeki açıklamalardan anlaşılacağı üzere davacının da kabulünde olup, davacı tarafından boşa atmış olduğu imzaların sonradan kağıtların üzerinin doldurulduğu yönündeki açıklamalarından da anlaşılmakta olduğu, dava dilekçesinde başkaca söz konusu belgenin hata, hile vs. hukuksal nedenlere dayalı olarak düzenlendiği hususunun da iddia edilmediğinin anlaşılması karşısında söz konusu 06/12/2001 tarihli taraflar arasındaki hisse devrine ilişkin sözleşmenin sahteliğinin tespiti davasının yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı , davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10542, Karar No: 2006/11780, Tarih: 18.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/10542 E.  ,  2006/11780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro tespitinde dava konusu taşınmaza uygulanan 10.8.1995 tarih 1 sıra nolu, 2.5.1977 tarih 1 sıra nolu, 6.6.1978 tarih 2 sıra nolu, 6.3.1986 tarih 3 sıra nolu ve 24.8.1949 tarih 18 sıra nolu tapu kayıtları ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri, krokileri ve mahkeme kararları ile tescil edilmiş iseler bunlara ilişkin dava dosyaları merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 18.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1474, Karar No: 2021/4943, Tarih: 21.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/1474 E.  ,  2021/4943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 9.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/04/2018 tarihli ve 2017/128 esas ve 2018/294 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 04/01/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 06/11/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yapılan soruşturma sonucunda; 08/03/2017 tarihli ve 2016/177732 soruşturma, 2017/8618 esas, 2017/7267 sayılı iddianame ile 5237 sayılı TCK’nın 191/6.maddesi delaletiyle 191/1 ve 53.maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle İstanbul Anadolu 9.Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı,

2-Kanun yararına bozma istemine konu İstanbul Anadolu 9.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/04/2018 tarihli ve 2017/128 esas ve 2018/294 sayılı kararı ile; “kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine, sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/2-3-4-5. maddesi gereğince işlem yapılması için dava dosyasının onaylı suretinin gereğinin takdir ve ifası için İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,” karar verildiği, kararın 06/06/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

3-Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden, şüpheli hakkında 22/01/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18/01/2016 tarihli ve 2015/12508 soruşturma, 2016/70 sayılı kararı ile ; 5237 sayılı TCK’nın 191/2.maddesi gereğince üç yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına, karar verildiği, 16/03/2016 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde suçunu işlediği iddiasıyla erteleme kararının kaldırılarak, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30/10/2016 tarihli ve 2015/12508 soruşturma, 2016/39592 esas ve 2016/2580 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı TCK’nın 191/1 ve 31/3.maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle İstanbul Anadolu 6.Çocuk Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı, İstanbul Anadolu 6.Çocuk Mahkemesi'nin 13/07/2017 tarihli ve 2016/519 esas, 2017/456 sayılı kararı ile, 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine, 13/03/2016 tarihli eylem nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilip verilmeyeceği hususunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'na müzekkere yazılmasına karar verildiği, beraat kararının 08/09/2017 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/04/2018 tarihli ve 2017/128 esas, 2018/294 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/04/2018 tarihli ve 2017/128 esas, 2018/294 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a)Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklindeki ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında;

Somut olayda, her ne kadar İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/03/2017 tarihli ve 2016/177732 soruşturma, 2017/8618 esas, 2017/7267 iddianame sayısı ile “…şüpheli hakkında daha önce aynı tür suç nedeniyle İstanbul Anadolu 6.Çocuk Mahkemesinin 2016/519 esas sırasına kayıtlı olan, 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/4 maddesi uygulanmak suretiyle kamu davası açıldığına dair Cumhuriyet Başsavcılığımızın 30/10/2016 tarih, 2015/12508 soruşturma, 2016/39592 esas, 2016/2580 iddia sayılı iddianame örneği….” gerekçesiyle müsnet suçtan cezalandırılması talebi ile iddianame düzenlenmesini müteakip, anılan mahkemenin 24/04/2018 tarihli kararı ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/39592 esas sayılı iddianamesi açılan kamu davası hakkında İstanbul Anadolu 6. Çocuk Mahkemesi'nin 13/07/2017 tarihli 2016/519 esas, 2017/456 sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği ve bu haliyle kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de;

Sanık hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle düşme kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta bağlanmış olduğundan, mahkemece kovuşturma şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/04/2018 tarihli ve 2017/128 esas, 2018/294 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 06/11/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2018 tarihli ve 2017/128 esas, 2018/294 sayılı kararı ile kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır..” şeklinde ve anılan maddenin 6. fıkrasında yer alan, "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmez" şeklindeki ve,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında;

Somut olayda, her ne kadar İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/03/2017 tarihli ve 2016/177732 soruşturma, 2017/8618 esas, 2017/7267 sayılı iddianamesi ile “…şüpheli hakkında daha önce 30/10/2016 tarihli ve 2015/12508 soruşturma, 2016/39592 esas, 2016/2580 sayılı iddianame ile aynı tür suç nedeniyle TCK' nın 191/4. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 6.Çocuk Mahkemesi'ne 2016/519 esas sayılı kamu davasının açıldığı, ….” gerekçesiyle atılı suçtan cezalandırılması istemi ile iddianame düzenlenmesinden sonra, kanun yararına bozma istemine konu karar ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/39592 esas sayılı iddianamesi açılan kamu davası hakkında İstanbul Anadolu 6. Çocuk Mahkemesi'nin 13/07/2017 tarihli ve 2016/519 esas, 2017/456 sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği gerekçesiyle kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de;

Sanık hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediği gerekçesiyle düşme kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta bağlanmış olduğundan, mahkemece kovuşturma şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, “kamu davasının düşmesine ve kamu davasının ertelenmesi kararı verilip verilmeyeceği hususunda gereğinin yapılması için dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine” karar verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması ve davanın esasını çözen düşme kararıyla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine, gereği için dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verilerek hükmün karıştırılması kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kamu davası hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, kamu davasının düşmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 9 Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/04/2018 tarihli ve 2017/128 esas, 2018/294 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurmayacak ve yeniden yargılamayı gerektirmeyecek şekilde gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

21/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1674, Karar No: 2022/3396, Tarih: 21.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/1674 E.  ,  2022/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinden verilen 29/12/2021 tarihli 2021/1833 Esas ve 2021/1889 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Bilindiği ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 334 ila 340. maddelerinde düzenlendiği üzere adli yardım, fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda bu mali külfetten geçici olarak muaf tutulmasıdır. 6100 sayılı Kanun'un 336/3. maddesine göre adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya yapılacağı, 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği; böylece, temyiz aşamasında adli yardım talebi hakkında karar verme yetkisinin Yargıtaya ait olacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, davalı Şirket vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddedilmiş, davalı vekili temyiz dilekçesi ile adli yardım talebinde de bulunarak ve sadece temyiz başvuru harcı yatırarak kararı temyiz etmiştir.

Ne var ki, davalı vekili tarafından HMK’nın 336/2. maddesi uyarınca adli yardım talebine ilişkin bir delil ve belge sunulmadığından, yasal şartları oluşmayan adli yardım talebinin REDDİNE,

Diğer taraftan, temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyeti bulunmadığına ve 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmayacağına göre;

1) Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca:

a) Nispi temyiz harcının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde nispi temyiz harcı tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2) Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harcının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17776, Karar No: 2021/17520, Tarih: 25.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17776 E.  ,  2021/17520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı 10.12.2020 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 18.12.2020 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 25.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9102, Karar No: 2019/4842, Tarih: 10.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9102 E.  ,  2019/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-e, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz ettiği anlaşılan sanığın bir nedene dayanmayan, sanık müdafiinin ise kazaya katılanın sebebiyet verdiğine, sanığın kusuru olmadığına, katılanın yaralanması ile çarpma olayı arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiğine, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmamasına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın, dosya içerisinde yer alan ehliyet bilgilerine göre; 14.10.2005 tarihli E sınıfı, 17.12.2008 tarihli E ve D sınıfı sürücü belgeleri bulunan sanığın, yargılamaya konu kazayı idaresindeki minibüs ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle B sınıfı sürücü belgesinin alınamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin beşinci bendinde yer alan “B” ibaresi çıkarılarak yerine “D” yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.