muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11841, Karar No: 2012/9858, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/11841 E.  ,  2012/9858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan ...'na iadesine, 31.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/611, Karar No: 2018/2037, Tarih: 05.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/611 E.  ,  2018/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 26.12.2016 gün ve 2016/6831 Esas, 2016/5428 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, 20.05.2014 tarihli sıra cetvelinde ilk üç sırada şikayet olunanın alacaklı olduğu ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2009/2705 E., 2013/6323 E. ve 2013/6303 E. sayılı icra dosyalarına yer verildiğini, müvekkilinin alacağının dördüncü sırada yer aldığını, satış bedelinin tümünün ilk üç sıraya verildiğini, şikayet olunanın alacaklı olduğu söz konusu icra dosyalarında yapılan takip işlemlerinin ve borçluya gönderilen tebligatların usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu nedenle icra takiplerinin usulüne uygun olarak kesinleşmediğini, takip kesinleşmeden konulan hacizlerin de geçersiz olduğunu, müvekkilinin alacağının birinci sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyalarında yapılan tebligatların usul ve yasaya uygun olduğunu, şikayetçinin müvekkiline bu sebepleri ileri sürerek, şikayet yoluna başvurma hakkının bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin düzenlendiği ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/2705 E. sayılı dosyasında; şikayet olunanın alacaklı olduğu, ... ve ...Uluslararası Pazarlama A.Ş'nin ise borçlu olduğu, takibin ilamlı takip olduğu ve 20.05.2014 tarihinde sıra cetvelinin düzenlendiği, şikayetçinin söz konusu icra dosyasında taraf olmadığı, icra dosyasındaki ödeme emrinin ve tebliğinin usulsüzlüğünün borçlu tarafından ileri sürülebileceği, bu nedenle şikayetçinin söz konusu sebeplerle sıra cetveline itiraz hakkının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin husumet nedeniyle reddine dair verilen kararın şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz’in 26.12.2016 tarih ve 2016/6831 E., 2016/5428 K., sayılı ilamı ile şikayetçinin, söz konusu icra dosyalarındaki bu usulsüzlükler ileri sürmesinde hukuki yararı olduğu, ancak icra dosyalarında yapılan tebligat ve takip işlemlerinin usule uygun olduğu anlaşıldığından, mahkemece, icra dosyalarında yapılan tebligat ve takip işlemlerinin usule uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, icra dosyalarındaki usulsüzlüklerin borçlu tarafından ileri sürülebileceği, şikayetçinin bu sebeplerle sıra cetvelinin iptalini talep edemeyeceği gerekçesiyle, şikayetin husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmadığı, kararın sonucu itibariyle doğru olduğu belirtilerek, düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 09,40 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/582, Karar No: 2011/2187, Tarih: 26.04.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/582 E.  ,  2011/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVACILAR : HAZİNE, PENDİK BELEDİYE BAŞKANLIĞI

DAVALILAR : ...

MÜDAHİLLER : ...

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece 16.5.2000 tarihli krokide (B) harfiyle gösterilen bölümün Hazine adına tesciline şeklinde hüküm kurulmuş ise de, bu bölüm içinde müteaddit parsellerin bulunduğu ve (A) bölümü içinde kalan bazı taşınmazların da davaya konu olduğu gibi her bir taşınmazın tespit malikinin değişik kişiler olduğu; hüküm içeriğinden hangi parsellerin davaya konu olduklarının, taraflarının kimler olduğunun ve kimler adına tescil edileceklerinin anlaşılamadığından hükmün bozulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 793, 794, 795, 796. 797, 798, 799, 800, 801, 802, 803, 804, 805, 807, 808, 809, 810, 830, 831, 832, 833, 834, 835, 836, 837, 838, ...,...,... ve 890 parsel sayılı taşınmazların tespitlerinin iptali ile mera vasfı ile Hazine adına tescillerine, Kadastro Kanunu’nun 16/B maddesi gereği mera özel siciline yazılmalarına 811, 812, 813, 823, 824, 825 ve 826 parsel nolu taşınmazların ise tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili, davalılar ...,...,... vekili, müdahiller ... ... ve diğerleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunamayan diğer tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir. Ancak; öncesi itibariyle orta malı mera niteliğindeki yerlerden oldukları belirlenen taşınmazların 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16/B maddesi uyarınca mera olarak sınırlandırılmalarına karar vermek gerekirken Hazine adına tescillerine karar verilmesi isabetsiz olup, hükmü bu nedenle bozulması gerekmekte ise de, bu isabetsizliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; kararın hüküm bölümünün 1. fıkrası (a) bendi 2.satırındaki “Hazine adına tescillerine” sözlerinin hükümden çıkarılarak yerine “sınırlandırılmalarına” sözlerinin yazılmasına ve kararın hüküm bölümünün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 26.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/16748, Karar No: 2017/126, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16748 E.  ,  2017/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10758, Karar No: 2023/1504, Tarih: 30.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10758 E.  ,  2023/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edremit 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın tarafların vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı baba vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba dava dilekçesinde özetle; tarafların boşandıklarını, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilerek baba ile kişisel ilişki kurulduğunu, annenin çocuğu mahkemenin belirlediği gün ve saatler dışında babayla görüştürmek istemediğini, telefonla görüştürmemesi nedeniyle telefonla görüşme hakkı talep ettiğini, yaz tatilindeki görüşme hakkını yıllık iznini alabileceği tarihlerde kullanma talebinin anne tarafından reddedildiğini, hafta sonları kurulan kişisel ilişkinin cumadan başlamasını istediğini, her yıl resmi tatil ve bayram tatillerinin resmileşen tatil gün sayısının yarısı ve yarıyıl tatillerinin ikinci yarısı kişisel ilişki talep ettiklerini belirterek çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; çocuk ile babanın mahkemenin belirlediği günlerde görüştüğünü ancak babanın bulunla yetinmeyip daha fazlasını istediğini, çocukla görüştüğünde annenin hayatı hakkında bilgiler almaya çalıştığını, annenin medeni halini araştırdığını, çocuğun babanın yeni eşini istemediğini, çocuğu aldığı zamanlarda bakımına özen göstermediğini, her hafta sonu kurulan kişisel ilişkinin yargı içtihatlarına aykırı olduğunu iddia ederek davanın reddine; dava reddedilmediği takdirde ayda iki haftasonu, resmi tatil ve bayramlarda, yarıyıl tatillerinin yarısı, yazın bir ay ve perşembe günleri 10 dakika telefonda görüşmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uzman raporlarında çocukla babası arasında mahkemece uygun görülecek zaman dilimlerinde kişisel ilişkinin düzenlenmesinin çocuğun üstün yararına olacağının belirtildiği gerekçesi ile; çocukla baba arasında her ayın birinci ve üçüncü hafta sonları cumartesi günü sabah saat 10.00' dan pazar 18.00'e, dini bayramların ikinci günü 10.00'dan üçüncü günü 20.00'ye, her yıl ikinci ara tatilinde cumartesi günü 09.00'dan takip eden cuma günü 18.00'e, her yıl babalar günü 10.00'dan 19.00'a, her yıl sömestr tatilinin ilk günü 10.00'dan yedinci günü 18.00'e, her yıl ağustos ayının birinci günü 10.00'dan yirminci günü 20.00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına; çocuk hangi ebeveynde olursa olsun, her türlü iletişim vasıtası ile çocuk ile akşam 17.00-19.00 saatleri arasında arama ve iletişime geçme hakkının bulunmasına, iletişimde bulunurken tarafların birbirlerinin aleyhine konuşmaması ve özel hayatını sorgulamamasına, davacı taraf lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabul edilmesine karşın kişisel ilişkinin öncekine nazaran sınırlandırılmış olduğunu, her hafta sonu kişisel ilişki talep ettiklerini, resmi bayramlar yönünden resmileşen tatil günü sayısının yarısı kadar olan kişisel ilişki süresinin azaltıldığını, yine yaz tatilindeki kişisel ilişkinin de azaltıldığını, yılbaşı, doğum günü ve milli bayramlarda ilişki talebinin dikkate alınmadığını, telefon görüşmesinin görüntülü olmasına hükmedilmesi gerektiğini, kararda taraflara çocuğun durumu konusunda bilgi verme yükümlülüğüne hükmedilmediğini ve kişisel ilişki hükümlerine uyulmaması halinde velâyetin değiştirilebileceğinin ihtar edilmediğini belirterek; kararın kaldırılıp talepleri gibi hüküm kurulmasını talep etmiştir.

2.Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın taleplerinin kısmen kabul edilmesine karşın davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığını, babaya çocuğu arama ve iletişime geçme hakkı verilirken gün ve iletişim süresi belirlenmemiş olmasının infazda tereddüt oluşturduğunu, davacının her gün iki saat telefonla görüşmek istediğini belirterek kararın kaldırılarak yeni hüküm kurulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın taleplerinin kısmen kabul edilmesine karşın davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığını, babaya çocuğu arama ve iletişime geçme hakkı verilirken gün ve iletişim süresi belirlenmemiş olmasının infazda tereddüt oluşturduğunu, davacının her gün iki saat telefonla görüşmek istediğini belirterek kararın kaldırılarak yeni hüküm kurulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; boşanma kararı ile tarafları zor durumda bırakacak şekilde her hafta sonu kurulan kişisel ilişkinin annenin her hafta sonu eve bağlı kalınmasına neden olacağı, Mahkemece bu ilişkinin değiştirilmesi doğru ise de, çocuğun yaşı, babalık duygularının tatmini ve çocuğun baba sevgi ve şefkatine olan ihtiyacı itibariyle, daha uygun süreli ve şekilde kişisel ilişki kurulmasının çocuğun üstün yararına olacağı, her ne kadar taraflar arasında telefonla iletişim kurma yönünde anlaşma var ise de, çocuğu zorlayacı şekilde iletişim vasıtasıyla iletişim kurulmasının infaza da elverişli olmadığı, davanın kabul edilmesi sebebiyle kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesinin ve yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasının doğru olduğu gerekçesi ile; davacı annenin yargılama giderleri ve vekâlet ücretine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine; sair istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kişisel ilişkiye dair ilgili hükmünün kaldırılmasına, çocuk ile baba arasında, her ayın birinci ve üçüncü hafta sonları cumartesi günleri saat 10.00'dan pazar günleri 18.00'e, dini bayramların ikinci günü 10.00'dan üçüncü günü 18.00'e, her yıl yarıyıl tatilinin birinci günü 10.00'dan yedinci günü 18.00'e, babalar günü 10.00'dan 18.00'e ve her yıl temmuz ayının birinci günü 10.00'dan otuz birinci günü 18.00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına, kişisel ilişki kararının karar kesinleşinceye kadar tedbiren devamına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; babanın ..., çocuğun da Edremit'te yaşaması nedeniyle bayram, resmi tatiller, yaz tatili, yarıyıl tatili ve ara tatillerde kişisel ilişkinin uzun tutulmasını talep ettiklerini, telefonla iletişim hakkının kaldırılmasının doğru olmadığını, son yasal düzenlemelerle bu hükmün infazının mümkün hale geldiğini, boşanma ilâmındaki dini ve resmi bayramlar yönünden resmileşen tatil günü sayısının yarısı kadar olan kişisel ilişki süresinin azaltıldığını, yılbaşı, doğum günü ve milli bayramlarda ilişki talebinin dikkate alınmadığını, kararda taraflara çocuğun durumu konusunda bilgi verme yükümlülüğüne hükmedilmediğini ve kişisel ilişki hükümlerine uyulmaması halinde velâyetin değiştirilebileceğinin ihtar edilmediğini ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini gerektirecek koşulların bulunup bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin kişisel ilişki hükmünün çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı ve kişisel ilişki süresinin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(4721 sayılı Kanun) 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri. Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı baba vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Temyiz incelemesine konu Bölge Adliye Mahkemesi kararında kişisel ilişki düzenlemesinin gereklerinin yerine getirilmemesi halinde 4721 sayılı Kanun'un 182 nci maddesinin ikinci ve 324 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, çocuğun menfaatlerine aykırı olmamak kaydıyla velâyetin değiştirilebileceğine karar verilebileceğinin taraflara ihtar edilmemiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı baba vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,