muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2015, Karar No: 2023/9254, Tarih: 31.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2015 E.  ,  2023/9254 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 27.01.2015 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2015/724 Esas, 2016/39 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine, beraatine karar verilmesine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine, beraatine karar verilmesine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)

Sanığın uyuşturucu madde olarak kabul edilen esrar maddesi ile yakalandığı ve hakkında tutanak düzenlendiği bulunan madde ile ilgili ekspertiz raporunda uyuşturucu madde kapsamında kaldığının belirlendiği, bu eylemle ilgili sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edildiği, bir yıl denetim süresi belirlendiği, hakkında verilen denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması amacıyla İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce sanığa usulüne uygun olarak tebligat yapıldığı halde verilen yasal süre içerisinde denetim bürosuna başvurmadığı, her ne kadar sanık kendisine tebligat ulaşmadığını savunmuş ise de, soruşturma aşamasında bildirdiği adresin aynı zamanda MERNİS adresi olduğu UYAP'tan yapılan kontrolde halen mernis adresi olarak kayıtlı olduğunun belirlendiği, mernis adresinin usulüne uygun olarak hem kamu

davasının açılmasının ertelenmesi kararının hem de denetimli serbestlik bürosunca çıkarılan uyarı yazısının tebliğ edildiği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 27.01.2015 tarihli tutanak içeriğine göre, “arama kararına istinaden 54 sayılı adrese girildiğinde iki şahsın bulunduğu odada yapılan aramada uyuşturucu madde içiminde kullanılan bonk tabir edilen 0,5 lt pet şişelerin ele geçirildiği, başkaca suç ve suç unsuruna rastlanılmadığı” şeklinde maddi vakıanın anlatıldığı, soruşturma aşamasında müdafi eşliğinde alınan savunmalarında sanık ...'in suçlamayı kabul etmediği, soruşturma aşamasında dosyası tefrik edilen İsmail'in ise müdafi eşliğinde alınan savunmasında, uyuşturucu madde satın almak ve orada kullanmak için gittiği ikamette henüz satın almadan kolluk görevlilerince yakalandıklarını, Hüseyin'in ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği görülmekle, tutanak ile iddianamadeki anlatımın birbiriyle uyuşmadığı gözetilerek ve tutanak düzenleyici görevliler ile sanık ve İsmail'in ifadesine başvurularak, maddi vakıaya ilişkin eylem belirlendikten sonra sonucuna göre oluşacak kanaate göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Adli Emanetin 2015/3042 sırasına kayıtlı ele geçen düzenekler üzerinde parmak izi bulunup bulunmadığı, herhangi bir iz bulunması durumunda bu izlerin sanığa ait olup olmadığının belirlenmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu veya uzman bir kurum ya da kuruluşa inceleme yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2. Adli Emanetin 2015/3042 sırasına kayıtlı ele geçen düzenekler üzerinde parmak izi bulunup bulunmadığı, herhangi bir iz bulunması durumunda bu izlerin sanığa ait olup olmadığının belirlenmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu veya uzman bir kurum ya da kuruluşa inceleme yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun

araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4. Sanık hakkında, 27.01.2015 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının

içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 03.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmama şeklinde gerçekleştirdiği eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

5. Soruşturma aşamasında sanığın müdafii eşliğinde savunmasının alınmış olduğu dikkate alınarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının müdafiine de tebliğe çıkarılması gerektiği, müdafiine tebligat yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2015/724 Esas, 2016/39 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34108, Karar No: 2014/24404, Tarih: 10.07.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/34108 E.  ,  2014/24404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/215787

MAHKEMESİ : Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2012

NUMARASI : 2009/1265 (E) ve 2012/571 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kararın dayandığı tüm verilerin ve bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianın, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmediği gibi ayrıca suça konu eşyaların değeri tespit edilerek 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesindeki değerlendirme ölçütlerine göre temel cezanın belirlenmesi gerekirken teşdit nedenleri karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan temel cezanın üst sınırına yakın bir şekilde tayin edilerek 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesine aykırı davranılması,

2-Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık S.. K.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanma gerekliliğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. G.. ve S.. K..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1662, Karar No: 2010/1235, Tarih: 16.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/1662 E.  ,  2010/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı-birleştirilen dosya davacısı Ak Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın meydana gelen kazada ağır hasar gördüğünü, davacıya ait araç sürücüsünün tali kusurlu olduğunun belirlendiğini, sigorta şirketi sürücünün alkollü olduğunu ileri sürerek ödeme yapmadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.500,00 TL.sı tazminatın 30.8.2005 tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın sürücünün alkollü olması nedeniyle meydana geldiğini, hasarın teminat dışında kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada davacı aksigorta A.Ş vekili, davalı ... Kuşçu'ya ait aracın ZMSS ve İMSS sigortacısı olduğunu,diğer araçta yolcu olarak bulunan şahsın ölümü nedeniyle mirasçılarına 9.550,00 TL tazminat ödendiğini,araç hasarı için diğer aracın kasko sigortasına 3.192 YTL hasar bedeli ödendiğini, sigortalıya ait araç sürücüsünün alkollü olarak kazaya neden olması nedeniyle ZMSS genel şartlarının 4/d maddesi gereğince rücu hakkının doğduğunu belir-

terek 9.550,00 TL ve 3.192 TL.nin ödeme tarihinden işleyeck avans faizi ile davalı ... Kuşçu'dan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre kazanın sürücülerin kusuru nedeniyle meydana geldiği , alkolün münhasıran etkili olmadığı gerekçesi ile davacı ... kuşçu'nun davasının kısmen kabulü ile 7.000,00 TL tazminatın 16.9.2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalı Aksigorta ...den tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı birleşen davacı Ak Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve kazanın her iki tarafın kusuru ile meydana gelmiş olup münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediğinin belirlenmiş olmasına göre davalı ve birleştirilen dosya davalısı Aksigorta A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 322,85 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı-k.davacıdan alınmasına, 16.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10586, Karar No: 2022/6015, Tarih: 31.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10586 E.  ,  2022/6015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Aksaray 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ve yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekilli tarafından yapılan istinaf başvurusunun Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Aksaray İli, Merkez İlçesi, Alayhan Köyü, 2563 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile, Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı gözetilerek gerekçeli kararın ödeme ve faize ilişkin bentlerinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmazın dosyaya yansıyan özellikleri, yüzölçümü ve konumu dikkate alındığında % 100 oranında objektif değer artışı uygulanması gerekirken, daha az oranda objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporu doğrultusunda eksik bedele hükmedilmesi

2- Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulduğundan, tescil hükmü yönünden yeniden hüküm tesis edilmesi gerekirken infazda tereddüte sebebiyet verecek şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 31/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8274, Karar No: 2018/9766, Tarih: 19.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/8274 E.  ,  2018/9766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK'nun 158/1-f-son, 63, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen 2014/173 E. 2014/237 K. sayılı mahkumiyet hükmünün 24/11/2014 tarihinde sanığın yüzüne tefhim olunduğu; Yargıtay Ceza genel Kurulu'nun 07.10.2008 tarih ve 2008/4-192-214 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcı açısından "tefhim ve tebliğden itibaren" denilmek suretiyle yanıltma yapıldığı, ancak sanığın talebi üzerine gerekçeli kararın kendisine 02.04.2015 tarihinde tebliğ edildikten sonra 14.05.2015 tarihli dilekçesiyle eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde bulunduğu, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 42 ve 311. maddeleri hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, hukuki dayanaktan yoksun olan aynı mahkemece 20.01.2016 tarihli ek karar ile verilen red kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanığın hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 19/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/874, Karar No: 2021/2368, Tarih: 18.03.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/874 E.  ,  2021/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 18.03.2021 (Prş.)