muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7326, Karar No: 2019/6828, Tarih: 01.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/7326 E.  ,  2019/6828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/224-2018/452

Dava, borçlanma ve tahakkuk cetvelinin düzeltilerek yaşlılık aylığının yeniden hesaplanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 01.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15420, Karar No: 2017/9744, Tarih: 03.07.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/15420 E.  ,  2017/9744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur ...'ın adli raporunda; “sol el başparmakta 2 cm'lik kesi kafa sol frontolde 4 cm'lik derin kesi ve sağ dış kulak bütünüğünü bozacak şekilde 0,5 cm'lik kesi” ve mağdur 1972 doğumlu ...'ın adli raporunda; “sol burun kanadında 0,5 cm'lik kesi ve sol el başparmakta 3 cm'lik kesi” şeklinde tarif edilen yaralanmalara ve alınan beyanlara göre eylemlerin dipçik ve sopalarla gerçekleştirilmeleri karşısında; sanıklar ..., ..., 1948 doğumlu ..., ..., ...'ın eylemlerinin takibinin şikayete bağlı suçlardan olmadığı halde sanıklar hakkında düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12479, Karar No: 2013/15056, Tarih: 01.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/12479 E.  ,  2013/15056 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhtiyati Ted. Kaldırılmasını isteyen davalı ... vek. Av. ... ile İhtiyati Tedbir isteyen davacı ... vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ... 37. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 06.06.2013 gün ve 2013/98 derdest sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

İhtiyati tedbirin kaldırılmasını isteyen (davalı) vekili, mahkemece HMK’nun 209’uncu maddesi uyarınca ihtiyati tedbir kararı verildiğini, ancak ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yaptırılan bilirkişi incelemesine göre bonodaki imzanın davacıya ait olduğunun anlaşıldığını, bu durumda sahtecilik iddiasının ortadan kalktığını belirterek İİK’nun 72/3 maddesinin uygulanmasını talep etmiştir.

Mahkemece, davalının yapmış olduğu tedbire itiraz hakkında 06.06.2013 tarihinde red kararı verildiği, bu karardan dönülmesini gerektiren bir durumun bulunmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin İİK’nun 72. maddesinin uygulanması yönündeki talebinin reddine karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kanun koyucu ihtiyati tedbire ilişkin kararlara karşı başvurulabilecek kanun yollarını, özenle, açıkça ve ayrıntılı şekilde düzenlemiş olup, HMK’nun 391’inci ve 394’üncü maddelerinde yer alan kanun yollarına ilişkin düzenlemeden de anlaşılacağı üzere ihtiyati tedbire ilişkin tüm kararlara karşı kanun yolu açık değildir. Kanun koyucu bu yöndeki iradesini hem kanun yoluna başvurulabilecek tedbir kararlarını açıkça belirterek, hem de bunların dışındaki kararlara karşı kanun yollarına başvurulmasını yasaklayarak düzenlemiştir. HMK’nun 391’inci maddesinde sadece ihtiyati tedbir isteminin reddine ilişkin kararlara karşı kanun yoluna başvurulabileceği öngörülmüşken, HMK’nun 394’üncü maddesinde ise sadece ihtiyati tedbire itiraz üzerine verilen kararlara karşı kanun yoluna başvurulacağı düzenlenmiştir. “Teminat karşılığı tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılmasına” ilişkin 395’inci maddenin 3’üncü fıkrası ile “durum ve koşulların değişmesi sebebiyle tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılması”na ilişkin 396’ncı maddenin 2’nci fıkrasında, kanun yollarını düzenleyen HMK’nun 394’üncü maddesinin 4’inci fıkrasına bilinçli olarak atıf yapılmamıştır. Kanun koyucunun, ihtiyati tedbire ilişkin tüm kararlara karşı kanun yolunu açma gibi bir iradesinin olmadığı HMK’nun 395’inci ve 396’ncı maddelerinin gerekçesinden de açıkça anlaşılmaktadır. Özellikle HMK’nun 396’ncı maddesine karşılık gelen Hükümet Tasarısının 400’üncü maddesinin gerekçesinde bu husus çok açık ve ayrıntılı şekilde ifade edilmiştir. Bu gerekçeye göre, “İhtiyatî tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılmasını düzenleyen bu maddede de, yukarıda belirtilen iki maddedeki ortak yönler dikkate alınarak itiraza ilişkin benzer hükümlere ayrıca atıf yapılmıştır. Ancak, itiraz üzerine verilen kararlara karşı kanun yoluna başvurulması hakkındaki fıkraya atıf yapılmamıştır. Zira, hâl ve şartların değişmesi, hukukî bir değerlendirmeden daha çok, maddî şartlarla yakından ilgili, nispeten sübjektif ve doğrudan mahkemenin takdirine bağlı bir husustur. Ayrıca, aynı yargılama süreci içinde, bir çok kez hâl ve şartlarda değişiklik olması sebebiyle, tedbirde değişiklik yapılması veya kaldırılması, bu yönde talepte bulunulması ya da talebin reddi söz konusu olabilir. Her talepten sonra verilecek karar hakkında kanun yoluna başvurulması, ihtiyatî tedbirler için kanun yoluna başvurulmasında istenen amacı da sağlamayacaktır. Kanun yolunun açılmış olmasının amacı, ihtiyatî tedbirlerle ilgili temel hukukî ve prensip hatalarının önüne geçmektir. Bu sebeple, ihtiyatî tedbirin reddi ve ihtiyatî tedbire itiraz üzerine verilen kararlar için kanun yolu imkânı getirilmiştir. Hâl ve şartlarda değişiklik bakımından o anda kanun yoluna başvurulamaması, daha sonra işin esasıyla ilgili kanun yoluna başvurulması durumunda, bu hususun incelenmeyeceği anlamına da gelmez. Kanun yolu incelemesinde bu husus da değerlendirilerek bir karar verebilme imkânı kapalı değildir

. Bu sebeple, ihtiyatî tedbirin reddi ve ihtiyatî tedbire itiraz üzerine verilen kararlar için kanun yolu imkânı getirilmiştir. Hâl ve şartlarda değişiklik bakımından o anda kanun yoluna başvurulamaması, daha sonra işin esasıyla ilgili kanun yoluna başvurulması durumunda, bu hususun incelenmeyeceği anlamına da gelmez. Kanun yolu incelemesinde bu husus da değerlendirilerek bir karar verebilme imkânı kapalı değildir.” Madde gerekçesi çok açık olup, özellikle “ihtiyatî tedbirin reddi ve ihtiyatî tedbire itiraz üzerine verilen kararlar için kanun yolu imkânı getirilmiştir. Hâl ve şartlarda değişiklik bakımından o anda kanun yoluna başvurulamaması, daha sonra işin esasıyla ilgili kanun yoluna başvurulması durumunda, bu hususun incelenmeyeceği anlamına da gelmez.” ifadesi karşısında, ihtiyati tedbire ilişkin tüm kararlara karşı kanun yoluna başvurulabileceği kabul edilemez.

Türk Medeni Kanun’unun 1’inci maddesine göre, “Kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır.” Yukarıdaki bentlerde sözüyle ve özüyle açıklanan ihtiyati tedbire ilişkin HMK’nun 391 ve 394’üncü maddelerine aykırı bir uygulama yapılmasına imkân veren bir yorum kuralı bulunmamaktadır. Kanunun açık hükmüne aykırı bir yorum, ancak bu konuda teknik bir gerekçe sunulması hâlinde mümkün olup, bunun dışındaki bir nedenle kanunun açık hükmüne aykırı şekilde karar verilemez. Kanun koyucunun ihtiyati tedbire ilişkin tüm kararlara karşı kanun yolunu açmasına yasa yapma tekniği bakımından bir engel olmadığı dikkate alındığında, kanunda yer almayan bir kuralın içtihat yoluyla konulması yorum kuralları ile bağdaşmadığı gibi kanuna aykırı (contra legem) yorum sayılır.

Somut olayda, ihtiyati tedbirin kaldırılmasını isteyen (davalı) vekili, Cumhuriyet savcılığı tarafından yapılan soruşturma sırasında alınan bilirkişi raporuna istinaden sahtelik iddiasının ortadan kalktığını belirterek İİK’nun m.72/3 hükmünün uygulanmasını istemiştir. Böyle bir talep, durum ve koşulların değişmesi nedeniyle ihtiyati tedbirin değiştirilmesine ilişkin olup, mahkemece bu konuda verilen karara karşı temyiz yolu açık olmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz isteminin REDDİNE, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22714, Karar No: 2016/1160, Tarih: 26.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22714 E.  ,  2016/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava dilekçesinde, evlat edinmede ana ve babanın rızasının aranmamasına karar verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece ananın rızasının aranmamasına, baba yönünden talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından baba yönünden de kabul kararı verilmesi gerektiği yönünden temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12406, Karar No: 2010/16375, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12406 E.  ,  2010/16375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 126 ada 48 parsel sayılı taşınmaz, tespit tutanağı düzenlenmeksizin ada ve parsel numarası verilerek 3402 Sayılı Yasanın 22/son maddesi gereğince ve 2/B şerhi verilerek tapu kütüğüne aktarılmıştır. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın kısmen kesinleşen orman parseli içinde kaldığı iddiasıyla kadastro mahkemesine dava açmış, kadastro mahkemesi görevsizlik kararı vermiştir. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulü ile 06.05.2010 tarihli ... bilirkişi raporunda (B) işaretli 2275,34 m2 bölümün tapu kaydının iptaliyle 148 ada 1 sayılı orman parseli ile birleştirilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3116 Sayılı Yasa gereğince orman kadastrosu yapılmış, daha sonra 1979 yılında aplikasyon çalışması ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı kanunun 2. Maddesi uygulaması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın temyize konu (B) bölümünün 1942 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde orman sınırları içinde kaldığı, 1979 yılında 1744 Sayılı Yasa gereğince yapılan aplikasyon ve 2. madde uygulamasında orman sınırları içinde bırakıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 21.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13268, Karar No: 2010/10074, Tarih: 11.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13268 E.  ,  2010/10074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/10/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan zararlı atıklar nedeniyle davacının ektiği ürünlerde oluşan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporu, Afşin Kaymakamlığı İlçe Tarım Müdürlüğü'nün 2008 yılında üretimi yapılan ve münavebeye giren bitkilere ait maliyet ve birim satış cetveli esas alınarak düzenlenmiştir.

2007 yılına ait maliyet ve birim satış cetveli ile dayanak yapılan 2008 yılı cetveli arasında oldukça yüksek farklılıklar olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından sunulan ve İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından Türkiye İstatistik Kurumu'na gönderilen 2008 yılına ait veri listesindeki bilgilerinde benimsenen rapordaki 2008 yılına ilişkin miktarlarla örtüşmediği görülmektedir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, 2007 yılı veri cetveli ile 2008 yılı veri cetveli arasındaki farklılıklar araştırılıp açıklattırıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5958, Karar No: 2022/804, Tarih: 16.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5958 E.  ,  2022/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki asıl dosyada şikayetçi ...Turizm Tic.San. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Asıl dosyada şikayetçi vekili, Ankara 29. İcra Müdürlüğünün 2005/6721 Esas sayılı takip dosyasından düzenlenen 31.05.2017 tarihli sıra cetvelinde şikayetçiye son sıra yer verilmesinin hatalı olduğunu, paylaşımda iştirak hükümlerinin uygulanması gerektiğini, temlik alacaklılarının alacaklarına dayanak temliknamelerin geçersiz olduğunu, şikayet olunanların haciz tarihleri itibariyle üçüncü kişi nezdinde alacak bulunmadığını ileri sürerek, 31.05.2017 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, cetvelde 2. sırada yer alan şikayetçiye işlemiş faiz alacağı hesaba katılmadan temlik tutarında pay ayrılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, 31.05.2017 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

İlk derece mahkemesince, asıl dosyada şikayetçi takiplerinden gönderilen 1. haciz ihbarnameleri itiraza uğramış olduğundan şikayetçinin paylaşıma konu bedel üzerinde geçerli haczi bulunmadığı gerekçesiyle, asıl şikayetin hukuki yarar yokluğundan, birleşen şikayetin ise esastan reddine dair verilen karara karşı asıl dosyada şikayetçi vekilinin istinaf başvurusu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu belirtilerek, esastan reddedilmiştir.

Kararı, asıl dosyada şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Asıl dosyada şikayet sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Borçlunun üçüncü kişi ile arasındaki bir hukuki ilişkiye dayanan henüz doğmamış olmakla beraber, doğması muhtemel alacakları için İİK'nın 89. maddesine göre haciz ihbarnamesi gönderilebilir. Üçüncü kişilerde hak ve alacakların ne şekilde haczedilebileceği İcra ve İflâs Kanunu'nun (İİK) 89. maddesinde gösterilmiştir. Bu yola tevessül etmeden sadece haciz tezkeresi ile konulan haciz aynı Yasa'nın 88. maddesi kapsamında menkul haczi olarak nitelendirilebilir ve ancak mevcut bir hak ve alacak üzerine konulabilir; bir diğer ifade ile üçüncü kişi nezdinde doğacak (beklenen) alacakların tezkere yazılması suretiyle haczi mümkün değildir. Öte yandan bu yöntemde üçüncü kişinin itirazına ilişkin bir düzenleme de bulunmamaktadır. Haciz ihbarnameleri ile borçlunun borçlusu konumundaki üçüncü kişinin elinde o anda bulunan mal, alacak ve diğer hakların haczedilmesi mümkün olduğu gibi borcun tamamen ödenmesine kadar geçecek sürede üçüncü kişi nezdinde oluşacak alacakların da haczine olanak tanınmıştır.

Somut olayda, dava dışı borçlu ile İİK. md.89’a göre düzenlenen ihbarnameyi alan 3. Kişi (T.C. Sağlık Bakanlığı) arasında süregelen ticari ilişki bulunduğu sabit olup, ayrıca 3. Kişi tarafından gönderilen cevabı yazıda, derdest alacak davası nedeniyle ileride alacak tahakkuk etmesi halinde şikayetçi haczinin de ilk haczi koyan icra müdürlüğüne bildirileceği belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, asıl dosyada şikayetçi tarafça paylaşıma konu bedel üzerine konulmuş geçerli bir haczin bulunduğunun kabulü ile asıl şikayetin esasının incelenmesi gerekirken, yanılgılı gerekçelerle hukuki yarar yokluğundan reddi doğru olmamış, başvurunun esastan reddine ilişkin istinaf mahkemesi kararı kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesinin 15.09.2021 tarih ve 2021/958 Esas, 2021/1219 Karar sayılı kararın kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının asıl dosyada şikayetçi yararına BOZULMASINA, HMK 373/1 maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.02.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2916, Karar No: 2017/6902, Tarih: 14.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/2916 E.  ,  2017/6902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisindeki Dr. ... Çocuk Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 18.12.2013 tarih ve 670 numaralı rapor içeriğinin “hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yetisinin yeterince geliştiği kanaatine varılmıştır” şeklinde olduğunun anlaşılması, aynı hastaneden alınan 03.09.2010 tarih ve 3698 numaralı Özürlü Sağlık Kurulu raporu içeriğine göre de suça sürüklenen çocuğun “hafif düzeyde mental retardasyon” teşhisi konulduğu ve bu iki raporun birbirleri ile çeliştiği ve 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun suç işlediği tarihte akıl hastalığı ve zayıflığı nedeni ile eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıran veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığı ve ceza ehliyeti bulunup bulunmadığı konusunda Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesi ya da Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 14.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8057, Karar No: 2015/4633, Tarih: 28.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8057 E.  ,  2015/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/289525

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2012

NUMARASI : 2011/294 (E) ve 2012/530 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK’nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilmesi karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde, kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğinin TCK’nın 50/6. maddesi uyarınca sanığa ihtar edilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından 9 ve 10 numaralı bendlerin çıkarılması suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 28/09/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarın veya mahkumiyetine yeterli başkaca delil olup olmadığına ve bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.