muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1464, Karar No: 2011/4923, Tarih: 31.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/1464 E.  ,  2011/4923 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili ... ile ... A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Tüketici Mahkemesinden verilen 13.10.2009 tarih ve 1362-429 sayılı hükmün Dairenin 7.10.2010 tarih ve 856-12759 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı ile imzaladıkları 4.1.1990 tarihli devre tatil sözleşmesi gereğince, Manavgat İlçesi, Çolaklı mevkiinde bulunan 911 ve 1139 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ... Tatil Sitesinde davacı ...'ün F bölgesinde bulunan 4.tip 202 nolu evin 10 nolu devre tatil hakkına sahip olduğunu, davalı tarafından gönderilen 14.2.2005 tarihli yazı ile, yenileştirme ve iyileştirme kapsamında siteye 11.557.000 TL. tutarında harcama yapıldığını, bu miktarın yenileme katkı payı adı altında devre sahiplerinin hisselerine düşen tutarlarda ödemeleri gerektiğinin bildirildiğini, oysa ki sözleşmenin 10. maddesinin c fıkrası gereğince, devre sahipleri olarak ödemekle yükümlü oldukları miktarın, işletme servis bedellerinden ibaret olduğunu, davalının bu servis bedellerini de keyfi olarak fahiş belirlediğini, kapasite artırma ve ek gelir sağlamayı amaçlayan otel, havuz gibi harcamaların devre sahiplerinden talep edilemeyeceğini, bu talebin 4077 sayılı yasa ve yönetmelik hükümlerine ve hakkaniyet ilkelerine de aykırı olduğunu ileri sürerek, davalıya yenileme katkı payı adı altında talep edilen 1.791 TL.ndan sorumlu olmadığının tespitiyle bu konuda yaratılan muarazanın men’ine , işletme servis bedeli olarak ödenmesi talep edilen 1.258 TL. nın hakkaniyete uygun olarak indirilerek bakiyesinden borçlu olamadığının tesbitine karar verilmesini istemiştirrdir.

Davalı, yenileme katkı payına ilişkin talebin, sözleşme, yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiş, birleştirilen davada ise, yapılan bu imalatlar nedeniyle devre tatil hakkının rayiç değerinin arttığını, bu artış oranında da davalı-karşı davacının 2011/1464-4923

Sebepsiz zenginleştiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 2.388 TL. Tazminatın, zenginleşmenin meydana geldiği 29.12.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl dava yönünden, davanın kısmen kabulüne, davacıların her birinin , yenileme katkı payı olarak talep edilen bedelin, 113,00 TL’lik miktarından borçlu olduğunun bakiye miktardan ise borçlu olmadığının tespitine, 2005 yılı devre servis bedelinin 177,54 TL. Olarak kabulü ile bakiyesi Yönünden borçlu olmadığının tesbitine, birleşen davanın ise, BK.nun 66. maddesi gereğince 1 yıllık sürede açılmadığından zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafın temyizi üzerine hüküm, Dairemizce bozulmuş, davacı taraf bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuşlardır.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-HUMK.nun 381.maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

2011/1464-4923

Somut olayda, mahkemece hüküm kurulurken kısa kararın 2. bendinde, 2005 yılı devre servis bedelinin 177,54 TL. Üzerinden tesbit edilerek davalı şirketin 1.086 TL. Yönünden davacının borçlu olmadığının tesbitine karar verilmiş, gerekçeli kararda ise kısa karardan farklı olarak 2.bentte 2005 yılı devre servis bedelinin 177,54 TL üzerinden tahsiline karar verilmiştir. Gerekçeli karar ve kısa karardaki hükmün az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece, az yukarda açıklandığı üzere ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde, yeniden bir karar verilmesi için çelişkili ve infazda tereddüt yaratacak mahiyette kurulan hükmün bozulması gerekmiştir.

Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle de bozulması gerektiği , ancak sehven gözden kaçırıldığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının bu konudaki karar düzeltme talebinin kabulü ile, Dairemizin 7.10.2010 tarihli, 2010/856 esas ve 2010/12759 karar sayılı bozma ilamının diğer kısımları aynen kalarak yeni bent ilavesi ile yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davacının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle, Dairemize ait 7.10.2010 tarihli, 2010/856 E. 2010/12759 K. sayılı bozma ilamına yeni bent ilavesi ile BOZULMASINA, 31.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2567, Karar No: 2021/6716, Tarih: 02.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/2567 E.  ,  2021/6716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki ...4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/02/2018 tarihli ve 2017/243 esas, 2018/58 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 14/01/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında, 19/05/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 09/01/2017 tarihli ve 2017/337 soruşturma, 2017/13 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına, karar verildiği, kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, MERNİS adresinde 13/01/2017 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine gore tebliğ edildiği, 08/02/2017 tarihinde infazı için... Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, 09/02/2017 tarihli ve 2017/58 DS sayılı çağrı yazısının, doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 15/02/2017 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine gore tebliğ edildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurmadığı, 27/02/2017 tarihli uyarı yazısının doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 01/03/2017 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2.maddesine gore tebliğ edildiği, yine müdürlüğe başvurmaması üzerine İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonu’nun 14/03/2017 tarihli kararı ile dosyanın kapatılarak 15/03/2017 tarihinde... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3-... Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 29/05/2017 tarihli, 2017/337 soruşturma, 2017/1272 esas ve 2017/1014 sayılı iddianame ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun TCK 191/1 ve 53 . maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle... 4.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3-... Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 29/05/2017 tarihli, 2017/337 soruşturma, 2017/1272 esas ve 2017/1014 sayılı iddianame ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun TCK 191/1 ve 53 . maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle... 4.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4-... 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kanun yararına bozma istemine konu 20/02/2018 tarihli ve 2017/243 esas, 2018/58 sayılı kararı ile, sanığın denetimli serbestlik ve tedavi tedbirine askerde olması sebebi ile elinde olmayan sebeplerle uyamadığı, suç işleme kastının bulunmadığı gerekçesiyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 223/4-b maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verildiği, kararın 28/02/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Uyuşturucu madde kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/01/2017 tarihli ve 2017/337 soruşturma, 2017/13 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin tedavi programına uymayarak denetimi ihlal etmesi nedeniyle hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın askeri görevini yerine getirdiğinden dolayı elinde olmayan nedenlerle yükümlülüğü ihlal ettiği gerekçesiyle sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/4-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2018 tarihli ve 2017/243 esas, 2018/58 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2018 tarihli ve 2017/243 esas, 2018/58 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 09/01/2017 tarihli ve 2017/337 soruşturma, 2017/13 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin çağrı kağıdı ve uyarı yazısı tebliğine rağmen müdürlüğe başvurmaması nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak hakkında kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2018 tarihli ve 2017/243 esas, 2018/58 sayılı kararı ile; sanığın askerlik görevini yerine getirdiğinden dolayı elinde olmayan nedenlerle yükümlülüğü ihlal ettiği gerekçesiyle sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/4-b maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verildiği anlaşılmıştır.

1- Sanığın 19/05/2016 tarihinde uyuşturucu madde kullanımı şüphesi ile hastaneye götürüldüğü, hastanede yapılan tahlillerinde uyuşturucu veya uyarıcı maddeye rastlanmadığı, sanığın beyanında ... isimli arkadaşı ile birlikte uyuşturucu madde kullandığını belirttiği, tanık ...’nin de bu beyanı doğruladığı olayda, sanık hakkında soruşturma yapılarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, yükümlülük ihlalinde ısrar etmesi üzerine de erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açılmış ise de; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen ve uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanamayan sanığın, maddî bulgularla desteklenmeyen soyut beyanlar dışında, uyuşturucu madde kullandığına dair delil bulunmadığı, sanığın kullandığını söylediği maddenin ele geçmemesi ve kriminal inceleme yapılamamış olması karşısında uyuşturucu madde olarakkabul edilemeyeceği anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi kanuna aykırıdır.

2- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde; “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği , tebligatın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda ise;

... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın ve... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkartılan 09/02/2017 tarihli çağrı kağıdı ile 27/02/2017 tarihli uyarı yazılarının, sanığın bilinen adresi ve aynı zamanda MERNİS adresi olan "Bucak mahallesi 430 Sokak No:15/1 Altınordu/... " adresine ilk önce MERNİS şerhi düşülmeksizin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince tebligat yapılması yerine, doğrudan MERNİS şerhi düşülerek usulsüz olarak tebliğ edildiği, sanığın başvuruda bulunmaması üzerine de ısrar şartının oluştuğu kabul edilerek kayıtların kapatılarak Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması üzerine kamu davası açıldığı, söz konusu denetim sırasında yapılan tebligatların usulsüz olduğu ve ısrar koşulunun oluşmadığı, bu nedenle de kovuşturma şartı bulunmadığı, bu halde kamu davasının açılmasının şarta bağlanmış olduğu gözetilerek, kamu davası açılmasının koşulları gerçekleşmemesine rağmen dava açılmış olduğu anlaşılmakla, Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi, kanuna aykırıdır.

3-Kabule göre de;

3-Kabule göre de;

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemenin yer aldığı, tüm bu düzenlemeler karşısında somut olayda; hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davası hakkında durma kararı verilerek, denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi kanuna aykırıdır.

Sonuç olarak ; yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklandığı üzere, sanık hakkında açılan kamu davasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-e maddesi gereğince “beraatine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “ceza verilmesine yerolmadığına” karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D-)Karar : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen ve uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanamayan sanığın, maddî bulgularla desteklenmeyen soyut beyanları dışında, kuşku sınırlarını aşan mahkumiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden; ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2018 tarihli ve 2017/243 esas, 2018/58 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak;

Hüküm fıkrasının;

“Sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-e maddesi gereğince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle BERAATİNE"

Şeklinde DEĞİŞTİRİLMESİNE

Hükmün değiştirilen bu şekliyle infazına,

Dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

02/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23306, Karar No: 2014/19704, Tarih: 02.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/23306 E.  ,  2014/19704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2014

NUMARASI : 2014/213-2014/220

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1254, Karar No: 2015/2591, Tarih: 11.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1254 E.  ,  2015/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa 4. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 16.11.2011 gün ve 2009/973 E., 2011/622 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 25.11.2013 gün ve 2011/54784 E., 2013/30471 K. sayılı ilamı ile;

(...A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, doğalgaz dağıtım servis hattı imalatında çalıştığını, işin bitmesi nedeniyle iş akdinin sona erdiğini ileri sürerek, fazla mesai, hafta tatil ve ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., diğer davalı şirket ile Ovaakça Beldesindeki doğalgaz alt yapı tesislerinin inşa edilmesi hususunda anahtar teslimi sözleşme imzalandığını, davacının alacaklarından diğer davalının sorumlu olduğunu, aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığını, bu nedenle sorumluluklarının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı, B-İkiyüzyirmidört Doğalgaz İnş. Eml. San. Tic. Ltd. Şirketi herhangi bir cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacının ücretlerinin ödenmediği, fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yaptığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davalı Bursagaz'ın asıl işveren olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı Ovaakça Belediyesinin doğalgaz dağıtım hattı inşaasında çalışmış olup ücret, fazla çalışma ve hafta tatili alacağı talep etmektedir.

Davalı Bursagaz firması Bursa'nın doğalgaz dağıtım işini yapmakta olup hisselerinin %10'u Bursa Büyükşehir Belediyesine, %90 ise özel sektöre ait bit ticaret şirketidir.

Davalı Bursagaz'ın ana sözlşemesinin 3. maddesinde şirketin kuruluş amacı “Doğal gaz dağıtım şebekesi ve diğer tesisleri kurarak, kurdurtarak veya mevcut tesisleri devralarak doğal gazın dağıtımına ve mahallli gaz boru hattı şebekesi ile nakli faaliyetlerini yürütmek, dağıtım şebekesi için sevkiyat kontrol merkezi veya diğer tesisleri kurmak ya da kurdurtmak” şeklinde açıklanmıştır.

Davalı Bursagaz firması Ovaakça Belediyesinde doğal gaz dağıtımı yapabilmek için gerekli alt yapı işlerini yapması için bu hususta Enerji Piyasası Düzenleme ve Denetleme Kurulundan lisans almış bulunan diğer davalı B-İkiyüzyirmidört firması ile sözleşme imzalamıştır.

Bu ihale sözleşmesinin 5. maddesinde;

"İşin adı: 490. aşama yatırımlar PE ve Servis Hattı Yapım İşi

İşin Yapılma Yeri: BURSA

İşin Niteliği: Bursa ili Osmangazi ilçesi Ovaakça Eğitim-Santral Mah., Merkez-Çeşmebaşı Mah. Sanayi Böl. Mahallelerinde yatırımlar PE ve Servis Hattı Yapım İşi,

İşin Miktarı: 25.110 m pe, 5.540 m sh döşenmesi ve 49 adet vana montajı" şeklinde belirtilmiştir.