muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/937, Karar No: 2021/3486, Tarih: 06.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/937 E.  ,  2021/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.09.2012 tarihinde verilen dilekçeyle mirasın hükmen reddi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.07.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, bir kısım davalılar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ... 'ne yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 06/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7483, Karar No: 2013/22575, Tarih: 11.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7483 E.  ,  2013/22575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.12.2012 tarih ve 2011/247-2012/279 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı bir şirket tarafından müvekkiline sipariş edilen 62 adet deri ceketin 44 adedinin bu şirkete gönderilmesi amacıyla davalı şirkete teslim edildiğini, ancak davalı şirketçe, kolinin çalındığından bahisle alıcısına teslim edilemediğinin bildirildiğini, müvekkilince 44 adet deri ceketin bedeli olan 14.541,12 TL’nin tahsili için davalı hakkında başlatılan icra takibinin, davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, vaki itirazın iptali ile takibin devamını ve icra inkar tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çalınan koli içinde değerli bir eşya olduğunun davacı tarafça beyan edilmediğini savunarak, davanın reddi ile % 40 icra inkar tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, tanık anlatımları ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davalı tarafça davacı şirketin iddiasının aksinin ispat edilemediği, TTK’nın 772. madde hükmüne göre davalı taşıyıcının, dava konusu emtiayı taşıma senedine veya ayrı bir kağıda, teslim alındığı zamanki durumu hakkında ihtirazı bir kayıt koymadan kabul ettiği, ayrıca TTK’nın 781. ve devamı maddeleri hükmü uyarınca taşıyıcının, eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçen süre içinde uğrayacağı zıyaa ve hasarlardan sorumlu olacağı, davalı tarafça taşıma sırasında aracın kapısı açık bırakılarak gerekli özen ve ihtimamın gösterilmediği, alacağın likid nitelikte olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davalının İzmir 2. İcra Müdürlüğü’nün 2011/4878 Esas sayılı takip dosyasına yaptığı 14.541,12 TL asıl, 95,65 TL işlemiş faiz ve 128,00 TL ihtarname gideri olmak üzere toplam 14.764,73 TL’ye vaki itirazının iptaliyle, takibin asıl alacağa takip tarihinden itibaren %16 oranını geçmeyecek şekilde artan azalan oranlarda temerrüt faizi uygulanarak devamına, 5.905,89 TL %40 oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, dava tazminat istemine ilişkin bulunduğundan ve bu durumda da alacak likid olmadığından mahkemece davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29514, Karar No: 2013/423, Tarih: 17.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/29514 E.  ,  2013/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere; "Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin," belirtilmesi karşısında;

Hükmün, mahkemenin istemi üzerine atanan savunmanların yüzüne karşı verildiği ve sanık ... savunmanı tarafından süresi içinde temyiz edildiği, ancak atanan savunmandan sanıklar ... ve ...'in haberdar olmadığı gibi, sanıkların vekaletnameli savunmanlarının vekillikten çekildiğine ilişkin dilekçelerinde sanıklara tebliğ edilemediği ve sanık Bayram'ın atandığından haberdar olmadığı savunmanının yüzüne karşı açıklanan hükmü temyiz etmediği de anlaşıldığından,

Sanıklara, başvurabileceği yasa yolu, türü, süresi ve mercii, sürenin ne zaman başlayacağı, nerelere ne biçimde müracaat edilebileceği, sanık ...'a bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul ettiğini belirtebileceği veya süresi içerisinde dilekçe vererek temyiz isteminde bulunabileceği, temyiz isteminde bulunmadığı takdirde zorunlu savunmanın temyiz isteminin inceleneceği hususlarını gösterir biçimde ve sanıklara vekaletnameli savunmanlarının vekillikten çekildiğine dair dilekçeler de eklenere, açıklamalı olarak yöntemine göre karar tebliğ edildikten ve sanıklar tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2772, Karar No: 2013/7220, Tarih: 26.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2772 E.  ,  2013/7220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7019 ada 51 parsel sayılı taşınmaz, orman kadastrosu sırasında orman olarak tesbit edilmiştir. Davacı OS 952, 953, 954 ve 955 numaralı sınırlar içerisinde kalan, içerisinde evi bulunan yaklaşık 1700 m² büyüklüğündeki kısmı....'dan satın alarak 50 yıldır bağ olarak kullandığını belirtmiş, orman sınırları dışına çıkarılmasını talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; ....Mahallesindeki taşınmazla ilgili fen bilirkişisi raporunda (A1) harfi ile gösterilen OS 952, 953, 954 ve 955 noktaları içinde kalan 2343,87 m² yüzölçümündeki bölümün orman sınırları dışına çıkarılmasına, taşınmazın ... adına tapuya tesciline; (A2) harfi ile gösterilen bölüm bakımından davanın reddine karar verilmiş, davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.11.2011 gün ve 2011/11758-12459 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş ise de, verilen karar usûl ve kanuna uygun değildir. Şöyle ki; 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanunla değişik 9/son maddesi "İlân tarihinden itibaren otuz gün içinde düzeltmenin kaldırılması amacıyla sulh hukuk mahkemesine dava açılmadığı takdirde yapılan düzeltme kesinleşir." şeklinde olup, anılan maddeye göre yapılan düzeltme işlemlerine ilişkin itirazlar hakkındaki davalara bakma görevi kadastro mahkemesine ait olmayıp, sulh hukuk mahkemesine aittir. Somut olayda, dava konusu taşınmazla ilgili 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanunla değişik 9. maddesi gereğince çalışma yapılmış olup, bu nedenle davaya bakmakta 6831 sayılı Kanunun 9/son maddesi gereğince kadastro mahkemesinin görevli olmadığı görev konusunun kamu düzenine ilişkin olduğu ve yargılamanın tüm aşamalarında re'sen gözetilmesi gerektiği gözönünde bulundurularak, mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi] gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, görevsizlik kararı verilerek, dosya sulh hukuk mahkemesine gönderilmiş, mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu, .... Mevkiinde 6831 sayılı Orman Kanununun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9 .maddesi uyarınca Orman Bölge Müdürlüğü Kahramanmaraş Orman İşletme Müdürlüğünce bilgisi ve denetimi dahilinde 60 nolu orman Kadastro Komisyonunca 2010 yılında yapılan düzeltim işleminin iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4999 sayılı Kanuna göre yapılan düzeltim işlemine itiraza ilişkindir.

Dava, 4999 sayılı Kanuna göre yapılan düzeltim işlemine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmış, 16.07.1999 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesi gereğince çalışma yapılmış, 07/09/2010 tarihinde ilân edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, davacı sadece krokide (A1) ve (A2) ile gösterilen bölümler hakkında dava açmış, keşif ve inceleme de bu bölümlerde yapılmıştır. Hükme dayanak alınan orman bilirkişi tarafından düzenlenen 17.05.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre, dava konusu olan ve krokide (A1) ve (A2) ile gösterilen bölümlerin orman tahdit tutanaklarına göre orman tahdit sınırları dışında kaldığı anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, mahkeme gerekçesine göre, (A1) ve

(A2) ile gösterilen kısımlarda orman tahdidinin iptaline karar verildiği halde, hüküm kısmında "60 nolu Orman Kadastro Komisyonunca 2010 yılında yapılan düzeltim işleminin iptaline" denilerek, Orman Kadastro Komisyonunca yörede yapılan bütün düzeltim işlemlerinin iptali sonucunu doğuracak şekilde, karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece, (A1) ve (A2) bölümlere yönelik davanın kabulü ile orman tahdidi dışına çıkarılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre de; davalı ... Yönetimi haçtan muaf olmadığı halde, haçtan muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22415, Karar No: 2017/25556, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22415 E.  ,  2017/25556 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12244, Karar No: 2014/19443, Tarih: 18.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/12244 E.  ,  2014/19443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2012 gün, 2-2011/150302 sayılı yazısı ile “elektrik enerjisi hırsızlığı” suçu yönünden 6352 sayılı Kanunun geçici 2/1-2. madde ve fıkraları uyarınca yeniden değerlendirilmek üzere dosyanın iadesinden sonra, 27.12.2012 tarihinde mühür bozma suçu yönünden yeniden verilen beraat kararı hukuken yok hükmünde olduğundan, katılan vekilinin temyizinin 16.12.2010 tarihinde 2010/182-1022 esas- karar sayı ile verilen hükme yönelik olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2205, Karar No: 2011/3233, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2205 E.  ,  2011/3233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranının artması nedeniyle maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Davalı tarafından dava ihbar edilen SGK Başkanlığı aleyhine bir hüküm kurulmamış olup HUMK.'nun 49-52. maddelerine göre davanın ihbar olunduğu gerçek veya tüzel kişi, davada taraf sıfatı kazanamayacağından ve temyiz yoluna ancak davanın tarafları başvurabileceğinden davada taraf sıfatı bulunmayan SGK Başkanlığının temyiz dilekçesinin reddine.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre,davacının tüm ; davalı ...'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, iş kazası sonucu oluşan fark sürekli iş göremezlik oranı nedeniyle davacı işçinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının 21.1.2002 tarihinde geçirdiği iş kazasında %2,1 oranında sürekli iş göremez duruma gelmesi nedeniyle açtığı davada ... İş Mahkemesinin 2003/29 E, 2003/672 K sayılı kararı ile maddi tazminat isteminin SGK tarafından karşılandığından reddine, %2.1 oranına göre 2.000.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş bu karar Yargıtay’ca onanarak kesinleşmiştir.Daha sonra Maluliyet Daire Başkanlığının 20.7.2004 tarihli raporu ile davacının sürekli iş göremezlik oranının %27' ye yükselmesi nedeniyle eldeki bu davanın açılarak maddi ve manevi tazminat isteminde bulunduğu görülmüştür.

Sağlık İşleri Genel Müdürlüğü Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğü Maluliyet Dairesi Başkanlığının 20.7.2004 tarihli tespit kararı ile davacının artış nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %27 olarak belirlendiği Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 23.10.2007 tarihli raporunda da oranın % 27 olarak belirlendiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından 30.1.2009 tarihinde davacının muayenesi yapılarak ve daha önceki raporlarda incelenerek, davacının sürekli iş göremezlik oranının %38 olduğunun tespit edildiği görülmüştür.

Mahkemece ATK. 3. İhtisas Dairesince belirlenen %38 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden 40.000.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de varılan sonuç doğru değildir.Öncelikle davacı 21.2.2002 tarihinde %2,1 olan maluliyetin %27’ye yükselmesi nedeniyle %24,9 fark maluliyet için eldeki davayı açmış olup talep aşılarak %38 oranı esas alınarak sonuca gidilemez.

Mahkemenin kabulüne göre de; kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek ATK Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir. 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun “Adli Tıp Genel Kurulunun görevleri” başlıklı 15/f. maddesinde, Adli Tıp Genel Kurulunun, Adli Tıp İhtisas Kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyeceği ve kesin karara bağlayacağı belirtilmiştir. Bu durumda, davalının Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulunun raporuna itirazı da dikkate alınarak, YSK raporu ile Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu raporu arasındaki açık çelişkinin giderilmesi için, 28.06.1976 gün ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan alınacak rapor ile raporlar arasındaki çelişki giderilmeden sonuca gidilmiş olması ve fark sürekli iş göremezlik oranı nedeniyle hüküm altına alınan manevi tazminata fark oranın tespit edildiği 20.07.2004 rapor tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği halde olay tarihinden faiz yürütülmesi de hatalı olmuştur.

Öte yandan bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

İş kazası sonucunda sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkin ihtilaf sonucu itibariyle SGK Başkanlığının da hak alanını ilgilendirmekte olup bu davada SGK Başkanlığı yöntemince davaya dahil edilmemiş olup ihbar olunan durumundadır.

Davacı oranın daha yüksek olduğu iddiasında ise ilerde işvereni ve SGK. Başkanlığını hasım göstermek suretiyle "sürekli iş göremezlik oranının tespiti" davası açıp mahkemece belirlenecek sürekli iş göremezlik oranına göre oluşan fark oran için her zaman dava açıp maddi ve manevi zararını talep etme hakkı bulunmaktadır.

Yapılacak iş; davanın %24.9 fark oran nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini için açıldığı gözetilerek bu oran esas alınarak manevi tazminat miktarını takdir ederek sonuca varmaktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davalı ...'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ilgiliye iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 07.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.