muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13022, Karar No: 2024/4021, Tarih: 30.04.2024

II. CEVAP

Davalılar vekilleri haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.05.2018 tarihli ve 2016/491 Esas 2018/507 Karar sayılı kararıyla, davalıların duruşmadaki beyanlarının ikrar niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.07.2021 tarihli ve 2019/2919 Esas 2021/1049 Karar sayılı kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 11.10.2022 tarihli ve 2021/2919 Esas, 2022/11974 Karar sayılı ilâmı ile; "..Dava, muvazaalı işlemin iptali istemine ilişkindir. Yapılan yargılama sonunda, 313 ada 18 parsel 1 nolu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Dosya içerisinde bulunan tapu kaydına göre, taşınmazda 7 adet bağımsız bölümün yer aldığı, bodrum katında 1 nolu bağımsız bölüm olarak tek bir bağımsız bölüm olduğu görülmüştür. Ancak İstanbul 3. Tüketici Mahkemesinin 2013/965 Esas sayılı dosyasından alınan 23.08.2010 tarihli bilirkişi raporunda, bodrum katta kazan dairesi ile deponun birleştirilmesi ile 2 kapı nolu dairenin de oluşturulduğu tesbit edilmiştir. Davalı ... 2 kapı nolu dairede oturduğunu ve tapusunu alamadığını belirtmektedir. Bu dosyadan alınan bilirkişi raporlarında sadece değer tesbiti yapılmış, dava konusu taşınmazın fiziki ve ruhsatlar yönünden bir değerlendirmesi yapılmamıştır.

Mahkemece mahallinde inşaat mühendisi ve imar uygulamasında uzman bilirkişi aracılığı ile keşif yapılarak, 313 ada 18 parselde yer alan taşınmazın bodrum katında, hangi dairelerin yer aldığı, tapudaki 1 nolu bağımsız bölümün m2 olarak da bu dairelerden hangisini kapsadığı tesbit edilerek, 1 nolu bağımsız bölüm tapusunun sadece davacının oturduğu daireyi kapsadığının tesbiti halinde şimdiki gibi kabul kararı verilmesi aksi durumda, yani hem davacının hem de davalı ...’ın oturduğu daireyi de kapsadığının tespiti halinde, tapu ile fiili kullanım arasındaki uyumsuzluğun giderilmesi yönünde yapılması gerekenlerin değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkkate alınmadan, eksik inceleme ile infaz kabiliyeti olup olmadığı belirsiz bir şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur .... " gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiş, dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bu maddi ve hukuki olgular dikkkate alınmadan, eksik inceleme ile infaz kabiliyeti olup olmadığı belirsiz bir şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur .... " gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiş, dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " anılan dairenin bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda;.dosyamız içinde bulunan İstanbul 3. Tüketici Mahkemesi 2013/965 E. 2013/928 K. sayılı ve 12.09.2013 tarihli kararı uyarınca, dava konusu taşınmaz hakkında davacı lehine kesinleşmiş bir ’tapu tescili" kararı mevcut olduğu ancak bu kararın icrasının mümkün olamadığı, karar gereği davacı adına tapu tescili yapılamadan, gayrimenkul bir 3. kişi adına devir ve tescil edildiği anlaşılmıştır. Uyuşmazlık iş bu devrin muvazaalı olup olmadığı yönündedir. Tapu sicili kayıtları aleni olup, bu kayıtlara göre işlem yapan iyi niyetli 3. kişilerin kazanımları korunur. Üzerinde ihtilaf olan taşınmazları, bu ihtilafı bilmeden ve bu ihtilafın tarafı olmadan satın alan 3. kişilerin kazanımı korunacaksa da, davalılardan ... ve ..........,ın beyanları ikrar niteliğinde olup bu beyanlar mahkeme zabıtlanna geçerek imza altına alınmıştır. Buna göre taşınmaz, davalı Hacıfazlıoğlu inşaat adına tescilli iken görülen dava neticesinde taşınmazın tapu iptaline karar verildiği, bu mahkeme kararının bilincinde olan davalı ........., Inş. San. Tic. Ltd. Şti/nin sahibi tarafından, arkadaşı davalı ...'a bedelsiz olarak devredildiği, adına tescil yapıldığı ancak Borçlar Kanunu m: 18 gereğince, tarafların muvazaa ile işlem yapmaları halinde taşınmazın devir ve tescili işlemi yapan taraflar arasında sonuç doğurmayacaktır. İşbu ihtilafta, davalı ...'ın beyanlanna göre, taşınmazı arkadaşına iyilik olarak devralması, taşınmaz için hiç bedel ödememesi, taşınmazı hiç görmemiş olması nedeniyle, işbu devrin mutlak muvazaa ile hükümsüz olduğu kabul edilmekle birlikte yapılan keşif incelemesi neticesinde 1 nolu bağımsız bölümün davacının kullanımında olduğu, 1 nolu bağımsız bölüm sadece davacının oturduğu daireyi kapsadığı, Ana taşınmazda dava konusu 1 nolu bağımsız bölüm fiili ve tapu kaydı ile uyumlu olup 2 nolu bağımsız bölüm Ruhsata esas Mimari Projesine aykırı yapıldığı ve tapu kayıtlarında Kat İrtifakı Tesisi işlemlerinde Bodrum fiili 2 nolu bağımsız bölümün bulunmadığı dikkate alınarak davacının tapu iptal tescil talebinin yerinde olduğu..." gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde ; dava konusu taşınmazın projeye aykırı olduğu tesbiti var, Yapı İzin belgesi alınmadan bu kararın verilmesinin hatalı olduğunu, fiziki durum ve ruhsat değerlendirmesinin yapılmadığını davalı borçlu şirketin ticaret sicilden resen terkini yapıldığından bu husus dikkate alınmadı, taraf teşkilinin sağlanmadığını belirterek, mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, TBK'nın 19 uncu maddesine dayalı olarak açılan muvazaalı işlemin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun'un 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmamasına göre; davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ...'a yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2731, Karar No: 2012/3368, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/2731 E.  ,  2012/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.10.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 450 parsel sayılı taşınmazı yararına, 4438 ve 4439 parsel sayılı taşınmazlardan Türk Medeni Kanununun 747. maddesi hükmü uyarınca geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıya ait 450 parsel sayılı taşınmaz yararına, 4438 parsel sayılı taşınmaz üzerinden 22.03.2011 tarihli fen bilirkişisi rapor ve krokisinden turuncu renkle, 3.seçenek olarak belirtilen 312,37m2'lik kısımdan geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, 4438 parsel sayılı taşınmaz malikleri davalılar ...,...,...,... temyiz etmişlerdir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olaya gelince; davacının maliki olduğu 450 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu sabittir. Dosya içersindeki tapu kayıtlarına göre 451 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün, üzerinden geçit kurulan 4438 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünden açıkça fazla olduğu anlaşılmaktadır.Fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince 451 parsel sayılı taşınmaz üzerinden krokide sarı renkle gösterilen 2 seçenekten geçit kurulması daha uygundur. Ancak, bilirkişi raporunda geçit güzergahında elektrik direği bulunduğu bildirilmiştir. Hal böyle olunca mahkemece mahallinde fen ve elektrik bilirkişiler vasıtasıyla yeniden keşif yapılmalı, yukarıda açıklanan güzergahta bulunan elektrik direğinin müşterek sınıra nakledilip edilemeyeceği maliyet hesabı çıkartılarak belirlenmeli, nakil işleminin maliyetinin makul fiyatları aşması halinde krokide sarı renkle gösterilen mevcut güzergahtan geçit kurulup kurulamayacağı araştırılmalı, elektrik direği nedeniyle geçit kurulmasının mümkün olmadığının kesin olarak belirlenmesi durumunda krokide yeşil renkle “A” harfi ile gösterilen kısımdan geçit kurulmalıdır.

Açıklanan bu yönler gözden kaçırılmak suretiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 08.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15923, Karar No: 2014/23019, Tarih: 30.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/15923 E.  ,  2014/23019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/303785

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2011

NUMARASI : 2010/13 (E) ve 2011/182 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresi dışında başka bir suçtan tutuklu olan sanığın, mahkemesinde savunma yapacağını da açıkça bildirmiş olması karşısında, istinabe yoluyla savunmasının alınması olanağı bulunmadığı gözetilmeden hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık M.. A..'ın temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39432, Karar No: 2018/4196, Tarih: 04.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/39432 E.  ,  2018/4196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 03.06.2011 tarihinde bel ağrısı şikayetiyle davalı hastaneye gittiğini, bir süre fizik tedavi uygulandığını, ancak ağrılarının devam etmesi üzerine tekrar hastaneye gittiğinde davalı .... tarafından 18.07.2011 tarihinde lazerle ameliyat edildiğini, davacının taburcu olduktan bir gün sonra bu defa bel ağrısı yanında şiddetli bacak ağrısı da yaşamaya başladığını ve doktorunu arayarak durumu izah ettikten sonra kendisine önerilen ağrı kesici ilaç almaya başladığını, ancak bir sonraki gün ağrıları dinmediğinden 22.07.2011 tarihinde yeniden hastaneye yatırıldığını 3 gün tedavi gördüğünü, durumunda bir iyileşme olmayınca 25.07.2011 tarihinde ikinci kez ameliyat edildiğini ve 04.08.2011 tarihinde hastaneden taburcu edildiğini, ancak henüz hastaneden çıkamadan bel ve sağ bacağında şiddetli, dayanılmaz ağrıları olunca hemen acile alındığını ve yeniden tedavi sürecinin başlatıldığını, “Enfeksiyon” kaptığının söylendiğini, 8.8.2011 tarihinde araştırma hastanesine sevk edildiğini, bel ağrısıyla hastaneye giriş yapan davacının iyileşme yerine bu defa da şiddetli bel ağrıları yanında sağ bacağında da şiddetli ağrılar seyretmeye başladığını, hatalı teşhis ve tedavi sonrasında yaşananlardan dolayı maddi ve manevi zarar gördüğünü ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 30.000,00 TL manevi ve 15.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacının tedavisini üstlenen davalı doktorun tedavi sırasındaki hatasından kaynaklanan zararların tazminine ilişkindir. Davacı davalı doktor tarafından yapılan ilk ameliyatın başarısız olduğunu, yeniden ameliyat olmak zorunda kaldığını ve enfeksiyon kaptığını iddia ederek zararının tazminini istemiş, davalılar olayda bir kusurları olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Vekil (Doktor), hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özelliklerinin göz önünde tutulması, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılması ve en emin yolun seçilmesi gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, TBK.510. (eski BK.394/1) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Mahkemece, Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu'ndan alınan raporda bilirkişilerin, davacıya öncelikle medikal tedavi sonrasında fizik tedavi uygulanmasının tıbben doğru olduğunu, ağrılarının devam etmesi üzerine 18.07.2011 tarihinde beyin ve sinir cerrahisi uzmanı davalı ... tarafından yapılan ameliyatın tıp kurallarına uygun olduğunu, reoperasyon gerekliliğinin bu tür ameliyatlardan sonra beklenebileceği, dolayısıyla sonradan yapılan ameliyatın da tıbben doğru olduğu, ameliyattan sonra gelişen spondilodiskitin, bu tür ameliyatlardan sonra ortaya çıkması beklenebilir bir komplikasyon olduğunu, davalı hekimin bu hususu tespit edip gerekli tıbbi tedavi uygulama ve yaklaşımları gerçekleştirerek başarılı bir komplikasyon yöntemi uyguladığını, bu nedenle doktora ve hastaneye izafe edilebilecek bir kusur olmadığını bildirdikleri anlaşılmaktadır. Davacı tarafından alınan bu rapora itiraz edilmiş olup mahkemece bu itirazları karşılayacak şekilde bir rapor alınmadığı anlaşılmıştır. O halde, mahkemece, üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek, konularında uzman bilirkişilerden oluşmuş bir kurul aracılığı ile davalıların hukuki konum ve sorumluluğu, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, davacının ameliyat sürecinde yapılması gerekenle yapılan işlemlerin neler olduğu, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda doktor ve hastaneye kusur izafe edilip edilmeyeceğini gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4190, Karar No: 2013/938, Tarih: 12.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/4190 E.  ,  2013/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAĞDURLAR : ..., ..., ..., ...

SUÇ : Olası kastla yaralama, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : TCK'nun 86/2, 86/3-e, 21/2, 86/1, 86/3-e, 87/3, 21/2, 86/1, 86/3-e, 21/2, 6136 sayılı Yasanın 13/1, 53, 54 maddeleri Uyarınca 6 ay hapis, 1 yıl 12 ay hapis, 1 yıl 6 ay hapis, 1 yıl hapis ve 450 YTL adli para cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- İddianame ve 19.11.2007 tarihli görevsizlik kararı içeriğindeki anlatımlara göre sanık hakkında mağdur ...'u öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı ancak bu davayla ilgili olarak herhangi bir karar verilmediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında bu suç yönünden açılan kamu davasıyla ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdurlar ... ve ... yönelik eylemleri ile mağdur ...'ı olası kastla yaralama, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, tahrikin varlığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık hakkında mağdur ...'ı olası kastla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık hakkında mağdurlar ... ve ... 'i olası kastla yaralama suçundan kurulun hükümler yönünden;

.../...

s-2-

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü mağdur ... ile tartışan sanığın, mağdur ...'un yakasından tutarak vurmaya çalışması üzerine mağdurlar ... ve ... 'in araya girdikleri, mağdur ...'un kullandığı araca binen mağdurların olay yerinden ayrıldıkları esnada sanığın aracın arkasından 6 el ateş ettiği, sağ, sol yanlar ve çamurluklardan isabet alan aracın arka kısmında 3 mermi girişi olup, arka camın kırıldığı, aracın arka koltuklarında oturan mağdur ...'i sol ön kol ve sol kalça lateralinden isabetle hayati fonksiyonları orta(3) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığına ve basit tıbbi müdahaleyle giderilmeyecek şekilde, mağdur ...'u ise sağ koldan isabetle basit tıbbi müdahaleyle giderilmeyecek şekilde yaraladığı olayda;

Mağdurların araç içindeki konumları ve aralarındaki mesafe dikkate alındığında, silahla yapılan atışlar sonucunda mağdurların hayati bölgelerinden isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın bu duruma rağmen ateş ederek eyleminin sonucunu bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği anlaşılmakla sanık hakkında mağdurları öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması yerine suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Mağdurların araç içindeki konumları ve aralarındaki mesafe dikkate alındığında, silahla yapılan atışlar sonucunda mağdurların hayati bölgelerinden isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın bu duruma rağmen ateş ederek eyleminin sonucunu bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği anlaşılmakla sanık hakkında mağdurları öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması yerine suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre; sanık ...'in, tabanca ile aracın arkasından ateş ettiği dikkate alındığında aracın içerisinde bulunan mağdurların isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın bu duruma rağmen ateş ederek eyleminin sonucunu bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği anlaşılmakla, doğrudan kastla yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 12/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/991, Karar No: 2019/13659, Tarih: 26.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/991 E.  ,  2019/13659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın cinsel istismar eylemini olay tarihinde on iki yaşı içerisinde bulunan mağdurenin ayaklarına basıp kaçmasını engellemek suretiyle direncini kırarak işlediğinin anlaşılması karşısında, müsnet suçtan tayin edilen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 103/4. maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4044, Karar No: 2009/6438, Tarih: 06.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/4044 E.  ,  2009/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 3.Aile Mahkemesi

TARİHİ :6.12.2007