muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12810, Karar No: 2019/11421, Tarih: 03.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/12810 E.  ,  2019/11421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 03/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16518, Karar No: 2010/18817, Tarih: 09.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/16518 E.  ,  2010/18817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3, 50, 52. maddeleri uyarınca 600 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/6. maddesi gereğince 6 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına dair Denizli 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 16/05/2007 tarihli ve 2006/373 esas, 2007/269 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23.04.2010 gün ve 2010/4749/26408 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2010 gün ve 2010/107519 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûm olduğu suçun kasıtlı suç olması kargısında, 5237 sayılı Kanun'un 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Yasanın 53/6.maddesi uyarınca, sürücü belgesinin, taksirli suçtan mahkumiyet halinde geri alınmasına karar verilebileceği ve aynı Kanunun 179.maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun kasten işlenebilen suçlardan olduğu gözetilmeden, sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınmasına hükmolunması karşısında, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (DENİZLİ) 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 16.05.2007 gün ve 2006/373, 2007/269 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, hükümde yer alan “5237 sayılı TCK.’nın 53/6.maddesine göre trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özene uymayan sanığın, 6 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına” ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 09.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10998, Karar No: 2007/16116, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10998 E.  ,  2007/16116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ....., Köyü 109 ada 8 parsel sayılı 5547,07 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın KISMEN KABULÜNE, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline, (B) = 1526,08 m2 bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, (A) = 4020,99 m2'lik bölümünün tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 09.07.1979 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 3302 Sayılı Yasaya göre aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 02.12.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5206, Karar No: 2013/20323, Tarih: 26.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5206 E.  ,  2013/20323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 1658 ada 1 parsel sayılı taşınmaz malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş, 14.12.2000 tarihinde imar-ıslah uygulaması nedeniyle 10092 ada 15 parsel sayısını alarak 97,34 m2 yüzölçümlü arsa niteliği ile davalı olarak tescili yapılmıştır. Davacı Hazine dava konusu taşınmazın malik hanesinin boş olduğunu öne sürerek Hazine adına tapuya tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 10092 ada 15 parsel sayılı taşınmazın açık olan malik hanesinin davacı Hazine adına doldurulmasına ve taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline, dava konusu taşınmaz üzerindeki binanın davalı ...'e ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 10092 ada 15 parsel sayılı taşınmazın öncesi 1658 ada 1 parsel sayısı altında 1954 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında birden fazla tapunun kapsamında kaldığından ve Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduğundan söz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş, taşınmaz üzerinde bulunan 276 adet gecekondu şeklindeki binalar tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmiştir.

14.12.2000 tarihinde yapılan imar uygulaması sonucu dava dışı ... üzerinde binası olan bölüm 10092 ada 15 parsel sayısı altında davalı olarak tapuya tescil edilmiş, üzerindeki binanın dava dışı ... ait olduğu tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11105, Karar No: 2013/400, Tarih: 23.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11105 E.  ,  2013/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 8.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.09.2011 gün ve 2009/628 Esas, 2010/904 Karar sayılı hükme yönelik temyiz talebinin reddine dair 25.11.2011 gün ve aynı sayılı Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Tebligat Tüzüğünün 28. maddesi gereğince muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclisi üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. 30.09.2011 tarihli kararın tebliği sırasında; sanığın adresinde geçici olarak bulunmadığını bildiren komşusunun tebligat evrakına imzasının alınmadığı, imzadan imtina etti ise, bu hususun da belirtilmediği, buna rağmen tebligat geçerli sayılarak kararın kesinleştirildiği göz önüne alındığında, yapılan bu tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın karardan haberdar olduğu 06.03.2011 günlü dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme ve temyiz başvurusu olarak kabulü ile temyiz talebinin reddine ilişkin 25.11.20111 günlü Ek Kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11691, Karar No: 2014/13005, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11691 E.  ,  2014/13005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/437-2014/251

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.167.01 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 22.5.2007 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı dikkate alınarak artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiştir. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Mahkemece, Temmuz-Aralık 2008 döneminde memurların tamamına 2,35 oranında zam yapıldığını kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de; Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalı ve taksit oranı belirlenirken önceki 6 aylık dönemdeki ortalama memur maaş artış oranı dikkate -

alınmalıdır. Bu durumda davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 148.05 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1006, Karar No: 2022/1780, Tarih: 28.02.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1006 E.  ,  2022/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocuk Mallarının Korunması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlçe nüfus müdürlüğünce, annenin ölümü üzerine; Türk Medeni Kanununun 353., Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi gereğince, davalı babaya çocuk mallarının korunması hususunda Anamur Asliye Hukuk Mahkemesine ihbarda bulunulmuş, mahkemece duruşma açılarak davalı baba dinlenilmiş, çocuğun malvarlığına sahip olması ve malvarlığının artması halinde defter tutularak mahkemeye bildirilmesi hususunda 2008 yılında ihtarat yapılmış, 2013 yılında ise mahkemece babanın çocuğun mallarını tehlikeye düşürdüğünden malların yönetiminin davalı babadan alınmasına, malların yönetimi için kayyım atanmak üzere sulh hukuk mahkemesine ihbarda bulunulmuş, Anamur Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verilerek dosya Karabük Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Karabük Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verilerek dosya Antalya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Antalya Sulh Hukuk Mahkemesince il defterdarının yönetim kayyımı olarak atanmasına karar verilmiş, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesince duruşma açılmadan karar verildiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma sonrasında Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesince dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dosyanın görevli Antalya Nöbetçi Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, Antalya 7. Aile Mahkemesince çocuğun yerleşim yeri Karabük olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Karabük Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Karabük Aile Mahkemesince, çocuğa kayyım atanması için sulh hukuk mahkemesine ihbarda bulunulmuş, Karabük Sulh Hukuk Mahkemesince dede ...`ın kayyım olarak tayin edilmesine karar verilmiş, bunun sonucunda Karabük Aile Mahkemesince talebin kabulü ile Türk Medeni Kanununun 353. maddesi uyarınca çocuğun malları varsa bununla ilgili tutulacak defterin mahkemeye verilmesi, çocuğun mallarında veya çocuk mallarıyla yapılacak olan yatırımlarda önemli bir değişiklik olduğunda mahkemeye bildirilmesine karar verilmiş, bu karar davalı baba ... tarafından temyiz edilmiştir.

Ana ve baba, velayetleri devam ettiği sürece, çocuğun mallarını yönetme hakkına sahip ve bununla yükümlüdürler. Kural olarak hesap ve güvence vermezler. Ana ve babanın yükümlülüklerini yerine getirmedikleri durumlarda hakim müdahale eder (TMK m.352). Ana ve baba, çocuğun mallarını yönetmekte her ne sebeple olursa olsun yeterince özen göstermezlerse, hakim, malların korunması için uygun önlemleri alır (TMK m.360, Tüzük m.4/2). Bu önlemlerin neler olduğu Türk Medeni Kanununun 360/2. ve 361. maddelerinde gösterilmiştir. Bu yasal düzenleme karşısında, mahkemece yapılacak iş, sağ kalan eşten çocuğun, varsa malvarlığını gösteren bir defter vermesini istemek ve bu malvarlığında veya yapılacak yatırımlarda ilerde gerçekleşecek önemli değişiklikleri de bildirmesi için uyarmaktan ibarettir. Türk Medeni Kanununun 352/2. ve Tüzüğün 4/2. maddesi koşulları bulunmadıkça; başka bir ifade ile ana ve babanın çocuğun mallarını yönetmekte her ne sebeple olursa olsun yeterince özen göstermemeleri durumu mevcut olmadıkça; hakim, çocuk mallarının korunması konusunda ana ve babanın yönetme hakkına müdahale edemez ve bu sonucu doğuracak bir karar veremez.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; çocuğun annesinin 2008 yılında öldüğü, anne ve annenin kök ailesinden çocuğa bir kısım taşınmazlar ve paranın kaldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece her ne kadar davalı babanın velayet görevini yerine getirmediği kabul edilmişse de; davalı baba davaya verdiği cevap dilekçesinde; çocuğun menfaati için taşınmazlar hakkında bir kısım davalar açtığını beyan etmiş ve bu dava dosyalarına delil olarak dayanmıştır. Ayrıca davalı babanın yargılama aşamasında tutuklu olduğu bildirilmiş, vekili ise temyiz dilekçesinde babanın hakkında açılmış bir ceza davası olduğunu ve verilen kararın da onandığını beyan etmiştir. Mahkemece bu açıklamalar doğrultusunda davalı baba hakkındaki ceza dosyası ve cevap dilekçesinde çocuk yararına açmış olduğunu bildirdiği dava dosyaları istenip, davalı babanın tutuklu mu hükümlü mü olduğu, davalı baba ...`ın üzerinden bu yetkisinin alınmasını gerektirir bir sebep olup olmadığı incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.28.02.2022(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/10951, Karar No: 2013/14196, Tarih: 09.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10951 E.  ,  2013/14196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dilekçesi ile; 18 yaşını doldurmuş olmasına rağmen eğitim hayatı devam ettiğinden babası olan davalıdan aylık 800 TL yardım nafakası talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; boşanma davasında davacı lehine hükmedilen iştirak nafakasını halen ödediğini, geçirdiği felç nedeniyle bir eli ve ayağının tutmadığından eve gündelikçi almak zorunda olduğunu, ekonomik durumunun da elverişsiz olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 400 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK. 328/2 ve 364/1. maddelerine göre, şayet çocuk reşit olduğu halde eğitimine devam ediyorsa eğitimi sona erinceye kadar ana ve babanın bakım borcu devam eder. Bu durumda çocuk ana ve babaya karşı yardım nafakası davası açabilir.

Somut olayda; davacının 18 yaşında olup, ticaret meslek lisesi son sınıf öğrencisi olduğu, çalışmadığı ve gelirinin bulunmadığı, davalının Defterdarlıkta memur olup, yaklaşık 1.750 TL civarı maaş aldığı, lojmanda yalnız yaşadığı, omirilik ameliyatı olduğu vücudunun yarı yarıya felçli olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalının gelir-gideri ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile orantısız şekilde yüksek nafakaya hükmedilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TMK’nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktara hükmetmekten ibarettir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4013, Karar No: 2012/10377, Tarih: 07.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4013 E.  ,  2012/10377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik ... ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan ... bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... Tekstil İnşaat San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine 07/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.