muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4168, Karar No: 2015/7948, Tarih: 10.12.2015

Olay tarihinde saat 16:00 sıralarında mağdur ...'a ait işyerine sanık ... gelerek raftan ıslak mendil ve sabun aldığı, kasaya geldiğinde elinde görünür şekilde 50 TL banknot tuttuğu, mağdur ...’in sanığa aldıklarının 4 TL olduğunu söylediği, sanığın 50 TL parayı vermediği halde vermiş verecekmiş gibi bir durum oluşturarak para üstü istediği, ancak mağdur ...’in sanık tarafından oluşturulan bu karmaşada sanığın 50 TL para vermediğini söylediği, sanığın ise 50 TL'yi verdiğini ve 46 TL para üstü vermesi gerektiğini ısrarla mağdura söylediği, sanık ile mağdur arasında bu kapsamda bir süre karşılıklı iddialaşma tarzında bir konuşma geçtiği, bir süre sonra sanığın cebinden 5 TL çıkararak malların bedelini verdiği; aynı gün saat 16:00-20:00 sıralarında aynı işyerine sanık ...’nın geldiği, birer adet tesbih ve küpe aldığı, aldığı ürünlerin 2,50 TL tuttuğu, bunlar için 50 TL verdiği, paranın kasaya atıldığı sırada sanığın “tamam, ben size 50 kuruş vereyim siz bana 50 TL’yi geri verin” diye söylediği, bunun üzerine mağdur ...’in kabul ederek 50 TL üstü olan 47,50 TL yi kendisine verdiği, sanığın mağduru oyalamaya ve kafa karıştırmaya çalışsa da mağdurun 50 TL’yi alıp kasaya atmış olması nedeniyle belirtildiği şekilde dolandırıcılık eyleminin tamamlanamadığı; sanık ...’nın saat 18:00 sıralarında bu kez mağdur ...’in işyerine gittiği ve üç poğaça istediği, elinde görünür vaziyette 50 TL tuttuğu, aldıklarının 2,25 TL olması üzerine elindeki 50 TL’yi gösterdiği, mağdurun da kasadan 50 TL’yi bozmak için bozuk para çıkarttığı, 50 TL’nin içerisinden çıkardığı 5 TL’den poğaça parası olarak aldığı ancak, sanık ...’nın elinde tuttuğu 50 TL’yi vermeyince kendisinin sanık ...’ya kasadan bozdurarak verdiği 45 TL parayı geri aldığı, sanık ...’nın avucunda tuttuğu 50 TL’lik parayı vermediğini söylediğinde de sanığın parayı vermedim biliyorum vereceğim diyerek mağdur ...’yi bir süre oyaladığı, ısrar sonucunda sanık ...’nın madem öyleyse sana verdiğim 5 TL’den al hesabı dediği, mağdur ...’nin de kendisine 5 TL vermediğini, kasaya koyduğu 5 TL'nin zaten kendi kasasından daha önce bozmak için çıkardığı para olduğunu söylemesine rağmen sanık ...’nın 5 TL verdiği konusunda ısrar ettiği ve ceplerini aramaya başladığı bu şekilde mağdur ...’nin kafasını karıştırıp oyalamaya çalıştığı, ancak mağdur ...’nin buna karşın sanığa herhangi bir para üstü vermediği, bu süreçte mağdur ...’nin dükkanına sanık ...’ın da geldiği, sonrasında sanık ...’nın poğaça parasını verdiği ve poğaçaları alıp gittiği; sanık ...’ın olay günü eczaneye giderek eczane çalışanı ...’dan göz damlası istediği, görünür şekilde elinde 50 TL tuttuğu, ilacın fiyatının 2,25 TL olduğu, sanık ...’ın kendisinde 25 kuruş olduğunu söyleyip 48 TL para üstü vermesi gerektiğini söylediği, ...’un sanıktan 50 TL almadan para üstü olarak 48 TL'yi sanık ...'a verdiği, sanığın da parayı alıp oradan uzaklaştığı, sonrasında aynı eczaneye sanık ...’nın geldiği ve ıslak mendil alacağını söylediği ..

...’ın olay günü eczaneye giderek eczane çalışanı ...’dan göz damlası istediği, görünür şekilde elinde 50 TL tuttuğu, ilacın fiyatının 2,25 TL olduğu, sanık ...’ın kendisinde 25 kuruş olduğunu söyleyip 48 TL para üstü vermesi gerektiğini söylediği, ...’un sanıktan 50 TL almadan para üstü olarak 48 TL'yi sanık ...'a verdiği, sanığın da parayı alıp oradan uzaklaştığı, sonrasında aynı eczaneye sanık ...’nın geldiği ve ıslak mendil alacağını söylediği ...’un da ıslak mendilin fiyatının 2,50 TL olduğunu söyleyip sanık ...’ya ıslak mendili verdiği ...’nın elinde 50 TL tuttuğu, sanık ...’nın ...’a 50 kuruşu olduğunu söyleyerek ...’tan 48 TL para üstü istediği, ...’un 48 TL para üstünü sanık ... ya verdiği, sanığın da 50 TL vermediği halde mağdurun verdiği 48 TL sözde para üstünü sanık ...'ya verdiği, mağdurun bu süreçte kasayı kontrol ettiğinde 50 TL herhangi bir para olmadığını gördüğü, sanık ...’ya parayı vermediğini söylediği ancak sanık ...’nın parayı verdiğini söyleyip fiş istediği, ...’un da fişi verdiği ve sanık ...’nın bu şekilde eczaneden ayrıldığı anlaşıldığından, sanıkların benzer yöntemleri istikrarlı ve ısrarlı biçimde uygulamak suretiyle mağdurlar ... ve ... yönünden dolandırıcılık suçuna teşebbüs, mağdur ... yönünden tamamlanmış dolandırıcılık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18863, Karar No: 2014/15622, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18863 E.  ,  2014/15622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2012/261-2013/202

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2166, Karar No: 2011/3546, Tarih: 15.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2166 E.  ,  2011/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Aile Mah. S.)

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Kestel Asliye Hukuk ( Aile M. S.) ve Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocukların yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda mallarının korunması istenen çocuk ...'ın babası ...'ın vefatı sonucu, velayeti kullanan anne ...'ın yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Kestel Asliye Hukuk Mahkemesince ( Aile Mah. S.), sağ kalan eşin UYAP sisteminde bulunan nüfus kaydına göre yurt içi yerleşim yeri adresinin Mustafakemalpaşa, Bursa adresi olduğu bildirilip yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk ( Aile Mah. S) Mahkemesi ise, adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde sağ kalan eşin yerleşim yeri olarak Fransa'da bulunan adresinin kayıtlı bulunduğunu, yurt içi adresinin mevcut olmadığını ve nüfusa kayıtlı olduğu yerin karine olarak ikametgahı göstereceğini bildirerek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamındaki, UYAP sisteminden elde edilen adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre düzenlenen nüfus kaydına göre sağ kalan eşin Türkiye'deki yerleşim yerinin Cumhuriyet Mahallesi, ..., No : 25, Yalıntaş Beldesi, Mustafakemalpaşa, Bursa adresi olduğunun anlaşılması ve nüfusa kayıtlı bulunan yerin karine olarak yerleşim yeri sayılacağına ilişkin hükmün de yürürlükten kaldırılması nedenleriyle uyuşmazlığın Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26429, Karar No: 2018/1012, Tarih: 22.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/26429 E.  ,  2018/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, ... Belediyesinde çalışmakta iken, 6111 sayılı Yasanın 166, maddesi gereğince davalı merkezi idearede görevlendirildiğini, müvekkilinin yasal haklarının ödenmemesi üzerine açılan dava sonucunda müvekkilinin yenileri düzenleninceye kadar ... Belediyesinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre aylık ve sosyal hak ve menfaatlerden yararlandırılması gerektiğini tespitine karar verildiğini, buna rağmen tespitine karar verilen ödemelerin yapılmadığını beyanla Toplu İş Sözleşmesinden doğan alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, Koop İş Sendikası ile yapılan Toplu İş Sözleşmesinin yürürlük tarihinden sonra söz konusu Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmasının mümkün olmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, Davacının kesinleşen mahkeme kararı ile devirden önceki ... Belediye Başkanlığı ve Genel İş sendikası arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine tabi olduğu anlaşılmış olmakla davacının söz konusu Toplu İş Sözleşmesinin yürürlük süresinin bilim tarihine kadar olan dönem için fark ücret alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karan davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Maddi olay tarihinde yürürlükte bulunan mülga 2822 sayılı toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 9. maddesine göre ‘Toplu İş Sözleşmesinden taraf işçi sendikasının üyeleri yararlanırlar. Toplu İş Sözleşmesinin imzalanması tarihinde taraf sendikaya üye olanlar yürürlük tarihinden, imza tarihinden sonra üye olanlar ise üyeliklerinin taraf işçi şendi kasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanırlar. Toplu İş Sözleşmesinin imzası sırasında taraf işçi sendikasına üye bulunmayanlar, sonradan işyerine girip de üye olmayanlar veya imza tarihinde taraf işçi sendikasına üye bulunup da ayrı lanlar veya çıkarılanların Toplu İş Sözleşmesinden yararlanabilmeleri. Toplu İş Sözleşmesinin tarafı işçi sendikasına dayanışma aidatı ödemelerine bağlıdır. Bu hususta işçi sendikasının muvafakati aranmaz. Dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma talep tarihinden geçerlidir.“

Somut olayda, davacı 6111 sayılı Yasanın 166. maddesi gereğince dava dışı ... Belediyesinde çalıştığı sırada davalı Bakanlığa naklinin yapılmasının ardından açtığı dava sonucunda davacının devir işleminden önce yenileri düzenleninceye kadar devirden önce çalışmakta olduğu ... Belediyesinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre aylık ve sosyal hak ve menfaatlerden yararlandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesine rağmen tespitine karar verilen ancak ödenmeyen Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacakların tahsilini talep etmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin onama ilamıyla kesinleşen tespit kararında işçinin devirden önceki ... Belediye Başkanlığı ve Genel İş Sendikası arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesininin yürürlük süresince bu Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre ücret, sosyal hak ve menfaatlerden yararlanması gerektiği belirtilmiştir. Devirden önce ... Belediyesinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesi 01/03/2011-28/02/2014 dönemini kapsamakta olup davacının bu Toplu İş Sözleşmesinin yürürlük süresince söz konusu Toplu İş Sözleşmesinden yararlanması gerekmekle birlikte üyeliği mevcut ise Türk Metal Sendikasına üye olarak devirden sonra çalıştığı davalı Bakanlık işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden yararlanarak kapsamdaki ücret ve sosyal haklarını aldığından davacının devirden önceki Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre hesaplanan ücret ve sosyal haklarını, bu hakların en son ödendiği tarihten Metal- İş Sendikasına üye olması halinde haklarının ödendiği tarihe kadar olan dönem için isteyebilmesi mümkündür. Bu açıdan öncelikle davacının Metal İş Sendikasına üyeliğine ilişkin araştırma yapılmalıdır. Üyeliği mevcut olduğu takdirde Toplu İş Sözleşmesine taraf sendikaya üyeliği ve davalı işverene bildirildiği tarihe; aksi halde talep tarihine kadar ve davacının alacaklarının ödendiği son tarihten başlatılmak suretİye hesaplama yapılmalıdır.

3- Davalının faiz yönünden yaptığı temyiz nedenleri incelendiğinde; eldeki dava davacı tarafça fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmakla, asgari meblağlar belirtilmek ve uygun harç yatırılmak suretiyle kısmi dava olarak açılmış ve mahkemece öninceleme tutanağında da kısmi dava olarak nitelendirilmesinden hareketle kısmi olarak kabul edildiği anlaşılmış olup işverenin davadan önce temerrüde düşürülmediği alacaklar bakımından dava dilekçesi ile talep edilen miktarlara dava tarihinden ıslah dilekçesi ile talep edilen miktarlara ıslah tarihinden İtibaren faiz yürütülmelidir. Mahkemece belirsiz alacak davası olarak nitelenip alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesİ hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 22.01.2018 gününde oybirliği İle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6366, Karar No: 2019/1267, Tarih: 07.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/6366 E.  ,  2019/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın, tanık ...'ın çalıştığı mağazaya giderek 2,00 TL tutarındaki alışverişi için 200,00 TL verdiği, kendisinde bozuk para olduğunu söyleyerek tanıktan 200,00 TL'yi geri aldıktan sonra ödeme için 100,00 TL verdiği ve tanığın bu şekilde dikkatini dağıttıktan sonra başka tarafa bakmasından faydalanarak kasadan 200,00 TL çaldığı eylemde sanığın, elde veya üstte taşınan bir eşyaya yönelik eyleminin bulunmadığının anlaşılması karşısında, bina içinde gerçekleşen eylemin TCK’nun 142/1-(b) maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, hatalı nitelendirme ile TCK’nun 142/2-(b) maddesinden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2)Kamera kayıtlarına göre, sanığın müştekinin çalıştığı mağazaya saat 18.36 sıralarında gelerek eylemi gerçekleştirdiği, suç tarihinde güneşin 16.40'da battığı, gece vaktinin 17.40'da başladığı ve bu şekilde eylemin gece işlendiği anlaşılmasına rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanmaması,

3)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13296, Karar No: 2015/20250, Tarih: 03.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/13296 E.  ,  2015/20250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .............. . İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, mahkemece verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edildiği ancak temyiz esnasında nispi temyiz karar harcı yatırılması gerekirken maktu temyiz karar harcı yatırıldığı bir başka ifadeyle temyiz harçlarının eksik yatırıldığı, bunun üzerine mahkemece eksik yatırılan temyiz harcının tamamlanması için, davalı vekiline usulüne uygun olarak düzenlenmiş muhtıra tebliğ edildiği, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan 14/04/2015 havale tarihli dilekçede, talep edilen nispi temyiz harcının maddi imkansızlıklar nedeniyle yatırılamayacağının bildirildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda da açıklandığı üzere, nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak temyiz edenden peşin olarak alınması gerekir. Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Bu nedenle, usulüne uygun muhtıra tebliğine rağmen, eksik temyiz harçlarının tamamlanmaması nedeniyle, davalının mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına, 03/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.