muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4091, Karar No: 2006/7380, Tarih: 06.07.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4091 E.  ,  2006/7380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılardan ... ve ... ile davalı TMSF vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Asıl dava davacıları vekili dava dışı borçlu Haluk Türkmen’e ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde birinci sıraya alınan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’nun (... AŞ.nin) 15.04.2000 tarihli haczinin dikkate alındığını oysa davalının daha sonra haciz taleplerini yenilediğini ve bu suretle önceki haczin geçersiz hale geldiğini; öte yandan kıymet takdiri yapılmayan haczin usulüne uygun bulunmadığını, kaldı ki borçlunun takibe kısmen itiraz etmesi karşısında itiraz edilmeyen kısım için devam eden takip bakımından satış isteme süresinin dolduğunu ve haczin düştüğünü; ihtiyati hacizle başlayan takibe itiraz halinde itirazın iptali davasının 7 günlük yasal süre içinde açılmaması nedeniyle de ihtiyati haczin hükümsüz kaldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TMSF vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Birleşen dava davacıları borçlu Haluk Türkmen’in vekilliğini deruhte ettiklerini ve aleyhinde açılan davalar nedeniyle bedeli paylaşıma konu taşınmazın üçüncü kişiler tarafından haczine engel olunarak malın muhafazasını sağladıklarını, alacaklarının Avukatlık Kanunu’nun 166/II maddesi uyarınca imtiyazlı olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce davanın kabulü ile birleşen dava davacısı...’in birinci sırada olacağı şekilde sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiş; hüküm davacı İlhan Sağışman vekili ile davalı TMSF vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 nci maddesinin üçüncü bendi ile son fıkrası uyarınca mahkeme kararında ve hüküm sonucu kısmında istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükmün ayrı ayrı ve açıkça yazılması lazımdır. Mahkeme kararında birleşen dava davacısı İlhan Sağışman ve arkadaşlarının istemleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması anılan yasa maddelerine aykırılık teşkil eder niteliktedir.

1- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 nci maddesinin üçüncü bendi ile son fıkrası uyarınca mahkeme kararında ve hüküm sonucu kısmında istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükmün ayrı ayrı ve açıkça yazılması lazımdır. Mahkeme kararında birleşen dava davacısı İlhan Sağışman ve arkadaşlarının istemleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması anılan yasa maddelerine aykırılık teşkil eder niteliktedir.

2- Asıl dava davalısı Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu vekilinin temyiz itirazlarına gelince; adı geçen tarafından alacağın temlik alındığı .... AŞ. tarafından dava dışı borçlu ... Makine AŞ. ile arkadaşları hakkında 408.123,-YTL. üzerinden alınan ihtiyati haciz kararının infazı suretiyle icra takibine girişilmiş ve borçlular tarafından toplam 247.000,-YTL. tutarındaki alacak ile faiz ve % 10 oranındaki vekalet ücretine itiraz edilmiştir. Bu itiraz davalı alacaklıya tebliğ edilmemiş (İİK.m.264/II); davalı yanca Ankara 1. Ticaret Mahkemesi’nin 2000/407 E. sayılı dosyası ile 292.347,-YTL. için itirazın iptali davası açılmıştır. Anılan mahkemece 06.06.2000 günü 273.647,-YTL. üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiştir.

Bu durumda dava dışı borçlularca itiraz edilmeyen alacak kısmı için bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine konulan ihtiyati haciz, ödeme emrinin dava dışı borçlu ve taşınmaz maliki Haluk Türkmen’e tebliğini izleyen 7 günün sonunda kesin hacze dönüşmüştür. Davalı Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’nun kesinleşen bu kısım için yasal iki yıllık sürede (İİK.m.106) bir satış talebi olmadığından bu kısma ilişkin haczinin düştüğünün kabulü gerekir.

Alacağın itiraza uğrayan kısmı ise, İcra ve İflas Kanunu’nun 264/son maddesi uyarınca ihtiyati haciz, itirazın iptali davasının karara çıktığı tarihte kesin hacze dönüşmüştür. Mahkeme kararı 06.06.2000 günlü olduğundan, satışın yapıldığı 16.06.2003 tarihi itibariyle bu kısım alacak için taşınmaz üzerine konulan haczin ayakta olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun 15/3 ve 15/7-b maddeleri hükmüne göre, ... AŞ.nin takip konusu ettiği alacak 08.04.2002 tarihi itibariyle Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na temlik edilmekle kamu alacağı niteliği kazanmıştır.

Bu durumda mahkemece satış tarihinde ayakta olan ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine tabi bulunan 273.647,-YTL.lik davalı fon alacağı için konulmuş haczin sıra cetvelinde ilk sıraya alınması ve diğer alacaklıların hacizlerinin bu hacze iştiraklerine yasal olanak bulunmadığı hususları göz önüne alınarak bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 1 sayılı bentte gösterilen bozma nedenine göre davacı... ve arkadaşları vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 6.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3289, Karar No: 2016/5147, Tarih: 05.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3289 E.  ,  2016/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul Anadolu 26. Asliye Hukuk ve İstanbul Anadolu 1. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 26. Asliye Hukuk Mahkemesince, sözleşmede 2 adet dairenin davacı ile birlikte ... ve ... adlı kişilere müştereken bırakılacağı kararlaştırıldığı, bu hükümden davaya konu 2 bağımsız bölümün 1/3 payının davacıya ait olduğu, davacı adına tek bir bağımsız bölümün bütünü ile düşmemesi nedeniyle, davacının tüketici sıfatına sahip olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 1. Tüketici Mahkemesi tarafından ise davacının arsa sahibi, davalının yüklenici olduğu, 6502 sayılı Kanun anlamında tüketici ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3/1-(l) maddesi "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini" tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesinde ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak, kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/1-(k) maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, arsa sahibi açısından güdülen amaç, kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü, saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

Bu durumda davacılar, 6502 sayılı Kanunun 3/1-(k) maddesi uyarınca tüketici sayılamayacağından eldeki davada uyuşmazlığın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre İstanbul Anadolu 26. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 26. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26900, Karar No: 2015/16608, Tarih: 15.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/26900 E.  ,  2015/16608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2014

NUMARASI : 2011/201-2014/522

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 168.835,00TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan M.. B.. ve S.. Ş.. vekillerince duruşmasız, C... Or..Turizm Uluslararası Taş. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. vekilince de duruşmalı olarak istenilmesi ve üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15/09/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan C... O...Turizm Uluslararası Taş. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat E..A.. D..., M.. B.. vekili Avukat G...T.. ile karşı taraf vekili Avukat Z...K.. A... geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyizin kapsamına ve temyiz nedenlerine göre, davalı ile C..O...Tur….Ltd Şti vekilinin tüm, davalılar M.. B.. ile SBN Sigorta AŞ vekillerinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 02.10.2010 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu %20 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalılardan, C.O.. Tur….Ltd Şti, M.. B.. ile SBN Sigorta AŞ vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin maddi tazminatın belirlenmesine ve manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı isabetlidir. Ancak davalı sigorta şirketi bakımından faizin başlangıç tarihinin tespitinde ve karar ilam harcından sorumlu olacak davalıların belirlenmesinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

Mahkemenin maddi tazminatın belirlenmesine ve manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı isabetlidir. Ancak davalı sigorta şirketi bakımından faizin başlangıç tarihinin tespitinde ve karar ilam harcından sorumlu olacak davalıların belirlenmesinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

Hüküm altına alınan maddi tazminat için işletilecek faizin diğer davalılarla birlikte davalı Sigorta şirketi bakımından da olay tarihinden başlatılmasına karar verilmiş hatalı olmuştur. Olay tarihinde yürürlükte bulunan TTK ‘nun 1299. maddesi gereğince sigorta şirketinin teminatı ödeme yükümlülüğü, aynı Yasa'nın 1292. maddesi gereğince rizikonun ihbarı ile muaccel hale gelir. Dava tarihinden önce sigorta şirketinin temerrüde düştüğünün ispatlanamadığı durumlarda ise dava ile birlikte sigorta şirketinin temerrüde düştüğünün kabulünün gerekeceği ortadadır. Hal böyle olunca TTK ‘nun 1299/1.maddesi yollamasıyla aynı kanunun 1292/1, maddesi uyarınca sigorta şirketinin dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğünün iddia ve ispatlanmamış bulunmasına göre, dava tarihi yerine olay tarihinin, bu davalı bakımından temerrüt faizine başlangıç yapılması doğru olmamıştır.

Mahkemece gerek hüküm altına alınan tazminatın miktarı üzerinden hesaplanan karar ilam harcından ve gerekse davacı tarafından yatırılan ve karar ilam harcından mahsup edilen harç giderinden davalılardan M.. B..’nın da sorumlu tutulması isabetsiz olmuştur. Bu yönüyle davanın yasal dayanağını oluşturan 492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j maddesinde, Genel Bütçeye dahil idareler yargı harçlarından muaf tutulmuştur. Öte yandan M.. B..nın 5018 sayılı yasa ekindeki 1 sayılı cetvelin 10. Sırasında yer aldığı, giderek genel bütçeye dahil idarelerden olduğu açıktır. Hal böyle olunca da davalı M.. B..nın genel bütçeye dahil idarelerden olduğu ve harçtan muaf olacağı göz ardı edilerek, harçtan sorumlu tutulmasına yol açar biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğin- den H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasında yazılı bulunan;

“128835,29 TL'nin kaza tarihi olan 02/02/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte”

“Peşin harcın mahsubu ile kalan 8063,73-TL harcın davalılardan tahsiline,”

“2732,40 TL harcın davalılar M.. B.., Hüseyin Karataş, C...O..Şirketinden alınmasına,”

“Davacı tarafından sarf edilen ıslah harcı 437 TL, peşin harç, 321,30 TL, 12 davetiye 96 TL, kusur bilirkişileri için ücret 600 TL, hesap bilirkişisi ücreti 250 TL, 10 müzekkere 50 TL, 1754,30 TL 'den red ve kabul oranı nazara alınarak taktiren 1200 TL sinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,” Rakam ve sözcüklerinin silinmesine, yerlerine sırasıyla;

“2732,40 TL harcın davalılar M.. B.., Hüseyin Karataş, C...O..Şirketinden alınmasına,”

“Davacı tarafından sarf edilen ıslah harcı 437 TL, peşin harç, 321,30 TL, 12 davetiye 96 TL, kusur bilirkişileri için ücret 600 TL, hesap bilirkişisi ücreti 250 TL, 10 müzekkere 50 TL, 1754,30 TL 'den red ve kabul oranı nazara alınarak taktiren 1200 TL sinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,” Rakam ve sözcüklerinin silinmesine, yerlerine sırasıyla;

“128.835,29 TL maddi tazminatın davalı SBN Sigorta AŞ bakımından 11.02.2011 dava tarihinden, diğer davalılar bakımından ise kaza tarihi olan 02.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte”

“Peşin harcın mahsubu ile kalan 8063,73-TL harcın, M.. B.. harçtan muaf olduğundan Milli Savunla Bakanlığı dışındaki davalılardan tahsiline,”

“2.732,40TL harcın M.. B.. harçtan muaf olduğundan davalılar H.. K.., C...O...Şirketinden alınmasına,”

“Davacı tarafından sarf edilen ıslah harç gideri 437-TL, peşin harç gideri 321,30-TL olmak üzere toplam 758,30-TL harç giderinin M.. B.. harçtan muaf olduğundan Milli Savunla Bakanlığı dışındaki davalılardan, 12 davetiye için 96,00-TL, kusur bilirkişileri için ücret 600,00-TL, hesap bilirkişisi ücreti 250,00-TL, 10 müzekkere için 50,00-TL olmak üzere, toplam 996,00-TL yargılama giderinin ise ret ve kabul oranı nazara alınarak takdiren 682,00-TL sinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, davalılardan M.. B.. yararına takdir edilen 1.100.00TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan S.. Ş.. ile C...O..Turizm Uluslararası Taş.İth.İhr.San.Tic.Ltd. Şti'ne yükletilmesine, 15/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

15.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/658, Karar No: 2013/14022, Tarih: 16.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/658 E.  ,  2013/14022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.10.2012

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece, tarafların bir yıl kadar bir arada yaşamalarına rağmen aralarında cinsel ilişkinin sağlanamadığı, tarafların her ikisinin de cinsel ilişki kurmalarına engel bir durumlarının bulunmadığı, davacının halen bakire olduğu, davalının tedaviden kaçındığı, birlikteliğin gerçekleştirilmesi konusunda kendisine yönelik yükümlülükleri yerine getirmediği ve davacı vekilinin 04.07.2011 tarihli dilekçe ekinde ibraz edilen davalıya ait fotoğraf gerekçe gösterilerek davalının daha ağır kusurlu olduğu kabul edilmiştir.

Mahkemece taraflara delillerini bildirmeleri için 16.06.2010 tarihli duruşmada kesin süre verilmiş, davacı vekili de 27.07.2010 tarihinde delil listesini ibraz etmiştir. Bir davada birden fazla delil listesi verilemez. O halde davacı vekilinin 27.07.2010 tarihli ilk delil listesinde bulunmayan 04.07.2011 tarihli dilekçe ekinde ibraz edilen davalıya ait fotoğraf delil olarak değerlendirilemez. Kaldı ki dava dilekçesinde davacının cinsel tercihlerine ilişkin bir vakıaya da dayanılmamıştır.

Mahkemece taraflara delillerini bildirmeleri için 16.06.2010 tarihli duruşmada kesin süre verilmiş, davacı vekili de 27.07.2010 tarihinde delil listesini ibraz etmiştir. Bir davada birden fazla delil listesi verilemez. O halde davacı vekilinin 27.07.2010 tarihli ilk delil listesinde bulunmayan 04.07.2011 tarihli dilekçe ekinde ibraz edilen davalıya ait fotoğraf delil olarak değerlendirilemez. Kaldı ki dava dilekçesinde davacının cinsel tercihlerine ilişkin bir vakıaya da dayanılmamıştır.

Davacı taraf cinsel ilişki kurulamamasının davalıdan, davalı taraf ise davacıdan kaynaklandığını ileri sürmüşlerdir. Taraflar bu iddialarını her türlü şüpheden uzak delillerle ispatlayamamıştır. Tarafların fiziki, anatomik ve psikolojik olarak cinsel ilişki kurmalarına engel bir hallerinin bulunmadığı Adli Tıp Kurulu Raporu ile tespit edilmiştir. Aynı raporda davacının muayene olmaktan kaçındığı da vurgulanmıştır. Her iki tarafında, cinsel ilişki kurmalarına fiziki ve anatomik bir engellerinin bulunmaması halinde, cinsel ilişkiyi sağlama görevinin cinsel ilişkide aktif olan erkeğe ait olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Davacı kadının cinsel ilişki kurmaktan herhangi bir sebeple kaçınması halinde erkekten, aktif olanın kendisi olduğundan bahisle ilişkiden kaçınan eşine karşı güç kullanmasını beklemek doğru değildir. Bu düşünce paralelinde 5237 sayılı TCK’nun da evlilik içerisinde zorla kurulan cinsel ilişkilerde ırza geçme suçu olarak kabul edilmiştir. Bir başka deyişle artık erkeğin cinsel ilişkide aktif olduğu gerekçesiyle ilişkiden kaçınan eşine karşı zor kullanabileceği ilkesi yasa koyucu tarafından da terk edilmiştir. Cinsel ilişki evlilik içerisinde de olsa iki tarafın isteği ve rızası ile olur. Her iki tarafında cinsel ilişki kurmasına fiziki, anatomik ve psikolojik bir engellerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında davacı eşiyle güç kullanarak onun isteği dışında cinsel ilişki kurmadığı için davalı kocayı tek başına kusurlu kabul etmek hukuken mümkün değildir. Davacı kadın ile ve davalı koca arasında cinsel ilişki kurulamamış olmasının evlilik birliğini taraflar açısından çekilmez hale getirdiği kuşkusuzdur. Bu durumda taraflardan birinin kusurunu diğerinin kusurundan ağır kabul etmek imkansızdır. O halde taraflar arasında cinsel ilişkinin kurulamamış olmasında ve evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında her iki tarafında eşit kusurlu olduğu kabul edilmelidir.

Taraflar arasında cinsel ilişki kurulamamasında davalı kusurlu kabul edilse bile, davalının bu kusurlu davranışı davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir.

Yukarıda açıklanan sebeplerle, temyiz edilen hükmün yoksulluk nafakası yönünden onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmakla birlikte, kusur belirlemesi ve davacı kadın lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden davalı koca yararına bozulması gerektiğini düşündüğümüz için sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/18832, Karar No: 2010/1234, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18832 E.  ,  2010/1234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17641, Karar No: 2015/2047, Tarih: 17.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/17641 E.  ,  2015/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar daha önce boşanıp 04.10.2013 tarihinde yeniden evlendiklerine göre, tanıkların zamanı belli olmayan ifadeleri hüküm vermek için yeterli değildir. Bu nedenle, tanıklar yeniden çağrılıp, ifadelerinde geçen olayların zamanı açıklattırılıp, ilk boşanmadan öncesine mi, yoksa sonrasına mı ait olduğu belirlendikten sonra sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.02.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/4674, Karar No: 2022/6780, Tarih: 17.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/4674 E.  ,  2022/6780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30/01/2013 tarihli ve 2011/2 Esas - 2013/33 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 09/06/2021 tarihli ve 2020/894 Esas - 2021/5108 Karar sayılı kararının düzeltilmesi süresinde davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacı Hazineden HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 660,00 TL para cezası alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca red harcı alınmasına yer olmadığına, 17/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.