muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6275, Karar No: 2012/1254, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6275 E.  ,  2012/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 09/08/1994-10/12/2006 tarihleri arasında sigortalı çalıştığının tespitiyle işçilik alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgililere iadesine, 07/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2495, Karar No: 2017/1388, Tarih: 08.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/2495 E.  ,  2017/1388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kooperatif yönetim kurulu kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 27.11.2014 gün ve 8641 Esas, 7620 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif ortaklığını ... isimli üyeden devir yoluyla edindiğini, kooperatif ile ilgili işlemlerin takibi için ...'e vekaletname verdiğini, Hasan Karadeniz'in özel yetkili olmamasına rağmen müvekkili bilgisi dışında müvekkil kooperatif hissesini davalı ...'ye, bu şahıs da aynı gün 23.05.2012 tarihinde diğer davalı ...'ya hisseyi devrettiğini, yönetim kurulu kararları ile devirlerin davalı kooperatif tarafından uygun bulunduğunu, tüm davalıların kötüniyetli davrandıklarını ileri sürerek, devre ilişkin 22.05.2012 tarih 35 sayılı ve 23.05.2012 tarih 36 sayılı Yönetim Kurulu kararlarının iptalleri ile müvekkilinin üyelik ve bu üyeliğe bağlı A Blok A-6 dubleks daire üzerindeki haksahipliğinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, devirlerinin yasaya uygun olduğunu, ayrıca müvekkili ...'nın iyiniyetli 3. kişi konumunda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 23,40 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6125, Karar No: 2019/6339, Tarih: 17.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6125 E.  ,  2019/6339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın 2011 ve 2012 yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın fabrikalara odun vermek amacı ile açtığı işyerini ... adlı arkadaşına bıraktığını suça konu faturaları kendisinin düzenlemediğini, kimin düzenlediğini bilmediğini savunması nedeniyle, maddî gerçeğin ve suçun unsurlarının tespiti için;

a) Sanık tarafından düzenlendiği iddia edilen 2011 ve 2012 takvim yıllarına ait fatura asıllarının getirtilmesi, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Sanığın savunmasında belirttiği ...’in CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; faturalardaki yazı ve imzaların ona ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

bb)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

cc)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

dd)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Sanığın mükellefiyetiyle ilgili iş yerine ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, sanığın iş yeri ile faturaları kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

bb) Daha sonra, sanığın iş yeri ile faturaları kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturması nedeniyle TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, mahkumiyet hükümleri yönünden ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 17.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12447, Karar No: 2008/12615, Tarih: 29.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12447 E.  ,  2008/12615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Müdl. vek. Av. ... ... ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30/01/2006 ... ve 2003/722-2006/15 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

21.7.2004 tarih 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2006 tarihinden itibaren 1.170.000.000.-TL.ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 ... ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2364, Karar No: 2020/3094, Tarih: 12.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/2364 E.  ,  2020/3094 K.**

**"İçtihat Metni"**

I-TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2019 tarih ve 2019/124774 sayılı yazısı ile; Cumhurbaşkanına hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Bolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 12/06/2019 tarihli ve 2019/53285 soruşturma, 2019/7884 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/07/2019 tarihli ve 2019/5954 soruşturma, 2019/613 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna dair mercii Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/08/2019 tarihli ve 2019/580 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/9. maddesinde yer alan, "(Ek: 15/8/2017-KHK-694/146 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/141 md.) Seçimden önce veya sonra bir suç işlediği ileri sürülen milletvekili hakkında soruşturma ve kovuşturma yapma yetkisi, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı ve bu yer ağır ceza mahkemesine aittir. Soruşturmayı Cumhuriyet Başsavcısı veya görevlendireceği vekili bizzat yapar. Başsavcı veya vekili, suçun işlendiği yer Cumhuriyet savcısından soruşturmanın kısmen veya tamamen yapılmasını isteyebilir. Gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde suçun işlendiği yer Cumhuriyet savcısı zorunlu olan delilleri toplar ve gerekmesi hâlinde alınacak kararlar bakımından bulunduğu yer sulh ceza hâkimliğinden talepte bulunur." şeklindeki düzenleme uyarınca, milletvekillerinin seçimden önce veya sonra işlediği iddia olunan suçlara ilişkin soruşturma yapma yetkisinin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına ait olduğu, söz konusu madde metninin uygulanabilmesi için ilgilinin soruşturma başladığı sırada milletvekilliği sıfatının devam ediyor olmasının gerektiği nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, 24, 25 ve 26. Dönem Bolu Milletvekili olarak görev yapan şüphelinin, henüz Milletvekilliği görevi sona ermeden aynı eylemi nedeniyle daha önce Bolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 15/02/2019 tarihinde başlatılan soruşturma sırasında, dosyanın Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 25/02/2019 tarihli ve 2019/1481 soruşturma, 2019/200 sayılı yetkisizlik kararı ile Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesini takiben, Düzce Başsavcılığınca dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin 11/04/2019 tarihli ve 2019/2717 soruşturma, 2019/413 sayılı yetkisizlik kararı verilmesi üzerine, mercii Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/05/2019 tarihli ve 2019/558 değişik iş sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 161/9. maddesi uyarınca soruşturma yapma yetkisinin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına ait olduğunun belirlenmiş olması karşısında, şüphelinin aynı eylemine ilişkin olarak mükerrer soruşturma yürütülemeyeceği, bu itibarla anılan dosyanın daha önce Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılındığı soruşturma dosyası ile birleştirilerek yürütülmesi gerektiği cihetle, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılınması yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 04/12/2019 gün ve 94660652-105-81-15394-2019-Kyb istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Yargıtay 15.Ceza Dairesinin 2019/15545 esas ve 2020/2583 karar sayılı 24.02.2020 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY;

UYAP sisteminde yapılan sorgulamaya yönelik ekran görüntüsünde hakkında yakalama kararının bulunduğu belirtilen ihbarcı tarafından 20.05.2019 tarihinde Cimer aracılığı ile siyasi bir şahsın organizesinde olduğundan şüphelendiği bilişim grubu tarafından sistematik olarak yapılan paylaşımlar ile kendisine iftira atıldığı, Cumhurbaşkanına yönelik olarak ise hakaret içerir paylaşımlarda bulunulduğuna dair yapılan ihbar üzerine başlatılan soruşturma kapsamında; Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2019 tarihli 2019/53285 soruşturma, 2019/2702 karar sayılı ayırma kararı ile meçhul sanık hakkında iftira suçuna yönelik evrakın tefrikine karar verilerek, seçim amacı ile düzenlenen ihbara ve soruşturmaya konu afişte yer alan fotoğrafının altında bulunan yazının Bolu Belediye Başkanı Adayına ait olduğu, bahse konu afiş paylaşımı ve seçim çalışmasının Bolu ilinde yapıldığından olayın yargı çevrelerinin dışında cereyan ettiği anlaşıldığından şüpheli ... hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan yürütülen soruşturma dosyasının Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/53285 soruşturma 2019/7884 karar sayılı yetkisizlik kararı ile Bolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiştir.

11.07.2019 tarihli Bolu Cumhuriyet savcısının "Uyap sisteminden alındı, aynı konuda daha önceden verilen yetkisizlik örneği" havalesi ile 25.02.2019 tarih 2019/1481 soruşturma, 2019/200 karar sayılı Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının dosya içerisine alındığı görülmüştür.

Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 23.07.2019 tarih 2019/5954 soruşturma, 2019/613 karar sayılı yetkisizlik kararı ile de aynı şikayet konusu ile ilgili olarak 25.02.2019 tarih ve 2019/1481 soruşturma, 2019/200 sayılı yetkisizlik kararı verilerek evrakın suç yeri itibariyle Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği ve soruşturmanın bu savcılık tarafından yürütüldüğü, şüphelinin söz konusu konuşmayı Düzce ili Kaynaşlı ilçesinde yaptığı anlaşıldığından yer itibari ile yetkisizlik kararı verilerek evrakın Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, yetki uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile dosyanın en yakın Ağır Ceza Mahkemesi olan Düzce Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Düzce 2 Ağır Ceza Mahkemesi 05.08.2019 tarih 2019/580 değişik iş sayılı kararında 5271 sayılı CMK'nun 161/7 maddesinde açıkça karşılıklı yetki uyuşmazlığından bahsedilmeyip, ikinci yetkisizlik kararını veren Cumhuriyet savcısının yetkili yerin belirlenmesi açısından dosyayı en yakın ağır ceza mahkemesine göndermesi gerektiği belirtildiğinden, karşılıklı yetkisizlik kararı verilmesi aranmadan ikinci yetkisizlik kararının verildiği Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının görev alanına en yakın ağır ceza mahkemesi sıfatıyla verilen yetkiye istinaden inceleme yapıldığı belirtilerek özetle; Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik gerekçesinin usul ve yasaya uygun olmakla yetkili savcılığın Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı olduğundan Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik gerekçesine göre Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 26.08.2019 tarihli müzekkeresi ile dosya, atılı eylemin Cumhurbaşkanının Başbakanlığı döneminde gerçekleştiğinden kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçuna iş bölümüne göre bakmakla görevli Cumhuriyet savcısına gönderilmiştir.

Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 26.08.2019 tarihli müzekkeresi ile dosya, atılı eylemin Cumhurbaşkanının Başbakanlığı döneminde gerçekleştiğinden kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçuna iş bölümüne göre bakmakla görevli Cumhuriyet savcısına gönderilmiştir.

Cumhuriyet savcısınca 26.08.2019 tarihinde dosyasına havale edilen evrak kapsamında özetle; Bolu Cumhuriyet savcısınca, Basın Suçları Soruşturma Bürosuna 15.02.2019 tarihinde havale edilen 22.01.2019 tarihli Cimer başvurusu ile ana muhalefet partisi eski milletvekili olan ve Bolu Belediye Başkan Adayı olarak gösterilen ... hakkında Cumhurbaşkanına yönelik beyanları nedeni ile video linkinin gönderilmesi sureti ile yapılan ihbar üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2019 tarih 2019/1481 soruşturma, 2019/200 karar sayılı kararı ile Cumhurbaşkanına alenen hakaret suçundan, 2014 yılında Düzce Kaynaşlı ilçesinde gerçekleştiği belirlenen şikayete konu eylem hakkında yürütülen soruşturmada, yer itibari ile yetkisizlik kararı verilerek evrakın Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği; Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/2717 soruşturma, 2019/413 karar sayılı 11.04.2019 tarihli, suçun karar başlığında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçu olduğunun belirtildiği yetkisizlik kararı ile özetle; şüphelinin suç tarihi itibariyle milletvekili olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 161/9 maddesi dikkate alındığında soruşturmanın 15.02.2019 tarihinde başladığı, 5271 sayılı CMK’ya 15.08.2017 tarihinde 694 sayılı KHK ile eklenen 01.02.2018 tarihinde 7078 sayılı Kanunun 144. maddesiyle aynen kabul edilen geçici 3 .madde düzenlemesinin de dosya kapsamında gerçekleşmediğinden yasal düzenlemelere göre Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturmanın yürütülmesi gerektiği gerekçesi ile yer itibari ile yetkisizlik kararı verilerek evrakın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ve yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyanın Bolu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair kararların bulunduğu görülmüştür.

Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 27.08.2019 tarihli 2019/9472 soruşturma sayılı müzekkeresine cevaben Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.09.2019 tarih 2019/558 sayılı yazısı ekinde gönderilen 09.05.2018 tarihli 2019/558 değişik iş sayılı kararda özetle; şüphelinin suç tarihi itibariyle milletvekili olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 161/9 maddesinde "Seçimden önce veya sonra bir suç işlediği ileri sürülen milletvekili hakkında soruşturma ve kovuşturma yapma yetkisi, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı ve bu yer ağır ceza mahkemesine aittir. Soruşturmayı Cumhuriyet Başsavcısı veya görevlendireceği vekili bizzat yapar. Başsavcı veya vekili, suçun işlendiği yer Cumhuriyet savcısından soruşturmanın kısmen veya tamamen yapılmasını isteyebilir" hükmünün düzenlendiği, soruşturmanın 15.02.2019 tarihinde başladığı, 5271 sayılı CMK'ya 15.08.2017 tarihinde 694 sayılı KHK ile eklenen, 01.02.2018 tarihinde 7078 sayılı Kanunun 144.maddesiyle aynen kabul edilen geçici 3 madde düzenlemesinin de dosya kapsamında gerçekleşmediği, soruşturma yapma yetkisinin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına ait olduğuna dair kesin olarak karar verildiği görülmüştür.

09.09.2019 tarihinde Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca, Düzce 2 Ağır Ceza Mahkemesinin 05.08.2019 tarih ve 2019/580 değişik iş sayılı kararına yönelik soruşturma dosyalarının incelenmesinde her iki dosyanın konusunun aynı olduğu, aynı konu hakkında çelişen iki ayrı kararın bulunduğu, esas açısından yapılan incelemede ise şüphelinin suç tarihi itibariyle milletvekili olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 161/9 maddesinde "Seçimden önce veya sonra bir suç işlediği ileri sürülen milletvekili hakkında soruşturma ve kovuşturma yapma yetkisi, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı ve bu yer ağır ceza mahkemesine aittir. Soruşturmayı Cumhuriyet Başsavcısı veya görevlendireceği vekili bizzat yapar. Başsavcı veya vekili, suçun işlendiği yer Cumhuriyet savcısından soruşturmanın kısmen veya tamamen yapılmasını isteyebilir.(...)" hükmünün düzenlendiği, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, soruşturmanın 15.02.2019 tarihinde başladığı, bu nedenle 5271 sayılı CMK'ya 15.08.2017 tarihinde 694 sayılı KHK ile eklenen, 01.02.2018 tarihinde 7078 sayılı Kanunun 144. maddesiyle aynen kabul edilen geçici 3 madde düzenlemesinin dosya kapsamında gerçekleşmediği, soruşturmanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülmesi gerektiği anlaşılmış olmakla, Düzce 2 Ağır Ceza Mahkemesinin 05.08.2019 tarih ve 2019/580 d. iş sayılı kararının kanun yararına bozularak kaldırılması Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünden istenilmiştir.