muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1152, Karar No: 2016/1988, Tarih: 30.03.2016

Bu durumda mahkemece, mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığından HMK'nın 114/1-c ve 115/2 maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde uyuşmazlığın esası incelenerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalılar Vergi Dairesi Müdürlüğü, Belediye Başkanlığı ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün, re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar...Müdürlüğü, Belediye Başkanlığı ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12412, Karar No: 2023/19986, Tarih: 15.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12412 E.  ,  2023/19986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/645 E., 2016/167 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın usul ve Kanun'a aykırı olduğuna, hakaret suçunun ima yoluyla işlenemeyeceğine, basın hürriyetinin korunması gerektiği, sanık tarafından tarafsız haber yapıldığına, haberinde kamuyu ilgilendiren gerçek ve güncel bir haber olduğuna ve resen tespit edilecek hususlarda dikkate alınarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın sahibi ve ve sorumlu yazı işleri müdürü olduğu günlük gazetenin 29 ve 30 Temmuz 2015 tarihli basımlarında İskenderun Belediye Başkanı ile yardımcısına yönelik sarf ettiği sözlerinden dolayı hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, sanık savunması, katılanların beyanları gazete nüshaları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın sahibi ve ve sorumlu yazı işleri müdürü olduğu günlük gazetenin 29 ve 30 Temmuz 2015 tarihli basımlarında İskenderun Belediye Başkanı ile yardımcısına yönelik sarf ettiği sözlerinden dolayı hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, sanık savunması, katılanların beyanları gazete nüshaları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1."Basın özgürlüğü" kavramının içeriği ve hukuka uygunluk nedenlerine dair Dairemiz tarafından da benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.02.2007 tarihli, 2007/7-28 E. - 2007/34 K. sayılı kararında; "Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa'nın 28 inci vd. maddelerinden alan ve 5187 Sayılı Basın Kanunu'nun 3 üncü maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir.

Kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal eden deyiminden; haberde, üstü örtülü de olsa toplumun geneli tarafından açıkça anlaşılabilen bir muhatabı olan bir kişi hakkında, hakaret, sövme gibi bir ifade, habere konu olan kişiden beklenmeyen ve toplumun değerleri karşısında kınanan bir eylem isnadı veya kişinin toplum içinde sahip olduğu şöhreti sarsacak, kişiyi açıkça küçük düşürücü ifadeler kullanılması, gerçeğe aykırı yayım deyiminden ise; okunduğu anda toplumun geneli tarafından bilinen, maddi gerçeklerle ilgisi olmadığı açıkça anlaşılabilen olgu ve eylemlerin habere konu olan kişi tarafından gerçekleştirildiğine dair haberler anlaşılmalıdır. Haberin gerçekliği, sadece haberin yapıldığı anda bilinen ve görünen maddi gerçekliğe göre değil, toplumun bilgi birikimi, duyarlılık düzeyi ve ilgi alanlarına, toplum hafızasındaki yanılgılı veya yönlendirilmiş algıya göre de değişir. Toplumun genelinin hafızasında, haberin yapıldığı sırada dünya ve ülke genelinde gerçek olduğu bilinen, yaşandığı varsayılan maddi olgulara ve konjonktüre bağlı olarak haberin gerçekliği de değişebilir. Basın özgürlüğü, kişilerin zaten bildiği gerçeklerle değil, henüz öğrenmediği, öğrenilmesinde kamu yararı olan gerçekleri kişilere sunmakla eşdeğer bir görev görür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; suça konu edilen 29.07.2015 tarihli yazıda geçen "...Kaşıkla verip kepçeyle aldılar, iş bilir yardımcı rant kokusu aldı ve imar hırsızlığına yasal kılıf bulmak için kolları sıvadı, Başkan Çulha'nın yardımcısının faaliyetlerinden gerçekten haberi yok mu? Rekor ceza diye halkı uyutmaya yönelik hamle, asıl büyük rant ilişkilerini örtmeyi hedeflemektedir. Kaşıkla verip kepçeyle aldılar, Arsuz'da Reza Zarraf yöntemi..." , 30.07.2015 tarihli yazıda geçen "...Ranta ve kaçak inşaata yasal kılıf, halk susunca güç odakları ve rantçılar arsızlaşıyor, Reza Zarraf'a benzediniz, Arsuz Belediye Meclisinin Arsuz ilçesinin plan notlarının güncellenmesiyle yapılan bu değişiklikle imar hırsızlığı ödüllendirildi, rekor ceza diye halka yutturulmaya çalışılan ise haksız elde edilen ve edilecek milyon dolarların kalem oynatılarak cebe indirilmesidir..." biçimindeki ifadelerle kaçak yapıldığı bilinen Diamond Consept isimli sitenin yasal hale getirilmesine yönelik ilçe ve büyükşehir belediyelerinin faaliyetlerinden söz edilmektedir.

Siyasetçilerin, basında kendileri hakkında çıkan haberler karşısında; normal insanlardan ve tek işi kamu görevini yerine getirmek olup görevine dair yorum yapma hakkını bile elinde bulundurmayan kamu görevlilerinden farklı olarak, daha üst düzeyde bir anlayışa ve tahammül seviyesine sahip olmalarının bekleneceği, nitekim ellerinde diğer kitlelere nazaran daha etkili ve çeşitli cevap verme imkanlarının bulunduğu gözetilmelidir.

Siyasetçilerin, basında kendileri hakkında çıkan haberler karşısında; normal insanlardan ve tek işi kamu görevini yerine getirmek olup görevine dair yorum yapma hakkını bile elinde bulundurmayan kamu görevlilerinden farklı olarak, daha üst düzeyde bir anlayışa ve tahammül seviyesine sahip olmalarının bekleneceği, nitekim ellerinde diğer kitlelere nazaran daha etkili ve çeşitli cevap verme imkanlarının bulunduğu gözetilmelidir.

Netice itibariyle ilçe belediye başkanı ile yardımcısı olan katılanlar hakkında kaçak yapıldığı kamuoyu tarafından bilinen çok sayıda apartmandan ibaret sitenin, bir takım prosedürler uygulanarak imara uygun hale getirilmesi çabası içine girilmesine yönelik eylemlerinden duyulan endişenin toplumla paylaşılmasının, ülkemizde sıklıkla yaşanan depremlerin özellikle imara aykırı inşa edilen binalarda oluşturduğu sonuçlarda dikkate alındığında, yerel yönetimler tarafından gerçekleştirilen ve kaçak yapılaşmanın önünü açabilecek bu tür uygulamalara yönelik haberlerin kamunun ilgi ve yararına olduğu ve güncelliğini koruduğu anlaşılmakla, bundan duyulan endişeyi dile getirirken sanık tarafından sarf edilen sözlerin sırf kişiliğe hakaret niteliğinde olmadığı, genel anlamda yaşanan olaylara dair dikkat çekici yorum ve değerlendirmelerden ibaret olduğu, bu yönüyle de söz konusu yazıların basın özgürlüğü çerçevesinde kaldığı anlaşılmakla yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre de,

a.Sanığın, katılanlara yönelik hakaret suçunu değişik zamanlarda birden fazla kez işlemesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının da uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b.Hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15690, Karar No: 2024/20552, Tarih: 19.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/15690 E.  ,  2024/20552 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2281 E., 2024/1815 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 12.07.2024 tarihli ve 2024/228 Esas, 2024/1815 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/535 Esas, 2023/780 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 26.12.2023 tarihli ve 2023/2650 Esas, 2023/3480 Karar sayılı kararı ile, 'müştekiden sanıklar hakkında kısmi iade sebebiyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edip etmediği sorulmak suretiyle karar verilmesi gerektiği' gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği ve sayılan hukuka aykırılığın bu bent kapsamına girmediği anlaşılmakla, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 26.12.2023 tarihli ve 2023/2650 Esas, 20231/3480 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2024/253 Esas, 2024/561 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8222, Karar No: 2015/9570, Tarih: 29.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/8222 E.  ,  2015/9570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 19. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2002/416-2013/348

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan Ali 262 parseldeki 108 nolu bağımsız bölümü, 50 nolu parseldeki 80/1800 payı ve 93 parsel sayılı taşınmazdaki 10/360 payı bedelini ödeyerek satın alıp davalı eşi Sabahat adına tescil ettirdiğini, ayrıca mirasbırakanın 93 parsel sayılı taşınmazdaki 10/360 payını da 7.1.1994 tarihli satış aktiyle davalı Sebahat'a temlik ettiğini, Erzincan ilinde bulunan dairesini davalı Sebahat'a vasiyet ettiğini, öte yandan mirasbırakanın işyeri kurabilmesi için davalı Mehmet'e nakdi yardım yaptığını ve davalı Emine'ye eczane açarak bir yıllık kira bedelini ödediğini, bu tasarruflarla saklı payının zedelendiğini ileri sürerek, vasiyetnamenin iptaline, diğer kazandırmalar ve temlikler bakımından tapu iptali ve tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesi istemiştir.

Davalılar, çekişme konusu taşınmazların davalı Sebahat'a ailesinden kalan para ile alındığını, saklı payın zedelenmediğini, mirasbırakanın davacıya da başka bir taşınmazdan pay verdiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; 93 parsel sayılı taşınmazdaki mirasbırakan adına kayıtlı 10/360 payın davalı Sebahat'a temlikinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle bu temlik bakımından tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne, bu doğrultuda tenkis isteğinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi .. .’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, 93 parseldeki mirasbırakan tarafından davalı Sebahat'a yapılan temlik bakımından tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne, tenkis isteğinin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada ileri sürülen iddianın içeriğine ve davalıların savunmasına göre; taraflar arasındaki uyuşmazlık, mirasbırakanın gerçekte bedelini bizzat ödeyip, üçüncü kişiden satın aldığı taşınmazı mirastan mal kaçırmak amacıyla tapu siciline yarar sağlamak istediği kişi (davalı) adına kaydettirmesi halinde 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulup bulamayacağı noktasında toplanmaktadır. Gerçekten, 1.4.1974 ./..

Davada ileri sürülen iddianın içeriğine ve davalıların savunmasına göre; taraflar arasındaki uyuşmazlık, mirasbırakanın gerçekte bedelini bizzat ödeyip, üçüncü kişiden satın aldığı taşınmazı mirastan mal kaçırmak amacıyla tapu siciline yarar sağlamak istediği kişi (davalı) adına kaydettirmesi halinde 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulup bulamayacağı noktasında toplanmaktadır. Gerçekten, 1.4.1974 ./..

tarihli İçtihadı Birleştirme Kararı, konusu ve sonuç bölümü itibariyle, murisin kendi üzerindeki tapulu taşınmazlar yönünden yaptığı temliki işlemler için bağlayıcıdır. Somut olayda olduğu gibi bedeli ödenerek "gizli bağış" şeklinde gerçekleştirilen; 262 ve 50 parsel sayılı taşınmazlardaki temlikler ile 93 parseldeki dava dışı kişi tarafından yapılan temlik hakkında anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının doğrudan bağlayıcı olma niteliği yoktur. Bunun yanı sıra, karara, yorum yoluyla gizli bağış iddialarına yönelik olarak uygulama olanağı sağlanamayacağı; Hukuk Genel Kurulunun 30.12.1992 tarih 586/782; 21.9.1994 tarih 248/538; 21.12.1994 tarih 667/856; 11.10.1995 tarih 1995/1-608 sayılı kararlarında belirtilmiş; Dairenin yargısal uygulaması bu doğrultuda kararlılık kazanmıştır.

Bu durumda; davacının, 262 parseldeki 108 nolu bağımsız bölüm 50 parseldeki pay ile 93 parseldeki pay bakımından sadece tenkis isteyebileceği, nitekim tenkis'de istendiği ancak tenkis isteğinin reddine ilişkin kararın davacı tarafından temyiz edilmediği gözetildiğinde 93 parseldeki mirasbırakan tarafından davalı Sebahat'a satış suretiyle temlik edilen 10/360 payın iptaline ve payı oranında davacı adına tesciline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne var ki, dava konusu 93 parsel sayılı taşınmazdaki 10/360 payın iptaline ve pay oranında tescile hükmedildiğine göre, dava değerinin davacının miras payına isabet eden değer olduğu ve vekalet ücretinin de bu değer üzerinden hesaplanması gerekeceği kuşkusuzdur. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.

Ancak, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan “1.800,00 TL” ibaresinin çıkartılmasına, yerine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12.maddesi gözetilerek “1.500.00.-TL” ibaresinin yazılmasına, davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33856, Karar No: 2012/40570, Tarih: 28.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/33856 E.  ,  2012/40570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk karar İİK.nun 363. maddesi gereğince temyizi kabil olmayan bir karardır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin son karar İİK.nun 365 ve HUMK.nun 432. maddeleri gereği yasaya uygun bulunmakla (ONANMASINA), 21.15 TL onama harcı alınmadığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2083, Karar No: 2024/3098, Tarih: 02.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2083 E.  ,  2024/3098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/545 E., 2023/572 K.- Birl. Davalar 2009/303 E., 2009/308 E., 2009/320 E.,2009/320 E., 2009/320 E. (Antalya 1. İHM) 2009/365 E., 2009/303 E. (Antalya 5 İHM)

KARAR : Şikayetin kabulü

Şikayetçiler vekilleri asıl ve birleşen dosyalarda, borçlunun ... Grosmarket Ltd. Şti. ve ... Hipermarketler Zinciri AŞ'den olan alacağının paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvellerinin hukuka uygun olmadığını ileri sürerek, sıra cetvellerinin iptaline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ... Hipermarketler Zinciri A.Ş.'deki 775.504,55 Türk Lirası alacak ile ... Grosmarket Ltd. Şti.’deki 1.522.748,24 Türk Lirası alacaklar üzerine tesis edilen hacizler yönünden ihtiyati hacizlerin kesin hacze dönüşme tarihi dikkate alınarak ilk sırada olması gereken alacaklılar ve garameten paylaşım oranlarının belirlendiği ve sıra cetvelinin hatalı olduğu gerekçesiyle sıra cetvellerinin iptaline, şikayetçi ... Gıda Nak. İnş. Ltd. Şti.'nin ihtiyati haczin ancak ödeme süresinin geçmesi ile kesin hacze dönüşeceğine göre bu şikayetçi yönünden sıra cetveline itirazın reddine dair karara karşı şikayetçi ... Gıda Nak. İnş. Tur. Ltd Şti vekili ve bir kısım şikayet olunanlar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 07.02.2018 tarihli, 2016/450 E. ve 2018/285 K. sayılı ilamıyla, bozma ilamına uyulmasına rağmen bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmeden hüküm tesis edildiği, ihtiyati haciz kararı ancak bu işlemi tamamlayan merasim olan icra takibinin kesinleştiği tarihte kesin hacze dönüştüğünden ödeme emrinin tebliğ tarihinin belirlenerek ihtiyati haczin kesinleştiği tarihin belirlenmesi gerektiği, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında ise ihtiyati hacizlerin kesinleşme süresinin, ihtiyati haciz tarihlerine 10 gün süre eklenerek hesaplama yapılması nedeniyle yanlış sonuca ulaşıldığı, ayrıca İİK 89. maddesi uyarınca haciz ihbarnamesi ile üçüncü kişideki doğması muhtemel alacak haczinin yapılabileceği halde İİK 88. maddesi uyarınca yazılan haciz müzekkereleri ile doğacak hak ve alacakların haczi mümkün bulunmadığından hacizlerin hangi yolla yapıldığının belirlenerek muhtemel alacakların İİK 88. maddesi uyarınca haczedilmiş olması halinde buna değer verilmeden sonuca ulaşılması gerektiği halde bu hususta yeterince araştırılmadan karar verildiği gerekçesiyle, söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.