muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13523, Karar No: 2014/13064, Tarih: 22.04.2014

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24492, Karar No: 2015/17545, Tarih: 10.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/24492 E.  ,  2015/17545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/274684

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/420 (E) ve 2013/373 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyizincelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan neticeden 1.200TL ve 1.600 TL adli para cezasına ilişkin hükümler miktar itibariyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar hakkında E.. Ş.., S.. D.., S.. B.. ve B.. T.. müdafiilerinin temyiz istemlerinin isteme uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Olay tarihinde, park halindeki bir aracın kasasına bazı şahısların girdikleri yönündeki ihbar üzerine olay yerine giden polislerce suça sürüklenen çocukların yakalandıkları, aracın kasasında yapılan aramada müştekinin iş yerinden çalınan poşet içerisindeki bozuk paralar ile kırmızı saplı tornavida ve iki adet parfümün ele geçirildiği, suça sürüklenen çocuklar S.., S.. ve B..'ın aşamalarda alınan savunmalarında suçlamayı kabul etmeyerek, diğer suça sürüklenen çocuk E.. ve 12 yaşından küçük olduğu için hakkında ek takipsizlik kararı verilen M.. A..'ı sigara almaya gönderdiklerini, atılı suçlarla kendilerinin bir ilgilerinin olmadığını beyan ettikleri, E..'un ise kendisi beklerken sigara almak için M.. gittiğini, daha sonra koşarak büfeden hırsızlık yaptığını koşmalarını söylediğini, suçlamalarla bir ilgisi olmadığını beyan ettiği, olay yerine ilişkin 05.10.2012 tarihli bilir kişi raporunda; kamera kayıtlarının incelenmesinde tam olarak kim oldukları belirlenemeyen iki kişinin büfeden hırsızlık yaptıklarının belirlendiğinin bildirildiği gözetildiğinde; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde saptanmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocukların muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları ile dosya içinde mevcut olay anını gösterir kamera görüntülerinde kaydı bulunan şahsın aynı kişiler olup olmadığının hususunda Adli Tıp Kurumu'ndan alınacak rapor ile tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi suretiyle suça

sürüklenen çocukların hukuki durumunun tespiti gerekirken, yine hakkında “kovuşturma yapmaya yer olmadığına dair” karar verilen yaşı küçük M.. A..'ın tanık olarak dinlenilmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

sürüklenen çocukların hukuki durumunun tespiti gerekirken, yine hakkında “kovuşturma yapmaya yer olmadığına dair” karar verilen yaşı küçük M.. A..'ın tanık olarak dinlenilmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-08/02/2012 tarihli olay yakalama muhafaza altına alma ve tesli tutanağı içeriğine göre, ihbar üzerine araç içerisinde suça konu eşyalarla yakalanan çocukların ön görüşmede eşyaları P.. Caddesi ile Z.. caddesi kesişiminde bulunan G.. E.. büfesinden aldıklarını söylemek suretiyle müştekiye iadesini sağlandığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar hakkında E.. Ş.., S.. D.., S.. B.. ve B.. T.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun, kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 10/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6693, Karar No: 2014/24760, Tarih: 04.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/6693 E.  ,  2014/24760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/392975

Mahkemesi : Foça (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25/10/2013

Numarası : 2013/43 - 2013/423

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.26 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16108, Karar No: 2014/13455, Tarih: 09.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/16108 E.  ,  2014/13455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/304944

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2011

NUMARASI : 2011/154 (E) ve 2011/244 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanık T.. Ö..’ın hüküm tarihinden sonra 17.05.2013 tarihinde öldüğü ve ölüm kaydının nüfusa işlendiğinin anlaşılması karşısında , 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’ nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca,tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA , 09/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/50463, Karar No: 2011/12045, Tarih: 02.06.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/50463 E.  ,  2011/12045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 26.11.2007 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/421, Karar No: 2024/4881, Tarih: 26.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/421 E.  ,  2024/4881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2903 E., 2022/2594 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/10 E., 2022/284 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olup; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 26.06.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf davacı ... vekili Av. ... geldi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evliliklerinin başından itibaren davalının baskıcı tutumlarını yansıtmaya başladığını, evliliğin son dönemlerinde müvekkiline yönelik şiddetinin arttığını, en küçük bir nedenden dolayı müvekkilini dövdüğünü, müvekkilinin hiçbir sosyal hayatının olmadığını, ailesi ile görüşmesine dahi kısıtlama getirdiğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar için ayrı ayrı aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 600,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; eşinin psikolojik rahatsızlığının bulunduğunu, beyninin sol kol kısmında nodül bulunduğunu, ara ara sinir krizi geçirdiğini, tartışmalarının şiddet ve darp boyutuna ulaşmadığını, eşini çok sevdiğinden boşanmayı düşünmediğini, eşinin annesinin ayrılık için baskı uyguladığını, eşinin bu baskılara dayanamayıp Denizli'ye gittiğini, eşinin ailesinin hiçbir zaman kendisini damat olarak görmediklerini belirterek davanın reddine, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin13.02.2020 tarih ve 2018/586 Esas, 2020/112 Karar sayılı kararı ile; "...davalının davacı üzerinde baskı kurarak ailesiyle görüşmesine izin vermediği, sosyal hayatına kısıtlamalar getirdiği, davalının davacıya fiziki şiddet uyguladığı, davalının aşırı derecede kıskanç olduğu, evin güneşliklerini bile dışardan görürler diyerek açtırmadığı, davalının davacıya orospu kadının çocuklarısınız, senin baban ölecek, ben de cenazede seni ve kardeşlerini öldüreceğim diyerek tehdit ve hakaret içeren sözler söylediği, taraflar arasında geçimsizlik bulunduğu ve evlilik birliğini yürütme iradesinden uzak oldukları, evli kalmalarının kendilerine, ortak çocuklarına, topluma, ailesine fayda sağlamayacağı, mevcut olaylara göre evlilik birliğinin devamı eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının kuşkusuz olduğu, mahkememizce boşanmaya neden olan olaylarda davalının tam kusurlu olduğu..." gerekçesiyle davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 100,00 TL tedbir ve aylık 200,00 TL iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 150,00 TL tedbir ve 200,00 TL yoksulluk nafakasına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 23.12.2021 tarih ve 2020/1369 Esas, 2021/2759 Karar sayılı kararı ile; erkeğin cevap dilekçesinde eşinin psikolojik rahatsızlığı bulunduğunu, beyninin sol kısmında nodül bulunduğunu ve sinir krizi geçirdiğini, tedavi olduğunu beyan ettiği, kadının bu rahatsızlığının dava ehliyetini etkileyip etkilemediği konusunda herhangi bir araştırma yapılmadan karar verildiği, kadının vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılarak oluşacak sonucuna göre hareket edilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bütünüyle kaldırılmasına, kaldırılmasına karar verilen tüm yönlerle ilgili gerekçede belirtilen eksiklikler giderilmek suretiyle yeniden karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, istinaf başvurusunun kabul sebebine göre diğer istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davalının davacı üzerinde baskı kurarak ailesiyle görüşmesine izin vermediği, sosyal hayatına kısıtlamalar getirdiği, davalının davacıya fiziki şiddet uyguladığı, davalının aşırı derecede kıskanç olduğu, evin güneşliklerini bile dışardan görürler diyerek açtırmadığı, davalının davacıya orospu kadının çocuklarısınız, senin baban ölecek, ben de cenazede seni ve kardeşlerini öldüreceğim diyerek tehdit ve hakaret içeren sözler söylediği, taraflar arasında geçimsizlik bulunduğu ve evlilik birliğini yürütme iradesinden uzak oldukları,evli kalmalarının kendilerine,ortak çocuklarına, topluma, ailesine fayda sağlamayacağı, mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığının kuşkusuz olduğu, mahkememizce boşanmaya neden olan olaylarda davalının tam kusurlu olduğu kanaatine varılarak..." gerekçesiyle davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 100,00 TL tedbir ve aylık 200,00 TL iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 150,00 TL tedbir ve 200,00 TL yoksulluk nafakasına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle erkeğin tüm istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, velâyet yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, nafakalar , tazminatlar, velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci, 327, 328, 329, 330, 331, 336 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, nafakalar , tazminatlar, velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci, 327, 328, 329, 330, 331, 336 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 17.100,00 TL. vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6533, Karar No: 2010/10084, Tarih: 14.07.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/6533 E.  ,  2010/10084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 03.05.2007 gün 2007/1389 - 5669 sayılı bozma kararında özetle; “Mahkemece taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, kadastro tesbitine esas alınan 651 yazım numaralı vergi kaydının uygulanmadığı, ziraat bilirkişiden rapor alınmadığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının araştırılmadığı, vergi kaydının 11.380m2 yüzölçümlü olduğu, çekişmeli yer ile birlikte dava dışı 9.410 m2 yüzölçümlü ve ... adına kesinleşen 545 parsele de revizyon gördüğü, orman sınırları içinde kalan “... Meşesi” sınırı itibariyle değişir sınırlı olduğu, bu sebeple taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak vergi kaydının uygulanması ve güneydeki yol sınırından başlanarak miktarı ile geçerli kapsamının belirlenmesi, kayıt fazlasının vergi kaydının tarihinden sonra memleket haritasının düzenlendiği tarihe kadar batıdaki ormandan açıldığı, taşınmazın orman sınırları dışında bırakıldığı 6.11.1986 tarihine kadar orman sayılan yerlerden olduğu, orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar 20 yıllık sürenin dolmadığı gözetilerek hazinenin kayıt fazlasına yönelik davasının kabulüne ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi, vergi kaydının kapsamı içinde kalan yer yönünden ise davalılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması, sonucuna göre karar verilmesi “gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak, 651 yazım numaralı vergi kaydının çekişmeli yere uymadığı, taşınmazın ... bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu, (B) ile işaretlenen kesimi üzerinde davalılar yararına zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, Yassıbağ Köyü 544 parselin ... bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen 8.334,64 m2 yüzölçümlü bölümünün tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesi uyarınca 10 yıllık süre içinde açılan tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 06.11.1985 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesi uyarınca 10 yıllık süre içinde açılan tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 06.11.1985 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

1) Davalı kişilerin temyiz itirazları çekişmeli taşınmazın (A) ile işaretlenen kesimine yönelik olup; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve temyize konu taşınmazın uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğraflarına göre yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına, tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğu, diğer fıkraları da 3.3.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağına; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE karar vermek gerekmiştir.