muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17313, Karar No: 2018/2595, Tarih: 20.03.2018

Hal böyle olunca 25/12/2010 tarihinde gerçekleşen iş kazasında, kaza tarihinde, davacının yaptığı inşaatlarda beton kalıp ustalığı işine uygun ücretin günlük 60,00 TL olduğu kabul edilerek ve asgari ücretin 3,30 katı esas alınarak hazırlanan hesap raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Yapılacak iş; Mahkemece, işcinin yaptığı iş (kalıp ustası), yaşı, kıdemi belirtilmek suretiyle TÜİK’ten, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile işin yapıldığı yerdeki Meslek Odalarından sigortalının, yaptığı işe karşılık, iş kazası tarihi ile bilinen dönem içerisinde günlük veya aylık net alabileceği emsal ücreti sormak, neticesinde kazalı işçiye ait oluşa ve gerçeğe uygun ücreti tereddütsüz olarak belirlemek, belirlenecek bu ücretin dikkate alınması suretiyle maddi zararın hesaplanması amacıyla yeniden hesap raporu aldırmak ve usuli kazanılmış hakları göz önünde bulundurarak tüm delilleri bir arada değerlendirip bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar ... San. Tic. İnş. A.Ş ve ...Hafr.Taş.San. Ve Tic.Ltd.Şti. 'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 20/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32210, Karar No: 2016/237, Tarih: 11.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/32210 E.  ,  2016/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2015

NUMARASI : 2013/1556-2015/747

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönemde geçen hizmet sürelerinin daimi kadroya geçtiği sırada kıdemine sayılarak yapılacak intibakına göre ücretinin belirlenmesi ve bu intibak sebebiyle toplu iş sözleşmesinden doğan fark alacaklar ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığını, daimi kadroya geçirilirken intibakının yapıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı A.. İ.. kanuni düzenlemelerle kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı Ankara Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen A.. İ.. kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 2. ve 5. fıkrası ile A.. İ..nin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle A.. İ..ni tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22. 02. 2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirileceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği işçilik alacaklarından kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararı getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının devredildiği kurum belirlenmiş ise davalı taraf sıfatını borcu devralan bu kurum veya kuruluşun taşıdığı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yöneltilerek sonuçlandırılması gerekir.

Kabule göre de geçici işçilikte geçen sürenin sürekli işçi kadrosuna geçildikten sonraki dönemdeki kademe ve dereceye esas alınmamasının Hükümet ile Türk-İş Sendikası arasında imzalanan 26.10.2000 tarihli protokole uygun olduğundan bahisle yerel mahkemece fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye alacakları reddedilmiş olmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu'nun 11.11.2015 tarihli 2015/7-1115 esas ve 2015/2541 sayılı kararında, geçici işçilikte geçen sürelerin daimi kadroya geçişte kademe ve derece intibakında dikkate alınması gerektiği kabul edildiğinden, uygulama birliği, hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ilkeleri uyarınca anılan alacakların reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17431, Karar No: 2014/22989, Tarih: 08.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17431 E.  ,  2014/22989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2014

NUMARASI : 2013/1613-2014/327

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin T.. S.. E.. Bölgesi Şubesinin seçilmiş profesyonel şube mali sekreteri ve profesyonel yöneticisi olduğunu, sendikanın 18.11.2013 tarihli yazısı ile davacının profesyonel yöneticilik görevine son verildiğini, oysa ki yazıyı imzalayanların tüzük ile görev yetki ve sorumlulukların belli olduğunu ve profesyonel yönetici kadrosunun kaldırılması konusunda yetkileri bulunmadığını, müvekkilinin seçildikten sonra kadrosunun ancak gelecek olağan genel kurulda kaldırılabileceğini, şube üye sayısının 1.750' nin altına düşmesine karşın profesyonel mali sekreterlik kadrosunun kaldırıldığına ilişkin hiçbir uyarı yapılmadığı için davacının aday olarak seçildiğini, aksi halde davacının aday olmayacağını ileri sürerek sendika ege bölge şubesi profesyonel mali sekreteri olan müvekkilinin profesyonel mali sekreterlik kadrosunun kaldırılmasına ilişkin kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ege bölge şubesinin 16.11.2013 tarihinde olağanüstü genel kurulunu gerçekleştirdiğini ve bütçe gereği kongre tarihindeki üye sayısına göre profesyonel yönetici sayısının değerlendirilmesinin zorunlu olduğunu, şube üye sayısı 1.751'in altında olduğu tespit edildiğinden bütçe hükümleri doğrultusunda profesyonel yönetici sayısının belirlendiğini savunarak haksız olan davanın davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 6356 sayılı Kanun'da seçilmiş yöneticilerin genel merkez yazılarıyla görevden alınmasına veya seçildiği statünün değiştirilmesine olanak veren bir hükmün mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 28. maddesinin altıncı fıkrasında, sendikaların, gelirlerini, bu Kanunda ve tüzüklerinde gösterilen faaliyetler dışında kullanamayacağı ve bağışlayamayacağı hususu belirtilmiştir.

6356 sayılı Kanun'un 8. maddesinde de, sendika tüzüklerinde, sendika yöneticilerinin ücretleri ile ilgili usul ve esasların yer alması gerektiği belirtildikten sonra, aynı kanunun 11. maddesinde de, yönetim kurulu, denetleme kurulu ve disiplin kurulu üyelerine verilecek ücret, tazminat, ödenek ve yolluklar ile sosyal hakların belirlenmesi konusundaki görev ve yetkinin genel kurulda olduğu ifade edilmiştir.

Sendika tüzüğünün 18. maddesinin “m” bendinde ise, sendika ve şubelerde görev alan yöneticilere verilecek ücretler ile ödenek, yolluk ve tazminatların tespit edilmesi konusu, genel kurulun görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.

Sendika tüzüğünün 18. maddesinin “m” bendinde ise, sendika ve şubelerde görev alan yöneticilere verilecek ücretler ile ödenek, yolluk ve tazminatların tespit edilmesi konusu, genel kurulun görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.

Yine tüzüğün 63. maddesinin “a” bendinde, sendika ve şubelerin yönetim kurulu üyeleri ile başkanlarına verilecek ücretler, her türlü ödenek ve sosyal yardımların sendika merkez Genel kurulunda tespit edileceği düzenlemesi yer almıştır.

Diğer taraftan sendika tüzüğünün 43. maddesine göre de, “Şube Yönetim Kurulu, Şube Yönetmeliğinde gösterilen esaslar dahilinde biri Şube Başkanı, biri Şube Genel Sekreteri, biri Şube Mali Sekreteri esas olmak üzere diğer iki üyesi de şube yönetmeliğinde belirtilen unvanları ile birlikte seçilir. Şube Yönetim Kurulu için ayrıca asil üye kadar da yedek üye seçilir”.

Sendika ile sendika yöneticileri arasındaki ilişkinin kural olarak vekalet ilişkisi olduğu kabul edilmelidir. Ücret, vekalet sözleşmesinin zorunlu unsuru değildir. Buradan hareketle sendikalarda profesyonel sendika yöneticisi ve amatör sendika yöneticisi olmak üzere iki tip yöneticinin söz konusu olduğunu söylemek gerekir. Sendika yöneticilerine verilecek ücretler ile sağlanacak diğer menfaatleri belirleme yetkisi ise münhasıran genel kuruldadır.

İnceleme konusu davada, davacı, 16.11.2013 tarihli olağanüstü genel kurulda, şube yönetim kurulu üyesi ve ege bölge şubesi mali sekreteri seçilmiştir. Genel kurul sonrasında ise, sendika genel merkezi tarafından 18.11.2013 tarihli yazı ile, şube başkanı ve şube genel sekreterinin profesyonel, diğer yönetim kurulu üyelerinin ise amatör kadroda görev yapacağı şubeye bildirilmiştir.

Somut olayda, 16.11.2013 tarihli olağanüstü genel kurul tarihi itibariyle şube üye sayısının 1.750' nin altında olduğu hususu uyuşmazlık dışıdır.

Yukarıda ayrıntılı olarak izah edildiği üzere, yönetici ücretleri ve sendika mali uygulamaları genel kurul kararı doğrultusunda gerçekleştirilecektir. Bu cümleden olarak, 12, 13 Kasım 2011 tarihlerinde icra edilen 14. Genel Kurulda kabul edilen ve 01.01.2012-31.12.2014 tarihleri arasında geçerli olan bütçe hükümleri doğrultusunda uyuşmazlığın değerlendirilmesi gerekmektedir.

Genel kurul tarafından kabul edilen bütçenin, sendikada profesyonel kadrolar başlıklı 7/B maddesine göre, üye sayısı 1001-1750 olan şubelerde 2 yöneticinin profesyonel olarak görev yapacağı hususu belirtilmiştir. Yine aynı maddeye göre “Şube üye sayılarının yukarıdaki miktarların altına düşmesi veya üstüne çıkması halinde, ücret durumu takip eden aybaşından geçerli olarak, profesyonel yöneticiliği ise ilk kongreye kadar devam eder.” Dosya kapsamında bulunan, sendika genel merkezi ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı yazılarına göre ise, sendika ege bölge şubesi üye sayısının 2012 yılı itibariyle 1.750 sayısının altında olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre, 16.04.2011 tarihli şube olağan genel kurulu ile 16.11.2013 tarihli şube olağanüstü genel kurul tarihi arasında sendika ege bölge şubesi üye sayısının 1.750'nin altında olması sebebiyle bütçe hükümlerine uygun olarak, takip eden ilk genel kurul tarihinden itibaren, ege bölge şubesinde iki profesyonel yöneticinin görev yapması gerektiği tartışmasızdır. Bu itibarla, esasen bir tespit işleminden ibaret olan sendika genel merkez uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı gibi, yukarıda ayrıntılı olarak izah edilen mevzuat hükümleri doğrultusunda, belirtilen şekilde uygulama yapılması da bir zorunluluktur. Bütün bu açıklamalar karşısında, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5243, Karar No: 2008/4494, Tarih: 19.06.2008

16. Hukuk Dairesi 2008/5243 E., 2008/4494 K.

**16. Hukuk Dairesi 2008/5243 E., 2008/4494 K.**

**- İZİNSİZ MÜDAHALE VE KULLANMA YASAĞI

- KADASTRO TESPİTİNDEN DOĞAN DAVA**- 2863 S. KÜLTÜR VE TABİAT VARLIKLARINI KORUMA KANUNU [ Geçici Madde 7 ]

- 2863 S. KÜLTÜR VE TABİAT VARLIKLARINI KORUMA KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 300 ada 13 parsel sayılı 646.24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tutanağın intikal ettirildiği Kadastro Komisyonunun 5.12.2005 tarihli tutanağı ile sit alanında kalması nedeniyle Hazine adına tespit edilmiş tutanağın beyanlar hanesine "sit alanında kalmaktadır." şeklinde şerh verilmiştir. Davacı D…

….. S…

…. vekili, yasal süresi içinde irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı D…

….. S…

…. adına tesciline "ve 1. derece doğal sit alanında kaldığının tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine" karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, dava konusu taşınmazın İzmir 2 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14.2.1996 gün ve 5576 sayılı kararı ile tescil edilmiş 1. derece doğal sit alanı sınırları içinde kaldığı ve tarım arazisi niteliğindeki yerlerden olan taşınmaz üzerinde davacı taraf yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu mahallinde yapılan keşif ve uygulama, dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri ile dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporlarıyla belirlendiğine, 30.5.2007 tarihli resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5663 sayılı Yasa ile 2863 sayılı Yasa'nın 11. maddesinde yapılan değişiklik ve aynı yasa ile eklenen geçici 7. maddedeki düzenlemeyle bu nitelikteki yerlerin zilyetlikle kazanılması mümkün olduğuna göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4778, Karar No: 2021/11191, Tarih: 11.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/4778 E.  ,  2021/11191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında Niğde Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı Hazine vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İli ... İlçesinde 3402 sayılı Yasa'nın 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan davalı ... adına kayıtlı eski 155 parsel sayılı 28.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 186 ada 4 parsel numarasıyla ve 32.706,19 metrekare yüzölçümlü olarak; davalı Maviş Kalkan ve müşterekleri adına kayıtlı eski 154 parsel sayılı 68.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 186 ada 5 parsel numarasıyla ve 72.763,63 metrekare yüzölçümlü olarak ve davalı ... adına kayıtlı eski 161 parsel sayılı 13.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, 186 ada 8 parsel numarasıyla ve 15.428,40 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, müvekkili olan Hazine adına kayıtlı eski 156 parsel sayılı 173.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın uygulama kadastro sonucunda 186 ada 6 parsel numarasıyla 171.280,53 metrekare yüzölçümlü olarak tespit gördüğünü ve taşınmazının yüzölçümünün küçüldüğünü öne sürerek, eski hale getirilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 3402 sayılı Yasa'nın 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosunun, Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik hükümlerine uygun olarak yapıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; dava konusu taşınmaza ait tesis kadastrosu sırasında düzenlenen pafta haritası, ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü cetveli dosya arasına getirtilmemiş; teknik bilirkişiden tesis kadastrosu ve düzeltme işlemi sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerleri ile uygulama kadastrosu sonucunda oluşturulan paftadaki sınır yerlerinin yapılan çakıştırması sonucunda, birbirleriyle ve zeminle uyumlu olup olmadığını belirleyen ayrıntılı ve gerekçeli rapor aldırılmamıştır.