muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4867, Karar No: 2017/16708, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4867 E.  ,  2017/16708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27080, Karar No: 2015/28267, Tarih: 05.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/27080 E.  ,  2015/28267 K.**

**"İçtihat Metni"**

S.. K.. ve diğerleri vekili avukat D.. A.. ile B.. K.. Tic. Ltd. Şti vekili avukat İ.. S... aralarındaki dava hakkında Selçuk Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.3.2014 gün ve 272-76 sayılı hükmün davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İncelenmesine gerek görülen Selçuk Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/89 Esas sayılı dosyasının celbedilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25668, Karar No: 2014/7955, Tarih: 24.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25668 E.  ,  2014/7955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/66675

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2011/250 (E) ve 2012/11 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp, kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10267, Karar No: 2015/4669, Tarih: 17.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10267 E.  ,  2015/4669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm asıl davada davacı-karşı davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı – Karşı davalı vekili, dava dışı borçlu hakkında yapılan takip sırasında haciz konulan taşınmazın satılması sonucu icra müdürlüğünce yapılan sıra cetvelinde davalı tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan takip alacağının ipoteğin tesis tarihi ve diğer alacakların durumu karşısında öncelikli olduğundan bahisle satış bedelinden 100.000,00 TL ipotek miktarının davalının alacaklı olduğu icra dosyasına gönderilmesine, ilk ve kesin haciz alacaklısı müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasına ise 21.686,00 TL ayrılmasına karar verildiğini, dava dışı borçlunun davalı şirkete herhangi bir borcu olmadığını ve tesis edilen ipoteğin alacaklılarından mal kaçırma kastıyla tesis edildiğini ileri sürerek, davalının sıra cetvelinden çıkartılmasına ve yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı- Karşı davacı vekili, dava dışı borçlunun kısa bir süre müvekkili şirkette çalıştığını, müvekkili şirkete ait altın takıları pazarladığını, müvekkili şirkete ait altınlarla ticaret yaptığı için icra takiplerinin dayanağı teminat ipoteğinin gerçek ipotek olduğunu, ipoteğin müvekkilinin dava dışı borçluya verdiği ve o tarihten sonra vereceği altınların teminatı olduğunu, dava dışı borçlunun son olarak 03/11/2011 tarihli fatura bedeli kadar borcu olduğunu, ödeme yapılmayınca ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi başlattıklarını, müvekkili şirketin alacağının gerçek olduğunu savunarak, davacı- karşı davalının alacağına konu senet üzerinde karalamalar olduğunu, davacı- karşı davalının hem alacağının esasına hem de miktarına itiraz ettiklerini ileri sürerek, asıl davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile davalının sıra cetvelinden çıkarılmasını ve yeniden paylaştırma yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre: davalı- karşı davacının alacağının resmi belge niteliğindeki ipotek belgesine dayalı olması sebebiyle davacı- karşı davalının muvazaa iddiasının resmi senedin aksini ispat edici nitelikte ve kuvvette delillerle veya sahteliğini ispat suretiyle ispat etmesi gerektiği halde davacı - karşı davalı tarafça bunun ispat edilmediği, davalı- karşı davacının davasının da hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesiyle, her iki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı- karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı – karşı davacı...Kuyumculuk ile borçlu arasında yapılan 11.08.2011 tarihli ipotek senedinin muvazaalı olduğu iddiasına dayalı sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. İpoteğin resmi makam önünde yapılmış olması sebebiyle yapıldığı tarihin ve tarafların imzası açısından aksinin yine resmi belge ile ispat edilmesi gerekir. Ancak ipoteğe konu alacağın muvazaalı olduğuna ilişkin iddia karşısında, alacağın muvazaalı olmadığı hususunun ispatı HMK'da belirtilen tüm delillerle davalı ipotek alacaklısı üzerindedir. Bu durumda emsal alınan ilama yanlış anlam verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı- karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı- karşı davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28079, Karar No: 2019/10901, Tarih: 28.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/28079 E.  ,  2019/10901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/545 E.-2016/327 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı bir kısım davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

İlk kararı istinafa götürmeyen tarafın aleyhine durum oluşmadıkça temyiz etme hakkı bulunmamaktadır.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz talebinin reddine, karar verildikten sonra,

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz istemine gelince;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... mahallesi 115 ada 23 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan ... vd. peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20736, Karar No: 2014/19837, Tarih: 16.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/20736 E.  ,  2014/19837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Malatya 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.05.2014

NUMARASI :Esas no:2013/909 Karar no:2014/420

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı ile davalı koca tarafından, davanın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 16.10.2014 (Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin açık rızası alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür.

Farklı düşünüyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2007/11516, Karar No: 2008/2441, Tarih: 13.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11516 E.  ,  2008/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davacıya 20.000 YTL pay ayrılmasının hatalı olduğu, toplam alacak tutarı olan 76.323.56 YTL'nin davacıya ödenmesi gerektiği iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasında, icra mahkemesince davacı lehine tesis edilen ipoteğin üst sınır ipoteği olduğu ve limit tutarının dikkate alındığı sıra cetvelinin hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 3.03 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1999, Karar No: 2019/285, Tarih: 12.03.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1999 E.  ,  2019/285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “Tespit-sataşmanın önlenmesi-eski hâle getirme” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 19.12.2013 tarihli ve 2013/960 E., 2013/1522 K. sayılı karar, taraf vekilleri ile ferî müdahil Çankaya Park Evleri Sitesi A Blok Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 08.05.2014 tarih ve 2014/3535 E., 2014/8569 K. sayılı kararı ile;

“…Dava dilekçesinde; B Blok içinde bulunan site özel güvenliğin B Blok dışına çıkarılmasına yönelik yöneticilik işleminin yok hükmünde olduğunun tespiti, haksız sataşmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiş, mahkemece istemin kısmen kabulü ile güvenlik kulübesinin B Blok ile F Blok arasındaki bahçenin merdiven başındaki boş alana konulmasına karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasası’nın 19. maddesinin ikinci bendinde “Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz“ yasal düzenlemesi yer almaktadır. Dosya içerisindeki bilgi, belge ve özellikle bilirkişi raporunun incelenmesinde; dava konusu anataşınmazın projesinde güvenlik kulübesi yeri bulunmadığı gibi kat malikleri kurulu tarafından 4/5 çoğunlukla ortak alana güvenlik kulübesi konulması yönünde alınmış bir karar da bulunmamaktadır. Buna göre; mahkemece kat maliklerinin iradesi yerine geçilerek anataşınmazın projesinde mevcut olmayan güvenlik kulübesinin ortak yere konulmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDENLER: Davacı vekili ve davalı vekili ile ferî müdahiller Çankaya Park Evleri Sitesi C ve D Blok Yönetimleri vekili (davalı vekili ile ferî müdahil vekilleri ortak vekil) ile ferî müdahil Çankaya Park Evleri Sitesi A Blok Yönetimi vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, yöneticilik işleminin yok hükmünde olduğunun tespiti, haksız sataşmanın önlenmesi ve eski hâle getirme istemine ilişkindir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, yöneticilik işleminin yok hükmünde olduğunun tespiti, haksız sataşmanın önlenmesi ve eski hâle getirme istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkilinin eski bakan olduğunu ve koruma polisinin bulunduğunu, yönetim tarafından herhangi bir karar alınmaksızın toplu yapı kapsamında bulunan Çankaya Park Evleri Sitesi B Blok girişinde bina içinde görevli özel güvenlik görevlisinin bina dışına çıkartıldığını ve görevliye ait özel güvenlik kabininin davacının korunması işini üstlenen polisin görev yaptığı güvenlik kulübesi bitişiğine ve koruma polisinin bina giriş ve çıkışını görmesini engelleyecek bir biçimde yerleştirildiğini, yer değişikliği sırasında herhangi bir duyurunun yapılmadığını, yöneticinin görev, yetki ve sorumluluğunun Kat Mülkiyeti Kanunu’nda ve yönetim planında belirtildiğini, dolayısıyla yöneticinin bireysel olarak bir işlem ve uygulama yapma görevinin ya da yetkisinin bulunmadığını ileri sürerek yöneticilik işlem ve uygulamasının yok hükmünde olduğunun tespitine, haksız sataşmanın önlenmesine ve eski hâle getirmeye karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın Çankaya Park Evleri Sitesi Yönetimine karşı açılması gerektiğini, bununla birlikte Çankaya Park Evleri Sitesi A, C ve D Blok yöneticilerinin davalı yanında ferî müdahale talebinde bulunduklarını, güvenlik kabininin bulunduğu yerden kaldırılmasının tüm sitenin güvenliğini tehlikeye sokacağını belirterek davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Ferî Müdahiller Çankaya Park Evleri Sitesi C ve D Blok Yönetimleri ile ferî müdahil Çankaya Park Evleri Sitesi A Blok Yönetimi vekili ayrı ayrı; tedbire konu güvenlik kabininin Kanuna ve yönetim planına uygun olarak sitenin giriş güvenliğinin sağlanması amacıyla kullanıldığını, güvenlik kabininin kaldırılması durumunda sitenin maaşlı güvenlik elemanlarının B Blok girişinde oturmak zorunda kalacaklarını ve giriş çıkışları kontrol edemeyeceklerini güvenlik kulübesinin mevcut yerinin davacıyı korumakla yükümlü polis memurlarının işini engelleyecek nitelikte olmadığını ifade ederek açılan davanın reddi ile davada taraf gösterilmeyen site sakinlerinin tümünü tehlike altına sokan tedbir kararının kaldırılmasını istemişlerdir.

Mahkemece; keşif sırasında site içerisinde 4 ayrı çok katlı blok ile 2 adet sosyal tesis bloğunun olduğunun, siteye iki ayrı yerden girilip çıkılabildiğinin, her iki yerde özel güvenlik ve polis kabininin bulunduğunun, polis kabini ile özel güvenlik kabininin B Blok bina dışı girişinde yan yana konulmuş olduğunun gözlemlendiği, bilirkişiler tarafından uygulanan onaylı mimari projede B Blok içinde özel güvenlik alanının bulunmadığının, ancak projede B ve F Blok arasında küçük bir yapının olduğunun tespit edildiğinin, bu kısmın güvenlik kulübesi olarak ayrılmış olmasının muhtemel olduğunun düşünüldüğünün, B Blok önünde polis kabini yerinde kalmak koşulu ile B Blok ile F Blok arasındaki bahçenin merdiven başındaki boş alana konulmasının daha uygun olacağının, polis kabininin görüşünü engellemeyeceğinin, site girişinin tüm site gözetilerek denetleyebileceğinin belirtildiği, bu hâliyle bilirkişi raporunun sorunu çözecek nitelikte bulunduğu, davacının kat maliki olması nedeniyle 634 sayılı Kanun’un 33. ve yönetim planının 48. maddesi uyarınca men-i müdahale ve eski hâle getirme talebinde bulunabileceği, eldeki davada alınmış bir kat malikleri genel kurul kararının bulunmadığı, Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 32. maddesinin 3. bendi uyarınca öncelikle kat malikler kuruluna başvurulması gerektiği düşünülse dahi; davacı tarafça 31.07.2013 tarihinde durumun aciliyeti gözetilerek ihtarname çekildiği, ancak bir sonuç alınamadığı, dolayısıyla davacının sorunun çözümü için yöneticiye yaptığı başvurunun sonuçsuz kalması nedeniyle olumlu veya olumsuz bir karar alma imkânı bulunmadığından doğrudan dava açmasının mümkün olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraf vekilleri ile ferî müdahil Çankaya Park Evleri Sitesi A Blok Yönetimi vekilince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine karar Özel Dairece, yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Taraf vekilleri ile ferî müdahil Çankaya Park Evleri Sitesi A Blok Yönetimi vekilince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine karar Özel Dairece, yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece; 634 sayılı Kanun’un 19. maddesinde kat maliklerinin ortak alana müdahalesinin düzenlendiği, eldeki davada böyle bir durumun olmadığı, diğer bir anlatımla polis güvenlik kulübesinin yerinin değiştirilmesi ile ilgili uyuşmazlığın bulunmadığı, uyuşmazlığın sitenin güvenlik kulübesinin yeri ile ilgili olup, davacı taraf site güvenlik kulübesinin emniyetin güvenlik kulübesinin önüne konulduğunu ve bu nedenle görüşün engellediğini ileri sürerek B Blok içindeki yerine iadesini talep etmiş ise de; yönetim planının 25. maddesinin f bendi ile 634 sayılı Kanun’un 35. maddesinin f bendi uyarınca yönetimin ana gayrimenkulün korunması ve kat maliklerinin yararına olan tedbirleri alma yetkisinin bulunduğu, yönetimin bu yetkiye dayanarak site güvenlik kulübesini tüm sitenin güvenliğini gözeterek B Blok içinden dışarıya aldığı, keşifte de bu uygulamanın doğru olduğunun anlaşıldığı, öte yandan sitenin bitmiş hâli ve diğer blokların faaliyete geçmesi sonrasında güvenliğin B Blok içinde olmasının tüm site güvenliğini sağlamaktan uzak olduğunun bilirkişi raporu ile sabit olduğu, kulübenin bilirkişiler tarafından projede gösterildiği tespit edilen ve en uygun olduğu bildirilen yerde bulunduğu, mahkemece Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 33. maddesi uyarınca hakime verilen müdahale yetkisinin kullanıldığı, bu itibarla sitenin güvenlik kulübesinin polis koruma kulübesinin görüşünü engellediği anlaşılmakla davacı tarafın bu konudaki talebi haklı bulunmuş ise de; eski hâle iadenin site güvenliğini zafiyete uğratacağı belirtilerek direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı taraf vekillerince ve ferî müdahiller vekilince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; bilirkişi raporunun içeriği ve sitenin mimari projesi dikkate alındığında, güvenlik kulübesinin, kat malikleri kurulu kararı olmaksızın mahkemece sitede ortak alan olarak kabul edilen ve B Blok ile F Blok arasında bulunan bahçenin merdiven başındaki boş alana konulmasına karar verilip verilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.