muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23308, Karar No: 2014/7005, Tarih: 10.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23308 E.  ,  2014/7005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/47107

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2011

NUMARASI : 2011/1131 (E) ve 2011/1803 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden son beyanname örnekleri getirtilip, belirlenen adreslerde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1092, Karar No: 2023/7638, Tarih: 21.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1092 E.  ,  2023/7638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2632 Esas, 2022/365 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/841 Esas, 2019/429 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı ... dava dilekçesinde özetle; ... Yapı Sitesinde 1980 tarihinden bu yana ikamet ettiğini, maliki olduğu tapu kaydındaki gayrimenkulun “Bahçeli Kârgir Bina” niteliğinde olduğunu, evinin önüne mıcır serilmeden önce yeşil alan olduğunu, gül ve diğer süsleme bitkileri, kayısı, bir mandalina ağacının bulunduğunu, site yönetim planı ve binanın projesinde belirli alanda otopark olduğunu, her daireye bir otopark ayrıldığını (daire sahiplerinden arabasının olmayanlar bulunduğunu) son zamanlarda iki hatta üç arabası olan site sakinleri (yöneticiler dahil) yüzünden, otoparkın yetmediği bahanesiyle B2 ve B3 blokları arasında bulunan bahçelerine mıcır dökülerek otopark tesis edildiğini, otoparktaki araba gürültüleri yüzünden balkonda oturamaz, cam açamaz ve geceleri uyuyamaz hale geldiğini, aykırı yapılan otoparkın evde yaşamasını çekilmez hale getirdiğini, bu nedenlerle yönetimce hukuka aykırı olarak yapılmış otoparkın kaldırılmasını, ortak kullanımda bulunan bahçelerinin eski hale getirilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı birleştirilen dosyada dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, Üsküdar ilçesi, ... Mah., 1137 pafta, 4 parsel, B2 Blok Daire:1'de kayıtlı taşınmazın maliki olduğunu, yeşil alanların otoparka çevrilmesinin hukuka aykırı olduğunu bu sebeple el atmanın önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; söz konusu otopark işlemlerinin zorunluluktan doğduğunu, 66/88 kat malikinin onayıyla gerçekleştirildiğini, davacılar ve birkaç kat malikinin dışında bu işleme itiraz eden kimsenin bulunmadığını, haksız ve hukuka aykırı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçelerinde; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacının davayı yalnızca iki adet yöneticiye husumet yönelterek açtığını, ancak sitenin 5 kişilik bir heyet tarafından idare edildiğini, yapılan işlem hakkında olumlu oy kullanan ya da işleme muvafakat eden kat maliklerinin davaya davalı olarak dahil edilmeleri gerektiğine ilişkin (Yargıtay 18 HD 17.03.1998 T. 1998/954 Esas,1998/2730 Karar taleplerinin herhangi bir karşılık bulmadığını, dosyanın esasına geçilerek yargılama devam edildiğini, husumete yönelik bir itiraz olduğundan ve husumet hususu tam olarak değerlendirilmeden hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğunu, davaya konu yapılmış olan otopark inşaatının zorunluluktan doğduğunu, gerekli çoğunluğun muvafakati ile yapılmış bir yönetim kurulu tasarrufu olup, konuyla alakalı verilen muvafakatname niteliğinde genel kurul kararı, yönetim kurulu kararı, katılım belgeleri olup, genel kurul toplantısında 66/89 oy çoğunluğu ile karar alınmış, ancak sonradan itiraz eden 23 kişiden 6'sının yönetim lehine karar değiştirmesi üzerine 4/5 oy çoğunluğununda sağlanması nedeniyle davanın konusuz kaldığını, ancak bu hususun değerlendirilmediğini, 23 kişilik imza listesinde site yönetimi lehinde fikir değiştiren kat malikleri mevcut olduğunu, 20 Mart 2018 tarihli celsede dosyaya ibraz edilen muvafakatnamelerle birlikte dava konusu işleme onay veren kat maliki sayısının 72 kişiye çıktığını, Yargıtay kararlarına göre, huzurdaki dava gibi davalarda işlemlerin yapılmasına ilişkin muvafakatnamenin daha sonra da sunulabileceğini, bilirkişilerin dosyada mübrez muvafakatnameleri tam olarak incelemeden bir kanaat oluşturduğunu, ayrıca hatalı hesaplama yaparak eski hale getirme bedelinin de son derece fahiş belirlendiğini, daha önceden toprak ve olağan bahçeden oluşan bir alanın eski hale getirilmesinin, sıfırdan birinci sınıf bir peyzaj yapılacakmış gibi hesaplanmasının usul ve kanuna aykırı olması sebepleriyle dosyada mevcut raporlar hüküm kurmaya elverişli nitelikte olmadığından bu rapor esas alınarak hüküm kurulmasının hatalı olup kararın kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği, bilirkişi raporunun da denetime elverişli olduğu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınmasında kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından davalılar vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği, bilirkişi raporunun da denetime elverişli olduğu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınmasında kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından davalılar vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiş, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2.634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunulduğu anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet ... aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13035, Karar No: 2010/3700, Tarih: 31.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/13035 E.  ,  2010/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava sıra cetveline itiraz davasıdır.

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda “Davanın konusuz kalması nedeniyle karar ittihazına yer olmadığına, sair hususların gerekçeli kararda gösterilmesine” denildiği halde, gerekçeli kararda “1- Davanın konusuz kalması nedeniyle karar ittihazına yer olmadığına; 2- Alacağın varlığının tartışmalı olduğu ile ilgili davanın ispat edilememesi nedeniyle REDDİNE” denilmiştir. Bu hal, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 381/2 nci maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.03. 2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2047, Karar No: 2008/4343, Tarih: 24.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2047 E.  ,  2008/4343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İstem, dava dışı borçlulara ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, şikayetçi Hazine tarafından düzenlenmiş bir aciz fişi bulunmadığından bahisle adı geçenin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’nun mükerrer 35 nci maddesine uygun biçimde haczi bulunmadığı gerekçesiyle adı geçene yer verilmediği iddiasına dayalı sıra cetveline itirazdır.

İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesinin son fıkrası hükmüne göre sıra cetveline itiraz sadece sıraya yönelikse, görev icra mahkemesinindir. Somut olayda şikayetçi yanın istemi alacağın varlığına yada miktarına yönelik olmayıp, icra müdürünün bir işleminin hukuka aykırı olduğu noktasında toplandığından, yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 24.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2797, Karar No: 2020/4322, Tarih: 17.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2797 E.  ,  2020/4322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEK.AV. ...

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 2008 – 2011 tarihleri arasında ... eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olarak mesleğini ifa ettiğini, 2011 Aralık ayında maddi sıkıntılar nedeniyle eczanesini kapattığını, davalı kurumun 2012 yılı eczane protokolü 5.3.5 maddesi gereğince ilaç bedelinin 10 katı, 5.3.2 maddesi gereğince reçete bedelinin 5 katı, toplamda 261.234,10 TL şeklinde cezai şart ve uyarı işlemi uygulandığını, işlemin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek; kurum işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı kurumun 25.6.2012 tarih, 11.490.072 sayılı işlemiyle uygulanan cezai şartın kısmen iptali ile 204.799,07 TL olarak uygulanmasına, Cezai şartın 818 sayılı Borçlar Kanununun 161/2 maddesi gereğince % 40 oranında indirilerek davacı hakkında uygulanan cezai şartın sonuç olarak 122.874,45 TL olarak uygulanmasına karar verilmiş; hükmün, taraflarca temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 2017/5549 esas 2017/9341 karar sayılı 10/10/2017 günlü ilamıyla; “ davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine; davacının protokol hükümlerine uymak zorunda olduğu ve imzalanan protokolün kendisi açısından bağlayıcı olduğu gözetilmeden mahkemece 818 sayılı Borçlar Kanunu 18.maddesi hükmüne atıf yapılmak suretiyle, cezai şartın fahiş olduğu gerekçesiyle indirim yapılması hatalı görülerek bozulmasına karar verilmiş, bozma nedenine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.”

Mahkemece, bozma ilamına uyulduktan sonra bu defa; imzalanan protokolün kendisi açısından bağlayıcı olduğu hususları göz önüne alınarak ve bozma ilamı öncesi takdir edilen indirimin kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile uygulanan cezai şartın kısmen iptaline, 204.799,07 TL olarak cezai şartın uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde taraflarca temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi uyarınca; konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında olmamak kaydıyla nispi olarak belirlenir. Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez. Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekalet ücreti kabul ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır.

Dosyanın incelenmesinde; davanın davalı kurum tarafından uygulanan cezai şartın kaldırılmasına yönelik muarazanın giderilmesi istemine ilişkin olduğu ve kısmen kabul edildiği görülmekle; dava konusu reddedilen miktar üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK’un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 4. maddesinde yer alan “3.400,00 TL" rakamının çıkarılarak yerine “22.785,93 TL” rakamının yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8015, Karar No: 2014/15770, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8015 E.  ,  2014/15770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı taraflara yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/39082, Karar No: 2023/219, Tarih: 23.01.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/39082 E.  ,  2023/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1366 E., 2021/1047 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2019/362 Esas, 2019/11840 sayılı Kararı ile silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2020/1366 Esas 2021/1047 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, mali durumu bozulmaya başlayan Bank Asyaya destek olunması için örgüt liderinin örgütsel talimat dönemi olan Ocak 2014 tarihinden itibaren sanığın Bank ...’da katılım hesabı açmış olması ve hesap hareketlerinin bulunması nedeniyle örgüte yardım etme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü