muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6831, Karar No: 2021/5143, Tarih: 10.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/6831 E.  ,  2021/5143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

I- Sanıklar hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarından komisyon mütalaasına ve vergi suçu raporuna dayanılarak açılan davada, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirine dönüşemeyeceği, bununla birlikte, her takvim yılında işlenen suçların da ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden ve hangi suç ve takvim yılına ilişkin hüküm kurulduğu belirtilmeden tek hüküm kurulması,

II-Sanıklar hakkında “ 2008 ve 2009 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme ve Kullanma“ suçlarından açılan kamu davasında; sanık ...'in savunmasında, suçlamayı kabul etmeyerek usta olarak çalıştığını, sanık ...'yı tanımadığını, ...'nın ablası ... ...'ı tanıdığını, ...'nın, sanık ...'nın ortaklıktan ayrılacağını söyleyerek kendisinden geçici süre ile şirketin ortağı olmasını istediğini, kabul ettiğini, başkaca bir işlem yapmadığını, beş yıl boyunca usta olarak çalıştığını, ... ... ile ...'un ortak olduklarını, bu kişilerin birlikte hareket ettiklerini ifade etmesi, sanık ...'ın savunmasında, suçlamayı kabul etmediğini, üniversite öğrencisi olduğunu, sanık ...'nın dayısı olduğunu ve dayısına vekalet verdiğini, alım satım yapmadığını, resmiyette şirket ortağı olduğunu beyan etmesi, sanık ...'nın ise savunmasında, suçlamayı kabul etmeyerek hisselerini devrederek şirketten ayrıldığını belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Temin edilecek faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve ... ... ve ...'a ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2-... ... ve ...'un da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıklar ve bu kişilerden temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da ... ... ve ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Suça konu faturaları kullanan ve düzenleyen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

b)Faturaları kullanan ve düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve kime verdikleri, sanıklar ile adı geçen ... ... ve ...'u tanıyıp tanımadıkları ve iştiraklerinin bulunup bulunmadığının sorulması,

b)Faturaları kullanan ve düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve kime verdikleri, sanıklar ile adı geçen ... ... ve ...'u tanıyıp tanımadıkları ve iştiraklerinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c)Şirketin tarh dosyası incelenmek suretiyle, dosya içerisinde sanık ... tarafından sanık ...'nın vekil tayin edildiği vekaletnamenin bulunup bulunmadığı, mevcut olması halinde, vekaletname ile işlem yapılıp yapılmadığının araştırılması ve şirket ortağı olması dışında herhangi bir temsil yetkisi bulunmayan sanık ...'ın sahte fatura kullanma suçunu ne şekilde gerçekleştirdiğinin karar yerinde tartışılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

III- Kabule göre de;

1)Sanık ...'a 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca, ek savunma hakkı verilmeden TCK’nin 43. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanıklar hakkında sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün olarak belirlenmesi gerekirken, 2 yıl 13 ay 15 güh hapis cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç cezalar itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 10.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13304, Karar No: 2017/24231, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13304 E.  ,  2017/24231 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2488, Karar No: 2019/3662, Tarih: 10.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2488 E.  ,  2019/3662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesindeki; “Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” hükmü yürürlükte olduğundan, 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre; tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infaz işlemleri, infazın yapıldığı tarihteki kurallara göre yapılacağından, 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan ve ısrar teriminin de içinde yer aldığı değişikliklerin yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra yapılan infaz işlemlerinde, sanığın, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; bir yıl içinde yükümlülüklerini uyarıya rağmen iki kez ihlal etmesi gerektiğinden, somut olayda, denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından sanığa gönderilen 26/05/2014 tarihli çağrı yazısının, 05/03/2013 tarihinde yürürlüğe giren Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 40/4. maddesindeki "Usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen yükümlü on gün içerisinde müdürlüğe müracaat etmezse komisyonun onayından sonra kayıt kapatılarak infaz dosyası Cumhuriyet başsavcılığına geri gönderilir." hükmüne aykırı olarak "...tebliğ edildiği tarihten itibaren DERHAL aşağıda açık adresi verilen müdürlüğümüze müracaat etmeniz gerekmektedir." denilerek başvurunun ne zaman yapılacağına ilişkin kesin bilgi içermeden 22/06/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın çağrı yazısı tebliğine rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmaması nedeniyle 03/07/2014 tarihinde infaz dosyası kapatılarak mahkemeye bildirildiği anlaşılmakla; çağrı yazısının sanığa tebliğinden itibaren on günlük süre içerisinde 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesine göre, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, bu nedenle, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/246, Karar No: 2018/10766, Tarih: 15.11.2018

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2018/246 E.  ,  2018/10766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 23.06.2008 tarihli sözleşme ile 280.000,00 TL bedelle davalıdan daire satın aldığını, sözleşmede tapunun kendisine intifa hakkı tanınarak 2 çocuğu adına eşit nispette olacağının kararlaştırıldığını, sitenin 75 daireli olduğunu, reklamlarda her bir bağımsız bölüm için bir araçlık kapalı otopark olduğunun ilan edildiğini, taşınmaza ilk yerleşenlerden oldukları için otoparkın 75 araçlık olup olmadığını test etmenin mümkün olmadığını, site dolunca her bağımsız bölüm için bir araçlık park yeri olmadığının ortaya çıktığını ve bu husus anlaşıldığında şirket yetkililerine şifahen aktarıldığını, ancak sorunun çözülmediğini, ısıtma sisteminin zeminden ısıtmalı olduğunu, ısıtma sistemindeki problemin de davalıya defalarca bildirildiğini, ancak hiçbir çalışma yapılmadığını, ilanlarda her dairenin istifade edeceği görüntülü sistem olacağının belirtildiğini, ancak böyle bir sistemin bulunmadığını, teknik şartnamede çatı izalasyonu olacağının belirtilmesine rağmen izolasyonun yapılmadığını, pencerelerin alüminyum doğramalı olduğunu ve taahhüt edilen kalitede olmadığını, garajın izolasyonunun sorunlu olduğunu, az ... yağdığında dahi garajı su kapladığını, sayılan ayıplı ve eksik imalatlara ilişkin sözlü müracaatlarına rağmen sonuç alınamadığından 06.01.2012 tarihli noter ihtarı keşide ettiğini, 09.01.2012 tarihinde tebliğ edildiği halde cevap alamadığını ileri sürerek sayılan ayıp ve eksik imalatlar nedeni ile 80.000,00 TL bedel indiriminin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ve 89,35 TL ihtarname masrafının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, herhangi bir ayıp ya da eksik imalat bulunmadığını, ayrıca süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 28.965,00 TL ile 89,35 TL ihtarname masrafının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ile feri müdahale talebinde bulunan Sweethome Sitesi Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Sweethome Sitesi Yönetiminin temyizi yönünden; yargılama sırasında sweethome sitesi yönetimi tarafından davanın tüm site sakinlerinin haklarını etkileyeceği gerekçesi ile davacı yanında feri müdahil olarak katılma talep edilmiş olup, Mahkemece söz konusu talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Adı geçen site yönetiminin katılma talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

1-Sweethome Sitesi Yönetiminin temyizi yönünden; yargılama sırasında sweethome sitesi yönetimi tarafından davanın tüm site sakinlerinin haklarını etkileyeceği gerekçesi ile davacı yanında feri müdahil olarak katılma talep edilmiş olup, Mahkemece söz konusu talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Adı geçen site yönetiminin katılma talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalının temyizi yönünden; Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir.

Davalı, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, teknik şartnamede güvenlikle görüntülü ve sesli interkom sistemi olacağı taahhüt edilmesine rağmen görüntülü ve sesli interkom sisteminin olmadığının, tastikli projede çatı katın zemininde yalıtım olarak 5 cm kalınlığında sert köpük malzemesi, çatı kaplaması olarak da kiremit gösterildiğinin, yerinde ise zeminde yalıtım yapılmadığının, çatı örtüsünün şıngıl olarak uygulandığının tespit edildiği, tespit edilen hususlar bilirkişilerce açık ayıp olarak belirtilmiş ise de, Mahkemece eksik ifa olarak değerlendirildiği, izolasyonun uygun malzeme ve işçilikle yapılmamış olması nedeniyle bodrum kat tavanından su sızmalarının olduğunun tespit edildiği, izolasyon yetersizliğine bağlı bu durumun zamanla ortaya çıktığı anlaşıldığından gizli ayıplı olduğunun değerlendirildiği, eksik ifa ve gizli ayıp yönünden taşınmazda değer azalması meydana geldiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı tüketici olup, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, dava tarihi itibari ile yürürlükte olan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Öyle ki, malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Ancak Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun 223. maddesine göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan hükümler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının belirttiği hususların açık ayıp mı, yoksa gizli ayıp mı olduğunun belirlenmesinin yanında, dairenin davacıya hangi tarihte teslim edildiğinin, dolayısıyla ayıbın niteliğine göre ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığının tespiti önem arzetmektedir.

Yukarıda açıklanan hükümler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının belirttiği hususların açık ayıp mı, yoksa gizli ayıp mı olduğunun belirlenmesinin yanında, dairenin davacıya hangi tarihte teslim edildiğinin, dolayısıyla ayıbın niteliğine göre ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığının tespiti önem arzetmektedir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, talep edilen hususlarla ilgili “açık ayıp” ve “gizli ayıp” ayırımı yapılmıştır. Ancak söz konusu bilirkişi heyet raporunda “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki ..., kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı irdelenmemiş, mahkemece de bu hususları normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceğinin ve bağımsız bölümün teslim tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığının değerlendirilmediği, anlaşılmaktadır. Yine TBK'nun 223 (BK'nun 198. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki ..., kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak bu çerçevede ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı değerlendirmek sureti ile hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.