muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15981, Karar No: 2025/1224, Tarih: 03.02.2025

7- Bu konuda bir kısım AİHİM kararlarında "...her türlü sağlık hizmetlerinin ücretsiz olarak temin edilmesi arzu edilse bile bu talebin karşılanabilirliğinin devletin mali kaynaklarıyla ilgili bir mesele olduğu, başvurucunun nüfusun geneline sunulan sağlık hizmetinden aynı şekilde yararlandığını, bu nedenle başvurunun dayanaktan yoksun olduğunu, devletin kısmen de olsa tedavi masraflarını üstlenmesinin pozitif yükümlülüğünü yerine getirdiğini gösterdiğini, geri kalan kısmın karşılanması kararının ise o devletin politikalarıyla ilgili olduğu belirtilmiştir. Nitecki/Polonya (21.3.2002)", "...Kronik böbrek yetmezliği hastalığı sebebiyle hemodiyalize bağlı olan başvurucunun tedavi masraflarının daha evvel tamamen devlet karşılamakta iken, hastanelere ayrılan bütçenin azalması nedeniyle tedavilerinin bir kısmını kendilerinin ödemek zorunda kalmaları 2. maddenin ihlali olarak görmemiştir. Pentiacova/Moldova (4.1.2005), "...Nüfusun geneline yönelik sağlık hizmetleri kapsamında, bireylerin sağlık hizmeti ve ilaç giderlerinin devletçe karşılanması gerektiğini ilkesel olarak vurgulamakla birlikte, resmi ilaç listesinde olmayan bitkisel ilaçların devletlerce karşılanmasının mahkemece dayatılamayacağını belirterek başvuruyu reddetmiştir. Scialacqua/İtalya 1.7.1998" ilaçların ödenmesi konusunda devletlere takdir hakkı tanıdığı anlaşılmaktadır.

8-Kanun tarafından tıbbi cihaz ve ilaçların finansmanı konusunda yetki verilen Kurumun yetkisini ortadan kaldıracak şekilde karar verilemez. Bu bakımdan yargı kararı ile bir ilacın ödenebilmesi için yukarıda yapılan açıklamalar ışığında öncelikle tüm faz çalışmalarını tamamlamış, ilacın tıbben ve fennen zorunlu, hayati öneme haiz ve özellikle sürekli olarak etkin ve yararlı olması, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunmaktadır.

9-Mahkemece, her ne kadar rapor alınmak suretiyle karar verilmiş ise de alınan rapor içeriğine göre ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun ve kullanılmasının tıbben zorunlu bulunduğunun yöntemince belirlenmediği anlaşılmaktadır.

10-Mahkemece;

A-Davacı hastaya ait tüm tedavi evrakları (özellikle durum bildiri raporları) eksiksiz celp edilmeli,

B-Dava konusu ilaca ilişkin Faz 3 çalışmalarına, hasta grubu ve hekim verilip verilmediğinin Sağlık Bakanlığı Tıbbi Cihaz Kurumundan sorularak, hasta grubu verilmişse buna ilişkin varsa çalışma raporlarının, ayrıca üretici firmanın yurt içi temsilcisinden ilaca ilişkin tüm faz çalışmalarının celp edilmesine,

10-Mahkemece;

A-Davacı hastaya ait tüm tedavi evrakları (özellikle durum bildiri raporları) eksiksiz celp edilmeli,

B-Dava konusu ilaca ilişkin Faz 3 çalışmalarına, hasta grubu ve hekim verilip verilmediğinin Sağlık Bakanlığı Tıbbi Cihaz Kurumundan sorularak, hasta grubu verilmişse buna ilişkin varsa çalışma raporlarının, ayrıca üretici firmanın yurt içi temsilcisinden ilaca ilişkin tüm faz çalışmalarının celp edilmesine,

C-Davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda ve alınan tıbbi otorite raporlarında, ülkemizde hastalığın tedavisi için altın standart bir tedavi yönteminin bulunmadığı, antibiyotikler, balgam sökücüler, vitamin takviyeleri vs. ilaçların uygulandığı, mevcut ilacın ise gen tedavisine ilişkin olduğu, yapılan araştırmalarda ter testi değerlerinde düşme, solunum fonksiyonu testi değerlerinde iyileşme, akciğer alevlenmelerinde azalma, vücut kitle indeksinde artış, yaşam kalitesi skorunda iyileşme, hava yolu fonksiyonlarında artma meydana geldiği iddia edilmekte olup, davacı hastaya ait tedavi evrakları ve durum bildirir rapor içerikleri de gözetilerek, davacının mutasyonun belirlenerek, ilacın gen (mutasyonun) tedavisine yönelik mi, yoksa hastalığın yol açtığı semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç olduğu belirlenerek, ilaç semptomların giderilmesine yönelik bir ilaç ise öncelikle Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı belirlenmeli, şayet karşılanmıyor ise dava konusu ilacın etkilerin sürekli mi yoksa geçici mi bir fayda sağladığı, geçici bir fayda sağlıyorsa ne kadar süre bu faydanın sağlandığı belirlenmeli, şayet ilaç gen (mutasyonun) tedavisine yönelik ise mutasyonun iyileştirmesine yönelik bilimsel bir veri, çalışma olup olmadığı, ilacın sürekli kullanılması gerekip gerekmediği, ilaç gen mutasyonuna yönelik bir tedavi ise neden sürekli kullanılması gerektiği,

D-Dava konusu ilaç/ilaçların alınan bilirkişi raporlarında hastalarda, her hangi bir evrede kullanılabileceği ve ilaç dozunun hastanın yaşına ve kilosuna göre belirlendiği belirtilmektedir. Dosya içerisinde yer alan davalı Kurum İlaç Dairesi Başkanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirir Formunda, evrelere ayrılarak evrelerde ilacın etkinlik durumlarının belirtildiği anlaşılmakta olup öncelikle bu hastalığın evrelerinin olup olmadığı, evreleri varsa hastanın evresi belirlenerek, bu evrelerin nasıl belirlendiği, kullanılan ilacın bu evrede etkin olup olmayacağı ve kullanılacak dozda bir değişiklik gerekip gerekmediği belirlenmeli,

E-Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan Faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa Faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen verilerde gözetilmek suretiyle her evrede etkin olup olmadığı, yan etkilerinin mevcut olup olmadığı belirlenmeli,

E-Mevcut ilacın onay süreci öncesi yapılan Faz-3 çalışmaları, onay sonrası varsa Faz-4 çalışmaları ve diğer araştırmalarda, etkinlik düzeyi yönünde yapılan bilimsel araştırmalar sonucu elde edilen verilerde gözetilmek suretiyle her evrede etkin olup olmadığı, yan etkilerinin mevcut olup olmadığı belirlenmeli,

F-Ayrıca hastanın evresi belirlendikten sonra uygulanması gereken tedavi yöntemi ve kullanılması gereken ilaç dozunun ne olması gerektiği, bunun nasıl ve kim tarafından belirlenmesi ve nasıl bir yol izlenmesi gerektiği,

G-Bu bağlamda, çocukluk yaşlarda teşhis konulan ve genetik bir hastalık olduğu anlaşılan hastalığa ilişkin yapılan mevcut tedavi yöntemleri ile hastanın bu zamana kadar hayatını idame ettiği (dava açan hastalarda 40 yaş üzeri hastalarında mevcut olduğu) anlaşılmakta olup, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığının tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen sigortalının iyileşmesine katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan Üniversitelerin Anabilim Dalı Başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kuruludan (hasta çocuk ise Çocuk Göğüs Hastalıkları veya Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, hasta çocuk değilse Göğüs Hastalıkları veya İç Hastalıklar bölümünden) rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H)Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için ilacın tıbben ve fennen zorunlu, hayati öneme haiz ve özellikle sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20123, Karar No: 2015/14084, Tarih: 29.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20123 E.  ,  2015/14084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/262693

Mahkemesi : Ankara 11. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21.05.2014

Numarası : 2012/518- 2014/738

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanık S.. S..'nın idaresindeki araç ile seyir halinde bulunduğu sırada katılana çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğinin iddia edildiği olayda, sanığın koğuşturma aşamasında verdiği ifadede, kendisinden habersiz arabayı alarak börek almaya giden A.. U..'un katılanın ayağına çarptığını beyan etmesi karşısında; sanığın beyanında adı geçen A.. U.. hakkında kamu davası açılmasının sağlanmasından sonra her ikisinin hukuki durumunun birlikte tayin ve tespiti gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18258, Karar No: 2011/33752, Tarih: 15.09.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/18258 E.  ,  2011/33752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 28.05.2009 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 05.06.2009 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14536, Karar No: 2010/21760, Tarih: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14536 E.  ,  2010/21760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3613, Karar No: 2018/2857, Tarih: 16.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/3613 E.  ,  2018/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında soruşturma ve kovuşturma evrelerine ilişkin işlemleri içeren dava dosyasının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemine (UYAP) kaydedilmediği anlaşılmakla, söz konusu aktarım işlemi tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6249, Karar No: 2022/8261, Tarih: 14.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/6249 E.  ,  2022/8261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : İZMİR 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tespit - iptal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine dair karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili, dava konusu taşınmazın 1940 yılında yapılan kadastro çalışmalarında, Kadastro Komisyonunun en az üç üye ile toplanması gerekirken, iki üye ile toplanarak karar aldığını ve buna göre kadastro tutanağının da eksik sayıda bilirkişi tarafından imzalandığını, üçüncü üyenin imzasının bulunmadığını, bu nedenle Kadastro Komisyonu çalışmasının ve sonuçta düzenlenen kadastro tutanağının mutlak butlanla sakat ve yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, kadastro tespitine dayanak Kadastro Komisyon çalışmasının ve kadastro tutanağının mutlak butlanla sakat ve yok hükmünde olduğunun ayrı ayrı tespitine ve iptaline karar verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında davacının ölümü üzerine tek mirasçısı olan Nurhilal davayı takip etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili, hak düşürücü süre ile zamanaşımı sürelerinin geçtiğini, yapılan kadastro işleminin itirazsız kesinleştiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.10.2019 tarihli ve 2018/319 Esas, 2019/433 Karar sayılı kararıyla; davalı ... ve Kadastro Müdürlüğü hakkındaki davanın kayıt maliki olmadıkları gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 114/d maddesinin delaletiyle aynı Kanun'un 115/2. maddesine göre dava şartı yokluğundan, husumet nedeniyle usulden reddine, davalı ... hakkındaki davanın ise 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili, dava dilekçesindeki iddialarını tekrarlayıp hak düşürücü sürenin dolmadığını, husumetten ret kararının hatalı olduğunu, davalılar lehine iki ayrı vekalet ücreti hükmedilmesinin de hatalı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili, dava dilekçesindeki iddialarını tekrarlayıp hak düşürücü sürenin dolmadığını, husumetten ret kararının hatalı olduğunu, davalılar lehine iki ayrı vekalet ücreti hükmedilmesinin de hatalı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 18.02.2021 tarihli ve 2020/590 Esas, 2021/178 Karar sayılı kararıyla; davanın kadastro tespitine dayanak Kadastro Komisyon çalışmasının ve kadastro tutanağının mutlak butlanla sakat ve yok hükmünde olduğunun tespiti ve iptali istemine ilişkin olduğu, dava konusu taşınmazın tapuda davalı Hazine adına kayıtlı olduğu, davalı ... ve Tapu Müdürlüğünün tapuda malik olmadıkları, bu nedenle davalı ... ve Tapu Müdürlüğüne husumet düşmediği, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin 09/09/1940 tarihinde Hazine adına yapılıp kesinleştiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesi gereğince tutanakların kesinleşme tarihinden itibaren 10 yıl geçtikten sonra tespit öncesi nedenlere dayanılarak dava açılamayacağı, tutanağın kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği, ret sebepleri farklı olduğu için kendisini vekille temsil ettiren davalı Hazine ile davalılar Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğü lehine iki ayrı vekalet ücreti takdiri gerektiği anlaşıldığından, davalı ... ile Tapu Müdürlüğüne yönelik davanın husumet yokluğundan, davalı ... Hazinesine yönelik davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine ve davalılar lehine iki ayrı vekalet ücreti takdirine ilişkin Mahkeme kararında yasaya aykırı bir durum bulunmadığı sonucuna varıldığı, ayrıca tespit davaları eda davalarının öncüsü olup, eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında davacı tarafın hukuki yararının bulunmadığı kabul edildiğinden, belirtilen nedenle de davanın reddinin isabetli olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca davacı vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili, bir işlemi yok hükmünde olduğunun tespitini istemelerinde hukuki yararlarının bulunduğunu, Mahkemece talep içeriklerinin doğru saptanmadığını, işin esasına girilerek yargılama yapılması gerekirken usul yönünden ret kararı verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastrodan önceki nedene dayalı olarak açılan tespit ve iptal istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Davacı vekili, bir işlemi yok hükmünde olduğunun tespitini istemelerinde hukuki yararlarının bulunduğunu, Mahkemece talep içeriklerinin doğru saptanmadığını, işin esasına girilerek yargılama yapılması gerekirken usul yönünden ret kararı verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastrodan önceki nedene dayalı olarak açılan tespit ve iptal istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi hükmünde, kadastro tutanaklarının kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere karşı kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak dava açılamayacağı açıklanmıştır. Bu sürenin hak düşürücü niteliğinde olduğu ve taraflarca öne sürülmese bile mahkemece kendiliğinden değerlendirileceği tartışmasızdır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre (IV/3.) numaralı paragrafta yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/12/2022 kesin olmak üzere tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20221, Karar No: 2014/20013, Tarih: 22.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/20221 E.  ,  2014/20013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, davacı ...'un mirasbırakanı... ile davacı ...'in kayden paydaşı oldukları 129 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adlarının sehven “...” olarak yazıldığını ileri sürerek, anılan tapu kaydında mirasbırakan ... ile davacı ...'in baba adının “...” olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı, iddianın ispatlanması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, ... ve ...'in baba adlarının ... olduğu saptanmak suretiyle davanın kabul edilmesi doğrudur.

Öte yandan; her nekadar davacı hükümden sonra mahkemeye verdiği dilekçe ile hüküm kısmındaki “....”in “....” olarak düzeltilmesini istemiş ise de, davacının dava açarken böyle bir isteğinin olmadığı, 129 parselin malik bölümünde ismin Takyettin olarak geçtiği, hüküm kısmının da buna uygun olduğu görülmekle bu yön üzerinde durulmamıştır.

Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11849, Karar No: 2009/2400, Tarih: 10.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11849 E.  ,  2009/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekilince duruşma istenilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve davacı vekilinin duruşma istemi pul yokluğu nedeniyle reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dairenin 6.6.2006 tarihli kararında kamulaştırılan taşınmazın 19.686 m2’lik kısmının bağ kabul edilmiş olmasına rağmen, bozma sonrası alınan ek bilirkişi raporunda 19.963 m2’ sinin bağ kabul edilmesi suretiyle fazla değer tespit edilmiş olması,

2-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9984, Karar No: 2017/7201, Tarih: 24.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/9984 E.  ,  2017/7201 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... aralarındaki dava hakkında verilen 05/03/2015 günlü ve sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacının, davalı Kuruma 23.10.2014 tarihinde iadeli taahhütlü göndermiş olduğu faiz talebini de içeren yazının kuruma intikal edip etmediği, etmiş ise buna ilişkin evraklar ile etmemiş ise davacının faiz talebi yönünden davalı Kuruma herhangi bir başvurusunun bulunup bulunmadığının davalı Kurumdan araştırılarak ikmal edilecek cevabi yazının gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 24/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.