muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5137, Karar No: 2019/11473, Tarih: 08.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/5137 E.  ,  2019/11473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35 ve anılan Kanunun uygulanmasına dair yönetmeliğin 20. maddeleri gereğince suç tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Suça sürüklenen çocuğun, olay günü hakkında fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmediğinden ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen Akın'la birlikte hareket edip mağdurun direncini kırmak suretiyle üzerinde müşterek hakimiyet kurduktan sonra basit cinsel istismarda bulunduğu ve bu haliyle suça sürüklenen çocuğun bizzat işlediği eylemden ayrı olarak Akın'ın eylemine de 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi anlamında katıldığının tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, müsnet suçtan belirlenen temel cezanın zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43/1. maddesi ile arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5149, Karar No: 2016/4219, Tarih: 09.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/5149 E.  ,  2016/4219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi evrakta sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık, suçluyu kayırmak

HÜKÜM : Beraat, Düşme

Katılan vekilinin temyizinin sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik ve suçluyu kayırma suçlarından verilen beraat hükümleriyle sınırlı olduğu, dolandırıcılık suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararlarına yönelik temyizinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz kapsamıyla sınırlı olarak yapılan incelemede;

I- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarınn incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...'a yüklenen suçluyu kayırma suçundan doğrudan zarar görmeyen ...'nun davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi, usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği cihetle, şikayetçi vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gerekli 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ..., .... ve ... hakkında.....Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.09.2006 tarih 2006/1813 E. sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen beraat kararlarına yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II- Sanıklar ..., ..., .... ve ... hakkında.....Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.09.2006 tarih 2006/1813 E. sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen beraat kararlarına yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- ....'da bulunan.... Eczanesinin sahibi olan sanık ... ve aynı eczanede kalfa olarak çalışan sanık ... (.....) tarafından temin edilip ilaç mümessili olan sanık.... tarafından kendisine getirilen sağlık karnelerine .... Devlet Hastanesi'nde diş hekimi olarak görev yapan sanık ...'un, hastaları görmeden ve muayene etmeden reçete yazdığı iddiasıyla açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, Cumhuriyet savcısı tarafından beyanı alınan ancak kovuşturma aşamasında dinlenmeyen vezne görevlisi .....'ın da tanık sıfatıyla dinlenerek olay hakkındaki bilgisine başvurulması, ... İl Müdürlüğü'nün 13.02.2006 tarih ve 6521 sayılı raporunda belirtilen ve adlarına sahte reçete düzenlendiği iddia olunan hastaların yada bakımıyla ilgilenen yakınlarının tanık sıfatıyla dinlenerek olay hakkındaki bilgilerine başvurulması, her bir reçetede adı geçen doktora muayene olup olmadıklarının ve reçetelerin muhteviyatındaki ilaçları eczaneden eksiksiz olarak alıp almadıklarının, reçetelerdeki imzaların kendilerine ait olup olmadığının, sağlık karnelerini hangi sebeple ve kimin talebi ile eczanede bıraktıklarının sorulması, varsa teftişte, ön soruşturmada ve soruşturmada alınan beyanları arasındaki çelişkiler giderildikten sonra suça konu reçetelerde ilaçları teslim alan bölümündeki imza ve yazıların kimin eli ürünü olduğunun tespiti bakımından tanık olarak dinlenilen tüm kişiler, sanıklar ... ve.....(.....) ile diğer ilgililerin imza ve yazı örnekleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu reçetelerin hastane kayıtlarında yer alıp almadığının tespit edilmesi, suça konu reçetelerde yazılı ilaçların sanık ...'ın mümessili olduğu ilaç firmasına ait olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Sanık ...'un isminin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/2-a maddesine muhalefet edilmesi,

III- .... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.12.2009 tarih 2009/1337 E. sayılı iddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.08.2006 tarih 2006/1766 E. sayılı iddianamesi ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında, .... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.08.2010 tarih 2010/2616 E. sayılı iddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında açılan kamu davalarında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen beraat kararlarına yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

.... 2 Nolu.... ve .... Devlet Hastanesinde görevli doktorlar ..... ve ...'in, .....Çocuk Sağlığı Merkezinde görevli doktorlar ... ve ...'ın, ..... 1 Nolu Sağlık Ocağında görevli doktorlar ... ve ...'ın, ..... Sağlık Ocağında görevli doktor ...'ın hastaları görmeden ve muayene etmeden sahte reçeteler düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu reçetelerde isimleri geçen hastalar veya bakımıyla ilgilenen yakınlarının tanık sıfatıyla dinlenerek, her bir reçetede adı geçen doktora muayene olup olmadıklarının ve reçetelerin muhteviyatındaki ilaçları eczaneden eksiksiz olarak alıp almadıklarının, reçetelerdeki imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, varsa teftişte, ön soruşturmada ve soruşturmada alınan beyanları arasındaki çelişkiler giderildikten sonra suça konu reçetelerde ilaçları teslim alan bölümündeki imza ve yazıların kimin eli ürünü olduğunun tespiti bakımından tanık olarak dinlenilen tüm kişiler ile diğer ilgililerin imza ve yazı örnekleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, bu hastalara ilişkin teşhis ve tedavi belgeleri getirtilip, konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığı ile suça konu reçetelerde yazılı ilaçların, hak sahiplerinin hastalıkları ve mevcut raporları ile uyumlu olup olmadıklarının, miktar ve doz bakımından teşhislere uygun olup olmadıklarının belirlenmesi, suça konu reçetelerin hastane kayıtlarında yer alıp almadığının tespit edilmesi, reçete asıllarında mahkemece gözlem yapılarak aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17274, Karar No: 2012/14969, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17274 E.  ,  2012/14969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı kurum ve davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...'ye iadesine 19/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10965, Karar No: 2023/11958, Tarih: 28.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10965 E.  ,  2023/11958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1044 E., 2023/1292 K.

KARAR : Esastan rerd

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/210 E., 2022/202 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili özetle; Uşak 2. İş Mahkemesi’nin 2021/69 Esas sayılı dosyasında, SGK Başkanlığı tarafından açılan davalı ...’in %10,1 meslekte kazanma gücü kaybı bulunacak şekilde meslek hastalığına yakalanması nedeniyle uğranılan Kurum zararının tahsiline yönelik açılan rücuan tazminat davasında, sürekli iş göremezlik oranına itiraza yönelik verilen kesin süreye istinaden eldeki davanın açıldığını beyan ederek, davalı ...’in sürekli iş göremezlik oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili; sigortalı ...'in, davacı ... Seramik San. Tic. A.Ş’ye ait karofayans seramik imali işyerinde çalışmakta olduğu sırada meslek hastalığına maruz kaldığını, olayla ilgili olarak ... Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı tarafından düzenlenen rapora göre; ...‘in sağlık durumuyla ilgili olarak tespit edilen bulgular ile işyerindeki çalışma koşulları arasında bir illiyet bağı olduğunun ve işverenin meslek hastalığının meydana gelmesinde İş sağlığı ve Güvenliği mevzuatına aykırı hareket ettiği tespit edilmiş olduğundan %100 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiğini, 17.10.2018 tarih ve 20186400014 sayılı Kurum Sağlık Kurulu kararında sigortalıda…. Pnömokonyoz hastalığı mevcut olduğuna, sigortalının meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik derecesinin % 10.10 olduğuna, kontrol muayene tarihinin de 15.11.2020 olduğuna karar verilmiştir. Kontrol Muayenesi neticesinde de %10.1 olduğuna Kontrol Muayenesi gerekmediğine karar verildiğini, davacı işverenin sürekli iş göremezlik oranına ilişkin olarak Yüksek Sağlık Kuruluna yapmış olduğu herhangi bir itirazı bulunmadığını, öncelikle Yüksek Sağlık Kuruluna itirazda bulunmaksızın açılan dava usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kurumun kanun ve yönetmelik doğrultusunda işlem yaptığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; mesleki rahatsızlığa yakalanmasında kusuru bulunmadığını, davacı şirketin çalışma alanında yıllardır toz problemi mevcut olup işveren ve veyâ vekillerinin gereken çalışmaları yapmadığını, yıllık tekrarlanan periyodik hijyen ölçüm raporlarında silikozsis rahatsızlığına neden olan silika oranının yüksek olduğunu, 2015 yılında yapmış olduğu iş güvenliği uzmanlığı zamanında, yapılan ölçümlerde her noktada silika tozunun yüksek çıktığının görüldüğünü, işletme yönetiminde konuyla ilgili çalışma istemesine rağmen yapılmadığını, tozlu ortamda çalıştıklarını, işyerinin gerekli önlemler almaması ve kişisel koruyucu donanım temininde eksiklikler ve gecikmeler olmasına ek olarak tozlu ortamda uzun süreler dinlenmeden izin kullanmadan çalışmak zorunda bırakıldığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı doğrultusunda; davalı/sigortalı ...'in davacı şirkete ait işyerinde çalışmakta iken yakalandığı meslek hastalığı nedeniyle Kurum tarafından % 10,1 malul sayılmasına karar verildiği, SGK tarafından tespit edilen % 10,1 maluliyet oranına itiraz üzerine aldırılan maluliyete ilişkin ATK 3.İhtisas Kurulu' nun 20.07.2022 tarih ve 14049 Karar sayılı raporunda davalı/sigortalı ...'in (p/s 2/2) pnömokonyoz meslek hastalığı nedeniyle maluliyet oranının %10.1 (yüzdeonnoktabir) olduğunun, meslek hastalığının başlangıç tarihinin 31.10.2017 olduğunun, pnömokonyozun inorganik tozlara maruziyet sonucu gelişen, sigara ile ilişkili olmayan, önlenebilir, spesifik tedavisi olmayan, iyileşmesi beklenmeyen, maruziyet sonlansa bile ilerleyici olabilen bir mesleki akciğer hastalığı olduğunun tespit edildiği anlaşılmış olup davacı tarafça yapılan sigortalının meslekte kazanma güç kaybına yönelik itirazların yerinde olmadığı görülmekle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yüksek Sağlık Kurulu kararı ve Adli Tıp Kurumu raporunun usul ve yasaya aykırı olduğunu, kontrol muayenesine girmeksizin rapor tanzim edildiği, gelire girmek için %10 gerektiği, davalı sigortalının maluliyetinin kontrol kaydı ile eşik miktarda tespit edildiği, kontrol muayenesi yapılması gerektiğini beyan ederek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yüksek Sağlık Kurulu kararı ve Adli Tıp Kurumu raporunun usul ve yasaya aykırı olduğunu, kontrol muayenesine girmeksizin rapor tanzim edildiği, gelire girmek için %10 gerektiği, davalı sigortalının maluliyetinin kontrol kaydı ile eşik miktarda tespit edildiği, kontrol muayenesi yapılması gerektiğini beyan ederek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yüksek Sağlık Kurulu’nun kararı ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporunda davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %10,1 olduğunun bildirilmiş olması nedeniyle, istinaf kanun yoluna başvuran davacı vekilinin dilekçesinde yer verdiği itirazların yerinde olmadığı, ayrıca kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 95 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29394, Karar No: 2014/19528, Tarih: 24.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/29394 E.  ,  2014/19528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/38466

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. (Kapatılan Kartal 1.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2011/371 (E) ve 2011/895 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.