muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3404, Karar No: 2011/8462, Tarih: 20.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/3404 E.  ,  2011/8462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava akdin feshi ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davalılardan ... (...) ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalılardan ...'in tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalılardan .... ile müvekkili arasında 1.2.1992 tarihinde adı geçen kilise de zangoç olarak çalışması ve dava konusu dairede bedelsiz oturması için sözleşme yapıldığını, davalı ...'ın uzun yıllar önce görevini terk ederek buradan ayrıldığını, diğer davalı ... ile çocuklarının oturmaya devam ettiklerini, ...'ın aradaki sözleşmeyi ihlal ettiğinden akdin feshi ile davalıların tahliyelerini talep etmiştir. Davalılardan ... vekili cevabında, dava konusu yerin hizmet sözleşmesi ile tahsis edildiğini, eşi ...'ın 1997 tarihinde kendilerini ve işini terk edip gittiğini, o tarihten beri müvekkilinin hizmet sözleşmesinde öngörülen görevleri ifa ettiğini, davacının da bunu bildiğini ve zımnen oturmaya razı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davacı ile davalılardan ... (...) arasında 1.2.1992 tarihinde hizmet ücretsiz-konut kirasız sözleşmesi yapıldığı, bu sözleşmede ...'ın zangoç olarak çalışacağı, temizlik bakım ve bekçilik hizmetleri yapacağı, buna karşılık ücret almayacağı, bu hizmetlere karşılık olarak kendine tahsis edilen konutta eşi ve üç çocuğundan oluşan ailesi ile beraber ikamet edeceği ve bu konut içinde kira ödemeyeceği kararlaştırılmıştır. Bu sözleşmeyi imzalayan ... ... yargılama sırasında vefat etmiştir.

Her ne kadar mahkemece, sözleşmenin tarafı olan ...'ın 10-12 yıldır sözleşmedeki edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle sözleşmenin hükümsüz kaldığı, kilise kurallarına göre de kadının zangoç olamıyacağından davalı ...'nin fuzuli şagil olduğu gerekçesiyle tahliyeye karar verilmiş ise de;

Davacı ile ... (...) arasındaki 1.2.1992 başlangıç tarihli sözleşme hizmet ağırlıklı karma bir sözleşme olup, sözleşmede davalı ... ve çocuklarının taşınmazda oturacakları hüküm altına alınmıştır. 6570 Sayılı Kanunun 13.maddesine göre kiracının ölümü halinde onunla birlikte ikamet edenlerin kiralananda oturmaya devam edeceklerine ilişkin hüküm olduğu gibi kiracının uzun yıllar önce kiralananı terk ederek ayrıldığı ve kiracının sözleşmeye göre yapması

gereken edimleri davalı ...'nin yerine getirdiği ve bu nedenle de davacı tarafından kullanıma onay verildiği adı geçenin zımnen sözleşmenin tarafı haline geldiği anlaşılmaktadır. Öte yandan kira sözleşmesinde kiracıya tabi olarak oturacak kişiler arasında davalı ...'de gösterilmiştir.

gereken edimleri davalı ...'nin yerine getirdiği ve bu nedenle de davacı tarafından kullanıma onay verildiği adı geçenin zımnen sözleşmenin tarafı haline geldiği anlaşılmaktadır. Öte yandan kira sözleşmesinde kiracıya tabi olarak oturacak kişiler arasında davalı ...'de gösterilmiştir.

Bu duurmda davalı ...'nin fuzuli şagil olduğundan sözedilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20269, Karar No: 2014/21892, Tarih: 22.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20269 E.  ,  2014/21892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2009/229-2013/242

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17090, Karar No: 2020/18351, Tarih: 11.11.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/17090 E.  ,  2020/18351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçmaya imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, ... M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda infaz koruma memuru olup, iş atölyelerindeki eşyalardan sorumlu olduğu ve cezaevindeki hükümlülerin atölyeye giriş-çıkışlarını denetlediği, suç tarihinde 18 hükümlünün cezaevinin altından tünel kazarak kaçtığı olayda, tünel içinde yapılan incelemelerde iş atölyelerinde kullanılan kerpeten, maket bıçağı, makas, zımpara, çekiç ve yapıştırıcının ele geçmesi karşısında sanığın iş atölyelerindeki kullanılan eşyaların takibini yapmadığı anlaşılmakla, eyleminin TCK.nın 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK.nın 294/8. maddesinde düzenlenen dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma suçundan hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan ''Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.'' şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihinin 28.06.2014 tarihinden önce olduğu dikkate alındığında sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar mahkumiyet niteliğinde bulunmadığı gibi, silinme koşulları oluşmamış kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmadığı cihetle, sanık hakkında kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ''sabıkasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğundan'' bahisle yasal ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde sanık lehine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19695, Karar No: 2010/2703, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19695 E.  ,  2010/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/209, Karar No: 2014/1166, Tarih: 27.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/209 E.  ,  2014/1166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

NUMARASI : 2011/593-2012/1128

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ...... Spor ve Yaşam Kulübü Ltd. Şti.'ne iadesine,27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2566, Karar No: 2024/801, Tarih: 03.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2566 E.  ,  2024/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/704 E., 2023/689 K.

DAVA TARİHİ : 31.08.2022

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 3. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/481 E., 2023/94 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; Kayseri İcra Müdürlüğünün 2020/254650 E. sayılı takip dosyasında 18.08.2022 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanların alacaklısı oldukları takip dosyalarının kesin haciz tarihlerinin aynı olmasından dolayı garameten paylaşım yapıldığını, sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin alacaklısı olduğu takip dosyasına sıra cetvelinde yer verilmediğini, borçlu şirket hakkında Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/885 E. sayılı dosyası ile iflas kararı verildiğini, bu nedenle icra müdürlüğünün sıra cetveli yapma yetkisinin bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunanlar vekili cevap dilekçesinde; şikayetçinin bedeli paylaşıma konu taşınırlar üzerinde haczi bulunmadığını, bu nedenle sıra cetvelinde yer almadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayetçinin bedeli paylaşıma konu menkul mallar üzerinde haczinin bulunmadığı, şikayetçinin hukuki yararının ve taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayetçinin bedeli paylaşıma konu menkul mallar üzerinde haczinin bulunmadığı, şikayetçinin hukuki yararının ve taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; borçlu şirket hakkında Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2020/326 E. Sayılı dosyası ile 10.06.2020 tarihinde geçici mühlet kararı verildiğini, akabinde 2 ay daha geçici mühlet kararı verildiğini, sonrasında borçlu şirket hakkında Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2020/885 E. Sayılı dosyası ile 04.01.2021 tarihinde 3 ay geçici mühlet kararı verilip 27.09.2021 tarihinde de hakkında iflas kararı verildiğini, borçlu şirket hakkında verilen geçici mühlet kararlarının ve iflas kararının, sıra cetvelinde yer alan icra dosyalarının hacizlerinin ve takip tarihlerinin, takip kesinleşme tarihlerinin incelenmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu, sıra cetvelinde yer alan icra dosyalarının takip ve haciz, kesinleşme tarihlerinin mühlet tarihine veya iflas tarihine denk gelip gelmediğine bakılmadığını, borçlu şirket hakkında iflas kararı verildiğinden icra müdürlüğünün sıra cetveli yapma yetkisinin bulunmadığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, borçlu şirket hakkında Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesince 27.09.2021 tarihinde verilen iflas kararının Kayseri Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin 2022/595 E., 2022/643 Karar sayılı ilamı ile kaldırılmasına karar verildiği, şikayetçi bankanın bedeli paylaşıma konu menkul mallar üzerinde herhangi bir haczinin bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi kararına karşı süresi içerisinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinde şikayet ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 142 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinde şikayet ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 142 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden şikayetçiye yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13643, Karar No: 2015/5830, Tarih: 08.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13643 E.  ,  2015/5830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 7. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2014/111-2014/292

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın zamanaşımı nedeni ile reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, davalı müteahhit ile yapmış olduğu 02.01.2006 tarihli adi yazılı şekilde düzenlenmiş gayrimenkul satış sözleşmesi gereğince Gaziantep ili .. ilçesi, 1727 ada 8 parselde kayıtlı taşınmazda yapılan inşaatın 3. katında bulunan 7 numaralı dairesini, 105.000 DM (Alman Markı) karşılığında satın aldığını, satış bedelini 53.685,60 Euro olarak davalıya ödediğini, ancak taşınmazın davalı tarafından davacının bilgisi dışında 3. kişiye satılarak tapusunun devredildiğini ileri sürerek, davacının davalıya ödediği 53.685,60 Euro'nun ödeme anındaki rayiç değeri üzerinden Türk Lirası karşılığının dava tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; taraflar arasındaki sözleşmenin geçersiz olduğunu, geçersiz bir sözleşmeye dayanarak tarafların verdiklerini geri alabilmelerinin sebepsiz zenginleşme hükümleri ile sağlanacağını, dava konusu sözleşmenin 2001 yılında düzenlendiğini ancak davacı tarafın 2006 olarak değiştirdiğini, bu durumun satış bedeli olarak öngörülen Alman Markı ifadesinden kolayca anlaşılabileceğini zira Alman Markının 2002 yılında tedavülden kaldırıldığını, müvekkilinin satış bedelini tahsil etmediğini, tahsil etmiş olsa bile zamanaşımı süresi olan iki ve on yıllık sürenin geçtiğini ileri sürerek davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesini, esas yönünden de davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; ''...6098 sayılı TBK m. 82.maddesindeki "sebepsiz zenginleşmeden doğan taleplerde zamanaşımı süresi, hak sahibinin geri isteme hakkı olduğunu öğrendiği tarihten itibaren iki yıl ve her hâlde zenginleşmenin gerçekleştiği tarihten itibaren on yıldır. Ancak, zenginleşme, zenginleşenin bir alacak hakkı kazanması suretiyle gerçekleşmişse diğer taraf her zama n bu borcunu ifadan kaçınabilir." hükmü gereğince, bu davada

zaman aşımının dolduğu, zira gerek sözleşme, gerekse tapu kaydına göre, davacının bu yerdeki dairenin kendisine teslim edilmemesi nedeni ile davalının sebepsiz zenginleştiğini en geç 31/12/2007 tarihinde öğrendiğinin kabulünün gerektiği, ancak o tarihten bu yana iki yıldan fazla bir sürenin geçtiği'' gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tapulu taşınmazın haricen satışından kaynaklanmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tapulu taşınmazın haricen satışından kaynaklanmaktadır.

Tapulu taşınmazın satışına ilişkin sözleşme resmi biçimde yapılmadığından hukuken geçersizdir (TMK'nun md.706, BK.md.213, Tapu Kanunu md.26 ve Noterlik Kanunu md.60). O nedenle geçerli sözleşmelerde olduğu gibi taraflarına hak ve borç doğurmaz. Bu durumda taraflar verdiklerini haksız iktisap kuralları gereğince geri isteyebilirler. Ancak, taraflar arasında harici de olsa bir sözleşme olduğundan dava BK.nun 125.maddesine (6098 sayılı BK.'nun 146.maddesine) göre 10 yıllık zamanaşımına tabidir.

Mahkemece davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle reddedilmiş ise de, 07.06.1939 tarih, 1936/31 Esas ve 1939/47 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre tapulu taşınmazın harici satış sözleşmesine konu edilerek ödenen satış bedelinin, sözleşmenin geçersiz olması nedeniyle iadesine ilişkin BK'nun 125. maddesine (6098 sayılı BK.nun 146.maddesine) göre 10 yıllık zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi, sözleşme geçersiz olsa da satıcının rıza ve ihtiyariyle taahhüdünü her zaman yerine getirebileceği gözönüne alınarak bunun ifasını beklemek durumunda bulunan alıcı için ancak davaya konu taşınmazın tapuda ferağ ümidinin ortadan kalktığı veya ifanın imkansız hale geldiği tarihtir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmazın 31.12.2007 tarihinde dava dışı 3. kişi A.. B..'a satıldığı, daha sonra 23.06.2008 tarihinde yine dava dışı Ö.. İ.. S..'a satıldığı anlaşılmaktadır.

Buna göre; taraflar arasındaki harici satım sözleşmesinin ifasının imkansız hale geldiği tarih, dava konusu taşınmazın dava dışı üçüncü kişiye (Ali Bulut) satış tarihi olan 31.12.2007 tarihidir. Somut olayda; dava 03.02.2014 tarihinde açılmıştır.

Hal böyle iken, mahkemece, taraflar arasındaki harici taşınmaz satış sözlemesinin ifasının imkansız hale geldiği 31.12.2007 tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde davanın açıldığı gözetilerek, işin esasına girilip, toplanacak deliller doğrultusunda hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.