muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16676, Karar No: 2014/6089, Tarih: 28.03.2014

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

./..

-2-

. vekili, davacıya ait araca ve mallara el konulmasının tır karnesinin vedavacı şirket tarafından eksik ve yanlış düzenlenmesinden kaynaklandığını, 29.11.2005 tarihli belgedeki şartların gerçekleşmediğini, satış olduğu için davacının talebini alıcı firmaya yöneltmesi gerektiğini, ikincil olarak düzenlendiği iddia olunan faturalarla müvekkilinin ilgisi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bakiye 1.000,00 USD navlundan davacının akidi davalı sorumlu bulunduğu, davacı diğer davalıdan 29/11/2005 tarihli tutanak içeriğine göre kalan 8.500,00 USD ile ayrıca 100 günlük bekleme ücreti istemekte ise de davalı ’nin 29/11/2005 tarihli tutanakla ödemeyi taahhüt ettiği ve 1.500,00 USD’sini peşin ödediği 10.000,00 USD’nin davacının beklemesi nedeniyle yaptığı masraflar ile bekleme ücreti karşılığı olduğu, anılan belgede 30/11/2005 tarihinde başlanmak üzere 12 günde taşınması şartı konulmuş ise de olayın özelliği dikkate alındığında ve davacının elinde olmayan nedenlerleyetkisi ve izni sonucunda serbest bırakıldığı takdirde hareket etmek zorunda bulunduğundan 30/11/2005 tarihinde taşıma işlemine başlanamamış olmasının belgeyi geçersiz hale getirmeyeceği, malın hasarsız ve eksiksiz teslim edildiği de dikkate alındığında davalın taahhüt ettiği 8.500,00 USD’yi ödemesi gerektiği, bu kabul karşısında bilirkişiler tarafından saptanan davacının müterafik kusurunun ve tespit edilen bekleme ücreti miktarının sonuca etkili olmadığı, davalının davacının beklemekten kaynaklanan tüm zararlarına karşılık 8.500,00 USD ödeme taahhüdünde bulunduğu, davalının sorumlu olduğu bekleme ücretinin ( 100 gün x 50 USD x %50 =2 500 USD) belgedeki miktar içinde zaten bulunduğu, davacının belgedeki miktar ile birlikte ayrıca bekleme ücreti talep etmesinin mükerrer talep olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.000,00 USD’nin davalı nin de davalı hükmü gereğince dava tarihinden itibaren yıllık %5 faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalı alınarak, davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 526,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 223,80 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 28/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3350, Karar No: 2020/7137, Tarih: 18.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/3350 E.  ,  2020/7137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık ...'ın üzerine atılı katılana yönelik kasten yaralama suçunu diğer sanık... ile iştirak halinde işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi uygulandığı halde, sanık ... hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2) Mahkemece sanık ... hakkında verilen 25/02/2015 tarihli ve E.2014/87 - K.2015/78 sayılı mahkumiyet hükmünün yalnızca sanık ... tarafından temyiz edilmesine ve Dairemizce hükmün sanık lehine bozulmasına karşın, bozmadan önceki hükümde sanık hakkında 1. kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği halde, bozmadan sonraki hükümde sanık hakkında 2. kez mükerrirliğe karar verilmesi nedeniyle kazanılmış hakka dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre;

3) Sanığa ait adli sicil kaydından, mükerrirlere özgü infaz rejimine esas alınan ilamda tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı tespit edilemediğinden, bu hususun duraksamaya yer bırakmadan belirlenmesi bakımından ilamın getirtilip incelendikten sonra ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmamasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince

sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 18/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11518, Karar No: 2018/2574, Tarih: 05.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/11518 E.  ,  2018/2574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesindeki "... fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış ... bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." biçimindeki emredici düzenlemeler ve 5237 sayılı Kanun'un 50/6-7. madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, atılı suçtan dolayı tayin edilen kısa süreli hapis cezası yerine çevrilen tedbire uymaması halinde, kısa süreli hapis cezasının infazının mümkün olmadığı, seçenek tedbirin değiştirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından kısa süreli hapis cezası yerine çevrilen tedbire uymaması halinde, kısa süreli hapis cezasının infazına karar verileceğine ve bu kararın infaz edileceğine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19035, Karar No: 2023/277, Tarih: 01.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/19035 E.  ,  2023/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığa atılı iftira suçunun oluştuğu, sanığın tahliye taahhüdü altındaki imza kendisine ait olduğu halde katılan ...'u sahte belge tanzim etmekle suçladığını, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... vekili aracılığı ile kiracısı olan ... hakkında, imzaladığı tahliye taahhütnamesine dayanarak icra vasıtası ile tahliye emri göndermiştir. 30.06.2014 günü bu tahliye emri tebliğ edilmiştir.

2. ... 07.07.2014 tarihinde Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığına müraacat ederek "hiç bir şekilde böyle bir evraka imza atmadığını" belirtmiş, aynı ... Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadesinde ise "dükkan sahibinin kendisini çıkartmak için sahte evrak hazırlayıp kandırdığını" beyan etmiştir.

3. ... hakkında bu şikayet üzerine başlatılan soruşturmada, ... ... Kriminal Laboratuvarı tarafından hazırlanan rapor ile belge altındaki imzanın ...'e ait olduğu tespit edilmiş ve ... hakkında 21.11.2014 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

4. Sanık ... 08.12.2014 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına ... bir dilekçe ..., bu kez belgedeki imzanın kendi imzasına benzediğini ancak 01.03.2014 tarihinde böyle bir belgeye imza atmadığını beyan etmiştir.

5. Dava konusu olay, ... vekilinin 23.06.2015 tarihinde ... hakkında iftira suçundan suç duyurusunda bulunması üzerine açılan davaya ilişkindir.

6. Duruşmada dinlenen sanığın eşi olan S.K., "...... yaşlıdır. Yurt dışında yaşamaktadır. Türkçe ve imla kurallarına hakimiyeti yoktur. Daktilo yazısının ... tarafından yazılmasının imkanı yoktur..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

5. Dava konusu olay, ... vekilinin 23.06.2015 tarihinde ... hakkında iftira suçundan suç duyurusunda bulunması üzerine açılan davaya ilişkindir.

6. Duruşmada dinlenen sanığın eşi olan S.K., "...... yaşlıdır. Yurt dışında yaşamaktadır. Türkçe ve imla kurallarına hakimiyeti yoktur. Daktilo yazısının ... tarafından yazılmasının imkanı yoktur..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

7. Mahkemenin beraat kararının gerekçesinde atıfta bulunulan 07.07.2014 günlü dilekçede belge altındaki imzanın kendi imzasına benzediği ve belge üzerinde inceleme istediği şeklinde bir beyanı yoktur. Bu beyanları imzanın kendisine ait olmadığı tespit edildikten sonra, yukarıda 4 numaralı bentte gösterilen belgede yer almaktadır.

IV. GEREKÇE

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. Sanık 07.07.2014 tarihli şikayet dilekçesi ve aynı ... alınan ifadesinde Katılan ...'un sahte evrak hazırlayıp kendisini kandırdığını, böyle bir belge imzalamadığını beyan etmiştir. Katılan hakkında soruşturma yapılmış, belge altındaki imzanın kendisine ait olduğu anlaşıldıktan sonra bu kez sanık o tarih itibariyle bu belgeyi imzalamadığını iddia etmiştir. Gerçeğe aykırı olduğu halde katılan hakkında sahtecilik suçundan soruşturma başlatacak şekilde Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunan sanığın sabit olan iftira suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2015/658 Esas, 2016/349 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10889, Karar No: 2023/12446, Tarih: 06.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10889 E.  ,  2023/12446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1313 E., 2023/975 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/812 E., 2023/35 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 02.11.1992 tarihinde davalı apartmanda kapıcı olarak işe başladığını, çalıştığı tüm süre boyunca da apartmanın altında bulunan kapıcı dairesinde kaldığını, müvekkilinin halen de davalı apartmanda kapıcı olarak çalıştığını, müvekkilin bu çalışmasının Kuruma geç bildirildiğini, bu nedenle de SGK hizmet dökümünde işe başlangıç tarihinin 1994 yılının 3. ayı olarak gösterildiğini, davacının işe girdikten yaklaşık 6 yıl sonra 1998 yılı Temmuz ayında işten çıkarıldığını ancak 2002 yılının Kasım ayında tekrar işe alındığını, müvekkilinin bu yıldan itibaren de yılda 365 gün davalı apartmanda kapıcı olarak çalıştığını, apartmanın çöplerini toplamak, merdivenlerini yıkamak, bahçe düzenlenmesi yapmak hatta varsa elinden geldiği kadar binanın ufak tefek tamiratını yapmak dahil bir kapıcının üzerine düşen her ne görev varsa yaptığını, davacının bu aralıksız çalışmalarına rağmen davalı ... yönetiminin, müvekkilini yıl içinde zaman zaman 5 ay, zaman zaman da 1 ay gibi sürelerle eksik olarak sigortalı bildirdiğini, bu nedenle davacının çalışmış olduğu ama kuruma eksik bildirilen sigorta dönemlerinin 1992 yılı Kasım -Aralık ayları, 1993 yılı tamamı, 1994 yılının Ocak -Şubat-Mart -Nisan -Mayıs -Haziran -Temmuz -Ağustos- Eylül- Ekim ayları, 1995 yılının Mayıs- Haziran- Temmuz- Ağustos- Eylül- Ekim- Kasım- Aralık ayları, 1996 yılının Ocak- Şubat- Mart- Nisan- Mayıs- Haziran- Temmuz- Ağustos- Eylül- Ekim- Kasım ayları, 1997 yılının Nisan- Mayıs- Haziran- Temmuz- Ağustos- Eylül- Ekim ayları, 1998 yılının Nisan- Mayıs- Haziran ayları, 2002 yılının Kasım- Aralık ayları, 2003 yılının tamamı, 2004 yılının tamamı, 2005 yılının tamamı, 2006 yılının Ocak- Şubat- Mart- Nisan- Mayıs-Haziran-Temmuz-Ağustos- Eylül- Ekim- Kasım ayları, 2007 yılının Haziran - Temmuz - Ağustos - Eylül - Ekim ayları, 2008 yılının Mayıs ayından 29 gün, Haziran - Temmuz - Ağustos - Eylül ayının tamamı ve Ekim ayından 15 gün, 2009 yılının Nisan ayından 5 gün, Mayıs- Haziran- Temmuz- Ağustos aylarının tamamı ve Eylül ayından 1 gün, 2010 yılının Nisan- Mayıs- Haziran- Temmuz- Ağustos aylarının tamamı ve Eylül ayından 1 gün, 2012 yılının Mayıs- Haziran- Temmuz- Ağustos- Eylül aylarının tamamı ve Ekim ayından 23 gün, 2013 yılının Nisan ayından 26 gün, Mayıs- Haziran- Temmuz, Ağustos- Eylül aylarının tamamı ve Ekim ayının 4 gün, 2014 yılının Mayıs- Haziran- Temmuz-Ağustos- Eylül aylarının tamamı ve Ekim ayından 25 gün davacının Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bu çalışmalarına ait yatırılmayan primlerin işverenden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalı apartmanda hiçbir zaman kapıcı olarak çalışmadığını, kapıcı dairesinde kalmış olmasının ve kira elektrik su ödememesinin kapıcı olduğunu göstermediğini, kapıcı dairesinde kalıyor olmasının apartman sakinlerinin davacının durumu olmadığını bildiklerinden davacıya karşı yapılmış bir iyilik olduğunu, davacı kapıcı olduğunu iddia ettiğini, davalı ... dışında ... Sitesi, Selçuklu sitesi, ... sitesi, ... Sitesi, ... Sitesi, ... sitesinin de kaloriferini yaktığını, davacı dava dilekçesinde merdivenleri yıkadığını, çöpleri topladığını, ufak tefek tamirat işlerini yaptığını, bahçe düzenlemesi yaptığını iddia etmişse de bu işlerin hiçbirini yapmadığını, eşinin merdiven yıkadığını, apartman yönetimince kendisine ayrıyeten ücret ödendiğini, bu hususun gelir gider defterinde sabit olduğunu, davacıya ait şahsi sicil dosyası incelendiğinde kendisinin kalorifer ateşçisi olarak part-time çalıştığının, günlük çalışma saatinin 2,5 saat olduğun ve saat başı 5,50 TL ücretle çalıştığının görüleceğini, zira kaloriferlerin 5-6 ay süreyle yakıldığını, davacı ise kalorifer ateşçisi değil kapıcı olduğunu iddia ederek 365 gün sigorta talep ettiğini, bu durumda yasaya ve hukuka aykırılık teşkil ettiğini, davacıya ait şahsi sicil dosyasında bulunan iş sözleşmesinde görüleceği üzere davacının kalorifer ateşleyicisi olduğunu, 27.10.2014-30.04.2015 tarihleri arasında davalı apartmanda çalıştığını, sözleşmesi bittikten sonra sözleşmesinin yenilenmediğini, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; davacının 01.11.1993 - 31.03.1998 tarihleri ve 01.12.2006- 30.04.2015 tarihleri arasında davalı iş yerinden bildirimlerinin yapıldığı, ihtilaflı dönem olan 31.03.1998 - 01.12.2006 tarihleri arasında ise Kuruma yapılmış bildirim bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının 01.11.1993 - 31.03.1998 ve 01.12.2006- 30.04.2015 tarihleri arasında Kuruma bildirilen hizmetleri nedeniyle ve 19.06.1998- 18.03.2004 tarihleri arasında davacıya, davalı işveren tarafından yapılan ödemeler nedeniyle davacının blok çalışmalarının bulunduğu anlaşılmış ve 01.11.1993 - 31.03.1998 tarihleri arasındaki dönem için hak düşürücü sürenin dolmadığı, davalı tarafından davacı adına 01.11.1993 işe başlama tarihli sigortalı işe giriş bildirgesinin 11.11.1993 tarihinde Kuruma verildiği, davacının ilk sigortalı hizmetinin 01.11.1993 tarihinde başladığı, 01.11.1993 tarihi ile 30.04.1994 tarihleri arasında fer'i müdahil Kurum tarafından 26.12.2017 tarihinde kayıtlara işlenen şekilde 180 gün prim ödeme gün sayısının bulunduğu anlaşılmakla davacının 01.11.1993 tarihinden önceki hizmeti tespit edilemediği, davalı işverenin 30.10.1993 tarihli Kat Malikleri Kurulu tarafından alınan kararda, davacının mevsimlik olarak asgari ücret üzerinden kaloriferci olarak işe alındığı, haftada bir kere merdivenlerin yıkanması, haftada iki ayrı günde de apartman çöplerinin toplanması hususunda anlaşma yapıldığı dosyadaki belgelerden Akşehir ilçesinin iklim durumu dikkate alındığında, Ekim - Nisan arasında kalorifer ısınmasına ihtiyaç duyulabileceği, davacıya kalorifer işinden başka 19.06.1998 - 18.03.2004 tarihleri arasında bazı ödemeler yapıldığı böylece yapılan işin niteliği, binanın durumu hep birlikte ele alındığında; 1998 yılı Temmuz ayına kadar davacıya ücret ödendiği, apartman temizliği nedeniyle başkasına yapılan ödeme bulunmadığı, 14 daireli kömürlü merkezi ısıtmalı kalorifer sistemi bulunan davalı iş yerinde davacının 1998 yılına kadar olan çalışmasının mevsimlik olmadığı, yılın 12 ayı tam zamanlı çalışmasının olduğu kabul edilmiş olup diğer dönemde ise davacıya yapılan ödemelere ilişkin kayıtlardan ve tanık beyanlarından yapılan bu işler karşılığı ücret ödendiği, davacının kapıcı dairesinde kaldığı taraflarca da kabul edildiği görülmekle davacının yıl boyunca sürekli değil ancak sonbahar ve kış aylarında mevsimlik olarak çalıştırıldığı anlaşılmıştır. Bu şekilde davacının tam zamanlı ve mevsimlik olarak aşağıda belirtilen şekilde çalıştığı kabul edilerek davacının davasının kısmen kabulüne hüküm altına alınan günler dışında talebinin reddine karar vermek gerektiğinden bahisle; davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ..

. Bu şekilde davacının tam zamanlı ve mevsimlik olarak aşağıda belirtilen şekilde çalıştığı kabul edilerek davacının davasının kısmen kabulüne hüküm altına alınan günler dışında talebinin reddine karar vermek gerektiğinden bahisle; davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ... yöneticiliğinde yapmış olduğu çalışmanın 1994 yılı/ 2 dönem 120 gün, 1994 yılı /3 dönem 60 gün, 1995 yılı/2 dönem 120 gün ,1995 yılı/3 dönem 120 gün ,1996 yılı/1 dönem 120 gün, 1996 yılı/2dönem 120 gün, 1996 yılı/3dönem 90 gün, 1997yılı/1 dönem 30 gün, 997 yılı/2dönem 120 gün, 1997 yılı/3 dönem 60 gün, 1998 yılı/2 dönem(5,6,7aylar) 90 gün , 2003 yılı/1 dönem (3. Ve 4.ay) 60 gün, 2003 yılı/2 dönem (Mayıs ayı 12 gün , 2003 yılı/3 dönem (10,11 ve 12 aylar) 90 gün, 2004 yılı /1.dönem (1.2.3 aylar ) 90 gün, 2008 yılı Eylül ayı 30 gün , 2008 yılı Ekim ayı 15 gün ,2009 yılı Nisan ayı 5 gün ,2009 yılı Mayıs ayı 15 gün, 2010 yılı Nisan ayı 30 gün, 2011 yılı Ekim ayı 16 gün, 2014 yılı 5-9. aylar arası 53 gün eksik olarak bildirildiğinin, davacının belirlenen tarihlerde davalı ... yöneticiliğine çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde; kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç